Μπλε ή κόκκινο χάπι;

 

“Αυτό που η κάμπια ονομάζει θάνατο

ο Θεός το ονομάζει μεταμόρφωση” Νταλί

Σε παγκόσμιο επίπεδο, το χάσμα μεταξύ προκλήσεων και απαντήσεων είναι μεγάλο και διευρύνεται. O κορωνοϊός αποκάλυψε τις ανεπάρκειες των διεθνών μηχανισμών υγείας. Η κλιματική πρόκληση έχει προχωρήσει. Ο πλανήτης είναι ήδη περισσότερο από 1 βαθμό Κελσίου θερμότερος από ότι ήταν στην αρχή της βιομηχανικής επανάστασης, με αυξητική τάση. Τα ακραία καιρικά φαινόμενα είναι πιο συχνά. Η χρήση ορυκτών καυσίμων ακόμη παρουσιάζει αυξητική τάση. Η ταχεία εξάπλωση των πυρηνικών όπλων συνεχίζεται. Ο ανταγωνισμός των μεγάλων δυνάμεων μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, επανακάμπτει δριμύτερος

Ως εκ τούτου το ερώτημα που τίθεται σήμερα, δεν είναι πως θα παραμείνουμε λειτουργικοί σε ένα μέλλον καθορισμένο από την αταξία, άλλα πώς θα το αποφύγουμε;

Το ιστορείν είναι ικανό να μας πείσει γιατί η απάντηση στο ερώτημα περί λειτουργικότητας του ανθρώπου σε ένα χαοτικό περιβάλλον παρουσιάζεται, εάν όχι αδύνατη, δυσοίωνη. Το ιστορείν καταδεικνύει ότι ενώ η ανθρώπινη εξέλιξη παρουσιάζεται εκθετική, η αυτοσυνειδησία του ανθρώπου καρκινοβατή, αν δεν παραμένει στάσιμη. Δια του ιστορείν γίνεται αντιληπτό ότι η “ιστορία επαναλαμβάνεται” γιατί η ανθρώπινη φύση παραμένει η ίδια (Θουκυδίδης). Στο ιστορείν αντιλαμβάνεσαι ότι η ανθρωπότητα διαχρονικά πορεύεται με την χρονικότητα “ενός ασάλευτου παρόντος” (Στέλιος Ράμφος), που δεν τις επιτρέπει να αντιληφθεί ότι με την ενσυνείδητη ερμηνεία του παρελθόντος διευρύνει την αντίληψή της για την επιτυχέστερη αντιμετώπιση των μελλούμενων. Και είναι αυτή, η μόνη που θα μπορούσε να δώσει ώθηση στην ενυπάρχουσα στον άνθρωπο ροπή προς την τελειότητα, την αριστοτελική “εντελέχεια”, να ενεργεί δηλαδή αποτελεσματικότερα αντιρρόπως στο βίαιον της ανθρώπινης φύσης.

Ως εκ τούτων παρουσιάζεται ως απολύτως λογικό να τίθεται το ερώτημα πως θα αποφύγουμε / αντιμετωπίσουμε ένα μέλλον καθορισμένο από την αταξία. Ένα ερώτημα στο οποίο σήμερα μπορεί να δοθεί απάντηση λόγω της τεχνολογικής εξέλιξις. Ένα ερώτημα που σε καμία των περιπτώσεων δεν μπορεί να χαρακτηριστεί αφύσικο, μιας και η κάθε ανθρώπινη εξέλιξη είναι απόρροια των εκ της φύσεως δυνατοτήτων του. Όπως μου αρέσει σχετικά να επισημαίνω , είναι κάτι ανάλογο με την μέλισσα και το δημιούργημά της την κυψέλη.

Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα δε είναι η λέξη αλλαγή αλλά η μετα-μόρφωση. Στην βιολογία, η μεταμόρφωση ορίζεται ως η παρουσία αυτοτελών ενδιάμεσων μορφών μεταξύ γονιμοποιημένου ωαρίου και τέλειου ζώου. Ως εκ τούτων σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να θεωρήσουμε τον “λόγο” των Ιησού και Βούδα γονιμοποιητικό όπως αρκετοί θέλουν να ισχυρίζονται. Το μόνο που αυτοί πέτυχαν είναι να κάνουν την ζωή πιο βιώσιμη έως την ημέρα που θα καθίστατο εφικτή η μεταμόρφωση.

Και η αρχή έγινε. Ο ιδρυτής του Facebook Μαρκ Ζούντεμπεργκ έφερε στο προσκήνιο το “μετα-σύμπαν” (meta-verce), με την αναγγελία ενός νέου διαδικτυακού κόσμου, του “meta” ο οποίος θα επιτρέπει στους χρήστες να συνυπάρχουν και να αλληλεπιδρούν σε εικονικούς χώρους μέσω της επαυξημένης πραγματικότητας. Απώτερος σκοπός του τα social media να μεταφερθούν σε μια εικονική πραγματικότητα όπου “ελευθέρως” και ασμένως θα επιλέξει ο άνθρωπος να ζει, όπως ήδη το έχει κάνει με τα “συμβατικά social media”.

