21 Μαϊου 2023: Η Κυριακή του παραλίγο...

 

“…καὶ ἐνίψατο, καὶ ἦλθε βλέπων” (1)

Και παρά λίγο, η ΝΔ του Μητσοτάκη να πάρει αυτοδυναμία στις εκλογές και μάλιστα με εκλογικό σύστημα απλής αναλογικής (ΝΔ 40/8% και 146 έδρες, ΣΥΡΙΖΑ 20,1%, ΠΑΣΟΚ 11,5%, ΚΚΕ 7,2 και Ελληνική Λύση 4,5%, αποχή 39%. (2)

Και παρά λίγο, ο Μητσοτάκης να γίνει Πρωθυπουργός, παρότι θριάμβευσε στις εκλογές. Και γιατί έγινε αυτό; Επειδή έγιναν με το σύστημα της απλής αναλογικής. Ένα σύστημα που και αυτοί που το εισηγήθηκαν και το ψήφισαν αλλά και αυτοί που σκόπευαν να το αξιοποιήσουν για να επιχειρήσουν τον σχηματισμό κυβέρνησης με “Αγνωστο Χ” (ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ), το απαξίωσαν ανερυθριάστως, εντελώς μετά τις εκλογές.

Και παρά λίγο, το νεοεμφανιζόμενο κόμμα ΝΊΚΗ με 2,92% και η Πλεύση Ελευθερίας με 2,89% να εισέλθουν στο Κοινοβούλιο. Και είναι αυτοί που μοιράστηκαν τα ίδια αισθήματα με τους φίλους του Ολυμπιακού, που έχασαν την κούπα για ελάχιστα δευτερόλεπτα. (3)

Και παρά λίγο, ο Ολυμπιακός να κατακτήσει την Ευρωλίγκα. Χάρη σε ένα δύσκολο καλάθι του Γιουλ μπροστά στον Φαλ στα 3,2’’ πριν από τη λήξη και με τον Σλούκα να αστοχεί στην εκπνοή, οι “ερυθρόλευκοι” ηττήθηκαν 79-78 από την Ρεάλ Μαδρίτης, στον τελικό του Final Four στο Κάουνας της Λιθουανίας.

Σημειώσεις:

1. 21 Μαΐου 2023: Κυριακή του Τυφλού (ως πολιτισμικά Χριστιανός θα ήταν αδύνατο να μην το δω και έτσι).

Κάθε χρόνο την 5η Κυριακή μετά το Πάσχα, η Εκκλησία θυμάται τη συνάντηση του Ιησού Χριστού με έναν εκ γενετής τυφλό και το θαύμα της θεραπείας του.

Σύμφωνα με το ευαγγέλιο του Ιωάννη (θ’, 1 - 38), ο Ιησούς Χριστός περπατώντας με τους μαθητές σε κάποιο δρόμο της Ιερουσαλήμ αντίκρισε έναν εκ γενετής τυφλό. Οι μαθητές του τον ρώτησαν εάν ο άνθρωπος αυτός τυφλώθηκε από τις αμαρτίες των γονέων του ή τις δικές του κι έλαβαν την απάντηση ότι γεννήθηκε τυφλός για να φανερωθούν τα έργα του Θεού

Ο Ιησούς Χριστός δεν έχασε χρόνο και αφού έπτυσε κάτω, έφτιαξε πηλό, τον οποίο τοποθέτησε στους οφθαλμούς του τυφλού και του είπε να πάει να πλυθεί στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ. Ο τυφλός υπάκουσε, πήγε, πλύθηκε και γύρισε πίσω έχοντας το φως του.

Φέτος, την 5η Κυριακή του Πάσχα, ημέρα εκλογών έγινε το θαύμα και επιτέλους πολλοί από τους εθελοτυφλούντες συμπολίτες μας, είδαν το φως το αληθινόν.

2. Νέα Δημοκρατία: Το αποτέλεσμα των εκλογών ανέδειξε την ηγεμονία και την παντοδυναμία της. Και “ηγεμονία” σημαίνει, ότι ο κόσμος πιστεύει ότι με την ΝΔ τα πράγματα θα πάνε καλύτερα.

Και η ονομαζόμενη “παντοδυναμία” είναι η άμυνα των πολιτών απέναντι στους τυχοδιωκτισμούς και τις επιδιώξεις Νηπίου και στον “μικρομεγαλισμό” του Ανδρουλάκη.

Η ΝΔ ιστορικά απεδείχθη ότι είναι αειθαλής και σε αυτό συμβάλει καθοριστικά η αρχή που είχε αναδείξει ο Βαρβιτσιώτης αναφέροντας ότι “δεν θα επιτρέψουμε σε πρωθυπουργό που χάνει, να μεταφέρει την φθορά του στο κόμμα”. Με 2 λέξεις, έχασες – έφυγες…

Τέλος, εμάς τους μεγαλύτερους και όχι μόνο, η διακυβέρνηση Μητσοτάκη μας έφερε στον νου την εποχή της ελληνικής πολιτικής ζωής, η οποία γεννούσε προσωπικότητες. Στη δημοκρατία δεν μετρούν μόνον οι ιδέες, όσο σωστές κι αν είναι ή φαίνονται. Μετρούν και τα πρόσωπα που θα τις υλοποιήσουν. Και αναρωτηθείτε, πόσες σωστές ιδέες έχουν πέσει στο κενό λόγω του ότι δεν βρήκαν πρόσωπο; Και όπως ανέφερε ο Στάθης Καλύβας: “Η χώρα άλλαξε πίστα…”.

ΣΥΡΙΖΑ: Το πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ είναι δομικό, διότι όπως επανειλημμένως έχω επισημάνει, η ιδεολογική του βάση (μαρξισμός) δεν έχει ρήτρα χρόνου. Ως εκ τούτου και οι σχετικές ιδέες δεν αντέχουν σε συνθήκες ανταγωνισμού στον σημερινό κόσμο (σε αυτό πρέπει να αναζητηθεί και η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης). Ως εκ τούτου και η εγχώρια Αριστερά έχει χάσει πλέον το μονοπώλιο της διανόησης, όταν κυρίως μετά το 2019 η “αγορά των ιδεών” έχει απελευθερωθεί. Και ως εκ τούτου, πάντα παρουσιάζεται ο ΣΥΡΙΖΑ να κατατρύχεται από ριζοσπαστικούς ιδεασμούς και να πέφτει από τα σύννεφα. Και στις εκλογές του 2019 ο Νήπιος ισχυρίζονταν ότι οήταν αδύνατον να χάσει από τον Μητσοτάκη και έχασε. Και ως αξιωματική αντιπολίτευση δεν αρκέστηκαν στη ρητορική περί “καταστροφικής κυβέρνησης”. Πέρασαν σε μια ακόμη πιο αχρείαστη υπερβολή. Μίλησαν για την “καταστροφικότερη κυβέρνηση της Μεταπολίτευσης”. Ως εκ τούτουκ αι στις εκλογές της 21 Μαΐου, πίστευε ότι θα επικρατήσει του Μητσοτάκη και έχασε με 20% διαφορά.

Το μόνο του αποκούμπι να πολιτεύεται εχθροπαθώς, με αποτέλεσμα να δηλητηριάζει το πολιτικό και κοινωνικό γίγνεσθαι. Άλλωστε και η κανονικότητα δεν ήταν ποτέ η “ευκαιρία” για την Αριστερά, όπως είχε πει η Έφη Αχτσιόγλου σε μια σπάνια στιγμή ανεπίγνωστης ειλικρίνειας (και επί του πρακτέου, δεν ξέρουν να κάνουν πολιτική χωρίς έξωθεν καπιταλιστική καθοδήγηση / Μνημόνια. Και το απέδειξαν και το 1ο εξάμηνο του 2015 και από το 2019 και μετά.

Χαρακτηριστικό γεγονός που πιστοποιεί το ότι ο ΣΥΡΙΖΑ του Νηπίου λειτουργεί εκτός πραγματικότητος, είναι αυτό που συνέβη στην συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής (25/5).

* Ο Δημήτρης Ευθυμάκης αναφέρει σχετικά: “Τι σόου αποθέωσης ήταν αυτό; Όρθιοι όλοι να χειροκροτούν ενθουσιωδώς τον Τσίπρα; Τον αρχηγό που μόλις πριν τρεις ημέρες τους είχε χαρίσει τη χειρότερη πανωλεθρία της ιστορίας τους; Αν αντιδρούν τόσο χαρούμενα σε μια καταστροφή, τι θα έκαναν αν ήταν εκείνοι οι νικητές; Και έπειτα, τι παγκόσμια πρωτοτυπία είναι συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής διά υπομνημάτων;”.

