Το Φως

Με αφορμή τον απεγκλωβισμό των 33 ανθρακωρύχων στη Χιλή, μετά από 33 ημέρες και από βάθος 620 μέτρων, δημοσιεύουμε το πιο κάτω κείμενο. Το κείμενο αυτό πρωτοδημοσιεύθηκε στην εφημερίδα του Βόλου «Η ΘΕΣΣΑΛΙΑ» της 11/09/1999 με αφορμή το σεισμό στην Αθήνα.

ΤΟ ΦΩΣ


Υπάρχουν τρία είδη φωτός


Πρώτο, είναι το φως της νύχτας, το συμπαντικό φως. Το φως που γεμάτο μηνύματα διατρέχει το σύμπαν. Υποκείμενο της Αστρονομίας και της Φυσικής, εδώ στη γη. Το φως αχτίδα ικανοποίησης της άσβεστης περιέργειας μας. Μας βοηθάει να κατανοήσουμε το σύμπαν που μας περιβάλλει. Να μετρήσουμε την ηλικία του, να ανακαλύψουμε από τι υλικά είναι φτιαγμένα τα άστρα, να φανταστούμε τη ζωή σε άλλους πλανήτες.
Δεύτερο, είναι το φως της ημέρας. Το φως το ζωογόνο του Ήλιου μας. Το φως που κατηγόρησαν το Νεύτωνα ότι το αποσυνέθεσε δια παντός. Το φως που κάνει τα αντικείμενα ορατά. Το φως που δίνει τα χρώματα στη γη. Το φως που παντρεύεται τις σταγόνες της βροχής και γίνεται Ουράνιο Τόξο.
Τρίτο, είναι το φως το τεχνητό. Αυτό που οι νυκτερινές δορυφορικές εικόνες της γης καταγράφουν ως πυκνότητα πληθυσμού και κατανάλωση ενέργειας και οι άνθρωποι επαίρονται να αποκαλούν «αναπτυγμένο κόσμο». Έναν κόσμο που έχει διαχωρίσει ριζικά την έννοια της ανάπτυξης από την έννοια της ευθύνης για τις επιπτώσεις που έχει πάνω στους άλλους και το μέλλον του πλανήτη. Τον κόσμο που μετατρέπει σε ένα μολυσμένο θερμοκήπιο τη γη. Τον κόσμο που «παίζει» με τα πάντα ακόμη και με τα όρια της.
Υπάρχει όμως και ένα άλλο φως: το φως της ψυχής. Αυτό που ζωγραφίζει το φωτοστέφανο στους Αγίους. Αυτό που λάμπει στα πρόσωπα ορισμένων παιδιών. Αυτό που φωτίζει την έκφραση των ανυπόκριτα καλοσυνάτων ανθρώπων, εκείνων που δεν φοβούνται το άγγισμά της λάσπης του άλλου. Αυτό που βλέπεις στο πρόσωπο εκείνης που θα ερωτευθείς.
Αυτό το φως, το φως της ψυχής,το είδα τις τελευταίες ημέρες στα πρόσωπα των ανδρών των σωστικών συνεργείων. Και για πρώτη μου φορά ζήλεψα.