Η "τριγωνοποίηση" (1)

 

“Πρέπει να είμαστε ανοιχτόμυαλο,

αλλά όχι τόσο ώστε να χυθούν τα μυαλά μας έξω...” Richard Dawkins, βιολόγος.

Και παρατηρώντας την διακυβέρνηση Μητσοτάκη, αντιλαμβάνεσαι ότι ακολουθεί το πολιτικό στρατήγημα της λεγόμενης “τριγωνοποίησης”.

Και όπως επισημαίνει ο Ευτύχης Βαρδουλάκης, αυτή είναι και η στρατηγική, με την οποία ο Μπιλ Κλίντον κυριάρχησε τη 10ετία του ’90 και η οποία συνοπτικά υπαγόρευε ότι ο Κλίντον, ως πρόσωπο και ως πρόεδρος, θα έπρεπε να κινείται πάνω από τον άξονα Δεξιάς και Αριστεράς και παίρνοντας στοιχεία πολιτικής ατζέντας και από τις δύο, να δημιουργεί ουσιαστικά έναν δικό του χώρο πολιτικής επιρροής στην κορυφή ενός σχηματιζόμενου τριγώνου.

Και αυτό το στρατήγημα θα είναι απαιτητό κατά την “μετάβασή” μας στην “νέα εποχή”.

Και αυτή η μετάβαση και η μετεξέλιξη του ανθρώπινου είδους δυνητικώς θα δικαιώσει την ρήση του Ζοζέ Σαραμάγκου ότι “είμαστε ο χαμένος κρίκος ανάμεσα στα ζώα και στον άνθρωπο”.

Και αυτό το στρατήγημα εμφανώς παρουσιάζεται να το εφάρμοσε ο Μητσοτάκης με τον νόμο για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών.

Και ως διορατικός πολιτικός αντιλαμβάνεται την αναγκαιότητα αυτού του στρατηγήματος και μάλιστα όταν στο πολιτικό σκηνικό έχει κάνει την εμφάνισή της η η Γενιά Z (Gen Z) η οποία χαρακτηρίζεται από ευελιξία και προσαρμοστικότητα, ενώ απορρίπτει πολλές από τις “συνταγές” και τις κοινωνικές επιταγές που διδάχθηκε από τους γονείς της.

Και με όρους τρέχουσας πολιτικής, ανέλαβε να κάνει κάτι που δεν ανήκει στον δικό του πολιτικό χώρο. Κάνει όμως αυτό που θεωρεί σωστό, αυτό που συνεχίζει να διατηρεί την χώρα στην λογική του ευρωπαϊκού θεσμικού οικοδομήματος. Δεν τον απασχόλησε το πολιτικό κόστος, ή καλύτερα τον απασχόλησε αλλά το θεώρησε διαχειρίσιμο. Και αναφερόμαστε σε ολοφυρμούς μελών και ψηφοφόρων, που το φαντασιακό τους είναι αποικιοποιημένο από εικόνες σαν την παρακάτω, όταν αναφέρονται σε ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα (και το έχω επισημάνει ότι τέτοιες εμφανίσεις στα Pride Festivals τους, δυνητικώς εμποδίζουν την αποδοχή τους σε αυτό το μεταβατικό στάδιο).

Φωτογραφία από το φετινό Canal Pride, την διάσημη σε όλο τον κόσμο εν πλω παρέλαση του Άμστερνταμ.

Και με όρους πιάτσας, αυτό κάνει τον Μητσοτάκη “ακόμη πιο μάγκα”, αφού πέρασε ένα “μεταβατικό” νομοσχέδιο παρά τους εσωκομματικούς ολοφυρμούς.

Και όταν εδώ αναφέρομαι σε “μεταβατικό”, αναφέρομαι στην επέμβαση στο “βασικό και φυσικό στοιχείο της κοινωνίας” (άρθρο 16 της Οικουμενικής Διακήρυξης του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα), με μοναδικό κριτήριο τον βαθμό αποδοχής του στις σύγχρονες κοινωνίες.

Και τα μελλούμενα θα μας επιβάλλουν πολλές τέτοιες κινήσεις “μετάβασης”.

