Αμφιλοβασιλικώς... (1)

 

Και για βραδινό,

μόνο ψωμί και ελιά... (Protagon.gr )

Από ιδιωτική η κηδεία του Κωνσταντίνου του Β΄, κυβερνητική πρόθεση, οι συνθήκες επέβαλαν να εξελιχθεί σε αμφιλοβασιλική. Σε αυτό συνέβαλε / επέβαλε, η άφιξη για την εξόδιο ακολουθία 5 εν ενεργεία Εστεμμένων και συνολικά εκπροσώπων 11 Βασιλικών Οίκων.

Με αυτήν την κατεύθυνση ταυτίστηκε και η Εκκλησία, η οποία τέλεσε την Εξόδιο Ακολουθία βάσει του Βυζαντινού Τυπικού και για την ιστορική ακρίβεια, λέμε τώρα, την αναφορά του ονόματος του νεκρού συμπλήρωνε το “βασιλέως ημών γενόμενος”. (2)

Γεγονός είναι ότι το παγκόσμιο θυμικό είναι αποικιοποιημένο από βασίλεια, βασιλιάδες, πρίγκιπες και πριγκίπισσες. Σε αυτό το πλαίσιο θα έλεγα ότι εντάσσεται και η σημερινή μοναρχολαγνεία στην ποπ κουλτούρα, με κυριότερα δείγματα την απήχηση της σειράς “Crown” και την μαζική υστερία που έχουν προκαλέσει το βιβλίο του πρίγκιπα Χάρι “Ρεζέρβα” και το ντοκιμαντέρ της Αμερικανίδας συζύγου του Μέγκαν Μαρκλ. (3)

Το σχετικό, δικό μας Ιστορείν θα έλεγα ότι ξεκινάει με τα Ομηρικά Βασίλεια και τελειώνει στην μετά Επαναστατική Ελλάδα, με μια διαδρομή από την Μοναρχία στην Συνταγματική Μοναρχία και στην Βασιλευόμενη Δημοκρατία (από τα 200 αυτά χρόνια η Ελλάδα υπήρξε βασίλειο για 140, δηλαδή πάνω από τα μισά / ευτυχές είναι ότι ο Αριστοτέλης πλούτισε την ακρίβεια της γλώσσα μας με τις λέξεις “μονάρχης” και “βασιλεύς”).

Θα έλεγα ότι αποκαλυπτικό της προαναφερθείσας μοναρχολαγνείας / παρενέργεια του βασιλικού lifestyle με ανάλαφρες ειδήσεις για βασιλείς και πρίγκιπες στα καθ’ υμάς, είναι και ο όγκος κοινού που προσέλκυσε το ολιγόωρο λαϊκό προσκύνημα της σωρού πριν την κηδεία.

Το αδιαπραγμάτευτο γεγονός είναι ότι η βασιλεία στην σύγχρονη Ελλάδα “απεβίωσε” στις 8/12/1974 και “ετάφη” στις 16/1/2023, ημέρα ταφής του τέως Βασιλέως (απεβίωσε 10/1/23). (4)

Ευφυέστατο το σχετικό σκίτσο του Δημήτρη Χαντζόπουλου:

Σχετικές επισημάνσεις:

* Οι τηλεοπτικές σειρές έχουν κάνει προσφιλές θέαμα τις ιστορίες των βασιλικών οικογενειών. Και ως pop τηλεοπτικές σειρές παρουσιάζουν τα γεγονότα, το ηπιότερον, ωραιοποιημένα συχνά, κυρίως όσον αφορά τα πραγματικά κοινωνικά και ιστορικά γεγονότα που τα πλαισιώνουν.

* Οι μη αυτόβλακες, αντιλαμβάνονται τους πολιτικούς λόγους που συνηγόρησαν στην κυβερνητική απόφαση να ταφεί ως ιδιώτης ο τέως βασιλιάς. Η Αριστερά και οι λοιπές “δημοκρατικές” δυνάμεις διψούν για πλαστές συγκρούσεις, αφού δεν μπορούν να προκαλέσουν πραγματικές. Αντιλαβού;

* Ένας από τους σχετικούς μύθους που κυκλοφόρησαν εσχάτως στο Διαδίκτυο, ένα fake story, είναι ότι ο Κωσταντίνος Β΄, “δεν αμφισβήτησε ποτέ τη Δημοκρατία”. Ουδέν ψευδέστερον. Την αμφισβήτησε δι’ έργων (1974-1978 απεργάζονταν πραξικόπημα και δολοφονία του Καραμανλή) και την αμφισβητούσε διαρκώς διά παραλείψεών του.

Οι ειδήμονες αναφέρουν ότι εν αντιθέσει η Άννα Μαρία ήταν πάντα, με την αθωότητα της όψης της, η πιο άσπιλη μορφή μιας εποχής μιαρής για τη χώρα. Και ίσως η πιο συμπαθής περίπτωση στους κόλπους της ελληνικής πρώην βασιλικής οικογένειας, με μέλη που επί μακρόν ραδιουργούσαν.

* “Κωνσταντίνος Β΄: 1940-2023: Το τέλος ενός έκπτωτου, μια πρώτη αποτίμηση. Έφυγε από τη ζωή στα 82 του, ως ένας ιδιώτης χωρίς επώνυμο και χωρίς πολλές τιμές. Είτε το θέλουμε είτε όχι, ήταν μια προσωπικότητα του 20ού αιώνα, αλλά και το πρόσωπο μιας ταραγμένης περιόδου και μιας εθνικής τραγωδίας. Αμετανόητος ως το τέλος, ακόμα και για τα βασανιστήρια ή τις εξορίες, ένας αναχρονισμός που κράτησε και κόστισε πολύ” (Πηγή: Protagon.gr).