Και παρότι κατηγορεί την ΝΔ για αυταρχισμό ο ίδιος κατατρέχεται δομικά από έναν ολοκληρωτικό ιδεασμό. Η δήλωση του Νηπίου ότι το αποτέλεσμα των εκλογών είναι οδυνηρό για την κοινωνία μαρτυρά πώς αντιλαμβάνονται τη δημοκρατία στο ολοκληρωτικό θερμοκήπιο της Κουμουνδούρου. Εκεί κυρίαρχη είναι η ολοκληρωτική αντίληψη ότι ο λαός είναι καλός μόνο όταν ψηφίζει και συμφωνεί με αυτό που του προτείνουν και του υποδεικνύουν. Επακόλουθο η πατερναλιστική αντίληψη του Νηπίου ότι μόνο ο ίδιος και οι συν αυτώ ξέρουν τι είναι καλό για τον λαό και τι όχι.

Άλλωστε αυτοί γνωρίζουν εκ του Θεού της Ιστορίας ότι έχουν πάντα δίκιο και ως εκ τούτου δεν μπορεί παρά ο λαός να έχει άδικο και δυστυχώς δεν έχουν πια τα εργαλεία του Στάλιν για να τον διορθώσουν, όπως εξάλλου του αξίζει.

ΠΑΣΟΚ: Και εάν όπως έλεγε ο Ανδρουλάκης, ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν ο μεγάλος χορηγός της ΝΔ, στις εκλογές της 25/6 παρουσιάζεται αυτός να γίνεται ο μεγάλος χορηγός του Μητσοτάκη. Και αυτό διότι απέκλεισε κατηγορηματικά κάθε μετεκλογική του συνεργασία, σε περίπτωση που αυτό απαιτηθεί για να μην πάμε σε 3ες εκλογές. Και είναι ηλίου φαεινότερον πλέον, ότι μοναδικός του στόχος είναι να γίνει ΣΥΡΙΖΑ στη θέση του ΣΥΡΙΖΑ.

* “Δηλαδή, συγγνώμη, μας νοιάζει πόσο θα φορολογήσει το ΠΑΣΟΚ τα μερίσματα; Πότε θα κυβερνήσει το ΠΑΣΟΚ για να τα φορολογήσει;” (Πηγή: Protagon.gr )

3. NIKH:

Ρωσόφιλοι “πατέρες” που εμφιλοχωρούν κυρίως στην Μονή Φιλοθέου και άλλες μονές ζηλωτών, μεμονωμένοι ασκητές - καθοδηγητές με πολλούς ποιμενούμενους, κομματικά συμφέροντα και εντός ΝΔ, επιχειρηματικά συμφέροντα, αντιεμβολιαστές και παραεκκλησιαστικές οργανώσεις επειχείρησαν να δημιουργήσουν ένα ετερόκλητο μέτωπο όχι κατά της ΝΔ αλλά εναντίον του Μητσοτάκη. Κίνητρο τα απειλούμενα εξουσιαστικά τους συμφέροντα. Όσον αφορά στην κλίκα της πολιτικής αντιλαμβάνονται ότι την εξουσία θα την βλέπουν με το κιάλι όσο πρωθυπουργός θα είναι ο Μητσοτάκης. Και αυτό διότι έχει καταλάβει έναν ευρύτατο πολιτικό χώρο που δεν επιτρέπει στις φιλοδοξίες άλλων να ευδοκιμήσουν. Τους πνίγει. Αυτό το άπλωμα του από την Δεξιά ως τις παρυφές της Κεντροαριστεράς και με τα αναμενόμενα νέα αμφίπλευρα ανοίγματα, τον καθιστά όχι απλώς ηγετική, αλλά ηγεμονική φυσιογνωμία της Δεξιάς, του Κέντρου και μέρους της Κεντροαριστεράς.

Ως εκ τούτου η εξουδετέρωσή του Μητσοτάκη είναι εκ των ων ουκ άνευ για την πολιτική επιβίωση πολλών.

Και οι Μερσεντές με μαύρες σακούλες, κάποιες με ρωσικές πινακίδες που διαχρονικά διεκπαιράιωναν τις ροές χρήματος από το Άγιο Όρος σε παραεκκλησιαστικές οργανώσεις σε όλη τη χώρα (και όχι μόνο στην Βόρεια Ελλάδα), συνήθως χωρίς να τηρούνται ούτε τα προσχήματα ανέλαβαν εντατικά να λιπάνουν το έδαφος. Και ω του θαύματος φύτρωσε / ξεφύτρωσε το κόμμα Νίκη με επικεφαλή τον Νάτσιο. Έναν θεολόγο που έχει σχέσεις με ρωσόφιλες μονές του Αγίου Ορους και δεν έχει σχέση με την ελλαδική Εκκλησία. Συνδέεται με παρεκκλησιαστικές οργανώσεις μέλη των οποίων δημιούργησαν τους οργανωμένους πυρήνες αντιεμβολιαστών αλλά και κατά των ηλεκτρονικών ταυτοτήτων. Οργανώσεις που υποστηρίζουν και την Ρωσική Εκκλησία την εποφθαλμιούσα τα “Πρωτεία” του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως.

Διά του κόμματος αυτού, επιχειρείται για πρώτη φορά τόσο ανοιχτά, η εισπήδηση εκείνου του μικρού μέρους της Ορθοδοξίας η οποία εμφιλοχωρείτε από το μύθευμα του “ξανθού ορθόδοξου γένους” (ρωσικού) ,το αδελφό του γένους των Ελλήνων,, στο κοινοβούλιο. Μια εισπήδηση και σαφώς αντιδογματική (“απόδοτε τα Καίσαρος Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ” κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο κβ':21). Δια του κόμματος αυτού επιχειρεί το Πουτινιστάν να εισάγει μια θεοκρατική αντίληψη στο πολιτικό γίγνεσθαι της χώρας, αναγνωρίζοντας ότι τα μόνα υποστηρικτικά του καθεστώτα είναι τα αυταρχικά θεοκρατικά.

Για πρώτη φορά βρισκόμαστε μπροστά στο ενδεχόμενο να δούμε ένα κοινοβουλευτικό κόμμα με προγραμματικό λόγο θεοκρατικού καθεστώτος (το πρόγραμμα της Νίκης δεν είναι πολιτικό, είναι “πνευματικό”), το οποίο θα μέμφεται το μεγαλύτερο κομμάτι της κοινωνίας για τον τρόπο ζωής του. Και αν αυτοί οι άνθρωποι μπουν στη Βουλή, αύριο μπορεί να τους δούμε ως μονάδες ελέγχου του εθνικού και θρησκευτικού φρονήματος. Αυτοί δεν θα εισβάλουν στις λαϊκές και θα σηκώνουν πάγκους όπως οι χρυσαυγίτες, αλλά στις εκκλησίες και θα σηκώνουν παγκάρια.

Τέλος μπορούμε να επισημάνουμε και μια δομική αντίφαση. Η Νίκη που τείνει να παρουσιάζεται περίπου ως η ενσάρκωση της χριστιανικής ορθοδοξίας, οσο γνήσια κι αν είναι τα κίνητρα του ιδρυτή ή των ιδρυτών του, με την κομματικοποίησή τους επιδιώκουν, συνειδητά ή ασύνειδα, να αποκτήσουν κοσμική εξουσία και έλεγχο, ακόμα και στην έννομη και ηθικά νομιμοποιημένη βία του κράτους και μάλιστα στο όνομα της χριστιανικής ορθοδοξίας. Πιστέ, αντιλαβού;

* “Η επίσκεψη Μητσοτάκη στο Αγιον Ορος την Πεντηκοστή θα είχε ψωμί (εάν δεν αναβάλλονταν λόγω ασθένειά του από covid), και δεν θα είναι αντίδωρο. Είναι ηλίου φαεινότερον ότι δεν πήγαινε εκεί για να ακούσει ψαλμούς, αλλά για να τους ψάλλει ο ίδιος. Δεν ξέρω αν θα ,ηταν κατευναστικός ή θα δείξει δόντια προς τους άγιους πατέρες που αποφάσισαν να κάνουν πολιτικό παιχνίδι, με δεήσεις στο όνομα του Βλαδίμηρου του Πούτιν” (Πηγή: Protagon.gr).

* “Το κόμμα «Νίκη». Αυτό που θυμίζει κάτι από τον όγδοο αιώνα της Εικονομαχίας, όταν ο ανδρικός πληθυσμός αποσυρόταν στα μοναστήρια και η αυτοκρατορία δεν έβρισκε στρατιώτες για να πολεμήσουν. Η κυρία Ζιάκα βγήκε πρώτη σε σταυρούς στη Λάρισα. Ο πρόεδρος του κόμματος της πρότεινε να αποσυρθεί με αντάλλαγμα μια θέση επιστημονικού συμβούλου στη Βουλή. Κι εκείνη απευθύνθηκε στους ψηφοφόρους της: «Να σας παρακαλέσω και να ζητήσω την προσευχή και τη νηστεία σας, ως δύο πράξεις πίστεως, έτσι ώστε να ελκύσουμε τη Χάρη και το Έλεος του Αγίου Τριαδικού Θεού για να δώσει λύση για την Ελλάδα μας»” (Τάκης Θεοδωρόπουλος).

