Intex: Το ερωτικόν...

 

“Στο τέλος όλα θα πάνε καλά

και αν δεν πάνε καλά, δεν είναι το τέλος...” Τζων Λένον

Σε αυτήν την ανάρτηση αποφάσισα να παρουσιάσω ότι έχω αναρτήσει σχετικά με το θέμα του παραδοσιακού Έρωτα. Αναφέρω “παραδοσιακού”, διότι η εξέλιξη του την “Νέα Εποχή” κινείται σε αχαρτογράφητα νερά.

Ο Έρωτας στον δυτικό κόσμο τελικά “εκλογικεύτηκε” τόσο, ώστε να καταλήξει στο ποιητικό moto “o έρωτας δύει στην αγάπη”, μιας και αφετηρία του ήταν ο ρομαντικός ιπποτικός έρωτας την εποχή του Μεσαίωνα. Και αυτή η εξέλιξη είναι το ελάχιστον μη λειτουργική, διότι η αγάπη του συναισθήματος είναι, κοινωνικά αποδεδειγμένα, πολύ επικίνδυνη. Η λειτουργική του εκδοχή είναι η μετεξέλιξή του σε αυτό που ονομάζω “Ερωτική Εκτίμηση”.

Η παν πολιτισμική παραδοχή είναι ότι: “Στο ερωτικό πεδίο, ή ο Έρωτας πεθαίνει ή οι Εραστές”. Άλλωστε αυτό αποτύπωσαν στα έργα τους ο Σαίξπηρ και άλλοι μεγάλοι δραματουργοί.

Με όλα αυτά ασχολήθηκα αμέσως ή εμμέσως στις κάτωθι αναρτήσεις και μάλιστα από τις αρχές του blog.

ΤΡΙΛΟΓΙΑ ΠΕΡΙ ΕΡΩΤΟΣ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗΣ 15/1/2012

ΠΟΡΝΟΓΡΑΦΙΑΣ ΜΟΝΟΛΟΓΟΣ 15/1/2012

ΕΡΩΤΙΚΕΣ ΦΩΛΙΕΣ 15/1/2012

Ε-ρω-τυμολογικά 13/2/2013

Οδηγίες προς ναυτιλλομένους 12/2/2014Αυγερινού τρίπτυχον 13/2/2017

"Το Κορίτσι του Χιονιού" 14/2/2018

Η πρώτη και τελευταία Ιστορία για την τηλεπάθεια 14/2/2019

Για εκείνο το "άτιμο" το δευτερόλεπτο… 28/2/2021

Και για τα μάτια σας, προτείνω μια ταινία και μια σειρά.

Η ταινία:“Μαζί Ποτέ / Head-On”, Γερμανία, Τουρκία, 2004 του Φατίχ Ακίν (Σιμπέλ Κεκιλί), Χρυσή Άρκτο, Φεστιβάλ Βερολίνου 2004.

Η σειρά: “Normal People”, Ιρλανδία, Βρετανία, ΗΠΑ, 2020. Σκηνοθεσία: Λένι Άμπραασμον και Χέτι Μακ Ντόναλντ (12 επεισόδια 30 λ/επ).

Εξαιρετικοί οι πρωταγωνιστές Ντέιζι Έντγκαρ και Τζόουνς και Πολ Μέσκαλ. Με ερμηνείες δομημένες σε αυτό που αποκαλώ “λαλούσα σιωπή”. Η πρωταγωνίστρια σχετικά ανέφερε: “ Όταν δουλεύεις με σιωπές σε φιλμ αποκτάς όλο και μεγαλύτερη συναίσθηση του πόσο συνεργατικό μέσο είναι”.

Σχετικά έγραψαν: “Το πιο σαρωτικό ρομαντικό δράμα των τελευταίων χρόνων, βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο της Σάλι Ρούνεϊ, έγινε το πρώτο μεγάλο τηλεοπτικό φαινόμενο των '20s, παρέσυρε τους θεατές στη συναισθηματική του δίνη κι έκανε σταρ εν μια νυκτί τους πρωταγωνιστές του”.

Και συνεχίζοντας ως ένας επικαιροποιημένος πολύχρονος, θα αναφερθώ σε έναν δυνητικώς επικίνδυνο σύγχρονό όρο αυτόν του ghosting. Και τον χαρακτηρίζω δυνητικώς επικίνδυνο διότι μπορεί να οδηγήσει σε μια ανάλογης επικινδυνότητας κατάσταση, αυτής της ερωτικής εμμονής.

Και το επισημαίνω, ιδιαιτέρως για τους νεώτερους, τους εγκλωβισμένου του διαδικτύου και ως εκ τούτου συναισθηματικά ανώριμους να διαχειριστούν ένα από τα εντονότερα συναίσθηματα του πραγματικού κόσμου, Δηλαδή προσπαθούν να διαχειριστούν την “φυσικότητα” όντας αποστασιοποιημένοι από αυτήν. (1)

Και είναι απολύτως βέβαιο, ότι ο Έρωτας με τον καιρό θα εκπέσει σε κάτι άλλο συμβατό με τον Νέο Κόσμο. Και η λέξη θα μείνει σαν ρούχο αδειανό, όπως ήδη έχει γίνει και με την λέξη “οικο-γένεια”. Ως τότε τους συνιστώ μεγάλη προσοχή.

Και το επισημαίνω, διότι κυκλοφορεί παράλληλα και το “boyfriend sickness”. Ένας όρος με χαρακτηριστικά που δύναται να οδηγήσουν στην εμμονή. Δηλαδή ερωτεύτηκες και δεν έχεις μυαλό για τίποτα άλλο στη ζωή σου.

Και ο όρος ghosting προέρχεται από το ουσιαστικό ghost που στα ελληνικά μεταφράζεται ως φάντασμα και σχετίζεται με την ξαφνική διακοπή επικοινωνίας ενός ανθρώπου.

Και όμως, το ghosting δεν είναι καινούριο. Δηλαδή, δεν είναι ένα σημείο των καιρών, καθώς οι άνθρωποι επιδίδονταν για χρόνια σε τέτοιες συμπεριφορές. Το καινούργιο σήμερα είναι η μεγάλη αδυναμία διαχείρισης του. Απόδειξή δεν είναι μόνο ότι έπεσε στα ραντάρ της νεολαίας, αλλά συμπεριελήφθη ελέω woke και στις κακοποιητικές συμπεριφορές, παρότι τεχνικά αποτελεί μια κοινωνικά αποδεκτή μορφή συμπεριφοράς. Οι σχετικές μελέτες δείχνουν ότι το 25% των ανθρώπων θα βιώσει μια εμπειρία ghosting στη ζωή του.

Και δηλαδή, εκεί που είσαι σε μια κατάσταση γνωριμίας, συνήθως φιλική ή ρομαντική που ενδέχεται, ελπίζεις ή έτσι ονειρεύεσαι να εξελιχθεί έως και σε σχέση, ξαφνικά ακόμη και χωρίς καμία προειδοποίηση, το αντικείμενο του ενδιαφέροντος / πόθου σου, αποφασίζει να εξαφανιστεί.

Και το κλειδί-όπλο του ghosting είναι η απουσία, με όλη την σημασία της.

Και το χειρότερο αρκετοί άνθρωποι υποστηρίζουν πως το πρόσωπο που τους “στοιχειώνει”, προσποιείται τις περισσότερες φορές, πως δεν τους γνώρισε ποτέ, γεγονός πολύ ευκολότερο στον εικονικό κόσμο.

* Τα κατωτέρω αποτελούν σταχυολόγηση από διάφορα άρθρα:

Για τους περισσότερους ανθρώπους, οι έρωτες δίχως ανταπόκριση έρχονται και παρέρχονται. Για άλλους, η “καψούρα” μπορεί να διαρκέσει για χρόνια και να είναι εθιστική. Μία σπίθα ενδιαφέροντος από το αντικείμενο του πόθου μεταμορφώνεται σε έμμονη ιδέα, η οποία τροφοδοτείται από ένα ολέθριο κοκτέιλ ελπίδας και αμφιβολίας. Αυτός δεν είναι έρωτας χωρίς ανταπόκριση. Αυτή είναι ερωτική εμμονή.