Και για έναν “συντηρητικό” ή μη “επικαιροποιημένο” πολύχρονο (σε αυτόν αναφέρθηκα στην ανάρτηση “Μέλλων γενέσθαι” του περασμένου Ιουνίου) αυτό συνιστά “επέμβαση” στην έννοια του “βασικά φυσικού”.

* “Και αυτό επειδή, για να είναι δυνατή η ισότητα σε ανόμοια πράματα, πρέπει να αφαιρεθούν ιδιότητες που τα διαφοροποιούν μεταξύ τους (όπως μία καρέκλα και ένα τραπέζι ενοποιούνται με τον όρο «έπιπλα», που αφαιρεί τις λεπτομέρειες που κάνουν την καρέκλα, καρέκλα και το τραπέζι, τραπέζι). Αυτή η αφαίρεση ιδιοτήτων οδηγεί στην περίπτωση του γάμου των ομόφυλών ζευγαριών με βάση την αρχή της ισονομίας, π.χ. στην ορολογία «Γονέας 1» και «Γονέας 2», όπως έγινε στη Γαλλία. Αυτό με τη σειρά του οδηγεί σε σύγχυση μεταξύ διαφόρων κοινωνικών στερεοτύπων (σχετικοποίηση των εννοιών «πατέρας» και «μητέρα» ή χρήση του όρου «άτομο που γέννησε παιδί»” και πάει λέγοντας...(Κων. Καραλής).

Και γενικότερα η επέμβαση στην έννοια του “βασικά φυσικού”, κατ’ αρχήν πρέπει να γίνει με την διεύρυνση της αντίληψης του “βασικά φυσικού” με την αποδοχή ότι βασικά και όλα τα δημιουργήματα του εχέφρωνος ανθρώπινου όντος πρέπει να θεωρούνται φυσικά. Όπως παράδειγμα το δημιούργημα της μέλισσας, η κηρήθρα.

Και η αντίληψη αυτή πρέπει να γίνει κοινή συνείδηση, διότι αυτό που γενικώς προβληματίζει είναι ότι οι συντελούμενες αλλαγές παρότι “θορυβώδεις”, επί της ουσίας περνούν αθόρυβα, δηλαδή ξεπερνούν τον έλεγχο της συνείδησης (συνειδητοποίηση).

Και μετά έρχεται μια μέρα, που είναι αδύνατον να μην τις αντιληφθείς.

Και μέχρι τότε έχουν αλλάξει πολλά. Και εσύ μαζί.

Και ένα παράδειγμα: Η συνεχής “μεταφορά” γνωστικών διεργασιών σε μηχανές θα δημιουργήσει μια “γνωστική τεμπελιά”, διαβρώνοντας σταδιακά την ικανότητα του ανθρώπινου νου να σκέφτεται βαθιά και αυτόνομα.

Και το συναφές ερώτημα , δεν είναι μόνο αν η ΤΝ μας βοηθά, αλλά αν εν τέλει μας κάνει λιγότερο σκεπτόμενους και που αυτό θα οδηγήσει;

Και για τα επερχόμενα, παρηγορητική θεωρώ την ρήση του Λάο Τσε: “Αυτό που η κάμπια, ονομάζει το τέλος του κόσμου, η ζωή το λέει πεταλούδα…”.

Και η “πεταλούδα” βάσει των δεδομένων θα “υπάρχει” σε μια δίνη συνεχούς υπερσύνδεσης.

Και αυτό που παρουσιάζεται δυνητικώς προβληματικό, με την σημερινή οπτική, διότι ίσως αποδεχτεί ότι τελικώς ήταν απαραίτητο, είναι ότι αυτό το expose, η ανθρωπότητα το εμπιστεύτηκε σε “απρόσεκτους” ανθρώπους εξουσιαστικούς, άπληστους, αριβίστες.

Συνεχίζεται…

Σημείωση 1:

Η τριγωνομετρική προσέγγιση περιγραφής των τεκταινομένων, δυνητικώς θεωρείται ως η καταλληλότερη και πληρέστερη, μιας και ζούμε σε έναν τρισδιάστατο κόσμο.