* “Βασιλιά δεν έχουμε. Έχουμε όμως αντιβασιλικούς. Αυτοί επιφύλασσαν στον νεκρό την τιμή να τον αφορίζουν μ’ ένα ζήλο που μάλλον θα αιφνιδίαζε ευχάριστα ακόμη και τον ίδιον. Κολακεύει τον εκλιπόντα τόση σπατάλη προεκλογικής ενέργειας για το πρωτόκολλο της ταφής του. Πού να το φανταζόταν εκείνος, που σχόλαζε τόσα χρόνια απαρατήρητος ανάμεσά μας, σαν Βορειοευρωπαίος συνταξιούχος που ήρθε εδώ για να μαζέψει ήλιο στα ύστερά του· πού να το πίστευε ότι ακόμη κάποιοι θα του αναγνώριζαν περιωπή κινδύνου”.

Τρία χρόνια και εννέα μήνες. Από τον Μάρτιο του ’64 μέχρι τον Δεκέμβριο του ’67 κράτησε η βασιλεία του. Τρία χρόνια βασίλεψε, ούτε σαν αιρετός. Και για τα υπόλοιπα πενήντα πέντε της ζωής του ήταν επίδοξος βασιλιάς. Έζησε, όπως το λέει και ο ποιητής, κουβαλώντας «ένα αξίωμα σαν το πουλί μες στο κλουβί του» (Μιχάλης Τσιντσίνης).

* “Ο Κωνσταντίνος υπήρξε ο τελευταίος εκπρόσωπος ενός θεσμού που έχει σημαδέψει την ελληνική Ιστορία. Η Ιστορία έχει και αυτή τα δικαιώματά της. Όποια κοινωνία δεν τα σέβεται, στην πραγματικότητα δεν σέβεται τον εαυτό της. Είναι καταδικασμένη να ανακυκλώνει τα υλικά της μικροψυχίας της (Τάκης Θεοδωρόπουλος).

* Τέλος μια Δημοκρατία είναι ώριμη όταν έχει καταφέρει να μην εξαρτάται από την ατομική επάρκεια κανενός. Και αυτό διότι η επάρκειά της, υποστηρίζεται από καλούς θεσμούς. Και το ιστορείν συνηγορεί, ότι απόρροια της ανεξάντλητης ανθρώπινης βλακείας είναι όταν η λειτουργικότητά της, επαφίεται στους “καλούς ανθρώπους”. Το Δημοκρατικό γίγνεσθαι υπονομεύουν οι ντίλερ του λαϊκισμού και εδραιώνουν οι λίντερ της ανάπτυξής της.

Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνεται σε αυτούς / ες που εν αυτογνωσία, κάνουν ένα βήμα πίσω για να πάει ο κόσμος μπροστά. Ελπιδοφόρο παράδειγμα, η πρωθυπουργός της Νέας Ζηλανδίας Τζασίντα Άρντερν της οποίας η στυλιζαρισμένη εικόνα, είναι ανάλογη της αυτογνωσία της για την σημερινή της επάρκεια και απεικονίζεται στην δήλωση της, που συνόδευσε την παραίτησή της από την πρωθυπουργία: “Δεν έχω πια αρκετή ενέργεια” (19/1/23).

Σημειώσεις:

1. Ο Μητσοτάκης και πάλι απέδειξε ότι μπορεί να διαχειρίζεται δύσκολες καταστάσεις αποφεύγοντας και τις παγίδες. Την κηδεία του Κωνσταντίνου Β΄ αμφιλοβασιλκώς. Δηλαδή όπως γράφτηκε, μπόρεσε να τα χωρέσει όλα σε ένα πακέτο: “Και το ιδιωτικό και το δημόσιο, και το επίσημο και το ανεπίσημο, και το καταδεκτικό και το καταγγελτικό, και το ανθρώπινο και το πολιτικό. Και πέρασε η κηδεία του έκπτωτου με όλους ολίγον ικανοποιημένους και όλους ανεπαισθήτως δυσαρεστημένους”.

2. Η Εξόδιος Ακολουθία ετελέσθει κατά το βυζαντινό τυπικό, χοροστατούντος του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου, με την συμμετοχή 12 Μητροπολιτών μελών της Ιεράς Συνόδου, ο οποίος και απέδωσε τιμή στο αξίωμα το οποίο έφερε ο αποθανόντας, εν προκειμένω ο τέως βασιλιάς Κωνσταντίνος. Η Ακολουθία εμπεριείχε τις ευχές του Μεγάλου Βασιλείου και του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου. Η ομάδα των ιεροψαλτών 12μελής, ντυμένων όπως ορίζει το τυπικό, με τα ιερατικά τους άμφια και τα καπέλα τους.

3. Το βιβλίο του πρίγκιπα Χάρι “Ρεζέρβα”, το οποίο κάνει ρεκόρ πωλήσεων, θεωρείται ότι δυνητικώς πλήττει τον Βασιλικό Οίκο Μ. Βρετανίας και όχι μόνο. Η σύναξη 5 εν ενεργεία εστεμμένων, συνολικά εκπροσώπων 11 βασιλικών οίκων στην κηδεία του Κωνσταντίνου Β΄, Θα έλεγα ότι αποτέλεσε την δέουσα συγκέντρωση - απάντηση στην “Ρεζέρβα”.

Παραθέτω σχετική φώτο από βιτρίνα αγγλικού βιβλιοπωλείου, όπου το αγγλικό χιούμορ κάνει πάρτι.