Το 1979, η Ντόροθι Τένοβ, μια πρωτοπόρος της ψυχολογίας και καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Μπρίτζπορτ, καταχώρισε τον όρο “ερωτική εμμονή” στο βιβλίο της “Love and Limerence: The Experience of Being in Love”, βασιζόμενη σε μια δεκαετή μελέτη πάνω σε εκατοντάδες διαφορετικές έρευνες με θέμα τις ερωτικές σχέσεις.

Ως ερωτική εμμονή ορίζεται η κατάσταση ενός ανθρώπου που κατακλύζεται από μια συντριπτική ανάγκη για συναισθηματική ανταπόδοση από έναν άλλο άνθρωπο, ο οποίος ορίζεται ως το αντικείμενο της εμμονής , ένα “αντικείμενο” το οποίο πολύ συχνά αντιμετωπίζεται σαν να είναι τέλειο μεν, μη διαθέσιμο δε.

Και ένα παράδειγμα: Μια υπόθεση που είχε απασχολήσει τους χρήστες του διαδικτύου πριν από 5 χρόνια, έχει επανέλθει σε διάφορα φόρουμ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Σε μια παράξενη και ανησυχητική περίπτωση ανεκπλήρωτης αγάπης που μετατράπηκε σε εμμονική καταδίωξη, μια γυναίκα συνελήφθη για παρενόχληση, αφού βομβάρδισε έναν άνδρα με πάνω από 159.000 μηνύματα μετά από ένα και μόνο ραντεβού. Το περιστατικό, το οποίο εκτυλίχθηκε σε διάστημα περίπου 10 μηνών, τράβηξε την προσοχή τόσο των αρχών επιβολής του νόμου όσο και των μέσων ενημέρωσης, αναδεικνύοντας ακραίες συμπεριφορές που διευκολύνονται από τις ψηφιακές πλατφόρμες επικοινωνίας.

Και σχετικά με την “σημείωση 1” της ανάρτησης, θα αναφερθώ στην φυσιολογία του Έρωτα όπως την παρουσιάζει η δρ Ελεν Φίσερ, βιολόγος-ανθρωπολόγος, ερευνήτρια στο Ινστιτούτο Kinsey, του Πανεπιστημίου της Ιντιάνα, η οποία έχει γράψει 6 βιβλία για την εξέλιξη, την βιολογία και την ψυχολογία της ανθρώπινης σεξουαλικότητας και των ερωτικών σχέσεων, ενώ έχει δημοσιεύσει πλήθος σχετικών εργασιών.

Ο πόθος καθοδηγείται σε μεγάλο βαθμό από την τεστοστερόνη και έχει τις ρίζες του στην αρχέγονη επιθυμία για ζευγάρωμα. Η ντοπαμίνη παρεμβαίνει στον βαθμό που κάποιος επικεντρώνεται σε ένα άτομο. Η έλξη και προσκόλληση οδηγείται σε μεγάλο βαθμό από την ωκυτοκίνη και σχετίζεται με την αρχέγονη ανάγκη να παραμείνουμε μαζί αρκετά για να εξασφαλίσουμε την επιβίωση των μικρών μας, αναφέρει η Φίσερ. Αυτά τα 3 συστήματα (ντοπαμίνη, τεστοστερόνη, ωκυτοκίνη) είναι αρκετά διαφορετικά, αλλά αλληλεπικαλύπτονται και μπορεί να δημιουργήσουν… situationships. Για παράδειγμα, το περιστασιακό σεξ μπορεί επίσης να αυξήσει την ντοπαμίνη, οπότε μπορεί να νομίζεις ότι είσαι ερωτευμένος. Την ίδια στιγμή, όμως, η αλληλεπίδραση αυτών των τριών συστημάτων είναι και αυτή που μπορεί να κρατήσει ζωντανή μια σχέση.

Ο καλύτερος τρόπος λοιπόν για να αναζωπυρώσετε την πρώτη φλόγα, είναι να ενεργοποιήσετε και τα 3 εγκεφαλικά συστήματα. Φιλί και αγκαλιά για να αυξηθεί η τεστοστερόνη. Κάντε κάτι νέο μαζί για να ανεβάσετε την ντοπαμίνη. Κρατηθείτε χέρι χέρι για να αυξήσετε την ωκυτοκίνη.

Αντιλαβού...;

Επίλογος

“Η πραγματικότητα

αφήνει πολύ χώρο στην φαντασία...” Τζων Λένον

Σκίτσα: Τιμής ένεκεν…

Υπογεννητικότητα

Και αυτό διότι ότι ο πολιτισμός μας έχει διαχωρίσει την έννοια της ευδαιμονίας από την οικογένεια.

Και οικογένεια σημαίνει παιδιά.

Και είναι το υπ’ αριθμόν 1 υπαρξιακό πρόβλημα για τον δυτικό κόσμο.

Και 2 μήνες τώρα συζητάμε για το δικαίωμα τεκνοθεσίας των ομόφυλων ζευγαριών.

Και όπως πάντα μας διαφεύγει το πρωτεύον. Για να υπάρξει τεκνοθεσία πρέπει να προηγηθεί τεκνοποιία.

Και για να ενισχυθεί η τεκνοποιία χρειάζεται κυρίως αντίσταση σε μια life style αντίληψη που τείνει να γίνει main stream και την παρουσιάζει ως “αντιπαραγωγική”. Εκτός και αν μιλάμε για εισαγωγές από τον 3ο κόσμο.

“Ο Άλλος Άνθρωπος”: Ψέμα με γένια;

Στο μικροσκόπιο των Αρχών μπήκε ένας από τους μεγαλύτερους φιλανθρωπικούς οργανισμούς της χώρας, καθώς ο ιδρυτής της κοινωνικής κουζίνας “Ο Άλλος Άνθρωπος” Κωνσταντίνος Πολυχρονόπουλος, ελέγχεται για απάτη και ξέπλυμα μαύρου χρήματος.

Και πιο συγκεκριμένα, σε πόρισμα της Αρχής Καταπολέμησης Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες, αναφέρεται ότι τα χρήματα από τις δωρεές για την οργάνωση κατατίθεντο σε λογαριασμούς 2 συγγενών του Κ. Πολυχρονόπουλου και από εκεί γινόταν αναλήψεις και κινήσεις λογαριασμών προς εταιρείες τυχερών παιγνίων.

Και ο ιδρυτής της κοινωνικής κουζίνας, φέρεται να έχει αποκομίσει περισσότερα από 600.000 ευρώ.

Και η πικρή αλήθεια είναι ότι σε αυτή την χώρα μπορεί να λειτουργεί κάτι τόσο μεγάλο χωρίς νομική υπόσταση, δηλαδή χωρίς να υπόκειται σε κανένα έλεγχο. Αλληλούια...

Και η αλήθεια είναι ότι με τόσα μετρητά από δωρεές και χωρίς κανέναν έλεγχο, μπορείς πράγματι να γίνεις άλλος άνθρωπος.

Και η αλήθεια είναι ότι στον Πολυχρονόπουλο πρέπει να απονεμηθεί το ύψιστον βραβείο του μεσσιανικού μάρκετινγκ.

Και για να γίνει αυτό κατανοητό, διαβάστε το παρακάτω απόσπασμα από σχετικό άρθρο του Άρη Αλεξανδρή.