Και όπως έχω ξανά - αναφέρει, αυτό πιστοποιεί και η γλώσσα μας. Παράδειγμα, όταν αναφέρουμε ότι κοίταξα “τριγύρω”, σημαίνει παντού.

Και όπως επίσης έχω ξανά-αναφέρει, αυτός είναι και ο λόγος που θεωρώ, λόγω του Τριαδικού Δόγματος και τον Χριστιανισμό ως την πληρέστερη μονοθεϊστική θρησκευτική επινόηση.

Και για τον λόγο αυτό το “τρίγωνο” αποτελεί ισχυρό σύμβολο στον Χριστιανισμό, καθώς συμβολίζει την Αγία Τριάδα. Δηλαδή τον ένα Θεό που υπάρχει σε τρεις ισότιμες και αδιαίρετες υποστάσεις: τον Πατέρα  τον Υιό (τον Ιησού Χριστό) και το Άγιο Πνεύμα.

Και για να πάμε πίσω στον χρόνο, ο νέο πλατωνικός φιλόσοφος Πρόκλος (5ος αι. μ.Χ.) αναφέρει σχετικά: “Και δια τούτο το τρίγωνον αρμόζει προς την ζωογόνον Πηγήν, αιτίαν πάσης ζωής, όπως και ο κύκλος, ως λέγουν, αρμόζει προς τον αγκυλομήτην θεόν (Κρόνον)”.

Και ως φιλεσίν, θα επισημάνω ότι προς το τέλος της σειράς “Trigonometry” (2020, Βρετανία της Αθηνάς – Ραχήλ Τσαγγάρη), κάπου αναφέρεται ότι “το τρίγωνο είναι το πιο δυνατό σχήμα”.

Και αυτό διότι ένα τρίγωνο μπορεί να είναι ισόπλευρο, μπορεί να είναι ισοσκελές, μπορεί να είναι και εντελώς τυχαίο, ακανόνιστο στη μορφή του (πλαστικότητα). Αλλά πάντα το άθροισμα των μοιρών του μας κάνει 180.

Και τέλος και στην “συμπαντική γλώσσα” των μαθηματικών, η τριγωνομετρικές συναρτήσεις, μεταξύ άλλων είναι σημαντικές  και στην μοντελοποίηση περιοδικών φαινομένων,

Επίλογος

TEXT:

* Καλλι-όπη Σμερτζίδου: Το καλύτερο παράδειγμα επικαιροποίησης του πασοκικού ανθρωπότυπου, στην εποχή της σύγχρονης / μοντέρνας επιχειρηματικότητας της ΝΔ.

* Τι λένε οι αριστερές ψυχούλες και η “προοδευτική” ιντελιγκέντσια σχετικά με την είδηση ότι  οι φωτογραφίες με τους αναξιοπαθούντες της Γάζας που έκαναν τον γύρω του κόσμου, είναι σκηνοθετημένες από τον φωτογράφο Ζαγιέντ Φτέιχα, συνεργάτη του τουρκικού κρατικού πρακτορείου Anadolu ;

* Μια οργάνωση με τίτλο BDS Greece, έχει προγραμματίσει αντισημιτικές εκδηλώσεις σε πολλούς τουριστικούς προορισμούς. Και ως πολύχρονος θυμάμαι, ότι μετά την κατάρρευση των κομμουνιστικών καθεστώτων, αποδείχθηκε πως τα κινήματα ειρήνης των δεκαετιών του 60, του 70 και του 80 τα χρηματοδοτούσε η KGB.

*Από τις 19 Μαΐου ο ΟΗΕ παρέλαβε 2.604 φορτηγά βοήθειας από τα σύνορα της Γάζας, αλλά μόνο 300 έφτασαν στον προορισμό τους. Τα υπόλοιπα λεηλατήθηκαν εν κινήσει, είτε κατελήφθησαν από ενόπλους. “Αυτο-διανομή” το ονοματίζουν οι “ανθρωπιστές”…

* Πρόσφατα, σε άρθρο γνώμης στην Haaretz, η ισραηλινή νομικός Ορίτ Καμίρ χαρακτήρισε αυτό που συμβαίνει στη Γάζα “προδοσία των θυμάτων του Ολοκαυτώματος”.

