Πανδημιακά...

 

“Η πραγματικότητα είναι κάτι που δεν εξαφανίζεται,

αν σταματήσεις να την πιστεύεις” (Philip K. Dick).

“Η πραγματικότητα δεν είναι οι ευσεβείς μας πόθοι. Πέρα από την αποβλάκωση του ατόμου, το οποίο καταντάει να μπερδεύει την αργόσχολη κοινότητά του με υπερδύναμo think tank, ο εθισμός στον ακτιβισμό του πληκτρολογίου επισύρει ακόμη μία επίπτωση: απευαισθητοποιεί το άτομο απέναντι στις αληθινές παθογένειες και του στερεί την εκπαίδευση που χρειάζεται ώστε να τις αναγνωρίζει” (Άρης Αλεξανδρής).

H πραγματικότητα βρίσκεται και πέρα από τα όρια,

που της θέτουμε εμείς για να την ανεχθούμε, όταν δεν μας συμφέρει.

Η 11η έκδοση της Εγκυκλοπαίδειας “Britannica” έγραφε (1911): “Το παλιό υγειονομικό προληπτικό σύστημα απομόνωσης πλοίων και ανθρώπων αποτελεί πλέον παρελθόν”. Δηλαδή επισήμαινε ότι η επιστήμη είχε κατορθώσει να παραμερίσει τις πρακτικές της απομόνωσης ενάντια στις μολυσματικές νόσους. Αμ δε. Σε μόλις 7 χρόνια, κι έπειτα σε 46, σε 92 και σε 108, παρουσιάστηκε ως ένας διαχρονικός σωτήρας.

Έναν διαχρονικός σωτήρα που αγνόησε επιδεικτικά η Αριστερά, η οποία εν μέσω πανδημίας οργάνωσε κομματικές συγκεντρώσεις για να υπενθυμίσει την ύπαρξή της. Σχετικά να τους υπενθυμίσω αυτό που έλεγε ο Μαρξ: “Όσο πιο μικρός είναι ο βάλτος τόσο μεγαλύτερα αισθάνονται τα βατράχια”. Μια ηχηρή μειοψηφία (loud minority) που προσπαθεί να πιαστεί από τα μαλλιά της, για να σταθεί όρθια απέναντι στην ανυπαρξία της, που γίνεται ολοένα και πιο φανερή. Και γίνεται ολοένα και πιο φανερή, καθώς αδυνατεί να εκφράσει μια θετική και ρεαλιστική πρόταση για το αύριο, που όχι μόνο καταφθάνει με ταχύτατους ρυθμούς, αλλά πιθανότατα θα ξεπεράσει το ίδιο γρήγορα και όσους στέκονται εμμονικά ακίνητοι και δεν προσαρμόζονται στα κελεύσματά του.

Εμμονικά ακίνητος και ο Νήπιος πρότεινε, προκειμένου να γίνονται διαδηλώσεις, την αποδοχή του ρίσκου όχι μόνο να αρρωστήσεις αλλά και να γίνεις φορέας της πανδημίας.

Φορείς της πανδημίας κάτι “Θερμόαιμα κοινά” μειοψηφικά, αντιεξουσιαστές του μπάχαλου, χουλιγκάνοι κάθε ομάδας, έμποροι ναρκωτικών και ποτών με δόλωμα την “γοητεία της παραβατικότητας”, παγίδεψαν νέους κυρίως “προβληματικών” οικογενειών και τους μάζεψαν στις πλατείες προς εκμετάλλευση δια των “κορωνοπάρτι”. Τους μάζεψαν για να τους καταστήσουν “μάρτυρες της αυτοβλακείας”.

