Το μεγάλο κύμα...

 

Ελπίς μου, η ελπίς...

  Κατσουσίκα Χοκουσάι: “Το Μεγάλο Κύμα έξω από την Καναγκάουα /The Great Wave)”, 1831 (από την σειρά 36 απόψεις του Όρους Φούτζι).

Και αυτό είναι ένα έργο της ιαπωνικής τέχνης με το οποίο είναι εξοικειωμένο το δυτικό κοινό, ακόμα κι αν δεν γνωρίζει τον δημιουργό ή τον τίτλο του.

Και σχεδόν 2 αιώνες μετά την δημιουργία του, το σκίτσο του Χοκουσάι είναι πιο δημοφιλές από ποτέ, εμφανιζόμενο σε νύχια, τσάντες, κάλτσες, μέχρι και παιχνίδια Lego.

Και ως εκ τούτου και το γνωρίζω από την νεότητα μου και σε αυτό αναγνώρισα και εκτίμησα την ομορφιά σε αυτήν την minimal έκφραση της ιαπωνικής ζωγραφικής.

Και μετά, το minimal το συνάντησα και στην ιαπωνική ποίηση, στο Χαϊκού (σχετικά σε προηγούμενες αναρτήσεις).

Και κοιτώντας το “Μεγάλο Κύμα”, ένα δέος σε καταλαμβάνει διότι παράλληλα συνειδητοποιείς την μικρότητα και ευθραυστότητα του ανθρώπου εντός της βιόσφαιρας που καλείται να ζήσει.

Και νοηματικά επικαιροποιημένο το “Μεγάλο Κύμα” του Χοκουσάι, έχει μετατραπεί και σε σύμβολο της κλιματικής αλλαγής – κρίσης.

Και η επαλήθευσή του, ένας φωτογραφικός πίνακας. Το “Μεγάλο Κύμα στις ακτές της Ουαλίας”.
Ένα κύμα που έστειλε μια τρομερή θύελλα . Θύελλες που γίνονται όλο και σφοδρότερες λόγω της κλιματικής κρίσης.

Και μετά σκέφτεσαι και τα μεγάλα κύματα τα σεισμικά…

Και ένα τέτοιο αποτύπωσε ο φωτογραφικός φακός. Το “Μεγάλο Κύμα στην Μπανγκόκ”. Ένας τεράστιος σωρός από μπάζα, αποτέλεσμα κατάρρευσης πολυόροφου κτιρίου στην Μπανγκόκ της Ταϊλάνδης, λόγω του σεισμού 7,7 Ρίχτερ που έγινε στην γειτονική Μιανμάρ (κοντά στην πόλη Μανταλέι, 28/3).

Σκόνη, θρύψαλα και ανθρώπινος πόνος δίχως τέλος. Διασώστες στέκονται μπροστά από ισοπεδωμένο κτίριο στην Μπανγκόκ.

REUTERS/Patipat Janthong Πηγή: Protagon.gr

Και στην Μιανμάρ, συντετριμμένος και ο Βούδας υπενθύμισε το μέτρο της ζωής.

Και βλέποντας αυτά τα “Μεγάλα Κύματα” αντιλαμβάνεσαι ότι ο βίος του ανθρώπου είναι a priori δυσκολοβίωτος.

Και αυτό θα ήταν ανυπόφορο, εάν αυτός δεν είχε ως μόνιμη συνοδοιπόρο του την Ελπίδα.

Και η Ελπίδα είναι σαν το αγριόχορτο, φυτρώνει παντού…

Και χαρμολύπη σε καταλαμβάνει.

Και “ιαπωνίζοντας”, η Ελπίδα είναι σαν τον χρυσό της Ιαπωνικής μεσαιωνικής τεχνικής Kintsugi, που ενώνει την σπασμένη πορσελάνη με χρυσό και δυνητικώς κάνει τα κατεστραμμένα αντικείμενα ακόμη και πιο πολύτιμα από ότι ήταν στην αρχική τους μορφή.

Και αυτή, λειτουργεί ως μια διαρκής υπενθύμιση ότι ένα “σπάσιμό”, ένα “ράγισμα” στην ζωή μπορεί να αποβεί και σωτήριο, έστω και εάν αυτή η σωτηρία δεν είναι ορατή σε πρώτο επίπεδο. Και επισημαίνει επίσης, ότι η εκτίμηση των πραγμάτων δυνητικώς έχει και συγκυριακά χαρακτηριστικά.