* “Η κουτάλα που χρησιμοποιούσε για να ανακατέψει το περιεχόμενο της κατσαρόλας του ήταν κουπί από προσφυγική βάρκα: ό,τι χρειάζεται να ξέρει κανείς για τα μέσα που ο Πολυχρονόπουλος μετήλθε προκειμένου να γίνει αγαπητός κρύβεται σ’ αυτήν την πληροφορία. Αυτό το είδος επίκλησης στο συναίσθημα, η επιστράτευση του αριστερού τοτεμισμού δηλαδή, δεν έκανε τον ιδρυτή της Κοινωνικής Κουζίνας απλώς δημοφιλή, αλλά, επιπρόσθετα, του χορήγησε το μόνο είδος ασυλίας που θα μπορούσε να του επιτρέψει να δραστηριοποιηθεί στον χώρο του ανθρωπιστικού ακτιβισμού με τόσο μεγάλη και ανέλεγκτη επιτυχία. Γιατί να ερευνήσουν διεξοδικότερα οι δημοσιογράφοι την πολιτεία ενός προσώπου που φοράει τόσο πειστικά την προβιά του αντι-στερεότυπου; Γιατί να μη βραβεύσει η ΠτΔ έναν άντρα, στην καλοσύνη του οποίου ομνύουν όλοι εκείνοι που έχουν τη δύναμη να επιβάλλουν λαϊκά είδωλα; Ο Πολυχρονόπουλος δεν φοράει κοστούμι, δεν είναι πλούσιος γόνος, δεν παραπέμπει στις αρνητικές συνδηλώσεις της φιλανθρωπίας· μοιάζει με αναρχικό ασκητή που έχει πάρει το χάπι του Αη Βασίλη. Εξ ου και όσοι κατά καιρούς τόλμησαν να τον αμφισβητήσουν, το μετάνιωσαν, αφού στοχοποιήθηκαν ως κακόψυχοι, ανάλγητοι νεοφιλελεύθεροι και αρνητές του θαύματος της αγάπης. Ας είναι. Το ευτράπελο παρασκήνιο βρίσκει πάντα τον τρόπο να έρχεται στο προσκήνιο και να λειτουργεί αποκαλυπτικά. Δεν είναι, όμως, ο Πολυχρονόπουλος ο κατεξοχήν εκτεθειμένος στη συγκεκριμένη περίπτωση· οι πωρωμένοι οπαδοί του είναι· τα θύματα του μεσσιανικού μάρκετινγκ που μονίμως ψάχνουν κάποιον να τους ξεγελάσει”.

Και για το τέλος: “ΑΣΤΑΔΙΑΛΑ, καραγκιοζάκο! Δεν σου επιτρέπω να με μολύνεις (Ρέα Βιτάλη).

Καταλήψεις πανεπιστημίων: Αντίδραση στην λειτουργία μη κρατικών

Και βέβαια θα μένει κάθε εχέφρων άνθρωπος με την βασική απορία: Πώς είναι δυνατόν όλοι αυτοί που επικαλούνται τον αναρχισμό να υπερασπίζονται τον κρατισμό;

Και η απορία αυτή είναι μη δόκιμη στην χώρα του Υπαρκτού Ελληνισμού.

Και αυτό διότι αυτή η χώρα μεγάλωσε υποστηρίζοντας το κράτος που απαξίωνε και περιφρονούσε.

Και τα ΑΕΙ σήμερα είναι ο Λεβιάθαν του κρατισμού, δηλαδή χωρίς ανταγωνισμό και χωρίς έλεγχο.

Αγροτικός λαϊκισμός...

Και τα τρακτέρ δεν βγήκαν μόνο στους δρόμους της χώρας μας αλλά κατέκλισαν και όλους τους ευρωπαϊκούς.

Και τα αιτήματά τους έχουν να κάνουν με το υψηλό κόστος παραγωγής, τον ανταγωνισμό των φθηνών και εκτός ευρωπαϊκών προδιαγραφών παραγωγής εισαγόμενων, την αδυναμία ολοκληρωτικής αποζημίωσης των σαρωτικών καταστροφών από ξηρασίες και πλημμύρες τα οποία καταλήγουν σε μια καυτή πράσινη άκρη.

Και οι ηγέτες όλων των χωρών και κυρίως οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής στην Ε.Ε., καλούνται να ξεπεράσουν ένα εξαιρετικά κρίσιμο δίλημμα: Να ενδώσουν στους αγρότες ικανοποιώντας βασικά αιτήματά τους, σε βάρος ζωτικής σημασίας μέτρων για την αντιμετώπισης της κλιματικής κρίσης, ή να επιτρέψουν σε ακροδεξιά κόμματα να επωφεληθούν από τη δυσφορία των αγροτών στις επικείμενες ευρωεκλογές;

Και μήνες τώρα σοβεί ο πόλεμος των ακροδεξιών αγροτο-λαϊκιστών, σύμμαχων του αγροχημικού ευρωπαϊκού λόμπι, ενάντια στους κανονισμούς για την προστασία της βιοποικιλότητας και τη βιώσιμη παραγωγή τροφίμων.

Και με το λαϊκιστικό πρόταγμα / ηθική κάλυψη την επισιτιστική ανασφάλεια, στην παγίδα των οποίων πέφτουν οι αγρότες, οι αγροτο-λαϊκιστές στην πράξη τους δίνουν βενζίνη για να κάψουν πιο γρήγορα τα ήδη φλεγόμενα σπίτια τους .

Και όλοι γνωρίζουν ότι οι περιβαλλοντικές υποχωρήσεις δεν αποτελούν την πανάκεια όλων των προβλημάτων του αγροτικού τομέα αλλά μόνο ως αναλγητικά μπορούν να λειτουργήσουν.

Και πλέον, σύσσωμος ο αγροτικός λαϊκισμός προβάλλει τα πράσινα μέτρα ως την θρυαλλίδα όλων των δεινών.

Και η πράσινη αντεπανάσταση σκιάζει όλο και πιο βαριά την πράσινη επανάσταση.

Και αναφέρομαι σε σύσσωμο αγροτικό λαϊκισμό, διότι με τους ακροδεξιούς συμπορεύονται πλέον και οι λεγόμενοι αριστεροί, αυτοί που λίγο καιρό πριν δηλαδή πριν τις αγροτικές κινητοποιήσεις αρνούνταν πεισματικά την συζήτηση ορισμένων προσαρμογών στην περιβαλλοντική ατζέντα.

Και σήμερα οι εκβιαστές με τα τρακτέρ, αυτοί που έχουν ισχυρά αγροχημικά και διατροφικά λόμπι με το μέρος τους και έχουν καταφέρει να επιδοτούνται με το 1/3 του προϋπολογισμού της Ε.Ε., περίπου 60 δισ., θα τα κατάφεραν και πάλι.

Και θα κατάφεραν να ακρωτηριάσουν την καυτή πράσινη άκρη στο κουβάρι του αγροτικού ζητήματος.

Και θα καταφέρουν να αναστείλουν και την μείωση στο 50% της χρήσης φυτοφαρμάκων και εντομοκτόνων έως το 2030 και την αγρανάπαυση και την απαίτηση για περιορισμό των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου από τη γεωργία.

Και διερωτόμαστε γιατί αυξάνονται ανησυχητικά οι καρκινοπαθείς...

Και όλο αυτό το εγκληματικό πισωγύρισμα μετονομάστηκε ήπια περιβαλλοντική μετάβαση.

Και για άλλη μια φορά επιβεβαιώνεται ότι όταν η Ε.Ε. έρχεται αντιμέτωπη με λαϊκιστές στο τέλος καταλήγει να πυροβολεί τα πόδια της.

Και τελικώς αυτό που παρατήρησα, παρακολουθώντας τις πανευρωπαϊκές κινητοποιήσεις των αγροτών στα ΜΜΕ, είναι ότι οι δικοί μας αγρότες έχουν τα πιο “τζιτζί” τρακτέρ λιμουζίνες. Άλλωστε να μην ξεχνάμε, ότι λίγα χρόνια πριν, ήμασταν η “χώρα των καγιέν”. Αλληλούια...

Περί αυτοεκτίμησης...

Ως πολύχρονος πλέον, θέλω να επισημάνω στους νεότερους την παγίδα στην οποία μπορεί να πέσουν σήμερα, δηλαδή να δομούν την αυτοεκτίμησή τους με βάση κατασκευασμένα κριτήρια, που σκοπό έχουν να γίνονται αρεστοί στου άλλους και μάλιστα επιφανειακά.