Με δόλωμα την την “γοητεία της παραβατικότητας”. Γέννημα της κατ’ ευφημισμόν “γενιάς του Πολυτεχνείου”. “Της γενιάς η οποία στελέχωσε την αριστερή ηγεμονία της Μεταπολίτευσης. Δεν διακρίθηκε για τα έργα της. Διακρίθηκε όμως με τη νοοτροπία της. Αυτή επέβαλε την ταύτιση δημοκρατικού δικαιώματος με την ανυπακοή και της ελευθερίας με την αυθαιρεσία”. Να σημειώσω ότι “η πλειονότητα αυτής της γενιάς με τα χρόνια άλλαξε, προσαρμόστηκε, ανέβηκε κοινωνικά, πλούτισε. Υπήρξαν όμως και θύλακες που αρνήθηκαν να μεγαλώσουν, κι ας πλούτισαν. Και κληροδότησαν τα λάβαρα της νεότητάς τους στα παιδιά τους. Κι αν δεν είχαν και πολλά να τους πουν, τους έμαθαν ανυπακοή και αυθαιρεσία. Ιδανικοί τους σύμμαχοι αποδείχθηκαν μεγάλο μέρος των εκπαιδευτικών. Όποια απαγόρευση, ένας κακός βαθμός, σημαίνει χούντα”. Και γέμισαν οι πλατείες σκουπίδια (καθ’ οιανδήποτε έννοια) .

Και τα σκουπίδια που μαζεύονται στις πλατείες (καθ’ οιανδήποτε έννοια) δεν είναι κάτι απλό. Είναι μία όψη των σύγχρονων Ελλήνων αυτόβλακων “που έχουν ενηλικιωθεί με τις αρχές του ωχαδερφισμού, της τεμπελιάς, της άποψης ότι πειθαρχία = φασισμός, της αντίληψης ότι «κάνω ότι γουστάρω και λογαριασμό δεν δίνω». Το ότι όλοι αυτοί δεν αντιλαμβάνονται πως η συμπεριφορά τους στη συγκεκριμένη συγκυρία μπορεί να είναι ακόμη και θανατηφόρα, βαθαίνει ακόμη περισσότερο το πρόβλημα. Και τα σκουπίδια της πλατείας (κυριολεκτικά) είναι η θλιβερή του απεικόνιση”.

Μια θλιβερή απεικόνιση με ζωτική κοινωνικο-επικοινωνιακή αλληλεπίδραση δια της τηλεόρασης, η οποία δυνητικώς μολύνει το κοινωνικό γίγνεσθαι. Δεν πρόκειται για ενημέρωση. Κάθε πρωί τα κανάλια εναγωνίως αναζητούν τις πλατείες στις οποίες έγιναν αποβραδίς οι συγκεντρώσεις των αυτόβλακων, ώστε να έχουν πρώτο θέμα στις ειδήσεις τους τις όσο πιο δυνατόν “σοκαριστικές εικόνες κορωνοπάρτι”.

Σοκαριστικές εικόνες κορωνοπάρτι, τα οποία αναζητούν νομιμοποίηση δια της μαζικότητας. Νομιμοποίηση στην ανοησία και σε μια καμουφλαρισμένη ιδιοτέλεια. Η περιφρόνηση των μέτρων περιγράφει τον αυτόβλακα. Έναν άνθρωπο με ροπή στο μυωπικό του μικροβόλεμα: ιδεολογικό, συναισθηματικό, ηδονιστικό. Το τρομακτικό γεγονός είναι ότι όλοι αυτοί εάν δεν διασκεδάσουν εναντίον κάποιων άλλων, δεν το ευχαριστιούνται. Κι αυτό είναι πρόβλημα ασχέτως κορωνοϊού. Δηλαδή η μεγάλη εικόνα και τα ευρύτερα διακυβεύματα δεν είναι αρκετά για να τους ευαισθητοποιήσουν. Και η λαϊκή μάζα ΚΔΩΑ (Κτηνώδης Δύναμη Ωργιώδης Άγνοια) πάντα έτοιμη να υιοθετήσει κάθε σενάριο σχετικό με την αποτυχία των μέτρων κατά του κορωνοϊού, πέραν της κοινής ευθύνης, πιστοποιώντας την ανευθυνότητά της. (1)