Πλεύση Ελευθερίας: Το κόμμα της Ζωής Κωνσταντοπούλου, είναι ο ψηφολέκτης κάθε πικραμένου. Σε αυτό κατευθύνθηκαν και ψήφοι της Χρυσής Αυγής. Και η ιδρύτρια του ως αποδεδειγμένα εμμονική προσωπικότητα, επιχειρεί σήμερα με κάθε τρόπο να εισέλθει στην Βουλή. Και η Ζωή που μπροστά της ο Λένιν και ο Μάο φάνταζαν δεξιοί σοσιαλδημοκράτες, σήμερα διατυμπανίζει το σύνθημα “ούτε Δεξιά ούτε Αριστερά, μόνο μπροστά”. Και η Ζωή για να ψαρέψει ψήφους “από ντόµπερµαν έγινε κανισάκι του καναπέ” (η εξημέρωση της “άγριας Ζωής” από το 2015 στο 2023 αποδίδει σχηματικά και την εξημέρωση του “άγριου κοινωνικού αισθήματος” την ίδια περίοδο).

* “Και μέσα από το χρονοντούλαπο της Ιστορίας ξεπρόβαλε μια άλλη πρωταγωνίστρια από την περίοδο της φρίκης. Η κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου έκανε τα πάντα προκειμένου να χρεοκοπήσει και τυπικώς η χώρα. Ποιος μπορεί να ξεχάσει τους αστήρικτους νομικισμούς που προέβαλε ώστε να καθυστερήσει η Βουλή και να μην προλάβει να ψηφίσει το τρίτο και σωτήριο πρόγραμμα; Η χώρα ψυχορραγούσε και η τότε πρόεδρος της Βουλής προσπαθούσε να της δώσει τη χαριστική βολή” (Πάσχος Μανδραβέλης).

* Ο Τάκης Θεοδωρόπουλος αναφέρει σχετικά: “Η μεταμόρφωση της κυρίας Κωνσταντοπούλου από το 2015 στο 2023 είναι, από μιαν άποψη, ο δείκτης της μεταμόρφωσης του κοινωνικού αισθήματος. Δείκτης μιας πραγματικότητας. Δεν μπορώ να μη συγκρίνω την εξημέρωση της Ζωής Κωνσταντοπούλου με την εμφάνιση άγριων ζώων στο αστικό τοπίο. Πεινούν ή έχασαν τον δρόμο τους; Είναι το ερώτημα που προκύπτει από τη μεταμόρφωση της Ζωής Κωνσταντοπούλου. Πεινάει για ψήφους ή μήπως έχασε τον δρόμο της φυσικής της ζωής, που η ίδια είχε χαράξει για τον εαυτό της; Τον δρόμο μιας Αριστεράς που στόχευε να εκδικηθεί μια δημοκρατία η οποία τη γέννησε και της έδωσε την εξουσία”.

* “Το transformation της κ. Ζωής Κωνσταντοπούλου ως προς τους τρόπους και τη στρατηγική της, προκειμένου να μπει ξανά στη Βουλή με αυξημένα προνόμια, προσομοιάζει με τα μεσοφόρια που ενδύθηκε ο κακός λύκος στο παραμύθι με την Κοκκινοσκουφίτσα.

Όμως η αρχηγός της «Πλεύσης Ελευθερίας» ευτυχώς διαθέτει μια ανοικονόμητη «ουρά», ένα πολιτικό παρελθόν αλλά και προθέσεις, που δεν μπορούν να κρυφτούν στις καλοσχηματισμένες δαχτυλένιες καρδούλες και στα πλατιά χαμόγελα.

Ο αυταρχισμός και ο αρχηγισμός της, το «εδώ κάνω κουμάντο εγώ» βγήκαν αφτιασίδωτα στην επιφάνεια, με την καρατόμηση των πέντε γυναικών – υποψηφίων βουλευτών που πρώτευσαν σε σταυρούς και πετάχτηκαν - αρχηγικό δικαίωμα- εκτός, για να πάρουν το δαχτυλίδι οι εκλεκτοί της προέδρου” (Κατερίνα Γαλανού).

Και το επιστέγασμα:

--- Ο Νήπιος θεωρούσε ότι η απλή αναλογική θα λειτουργήσει ως συγκολλητική ουσία για να συναρμολογηθούν κυβερνήσεις συνεργασίας. Αποδείχτηκε το ακριβώς αντίθετο. Στην Ελλάδα η απλή αναλογική δεν συνθέτει, διαλύει. Δεν χτίζει, κατεδαφίζει. Την 21η Μαΐου πέρασε πάνω από το πολιτικό σκηνικό, σαν τσουνάμι πάνω από παραλιακό θέρετρο

---Όταν κυκλοφορούν χύμα ιδέες μέσα στην κοινωνία, ότι και να υποστηρίζουν, θα βρεθούν πρόσωπα που θα προσπαθήσουν να τις αναδείξουν στην πολιτική σκηνή. Όταν υπάρχει κοινό, υπάρχουν και οι πολιτικοί θίασοι.

Και μιλάμε για πολιτικούς θιάσους που “λειτουργούν με τον ορισμό του προσωπικού μαγαζιού, της ατομικής επιχείρησης που λειτουργεί ως πολιτικό κόμμα. Πουλάς αγάπη, αλλά στέλνεις στα σκουπίδια ανθρώπους που έτρεξαν για σένα. Πουλάς χριστιανική ηθική, αλλά καταφεύγεις σε φαρισαϊσμούς. Με δυο λόγια, γεννήθηκες για την πολιτική” ( Κώστας Γιαννακίδης).

Το έχουμε ζήσει και είναι πολύ πιθανόν να το ξαναζήσουμε στην Βουλή που θα προκύψει μετά της εκλογές της 25/6.

Και οι πολιτικοί θίασοι Κωνσταντοπούλου, Βελόπουλου, Νίκης, στο όνομα του δημοκρατικού πλουραλισμού, θα “κοσμήσουν” το κοινοβούλιο με προσωποπαγή κόμματα καθοδηγούμενα από ηγέτες που λειτουργούν με την τυπολογία δικτάτορα.

Και ως εκ τούτων, οι εκλογές - επιλογές της 24/6

δεν είναι εκλογές απλής αναλογικής

αλλά επιλογές απλής λογικής...

Επίλογος

“Ο Τσίπρας κήρυξε τη λήξη του πένθους. Σωστό.

Και μέχρι τα σαράντα θα έχουν γίνει και οι επόμενες εκλογές” (Πηγή: Protagon.gr).

Η επικαιρότητα σε σκίτσα

Όφις ο πονηρός...

Τον τελευταίο καιρό συνεχώς ακούμε για φίδια που σουλατσάρουν στην Αθήνα. Μάλιστα είχαμε και 2 περιπτώσεις όπου τσίμπησαν ανθρώπους και μάλιστα στην μια περίπτωση με παρολίγον θανατηφόρο αποτέλεσμα. Και δείτε τι “θανατηφόρο” μου ήρθε στο μυαλό...

Η ηθοποιός Ναστάζια Κίνσκι, Λος Αντζελες, 14 Ιουνίου 1981, του Richard Avedon

Ζαβαρακατρανέμια….

Στις 10/6/23 απεβίωσε σε ηλικία 84 ετών, ο εμβληματικός συνθέτης Γιάννης Μαρκόπουλος. Ένας συνθέτης το όνομα του οποίου έχει συνδεθεί άρρηκτα με κορυφαίες στιγμές της ελληνικής μουσικής.

Εμβληματικός, διότι ο Κρητικός συνθέτης, με το όραμά του έκανε τομή στα μουσικά πράγματα της δεκαετίας του ’70 και έδωσε άλλη ταυτότητα στη σύγχρονη ελληνική μουσική. Και συγκεκριμένα πρότεινε μια “λειτουργική” “Επιστροφή στις Ρίζες”, εννοώντας τον “σχεδιασμό του μέλλοντος, με ενδοσκόπηση, μελέτη και πλησίασμα των άφθαρτων πηγών της ζωντανής παράδοσης του κόσμου σε συνδυασμό με επιλεγμένες σύγχρονες πληροφορίες της τέχνης”.