Δηλαδή να μην κρίνουν τον εαυτό τους αποκλειστικά με τα μάτια των άλλων.

Δηλαδή, όπως λένε σήμερα, να έχουν τοξική σχέση με τον εαυτό τους

Η αυτοεκτίμησή τους πρέπει να δομείται με τα δικά τους υλικά και όχι “δανεικά”, δηλαδή να μην αποτελέσουν παθητικά αθύρματα του κάθε είδους life-style άλλα να δημιουργήσουν το δικό τους style-life, με συστατικά τα δικά τους θέλω και πρέπει, τα υποστηριζόμενα πάντα από κανόνες της λογικής. Αυτός ο δρόμος βέβαια απαιτεί συνειδητοποιημένη επένδυση χρόνου, αλλά προϊόντος του χρόνου θα διαπιστώσουν ότι αυτή αποτέλεσε την πιο διαχρονικά αποδοτική επένδυση τους.

Trumpschmerz...

Η Σούζαν Γκλάσερ, δημοσιογράφος στο περιοδικού “Νιου Γιόρκερ”, βάφτισε Trumpschmerz, το συναίσθημα οδύνης ενόψει της πιθανής νίκης Τραμπ στις προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου 2024

Η Μέγκαν Ο’ Γκίμπλιν, στο βιβλίο της “God, Human, Animan, Machine”, παραθέτει την επίκαιρη και ερεθιστική σκέψη του νευρολόγου Ρόμπερτ Α. Μπέρτον, σύμφωνα με την οποία ο Ντόναλντ Τραμπ αποδείχθηκε εξαιρετικά ικανός στο να κατανοεί την βαθύτερη λειτουργία των αλγορίθμων, “επειδή και ο ίδιος είναι αλγόριθμος”.

* “Την παραδοξολογία αυτή, σημειώνει η Μέγκαν Ο’ Γκίμπλιν, την είχε εκφράσει ο Μπέρτον σε ένα άρθρο γνώμης στους New York Times το 2017. Όπως και οι μηχανές «βαθιάς γνώσης» (deep learning), ο Ντόναλντ Τραμπ κινιόταν στα τυφλά, μέσα από τις δοκιμές και τα λάθη, λαμβάνοντας υπόψη ποια κίνηση είχε αποδώσει και χρησιμοποιώντας την έτσι ώστε να ενισχύσει τη στρατηγική του, «σε μεγάλο βαθμό όπως και η μηχανή AlphaGo, το σύστημα τεχνητής νοημοσύνης που πήρε το πρωτάθλημα Γκο στη Σεούλ».

Αυτός, λέει ο Μπέρτον, είναι και ο λόγος που ο Τραμπ μάς αφήνει συχνά με το στόμα ανοιχτό. Προσπαθούμε συνεχώς να του αποδίδουμε ανθρωποκεντρικά χαρακτηριστικά, προσδίδοντας σκοπό και ιδεολογία στις αποφάσεις του, λες και προέρχονται από μια καθαρή ατζέντα. Τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης είναι τόσο επιτυχημένα διότι δεν επιβαρύνονται από τέτοιους λογικούς ή ηθικούς προβληματισμούς – δεν είναι υποχρεωμένα να σκεφτούν τι είναι κοινωνικά αποδεκτό ή να λογαριάσουν τις συνέπειες των αποφάσεών τους. Έχουν μονάχα έναν σκοπό: να κερδίζουν” (Ηλίας Μαγκλίνης).

Και όπως έχω επανειλημμένως επισημάνει, η δημοκρατία είναι ένα πολύ απαιτητικό πολίτευμα. Και για να είναι λειτουργική απαιτεί μια κρίσιμη ομάδα Πολιτών. Και αυτό διότι αποτελεί πλέον μια δημοκρατική νομοτέλεια το γεγονός ότι αν όχι αδυνατεί, δυσκολεύεται πολύ όταν έρχεται αντιμέτωπη με ανθρώπους ή κινήματα που αψηφούν τους κανόνες του παιχνιδιού και που θέτουν σε κίνδυνο το πολίτευμα.

Και επί του πρακτέου, σήμερα η δημοκρατία απαιτεί Πολίτες, διότι κοινό σημείο της διεκδίκησης νέας θητείας από τον Τραμπ όπως και των ηγετών του Brexit για την επίτευξη του σκοπού τους, ήταν και είναι η αδιαφορία της λαϊκής μάζας ΚΔΩΑ που τους ακολουθούσε για τις συνέπειες της νίκης τους (Κτηνώδης Δύναμη Ωργιώδης Άγνοια).

Και αυτή η ανησυχία για την επιβίωση της δημοκρατίας είναι διαχρονική. Ο Αριστοτέλης ανησυχούσε ότι η δημοκρατία εμποδίζει την “αρχή του νόμου” και αυτό διότι η πλειοψηφία μπορεί να καθορίζει τις εξελίξεις ανεμπόδιστα.

Και για τον λόγο αυτό οι ιδρυτές των ΗΠΑ, φοβούμενοι την “τυραννία της πλειοψηφίας”, θεσμοθέτησαν πολύπλοκο σύστημα ελέγχου των κρατικών εξουσιών.

Και σήμερα πάλι βιώνουμε ένα πολιτικό γίγνεσθαί όπου η δημοκρατία “αξιοποιείται” από τους εχθρούς της με σκοπό την καταδολίευσή της.

Και λίγοι είναι αυτοί που αντιλαμβάνονται τον κίνδυνο.

Και ελάχιστοι οι ικανοί να τον αποτρέψουν.

Και το ελπιδοφόρο είναι ότι εκ του ιστορείν, καταλήγεις να λες ότι η δημοκρατία έχει ανάγκη την σκληρή δοκιμασία για να αποδείξει ότι τελικώς έχει μια αυθύπαρκτη δύναμη επιβίωσης η οποία και την οδηγεί τελικώς στο να μην χειραγωγείται από κανέναν. Οψόμεθα...

Αυτογκόλ από τα αποδυτήρια...

Την Τρίτη και 13, Φεβρουαρίου έγινε η πολυσυζητημένη συζήτηση της “Εφημερίδας των Συντακτών”. Συνομιλητές είναι ο Διονύσης Τεμπονέρας, μέλος της Π.Γ. ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., ο Μανώλης Χριστοδουλάκης, βουλευτής ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝ.ΑΛΛ., και η Έφη Αχτσιόγλου, βουλευτής της Νέας Αριστεράς (βουλεύτρια κατά την συριζαϊκή ιδιόλεκτο).

Και μόνο ο τίτλος της εκδήλωσης “Απέναντι στον Μητσοτάκη, ποιος;” είναι ενδεικτικός και του προβλήματος και της αναζήτησης και της αγωνίας στο χώρο της κεντροαριστερής αντιπολίτευσης:

Και μόνο ο τίτλος της εκδήλωσης, υποδηλώνει το γεγονός ότι η συλλογιστική πορεία της αντιπολίτευσης εκκινεί από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, δηλαδή ένας άκαρπο και στενόμυαλος ετεροπροσδιορισμό.

Και μόνο ο τίτλος της εκδήλωσης , δηλαδή με άξονα την κυριαρχία Μητσοτάκη δεν θίγει τον πρωθυπουργό, αλλά υποδηλώνει την ανεπάρκεια των αντιπάλων του.

Και ειδικότερα 3 πολιτικούς που το ομολογούν και παρουσιάζονται να “ψάχνονται” εκτός των κομματικών τους ορίων, δηλαδή 3 πολιτικούς που δεν βλέπουν προκοπή μέσα σε αυτά τα όρια.
Και για να το κάνω πιο σαφές: Κασσελάκης, Ανδρουλάκης και Χαρίτσης δεν συνιστούν τους εκ των πραγμάτων αξιόμαχους αντίποδες του Κυριάκου Μητσοτάκη .
Και για ακόμη μια φορά στην Αριστερά, έχουν την ψευδαίσθηση ότι αυτό που ζητάει η κοινωνία δεν είναι μια εναλλακτική πρόταση, αλλά αποκλειστικά ένα λαμπερό πρόσωπο σαν αυτό του Νηπίου (Τσίπρα) που δια του λαϊκισμού θα κατορθώσει να “πείσει” όπως αυτός.

