«Αν αιχμαλωτιστείτε στο όνειρο του άλλου
είστε χαμένοι» Ζαν Μποντριγιάρ
Στη συμβίωση των δύο φύλλων αποδεικνύεται η ανεπάρκεια της βιολογικής ταξινόμησης, εκεί όπου εδρεύει ο έρωτας. Αυτό γίνεται πασιφανές όταν πρόκειται για ανθρώπους με παιδεία, καλλιεργημένους. Εκεί o πρώτος λόγος, θα έπρεπε να δίνεται στη ψυχολογία, δεδομένου ότι η βιολογική ομοιότητα γρήγορα εξαντλείται μπροστά στην ανομοιότητα της ψυχοσύνθεσης.
Δυστυχώς η επιφανειακή, τις περισσότερες φορές, διαχείριση αυτής της ανομοιότητας από το ζευγάρι, δίνει την δυνατότητα να παρουσιάζει μία φαινομενικά αρμονική συμβίωση και άριστη συνεννόηση. Αλλά μια προσεκτική παρατήρηση αυτής της υποκριτικής εικόνας, αποκαλύπτει το χάσμα στον τρόπο που αντιλαμβάνονται και βιώνουν όσα συμβαίνουν. Αυτό μαζί με διαφορετικές ευαισθησίες, διαφορετικά ενδιαφέροντα, καταλήγουν στην καλύτερη περίπτωση σε μια έρπουσα αποξένωση.
Έτσι ο γάμος καταλήγει σαν σκηνικό που προσομοιάζει με παράσταση ενός θεάτρου του παραλόγου.
Και αναρωτιέται κανείς. Τι νόημα έχει η συγκατοίκηση, όταν η συχνότερη μορφή επικοινωνίας είναι η βία σε κάθε της έκφανση, σωματική, λεκτική, ψυχολογική. Όταν η ανάπτυξη της προσωπικότητας ανηλίκων και ενηλίκων συνθλίβεται υπό το βάρος αυτής της παθογένειας;
Για να δοθεί όμως απάντηση, πρέπει πρώτα απ’ όλα να διατυπωθεί το ερώτημα…
Seedrinker
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.