Σχηματικά το εμβληματικόν μπορεί αποδοθεί και με τον τίτλο του τραγουδιού του “Ζαβαρακατρανέμια”. Ένα τραγούδι που έγραψε ο Γιάννης Μαρκόπουλος για την ταινία “Επιχείρισις Απόλλων” (Ελλάδα, Σουηδία, 1968 του Γιώργου Σκαλενάκη) και εντάχθηκε στον ομώνυμο δίσκο του 1968. Η λέξη δεν σημαίνει απολύτως τίποτα μόνη της. Οι επαΐοντες αναφέρουν ότι αποτελείται από 3 συνθετικά: Ζάβαρα, δηλαδή Λάβαρα, Κάτρα, δηλαδή Μαύρα (π.χ κατράμι) και τέλος Νέμια, δηλαδή Άνεμος ή Ανέμισαν. Οπότε έχουμε τον στίχο “Λάβαρα Μαύρα Ανέμισαν” παραφρασμένο και συμπτηγμένο σε μία μόνο λέξη. Και αυτά μέσα στην Χούντα.

* “Γιάννης Μαρκόπουλος: Το Χρονικό μιας Θητείας στην Ιθαγένεια. Τι θα μπορούσαμε να κρατήσουμε από εκείνον, τώρα που πέταξε για το ουράνιο Πάνθεον των Μεγάλων της ελληνικής Διεθνούς; Μια αναγνωρίσιμη, πρωτότυπη ελληνικότητα. Μια λόγια ροκιά, πατημένη πάνω στους ήχους και τις τεχνικές της ελληνικής παράδοσης και ρίζας. Και μια, φανερή και κρυφή, επαναστατικότητα. Αν θέλετε, μια διαρκή επανάσταση” (Παύλος Αγιαννίδης).

Ο Μπούγκα – Μπούγκα...

Στις 12/6/23 απεβίωσε σε ηλικία 86 ετών, ο cavaliere / καβαλιέρος Σίλβιο Μπερλουσκόνι.

Ένας οξυδερκής επιχειρηματίας και λαϊκιστής πολιτικός, ο οποίος σε επίπεδο πολιτικής, έχει σπείρει παιδιά σε όλο τον πλανήτη. Υπήρξε επικεφαλής 3 κυβερνήσεων της Ιταλίας, από το 1994 έως το 2011.

Πολιτικά αειθαλής: Έπειτα από τα σεξουαλικά σκάνδαλα (πάρτυ μπούγκα – μπούγκα), τις αμέτρητες καταγγελίες για διαφθορά και την καταδίκη για φορολογική απάτη, το 2017 επέστρεψε στην πολιτική και σήμερα το κόμμα του, το Forza Italia, συμμετέχει στον σημερινό κυβερνητικό συνασπισμό.

* “Ο Σιλβιο Μπερλουσκόνι, ένας διαπλεκόμενος πέρα από κάθε φαντασία, παρανομώντας ασύστολα, σεξιστής, με ακροδεξιές απόψεις και ακραία λαϊκιστής, ανέμειξε με καταπληκτικό τρόπο μπίζνες, ποδόσφαιρο, ΜΜΕ και πολιτική, κυβερνώντας μια δημοκρατική χώρα που είχε ήδη αποκτήσει «φυσική ανοσία» στη Mαφία. Και άνοιξε τον δρόμο σε κάθε λογής Τραμπ”(Μαρία Δεδούση)

“Ciao Silvio'”... Το δικό της “αντίο” στον Μπερλουσκόνι απότισε μέχρι και ιστοσελίδα συνοδών πολυτελείας. Φόρο τιμής στον χορηγό της, τόν άνθρωπο που της έδωσε δουλειές με τα έξαλλα πάρτυ του, τα φημισμένα “μπούγκα – μπούγκα”.

Καλοκαιρινές διακοπές…

Το καλοκαίρι πάει διακοπές και η “συμπεριληπτικότητα”. Όλοι τρέχουν για “κορμί παραλίας” στα ινστιτούτα γρήγορου συμμαζέματος. Και το body update κυριαρχεί.. Τα σχετικά με το body neutrality, είναι θέματα για τον χειμώνα. Αυτόβλακες υποκριτές, αντιλαβού;

* “Ο αληθινός κόσμος δεν είναι ακριβώς αυτό που σου έταξε η συμπεριληπτικότητα. Το αντιλαμβάνεσαι και φέτος, ειδικά τώρα που κοντοζυγώνει η ζόρικη εποχή του μαγιό: τα μηνύματα που λαμβάνουμε νυχθημερόν για το πώς πρέπει να είναι (ή να μην είναι) το σώμα μας παραμένουν ομιχλώδη και αντιφατικά” (Πηγή: Protagon.gr ).

Σε χώρες εξωτικές…

Συνελήφθη η πρώην πρωθυπουργός της Σκωτίας Νίκολα Στέρτζον για οικονομικά σκάνδαλα (11/6).

Τουρκικές εκλογές

Στις 29 Μαΐου 2023, στον 2ο γύρο των προεδρικών εκλογών, ο Ταγίπ Ερντοράν επικράτησε του Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου με 52,16% έναντι 47,84%.

Και έγινε Ερντοράν ο 57ος ηγέτης της Τουρκίας. Εξελέγη για 1η φορά πρωθυπουργός στις 14 Μαρτίου 2003 και έκτοτε βρίσκεται στην εξουσία. Και είναι αυτή η 1η φορά που οδηγείται σε 2ο κύκλο εκλογών για την εκλογή του. Και ως εκ τούτου: “Πλέον ο Ερντογάν δικαιούται να προσθέσει το μουστάκι του στη σημαία (Πηγή: Protagon.gr).

Και τέτοιες ευκαιρίες δεν σου τις δίνει κάθε μέρα η Ιστορία. Να γιορτάσεις την πολιτική σου επικράτηση την ημέρα που το έθνος σου γιορτάζει την ιστορική του επικράτηση (Άλωση της Πόλης: 29η Μαΐου 1453) .

Και ο Ερντογάν αποφάσισε να γιορτάσει τον νέο αιώνα του έθνους του με μια προσευχή στην Αγία Σοφία.

Και γιορτάζει τον θριάμβό του, όχι τιμώντας ένα μνημείο που το δημιούργησαν οι πρόγονοί του αλλά ένα μνημείο που το κατέλαβαν οι πρόγονοί του από τους δημιουργούς του.

Και ο Ερντογάν φροντίζει με κάθε ευκαιρία, απευθυνόμενος στο εσωτερικό αλλά και το εξωτερικό να τους /μας θυμίζει ότι το μεγάλο ιστορικό τους κατόρθωμα είναι ότι υπήρξαν κατακτητές.

Και η Αγία Σοφία είναι το σύμβολο του κατακτητή, που παρότι η σύγχρονη Ιστορία (διεθνής νομιμότητα) έχει επιβάλει στο Ερντοράν να το απωθήσει, αυτός επιθυμεί με κάθε τρόπο να επαναφέρει.

Ακριβή μου συγνώμη…

“Μea culpa” αναφώνησεν στην συνέντευξη που παραχώρησε στον ΣΚΑΙ και τη Σία Κοσιώνη ο Νήπιος (8/6) μιλώντας για την απλή αναλογική, επαναλαμβάνοντας παράλληλα και την εξήγηση που έδωσε και μετεκλογικά στο γιατί δεν “περπάτησε” η στρατηγική που ακολούθησε το κόμμα του για την απλή αναλογική, επιρρίπτοντας την ευθύνη στη στάση της προοδευτικής αντιπολίτευσης.

Και για να μην είμαστε αχάριστοι, είναι ένα σχετικά φθηνό από τα πολλά “Μea culpa” που μας οφείλει ο Νήπιος. Το συγκεκριμένο μας στοιχίζει 400 εκατομμύρια ευρώ και 1 μήνα με Υπηρεσιακή κυβέρνηση με ότι αυτό συνεπάγεται (ευτυχώς ο εκλογικός θρίαμβος επέτρεψαν στον Μητσοτάκη να στελεχώσει την Υπηρεσιακή με άτομα εγνωσμένης επάρκειας). Να επισημάνω, ότι τα οφειλόμενα από τον Νήπιο “Μea culpa” μας έχουν στοιχίσει δισεκατομμύρια ευρώ.

Το αποδεικτικό…

Γράφτηκε ότι τίτλους τέλους βάζει η εφημερίδα “Documento” του Κώστα Βαξεβάνη, με το τελευταίο φύλλο της να κυκλοφορεί ανήμερα των εκλογών στις 25 Ιουνίου. Και είναι η απόδειξη ότι ο εκδότης της σύγχρονης “Αυριανής”, ψυχανεμίζεται την στρατηγική ήττα του “εργοδότη” του (ΣΥΡΙΖΑ), παράλληλα με τις δυσκολίες που παρουσιάζονται σήμερα για την χρηματοδότησή του από το Πουτινιστάν.

Και ο νοών νοείτω και ουαί των ανοήτω...