* Οικονομική διπλωματία: Παράδειγμα, εάν αγοράζαμε εμείς την Piaggio και όχι η Τουρκία, η Μελόνι θα βρισκότανε στην Αθήνα. Αντιλαβού;

* (Anthropocene) ή Ανθρωπόκαινος εποχή: Ένας ανεπίσημος νέος όρος, με καταγγελτικό πρόσημο, για να περιγράψει επισήμως την σύγχρονη γεωλογική εποχή και τις επιπτώσεις της ανθρώπινης δραστηριότητας στην βιόσφαιρα του πλανήτη μας.

* Δήμαρχος Πάτρας: Δέχεται ότι 112 είναι απαραίτητο, αλλά και δεν δέχεται την χρήση του επειδή παρακινεί τους κατοίκους να εγκαταλείψουν τις περιουσίες τους (αντί να πέσουν ηρωικώς μαχόμενοι υπερασπίζοντάς τες). Είπαμε ΚΚΕ είναι ο αυτόβλακας…

* Alaska 2025 (15/8): “Ο οικοδεσπότης Πούτιν. Προσκεκλημένος ο Τραμπ” Skynews.

* Alaska 2025 (15/8): “Χωρίς άμεση εκεχειρία, ο Τραμπ απλώς έδωσε στον Πούτιν, περισσότερο χρόνο για να εξαντλήσει την Ουκρανία” Νικ Πάτον Γουόλς του CNN.

* Alaska 2025 (15/8): Ο Σεργκέι Λαβρόφ με μπλουζάκι CCCP. Τον στρατηγικό στόχο του Πούτιν. Την ανασύσταση του σοβιετικού imperium.

* Alaska 2025 (15/8): Το μότο της “Επιδιώκοντας την Ειρήνη”. Η συνάντηση έληξε, ο πόλεμος συνεχίζεται.

* “Πρέπει να είναι τόσο καλός διαπραγματευτής ο Τραμπ που πάλι καλά να λέμε που ο Πούτιν δεν του πήρε και την Αλάσκα” (Πηγή: Protagon.gr).

* Alaska 2025 (15/8): Η ανεξήγητη υποχωρητικότητα του Τραμπ έναντι του Πούτιν, δυνητικώς να

εκβιάζεται από στοιχεία που έχει η Ρωσία, σχετικά με την εμπλοκή του στην υπόθεση του διαβόητου παιδεραστή και μαστροπού Τζέφρι Επστάιν.

* 17 Αυγούστου 1945: Κυκλοφόρησε η “Φάρμα των Ζώων” του Τζώρτζ Όργουελ. Ήταν από τους πρώτους συγγραφείς που αναγνώρισαν ότι η πραγματική απειλή για τις δυτικές κοινωνίες προερχόταν από τον ολοκληρωτισμό και όχι μόνο από τον φασισμό.

* “Το αμάρτημα σχεδόν όλων των αριστερών από το 1933 κι έπειτα έγκειται στο ότι θέλησαν να είναι αντιφασίστες χωρίς να είναι εναντίον του ολοκληρωτισμού” Άρθουρ Κέστλερ (1946).

* Και εις την αγγλικήν, ευρέως κυκλοφορεί η φράση: “Go woke, go broke” δηλαδή “Γίνε woke, και χρεοκόπησε”. Επιτέλους...

* Συνάντηση στον Λευκό Οίκο (18/8): Με μαύρο πουκάμισο και μαύρο σακάκι ο Ζελένσκι. Παλικάρι (Πηγή: Protagon.gr).

* Η Frankfurter Allgemeine Zeitung (FAZ): Στην συνάντηση μερικές φορές ο Τραμπ έμοιαζε με εκπρόσωπο του Πούτιν.

*  Ιστορική θα παραμείνει, η απουσία του ΟΗΕ από κάθε συζήτηση επίλυσης του Ρωσο- Ουκρανικού.