Και ότι οι ατυχίες και οι δυσκολίες, μπορούν να φορτίσουν τον άνθρωπό με ιδιότητες που δεν φαντάζεται και ότι τελικώς, παρά τις απώλειες, πάντα μπορεί με έναν τρόπο, ακόμη και επώδυνο να συνεχίσει.

Προσευχή στην “Ελπίδα” εν μέσω πολέμου κοντά στο Ντονέτσκ της Ουκρανίας. REUTERS/Alexander Ermochenko Πηγή: Protagon.gr

Και καταληκτικά και λόγω Πάσχα Ιδού η Ελπίδα, “Ιδού ο Άνθρωπός”…

“Ιδού ο Άνθρωπος” (“Ecce Homo”): Έργο του Καραβάτζο (1571-1610)

Και ακόμη και εάν ο Ιησούς υπήρξε μόνο ως άνθρωπος, αλλά ακόμη και εάν δεν υπήρξε, έπρεπε να εφευρεθεί ως απαίτηση των καιρών. Αυτή η απαίτηση, που περιγράφεται ως “αντανάκλαση του συλλογικού υποσυνείδητου της ανθρωπότητας, ως προβολή των προσδοκιών και των ελπίδων της”.

Και η απαίτηση αυτή, ήθελε την ενίσχυση της ενυπάρχουσας αντίρροπου, στο βίαιον του ανθρώπου, δύναμης, της αριστοτελικής “εντελέχειας”. Δηλαδή την ροπή προς την τελειότητα.

Και όταν αναφερόμαστε σε τελειότητα, αναφερόμαστε στην ολοκλήρωση, εκπλήρωση, το τέλος του σκοπού της ύπαρξής του, την αυτοπραγμάτωσή του.

Και πιο συγκεκριμένα, τον καιρό εκείνο, η ανθρωπότητα αναζητούσε μια φιλοσοφική διέξοδο από τη βία, τις ανισότητες, τις ανθρωποβόρες αυτοκρατορίες και τη γενική βαρβαρότητα.

Και αυτή η φιλοσοφική διέξοδος δομήθηκε στην φιλαλληλία και την αλληλεγγύη.

Και το αίτημα αυτό πήρε “σάρκα και οστά” και ως μια οντότητα υπερβατική των βιολογικών κανόνων, γιγαντώθηκε και για ένα μεγάλο διάστημα κυριάρχησε στο συλλογικό αφήγημα του είδους μας ως το μήνυμα του Χριστού “Αγάπα τον πλησίον ως εαυτόν”.

Και το κακό με αυτές τις “ενσαρκώσεις”, είναι ότι μπορούν να χρησιμοποιηθούν εν τέλει αλλότρια, γεγονός που δυνητικώς οδηγεί σε διαφορετικά από τα προσδοκώμενα αποτελέσματα.

Και το μήνυμα του Χριστού, αλλοιώθηκε όταν εξέπεσε σε θρησκευτικό μήνυμα, πάνω στο οποίο δομήθηκε μια πίστη με απεριόριστη ισχύ, που έγινε το απόλυτο εργαλείο εξουσίας, πλούτου και εκμετάλλευσης.

Και ο δρόμος του, από την πρωτο-χριστιανική φιλαλληλία και αλληλεγγύη, στην μετέπειτα παραμορφωτική έννοια της “εκκλησιαστικής” φιλανθρωπίας και από την “αριστο-κρατική” φιλανθρωπία των Ευεργετών, στην σημερινή έννοια της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης.

Και για να γίνει πιο αντιληπτή η ανωτέρω προσέγγισή μου θα επικαλεσθώ την ρήση του Ξενοφάνη (520 π.Χ.): “Εάν τα άλογα είχαν θεούς, οι θεοί τους θα ήταν άλογα”.

Επίλογος

“Ο ανώτερος άνθρωπος, έχει απαιτήσεις από τον εαυτό του,

ο κατώτερος από τους άλλους” Κομφούκιος

TEXT

* Δεν είναι η υποκρισία που με ενοχλεί, είναι η ηλιθιότητα (Χίλαρι Κλίντον)

* Οι σταλινικοί της ΕΣΗΕΑ, “σήμερα” έστειλαν στο πειθαρχικό την Σοφία Γιαννακά, γιατί έγραψε για την Μ. Καρυστιανού εκτός του “κοινού αισθήματος”. “Χθες” αυτούς που υποστήριζαν το ΝΑΙ στο δημοψήφισμα (2015).