“Η ρεζέρβα”, τα απομνημονεύματα του πρίγκιπα Χάρι, πολλοί την χαρακτήρισαν : “Μια ψυχιατρική συνεδρία σε 400 σελίδες”. “Ψυχίατρός” του, ο Αμερικανός συγγραφέας της “Ρεζέρβας” J.R. Moehringer, αυτός ο οποίος κάθονταν με τις ώρες δίπλα και άκουγε κάποιον τόσο πρόθυμο, όχι μόνο να μιλήσει, αλλά να έχει συγκαταθέσει να τυπωθούν όσα λέει με αδρή αμοιβή. Αλληλούια...

4. Την ημέρα ταφής του τέως βασιλέως, απεβίωσε και μια τέως “βασίλισσα της ομορφιάς”.Η Τζίνα Λολομπρίτζιντα σε ηλικία 95 ετών, γνωστή ως “η πιο όμορφη γυναίκα στον κόσμο”, ηθοποιός με καριέρα στον ευρωπαϊκό και τον αμερικανικό κινηματογράφο (16/1/23).

5.

Επίλογος

Στην χώρα του Υπαρκτού Ελληνισμού,

το παρελθόν αντί να φωτίζει, συσκοτίζει το μέλλον...

Γελοιογραφικώς…

Δείξε μου τον ψεύτη να σου δείξω τον κλέφτη...

Μια παροιμία λέει: “Ο βήχας, ο έρωτας και το χρήμα δεν κρύβονται”. Και αυτό φαίνεται να επιβεβαιώνεται από την εικόνα της οικονομικής ζωής και της κίνησης στις μεγάλες πόλεις και τους χειμερινούς τουριστικούς προορισμούς που ζήσαμε κατά την εορταστική περίοδο. Στην Μακρινίτσα, είχα πάρα πολλά χρόνια να δω τέτοια κίνηση κατά την διάρκεια των εορτών. Τα αυτοκίνητα είχαν καταλάβει όλους τους διαθέσιμους χώρους παρκαρίσματος και μετά, το ένα κολλητά μπροστά από άλλο παρκάριζαν εν σειρά στον δρόμο Μακρινίτσας – Πορταριάς έως το Μέγα Ρέμα. Δηλαδή το τελευταίο, απείχε περίπου 1 χιλιόμετρο από την κεντρική πλατεία της Μακρινίτσας.

Και η εικόνα αυτή βεβαίως – βεβαίως, δεν συνάδει με την δυσφορία που εκφράζουν οι αυτόβλακες ψεύτες στις έρευνες κοινής γνώμης, για την ακρίβεια και τις οικονομικές τους προοπτικές. Είναι όμως απολύτως συμβατή με την εικόνα των φοροφυγάδων “survivors” της ελληνικής κοινωνίας που καταγράφηκε στις φορολογικές δηλώσεις του 2022 (εισοδήματα του 2021), όπου 2,6 εκατομμύρια φορολογούμενοι εμφάνισαν οικογενειακό εισόδημα έως 5.000 ευρώ. Δηλαδή το 40% του συνολικού αριθμού των φορολογουμένων, υποστηρίζουν ότι διαβιούν µε λιγότερα από 400 ευρώ τον μήνα. Δεν θα παραθέσω περισσότερα στοιχεία, άλλα θα επισημάνω ότι σε όσους δηλώνουν ως 15.000 ευρώ τον χρόνο, εντάσσεται το 90% των ελεύθερων επαγγελματιών και των αποκαλούμενων μικρομεσαίων επιχειρηματιών και εμπόρων, των “στυλοβατών της ελληνικής οικονομίας” όπως αρέσκονται να αποκαλούνται και να τους αποκαλούν.

Ελπίς βελτίωσης αυτής της κατάστασης η επικείμενη διασύνδεση ταμειακών μηχανών και POS, για να είναι και επιτυχώς στοχευμένα τα σημερινά κατ’ ονομασίαν στοχευμένα μέτρα κρατικής οικονομικής αρωγής των οικονομικά αδύναμων, όπως άλλωστε επισημαίνει και η Ε.Ε. Για το λόγο αυτό αποτελεί και ύψιστον καθήκον του Πολίτη να διεκπεραιώνει τις καθημερινές του οικονομικές συναλλαγές με κάρτα.

Και μιας και ξεκινήσαμε με παροιμία ας τελειώσουμε και με παροιμία. “Ανεμομαζώματα, διαβολοσκορπίσματα” και να είσαστε απολύτως βέβαιοι ότι ισχύει όχι μόνο για τους φοροκλέπτες και τους φοροδιαφεύγοντες, αλλά και τους ετεροδοσολήπτες (οι συμμετέχοντες σε δοσοληψία χωρίς τα νόμιμα δικαιολογητικά). Αντιλαβού;

Η ενσάρκωση του ΣΥΡΙΖΑ...

Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, η Πόπη Τσαπανίδου. Μια τηλεπερσόνα με Hardware και Software του ΄80.

Το κώλυμα της μετάβασης από την κατάσταση της δημοσιογράφου στην σημερινή, το έχει διατυπώσει και υποστασιοποιήσει η ίδια η Πόπη Τσαπανίδου: “Αυτή ήταν που λίγα χρόνια πριν έλεγε ότι αν συμπορευόταν με κάποιο κόμμα, θα ήταν σαν να παραδεχόταν ότι δεν έκανε αντικειμενική δουλειά ως δημοσιογράφος κι ότι στόχευε στην πολιτική εξαργύρωση”. Αλληλούια...

Είναι πλέον πλήρως αποδεκτό, ότι ο πασοκικός τρόπος διακυβέρνησης, αυτός του πάρτα όλα, το δυνατόν ακόπως, σαν σε μια ζωή χωρίς αύριο, αυτός που επικράτησε καθολικά την Μεταπολίτευση, μολύνει ακόμη και το παρόν μας.