Το τραίνο της θάλασσας...

Ανοιχτά της Πύλου (47 ναυτικά μίλια νοτιοδυτικά της Πύλου σε διεθνή ύδατα, στο βαθύτερο σημείο της Μεσογείου) βυθίστηκε πλωτό μέσο 30 περίπου μέτρων, έμφορτο μεταναστών που είχε ξεκινήσει από την Αίγυπτο με στάση στην Λιβύη και με προορισμό την Ιταλία (14/6, τα πλωτά αυτά μέσα κατασκευάζονται στην Λιβύη κατά παραγγελία, για την μεταφορά παράνομων μεταναστών και για αυτό με μεγάλα αμπάρια και σε καμία περίπτωση δεν πληρούν τις προδιαγραφές ώστε να ονομάζονται πλοία / “μπατάρισε” και βούλιαξε, που λένε και οι ναυτικοί ,και εάν “μπατάριζε” χωρίς να διαλυθούν οι λαμαρίνες, δεν θα πήγαινε τόσο γρήγορα κάτω. Λένε οι επαΐοντες).

Η προεκλογική και εκλογική διαδικασία στην χώρα μας, ξεκίνησε και τελειώνει με 2 πρωτόγνωρες σε θύματα τραγωδίες. Αυτήν της σύγκρουσης των τραίνων στα Τέμπη με 46 νεκρούς (28/2) και την βύθιση του πλοίου ανοιχτά της Πύλου, στην οποία σύμφωνα με βάσιμες εικασίες ο αριθμός των νεκρών κινείται μεταξύ 600 και 700 (ανασύρθηκαν 82 σωροί, τεράστιος αριθμός γυναικόπαιδων στα αμπάρια πνίγηκαν κατά την ανατροπή και άμεση βύθισή, 104 οι διασωθέντες, οι 9 εξ αυτών συνελήφθησαν ως διακινητές).

Και ο ιδεοληπτικό - αριστερό αυτόβλακας Νίκος Φίλης (και όλα αυτά για να μην τον αποκαλέσω “χοντρόβλακα”), πέταξε μια άλλη από τις συνηθισμένες μπαρούφες του διερωτώμενος, γιατί δεν έκανε αναγκαστική / παράνομη ρυμούλκηση σε διεθνή ύδατα το λιμενικό παραγνωρίζοντας και το ότι για την ασφαλή ρυμούλκηση απαιτείται η συνεργασία από το ρυμουλκούμενο.

Και ούτε μια διερώτηση για την διακινήτρια Ναουάλ Σούφι, η οποία επικοινωνούσε συνεχώς με το σκάφος για να δώσει οδηγίες για το τι πρέπει να κάνουν ώστε να φτάσουν στην Ιταλία. Εκτός βέβαια και εάν ενδομύχως διερωτάται γιατί, αντί στην Ελλάδα, η Σούφι προτίμησε να στείλει το σκάφος στην Ιταλία (μέχρι και οι ίδιοι άνθρωποι που έστησαν την υπόθεση της “μικρής Μαρίας” το καλοκαίρι του 2022 εμφανίστηκαν στο προσκήνιο).

Και ήταν μια ευκαιρία για να θυμηθούμε το πάρτι που έστησαν οι συριζαίοι, με το αζημίωτο βέβαια, από το 2015 ως το 2019. Και πιο συγκεκριμένα στο μυαλό μας ήλθαν εκείνες οι ωραίες εποχές του 2015 για το ετερόκλητο παρεάκι που κυβερνούσε την χώρα (Παραφύση: μια ουτοπία που πραγματώθηκε). Και είχαμε τότε: Από τη μια πλευρά η στρατοχωροφυλακή (Jandarma), οι μυστικοί του “σουλτάνου” και οι διακινητές. Και από την άλλη, ως φυσική αλυσίδα, οι δικοί μας επαγγελματίες “αλληλέγγυοι” και δικηγόροι (συχνά σε συνεργασία με τους διακινητές), οι ΜΚΟ που θησαύριζαν με τα λεφτά της Ε.Ε. και από κοντά οι Έλληνες προμηθευτές: το περιλάλητο φαγοπότι των ημετέρων με τα κονδύλια για τα γεύματα και τα κοντέινερ στέγασης των προσφύγων στους άθλιους καταυλισμούς που άρον-άρον δημιουργούνταν σε όλη την χώρα, ιδιαιτέρως στα νησιά (σε παλαιότερη ανάρτησή είχα αναφέρει μεταξύ άλλων: Το ΠΑΣΟΚ δημιούργησε τους “εργατοπατέρες” και ο ΣΥΡΙΖΑ τους “μεταναστοπατέρες”).

* Ο Πάσχος Μανδραβέλης αναφέρει σχετικά: “Η εκ του προχείρου πρόταση του κ. Νίκου Φίλη, «ας κάναμε μια μικρή παρανομία προκειμένου να σωθούν εκατοντάδες ζωές», δηλαδή να γινόταν η ρυμούλκηση παρά τα όσα προβλέπουν οι διεθνείς κανόνες ναυσιπλοΐας, είναι καθ’ όλα παράλογη. Πρώτον: δεν είναι σίγουρο ότι θα σώζονταν οι ζωές. Το αλιευτικό μπορεί να βυθιζόταν κατά τη ρυμούλκηση, οπότε θα είχε δίκιο ο κ. Φίλης να πει «ας ΜΗΝ κάναμε την παρανομία και θα σώζονταν εκατοντάδες ζωές». Δεύτερον: αν το πλοίο έφτανε δεμένο στο λιμάνι, το μόνο που θα έμενε θα ήταν η παρανομία και οι τίτλοι «πειρατεία στη Μεσόγειο». Πώς θα μπορούσε να αποδειχθεί ότι χωρίς ρυμούλκηση θα βούλιαζε;”.

* Ο Τάκης Θεοδωρόπουλος αναφέρει σχετικά: “Η επιχείρηση ενοχοποίησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των χωρών της πρώτης γραμμής, όπως η Ελλάδα και η Ιταλία, έχει ως στόχο την περαιτέρω πολιτισμική απονεύρωση των αντανακλαστικών μας. Φτάνει το αυτομαστίγωμα.

Ευθύνεται η Ευρώπη για το γεγονός ότι η Μεσόγειος έχει μετατραπεί σε νεκροταφείο; Ευθύνονται οι κυβερνήσεις της Ιταλίας ή της Ελλάδας επειδή δεν ανοίγουν τα σύνορά τους στης «γης τους κολασμένους», το νέο προλεταριάτο της Αριστεράς; Οι κυβερνήσεις έχουν εκλεγεί δημοκρατικά και εκτελούν τις εντολές του εκλογικού σώματος, να ελέγξουν τα σύνορά τους και τις ροές της μετανάστευσης. Με ποιο πρόγραμμα εξελέγη η Μελόνι; Με ποιο πρόγραμμα εξελέγη ο Μητσοτάκης και καταποντίσθηκε ο Τσίπρας; Όσοι διαφωνούν δικαίωμά τους να διαφωνούν. Όμως στις δημοκρατίες αποφασίζουν οι πλειοψηφίες”.

Η Πανάξια…

Ένταση επικράτησε κατά την επίσκεψη της Προέδρου της Δημοκρατίας, Κατερίνας Σακελλαροπούλου, στην Καλαμάτα όπου μετέβη για να ενημερωθεί για τις εξελίξεις με το ναυάγιο ανοιχτά της Πύλου. Και αυτό δοίτι μέλη της , λέμε τώρα, νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ, αφού την αποδοκίμασαν, διαπληκτίστηκαν μαζί της (14/6).

Και όπως αναφέρει και ο Τάκης Θεοδωρόπουλος, χαρακτηριστικό δείγμα αυτής της “νεολαίας” ο αναμαλλιασμένος ημιπιτσιρικάς, ή ημιενήλικας, κοινώς πολίτης με μειωμένη ευθύνη, που επετέθη φραστικά στην Πρόεδρο της Δημοκρατίας με την αυταρέσκεια πρωταγωνιστή σε επαρχιακό θίασο ερασιτεχνών. Ξέρετε, αυτοί που νομίζουν ότι ο κόσμος δεν έχει αντιληφθεί το μεγαλείο του ταλέντου τους διότι ο κόσμος είναι ηλίθιος.

Ο όρος “ημιπιτσιρικάς”, ανήκει στον συριζαίο πρώην πρόεδρο της Βουλής Νίκο Βούτση και δεν αποτελεί ηλικιακό προσδιορισμό. Προσδιορίζει τρόπο συμπεριφοράς. Και έτσι και τον υιοθετήσεις ακόμη και στα 60 σου ή και 70 σου σωματικά μπορεί να είσαι “χώμα”, αλλά στην πολιτική σκέψη σαν αριστερός εξεγερμένος νεολαίος (εγώ τον ονοματίζω: αριστερό πολιτικό παλιμπαιδισμό). Δηλαδή όχι στη φύλαξη των πανεπιστημίων, ναι στις “παρεμβάσεις” του Ρουβίκωνα, υποστήριξη στον δολοφόνο Κουφοντίνα, ναι στα “ανοιχτά” σύνορα, μιας και όλα αυτά και τα συναφή θεωρούν ότι συγκινούν σήμερα την νεολαία.