* Καταδίκη Λεπέν: Το δικαστήριο αποφάσισε ότι το δικαίωμα των Γάλλων σε μη διεφθαρμένες εκλογές, υπερισχύει του δικαιώματος επιλογής ενός συγκεκριμένου υποψηφίου.

* Επαναμετανάστευση: Όρος του ακροδεξιού Γερμανικού AfD, ο οποίος ονοματίζει τις μεγάλης κλίμακας απελάσεις μεταναστών.

* Στο Γαλλικό ΣΤΕ ,το 90% των υποθέσεων τίθενται στο αρχείο, στο Ελληνικό η πλειονότης των, εκδικάζεται. Και για αυτό και η καθυστέρηση είναι ενδημική.

* 2/4/25, Ημέρα Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ: Σήμερα πληροφορηθήκαμε από τον Τραμπ, ότι τα τελευταία 60 χρόνια καταπιέζαμε τις ΗΠΑ.

* Το μόνο που δεν είπε ο Τραμπ. είναι ότι αυτός θα βαράει το νταούλι και οι άλλοι θα χορεύουνε. (Πηγή: Protagon.gr)

* Για τον Κώστα Λακαφώση: “Στην Ελλάδα ότι δηλώσεις είσαι” (αποδίδεται στον Γιάννη Τσαρούχης)

* “Το πιο σημαντικό αξίωμα σε αυτή τη δημοκρατία είναι [το αξίωμα] του πολίτη”. (Μπαράκ Ομπάμα)

* ΑΑΨΟΥ : Άσυλο Ανιάτως Ψεκασθέντων Ολικώς Υστερούντων. ( Βασίλης Παπαβασιλείου)

* “Την γλώσσαν μού έδωσαν Ελληνικήν” – και Παγκόσμιαν.

* “Ellinika Hoaxes - Ομάδα Αλήθειας”: Στην χώρα της πλάκας, είναι αναμενόμενο να πολεμούν το χιούμορ…

* Economist: “Η Ευρώπη είναι πια η μόνη «γη της Ελευθερίας»”. (Πηγή: Protagon.gr )

* Το Ανώτατο Δικαστήριο της Βρετανίας, αναγνωρίζει ως γυναίκες μόνο όσες ανήκουν στο βιολογικό φύλο και όχι το κοινωνικό ή το νομικά αναγνωρισμένο φύλο ενός προσώπου.

* Ζωή Κωνσταντοπούλου: Προετοιμάζεται για πρωθυπουργός, συζητώντας με τον εαυτό της ώστε να προβιβάσει το προσωπικό της ψυχόδραμα σε εθνική υπόθεση.

* Κυριάκος Μητσοτάκης: Τελικώς στην μάχη της λογικής και του ενστίκτου επιβίωσης με το θυμικό κερδίζει η λογική…

* Να είσαι ο Ζελένσκι, να αντιστέκεσαι στον Πούτιν και να έχεις τον Τραμπ να σε βρίζει. Μιλάμε για πολλά κότσια. (Πηγή: Protagon.gr)

* Μπλακάουτ στην Ισπανία και Πορτογαλία (28/4): Να είχε συμβεί στην Ελλάδα, ήδη θα είχε ζητηθεί προανακριτική, ειδικό δικαστήριο, εκλογές και όλα αυτά με ένα χάσταγκ. (Πηγή: Protagon.gr)

 

Κάτι πάει να αλλάξει;

Και διάβασα ότι για το ελληνικό ιστορείν, οι ημέρες του Πάσχα συνδέονται με μια παραδοξότητα.

Και αυτό, διότι ορισμένα από τα σημαντικότερα δυσάρεστα γεγονότα που καταγράφηκαν ήδη από την περίοδο της Ελληνικής Επανάστασης, συνέπεσαν με την ημέρα του Πάσχα.

Και εκεί που ο συμβολισμός θα έπρεπε να είναι η λύτρωση από τη θυσία, γινόταν απλώς άλλη μια επώδυνη ημέρα.

Και επιτέλους, εφέτος την ημέρα του Πάσχα συνέβη κάτι διαφορετικό.

Και αυτό διότι, στην μακρινή πόλη Τσενγκντού της Κίνας, όπου διεξήχθη το World Cup του γυναικείου πόλου, η Εθνική μας ομάδα κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο, επικρατώντας στον τελικό της Ουγγαρίας με 13-9.