Το “μετα-σύμπαν” είναι ένας όρος τον οποίο πρωτοχρησιμοποίησε ο συγγραφέας Νιλ Στιβενσον πριν από 30 περίπου χρόνια. Σήμερα τον περιγράφουμε ως ένα εικονικό περιβάλλον που θα κληθεί αρχικώς να μετακομίσει ο άνθρωπος με την ψηφιακή του υπόσταση, με προοπτική και η φυσική του υπόσταση να τροποποιηθεί σε έναν μετα-άνθρωπο υβρίδιο ανθρώπου μηχανής απόλυτα συμβατό με αυτό το περιβάλλον, κάτι ανάλογο με την πεταλούδα που προκύπτει από την κάμπια.

Για τους φαν των -ισμών ή με όρους κοινωνικοπολιτικούς, το μετα-σύμπαν θα προσομοιάζει με αυτό που αντιλαμβάνονταν ο Εντγκάρ Μορέν ως μεταμόρφωση, αντλώντας ιδέες από τις 3 κληρονομιές που διαχωρίστηκαν, αποστεώθηκαν και εν τέλει εκφυλίστηκαν. Την ελευθεριακή για την αυτονομία του ατόμου, την σοσιαλιστική για την βελτίωση της κοινωνίας και την κομμουνιστική για να δημιουργήσουμε την κοινότητα.

Για τους “αντιδραστικούς” η μεταμόρφωση στην αρχή της θα προσομοιάζει με αυτά που αναφέρει ο Πολ Όστερ για το βιβλίο του Στίβεν Κρέιν “The Third Violet” “το πρώτο μεταμοντέρνο μυθιστόρημα”: “Οι χαρακτήρες γνωρίζουν ότι βρίσκονται μέσα σε μία ιστορία. Το βιβλίο είναι όλο διάλογοι, χωρίς ενδοσκόπηση. Τίποτα δεν εξηγεί πώς αισθάνονται, αλλά ακούμε μόνον αυτά που λένε, συχνά συγκεχυμένα, φράσεις λειψές”. Αναφέρομαι σε αντιδραστικούς και όχι σε αρνητές , διότι ενώ ο αντιδραστικός ξέρει τι θέλει, στην προκειμένη περίπτωση ότι αξίζει η παρά τις δυσκολίες προσπάθεια στον πραγματικό κόσμο, ο αρνητής ξέρει μόνο τι δεν θέλει.

Οι “αντιδραστικοί” αναγνωρίζουν ότι το ιστορείν δείχνει ότι κάθε μεγάλη αλλαγή γεννά φόβους που δεν επιβεβαιώνονται ποτέ, αλλά αντιλαμβάνονται το “meta” σαν το πρελούδιο του “μετα-σύμπαντος”

Για τους φαν / “αρρώστους” του Netflix, το μετα-σύμπαν θα τους παρέχει την δυνατότητα να ζήσουν σε μια μετα-σαπουνόπερα όπως η “Emily in Paris”, της οποίας ο στόχος δεν είναι οι ίντριγκες και τα πάθη, όπως στα “Ατίθασα Νιάτα, αλλά το ”easy living”, δηλαδή μια ζωή που ρέει εύκολα και δεν σε κουράζει. Μερικοί “καχύποπτοι’’/ “αντιδραστικοί” χαρακτηρίζουν την σειρά και ως μια “κίτρινη” διαφήμιση του Ζούντεμπεργκ για το νέο δημιούργημά του. Μια γλυκιά αποχαύνωση που θα μεταφέρει τον άνθρωπο στη χώρα των ονείρων του. Σε μια ουτοπία όπου όλα θα κυλούν ανεμπόδιστα, χωρίς κούραση, δράματα και χωρίς πολλές θυσίες.

Για τους φιλεσίν το μετα-σύμπαν στις αρχές του θα προσομοιάζει με τον μετα-κόσμο του Ζαν Ρενουάρ, όπως αποτυπώνεται στον “Κανόνα του παιχνιδιού” (Γαλλία, 1939), όπου παραμονές του Β΄Παγκόσμιου πολέμου μια ελίτ επιλέγει να ζει στην σε μια εικονική πραγματικότητα, την “κοσμάρα” της.

Όσον αφορά τον μετά-άνθρωπο, ένα υβρίδιο ανθρώπου μηχανής η ταινία “Titane” δίνει μια γεύση (Γαλλία, Βέλγιο, 2021, της Ζουλιά Ντικουρνό). Να μην λησμονούμε ότι είναι ιστορικά αποδεδεγμένοέ ότι η χαρισματική τέχνη είναι ο προάγγελος των μελλούμενων.(2)

ΟΨΌΜΕΘΑ...

Το κείμενο δυνητικώς διαβάζεται και σαν διήγημα επιστημονικής φαντασία…

Σημείωσεις;

1. “Μπλε ή κόκκινο χάπι;”.Η φράση προέρχεται από μια σκηνή στην ταινία “The Matrix” (ΗΠΑ, 1999 των Λίλι και Λάνα Γουατσόφσκι) όπου οι θεατές μεταφέρονται σε μια κινηματογραφική εκδοχή του μετα-σύμπαντος . Ο Μορφέας προσφέρει στον Neo την εξής επιλογή: Ή παίρνεις το Μπλε Χάπι και παραμένεις στον ασφαλή αλλά ψεύτικο κόσμο που γνωρίζεις ή παίρνεις το Κόκκινο Χάπι και μεταφέρεσαι στη σκληρή πραγματικότητα του αληθινού κόσμου. Καθόλου τυχαία που στην ταινία ο Neo είναι ο Μεσσίας του “Matrix”. Αυτός που επωμίζεται την ευθύνη να “ξυπνήσει” την ανθρωπότητα από τον εφιάλτη ενός “κόσμου που έχουν χτίσει μπροστά στα μάτια σου για να καλύψουν την αλήθεια”.