Η αλήθεια είναι ότι σήμερα ο μύθο της εξεγερμένης νεολαίας, αυτός που γεννήθηκε με το Πολυτεχνείο και ακολούθησε τις μακρές δεκαετίες της Μεταπολίτευσης με το συνωμοτικό ψευδώνυμο “φοιτητικό κίνημα”, έχει φτάσει να εκπροσωπείται μόνο από μικρές ομάδες αερομεταφερόμενων θυμωμένων. Πότε για τον Κουφοντίνα, πότε για την “αστυνομοκρατία”, πότε για το ναυάγιο στα ανοιχτά της Πύλου. Τρανή απόδειξη τα αποτελέσματα της κάλπης. Επιτέλους αντιλαβού;

Η αποδοκιμασία της Πανάξιας στην Καλαμάτα, δεν ήταν μεμονωμένο γεγονός. Μας θύμισε την επίθεση ΣΥΡΙΖΑίων και ΧΡΥΣΑυγιτών εναντίον του αείμνηστου Προέδρου της Δημοκρατίας Κ. Παπούλια, στη Θεσσαλονίκη την 28η Οκτωβρίου 2011.

* Σχετικά με το γεγονός η Ρέα Βιτάλη τα λέει όλα...

“Δεν είναι η Κατερίνα Σακελλαροπούλου η πιο ενδιαφέρουσα μίξη θεσμικού-αστικολαϊκού στο ίδιο πρόσωπο; Και εκείνο το κρεσέντο της «όταν ακούω φωνή έχω προσέγγιση δημοκρατική», ενώ θαρραλέα πλησίασε «τα παιδιά» (ετών κοντά 40, bro!), δεν είναι το ήθος που ο κάθε ανοιχτόμυαλος ονειρεύεται για τον ανώτερο άρχοντα του πολιτεύματός μας;

Στην άφιξή της λοιπόν, μια ομάδα «γνωστών αγνώστων» που η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ αποκάλεσε στη συνέχεια «παιδιά»… (Ετών κοντά 40, bro!)… Επαγγελματίες τζέρτζελου, την αποδοκίμασαν. Ηταν πρωτοφανές; Σχεδόν «εθιμοτυπικό» θα μπορούσε να εκληφθεί. Απλώς προσπερνάς. Και όμως. Και όμως! Από εδώ αρχίζει το σλάλομ. Απολύτως «αυτή», με τσαγανό και τσαμπουκά και συγχρόνως με απολύτως κοντρολαρισμένο λόγο. «Μη νομίζετε ότι αυτός που έχει πιο δυνατή φωνή έχει πάντα δίκιο» τους επισημαίνει απευθυνόμενη κατά πρόσωπο. Μια σπιθαμή και τίναξε ιδεώδες ανάστημα. Τα παιδιά πλέον απήγγειλαν το ποίημα του παιδικού τους σκετς: «Είμαστε εδώ για τους πρόσφυγες που κάθε μέρα η κυβέρνηση της ΝΔ υπό τη δική σας προεδρία τους σκοτώνει στον φράκτη του Εβρου και ρίχνει τις βάρκες στο Αιγαίο». Θα μπορούσαν να κάνουν και υπόκλιση στο τέλος. Εκείνη πάντως, σίγουρα θα μπορούσε να αποχωρήσει αλλά, όχι, συνέχισε: «Σκεφτείτε, αυτά τα σαπιοκάραβα που φορτώνουν διακινητές και κάνουν το εμπόριο, πόσες ευθύνες ακόμα υπάρχουν. Δεν είναι τόσο απλά όσο τα λέτε». Τα παιδιά (ετών κοντά 40, bro!) παίρνουν τον λόγο:«Και εσείς τι κάνετε γι’ αυτό;». Πρόεδρος της Δημοκρατίας: «Θα το λύσουμε εσείς κι εγώ τώρα εδώ;». Τα παιδιά σαν ψάρια έξω από το νερό χαζοξεπετάνε; «Εσείς ήρθατε εδώ» (Θα της ζητήσουν και τον λόγο που τους μίλησε, τα έρμα). Και λαμβάνουν την απάντηση: «Ναι, γιατί όταν ακούω φωνή έχω προσέγγιση δημοκρατική». Δεν είναι αξιολάτρευτα ευθεία βολή; Τα παιδιά: «Την δημοκρατική σας προσέγγιση την είδαμε στον φράχτη που φωτογραφίζεστε». Πρόεδρος της Δημοκρατίας:«Ο φράχτης είναι η προστασία των συνόρων της πατρίδας μου». Τόσο καθαρά και ξάστερα. Και στη συνέχεια κατεβάζει απότομα και την κουρτίνα του μπερντέ τους «Κοιτάξτε, είναι παραμονές εκλογών, εγώ δεν κατεβαίνω στις εκλογές, εσείς ναι»”.

Έτσι κι αλλιώς, για όλη την ρηχή Αριστερά, η ντροπή είναι αστική συνήθεια και ο καλός επαναστάτης πρέπει να “έχει κόψει κάθε δεσμό με το πολιτικό κατεστημένο και με ολόκληρο τον καλλιεργημένο κόσμο, με όλους τους νόμους, τους καλούς τρόπους, τις κοινωνικές συμβάσεις και τους ηθικούς κανόνες του” (Σεργκέι Νετσάγιεφ, “Η κατήχηση του επαναστάτη”).

Κατά μάνα κατά κύρη, κατά γιο και θυγατέρα.

Ο Νήπιος είναι ο πολιτικός αρχηγός που ως αυτόβλακας φαντάζεται ακόμη και σήμερα ότι τονώνει την εικόνα του, όταν εμφανίζεται σαν συνδικαλιστής, να κουνάει το δάχτυλο στους εντεταλμένους δημόσιους λειτουργούς (είναι χαρακτηριστικό αυταρχικού ηγέτη / ο Ερντοράν διαπρέπει σε αυτό)

Εκτός του ότι τέτοια πολιτική συμπεριφορά επί της ουσίας αποτελεί αντιπαράδειγμα δημοκρατικής εξουσίας, διασύρει και το ίδιον του αυτόβλακα που βιάζεται να δογματίσει για όσα δεν ξέρει. Και ο Νήπιος ακόμη δεν έχει αντιληφθεί ότι αυτή η συμπεριφορά του έχει ήδη καταδικαστεί και εκλογικά από το 2019.

Οι πρόσφατες εικόνες από την σύσκεψη της Καλαμάτας για το ναυάγιο (15/6), ήταν απλώς ένα ιλαροτραγικό απείκασμα εκείνης της μεταμεσονύκτιας σύσκεψης στο “Συντονιστικό” της Πυροσβεστικής στο Χαλάνδρι, την αποφράδα ημέρα του ολοκαυτώματος στο Μάτι.

Εκείνη η παράσταση αποκρυστάλλωσε τραυματικά το στερεότυπο “πολιτικής διαχείρισης” που έπρεπε να εγκαταλειφθεί επιτέλους στην χώρα του Υπαρκτού Ελληνισμού.

Και τελικώς ο Νήπιος τι είναι; Επιδημιολόγος, πυροσβέστης, σταθμάρχης, λιμενικός ή αυτό που από σεμνότητα τελικώς δηλώνει, μηχανικός (και εκ του παρελθόντος του το ελάχιστον, ανεπαρκής).

Και γενικεύοντας μπορούμε συμπεράνουμε ότι η αμετροέπεια του ΣΥΡΙΖΑ είναι πλέον απύθμενος γνωστή. Και παρ’ όλα αυτά τα στελέχη του συνεχίζουν να καταλήγουν σε συμπεράσματα χωρίς στοιχεία και με οδηγό τις στρεβλές κατά κανόνα προκαταλήψεις τους. Αρπάζουν ένα αφήγημα και δεν ξεκολλάνε ακόμη κι όταν η πραγματικότητα το διαψεύδει ή, έστω, τα στοιχεία δεν συναρμόζονται σε κάποια λογική δομή.