Η ανευθυνότητα στην συγκεκριμένη περίπτωση πιστοποιεί την διάσταση της λαϊκής μάζας ΚΔΩΑ από τον ορθολογισμό. Και η υποτίμηση του κινδύνου και η αποποίηση των ευθυνών δεν είναι παροδικά φαινόμενα, αλλά γνωρίσματα που όσο καλλιεργούνται τόσο εθίζουν και ριζώνουν. Τα σκουπίδια στις πλατείες, διαχρονικά σύμβολα της ασήμαντης θέσης που κατέχει στο μυαλό της ο δημόσιος χώρος, επικυρώνουν και τη στάση της απέναντι στη δημόσια υγεία. Τα σκουπίδια στις πλατείες, η δυσώδη προίκα της και όσες φορές κι αν μαζευτούν, δεν παύουν να δηλώνουν ότι σ’ αυτά τοποθετούνε τον εαυτό τους τα μέλη της. Αντιλαβού;

Αντιλαβού, ότι η απορία απέναντι στην αντικοινωνική συμπεριφορά αυτών που συνωστίζονται σε πλατείες, όχι μόνον σαν να προσπαθούν να νοσήσουν με το ζόρι, αλλά και υποδηλώνοντας ότι για αυτούς σημασία έχει η ικανοποίηση των άμεσων επιθυμιών τους, σαν να μην υπάρχει αύριο, είναι τελείως αβάσιμη. Η εξάλειψη της ανθρώπινης αδυναμίας και βλακείας ήταν και είναι παντελώς ουτοπική. (2)

“Έτσι, οι δοκιμές του εμβολίου ερμηνεύθηκαν ως ανήθικα πειράματα. Οι παρενέργειες, ως οργανωμένο σχέδιο εξόντωσης. Η καραντίνα, ως σύστημα υποδούλωσης. Τα έκτακτα επιδόματα στους εργαζομένους που έμειναν χωρίς δουλειά, ως το αντίτιμο για την υποδούλωσή τους. Η απαγόρευση των συναθροίσεων εμπεδώθηκε ως μορφή χούντας και ο έλεγχος των παραβατών, ως δεξιά πρακτική. Για κάθε σημαντικό μήνυμα υπάρχει ένα αντι-μήνυμα κακού που ενεργοποιείται αυτομάτως, υπερπηδώντας την καλή πίστη και καταλήγοντας, χωρίς να μεσολαβήσει σκέψη, σε ένα σατανικό σενάριο, το οποίο –ως διά μαγείας– επιβεβαιώνει τη χειρότερη δυνατή προκατάληψη (Άρης Αλεξανδρής).

Και δεν αποτελεί προκατάληψη ότι “ότι πολιτικές δυνάμεις του λαϊκισμού και κυρίως αυτές της λαϊκιστικής Αριστεράς, η οποία άλλωστε διαθέτει και τους πιο εκτεταμένους μηχανισμούς επηρεασμού των μαζών, φέρουν τεράστια ευθύνη για τη δόλια εργαλειοποίηση της γλώσσας και τη γενικευμένη σύγχυση και ασυνεννοησία που αυτή έχει επιφέρει στον δημόσιο λόγο. Γιατί η λύση δεν είναι ποτέ η κολακεία του εαυτού, αλλά η υπέρβασή του (Άρης Αλεξανδρής).

Υπέρβαση του αριθμού των 10.000 νεκρών από κορωνοϊό, είχαμε την Κυριακή των Βαΐων (25/4, για την ακρίβεια 10.007 νεκροί). Δεν είναι απλώς ένας αριθμός. “Δεν ήταν απλώς ονόματα σε κάποια λίστα. Ήταν εμείς”.