* “Εσείς δεν θέλετε να τελειώσει ο πόλεμος;”. Πίσω από την φαινομενικά φιλειρηνική ερώτηση, όμως, κρύβεται μια καταναγκαστική συνθηκολόγηση του πιο αδύναμου, που αποσιωπά τις ζωτικές λεπτομέρειες του πολέμου: ποιος τον ξεκίνησε, πώς τον διενεργεί, σε τι αποσκοπεί. Το παράλογο,υποκρυπτόμενο.

*Ρεκόρ Μητσοτάκη: Όλοι οι εν ζωή προκάτοχοί του, έχουν βαλθεί να τον τελειώσουν…

* Και εκεί στο Σινά, στην Μονή της Αγίας Αικατερίνης , οι μοναχοί, μοναχοί βγάζουν τα μάτια τους…

* Και εκεί στο Σινά, η γεωπολιτική της Ορθοδοξίας παρούσα.

* Και σε μια κρίση αυτογνωσίας ο Γιάννης Σπαλιάρας, (εάν δεν ξέρετε τον “πήδουλα” Σπαλίαρα, δεν ξέρετε τίποτα), έριξε σφαλιάρα στον εαυτό του και μαζί σε όλο το lifestyle.

* Αιφνίδιος θάνατος κόρης Αντώνη Σαμαρά και όλο το πολιτικό σύστημα στην θέση του ενός…

* Όσο η Ευρώπη γερνάει, τόσο το πρότυπο του γέροντα αλλάζει. Δηλαδή, μέχρι εξαντλήσεως των αποθεμάτων ενέργειας τους…

* “Το γλέντι” (του Νίκου Οικονομίδη) και η παράδοση χορεύει με sneakers...

* Μισό εκατομμύριο Έλληνες λιγότεροι από το 2011. Συνεχίστε ό,τι κάνετε (Πηγή: Protagon.gr)

* Το σημαντικό με το πόρισμα της Πυροσβεστικής δεν είναι τόσο τι λέει όσο το γεγονός ότι επιτέλους η υπόθεση των Τεμπών θα πάει στο ακροατήριο (Πηγή: Protagon.gr)

27 Αυγούστου: Εορτή του Αγίου Φανουρίου

Και θυμάμαι την μητέρα μου να επικαλείται τον Άγιο, όποτε έψαχνε κάτι.

Πήγαινε να ράψει κάτι, δεν έβρισκε την δακτυλήθρα, Άγιε Φανούριε φανέρωσέ την...

Έψαχνε την κατάλληλη βελόνα για να πλέξει, Άγιε Φανούριε φανέρωσέ την...

Και είναι αυτή η παρετυμολογική παρήχηση  του ονόματός του Αγίου με το “φαίνω”, δηλαδή “φανερώνω”, που τον έκανε γνωστό στη λαϊκή παράδοση, ως τον Άγιο που πάντοτε θα βοηθούσε να βρεθούν τα χαμένα ή θα έφερνε κάτι που επιθυμούν. Για αυτό και στις εικόνες παριστάνεται να κρατά στο χέρι αναμμένο κερί.

Και θεωρούσα καταχρηστική την τόσο συχνή επίκληση του Αγίου από την μητέρα μου και της έλεγα: “Μάνα, άσε τον Άγιο Φανούριο, ψάξε λίγο πρώτα” και έψαχνα μαζί της και το βρίσκαμε…

Και μου εντυπώθηκε και όταν μεγάλωσα και αντιλήφθηκα πόσο δύσκολο είναι να βρεις γενικά το σωστό, μου φανερώθηκε.

Και ως πολιτισμικά Χριστιανός, αποφάσισα να τον επικαλούμαι όταν βρισκόμουν μπροστά σε δύσκολες επιλογές.

Και πετύχαινε, όπως εκ των υστέρων διαπίστωνα.

Και ζήτησα από μια φίλη μου, απόφοιτη της Σχολής Καλών Τεχνών με έφεση στην αγιογραφία, να μου ιστορήσει τον Άγιο Φανούριο (ιστορώ: εικονογραφώ παραστάσεις εμπνευσμένες από την Αγία Γραφή ή τη εκκλησιαστική παράδοση). 

Και έτσι, από τα τέλη της δεκαετίας του 1980, έχω στο σπίτι μου την κάτωθι εικόνα του Αγίου Φανουρίου.