Τον απώτερο σκοπό του Ζούκερμπεργκ για ένα "metaverse" δεν άφησε ανεκμετάλλευτη η marketing ομάδα πίσω από τον επίσημο λογαριασμό του The Matrix: Resurrections (η 4η συνέχεια) το οποίο έδωσε “πληρωμένη” απάντηση στο “meta”του . Παραποίησε, λοιπόν, την εμβληματική πρώτη του αφίσα με το κόκκινο και μπλε χάπι, τα οποία συμβολίζουν την υποδούλωση ή την αντίσταση μπροστά στον έλεγχο του κακού. Έτσι αντί για την λεζάντα “The Choice Is Yours” τώρα έγραφε “Now, based on real events” (Τώρα, βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα) και με το hashtag #Meta.

2. Σχετικά με την χαρισματική τέχνη στην ανάρτηση της 24/1/2014 “Διαδραστικά”.

Επίλογος

“Παιδιά, ας είμαστε ειλικρινείς, όσοι δεν έχετε κολλήσει ακόμη

δεν είναι γιατί προσέχετε, είναι γιατί δεν έχετε φίλους”.

Νερό στον μύλο…

...της αυτοβλακείας…

Παραμονές Χριστουγέννων επέλεξε ο Ηλίας Μόσιαλος να αναρτήσει μία γελοιογραφική εικόνα (facebook) δια της οποίας η Θεοτόκος εμφανίζεται να λοιδορεί, προς τον Ιωσήφ, την αφήγηση περί του Κρίνου που της προσέφερε ο Αρχάγγελος, αναγγέλλοντας το χαρμόσυνο νέο της αμώμου συλλήψεως.

Ο νομπελίστας Αμερικανός φυσικός Ρίτσαρντ Φίλιπς Φάινμαν έχει πεί: “Μην μπερδεύεις ποτέ την εκπαίδευση με την ευφυΐα, μπορείς να έχεις διδακτορικό και να είσαι ηλίθιος”.

Και ήταν ηλιθιότητα ]η γελοιογραφία διότι εμπεριέχει προσβολή, αλλά και απαράδεκτο χρονισμό (timing). (1) Παραμονές Χριστουγέννων δεν κλονίζεις μια “εγγραφή” η οποία αποικιοποιεί το ελάχιστον το πολιτισμικό μας φαντασιακό και είναι ταυτισμένη με την γέννηση της Ελπίδας και της Αγάπης και μάλιστα με την “παραλλαγή Ο” επί θύρας. (2)

Δικαιολογημένη παρουσιάζεται και η στάση της Ιεραρχείας, που αναφέρεται σε προσβολή. Σύμφωνα με τη Διαρκή Ιερά Σύνοδο. “Η προσβλητική ανάρτηση, φερομένη υπό το όνομα του αντιπροσώπου της Ελληνικής Δημοκρατίας σε διεθνείς οργανισμούς για τον κορωνοϊό κ. Ηλία Μόσιαλου, παραμονή των Χριστουγέννων, χλευάζει τη θρησκευτική πίστη εκατομμυρίων ορθοδόξων χριστιανών της χώρας που εκπροσωπεί…”

Επί τη ευκαιρία να επισημάνουμε ότι το θρησκευτικό αφήγημα, εν προκειμένω με τον Κρίνο, δεν αναφέρεται πουθενά στα 4 Ευαγγέλια. Ο αρχιμανδρίτης Χερουβείμ Βελέτζας, διευθυντής Προσωπικού της Ιεράς Συνόδου αναφέρει σχετικά΅: “Αυτή η λαθεμένη άποψη, που δεν έχει έρεισμα ούτε στην Καινή Διαθήκη (Λουκ. 1.26-38) ούτε στη χριστιανική γραμματεία, έχει καταστεί προ πολλού αστικός μύθος, ο οποίος αναπαράγεται, δυστυχώς, ακόμα και στα σχολεία από δασκάλους και το χειρότερον από θεολόγους και προέρχεται από την ανάγνωση, με ανατολικά κριτήρια, της μετά την Αναγέννηση δυτικής ζωγραφικής. (…) Στην ανατολική ορθόδοξη εικονογραφία (σς. του Ευαγγελισμού), που ονομάζεται βυζαντινή, ο Αρχάγγελος Γαβριήλ, στο αριστερό του χέρι βαστά το ραβδί και με το δεξί ανασηκωμένο χαιρετά την Παναγία” (“Κιβωτός της Ορθοδοξίας”, 30.3.2017). (3)

Τέλος για τους “αισθητιστές”, η ενέργεια του Μόσιαλου ήταν εξαιρετικώς αντιαισθητική...

...της Τουρκίας...