Σημειώσεις:

1. “Κουράστηκα να ακούω ότι κουράστηκαν, Κουράστηκα να ακούω για ατομική ευθύνη. Την ατομική ευθύνη που την αγνοούν οι «κουρασμένοι». Κουράστηκα να ακούω τους θεσμικά υπεύθυνους να «χαϊδεύουν» τους ατομικά ανεύθυνους. Και να αποδίδουν την ανευθυνότητα στην «κούραση». Λες και οι ατομικά υπεύθυνοι δεν έχουμε κουραστεί” (Πηγή: Protagon.gr )

2. Ο Ηρόδοτος αναφερόμενος στα ηδονόχαρα συμπόσια των Αιγυπτίων επισημαίνει: “Στα συμπόσια των πλουσίων, άμα τελειώσει το δείπνο, κάποιος υπηρέτης περιφέρει ένα ξύλινο ομοίωμα νεκρού μέσα στο φέρετρό του, σκαλισμένο και χρωματισμένο όσο το δυνατόν καλύτερα, ώστε να μοιάζει αληθινό, το οποίο έχει μήκος μία έως δύο πήχες. Το δείχνει στον καθένα από τους καλεσμένους λέγοντας: ‘Βλέπε τον αυτόν και τρώγε και γλέντα, γιατί έτσι θα είσαι όταν πεθάνεις. Αυτή τη συνήθεια έχουν στα συμπόσια”.

Παράρτημα: Προτιμώ τα μοντέλα σαν την Katya Elise, από αυτά των επιδημιολόγων…

Επίλογος

Θα έχουμε self test, αλλά δεν θα βρίσκουμε

τον εαυτό μας για να το κάνουμε (Protagon.gr).

Επετειακά…

* “Μιλούμε για ιστορία με ανιστορική συνείδηση και αφήνουμε εκεί να καλπάζει ελεύθερα ο συναισθηματισμός. Καθώς λείπουν οι αναστοχαστικές δυνάμεις που επιμένουν να κοιταχθούμε μέσα μας, μένει να φαντασιωνόμαστε το απολύτως ορατό και να φουσκώνουμε έτσι ναρκισσιστικά το εγώ μας” (Στέλιος Ράμφος).

Στις 24 Μαρτίου 2021 εγκαινιάστηκε παρουσία και των ξένων προσκεκλημένων για την επέτειο η Εθνική Πινακοθήκη. Επί της ουσίας, με τα εγκαίνιά της ξεκίνησε επίσημα ο εορτασμός των 200 χρόνων από την Επανάσταση του 1821.

Η έννοια της πολιτιστικής διπλωματία εν τη πράξει. Η ήπια ισχύς της και η διεισδυτικότητά της σε βάθος χρόνου, η αδιαμφισβήτητη αξία της, η συγκλίσεις που προκύπτουν αβίαστα αποτελούν στοιχεία τα οποία μόνο θετικά αποτελέσματα μπορούν να προσφέρουν. Η ιστόρηση των γεγονότων μέσω της τέχνης, ειδικά σε εποχές τόσο ταραγμένες και απρόβλεπτες, συμβάλλει στην καλύτερη κατανόηση των ανθρώπινων παθών και λαθών. Και αυτό ακόμη κι αν η “κατανόηση” κατ’ αρχάς παρουσιάζεται ελλιπής ή μοιάζει ατελέσφορη.

Εθνική ταυτότητα δεν σημαίνει απαραίτητα εθνική υποχρέωση και υπερηφάνεια, όπως φοβούνται οι διεθνιστές. Σημαίνει αυτογνωσία. Εξερεύνηση μιας εκτεταμένης ρίζας, που εξηγεί εναργώς τη σύνθετη πραγματικότητα που ζούμε σήμερα όσοι αναγνωριζόμαστε ως Έλληνες. Ο αγώνας για κοινούς παρονομαστές στον δρόμο της επιβίωσης. Άλλωστε κανείς δε φύτρωσε...

Η Επέτειος παρουσιάζεται ως μια ιστορική ευκαιρία για την Ελλάδα, να εμφανιστεί ως γραμμή άμυνας του δυτικού πολιτισμού που κινδυνεύει από τη “νεοσκέψη” της πολιτικής ορθότητας και του συνακόλουθου “νεοπουριτανισμού” της.

* “Συνηθίσαμε να θεωρούμε την τέχνη «στολίδι». Είναι όμως «πυρομαχικό» που εξελίσσεται αθόρυβα και δραστικά” (Μαρία Κατσουνάκη).