Και όταν λέμε τιμώ το Άγιο Φανούριο, σημαίνει ότι φτιάχνω και πάω την παραμονή της εορτής, άντε και ανήμερα, στην εκκλησία την Φανουρόπιτα. Ένα νηστίσιμο γλύκισμα αποτελούμενο από 7 ή 9 υλικά όπου ευλογείται μαζί με παμπολές άλλες από τον ιερέα και μετά μοιράζεται.

Και μιλάμε ότι χιλιάδες Φανουρόπιτες πηγαίνουν αυτήν την ημέρα στις εκκλησίες, οι περισσότερες ιδιοχείρως κατασκευασμένες και μάλιστα από κυρίες που για λίγο εγκατέλειψαν το πληκτρολόγιο.

Και την Φανουρόπιτα την ζήτα ο Άγιος, ως επίκληση του προσφέροντος προς τον Θεό, για να συγχωρεθούν οι πολλές αμαρτίες τις μητέρας Του.

Και η τελευταία πληροφορία που αποκόμισα φέτος από το Protagon.gr, περί του Αγίου και των περί αυτόν τεκταινόμενων, είναι ότι οι “έξυπνες κουζίνες”, αυτές που μαγειρεύουν καθοδηγούμενες από το κινητό της νοικοκυράς, ανάμεσα στα δεκάδες άλλα τυποποιημένα προγράμματα ψησίματος που διαθέτουν, έχουν στον φούρνο τους και πρόγραμμα “φανουρόπιτα”. 

Και φανταστείτε ότι αναφερόμαστε σε έναν Άγιο που η ιστορική ύπαρξή του δεν ήταν γνωστή στους Συναξαριστές μέχρι τον 14ο αιώνα, ή κατ' άλλους μέχρι τον 15ο αιώνα, οπότε και βρέθηκε εικόνισμά του, στο νησί της Ρόδου (έκτοτε θεωρείται προστάτης του νησιού).

Και σε αυτήν την ιστόρησή του, ο Άγιος φορούσε στρατιωτικά ρούχα και υπέστη 12 μαρτύρια. Μια ιστόρηση που κατά τους ερευνητές ομοιάζει με αυτήν του Αγίου Γεωργίου,

Και κάτι τελευταίο: Μολονότι ο βίος του αγίου Φανουρίου δεν έχει καμία σχέση με την θεατρική τέχνη, θεωρείται προστάτης άγιος των καραγκιοζοπαιχτών. Για να τους “φανερώνει” δουλειές.

Αρρύθμιστη κοινωνία...

Κοιτάς τις ειδήσεις. Κάθε μέρα 2 νεκροί από τροχαία. Εικόνες από παραβίαση του κόκκινου, του στοπ, επήρεια από αλκοόλ και γενικώς κάθε κανόνα του ΚΟΚ, κατακλύζουν την οθόνη.

Κοιτάς τις παραλίες ομπρελο-καθίσματα εκτός κανόνων.

Κοιτάς τα πεζοδρόμια τραπεζο-καθίσματα εκτός κανόνων.

Κοιτάς τους δρόμους παρκαρισμένα αυτοκίνητα εκτός κανόνων.

Κοιτάς τους δρόμους και το χειρότερο, βλέπεις αυτόβλακες να οδηγούς κάθε είδους οχημάτων να κυκλοφορούν.

Και στην συγκεκριμένη περίπτωση, δυνητικώς αυτόχειρες και επίδοξους δολοφόνους (700 περίπου άτομα η ενιαύσια θυσία στον Μολώχ της ασφάλτου).

Κοιτάς γενικώς και βλέπεις ένα αρρύθμιστο κοινωνικό γίγνεσθαι, το οποίο απαιτεί αναρρύθμιση.