“Το πρώτο (αργυρό) μετάλλιο, στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας τον Αύγουστο του 2004, υπήρξε το «big bang» του ελληνικού πόλο γυναικών. Το 14ο (χρυσό), στο World Cup την Κυριακή του Πάσχα, είναι η πιστοποίηση ότι η «νέα Εθνική» του Χάρη Παυλίδη, ένα κράμα εμπειρίας και νεανικού ταλέντου, δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τις υπερδυνάμεις της πισίνας”.
(Πηγή: Protagon.gr)

Η επικαιρότητα σε σκίτσα….

Ήταν ένας καλός άνθρωπος...

Και όπως ανακοίνωσε επίσημα το Βατικανό, ο 266ος Πάπας, ο Πάπας Φραγκίσκος, ο 1ος Λατινοαμερικανός ηγέτης της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, απεβίωσε στις 21 Απριλίου 2025, σε ηλικία 88 ετών (1936-2025).

Και ο θάνατός / εκδημεία του, αφήνει ακέφαλη την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία των περισσότερων από ένα δισεκατομμύριο πιστών (1,4 δισεκατομμύρια).

Και τις επόμενες ημέρες, θα φανεί εάν τα μέλη του Κολεγίου των Καρδιναλίων με δικαίωμα ψήφου, θα ακολουθήσουν την πορεία που χάραξε ο Φραγκίσκος προς μια πιο ανοιχτή, φιλόξενη, παγκόσμια και συλλογική Εκκλησία ή θα επιλέξουν κάποιον που θα εφαρμόσει μια πιο δογματική πολιτική. Οψόμεθα…

Και κατά την προσφιλή μου τακτική θα του αποδώσω το προσωνύμιο: “Πρωτόκολλο-κλάστης”.

Και η 1η του σχετική ενέργεια, όταν ως Χόρχε Μάριο Μπεργκόλιο έγινε Πάπας το 2013, επέλεξε το όνομα “Φραγκίσκος”.

Και ήταν η 1η φορά που ένας Πάπας πήρε το όνομα “Φραγκίσκος”, σηματοδοτώντας μια συμβολική αλλά και σκόπιμη ευθυγράμμιση με τις αξίες και την κληρονομιά του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης (Francis of Assisi). Ενός καθολικού μοναχού του 13ου αιώνα, γνωστού για την ταπεινότητά του, την φροντίδα του για τους φτωχούς και την αγάπη του για τη φύση.

Και η τελευταίες του σχετικές ενέργειες είναι: 1) Επέλεξε η σωρός του να τοποθετηθεί σε ένα απλό ξύλινο φέρετρο επικαλυμμένο με ψευδάργυρο, διαφοροποιούμενος του σχετικού πρωτοκόλλου, που προέβλεπε τον ενταφιασμό σε 3 φέρετρα από κυπαρίσσι, ταμάρινδο και βελανιδιά. Επίσης, είχε καταργήσει την παράδοση να τοποθετείται το σώμα του Πάπα σε μια υπερυψωμένη εξέδρα, γνωστή ως καταφάλκος, στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου για δημόσια προβολή. 2) Επέλεξε να ενταφιαστεί εκτός Βατικανού (Βασιλική Αγίου Πέτρου), στην Βασιλική Σάντα Μαρία Ματζόρε, ο 2ος μετά τον Πάπα Λέοντα Γ΄ (750-816).

Και επίσης να επισημάνω 3 συμπτώσεις. Την ημέρα του Πάσχα (20/4) χαιρέτησε από κοντά το πλήθος, την επομένην εκδήμησε και την μεθεπομένην ήταν η ονομαστική του εορτή, πριν εκλεγεί Πάπας (Χορχέ στα αργεντίνικα αποκαλούν τον Γεώργιο).

Και η εξόδιος ακολουθία του Φραγκίσκου τελέσθηκε στην Βασιλική του Αγίου Πέτρου, παρουσία 12 Βασιλέων, 54 Αρχηγών Κρατών και 146 αντιπροσωπειών (26/4). Την χώρα μας εκπροσώπησε ο Πρωθυπουργός.