Σήμερα, έτος εκλογικό, η εκλογική απίσχανση του ΠΑΣΟΚ, κάνει ορατό το ΠΑΣΟΚ και ως εκλογική τεχνογνωσία (οι πατέντες του ΠΑΣΟΚ στις τεχνικές διεκδίκησης και άσκησης της εξουσίας, και όχι μόνο).

Σήμερα αυτό το ΠΑΣΟΚ επιβιώνει στον “τσιπρικό ΣΥΡΙΖΑ”, το πιο επιτυχημένο από τα γενόσημα του.

“Ως εκ τούτου δεν χαρακτηρίζεται τόσο από τις καταγωγικές του επιταγές, όσο από τον ρεαλισμό του κόμματος εξουσίας όπως τον εκφράζει ο αρχηγός του. Παρά τη στάμπα του τοξικού και τάχα ιδεοληπτικού παίκτη, ο Τσίπρας έχει επιδείξει ασυναγώνιστη ελαστικότητα, στο επίπεδο των ιδεών, αλλά και των προσώπων”.

Συλλογικότητα συνταγματολόγων…

Συνταγματολόγοι, ιδιώτες κατά τα άλλα, χρησιμοποιούν το επιστημονικό τους κύρος και την ιδιότητα του πανεπιστημιακού για να παρέμβουν στην πολιτική ζωή, ομιλώντας ως πολιτικοί. Τελευταία τους παρέμβαση, η υπογραφή συλλογικού κειμένου καταδίκης της γνωμάτευσης Ντογιάκου. Η αλήθεια είναι όχι με το άτσαλο ύφος του Νηπίου που ζήτησε να τον συλλάβουν, χιούμορ εφάμιλλο της καλλιέργειάς του. Αλήθεια επίσης είναι πως από το ένδυμα της επιστημοσύνης τους, εξέχουν οι ουρές της αντιπολιτευτικής τους διάθεσης. Η μεγαλύτερη, αυτή του αριβίστα Βενιζέλου που συνυπέγραψε την επιστολή.

Οι κατ’ όνομα “προοδευτικοί”…

Η Αριστερά, που ξόρκιζε την προγονολατρία και την καθήλωση στα αρχαία κλέη, εμφανίζεται τώρα να φετιχοποιεί τα μνημεία, υιοθετώντας μια ρητορική υπέρ της απαραβίαστης καθαρότητάς τους. Η μετατόπιση, από τον αντιεθνικισμό στην αρχαιοπληξία, επιβεβαιώνει την αντιστροφή των πόλων.

“Επομένως ας μην εκπλαγούμε αν δούμε τα Γλυπτά να φτάνουν στην Αθήνα και κάποιους να μαζεύονται φωνάζοντας “προδοσία”. Ακόμη και να καταγγέλλουν την κυβέρνηση ότι ξεπουλήθηκε στην αποικιοκρατία” (Πηγή: Protagon.gr).

Ερωτήματα και απαντήσεις...

“Ποιος θέλει να ξαναζήσει την ιλαροτραγωδία της περιόδου 2015-2019; Ποιος θέλει να ξαναδεί αηδιαστικά αγκαλιάσματα του τύπου Τσίπρα – Καμμένου σε νέα εκδοχή; Ποιος θέλει να δει κάποιον υπουργό να λέει «Αγάπη μου, σήμερα έκλεισα τη ΔΕΗ»; Ποιος θέλει να δει παράνομους μετανάστες να λιάζονται στις πλατείες της χώρας; Ποιος θέλει να ξαναδεί έναν ποινικό κώδικα που προστατεύει τον εγκληματία και όχι τον πολίτη; Ποιος θέλει να ξαναδεί την αριστεία να γίνεται ρετσινιά; Ποιος θέλει τον υπουργό Παιδείας να υπερασπίζεται στο δικαστήριο τους παράνομους καταληψίες πανεπιστημιακών χώρων; Ποιος θέλει να ξαναδεί πολιτικούς να κατηγορούνται με ψευδείς κατηγορίες; Ποιος θέλει να ξαναδεί υπουργό να συνομιλεί με βαρυποινίτη; (Πηγή: Protagon.gr).

Ποιοι θέλουν; Οι αυτόβλακες που καθώς σκληραίνει το προεκλογικό παιχνίδι, συνηγορούν στο ευρύτερο οικοσύστημα της Κουμουνδούρου, το οποίο διατυπώνει την μια βλακεία μετά την άλλη. Πλησιάζουν τα Γλυπτά; “Ανεπίτρεπτο”.

Αντιδρά η βρετανίδα υπουργός Πολιτισμού; “Σφαλιάρα” στον Μητσοτάκη.

Ιδιωτική η κηδεία του τέως; Έξαλλος ο Κάρολος, “μίλησε σε φιλική εφημερίδα.

Θα παραστεί στην κηδεία ο Πικραμμένος; “Αμφισβητούν το πολίτευμα”...

Προσθέστε και αυτό…

Στις 18/1 υπήρξε ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου υπέρ της επείγουσας σύστασης Ειδικού Διεθνούς Δικαστηρίου, προκειμένου να ασκηθεί δίωξη κατά των εγκλημάτωντου Β. Πούτιν και του Α. Λουκασένκο. Υπερψηφίστηκε με 472 ψήφους. Το καταψήφισαν 19, ενώ 33 ευρωβουλευτές απείχαν από την ψηφοφορία. Μεταξύ των απεχόντων και οι 4 ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ: Δ. Παπαδημούλης, Σ. Κούλογλου, Ε. Κουντουρά και Α. Γεωργούλης.

------------------------

Με τίτλο “η επωαζόμενη δικτατορία της Τουρκίας”, “είναι νταής – οδηγεί την Τουρκία στην δικτατορία”, κυκλοφορεί το νέο τεύχος του περιοδικού “Economist”. Μάλιστα στο εξώφυλλο απεικονίζεται η τουρκική σημαία να έχει τη μορφή του Ερντοράν , μέσα στην ημισέληνο.