Και η αναρρύθμιση απαιτεί την εκπαιδευτική διαδικασία και το οικογενειακό παράδειγμα. Αντιλαβού;

Εκτός κανόνων και στο μυαλό μου έρχεται ο Στέλιος Ράμφος, που χρόνια πριν ανέφερε ως την γενεσιουργό αιτία της αντικοινωνικής συμπεριφοράς στην χώρα μας, τον εσωτερικό μας διχασμό ανάμεσα στο δυτικό μοντέλο που στηρίζεται σε κανόνες και στον δικό μας, αιώνιο κοινοτισμό. Δηλαδή στα δίκτυα των μεταξύ μας σχέσεων, που υπερβαίνουν και συχνά ακυρώνουν τους κανόνες.

Και σκιτσογραφικά…

Σαν επιδόρπιο

Καλοκαιρινοί έρωτες...

Έρωτες χωρίς χειμώνες...

Εκείνα τα χρόνια τη εφηβείας μου, καλοκαίρι για όλους μας σήμαινε Αύγουστος. Μέχρι τα μέσα Ιουνίου είχε σχολείο και μετά 1 μήνα δουλειά όπου βρίσκαμε, συνήθως στην συγκομιδή φρούτων.

Και μετά στις παραλίες, αγαπημένη μας, του Αϊ Γιάννη, στο Ανατολικό Πήλιο.

“Ερωτοτροπήστε” το αρχικό σύνθημα, στο οποίο αργότερα προστέθηκε και το “και με την ευφυΐα...

Και μιλάμε για παραλίες. Παραλία, όπως τουλάχιστον εγώ την αντιλαμβάνομαι: Την χρυσή εποχή του παραθερισμού και όχι τουρισμού, του ΄70 και του ΄80.

Και για μας ο “Αύγουστος” του Νίκου Παπάζογλου, μιλούσε στις καρδιές μας, παρότι οι στίχοι του πασίγνωστου αυτού τραγουδιού δεν περιγράφουν τις ημέρες του Αυγούστου.

Και έκτοτε αποικειοποίησε το φαντασιακό μας και μας συντροφεύει μέχρι σήμερα, με κορυφαία τα παρακάτω λόγια.

Πως μπορώ να ξεχάσω τα λυτά της μαλλιά

την άμμο που σαν καταρράκτης έλουζε
καθώς έσκυβε πάνω μου χιλιάδες φιλιά
διαμάντια που απλόχερα μου χάριζε
θα πάω κι ας μου βγει και σε κακό.

https://www.youtube.com/watch?v=Ctt9UKG1DzE

Και χρόνια αργότερα, πληροφορήθηκα πως δημιουργήθηκε αυτό το τραγούδι και έγραψα, μεταξύ άλλων στην ανάρτηση της 12/8/14 “Αύγουστος”.

Θεσσαλονίκη, Τρίτη 20 Ιουνίου1978 23:03. Σεισμός που συγκλονίζει την πόλη.

Ο τρισυπόστατος καλλιτέχνης (στιχουργός – συνθέτης – ερμηνευτής) Νίκος Παπάζογλου (1948 –2011) στέλνει την σύζυγο του με την κόρη του, για ασφάλεια στην Αμερική και αυτός ανηφορίζει στο χωριό Μούρεσι του Πηλίου, όπου φιλοξενείται από τον ομότεχνο του Διονύση Σαββόπουλο. Εκεί ήταν που χάθηκε σε ένα έρωτα λαβύρινθο, που η μόνη του έξοδος έγραφε “φυγή». Άδραξε τον “μίτο” (της Αριάδνης) και επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη. Εκεί συνέθεσε (στίχους, μουσική) τον “Αύγουστο”. Μια μπαλάντα για τις αγάπες του συναισθήματος, ερωτική και ψυχική, που τείνουν να μετατρέπουν την ανάγκη σε εξάρτηση.

Το πρώτο “μισό” του τραγουδιού αναφέρεται στην κοπέλα που ερωτεύτηκε και το άλλο “μισό” στην τότε νεογέννητη κόρη του, γεγονός που ευλόγως μπορεί να οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι αυτή σηματοδότησε την “φυγή” του. Το τραγούδι στιχουργικά ολοκληρώνεται με μια ευφυέστατη επωδό που συνάδει και με τα δυο “μισά” του, και μουσικά από την δωρική ερμηνεία του δημιουργού που φαντάζει σαν αρχαιοελληνική ωδή.

Seedrinker