* “Σε όλ’ αυτά τα χρόνια δύο φορές τρόμαξα πραγματικά. Όταν μια νύχτα του Δεκεμβρίου του 2008 άκουσα στο ραδιόφωνο πως ρίχνουν μολότοφ στις αποθήκες του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου κι όταν είδα τους ευζώνους να εγκαταλείπουν τα φυλάκιά τους” (Τάκης Θεοδωρόπουλος).

Δεν ξέρω ποιος οργάνωσε το σχέδιο του τραπεζιού για το επετειακό δείπνο της 24/3, όμως όποιος το έκανε ή έχει χιούμορ ή είναι σαδιστής. Εννοώ τον Πικραμμένο απέναντι στον Νήπιο, που στη φωτογραφία δεν τολμάει να τον κοιτάξει…

* “Μόνον ο Τσίπρας είχε απομείνει στο δείπνο της Τετάρτης 24/3, ως θλιβερή υπόμνηση του παρελθόντος. Ο μόνος εκεί μέσα χωρίς γραβάτα, αλλά με σινιέ μανικετόκουμπα. Φαίνεται ότι νόμιζε, ο καημένος, ότι μια πινελιά πολυτέλειας ήταν αρκετή για να αντισταθμίσει τη χοντράδα της απρέπειας”(Στέφανος Κασιμάτης).

Update: Ελλάδα 2.0

Ο πρωθυπουργός παρουσίασε το σχέδιο “Ελλάδα 2.0” για την απορρόφηση των πόρων του “Ταμείου Ανάκαμψης – Νέα Γενιά” (31/4). Και το περίεργο είναι ότι στις μέρες μας, πολλοί αναρωτήθηκαν τι ακριβώς συμβολίζει το “Ελλάδα 2.0”. Αυτό που θέλει να καταδείξει είναι την αλλαγή σελίδας. Παραπέμπει στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές ή στα κινητά, όταν “κατεβάζουμε” νέα έκδοση λογισμικού για αναβάθμιση της συσκευής; Νέο software, “αναβάθμιση” της χώρας δηλαδή.

Ένα σχέδιο που εγκρίθηκε μετ’ επαίνων από τις Βρυξέλλες. Ήταν, λέει, το καλύτερο και πληρέστερο σχέδιο που κατατέθηκε απ’ όλες τις ευρωπαϊκές χώρες .Για φαντάσου! Στις 4.104 σελίδες του σχεδίου περιγράφεται μια άλλη Ελλάδα. Μόνη ελπίδα υλοποίησής του το υπό ανάπτυξη “επιτελικό κράτος”.

* “Ο κατάλογος των έργων και των δράσεων είναι τόσο μεγάλος, πολύπλευρος και προωθημένος, που μοιάζει περισσότερο με βιβλίο κάποιου Έλληνα Ιουλίου Βερν από το μέλλον, παρά με υλοποιήσιμο πρόγραμμα του μίζερου παρόντος μας. Και ποιος θα τα κάνει όλα αυτά, θα ρωτήσετε, και μάλιστα σε χρόνο dt; Διότι για το ελληνικό Δημόσιο, πέντε μόλις χρόνια για έργα 60 δισ. μπορεί να θεωρηθούν συνώνυμα του εφιάλτη ή του ανεκδότου, έτσι που έχει μάθει να δουλεύει. Οι δημόσιοι υπάλληλοι που μπαίνουν στις επιτροπές και τις υποεπιτροπές για να προχωρήσουν οι φάκελοι των έργων, έχουν όλα τα χούγια, τις ανησυχίες και τους προβληματισμούς του κόσμου, εκτός από έναν. Να τρέξουν τη δουλειά για να μη χαθούν τα λεφτά. Είναι το τελευταίο που τους ενδιαφέρει, αυτό το μακροσκοπικό μακροοικονομικό θέμα δεν ανήκει στη σφαίρα των στενών «αρμοδιοτήτων» τους. Αυτοί έχουν μάθει σ’ έναν ρυθμό ο οποίος (εκτός σπανίων περιπτώσεων) δεν πολυχαλά τη ζαχαρένια τους και «φυλάει τον κώλο τους» μετά συγχωρήσεως. Ολα τα υπόλοιπα έπονται, κάτω από την ομπρέλα του γενικού συνθήματος «γιαβάς-γιαβάς»” (Πηγή: Protagon.gr)