Όσον αφορά τον χρονισμό (timing) του σκίτσου: Παραμονή Χριστουγέννων, μετά από 56 χρόνια και με την ολοκλήρωση της αναστήλωσής του από τη Γενική Διεύθυνση Ιδρυμάτων, άνοιξε ως Τζαμί-ι Σαρίφ, ο ναός της Αγίας Σοφίας του Αίνου (Ενέζ), στην Αδριανούπολη. Ο πρόεδρος των Θρησκευτικών Υποθέσεων της Τουρκίας, Αλί Ερμπάς, ανέφερε σχετικά: ”Μετά από τα περσινά εγκαίνια του τζαμιού Αγίας Σοφίας Κωνσταντινούπολης, σήμερα συναντιόμαστε πάλι εδώ, για τα εγκαίνια του τζαμιού Αγίας Σοφίας Αίνου -Αδριανούπολης”.

Σημειώσεις:

1. Γενικώς το χιούμορ που κατά μια έννοια δεν “προσβάλλει” δεν είναι χιούμορ. Η ποιότητά του είναι ανάλογη της αποδομητικής του ισχύος. Είναι βέβαια δύσκολο να γελάσεις όταν αυτή η ισχύς στρέφεται ενάντια στις δικές σου αξίες. Αλλά έτσι είναι οι πλουραλιστικές κοινωνίες. Η ποικιλία των αξιών επιτρέπει στον προσβάλλοντα να εκφράζεται και στους προσβεβλημένους να διαμαρτύρονται.

Η γελοιογραφία του Μόσιαλου όμως εμπεριέχει καραμπινάτη προσβολή. Ο Κωνσταντίνος Καραλής αναφέρει: “Το meme του Μόσιαλου δεν έχει κάποιον τρίτο να κάνει κριτική, ακόμα και στα βασικά δόγματα του χριστιανισμού (η οποία όντως εμπίπτει στο πλαίσιο της ελευθερίας του λόγου) αλλά έχει την ίδια την Παναγία να μιλάει ειρωνικά (το λιγότερο) για την άμωμη σύλληψη στον Ιωσήφ. Όμως, το πρόσωπο της Παναγίας, όπως ορίζεται μέσα στο πλαίσιο της χριστιανικής θρησκείας και η ιστορία της άμωμης σύλληψης και ο τρόπος που το δέχθηκε ο Ιωσήφ (ενώ μόλις είδε ότι ήταν έγκυος ήθελε να τη χωρίσει, αλλά του εμφανίστηκε Άγγελος για να του εξηγήσει, όπως αναφέρεται στο κατά Ματθαίον) δεν αφήνουν κανένα περιθώριο για φράσεις όπως «το κατάπιες αμάσητο». Έτσι, ακυρώνεται η θέση ότι οι αντιδράσεις στηρίζονται στη βάση πως «αν δεν δέχεσαι την ‘αλήθεια’ των θρησκευόμενων, χλευάζεις την πίστη τους, πράγμα που είναι αυταπόδεικτα παραλογισμός». Κι αυτό γιατί είναι άλλο να μην δέχεσαι την «αλήθεια» των θρησκευόμενων και άλλο να βάζεις μία από τις πιο σημαντικές μορφές της θρησκείας να ειρωνεύεται την αλήθεια που συνιστά τον εαυτό της. Γι’ αυτό και είναι προσβλητικό. Αντίστοιχα, άλλο είναι να κάνει κάποιος κριτική στις θεωρίες του Μαρξ, και άλλο να βάλει τον Μαρξ να λέει «ο σοσιαλισμός είναι κόλπο για να το χάψουν οι χαζοί και να γίνουμε εξουσία»”.

Η έννοια της προσβολής, είναι αυτή που την διαφοροποιεί από την παρακάτω γελοιογραφία του Πετρουλάκη (“Η Καθημερινή”, 22/12).

Μια γελοιογραφία για την οποία ο αυτόβλακας ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Παπαδημούλης σε σχετική ανάρτησή του διερωτάται: “Για να δούμε αν θα επέμβει και γι’ αυτήν η Ιερά Σύνοδος”. Σύγχυση εν κρανίω...

Και προφανώς η Ιερά Σύνοδος δεν έχει κανένα λόγο να επέμβει, διότι σε αυτήν δεν θίγεται / δεν διαστρέφεται η βιβλική εξιστόριση του υπερφυσικού τρόπου που γεννήθηκε ο Χριστός. Μάλιστα το υπερφυσικό και ασυνήθιστο εκφράζεται . Επισημαίνεται μέσα από τους 2 “απογραφείς”. Το μόνο που δυνητικώς επισημαίνεται είναι η διαφορά πίστεως και λογικής.

Στην χώρα του Υπαρκτού Ελληνισμού η διαφορά πίστεως και λογικής λόγω αυτοβλακείας δεν την λες και κατανοητή. Τελευταίο παράδειγμα: Στις 4/1 ημέρα της κηδείας του μαχόμενου αντιεμβολιαστή Μητροπολίτη Κοσμά όλες οι υπηρεσίες της Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλίας και Ακαρνανίας καθώς και οι δήμοι της περιοχής κατέβασαν ρολά λόγω πένθους . Σεβαστός ο πόνος και η θλίψη των πιστών, αλλά πόσο συμβατά είναι όλα αυτά με τη λειτουργία ενός κοσμικού κράτους στον 21ο αιώνα;

2. Πολιτισμική ταυτότητα είναι πρωτίστως το σύνολο των άυλων εσωτερικών εγγραφών με τα οποία ταυτιζόμαστε, δηλαδή αναγνωρίζουμε τον εαυτό μας.