Τα τηγανητά τα ψάρια…

Στα τέλη Μαΐου κυκλοφόρησε ένα βίντεο στην σελίδα της οργάνωσης “Νέμεσις” στο Fecebook, όπου έδειχνε σε ταβέρνα της Κάρπαθου να αλευρώνουν και να τηγανίζουν ζωντανά ψάρια. Η ιστοσελίδα κάνει λόγο για πολύ σκληρό βίντεο. Από τους σχολιαστές των ΜΜΕ που το αναπαρήγαγαν, αναφέρονταν ως σοκαριστικό. Εγώ το χαρακτηρίζω αντιαισθητικό (θα ασχοληθώ εκτενέστερα με το θέμα σε επόμενη ανάρτηση / βρήκα και τίτλο οξύμωρο: “η κραυγή των ψαριών…”).

Το επιπλέον που μπορώ να διαπιστώσω είναι ότι: Αυτή η ταβέρνα από φρέσκα ψάρια ξέρει, από μαγειρική δεν ξέρει. Για τέτοιου μεγέθους ψάρια, πριν το τηγάνισμα, απαιτείται καθάρισμα...

“Όλοι μαζί τα φάγαμε...”

Στις 31/5/2023 απεβίωσε ο Θεόδωρος Πάγκαλο σε ηλικία 84 ετών. Ένας πολιτικός από τους λίγους πραγματικά έξυπνους και ουσιαστικά μορφωμένους αλλά και άτομο σπάνιας ειλικρίνειας. Αυτά τα χαρακτηριστικά τον οδηγούσαν σε μια πολιτική πρακτική που την ονοματίζω “ενστικτώδη πολιτικό ρεαλισμό”.

Εις μνήμην του, αναφέρω 3 χαρακτηριστικές αποτυπώσεις του.

“Όλοι μαζί τα φάγαμε”: Μια σκληρής αμεσότητας διαπίστωση που οι επαΐοντες αναφέρουν ότι θυμίζει Αριστοφάνη.

21 Σεπτεμβρίου του 2010. Εκείνη την ημέρα, κατά τη διάρκεια συνεδρίασης της “Διαρκούς Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης” σχετικά με την συζήτηση του νομοσχεδίου για την κατάργηση και την συγχώνευση υπηρεσιών, οργανισμών και φορέων του δημοσίου τομέα.

Σε εκείνη την συνεδρίαση ο Θεόδωρος Πάγκαλος από το βήμα της Βουλής, είπε την φράση που έμελλε να ξεσηκώσει πλήθος αντιδράσεων από όλες τις κομματικές παρατάξεις, από τα περισσότερα μέσα ενημέρωσης αλλά και από τους ίδιους τους πολίτες

Και το είπε όταν το “κοινό περί δικαίου αίσθημα”, έψαχνε ενόχους για να απαλλάξει εαυτόν από τις ευθύνες της κατάρρευσης. Και κανείς, βέβαια, τότε δεν είχε την ψυχραιμία να καταλάβει πως η χρήση του πρώτου πληθυντικού προσώπου είχε και τον χαρακτήρα της αυτοκριτικής. “Όλοι μαζί τα φάγαμε επειδή σας διορίσαμε”. Φταίμε κι εμείς που σας διορίσαμε, φταίτε κι εσείς που εξαγοράζατε την ψήφο σας με διορισμούς. Τι πιο ειλικρινές. Τι πιο καθαρό. Όμως, ο πανικός της οικονομικής κατάρρευσης δεν άντεχε ούτε την ειλικρίνεια ούτε την καθαρότητα.

“Η ένταξη στον ΣΥΡΙΖΑ είναι ζήτημα πολιτισμού”: Την ίδια εκείνη εποχή, ο Πάγκαλος, τρώγοντας με την παρέα του σε μια ταβέρνα στα Καλύβια, δέχθηκε επίθεση με γιαούρτια από μια ομάδα “Αγανακτισμένων” ( ιστορικός ευφημισμός για τον κοινό τραμπουκισμό της αλητείας). Τότε, από ότι λέγεται, ως ταύρος στο υαλοπωλείο της δημοκρατικής υποκρισίας, ευθαρσώς το είπε. Και δεν άργησε να γίνει ολοφάνερο.

“Ο κύριος Τίποτα”: Στις 16 και 23 Οκτωβρίου 1994, η μάχη της Αθήνας για τη δημαρχία είχε 2 πολύ ισχυρά ονόματα. Ο Θεόδωρος Πάγκαλος ήταν ήδη πολύ γνωστός. Ο Δημήτρης Αβραμόπουλος υποψήφιος της ΝΔ, τότε είχε αρχίσει να κτίζει την πολιτική του καριέρα.

Το ΠΑΣΟΚ έπεισε το πρωτοκλασάτο στέλεχός του, τον Πάγκαλο, να κατέβει στις δημοτικές εκλογές ώστε να πάρει για 1η φορά το δήμο της Αθήνας.

Και όλοι θυμούνται τον Πάγκαλο να αποκαλεί “Κύριο Τίποτα”, τον Δημήτρη Αβραμόπουλο. Παρ’ όλα αυτά, στον 2ο γύρο, ο Αβραμόπουλος έλαβε το 54,37% των ψήφων και εξελέγη Δήμαρχος Αθηναίων με τον Πάγκαλο να υφίσταται μια δεινή πολιτική ήττα.

Η φράση του “Ο Κύριος Τίποτα” επικρίθηκε και ενδεχομένως θεωρήθηκε αλαζονική και εικάζεται ότι του κόστισε τη νίκη στις εκλογές. Και τελικώς δικαιώθηκε, διότι δεν άργησε να γίνει ολοφάνερο. Σκέτος δημοσιο – σχεσήτης.

Στα εκλογικά απόνερα...

--- Το αξιοπερίεργο αυτής της εκλογικής περιόδου είναι ότι ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ διαγκωνίζονται ποιος θα βάλει περισσότερους ...φόρους και παραλλήλως ποιος θα λειτουργήσει πιο αποτελεσματικά στην αντιπολίτευση.

Και έχεις την εντύπωση ότι όπου να’ ναι θα ακούσουμε από τον ΣΥΡΙΖΑ και το σύνθημα “ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει ΠΑΣΟΚ”.

Ως εκ τούτου η ΝΔ μοιάζει να “τρέχει” στην ίδια καμπάνια με αντίπαλο μόνο τις διατυπωμένες παραφωνίες κάποιων στελεχών της, ακόμη και εάν τις αντιμετωπίζει πάραυτα. Το μήνυμα της είναι ότι είναι η μοναδική κυβερνητική λύση. Όλοι οι άλλοι είναι ΣΥΡΙΖΑ.

--- Μετά από 13 χρόνια όπου η τοξικότητα, οι υψηλοί τόνοι, οι απειλές και η εχθροπάθεια ήταν το κυρίαρχο πολιτικό νόμισμα, η προεκλογική περίοδος για την κάλπη της 25ης Ιουνίου έχει χαρακτηριστεί από μια παράξενη ησυχία. Σαν κάποιος να πάτησε το mute στις κορώνες και να ηρέμησαν ξαφνικά τα αυτιά μας από τον θόρυβο της δημαγωγίας.

Και θα πεθαίναμε στην πλήξη εάν δεν υπήρχαν μερικά προεκλογικά πυροτεχνήματα: ΕΣΥ, με αφορμή το Ναυάγιο της Πύλου, έμμεσες βολές κατά του λιμενικού και άμεσες κατά της μεταναστευτικής πολιτικής της ΝΔ. Και το λαμπρότερο η φωτοβολίδα που έριξαν συριζαϊκά στελέχη της Θράκης κατά του ίδιου του ΣΥΡΙΖΑ, αναφέροντας ότι οι εκλεγμένοι μουσουλμάνοι βουλευτές του, έτυχαν απροκάλυπτης υποστήριξης από το εκεί Τουρκικό Προξενείο. Αυτό το πυροτέχνημα είναι που άναψε την δάδα της ΝΔ και ο Μητσοτάκης ευφυώς την σήκωσε. Και εν όψι μιας συνάντησής του με τον Ερντοράν, αντιστρέφει την γνωστή παροιμία σε “φωνάζει ο νοικοκύρης για να φοβηθεί ο κλέφτης”.

--- Η “νεολαία” αποτέλεσε την μεγαλύτερη ψευδαίσθηση της Αριστεράς σε αυτές τις εκλογές. Ίσως η τελευταία μεγάλη ψευδαίσθηση. Και ειδικότερα στον ΣΥΡΙΖΑ πίστεψαν πως όσοι θα ψηφίσουν για 1η φορά μαζί με τους άλλους νεολαίους θα αποτελέσουν το σωσίβιό του στο ναυάγιο που έβλεπαν να έρχεται.