Θυμηθείτε τι τράβηξε ο Χατζηδάκης με τα στελέχη του υπουργείου του, προκειμένου να επιταχυνθεί η έκδοση των συντάξεων. Εδώ και πολλά χρόνια έχω χαρακτηρίσει την Δημόσια Διοίκηση “εσωτερικό ιμπεριαλισμό”.

2/4/2021: Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου

Δωρίστε στα παιδάκια σας, τα εγγονάκια σας και διαβάστε μαζί τους το παιδικό βιβλίο της Μαρίζας Ντεκάστρο “Τι είναι η Δημοκρατία”.

Ο Ανάξιος της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Sofagate Άγκυρα 7/4: Ένας δικτάτορας, ένας ανάξιος και η υπέροχη Ούρσουλα...)

Ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Σαρλ Μισέλ, το ευρωπαϊκό ανάλογο του δικού μας Ανάξιου (Προκόπης Παυλόπουλος).

* H ελβετική εφημερίδα Neue Zürcher Zeitung σε άρθρο με τίτλο “Αυταρχικοί ηγέτες δυσκολεύουν την Ε.Ε. αναφέρει σχετικά (πηγή:skai.gr):

“Πώς θα αντιδρούσε ο Ταγίπ Ερτογάν, αν για παράδειγμα ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου τον ρωτούσε χαμογελώντας αν υπάρχει και τρίτη πολυθρόνα στο παλάτι του ή αν προσέφερε στην Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν τη δική του θέση; (...) Η απουσία του απαραίτητου επαγγελματισμού και η έλλειψη ικανοτήτων κορυφαίων εκπροσώπων της Ε.Ε, που αναδύονται στις επαφές με αυταρχικούς ηγέτες, έχουν ενδεχομένως συστημικά αίτια. Όσα συμβαίνουν όταν συμβαίνουν είναι περισσότερο από ατοπήματα ή απλά ατυχία. Η Ε.Ε. στηρίζεται σε συμβιβασμούς. Τα κορυφαία πόστα δεν καταλαμβάνουν οπωσδήποτε ικανότεροι και διαπρεπείς, αλλά εκείνοι που έχουν λιγότερους εχθρούς. Το σύστημα αυτό λειτουργεί υπό κανονικές συνθήκες, όταν όμως το ζητούμενο είναι μια γρήγορη και αποφασιστική αντίδραση στην αντιμετώπιση μιας κρίσης τότε οι ηγέτες της Ε.Ε. πέφτουν συχνά σε λάθη. Ο Σαρλ Μισέλ και ο Ζοζέπ Μπορέλ είναι πολιτικοί με σχετικά περιορισμένη εμπειρία, που προσπαθούν να καταστήσουν την Ε.Ε. έναν ευέλικτο και μαχητικό γεωπολιτικό παίκτη. Με αυτό το υπόβαθρο τα λάθη και οι παραλείψεις δεν εκπλήσσουν”.

Διπλωματικές πηγές αναφέρουν ότι το timing ήταν το πλέον ακατάλληλο για την ανωτέρω επίσκεψη. Δεν χρειάζονταν και άλλο στραπάτσο. μετά από αυτό του επικεφαλής της ευρωενωσιακής διπλωματίας Ζοζέπ Μπορέλ στην Ρωσία (6/2 , εάν δείτε το βίντεο των κοινών δηλώσεων του με τον Σεργκέι Λαβρόφ. θα αντιληφθείτε ότι επρόκειτο για μια τελετουργία ταπείνωσης του).

Το μόνο παρήγορο είναι η διαπίστωση ότι η Ε.Ε. μέσα από στραπάτσα προχωράει. Το σύνθημα “κάντο όπως ο Ντράγκι” το επιβεβαιώνει...