Και εν κατακλείδι, “ο Φραγκίσκος ήταν ένας καλός άνθρωπος. Κάτι που δεν μπορείς να το πεις εύκολα για έναν πάπα” (Πηγή: Protagon.gr)

Το γέννημα της “πυρόσφαιρας”…

* Και “θα πει κανείς ειρωνικά, «μα η Ζωή πρωθυπουργός; Ελάτε τώρα». Σύμφωνοι, αλλά επειδή τα ίδια λέγαμε και για τον «Αλεξάκο» το 2009 και μερικά χρόνια αργότερα τρέχαμε στις συγκεντρώσεις του «Ναι» για να αποτρέψουμε την καταστροφή, καλό θα είναι να κόψουμε την πλάκα μαζί της. Η καθησυχαστική ρήση «μπα, θα ξεφουσκώσει», δεν ενδείκνυται ως στρατηγική” (Δημήτρης Ευθυμάκης).

Και προσεχώς στα μπλουζάκια σας...

Και μια ομάδα επιστημόνων στις ΗΠΑ ανακοίνωσαν ότι ανακάλυψαν ένα νέο χρώμα, “που δεν είχε δει κανείς μέχρι σήμερα”.

Και οι ερευνητές οι ίδιοι, έγιναν αντικείμενο της έρευνάς τους, στοχεύοντας με ακτίνες λέιζερ τα δικά τους μάτια.

Και λόγω της διέγερσης συγκεκριμένων κυττάρων του αμφιβληστροειδούς, οι επιστήμονες είδαν ένα νέο μπλε-πράσινο χρώμα.

Και εγένετο το “όλο”(olo).

Και παρότι διαφέρει, αυτή είναι η πλησιέστερη απόχρωση του.

9η Φεβρουαρίου: Παγκόσμια Ημέρα της Ελληνικής Γλώσσας

Και μέχρι σήμερα, από το 2017, εγχωρίως κάθε 9η Φεβρουαρίου, ημέρα τού θανάτου τού Διονυσίου Σολωμού, εορτάζαμε την “Ημέρα της Ελληνικής Γλώσσας”.

Και στις 14 Απριλίου 2025, η UNESCO καθιέρωσε την 9η Φεβρουαρίου ως Παγκόσμια Ημέρα Εορτασμού της Ελληνικής Γλώσσας (World Greek Language Day), αναγνωρίζοντας την παγκόσμια πολιτιστική της αξία, καθώς είναι η “μακροβιότερη συνεχώς ομιλούμενη και γραπτή γλώσσα στην Ευρώπη και ομιλείται εδώ και 40 αιώνες και γράφεται εδώ και 28 αιώνες χωρίς διακοπή”

Και η UNESCO αποφάσισε την ανακήρυξη με συναίνεση, δηλαδή χωρίς να απαιτηθεί ψηφοφορία.

.Και “πρόκειται για διεθνή αναγνώριση της διαχρονικότητας, της οικουμενικότητας και της προσφοράς της γλώσσας μας, στην πολιτιστική κληρονομιά της ανθρωπότητας. Είναι ημέρα χαράς και υπερηφάνειας”, ανέφερε στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Ελλάδας στην UNESCO, Γιώργος Κουμουτσάκος.

Και αυτή η ιστορική απόφαση ελήφθη στο Εκτελεστικό Συμβούλιο της UΝΕSCO που συνεδρίασε στο Παρίσι. Η UNESCO (Εκπαιδευτική Επιστημονική και Πολιτιστική Οργάνωση των Ηνωμένων Εθνών) έχει 194 μέλη και στο Εκτελεστικό Συμβούλιο συμμετέχουν τα 58. Από τα 58 μέλη στο Εκτελεστικό Συμβούλιο, τα 41 στήριξαν την πρόταση να ανακηρυχθεί παγκόσμια ημέρα ελληνικής γλώσσας.

Και το αξιοπρόσεκτο είναι, ότι η Αυστραλία με την μεγάλη Ελληνική Εθνοτική μειονότητα και την Ελληνική γλώσσα από το 1987 να αναγνωρίζεται ως μια από τις 10 Γλώσσες Προτεραιότητας, δεν συμφώνησε και ευτυχώς λόγω ασκηθεισών πιέσεων, δεν διαφώνησε

Και την πρόταση που κατατέθηκε στο Εκτελεστικό Συμβούλιο υπέγραψαν συνολικά 88 χώρες, μέλη της UNESCO. Η χώρα που παρουσίασε την πρόταση για την ανακήρυξη της World Greek Language Day ήταν η Αϊτή. Το γεγονός αυτό εμπεριέχει έναν προφανή συμβολισμό, αφού η Αϊτή ήταν η 1η χώρα που αναγνώρισε το ανεξάρτητο Ελληνικό Κράτος.