Και εκεί που πίστευαν ότι θα τους σώσει η νεολαία, βρέθηκαν αγκαλιά με τους ημιπιτσιρικάδες, οι οποίοι κι αυτοί έψαχναν σωσίβιο για να σωθούν από το ναυάγιο της ζωής τους. Η Αριστερά δεν είναι πια της μοδός. Αντιλαβού;

* “Τελευταίο καταφύγιο των «αντισυστημικών» η ψήφος των νέων, κυρίως αυτών που ψήφιζαν για πρώτη φορά. Η Αριστερά επένδυσε στα ρηχά της μνήμης τους και συμπεριφέρθηκε σαν να μην είχε κυβερνήσει ποτέ. Και το σοβαρότερο, τους υποτίμησε. Τους ταύτισε με τις περιθωριακές ομάδες των μπαχαλάκηδων που αντιμετωπίζουν την κάλπη ως χαβαλέ. Τόσα χρόνια πάλευε να μας πείσει πως αυτή είναι η νεολαία, και εντέλει ο μόνος που πείσθηκε είναι ο ίδιος. Οι νέοι ψηφοφόροι απέρριψαν την «αντισυστημική ψήφο» και τον χαβαλέ της. Ο μύθος της «αντισυστημικής ψήφου» αποδείχθηκε πως ήταν μια κακογραμμένη εκδοχή της ψήφου κατά της «κακής δημοκρατίας», όπως αποκάλεσε ο Μελανσόν τη Γαλλική.

Τα αποτελέσματα είναι σαφή. Στον χάρτη της Ευρώπης η Ελλάδα είναι από τις ελάχιστες χώρες που δεν απειλούνται από την «αντισυστημική ψήφο», είτε από την ακροδεξιά είτε από την ακροαριστερά. Και μόνον αυτό αρκεί για να κρίνουμε την πορεία που έχει κάνει η χώρα στην τελευταία δεκαετία, όταν είδαμε τους νεοναζί να μπαίνουν στη Βουλή. Για την ψήφο μας στις 25 Ιουνίου ας αναλογισθούμε μόνον ποιοι πολιτικοί μας βοήθησαν να το επιτύχουμε” (Τάκης Θεοδωρόπουλος).

Ήτανε και μεγάλη φίρμα…

Στις 6 Ιουνίου χάσαμε τον τεράστιο Γιάννη Φλωρινιώτη, το πιο λαμπρό στολίδι στο cult στέμμα της χώρας (Πηγή: Protagon.gr).

Εγώ ως “χατζιδακικός” το μόνο σχετικό που έχω να θυμίσω είναι ότι το ημερολόγιο έδειχνε Κυριακή 3 Φεβρουαρίου 1980, όταν το στούντιο του 3ου Προγράμματος, με τον Χατζιδάκι στο τιμόνι, φιλοξενούσε έναν “απρόσμενο” καλλιτέχνη. Τον λαϊκό και αστραφτερό Γιάννη Φλωρινιώτη, κατά κόσμον Γιάννη Αποστολίδη. Την μεγάλη φίρμα στα κέντρα των δυτικών συνοικιών.

Και ο Χατζιδάκις τότε το εξήγησε αναφέροντας: “Ανήκει στην κατηγορία των τραγουδιστών που μεταμορφώνουν το τραγούδι σε ένα αυτεξούσιο εκφραστικό στοιχείο απόλυτα δικό τους. Έτσι, η οποιαδήποτε συμβατικότητα του τραγουδιού εξαφανίζεται και απομένει το αληθινό αίσθημα”.

Για γέλια και τα κλάματα…

Θύματα Bullying και οι δημοσκόποι...

Σύμφωνα με τον Δημήτρη Μαύρο, διευθύνοντα σύμβουλο της δημοσκοπικής εταιρείας ΜRB Hellas AΕ, τα στοιχεία των δημοσκοπήσεων έδειχναν ξεκάθαρα ότι θα υπήρχε διαφορά 20 μονάδων. Και σχετικά ανέφερε: “Αν βγαίναμε έτσι; Θα μας έλεγαν ότι αυτά τα δείγματα είναι για πέταμα, πετάξτε τα”. “Η αλήθεια είναι ότι όταν υφίστασαι μια πίεση από το 2015 μέχρι σήμερα, σε ηθικό, μεθοδολογικό, επιστημονικό, επικοινωνιακό επίπεδο, από συγκεκριμένο χώρο (σς. ΣΥΡΙΖΑ), για υποεκτίμηση των στοιχείων και πράγματι υπάρχει υποεκτίμηση, το αποτέλεσμα είναι οι δημοσκόποι να απομακρυνόμαστε από τα στοιχεία, γιατί είχαμε υποστεί μετατραυματικό σοκ”.

Το μόνο που μπορείς να αναφέρεις σχετικά είναι, ότι εάν ο Μαύρος είναι τόσο ευαίσθητος στις πιέσεις, η εταιρεία του έπρεπε να μην αναλαμβάνει έρευνες της πολιτικής αγοράς (πολιτικές δημοσκοπήσεις). Και στην ύστατη περίπτωση ας απευθύνονταν στην Γραμμή 1056, την υποστηρικτική και για τα θύματα Bullying. Να μου πείτε είναι για παιδιά, αλλά και ο Μαύρος σαν παιδάκι παρουσιάζεται να λειτουργεί…

ΝΟΣΤΑΛΓΊΑ...

Όταν νοσταλγείς την δεκαετία του ΄80, είναι φυσιολογικό να πιστεύεις ότι το Predator είναι ένα τέρας με καλώδια. Αυτό συμπέραινες, όταν άκουγες τον Νήπιο σε προεκλογικές του ομιλίες να αναφέρει, ότι ο Μητσοτάκης ξηλώνει τα καλώδια του Predator, τώρα που ετοιμάζετε να ξεκουμπιστεί από το Μαξίμου. Και έχασε με 20 μονάδες διαφορά...

Τελικά, μας φάγανε…

Η Τάνια Τσανακλίδου δήλωσε μεταξύ άλλων καλλιτεχνών ανοιχτά ότι υποστηρίζει τον Νήπιο. Και πιο συγκεκριμένα τόνισε ότι τον ΣΥΡΙΖΑ τον στηρίζει και ότι θα εξακολουθήσει να το κάνει. Μάλιστα στις 12/2/23 σε συναυλία υπέρ των ηθοποιών έξω από το Εθνικό Θέατρο, απευθυνόμενη εμμέσως πλην σαφώς στην κυβέρνηση της ΝΔ, φώναξε από σκηνής “θα τους φάμε” .

Κυριακή 18 Ιουνίου 2023: Ημέρα του Πατέρα

Το έχω επανειλημμένως αναφέρει: Πατέρας σημαίνει Δρόμος και Αγάπη.

Και της αγάπης ο δρόμος σημαίνει, ότι διαπαιδαγωγεί τα παιδιά του χωρίς να παραγνωρίζει το γεγονός ότι οι δυτικές κοινωνίες σήμερα έχουν δώσει, ιδίως στην εφηβεία, τα δικαιώματα του αδικημένου, φορτώνοντας την με δικαιώματα και αφαιρώντάς την ακόμη και βασικές της υποχρεώσεις. Αποτέλεσμα να αναγορευθεί σε μια νέα “κοινωνική τάξη”, η οποία αγνοεί παντελώς ότι τα δικαιώματα δομούνται στις υποχρεώσεις.

Και σήμερα ο αγαπητικός αυτό δρόμος του πατέρα είναι ναρκοθετημένος από την πολιτικορεκτάδικη αυτοβλακία με χαρακτηρισμούς, πατριαρχικός, πατερναλιστικός, σεξιστής και εν γένει οπισθοδρομικός.

Και μετά όλοι αυτοί οι “προοδευτικοί” πέφτουν από τα σύννεφα ή το χειρότερο “ποιούν την νήσσαν”, όταν διαπιστώνουν ότι μπορεί η νεολαία να στραφεί ακόμη και εναντίον του εαυτού της. Αυτόβλακες αντιλαβού;

Και μια καλοκαιρινή ανάσα για τον μαχόμενο πατέρα…

Και μια ερώτηση προς την γκέι κοινότητα. Πιστεύουν ότι με τις παρελάσεις τους, όπου με όσα παρουσιάζονται στα ΜΜΕ, βρίθουν από γκέι καρικατούρες, “ξεφωνημένες” τις λέγαμε οι ευγενικοί παλιά (οι άλλοι “καραπουστ...ς”), βοηθούν τον a priopi άτυχο πατέρα να αποδεχθεί την “διαφορετικότητα” του τέκνου του; (και το “a priopi” μπορώ να το εξηγήσω).

Τέλος για να το ελαφρύνουμε: Η λέξη “τέκνο” έχει την ίδια ετυμολογική βάση με την λέξη “τίκτω” (γεννώ) . Η λέξη “τεκνό”, ποία ετυμολογική βάση έχει; ( το Tik Tok)

Σαν επιδόρπιο

Ψηφίζουμε, ποδήλατο...

3 Ιουνίου 2023: Παγκόσμια Ημέρα Ποδηλάτου

Seedrinker