3. Στην αρχή αυτής της ενότητας αναφέρθηκα στην “εγγραφή” των Χριστουγέννων στο πολιτισμικό μας φαντασιακό. Παραμονές Χριστουγέννων δεν κλονίζεις μια “εγγραφή” η οποία είναι ταυτισμένη με την γέννηση της Ελπίδας και της Αγάπης.

Ιστορικά επιβεβαιωμένο είναι ότι άμα ο Κύριος ανελήφθην, η εκάστοτε ηγεσία της Εκκλησίας απεμπόλησε την έννοια της Αγάπης, την δε Ελπίδα την ταύτισε αρχικώς με την έννοια της επικράτησης της και αργότερα με την επικυριαρχία της. Και φτάνουμε στο σωτήριον έτος 1799,. Τότε ήταν που ο αμφιλεγόμενος Πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄ συνέταξε το κείμενο του αφορισμού με το οποίο και αφόρισε την Επανάσταση (η Εκκλησία τον έχει ανακηρύξει άγιο). Ένα κείμενο έμπλεο αγάπης όπως θα διαπιστώσετε ακολούθως.

“Σχισθείη η γη και καταπίη αυτούς ως τον Κορέ, Δαθάν και Αβειρών. Κατηραμένος ἔστω καί ἂλυτος καί τυμπανιαῖος. Οι λίθοι καί οἱ σίδηροι λυθήσονται αὐτός δέ μηδαμῶς. Κλῆρος αὐτοῦ ἔστω ἡ λέπρα τοῦ Γιεζή καί ἡ ἀγχόνη τοῦ Ιούδα. Στέκων εἴη καί τρέμων ἐν τη γεέννῃ ὡς ὁ Κάιν έως οὖ μεταγνῷ” (οι Κορέ, Δαθάν και Αβειρών αμφισβήτησαν τον Μωυσή και άνοιξε η γη και τους κατάπιε / ο Γιεζή η επιτομή της απληστίας / ο Ιούδας, αυτός που πρόδωσε τον Χριστό /“και να τρέμει στην κόλαση όπως ο αμετανόητος Κάιν”, αυτός που δολοφόνησε τον Άβελ, ο πρώτος φονιάς και μάλιστα αδελφοκτόνος).

Σας τα ανέφερα αυτά διότι έμπλεος σημερινής χριστιανικής αγάπης, ο πρώην άγιος Αιγιαλείας και Καλαβρύτων Αμβρόσιος στον Ι.Ν. Φανερωμένης Αιγίου (9/1/22), μπροστά στην εικόνα της Παναγίας αφόρισε για το σκίτσο τον Ηλία Μόσιαλο. Μαζί και τον συγγραφέα Χρήστο Χωμενίδη με αφορμή ένα διήγημα που αυτός είχε δημοσιεύσει προ ολίγων ημερών και στο οποίο έγραφε ότι η Παναγία είχε σχέση με Ρωμαίο στρατιώτη. Να υπενθυμίσω ότι ο Αμβρόσιος τους αφορισμούς τους έχει στο τσεπάκι. Στις 17/5/20 είχε αφορίσει και τους Μητσοτάκη, Κεραμέως και Χαρδαλία , διότι ανέφεραν ή υπονόησαν ότι ο Covid μεταδίδεται και δια της Θείας Μεταλήψεως.

Και για τα ανωτέρω η ηγεσία της Εκκλησίας το μόνο που άρθρωσε ήταν “Μόνον η ολομέλεια των μητροπολιτών έχει την αρμοδιότητα επιβολής του αφορισμού”. Αντιλαβού...

Και κάτι για την πλάκα: Προτείνω στους αφορισθέντες να επιλέξουν την μετά θάνατον αποτέφρωσην, διότι τοιουτοτρόπως ξεπερνούν το “κατηραμένος ἔστω καί ἂλυτος καί τυμπανιαῖος”. Τώρα μάλιστα που και η Πρόεδρος της Δημοκρατίας επισκέφθηκε το αποτεφρωτήριο της Ριτσώνας είναι και πολιτικώς επισημοποιημένη (και οι “παπάδες”, θα το αποδεχτούν μιας και δεν υπάρχει δογματικό πρόβλημα, εθιμικό είναι το κώλυμα).

Έτος 2022, το σωτήριον;...

10 Ιανουαρίου 2922, άνοιξαν τα σχολεία…

Ράδιο Αρβύλα, η αλαζονεία αυτοπροσώπως (εγχωρίως)

“Χιούμορ είναι να διακωμωδείς τον εαυτό σου που έπεσε, πλάκα είναι να ξεκαρδίζεσαι με τον άλλον που έπεσε” (Φρέντυ Γερμανός).

Και οι “Ράδιο Αρβύλα” όταν “έπεσαν” λόγω του ότι ένας εκ των συμπαρουσιαστών του “Αρβύλαχρου” κατηγορείτι για εκδικητική πορνογραφία (revenge porn), αντί να διακωμωδήσουν τον εαυτόν τους για το αγοραίο χιούμορ και την ηθικολογική μαγκιά, την επί ξύλου κρεμάμενη που ασκούσαν, θέλησαν να μας υποψιάσουν ότι το όλον μυρίζει σκευωρία (10/1/2022).