Και η πολιτική ως ριάλιτι σόου παρούσα, δια της Αριστεράς του ηθικού πλεονεκτήματος και των αρχών...

Και όταν αυτό το λαμπερό πρόσωπο δεν “πράξει”, άλλα και θα καταστρέψει όπως ο Νήπιος, θα πουν ότι προσπάθησε “αλλά δεν τον άφηναν”.

Και τελικώς η πολυδιαφημισμένη συνάντηση των τριών εξελίχθηκε σε μια ανταλλαγή διακηρύξεων αυτοδικαίωσης. Δηλαδή και οι τρεις τους έχουν δίκιο που μένουν με τα κόμματά τους, στα οποία και δηλώνουν πιστοί.

Και οι τρεις απάντησαν στο ερώτημα που οι ίδιοι έθεσαν (“απέναντι στον Μητσοτάκη, ποιος;”).

Και η απάντηση ήταν ένα ουρανόμηκες “έλα μου, ντε. Ποιος;”.

Και αυτό που τελικώς έμεινε και εκ του το ιστορείν συναγόμενο, είναι ότι τα πρόσωπα έχουν σημασία, άλλα όχι τα πρόσωπα τα απρόσωπα, δηλαδή Μητσοτάκης…

Και το high light της εκδήλωσης: Λίγα λεπτά μετά την έναρξη της και ενώ είχε ξεκινήσει να μιλάει η Έφη Αχτσιόγλου εμφανίστηκε (εκτός προγράμματος) στο θέατρο “Αλφα, Ληναίος – Φωτίου” όπου και γίνονταν η εκδήλωση ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αερόλιθος (Στέφανος Κασσελάκης). Ο λαλά…

Και ο Αερόλιθος έπαιξε αυτό που ξέρει καλύτερα, το επικοινωνιακό.

Και όπως εισέβαλε στον ΣΥΡΙΖΑ, εισέβαλε και στην εκδήλωση, μια εκδήλωση που την είχε χαρακτηρίσει ηχορύπανση και την κασσέλωσε…

Και είναι αυτός που νομίζει πως οι ευρωεκλογές διεξάγονται σε 2 γύρους. Αντιλαβού;

Και οι εξελίξεις των επόμενων ημερών στον ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή το προσυνεδριακό μπάχαλο που επικράτησε, αλλά και η νέα εκλογική διαδικασία για νέο αρχηγό δικαιώνουν απόλυτα την μετωνυμία του Κασσελάκη σε Αερόλιθο (σε προηγούμενη ανάρτηση είχα εξηγήσει την επιλογή μου “Αερόλιθος”).

Και ίσως να ζούμε την τελευταία πράξη αυτής της ιλαροτραγωδίας. Οψόμεθα...

* “Θα μου πείτε ότι για όλα αυτά φταίει ο Μητσοτάκης. Η Αριστερά δεν θα ήταν σε αυτή την κατάσταση αν δεν είχε απέναντί της τον Μητσοτάκη. Δεν υπάρχει άλλη λύση παρά μόνον να αναλάβει αυτός προσωπικά την ανασυγκρότησή της. Μπορεί να χάσουμε το γέλιο, όμως θα έχουμε επιτέλους αντιπολίτευση” (Τάκης Θεοδωρόπουλος).

* Για την ομιλία Αερόλιθου στο 4ο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ (23-25/2), μια ομιλία ανάμεσα σε Τραμπ και Ζαχαριάδη, ο Δημήτρης Ευθυμάκης μεταξύ άλλων έγραψε:

“Ανάμεσα Η ομιλία Κασσελάκη απάντηση στον Τσίπρα εν πολλοίς, είχε δύο μέρη. Το πρώτο ήταν η απόλυτη ένδειξη της πολιτικής και ιδεολογικής ανέχειας του ΣΥΡΙΖΑ, που επειδή δεν έχει ιδέα τι να προτείνει για το μέλλον της χώρας, καταφεύγει στην αρλουμπολογία. Το δεύτερο ήταν βγαλμένο από τα ιστορικά κατάβαθα της σταλινικής Αριστεράς: η επιθετικότητα, η εχθροπάθεια, η συνωμοσιολογία, η μανία καταδίωξης είναι τα συγκολλητικά υλικά”.

Επί του πιεστηρίου: Τελικά μετά από πρόταση του Σωκράτη Φάμελλου και την υποστήριξη του Νίκου Παππά και του Γιώργου Τσίπρα (η νέα τρόικα του ΣΥΡΙΖΑ), το συνέδριο αποφάσισε να μην προβούν σε εκλογή προέδρου, παρέχοντας την εμπιστοσύνη του στον Αερόλιθο. Και ως εκ τούτων, ο μεγάλος ηττημένος του συνεδρίου ήταν ο Νήπιος (Τσίπρας). Ηγέτης δε της εσωτερικής αντιπολίτευσης αναδείχθηκε η Όλγα Γεροβασίλη, ανθυποψηφία του Αερόλιθου, .

Ημερομηνίες...

8 Φεβρουαρίου 2024: Η ροπαλομαχία...

Τουλάχιστον 15.000 διαδηλωτές, σύμφωνα με τη σχετική ενημέρωση της Αστυνομίας, έλαβαν μέρος στο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο, στο κέντρο της Αθήνας, κατά της ίδρυσης μη κρατικών πανεπιστημίων (συμμετείχαν και 150 φοιτητικοί σύλλογοι από όλη τη νχώρα.

Ένταση και επεισόδια ροπαλομαχίας επικράτησαν πριν την έναρξη της πορείας μεταξύ μελών της φοιτητικής παράταξης του ΚΚΕ (αυτής που έχει σπουδές στα πάντα και στην ροπαλομαχία, εξ ου και “Πανσπουδαστική”) και των αυτοδίδακτων αριστεριστών. Και όλο αυτό για το ποιος θα βρεθεί στην κεφαλή της πορείας. Αποτέλεσμα ήταν να τραυματιστούν 8 άτομα που μεταφέρθηκαν στο Νοσοκομείο Ευαγγελισμός για να τους δοθούν οι πρώτες βοήθειες (φαντασθείτε να τους τραυμάτιζαν τα ΜΑΤ)

Άλλοτε θα έλεγαν ότι η κυβερνητική πολιτική “διχάζει την κοινωνία”. Τώρα διχάζονται μόνο εκείνοι που επιζητούν τον διχασμό και βλέπουν ως απειλή την “κανονικότητα”.

* “Η ροπαλομαχία που εκδηλώθηκε την Πέμπτη στα Προπύλαια για τον έλεγχο του δρόμου –ποιο «μπλοκ» θα έχει τα πρωτεία στην παράταξη, της επίσημης «εκκλησίας» ή των «παρεκκλησιαστικών» συσπειρώσεων– είναι μια σημαδιακή στιγμή. Αποκαλύπτει ότι από την πολιτική κουλτούρα που ενέπνεε κάποτε αυτές τις κινητοποιήσεις έχει απομείνει μόνο ο τελετουργικός αυτοματισμός. Έχει χαθεί το παλιό σφρίγος που αιμοδοτούνταν από τα προμεταπολιτευτικά τραύματα. Έχει επιζήσει μόνο η αγωνία για το ποια φάλαγγα θα κυριαρχήσει επί του κατειλημμένου οδοστρώματος” (δεν συγκράτησα το όνομα του γράφοντα).

10 Φεβρουαρίου 2924

Στις 10 Φεβρουαρίου η Κίνα μπήκε στην Χρονιά του Δράκου, του κορυφαίου συμβόλου του ζωδιακού κύκλου της.