Και η ελληνική γλώσσα έχει υποστεί κακοποιήσεις, με τελευταία αυτή της εν μια νυκτί, βίαιας μετάβασής της στο μονοτονικό (με τροπολογία που ψηφίστηκε στις 02:00 τα χαράματα από 30 βουλευτές τον Ιανουάριο του 1982).

Και οι τόνοι και τα πνεύματα μπορεί να μην είχαν πρακτική σημασία και να δυσκόλευαν την μετάβαση στο “πληκτρολόγιο”, αλλά υπήρχαν τρόποι για να μην διαγραφούν τελείως από την καθημερινότητά μας.

Και κάτι ανάλογο επιχείρησε να κάνει ο Μάο, δηλαδή διανοήθηκε να καταργήσει τα 3.000 κινεζικὰ ἰδεογράμματα, αλλά υποχώρησε προ των αντιδράσεων των εκπαιδευτικών και διανοουμένων.

Και τότε έφτιαξα ένα χειροτέχνημα-κολλάζ, επισημαίνοντας την αισθητική διάσταση των τόνων και δια αυτού την πρόβλεψη ότι εισερχόμαστε σε μια αντιαισθητική εποχή, όπερ και εγένετο (“Η αισθητική είναι η ηθική του μέλλοντος”. Βασίλης Ραφαηλίδης).

Η ψηφιακή βραχυλογία

Και αυτό που διαπιστώνουμε, είναι ότι η μικρο οθόνη των κινητών επιβάλλει την βραχυλογία.

Και αναφερόμαστε σε μια βραχυλογία, που δεν έχει καμία σχέση με το πνεύμα λιτότητας, της δωρικότητας, την πολέμια της φλυαρίας.

Και αναφερόμαστε σε μια γρήγορα εναλλασσόμενη βραχυλογία, καταιγιστική.

Και αναφερόμαστε σε μια βραχυλογία, που καμία δεν έχει σχέση, με την βαθιά σκέψη και τον φιλοσοφικό στοχασμό και αυτό γιατί με λέξεις σκεφτόμαστε...

Και αυτό που διαπιστώνουμε είναι ότι η εικονική ζωή επιβάλλει λίγες λέξεις και όσο λιγοστεύουν οι λέξεις, τόσο λιγοστεύουν κι εκείνες στην μνήμη, στις σκέψεις τις ερμητικά κλειστές.

Και όσο πιο γρήγορα εναλλάσσονται αυτές οι βραχυλογίες, τόσο δεν μένει καιρός να αντιληφθεί κάποιος την συνθετότητα των πραγμάτων, να εκτιμήσει την ομορφιά τους ή την επικινδυνότητά τους, να επικοινωνήσει τις σκέψεις του και το σπουδαιότερο να κατανοήσει τον άλλο. 

Και σε αυτό που παρουσιάζεται σήμερα ως δυνητικά αρνητικό για την λειτουργικότητα στον πραγματικό κόσμο, οι νευροεπιστήμονες ευελπιστούν, ότι θα πλάσει έναν νέο εγκέφαλο συμβατό με την meta - εποχή.

Και αναφέρονται σε έναν νέο, διττό, ευέλικτο εγκέφαλο που θα μπορεί να συλλαμβάνει πολυπλοκότητες και να εμβαθύνει το ίδιο, διαβάζοντας είτε συντομογραφίες, είτε πραγματείες, οπουδήποτε, σε χαρτί, οθόνες ή αόρατους τοίχους.

Και η ανωτέρω περιγραφή μου παρουσιάζεται ως αναζήτηση μιας νέου τύπου “ενόρασης”, την οποία και αποκαλώ “meta – ενόραση”.

Και υπήρχε μια παλιά μυθολογική εποχή, που ο άνθρωπος παρουσιάζεται να λειτουργεί μόνο δια της ενόρασης. Έναν τρόπο άμεσης γνώσης, χωρίς την παρέμβαση του λογικού, αυτό που σήμερα απεικονίζεται σαν το μετωπιαίο 3ο μάτι.