----------------------------

Η Δημοκρατία, στο τέλος πάντα κερδίζει... Η Covid-19 ανέδειξε το πλεονέκτημα της Δύσης. Τα Δυτικά φιλελεύθερα καθεστώτα αντιμετώπισαν την πανδημία αποτελεσματικά, ενώ ο κινεζικός κρατισμός απέτυχε παταγωδώς. Η ανωτερότητα της δημοκρατίας συγκριτικά με τις απολυταρχίες επιβεβαιώνεται για άλλη μια φορά. Αντιλαβού;

---------------------------

Στο Ιράν ο αγώνας τώρα ξεκίνησε…

---------------------------

Ελλάδα, η χώρα όπου οι μάρτυρες με κουκούλα, οι ψευτογιατροί και οι ψευτό – ανθρωπιστές των ΜΚΟ, κάνουν καριέρα…

----------------------------

“Κλείνουν από τώρα οι προορισμοί για την Καθαρά Δευτέρα. Η φτώχεια θέλει καλοπέραση, ε;” (Πηγή: Protagon.gr).

Σε 40 δισεκατομμύρια υπολογίζεται η αύξηση των καταθέσεων την τελευταία τριετία. Αντιλαβού;

----------------------------

Μαζί με τις εκπτώσεις, αρχίζουν και οι εθιμικές κινητοποιήσεις των αγροτών. Φέτος δε προεκλογική περίοδος, περιμένω τα “καλύτερα” από τους αγρότες…

----------------------------

Υπό κράτηση παραμένει για έναν ακόμα μήνα η Εύα Καϊλη, με απόφαση της Βελγικής Δικαιοσύνης (19/1/23).

“Στην φυλακή. Όπως στην Μονόπολη” (Πηγή: Protagon.gr ).

------------------------------

Η υπερβολή (ύβρις) πάντα τιμωρείται (νέμεσις)...

“Είμαι woke” σημαίνει τελώ σε επαγρύπνηση απέναντι σε παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και πιθανά ρατσιστικά, μισογυνικά, ομοφοβικά ξεσπάσματα. Μόνο που πλέον στον αγγλοσαξονικό κόσμο χρησιμοποιείται με αρνητική χροιά, στηλιτεύοντας τις υπερβολές του πολιτικορεκτάδικου κινήματος. Το ίδιο συμβαίνει και με το #metoo.

ΜΚΟ

“Τις ΜΚΟ τις χρειαζόμαστε για να κινούνται τα χρήματα”, είπε ο Φραντσέσκο Τζόρτζι, σύντροφος της Εύας Καϊλή, σύμφωνα με το κατηγορητήριο των Βέλγων δικαστών.

Εγκαίρως είχα επισημάνει το πρόβλημα με τις ΜΚΟ, στην ανάρτηση της 11/3/2014 “Επίκαιρες επισημάνσεις”. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα.

“Διεθνές Κέντρο Αποναρκοθέτησης”. Η ονομασία της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης (Μ.Κ.Ο) που τις έφερε στην επικαιρότητα, λόγω του ότι κατηγορείται για κατάχρηση της επιχορήγησης των 9 εκάτ. ευρώ που πήρε από το Υπουργείο Εξωτερικών. Το γεγονός είναι ότι τη δεκαετία 2000-2010, εξακόσιες περίπου ΜΚΟ, με την στενή έννοια του όρου, πολλές με ιδιαίτερα ευφάνταστες ονομασίες και αντικείμενα ενασχόλησης, επιχορηγήθηκαν από το ελληνικό δημόσιο με 135 εκατ. ευρώ περίπου χωρίς κανένα έλεγχο για τη διάθεση τους. Ας μην ξεχνάμε την ΜΚΟ της εκκλησίας «Αλληλεγγύη» που αποδείχτηκε, το ηπιότερον, η προβληματική της λειτουργία (άλλοι μιλούν για μεγάλη απάτη). Άλλη μια απόδειξη ότι η αποθέσμιση στη χώρα μας, έδινε τη δυνατότητα στη διαφθορά να αποθεωθεί.

Με την κοινή ονομασία Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (Non Government Organisations-NGO) εννοούνται πολύ διαφορετικές οργανώσεις πολιτών σε όλο τον κόσμο, τις οποίες ο Ο.Η.Ε υπολογίζει στις 50.000. Κάποιοι τις θεωρούν πρόπλασμα μιας σύγχρονής άμεσης δημοκρατίας. Οι πιο προσγειωμένοι μιλούν για κινήσεις, που μοναδικό στόχο έχουν την ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης. Οι απαισιόδοξοι τις αναδεικνύουν ως μηχανισμούς απορρόφησης κονδυλίων, μιας και χιλιάδες από αυτές δείχνουν ιδιαίτερη έφεση σε αυτό, αλλά και ως συγκεκαλυμμένους προπαγανδιστικούς μηχανισμούς κυβερνήσεων.