Ο δράκος, το πιο λατρεμένο πλάσμα της κινεζικής μυθολογίας, συνδέεται τόσο με την καλοτυχία όσο και με το αυτοκρατορικό παρελθόν της χώρας

Το 2024 είναι το έτος του Ξύλινου Δράκου. Ξεκινάει στις 10 Φεβρουαρίου 2024 (Κινεζική Πρωτοχρονιά) και λήγει στις 28 Ιανουαρίου 2025 (Παραμονή Κινεζικής Πρωτοχρονιάς).

Σύμφωνα με την Κινεζική αστρολογία, ο Δράκος συμβολίζει τον μετασχηματισμό, την ευημερία και την ισχύ, καθιστώντας αυτήν τη χρονιά ιδανική για να ανακαλύψουμε τον εσωτερικό μας δυναμικό και να επιτύχουμε τους στόχους μας. Η δημιουργικότητα και η καινοτομία θα βρίσκονται  στο επίκεντρο, προσφέροντας την δυνατότητα να αναπτύξουμε νέες ιδέες και να εκμεταλλευτούμε ευκαιρίες που μπορεί να εμφανιστούν. Οψόμεθα...

14 Φεβρουαρίου 2024

Και ενώ στις 8/2 εγχωρίως, οι ροπαλομάχοι οι ερωτευμένοι με την βια, επιβεβαίωναν για άλλη μια φορά τον Ουίνστον Τσώρτσιλ που έλεγε ότι: “το εγγενές ελάττωμα του καπιταλισμού είναι η άνιση κατανομή της ευλογίας του, ενώ εγγενής αρετή του σοσιαλισμού είναι η ίση κατανομή της μιζέριας του”, η Ε.Ε., 1η παγκοσμίως, θα εισάγει κανόνες για την ρύθμιση της τεχνητής νοημοσύνης.

Το νομοσχέδιο περί τεχνητής νοημοσύνης εγκρίθηκε από τους διαπραγματευτές Κοινοβουλίου και Συμβουλίου.

Το νομοσχέδιο αυτό θα διασφαλίζει ότι η χρήση της τεχνητής νοημοσύνης στην Ευρώπη είναι ασφαλής, θα σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα και την δημοκρατία, ενώ οι επιχειρήσεις θα μπορούν να ευδοκιμήσουν και να επεκταθούν, λαμβάνοντας υπόψιν και τους εργαζόμενους.

Ο σχετικός κανονισμός στοχεύει να διασφαλίσει ότι τα θεμελιώδη δικαιώματα, η δημοκρατία, το κράτος δικαίου και η περιβαλλοντική βιωσιμότητα προστατεύονται από την τεχνητή νοημοσύνη υψηλού κινδύνου, ενισχύοντας παράλληλα την καινοτομία και καθιστώντας την Ευρώπη ηγέτη στον τομέα. Οι κανόνες θεσπίζουν υποχρεώσεις για την τεχνητή νοημοσύνη με βάση τους πιθανούς κινδύνους και το επίπεδο επιπτώσεων της και στον εργασιακό τομέα.

Σχετικά καταγράφουμε και τις πρώτες αντιδράσεις:

* “Οι Γάλλοι μετεωρολόγοι απεργούν διαμαρτυρόμενοι για τις λάθος προβλέψεις της ΤΝ. Η ανησυχία για την αντικατάσταση των μετεωρολόγων από την Τεχνητή Νοημοσύνη και κάποια σφάλματα σε προβλέψεις ώθησαν τα συνδικάτα να καλέσουν σε εθνική απεργία *

Η διοίκηση του Météo-France είπε ότι οι προβλέψεις της είναι κατά 95% ακριβείς και ότι η αυτοματοποίηση έχει βελτιώσει το συνολικό αποτέλεσμα, ενώ επέτρεψε στους ειδικούς να βελτιώσουν τις λεπτομερείς προβλέψεις για πελάτες που πληρώνουν, όπως τοπικές αρχές και επιχειρήσεις. Ο Στεφέν Τεστελέν, στέλεχος του συνδικάτου μετεωρολόγων CGT στο Météo- France, είπε: «Η ποιότητα των μοντέλων ψηφιακών προβλέψεων βελτιώνεται και οι πελάτες που πληρώνουν μεγάλα ποσά εξακολουθούν να επωφελούνται από την ανθρώπινη τεχνογνωσία, αλλά όχι το ευρύ κοινό»” ( Πηγή: Protagon.gr ).

Και γενικώς θα ξανά επισημάνω, ότι η τεχνολογία τελικώς θα αλλάξει άρδην τον πυρήνα της ανθρωπότητας, διότι θα παραχωρηθεί αργά ή γρήγορα στους αλγόριθμους, που ήδη μας γνωρίζουν πολύ καλά, η δύναμη της επιλογής. Δηλαδή θα εκχωρηθεί κριτική σκέψη και εξουσία λήψης αποφάσεων στις μηχανές.

Και κάθε προσπάθεια αντιμετώπισης αυτής εξέλιξης, όπως η προαναφερόμενη και οι άλλες που θα ακολουθήσουν, αλλά και αυτή του Πάολο Μπενάντι, μέλος του Τάγματος των Φραγκισκανών, που εισήγαγε στο δημόσιο διάλογο μία νέα έννοια αυτήν της “αλγορ-ηθική”, τελικώς θα αποτελέσουν πρόσκαιρα αναχώματα στο τεχνολογικό τσουνάμι.

16 Φεβρουαρίου 1923: Και από 16 Φεβρουαρίου ξημέρωσε 1 Μαρτίου

Και αναφερόμαστε στην μετάβαση της Ελλάδος από το Ιουλιανό στο Γρηγοριανό ημερολόγιο.

Και το ημερολόγιο του Ιουλίου Καίσαρα παρά το γεγονός ότι ήταν πολύ πιο ακριβές, από τα προηγούμενα δεν ήταν σε καμία περίπτωση τέλειο. Είχε ένα σφάλμα 11 λεπτών και 14 δευτερολέπτων ανά έτος, που μακροπρόθεσμα δεν μπορούσε να μην φανεί.

Και για τον λόγο αυτό τον 16ο αιώνα το ημερολόγιο είχε χάσει 11 ολόκληρες μέρες και υπήρχε πλέον ο κίνδυνος να φθάσουμε κάποια στιγμή τα Χριστούγεννα να είναι… φθινόπωρο και το Πάσχα… χειμώνα.

Και όταν το νέο ημερολόγιο εφαρμόσθηκε, για να διορθωθεί το σφάλμα που είχε ήδη ενσωματωθεί στην μέτρηση του χρόνου κατά τη διάρκεια των 13 αιώνων από την 1η Οικουμενική Σύνοδο της Νίκαιας που καθιέρωσε το Ιουλιανό ημερολόγιο, κρίθηκε σκόπιμο να παραλειφθούν ημέρες από το

Και ως εκ τούτου, η τελευταία ημέρα του Ιουλιανού ημερολογίου ήταν η 4η Οκτωβρίου 1582 και η αμέσως επόμενη και πρώτη του Γρηγοριανού ήταν η 15η Οκτωβρίου 1582.

Πολύ λίγες χώρες χρησιμοποίησαν το ημερολόγιο αυτό από την 15η Οκτωβρίου 1582 (Ιταλία, Πολωνία, Ισπανία και Πορτογαλία). Γενικώς οι άλλες μη Καθολικές χώρες αρνήθηκαν να υιοθετήσουν μια Καθολική εφεύρεση.

Η Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία επί αιώνες δεν δεχόταν να χρησιμοποιήσει το Γρηγοριανό ημερολόγιο με τον φόβο μήπως αυτό γίνει αιτία παραπλάνησης του πληρώματος, δηλαδή των πιστών. Όταν το 1582 ο Πάπας Γρηγόριος ΙΓ΄ κάλεσε μέσω επιστολής τον Οικουμενικό Πατριάρχη Ιερεμία Β΄ τον Τρανό να το εισαγάγει και στην Ορθόδοξη Εκκλησία, ο Πατριάρχης δεν το δέχθηκε ύστερα από συνοδική απόφαση, θεωρώντας ότι αποτελεί απόπειρα προσηλυτισμού.