Σκευωρία της κυβέρνησης φυσικά, ίνα απαλλαγεί από την ΜΟΝΗ σατιρική εκπομπή της ελληνικής τηλεόρασης. Τονίζοντας το “ΜΟΝΗ”. Λες να έχει απαγορεύσει η κυβέρνηση σε άλλους; Λες πίσω από την εξαφάνιση του Λαζόπουλου να κρύβεται ο Πρωθυπουργός; Και συνέχισαν με τα γνωστά ο “ο Κούλης” και “ο Κούλης” και συνέχισαν με την χαρακτηριστική τους φτηνιάρικη πλάκα: “Αφού δεν κατάφερε να μας ρίξει με τα παπαγαλάκια του βάζει σε εφαρμογή τις υπερφυσικές του δυνάμεις και μας έστειλε σεισμό στη Θεσσαλονίκη”.

Μέσα σε όλα αυτά ψέλλισαν και μια ιταμή συγνώμη που προσομοίαζε με τα κρύα ανέκδοτα του Στάθη Παναγιωτόπουλου. Δηλαδή ότι έδρασε “υπό την επήρεια κακής συγκυρίας στη ζωή του, χωρίς καμία πρόθεση να βλάψει, να προσβάλει ή να ζημιώσει κανέναν”.

Ο Μιχάλης Τσιντσίνης περιγράφει τους “Ράδιο Αρβύλα” σαν μια αγέλη εφήβων με άρνηση ενηλικίωσης. Μια κλάκα που λατρεύει τον αρχηγό της. Ενας αρχηγός που μονοπωλεί το σόου. Οι υποτελείς κολλητοί του παρευρίσκονται σαν κονσέρβα γέλιου, σιγοντάρουν και επικροτούν. Ανέκδοτα, χοντρές φάρσες και τρολιές. Το είδος του αγορίστικου χιούμορ, που οι Αμερικανοί ονομάζουν “αποδυτηριακό” γιατί υπακούει στους κώδικες και στις ορμόνες του περίκλειστου κόσμου των ισοβίως άγουρων αρσενικών.

Η μετακίνησή της “Ράδιο Αρβύλα” από τις νυχτερινές τηλεοπτικές ώρες στην πολυσύχναστη prime time ζώνη, την 8ην βραδινήν για την ακρίβεια, την έκαναν τον τελευταίο ενάμιση χρόνο την πιο hot και πετυχημένη τηλεοπτική εκπομπή “πολιτικής σάτιρας” (λέμε τώρα), γεγονός που φούσκωσε τα πανιά της αλαζονείας των συντελεστών της. Επετύγχαναν υψηλές τηλεθεάσεις με βιαστικά φτιαγμένα ανεμπνευστα σκετς, που τσαλαβουτούσαν με ευκολία στην τρας πλευρά της δημόσιας και της τηλεοπτικής ζωής.

Αυτό που ακόμη αγνοούν είναι ότι με τον τρόπο που πορεύονται επιτελούν ύβριν. Τα προειδοποιητικά σημάδια της νεμέσεως (η περίπτωση Του Στάθη τους), παρουσιάζονται να τα αγνοούν. Η περίπτωση του Λαζόπουλου θα έπρεπε ,αν όχι να τους έχει συνετίσει, το ελάχιστον να τους προβληματίσει. Πίος θα περίμενε λίγους μήνες πριν, ότι θα ήταν δυνατόν να έχει κυκλοφορήσει το παρακάτω. Αντιλαβού;

* “Μα γιατί πλατειάζω; Κανένας, ποτέ, δεν είπε ότι οι «Ράδιο Αρβύλα» έχουν χιούμορ. Κάποτε, στη φρεσκαδούρα της άφιξής τους, είχαν πλάκα. Τότε που διατηρούσαν οικοτεχνία πλάκας στη Θεσσαλονίκη. Μετά ανέλαβαν παραγωγή. Επρεπε οι μηχανές να παράγουν πλάκα για κάθε μέρα. Μπήκε το «πρέπει». Το χαλαρό ζωγραφίστηκε αγωνία. Το γέλιο έγινε βεβιασμένο, εξαναγκαστικό, προτρεπτικό, «Ελάτε, άντε! Εδώ, τώρα, γελάστε, αφού γελάμε κι εμείς». Πάει το πηγαίο. Το γέλιο είναι το πιο δύσκολο πράγμα” (Πηγή: Protagon.gr ).

Νόβακ Τζοκοβιτς, η αλαζονεία αυτοπροσώπως ( παγκοσμίως)

* “Στα ρετιρέ της δημοσιότητας συναντήθηκαν ο Νόβακ Τζόκοβιτς και ο Μπόρις Τζόνσον. Ο Νο 1 στην παγκόσμια κατάταξη και ο πρωθυπουργός της Μεγάλης Βρετανίας προσέφεραν, ακουσίως, μια σημαντική υπηρεσία, ψευδόμενοι σε καιρό πανδημίας. Ο δημόσιος διασυρμός τους έπληξε την αλαζονεία της εξουσίας. Του Τζόκοβιτς ακυρώθηκε η βίζα από τον Αυστραλό υπουργό Μετανάστευσης. Ο Τζόνσον στροβιλίζεται μέσα σε αποκαλύψεις για πάρτι που είχε οργανώσει στην Ντάουνινγκ Στριτ σε περιόδους εθνικού πένθους (λόγω του θανάτου του Φιλίππου) και αυστηρών περιοριστικών μέτρων που επέβαλε ο κορωνοϊός (Μαρία Κατσουνάκη)”.