Γεγονός είναι ότι μπορούμε να διακρίνουμε 3 γενιές ΜΚΟ. Η 1η γενιά ακολουθεί κυρίως φιλανθρωπικές κατευθύνσεις και δρα αστραπιαία μόλις προκύψουν φυσικές καταστροφές ή εμφύλιες διαταραχές και πόλεμοι. Η 2η γενιά ασχολείται με μικρά αναπτυξιακά προγράμματα που έχουν τη μορφή της «βοήθειας προς αυτοβοήθεια» και η 3η γενιά αντιλαμβάνεται το ρόλο τους μάλλον ως «διαδικαστικό». Ασχολούνται δηλαδή με την υπεράσπιση κάποιων συγκεκριμένων δικαιωμάτων του ανθρώπου, την ανάληψη προγραμμάτων, παραγωγή εξειδικευμένης γνώσης και παροχή συμβουλών. Ο πολλαπλασιασμός των Μ.Κ.Ο., γνησίων και πλαστών, δεν πρέπει να αποδοθεί στην ανάπτυξη ενός γνήσιου ανθρωπιστικού κινήματος σε όλο τον κόσμο μιας και η ανθρωπιστική ιδεολογία αποδεδειγμένα, αποτέλεσε πολλές φορές το ηθικό προσωπείο νέων μορφών οικονομικής εκμετάλλευσης. Πρόκειται μάλλον για ένα παράπλευρο αποτέλεσμα της παρακμής των Διεθνών Οργανισμών, αποτέλεσμα της επικράτησης του οικονομικού νεο-φιλελευθερισμού, που προάγει μία διεθνή πολιτική, που απαιτεί για την υλοποίησή της έως καθόλου κράτος και περισσότερο «βοήθεια για αυτοβοήθεια», επικαλούμενοι και τις διεφθαρμένες κρατικές δομές των αποδεκτών. Η εδραίωση των Μ.Κ.Ο. οδήγησε αναπόφευκτα στη δημιουργία μίας νέας γραφειοκρατίας, πολλές φορές ιδιαίτερα κοστοβόρας, την οποία οι γνήσιες Μ.Κ.Ο. καταπολεμούν με τον ακτιβισμό. «Στην πρώτη γραμμή» δηλαδή, πρόεδροι και διευθυντές αυτών των οργανώσεων.

Τις μεγαλύτερες διαστρεβλώσεις του κινήματος των ΜΚΟ, συναντάμε στις κερδοσκοπικές (PONGO, Profit Orientated N.G.O), οι οποίες είναι μηχανισμοί απορρόφησης κάθε μορφής κονδυλίων σε σημείο που για τις περισσότερες από αυτές, η όποια αναστάτωση στη ροή της χρηματοδότησης, να ισοδυναμεί με οικονομική κρίση ή αναστολή λειτουργίας τους. Στην πιο εκφυλισμένη τους μορφή πρόκειται για ΜΚΟ απλώς «σφραγίδες», χωρίς άλλη δράση, για την οικειοποίηση κρατικών χορηγιών. Υπάρχει όμως και η κατηγορία ΜΚΟ που ενώ παρουσιάζονται ως αυτό-οργανωμένες ενώσεις πολιτών, στην πραγματικότητα αποτελούν παραρτήματα κρατικών μηχανισμών για να εξυπηρετήσουν ιδίως την εξωτερική τους πολιτική και να «πρακτορεύουν» ιδεολογικά. Πρωταθλήτρια στη δημιουργία τέτοιων ΜΚΟ οι ΗΠΑ (GONGOS, Government Organised N.G.O), με χαρακτηριστικό παράδειγμα της ΜΚΟ εξαγωγής Δημοκρατίας (NED), η οποία χρηματοδοτείται από το αμερικάνικο δημόσιο για να πληρώνει εφημερίδες, συνδικάτα κινήματα που εξυπηρετούν παγκόσμια την αμερικάνικη εξωτερική πολιτική. Με άλλα λόγια να προκαλούν «Πορτοκαλί Επαναστάσεις» (τα αποτελέσματά τους, ιστορικά αποδεδειγμένα, από πενιχρά έως τραγικά)”.

Η “σκοτεινή” ιστορία του Έβρου, με τον θάνατο από σκορπιό της ανύπαρκτης μικρής Μαρίας , που για πολλούς αποτελεί τον ορισμό μίας απόπειρας αποσταθεροποίησης της Ελλάδας, με τη χρήση δυνητικώς και εγχωρίων πρακτόρων, απασχόλησε πριν λίγες ημέρες την ελβετική Neue Zürcher Zeitung. Σύμφωνα με την εφημερίδα, το γερμανικό περιοδικό, Spiegel “αντί να συμβιβαστεί ειλικρινά με τις δικές του αποτυχίες, συνεχίζει να εξαπατά το κοινό μέχρι σήμερα”.

Να υπενθυμίσουμε ότι λίγες ώρες πριν ο πλανήτης αποχαιρετήσει το 2022, το περιοδικό Spiegel αποφάσισε να “κατεβάσει” οριστικά τα άρθρα του για την περιβόητη “υπόθεση των 38 μεταναστών στον Έβρο” και την “μικρή Μαρία που πέθανε από τσίμπημα σκορπιού”.

Επίσης στην προώθηση αυτής της ανθελληνικής προπαγάνδας, εκτός από το Spiegel πρωτοστάτησαν η ΜΚΟ HumanRights360 και ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος μάλιστα δια του Κουλού (Κούλογλου) προώθησε το θέμα πανευρωπαϊκά.

Η ΜΚΟ HumanRights360, ζήτησε συγνώμη για το γεγονός, ο ΣΥΡΙΖΑ ακόμη…

“Τελικά, η σπέκουλα δεν απέχει πολύ από τον ανθρωπισμό τους “ (Κώστας Γιαννακίδης).

Σχετικά να επισημάνω ότι εισαγγελική έρευνα έχει ξεκινήσει (24/11/22) για στελέχη της ΜΚΟ HumanRights360, για να εξακριβωθεί εάν προκύπτουν στοιχεία για την διάπραξη σοβαρών αδικημάτων, όπως της απιστίας και της σύστασης εγκληματικής οργάνωσης.