Και για τον λόγω αυτό, όταν η Ελληνική Πολιτεία αποφάσισε τελικά να εφαρμόσει το Γρηγοριανό ημερολόγιο στις 16 Φεβρουαρίου του 1923, είχαν χαθεί πλέον 13 ολόκληρες ημέρες με αποτέλεσμα για να γίνει ο εναρμονισμός στο νέο ημερολόγιο, μετά την 16 Φεβρουαρίου ξημέρωσε η 1η Μαρτίου.

Και για τον λόγο αυτό η Ελλάδα ήταν η τελευταία χρονολογικά ευρωπαϊκή χώρα από τις μη καθολικές που το υιοθέτησε, περνώντας στη νέα εποχή με καθυστέρηση κάποιον αιώνων.

15 Φεβρουαρίου 2024: “Τα του Καίσαρος Καίσαρι και τα του Θεού τω θεώ”... (1)

Και αυτό επισήμανε από του βήματος της Βουλής ο Μητσοτάκης, κατά τη διαδικασία ψήφισης του νομοσχεδίου για την ισότητα στον γάμο και την τεκνοθεσία που αφορούσε τα ομόφυλα ζευγάρια.

Και το νομοσχέδιο υπερψηφίστηκε με ευρεία πλειοψηφία 175 ψήφων υπέρ, έναντι 77 κατά, 46 αποχές και 2 παρών

Και από την διαδικασία προέκυψαν “ρωγμές” στις Κοινοβουλευτικές Ομάδες της ΝΔ, του ΣΥΡΙΖΑ, του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Αριστεράς.

Και θα αναφερθώ ειδικότερα στην συντηρητική ΝΔ όπου “ναι” ψήφισαν 106 βουλευτές, “όχι” 21 πρωτοστατούντος του Αντώνη Σαμαρά και 31 απείχαν.

Και θα αναφερθώ και στα άλλα ακροδεξιά κόμματα και το ΚΚΕ που το καταψήφισαν: “Δεν θα πει κανείς ότι με τον γάμο ομοφύλων δυσαρεστήσαμε τη Ρωσία;” (Πηγή: Protagon.gr ).

Και όπως γράφει και ο λογαριασμός του Netflix: “Σαν θέλει ο γαμπρός κι ο γαμπρός, τύφλα να 'χει ο πεθερός” σε μια παράφραση της γνωστής παροιμίας “σαν θέλει η νύφη και ο γαμπρός, τύφλα να 'χει ο πεθερός”.

Και η Ελλάδα έγινε η 1η Ορθόδοξη χώρα που καθιερώνει τον πολιτικό γάμο και για τα ομόφυλα ζευγάρια και περνάει οριστικά στην Δύση μετά από μια συνεχή αμφιταλάντευση (σχετικά με τον γάμο στην επόμενη ανάρτηση).

Σημείωση 1: Ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος ζήτησε ονομαστική ψηφοφορία για τον γάμο των ομοφύλων. Προφανώς για να πει στους βουλευτές που θα ψηφίσουν θετικά ότι εκτός από το μάτι του Θεού, τους παρακολουθεί και η Εκκλησία…

Κατόπιν τούτων και μετά την ψήφιση του νόμου ο Πειραιώς προχώρησε σε κάτι πιο συγκεκριμένο,. και ανακοίνωσε: “Προς προστασία της διακονίας μας και σεβασμόν της ενώπιον του Παναγίου Θεού ευθύνης μας… διακόπτουμε την κοινωνία μας με τους ψηφίσαντας εναντίον του θείου νόμου, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, μη προσκαλούντες αυτούς εις οιανδήτινα εκδήλωσιν των ενοριών μας, άχρι της εμπράκτου μεταμελείας των διά της ακυρώσεως διά του Εθνικού Κοινοβουλίου του αισχίστου αυτού νομοθετήματος”. Βοήθειά μας...

1996: “Η Σύγκρουση των Πολιτισμών και ο Ανασχηματισμός της Παγκόσμιας Τάξης” του Σάμιουελ Χάντιγκτον. (1)

Και με αυτό το βιβλίο του ο Χάντιγστον προτείνει ένα μοντέλο για την εξέλιξη του κόσμου μετά την κατάρρευση του Σοβιετικής Ένωσης που ορίζει ότι η πολιτισμική εγγύτητα / απόσταση θα είναι το καθοριστικότερο κριτήριο των συμμαχιών και των συγκρούσεων στον νέο, μεταψυχροπολεμικό και πολυπολικό κόσμο μας.

Και το πως ο Χαντιγκστον χωρίζει τον κόσμο παρουσιάζεται στη κατωτέρω εικόνα:

Και ο Χάντιγστον συνοψίζει τα κυριότερα γνωρίσματα του Δυτικού πολιτισμού στα: κλασική κληρονομιά, Ρωμαιοκαθολικός / Προτεσταντισμός, ευρωπαϊκές γλώσσες, κοινωνικός πλουραλισμός, κράτος Δικαίου, αντιπροσώπευση, ατομικισμός, και τέλος, διαχωρισμός της θρησκευτικής από την πολιτική εξουσία.

Και επισημαίνει ότι η Δύση κατέκτησε τον κόσμο χάρη στην ισχυρή τεχνολογία, την επιστημονική τεχνογνωσία και τον στρατιωτικό εξοπλισμό της που απέκτησε και δια της προσέλκυσης διεθνών κεφαλαίων και όχι χάρη σε κάποια εγγενή ανωτερότητα των δικών της αξιών και ιδανικών.

Και όσον αφορά την Ελλάδα, ο Χάντιγκστον στο βιβλίο του είναι ιδιαιτέρως αρνητικός αναφέροντας: Πρόκειται για μια χώρα που δεν ανήκει στην Δύση αλλά στον Ορθόδοξο πολιτισμό, βιώνει μια διαρκή απομάκρυνση από τη Δύση πλησιάζοντας τα ομόθρησκα κράτη (π.χ. Σερβία) και είναι προς το συμφέρον της Δύσης να αποστασιοποιηθεί από αυτή, αφήνοντάς τη ίσως εκτός του ΝΑΤΟ (κάτι που προτείνει και στην περίπτωση της Τουρκίας, για παρόμοιους λόγους), αν όχι και από την Ευρωπαϊκή Ένωση (αυτά πρέπει να είχε στο μυαλό του και ο Σόιμπλε και οι συν αυτώ που επιδίωκαν την έξοδο της Ελλάδος από το Eurogroup).

Σημείωση 1: Ο Samuel P. Huntington υπήρξε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, διευθυντής του Ινστιτούτου Στρατηγικών Σπουδών John Olin καθώς και της Ακαδημίας Διεθνών και Περιφερειακών Σπουδών και επικεφαλής του Τμήματος Στρατηγικού Σχεδιασμού του Λευκού Οίκου επί προέδρου Κάρτερ Από τη δεκαετία του 1990, όταν πρωτοδιατυπώθηκε, η θεωρία του περί σύγκρουσης πολιτισμών έχει προκαλέσει πλήθος συζητήσεων και διαφωνιών.

17 Φεβρουαρίου 1982

Ο πολιτικός γάμος καθιερώθηκε μετά τη Γαλλική Επανάσταση, αλλά στην στην Ελλάδα ήρθε 200 χρόνια αργότερα, στις 17 Φεβρουαρίου 1982. Η Ελλάδα και η Ορθόδοξη εκκλησία της, θεωρούσαν νόμιμο μόνο τον θρησκευτικό γάμο, με βάση την βυζαντινή νομοθεσία του Λέοντος ΣΤ’ του Σοφού από το 893 μ.Χ.

Οι σθεναρές αντιδράσεις της Εκκλησίας αλλά και ο φόβος για το πολιτικό κόστος δεν επέτρεπαν να γίνει καμία συζήτηση μέχρι τότε επί του πολιτικού γάμου στην Ελλάδα.