Ο Τζόκοβιτς κίνησε για την Αυστραλία ως ένας αλαζόνας με την μάσκα του “μαχητή της ελεύθερης βούλησης”. Το κακό είναι ότι τα έβαλε με την λάθος χώρα. Εκεί αφού του έβγαλαν την μάσκα, τον επιστρέψαν στο σπίτι του ως έναν ανεύθυνο, επιπόλαιο και μεγάλο ψεύτη, κάνοντας ορατή παγκοσμίως την αλαζονεία της διασημότητάς (πρόλα αυτά είναι εντυπωσιακή η ασυλία που προσφέρει η επωνυμία στην άρνηση της πραγματικότητας).

Επασφάλιστρο ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης αυτόβλακων….

Έτσι πρέπει να ονομάζεται το διοικητικό πρόστιμο που επιβάλλεται από τις 17/1/22 στους ανεμβολίαστους άνω των 60 ετών. Και λένε ότι το μυαλό έρχεται με τα χρόνια...

Αλέκος Φασιανός 13/12/1935 – 16/1/2022

Ο ανθρωποκεντρισμός του...

… μια ζωή ποδήλατο...

19/1/2022 : Τα 6 πρώτα Rafale στην Ελλάδα

* “Ο μαυροντυμένος ρασοφόρος ραντίζει με αγιασμό τη μουσούδα του Ραφάλ. Δίπλα του, ένας ένστολος σε στάση προσοχής. Η σημειολογία της είναι εύκολη. Πρώτον, η συνύπαρξη της πιο προηγμένης εκδοχής της τεχνολογίας με τον καθαρό αναχρονισμό. Εύκολος ο συνειρμός για τον προοδευτικό αυτοματισμό. Δεύτερον, το πολιτικό συμπέρασμα. Η σύνδεση της Εκκλησίας με το κοσμικό κράτος που εκπροσωπείται από το Ραφάλ και τον ένστολο. Το τρίτον εμφανίζεται σε μια άλλη φωτογραφία. Ο πιλότος που γονατίζει για να αγκαλιάσει την κορούλα του. «Ο μπαμπάς έφερε το Ραφάλ». Θα το θυμάται για όλη της τη ζωή. Κι ας μην ξέρει τι είναι αυτό το Ραφάλ που έφερε ο μπαμπάς. Κι αυτό που με κάνει να απορώ με την αφέλεια και την αυθάδεια της λεγομένης «προοδευτικής σκέψης» είναι ο πιλότος και τα αισθήματά του. Η ευχή που του έδωσαν οι συνάδελφοί του είναι «καλές προσγειώσεις». Αυτοί ξέρουν ότι, ακόμη και σε καιρό ειρήνης, η απογείωση δεν καταλήγει απαραιτήτως σε προσγείωση. Οση εμπιστοσύνη κι αν έχει στην τεχνολογία, ξέρει ότι δεν του φτάνει για να ξαναδεί την κορούλα του. Ξέρει ότι η τεχνολογία, όπως και η επιστήμη, δεν είναι ισχυρότερες από τον θάνατο. «Εως αν η ανθρωπείη φύσις η αυτή είη», που έγραψε κι ο Θουκυδίδης. Κι αυτός ο πιλότος έχει ανάγκη από τη συμπαράσταση της δύναμης που υπερβαίνει και τις δυνάμεις της τεχνολογίας και της επιστήμης. Αυτήν εκπροσωπεί ο ιερέας που ευλογεί το όπλο του.

Δεν θα σταθώ στο γεγονός ότι στην ιστορία μας πάντα τα όπλα τα ευλογούσε η Εκκλησία. Ο άλλος πριν χτυπήσει πέναλτι κάνει τον σταυρό του, πολλώ δε μάλλον ο πιλότος που είναι έτοιμος να εμπλακεί σε μια εικονική αερομαχία στο Αιγαίο. Ποιος κήνσορας της προοδευτικής σκέψης μπορεί να μπει στη θέση του; Ο γιατρός που έχει εικόνισμα στο ιατρείο του δεν σημαίνει ότι δεν εμπιστεύεται τα όπλα της επιστήμης του. Απλώς αποδέχεται ότι η δύναμή της έχει όρια.

Ο Ράσελ έγραψε ότι ο άθεος δεν διαφέρει από τον θρησκόληπτο. Και οι δύο υπερασπίζονται την πίστη τους. Κάπου ανάμεσά τους εμφανίζεται το πρόσωπο του πιλότου. Μπορεί να είναι θρήσκος, μπορεί και να μην είναι. Ομως καθημερινά αντιμετωπίζει συνθήκες που υπερβαίνουν τις ανθρώπινες δυνάμεις του. Αυτός το ξέρει καλύτερα απ’ όλους. Ακόμη κι αν δεν πιστεύει, έχει ανάγκη να πιστεύσει. Χρειάζεται τον μαυροντυμένο ρασοφόρο και τις ευλογίες του. Δεν αμφιβάλλω ότι θα κατηγορηθώ, ακόμη μια φορά, για συντηρητισμό. Ας είναι. Αν ο συντηρητισμός με φέρνει πιο κοντά στο αίσθημα του πιλότου, τον δέχομαι ασμένως” (Τάκης Θεοδωρόπουλος).