Στο μυαλό ενός ισλαμιστή Δικτάτορα…

Και ο Άξιος της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Εν όψι της επίσκεψης του Νίκου Δένδια στην Τουρκία ο Μελβούτ Τσαβούσογλου ετοιμάζετε (Άγκυρα 15/4)...

Ο Μαδούρο, ο Νήπιος και η “πολιτική ωριμότητα” (ως συνώνυμο της συγκάλυψης)...

Μια υπόθεση σεξουαλικής παρενόχλησης στην πρεσβεία της Μπολιβαριανής Δημοκρατίας βασανίζει τα θύματα επί εννέα χρόνια, επειδή την κρίσιμη στιγμή έπρεπε να δείξουν «πολιτική ωριμότητα» και να κρατήσουν το στόμα τους κλειστό, για να μην το μάθουν τα «συστημικά Μέσα Ενημέρωσης». Αυτό ένοιαζε τον ΣΥΡΙΖΑ (Γιώργος Μπαλγκάς Πηγή: Protagon.gr).

Σχετικά και αναλυτικότερα σας είχα προϊδεάσει στην ανάρτηση “Τοπίο στην ομίχλη / Επίλογος: Balkan αυτόβλακες…) της 24/1/21

Και ποτέ να μην ξεχνάτε: ΣΥΡΙΖΑ, το ακαταλόγιστο ως ιδεολογία. ΝΉΠΙΟΣ, παλεύει με κάθε μέσον , όχι για το “τοίχος ανοσίας” αλλά για έναν τοίχο ανοησίας. Αντιλαβού;

!2 Απριλίου: Άνοιξαν τα Λύκεια…

Επί Παραφύση…

* “Οι εργασίες της Προανακριτικής για τον Νίκο Παππά θα έχουν εκπαιδευτικό χαρακτήρα για όλους μας. Διότι οι άνθρωποι που θα καταθέσουν, θα περιγράψουν παραστατικά πώς γίνονται οι δουλειές στις οποίες εμπλέκονται πολιτικοί που προσπαθούν να ενισχύουν την επιρροή τους. Εκπαιδευτική τηλεόραση για ενηλίκους” (Πηγή: Protagon.gr ).

Γενοκτονίας συνέχεια;

Στην 106η επέτειο της, ο Αμερικανός πρόεδρος αναγνώρισε την Γενοκτονία των Αρμενίων από τους Τούρκους (24/4/2021).

Στην πρόσφατη σύρραξη στον Καύκασο, η Τουρκία κατηγορήθηκε όχι μόνο από την Αρμενία, αλλά και από τη Ρωσία και τη Γαλλία, ότι απέστειλε στην εμπόλεμη ζώνη, στο πλευρό των Αζέρων, σκληροπυρηνικές ομάδες τζιχαντιστών από τη Συρία. Αυτοί οι αδίστακτοι μισθοφόροι καταγγέλλεται ότι διέπραξαν πολλές κτηνωδίες κατά αμάχων Αρμενίων.

Το ακαταδίωκτο του παραλόγου..

* “Είναι προβληματική λόγω παραλογισμού η διάταξη που ψηφίστηκε διότι είναι –ή πρέπει να είναι– αυτονόητο ότι για κάθε πολίτη ισχύει ότι νομικώς «δεν ευθύνεται, δεν διώκεται, δεν εξετάζεται για γνώμη που διατύπωσε ή ψήφο που έδωσε», είτε στο πλαίσιο μιας επιτροπής λοιμωξιολόγων είτε σε συνέλευση πολυκατοικίας. Αλλά ποιος είπε ότι τα αυτονόητα στην Ελλάδα έχουν πέραση, αν δεν είναι ρητώς διατυπωμένα σε νόμο;” (Πάσχος Μανδραβέλης).

Ασυλία από τις μηνύσεις των ψεκασμένων...