Και παρουσιάζεται ο άνθρωπος, να αποκλείεται από αυτήν την δυνατότητα με την τύφλωση του μονόφθαλμου / ενορατικού Κύκλωπα από τον Οδυσσέα, με το λογικό και το θυμικό να επικυριαρχούν πλέον στις αποφάσεις του Δυτικού ανθρώπου, τα ικανά και για το καλό και το κακό. (1)

Και ο Οδυσσέας είναι ο ομηρικός ήρωας, ο οποίος μπορεί να αντιστοιχηθεί με τον άνθρωπο του σήμερα. Τον περιπλανώμενο αδύναμο άνθρωπο, που προσπαθεί να επιβιώσει, αντιμετωπίζοντας εμπόδια που τοποθετούν στον δρόμο του οι θεοί / μοιραίο / τυχαίο, οι άλλοι άνθρωποι και οι δυνάμεις της φύσης. Και ως εκ τούτων, οι αποφάσεις και οι πράξεις του, επηρεάζουν επηρεάζουν καθοριστικά την ζωή του.

Και μεταξύ άλλων είχα γράψει στην ανάρτηση της 9/5/2014 “Οι εκλογές του Οδυσσέα”:

“Εάν συλλαβίσουμε το όνομα Οδυσσεύς, αντιλαμβανόμαστε ότι εμπεριέχει δυο συνεχόμενα τμήματα, που θυμίζουν τα αντίθετα προθέματα «δυσ» και «ευ». Το πρώτο «δυσ-» χρησιμοποιείται στο σχηματισμό των λέξεων που δηλώνουν κάτι κακό και δύσκολο, ενώ το δεύτερο «ευ-» στο σχηματισμό λέξεων που δηλώνουν κάτι καλό ή εύκολο. Αυτό που κρυπτογραφείται στο όνομα Οδυσσεύς και αποτελεί το δομικό στοιχείο που στοιχειώνει την ανθρώπινη ιστορία, είναι ότι το ανθρώπινο ον είναι ικανό να πράξει το πιο χαμερπές αλλά και το πιο υψιπετές. Αυτό είδε και συνειδητοποιείσαι στο ταξίδι του ο Οδυσσέας και κατέληξε στο ότι θα προτιμούσε άπραγος να κάθεται και να αγναντεύει τα πρόβατα και τα λιβάδια” (μια ακόμη απόδειξη, για το απαραίτητο της ανάδειξης της Ελληνικής σε Παγκόσμια Γλώσσα).

Και στοιχεία αναζήτησης και επίτευξης αυτής της μυθολογικής για εμάς τους Δυτικούς δυνατότητας της ενόρασης, μπορούμε να αναζητήσουμε στον Ινδουισμό και τον Βουδισμό.

Ινδός λαϊκός καλλιτέχνης με καθηλωτικό βλέμμα και με επιπλέον εφόδιο το τρίτο μάτι της ενόρασης, σαν του “θεού” Σίβα, στο κούτελό του ( ΦΩΤΟ: Πηγή: Protagon.gr)

Σημείωση 1: Και αυτή η απομυθοποιητική προσέγγισή, βασίζεται στην πεποίθησή μου, αυτήν που λιτά περιγράφει ο Ευγένιος Αρανίτσης: “Ο Μύθος είναι η ηχώ του Λόγου του Πρώτου”.

Και στην ανάρτησή μου της 13/2/17 “Αυγερινού τρίπτυχον”, προέβη στην πρωτότυπη απομυθοποίηση της Βιβλικής αναφοράς, για την δημιουργία της Εύας από το πλευρό του Αδάμ.

Ακίνητοι στην “πραγματικότητα”…

Στο Χονγκ Κονγκ, φιλότεχνοι απορροφημένοι από τα κινητά τους προσπέρασαν πίνακα με μοντέλα απορροφημένα από τα κινητά τους – απολύτως ακίνητο καρέ (Πηγή: Protagon.gr).

Συνθέτοντας την επικαιρότητα...

Και συνθέτοντας μια θρησκευτική εορτή, αυτήν της Κυριακής του Θωμά, ένα θρησκευτικό γεγονός, αυτό της εκλογής Πάπα και ένα καλλιτεχνικό έργο, μια κινηματογραφική ταινία που έμελλε να συνδεθεί στενά με την πραγματικότητα, το “Κονκλάβιο”(2024, ΗΠΑ του Έντβαρντ Μπέργκερ), παραθέτω το κάτωθι κείμενο (Κονγκλάβιο στα λατινικά σημαίνει κλειδαμπαρωμένο δωμάτιο).