Ομολογία Νηπίου

Σε μια κίνηση-έκπληξη (ξένη στην κομματική παράδοση της αριστεράς), ο Νήπιος πρότεινε (και θα επιβάλει) στο Πολιτικό Συμβούλιο του ΣΥΡΙΖΑ την εκλογή προέδρου και Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ από τη βάση και όχι από τους συνέδρους. (19/1). Έμμεση ομολογία ήττας. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ γνωρίζει ότι στις επόμενες εκλογές θα ηττηθεί και θέλει να διατηρήσει τη θέση του μετά την ήττα. Αυτό θα του το εξασφαλίσει η νομιμοποίηση από ένα μεγάλο, χαοτικό εκλεκτορικό σώμα.

Θέατρο σκιών: Ο φαλακρός και το τέρας της πολιτικής ορθότητας...

Η τελευταία διαφήμιση της Pantene οδήγησε τον φαλακρό στην απόγνωση. Το σλόγκαν της #HairHasNoGender (τα μαλλιά δεν έχουν φύλο). Τον τρέλανε και δεν είχε μαλλιά για να τραβήξει… Ας έλεγαν, παράδειγμα, “κάνε με τα μαλλιά σου ότι θες”. Αυτό που κατάλαβε ήταν τι επιδιώκουν οι πολιτικορεκτάδες. Την υποβάθμιση της φυσικότητας, με προοπτική την κατάργησή της.

Επρόκειτο για μια διαφήμιση που απαιτούσε συνεχές γκουκλάρισμα για τις άγνωστες λέξεις... Στην διαφήμιση πρωταγωνιστούσαν 5 queer άτομα, μέλη της ελληνικής ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας που μοιράζονται τις δικές τους ιστορίες καταπίεσης, με αφορμή τα μαλλιά τους. “Φράντζα, κεφάλι ψηλά!” έλεγε στη διαφήμιση ο Δήμος, που είναι cis gay αγόρι. “Στις δουλειές πρέπει να αλλάζουν τα μυαλά και όχι τα μαλλιά” έπαιρνε την σκυτάλη η Νικόλ, που είναι cis gay κορίτσι. “Πρώτα μάκρυνα τα μαλλιά μου και μετά είπα στους δικούς μου ‘αισθάνομαι, είμαι γυναίκα” έλεγε η Καίτη, που είναι trans κορίτσι. “Δεν υπάρχουν ‘αντρικά’ ή ‘γυναικεία’ μαλλιά” διαπίστωνε η/το LEX, που είναι non-binary άτομο. “Ίσως κάποιοι νομίζουν ότι έτσι κρύβομαι, αλλά εγώ έτσι εκφράζομαι” εξηγούσε ο Θέμης, μέσω της drag περσόνας του Holly Grace. Η διαφήμιση στο τέλος παρέπεμπε στη Γραμμή Ψυχολογικής Στήριξης “11528 – ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ”.

Ο φαλακρός πήρε τηλέφωνο. Τους εξέθεσε τον λόγω του φύλλου του δημιουργέν πρόβλημα της φαλάκρας και του το έκλεισαν, αποκαλώντας τον οπισθοδρομικό. Και φαλακρός και οπισθοδρομικός. Πως θα το αντέξει. Ικέτευσε για μια Γραμμή Ψυχολογικής Στήριξης, επειγόντως… ΑΥΛΑΊΑ...

Μια ωμή αλήθεια…

Σάλο λένε ότι προκάλεσε, σε μια εθελοτυφλούσα κοινωνία, η Μπίλι Άιλις με την συνέντευξη που έδωσε στο “The Howard Stern Show’. Η 19χρονη Αμερικανή τραγουδίστρια αποκάλυψε ότι άρχισε να βλέπει πορνό ταινίες από όταν ήταν μαθήτρια δημοτικού: “Έβλεπα πολύ πορνό, για να είμαι ειλικρινής. Άρχισα να βλέπω όταν ήμουν 11 ετών. Νομίζω ότι πραγματικά κατέστρεψε τον εγκέφαλό μου και νιώθω απίστευτα συντετριμμένη που εκτέθηκα σε τόσο πορνό” (...) “Έφτασα σε ένα σημείο που δεν μπορούσα να παρακολουθήσω τίποτα άλλο εκτός και αν ήταν βίαιο, δεν το πίστευα ότι ήταν ελκυστικό. Τις πρώτες φορές που έκανα σεξ, δεν έλεγα όχι σε πράγματα που δεν ήταν καλά. Ήταν επειδή νόμιζα ότι αυτό ήταν που υποτίθεται ότι με έλκυε”.

Εγώ το πρωτοάκουσα 35 περίπου χρόνια πριν, με την κυκλοφορία των πορνό βιντεοταινιών, από κάποιον που είπε: “Εγώ πηδάω σαν τσόντα...” και βουβάθηκα...

Σαν επιδόρπιο

Life feels like war...

Βρισκόμουν μεσούσης της 1ης ηλικίας, όταν είδα την αισθησιακή ταινία “Η ιστορία της Ο” (“Historie d’ Ο”, Γαλλία, 1975 του Ζιστ Ζαεκέν).

Σήμερα στην 3η ηλικία καλούμαι να συμμετάσχω στην “ταινία τρόμου” “Η ιστορία της Ο παραλλαγής” (κοινό τους στοιχείο ο σαδομαζοχιστικός τους χαρακτήρας…).

Seeddrinker