Η θεωρία των 2 άκρων

Η συζήτηση σχετικά με την νομοθετική ρύθμιση που εξήγγειλε ο πρωθυπουργός, η οποία θα προβλέπει “μπλόκο” στην κάθοδο στις εκλογές του 2023 του κόμματος του καταδικασμένου για συμμετοχή στην εγκληματική νεοναζιστική οργάνωση “Χρυσή Αυγή” Ηλία Κασιδιάρη, επανέφερε στο προσκήνιο τον φόβο και τρόμο της Κομμουνιστικής Αριστεράς, την απολύτως εδραιωμένη στην λογική, “Θεωρία των 2 άκρων”.

Να επισημάνω ότι εγκληματική οργάνωση με πολιτικό περιτύλιγμα δεν είναι μόνον η “Χρυσή Αυγή”. Είναι και η “17 Νοέμβρη”, ο “ΕΛΑ” κλπ. “Άρα, λογικά σκεπτόμενος, θεωρώ ότι αν ο νόμος αναφέρεται μόνο στους νεοναζί όλος αυτός ο εσμός των τρομοκρατών δεν εντάσσεται στην απαγόρευση”. Αντιλαβού;

* “Εν τω μεταξύ, στην τελευταία δημοσκόπηση του “Mega”, το κόμμα του Κασιδιάρη έχει αγγίξει το ποσοστό του 3,5%. Και ημείς άδομεν” (Τάκης Θεοδωρόπουλος).

* Στην “Καθημερινή» της 9.1.2023 ο καθηγητής Σπύρος Βλαχόπουλος έγραψε: “Η απαγόρευση, με δικαστική απόφαση, των πολιτικών κομμάτων ‘των οποίων η δράσις τείνει εις ανατροπήν του ελευθέρου δημοκρατικού πολιτεύματος’ προβλεπόταν στο κυβερνητικό σχέδιο Συντάγματος, αποσύρθηκε όμως ύστερα από τις έντονες αντιδράσεις της αντιπολίτευσης. Άρα, ο συντακτικός νομοθέτης αντιμετώπισε το θέμα της απαγόρευσης των πολιτικών κομμάτων και συνειδητά απέρριψε τη δυνατότητα αυτή”.

* Ο καθηγητής Θανάσης Διαμαντόπουλος σε ανάρτησή του αναφέρει σχετικά (Facebook, 19.1.2023): “Η αντισυστημική ψήφος είναι ο πυρετός της Δημοκρατίας… Τα αντισυστημικά κόμματα το θερμόμετρο… Δεν ρίχνεις τον πυρετό σπάζοντας θερμόμετρα”.

Ως εκ τούτου το σημερινό ερώτημα δεν είναι “τι κάνει η Δημοκρατία με τους εχθρούς της;” αλλά “τι κάνει η Δημοκρατία με τις εγκληματικές οργανώσεις;»”.

Στην χώρα όμως του Υπαρκτού Ελληνισμού, το ερώτημα που διατύπωσαν κάποιοι ΣΥΡΙΖΑΙΟΙ είναι: “Τελικά, ποιος θα ωφεληθεί εκλογικώς από την απαγόρευση του κόμματος Κασιδιάρη;”.

Το πολιτικοκοινωνικό περιβάλλον του 2013 μου είχε δώσει την αφορμή να αναφερθώ στην “Θεωρία των δύο άκρων”. Στην ανάρτηση της 28/9/2013 “Miss Violence / Επίλογος 4” είχα αναφερθεί σχετικά. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα.

“Ο Μάνος Χατζηδάκης είχε πει σχετικά «Ο φασισμός έχει εγκατασταθεί, όταν ο κόσμος έχει συνηθίσει το πρόσωπο του τέρατος» δηλαδή τη βία. Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία, πολιτικά μορφώματα με αντίθετες ιδεολογικές αφετηρίες παρουσιάζονται με ίδιες πολιτικές πρακτικές, οι οποίες κινούνται σε διαβαθμίσεις μεταξύ ακραίου ακτιβισμού και εγκληματικής βίας. Το δεξιό άκρο καταλαμβάνει η Χρυσή Αυγή, η λειτουργία της οποίας εκπορεύεται από το χιτλερικό φασισμό, το ναζισμό, μια ιδεολογία η οποία απευθύνεται στα πιο ταπεινά ένστικτα των ανθρώπων και ονείδισε τον 20ο αιώνα. Το αριστερό άκρο καταλαμβάνουν οι πιο ακραίες εκφάνσεις της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς και οι «κουκουλοφόροι» της ανομίας και των καταστροφών (αναρχία). Οι επί τη ουσίας και πράξει “ξεχασμένες” για αυτούς ιδεολογικές αφετηρίες είναι «τα ζητούμενα των ζητουμένων», δηλαδή η ουτοπική κοινοκτημοσύνη των αγαθών, με όχημα την ιδεολογία του ουτοπικού κουμμουνισμού και το «ούτε να άρχεις ούτε να άρχεσαι» (πρωτίστως να μην άρχεις) της αναρχικής ιδεολογίας (αναρχισμός). Μεταξύ αυτών των δύο πολιτικών μορφωμάτων αναπτύχθηκε το κοινωνικό μόρφωμα του χουλιγκανισμού, το οποίο τροφοδοτεί και τροφοδοτείται από τα δύο άκρα ανάλογα με τις εκδηλώσεις (ποδοσφαιρικός αγώνας, διαδηλώσεις κτλ).Το γεγονός είναι ότι η Χρυσή Αυγή, δεν τρύπωσε στον Δήμο Αθηναίων και στο Κοινοβούλιο. Ψηφίστηκε από τον κυρίαρχο λαό που την αναβάθμισε στις εκλογές της 18/06/2012 από εγκληματικό νεοναζιστικό γκρουπούσκουλο, στο 4ο σε δύναμη κόμμα, με ποσοστό 6,92% των ψήφων και 18 βουλευτές στη βουλή. Σήμερα που παρουσιάζεται δημοκοπικά ως το 3ο σε εκλογική δύναμη κόμμα, επιβεβαιώνει για άλλη μια φορά την άποψη του σουρεαλιστή συγγραφέα Πάνου Κουτρουμπούση, ότι ο λαός συναποτελεί το κόμμα Κ.Δ.Ο.Α (Κτηνώδης Δύναμη Οργιώδης Άγνοια). (Σχετικά στην ανάρτηση της 01/09/2012 με τίτλο «Οι νεοβάρβαροι»).Το αφετηριακό γεγονός που πυροδότησε την κατάσταση που ζούμε σήμερα, πρέπει να αναζητηθεί στην αρχή της Μεταπολίτευσης. Ήταν η άκρατη κομματικοποίηση της νεολαίας, η οποία εγκληματικά επεκτάθηκε και στους ανήλικους μαθητές, με τους εκπαιδευτικούς όλων των βαθμίδων να θυσιάζουν τη λειτουργηματική διάσταση της εργασίας τους, στο βωμό των συντεχνιακών τους συμφερόντων”.

