Η προσπάθεια προσδιορισμού της έννοιας της ευτυχίας εντυπώνει την αδυναμία του ανθρώπου όταν τίθεται αντιμέτωπος με τη σχετικότητα των φιλοσοφικών εννοιών.
Ο Αλμπέρ Καμύ ευφυώς αντιλαμβάνεται την ευτυχία σαν μια φευγαλέα και απροσδιόριστη συναίσθηση που δεν έχει διάρκεια. Η στιγμιαία επίσκεψη της αποτελεί γι αυτόν, την απαρχή μιας τραγωδίας, καθώς η μετέπειτα απώλεια της, καθιστά το μέχρι πρότινος υποφερτό, δυσβάστακτο. Θάνατος και ευτυχία ταυτίζονται γιατί αποτελούν έννοιες απροσδιόριστες, αντίθετα με τη ζωή και τη δυστυχία που φαντάζουν έννοιες σαφώς πιο εύληπτες και προσιτές.
Μια προσπάθεια ορισμού της ευτυχίας που να της προσδίδει αφ’ ενός διάρκεια αλλά και να συνθέτει το διπλό ευτυχία-δυστυχία μας οδηγεί στην ετυμολογική της ερμηνεία ευ-τυχία δηλαδή καλή τύχη. Καλή τύχη στη διάρκεια της ζωής μας θα μπορούσε να σημαίνει ότι μας βρίσκουν δυσκολίες (δυστυχία) που μπορούμε ν αντιμετωπίσουμε. Ευτυχισμένη λοιπόν θα μπορούσαμε να ορίσουμε μια ζωή κατά την οποία οι δυσκολίες, που έτσι κι αλλιώς την χαρακτηρίζουν να είναι στα «μέτρα» μας.
Άλλωστε δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι η ζωή εν τέλει δεν είναι παρά ένας αγώνας επιβίωσης ανθρώπων, που παλεύουν με τις φοβίες τους, τον θάνατο, τον έρωτα, απολαμβάνοντας μικρές καθημερινές χαρές. Αδύναμων ανθρώπων στην πλειονότητα τους να αποκαλύψουν τι εστί «ευ ζειν».
seedrinker
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.