Τελικά στις 17 Φεβρουαρίου 1982, μέσα σε θύελλα αντιδράσεων τόσο από την ελληνική εκκλησία όσο και από τους συντηρητικούς κύκλους της χώρας, εισάγεται στη Βουλή, από την κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου, το νομοσχέδιο για την καθιέρωση του πολιτικού γάμου στην Ελλάδα (νόμος 3719/2008 – ΦΕΚ 241/Α’/26.11.2008).

Και αυτό, αφού είχε καταλήξει σε συμβιβασμό με την ελληνική εκκλησία, ορίζοντας τον πολιτικό γάμο ισότιμο με τον θρησκευτικό και όχι νομοθετώντας τον πολιτικό υποχρεωτικό με τον θρησκευτικό προαιρετικό, όπως ίσχυε σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Με αυτόν τον τρόπο η εκκλησία σιωπηρά αποδέχτηκε τον πολιτικό γάμο ως “ισόκυρο” και ως νόμιμη διαδικασία.

Πρωτεργάτης των αντιδράσεων ήταν ο μητροπολίτης Δημητριάδος Χριστόδουλος, ο μετέπειτα αρχιεπίσκοπος Αθηνών, ο οποίος ισχυρίζονταν:

“Ο πολιτικός γάμος είναι άθεσμος μείξις, είναι καταπάτησις της εκκλησιαστικής διδασκαλίας, είναι αίρεσις. Ο τοιούτος γάμος είναι, άνευ περιστροφών, μείξις ανίερος και κατάκριτος, ελευθέρα συμβίωσις άθεσμος και αμαρτωλός”.

14 Φεβρουαρίου : Ημέρα των ερωτευμένων...

Και στην σύγχρονη πραγματικότητα την ασέξουαλ και αντιερωτική, απλώς είναι μια ημέρα που γεμίζει καρδούλες . Και όλοι θέλουνε να πάρουν μία, όπως παίρνουν λαγάνα την Καθαρά Δευτέρα...

Και κάτι σχετικό-επιστημονικό: Μια νέα μελέτη συνδέει το μικρό μπλε χάπι κατά της στυτικής δυσλειτουργίας με την προστασία από την Alzheimer.

Και με 2 λόγια: Κάνει καλό και στο πάνω κεφάλι…

16 Φεβρουαρίου 2024: Θάνατος Δολοφονία Αλεξέι Ναβάλνι

* “Η μεγάλη διαφορά του ολοκληρωτισμού της μετανεωτερικότητας από τον παραδοσιακό είναι ότι επιδεικνύει τη δύναμή του. Η Σοβιετική Ένωση έκρυβε τα θύματά της. Το καθεστώς τού Πούτιν τα επιδεικνύει ανενδοίαστα. Σαν να βγάζει τη γλώσσα στις δυτικές δημοκρατίες για να αποδείξει, για μια ακόμη φορά, την αδυναμία τους να τον αντιμετωπίσουν. Όπως έγινε με την Ουκρανία, έτσι και με τον Ναβάλνι. Κι εμείς τρέχουμε για να αποκαλύψουμε την αλήθεια. Χωρίς να καταλαβαίνουμε ότι αυτό θέλει και ο Πούτιν. Να αποκαλύψουμε ότι κατάφερε να εξοντώσει τον μεγαλύτερο αντίπαλό του μερικές εβδομάδες πριν από τις εκλογές” (Τάκης Θεοδωρόπουλος).

18 Φεβρουαρίου 2024: Για την τιμή των όπλων...

Και εν μέσω μιας παγκόσμιας αντίδρασης σχετικά με την δολοφονία του Ναβάλνι, κινδυνεύαμε να γίνουμε η χώρα που θα αποδεχόταν τον δολοφονικό αυταρχισμό του Πούτιν χωρίς μια εκδήλωση διαμαρτυρίας. Ευτυχώς υπήρξαν Πολίτες ανεξάρτητοι αλλά μαχητικοί εναντίον κάθε είδους ολοκληρωτισμού, που δεν ήθελαν να μείνουν σιωπηλοί.

Και για το λόγο αυτό, στα social media αναρτήθηκε κάλεσμα για σιωπηρή διαμαρτυρία στη ρωσική πρεσβεία, στο Ψυχικό, για τον θάνατο του Ρώσου αντιφρονούντος Αλεξέι Ναβάλνι από το καθεστώς Πούτιν, στις 18/2

Και τα συνθήματα που ακούστηκαν στην διαμαρτυρία, ανάμεσα σε άλλα και το “Πούτιν, φασίστα, δολοφόνε”, “Ο Ναβάλνι ζει”, “Έξω η Ρωσία από την Ουκρανία”.

Και το ελπιδοφόρο, παρότι επί της ουσίας ήταν μαι διαμαρτυρία “για την τιμή των όπλων”, είχε προσέλευση μεγαλύτερη από την προηγούμενη ανάλογη μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.

Και επίσης περισσότερο ικανοποιητική ήταν η μιντιακή αναφορά στην εκδήλωση, από κανάλια και ιντερνετικούς τόπους.

Και έτσι η εξόντωση του Ναβάλνι τελικώς δεν έμεινε τελείως αναπάντητη στην Ελλάδα.

Και τέλος θα αναφέρω τους στίχους Ρώσου ποιητή και τραγουδιστή Βλαντίμιρ Βισότσκι: “Πεθαίνουν οι καλύτεροι, οι πιο θαρραλέοι, οι πιο ειλικρινείς, οι λιγότερο αδιάφοροι. Όλοι θα επιστρέψουν εκτός από εκείνους που έχουμε περισσότερη ανάγκη” (σχετικά και στην ανάρτηση της 20/4/2019 “Θυσία: Ο Θάνατος ως δυνατότητα”).

22 Φεβρουαρίου 2024: Ακούς κρατικό συνδικαλισμό και σε πιάνουν μόνο γέλια...

Αρνητικό ρεκόρ συμμετοχής στην σημερινή 24ωρη απεργία της ΠΟΕΔΗΝ καταγράφηκε στον Βόλο. Δηλαδή σε μία πανελλαδική κινητοποίηση ενάντια στην κατάρρευση του δημόσιου συστήματος υγείας.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της διοίκησης του “Αχιλλοπούλειου” νοσοκομείου, από το σύνολο του προσωπικού που ανέρχεται σε 941 άτομα, 210 γιατροί, 433 νοσηλευτές και 298 λοιπό προσωπικό, απέργησε μόνο ένας εργαζόμενος από το λοιπό προσωπικό, δηλαδή το ποσοστό συμμετοχής στην απεργία ήταν 0,1%.

Και κάτι το εντυπωσιακό: Δεν απήργησε ούτε ένας συνδικαλιστής.

24 Φεβρουαρίου 2024: To “moonaki”…

Η χθεσινή πανσέληνος μοιάζει σχεδόν με οποιαδήποτε συνηθισμένη πανσέληνο, αλλά δεν είναι. Σύμφωνα με το CNN, το ολόγιομο φεγγάρι θα είναι πλήρες, ωστόσο, θα έχει μια ιδιαιτερότητα αφού θα είναι “micromoon”, στα ελληνικά “μικροφέγγαρο” και στα greekglish “moonaki” . Αυτό σημαίνει ότι το φεγγάρι μπορεί να φαίνεται ελαφρώς μικρότερο από το συνηθισμένο.

Φεβρουάριος 2024; Και το οξύμωρο βγήκε στους δρόμους…

Και οι αγρότες οργώνουν το μυαλό μας. Δεν λογίζεται “συμβολικός αποκλεισμός δρόμου”. Ολιγόωρος αποκλεισμός είναι. Αντιλαβού;

Φεβρουάριο 2024: Και μια απεικόνιση της ελπίδας...

“Ιρανές σε κηδεία στελεχών του καθεστώτος: Ελπίδα το μωρό στην αγκαλιά της μάνας του”

Majid Asgaripour

Σαν επιδόρπιο

Valentines Day...

Το άλλο πρόσωπο της Rihanna

Seedrinker