ECTOGENESIS

Στην ανάρτηση της 24/11/14 “Αλλέως” έγραψα:

“Σχετικά με την μέθοδο τεκνοποίησης μέσω της παρένθετης μητέρας, θεωρώ ότι η παγκόσμια κοινότητα, πρέπει να προβεί σε διορθωτικές κινήσεις, περιορίζοντας την μόνο εντός συγγενικού περιβάλλοντος. Η σημερινή πραγματικότητα την θέλει άτυπα εμπορευματοποιημένη και η προβολή της στο μέλλον αγκαλιά με την βιοτεχνολογία, συνειρμικά φέρνει στο νου μας, τις εφιαλτικές ιστορίες επιστημονικής φαντασίας, όπου τα παιδιά εν τέλει δημιουργούνται σε «εκκολαπτήρια». Συνειρμούς απολύτως βάσιμους, αν αναλογιστούμε ότι η πραγματικότητα μας, επιβεβαίωσε πολλές από αυτές τις ιστορίες”.

Η επιβεβαίωση, δρομολογημένη. Βοήθειά μας...

https://www.youtube.com/watch?v=ZGGwSOXCA90&ab_channel=ElHerejeDelRock

Το επόμενο μοντέλο θα έχει εμπλουτιστεί με τεχνητή νοημοσύνη. Μας προϊδεάζει το ChatGPT, μια εφαρμογή τεχνητής νοημοσύνης, που ξαναγράφει τους κανόνες στην εκπαίδευση.

Το ChatGPT, που κυκλοφόρησε μόλις τον περασμένο Νοέμβριο από το εργαστήριο OpenAI, είναι ανάμεσα στα πλέον πρωτοποριακά προγράμματα αυτού του κύματος, το οποίο προκαλεί μια τεράστια αλλαγή καθώς συντάσσει κείμενα με σχεδόν ανθρώπινη δομή και λεπτές διαφοροποιήσεις, ανταποκρινόμενο σε σύντομα θέματα. Ήδη χρησιμοποιείται για ένα μεγάλο εύρος γραπτού λόγου: από ερωτικές επιστολές, ποίηση, λογοτεχνία έως σχολικές και ακαδημαϊκές εργασίες. Αλληλούια...

I put a curse on them...

Διαβάζεις στο ρεπορτάζ της δίκης για τη φονική πυρκαγιά στο Μάτι: Οι 2 τραγικοί γονείς των εννιάχρονων διδύμων, της Σοφούλας και της Βασιλικούλας, που απανθρακώθηκαν στην αγκαλιά της γιαγιάς και του παππού τους, αναφέρθηκαν και σε μια άλλη πτυχή της υπόθεσης, την δημόσια απεύθηνσή τους για πληροφορίες δίνοντας το τηλέφωνό τους. Και δέχτηκαν κλήσεις από υπάνθρωπους που έπαιζαν με την αγωνία τους, δείχνοντας απύθμενη σκληρότητα. Και είπε ο Ιωάννης Φιλιππόπουλος: “Απελπισμένος, είπα θα βγω στα κανάλια να μιλήσω μήπως έχει δει κάποιος τα παιδιά. Έδωσα τηλέφωνο. Με παίρνανε τηλέφωνο, ‘έλα, έχουμε τα παιδιά σου’, ‘τα σκοτώνουμε’, μου έκαναν παιδικές φωνές και βάζανε τα γέλια”.

Το μόνο αντίδοτο. Η ομορφιά...

Αυτό είναι το νικητήριο κλικ του διαγωνισμού φωτογραφίας που έχει καθιερώσει το περιοδικό “Trail”. Δείχνει χιονισμένες κορυφές, ορειβατική σκηνή και ολόγυρα πηχτή ουαλική ομίχλη, καθώς στον ουρανό ευθυγραμμίζονται ο Δίας, ο Κρόνος και η Αφροδίτη. Το καρέ τράβηξε η Κατ Λόουμαν, λογίστρια στο επάγγελμα (Πηγή: Protagon.gr).

Σαν επιδόρπιο

Μπε – Μπε,

και συγχωρώ και το τσιγάρο της...

Μπορεί ο Θεός να έπλασε τη γυναίκα, αλλά η Μπριζίτ Μπαρντό την μεταμόρφωσε σε ντίβα. Εφέτος συμπληρώνονται 50 χρόνια από τότε που η Mπε-Μπε εγκατέλειψε τον κινηματογράφο. Το 1973, μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων της ταινίας “L’Histoire Τrès Βonne et Τrès Joyeuse de Colinot Trousse-chemise” της Νίνα Κονπανέζ.

Seedrinker