“Μιλώντας στους Εφέσιους, ένα μείγμα από Εβραίους και αλλοθρήσκους, ο απόστολος Παύλος, μας υπενθυμίζει ότι το δώρο του Θεού προς την Εκκλησία είναι η ποικιλομορφία της. Η διαφορετικότητα ανθρώπων και απόψεων χαρίζει στην Εκκλησία μας τη δύναμή της. Υπάρχει μια αμαρτία την οποία φοβάμαι περισσότερο από όλες τις άλλες: η βεβαιότητα. Η βεβαιότητα είναι ο εχθρός της ενότητας, ο θανάσιμος εχθρός της ανοχής. Η πίστη μας είναι κάτι ζωντανό επειδή ακριβώς πορεύεται χέρι χέρι με την αμφιβολία. Αν υπήρχε μόνο βεβαιότητα και καμία αμφιβολία δεν θα υπήρχε μυστήριο και κατά συνέπεια δεν θα χρειαζόμασταν την πίστη. Ας προσευχηθούμε ώστε ο Θεός να μας δώσει έναν Πάπα που αμφιβάλλει, που αμαρτάνει και ζητάει συγχώρεση, και που συνεχίζει”.

Και είναι μια σύντομη ομιλία που ανήκει στον πρωτοπρεσβύτερο Λόρενς, που υποδύθηκε ο Ρέιφ Φάινς, στο “Κονκλάβιο”. Του υπεύθυνου καρδιναλίου για την σύγκληση του κονκλαβίου και την επίβλεψη, της υπό άκρα μυστικότητα, διαδικασίας για την εκλογή του νέου Πάπα, μετά τον θάνατο του προηγούμενου.

Και είναι και ένα κείμενο που ακυρώνει επί της ουσίας τον χαρακτηρισμό “άπιστος”, στον αμφισβητία μαθητή του Χριστού Θωμά.

Τραμπουκισμοί…

Και συζήτηση έγινε, με θέμα “Η πολιτική τυμβωρυχία των Τεμπών” στον Ιανό, με συμμετοχή στο πάνελ τού Γιώργου Καραμπελιά, του δικηγόρου Δημήτρη Γαλλή και του δημοσιογράφου Κώστα Στούπα (28/4).

Και προσπάθεια ακύρωσης της έγινε,, με “μπουκάρισμα” των γνωστών αριστερίστικων γκρουπούσκουλων στο χώρο της εκδήλωσης

Και αυτή τελικώς απέτυχε. Ωστόσο, ο προβληματισμός για την έξαρση του αριστερίστικου τραμπουκισμού, απέναντι σε όσους τολμούν να εκφέρουν έναν λόγο που διαφοροποιείται από τον κυρίαρχο συνωμοσιολογικό και εν πολλοίς παράλογο αφήγημα για το δυστύχημα των Τεμπών είναι διάχυτος. 

Και “όπως έχουν δηλώσει οι εμπνευστές και συντονιστές του νέου κινήματος αγανακτισμένων, ο στόχος τους να μπει ο «Μητσοτάκης στη φυλακή». Δεν είναι ούτε να βρεθούν οι πραγματικοί ένοχοι, ούτε να εξασφαλιστεί από εδώ και πέρα η ασφάλεια των σιδηροδρομικών μεταφορών, ούτε να αποζημιωθούν οι οικογένειες μέσω των δικαστικών αποφάσεων” (Κων. Χαροκόπος).

Και ο αριστερόστροφος φασισμός, δήλωσε και πάλι παρών…

Και όπως πολλάκις έχω επισημάνει, τα 2 πολιτικά άκρα δυνητικώς συναντώνται.

 

Αύριο Πρωτομαγιά

Και θυμήσου, “όταν πάρεις ένα λουλούδι και το φυτέψεις, του χαρίζεις μια πατρίδα…” Λουδοβίκος των Ανωγείων.

Σαν επιδόρπιο

Το “πάσχα” του Κωσταντή.

Και “πάσχα”, σημαίνει “πέρασμα” στα Εβραϊκά.

Και ο υιός μου ο Κωσταντής, στις 26 Απριλίου, “πέρασε” από την ανύπαντρη στην ύπανδρο ζωή.

Και το μότο αυτού του γάμου:

“Στην Ρώμη το πρωί, κηδεύσαν Πάπα,

στον Βόλο το απόγευμα, παντρέψαμε Δεσπότη...”

Τους εύχομαι ΒΊΟΝ ΑΝΘΌΣΠΑΡΤΟΝ

και ΚΑΛΌΤΥΧΟΝ

Seedrinker