Και μια τηλεοπτική τζούρα…

Παρακολουθώντας την σειρά του ΣΚΑΪ “8 λέξεις”, μου έκανε εντύπωση πως ένα πρώην μοντέλο ο Νίκος Παππάς έπαιζε εξαιρετικά τον ρόλο ενός καθικιού. Η απορία μου λύθηκε παρακολουθώντας την πορεία του ίδιου στο “Sutvivor” του ίδιου καναλιού. Απλώς στις “8 λέξεις”, έπαιζε τον εαυτό του… Καταχρώμενος επιστημονικούς όρους, θα έλεγα “in vitro” – “in vivo”.

Οι Χαιρετισμοί

Χαῖρε, ἀστὴρ ἐμφαίνων τὸν ἥλιον,

χαῖρε, γαστὴρ ἐνθέου σαρκώσεως.

Χαῖρε, δι' ἧς νεουργεῖται ἡ κτίσις,

χαῖρε, δι' ἧς βρεφουργεῖται ὁ Κτίστης.

Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε.

(από τον “Ακάθιστο Ύμνο”)

29 Απριλίου 2021: Μεγάλη Πέμπτη

Ο Ιησούς Χριστός, σύμφωνα με μία έρευνα η οποία εξέτασε αναφορές από τα Ευαγγελικά κείμενα, καθώς γεωλογικά και αστρονομικά αρχεία εγκατέλειπεν πνεύμαν πάνω στον Σταυρό του μαρτυρίου την Παρασκευή, 3 Απριλίου του 33 μ.Χ.

Η έρευνα (διεξήχθη από το International Geology Review), εξέτασε τη σεισμική δραστηριότητα γύρω από τη Νεκρά Θάλασσα, η οποία απέχει περίπου 20 χλμ από την πόλης της Ιερουσαλήμ. Και αυτό διότι σύμφωνα με το Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο (κεφ. 27, 51-53), όταν ο Ιησούς εγκατέλειπεν πνεύμανν, ένας δυνατός σεισμός έπληξε την περιοχή, κάνοντας τάφους να σπάσουν και τον ουρανό να σκοτεινιάσει. Ερευνώντας τα βαθύτερα στρώματα του εδάφους, οι γεωλόγοι διαπίστωσαν, ότι είχαν συμβεί 2 σεισμοί, εκ των οποίων ο 1ος χρονολογείται το 31 π.Χ., ενώ ο 2ος μεταξύ του 26 μ.Χ. και 36 μ.Χ., δηλαδή κατά τη διάρκεια της περιόδου που αναφέρεται και στο Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο.

Από τα Ευαγγελικά κείμενα διαπιστώνεται ότι:

* Και τα 4 Ευαγγέλια συμφωνούν, ότι η Σταύρωση έγινε όταν ο Πόντιος Πιλάτος ήταν διοικητής της Ιουδαίας (μεταξύ 26 και 36 μ.Χ.)

* Και τα 4 Ευαγγέλια αναφέρουν ότι η Σταύρωση έγινε ημέρα Παρασκευή.

* Και τα 4 Ευαγγέλια συμφωνούν ότι ο Ιησούς εγκατέλειπε πνεύμαν λίγες ώρες πριν την έναρξη του εβραϊκού Σαββάτου, δηλαδή σούρουπο της Παρασκευής.

* Τα Ευαγγέλια, του Ματθαίου, του Μάρκου και του Λουκά, υποδεικνύουν ότι ο Ιησούς εγκατέλειπε πνεύμαν την 14η ημέρα του μήνα Νισσάν, λίγο πριν νυχτώσει. Το περίεργο είναι ότι το Ευαγγέλιο του Ιωάννη σε αυτό το κορυφαίο γεγονός διαφοροποιείται, αναφέροντας ότι ο Ιησούς εγκατέλειπε πνεύμαν πριν νυχτώσει, την 15η ημέρα του μήνα Νισσάν (είναι το νεώτερο, γράφτηκε κατά προσέγγιση το 85-90 μ.Χ., το κατά Μάρκον χρονολογείται από το 45 μ.Χ., το κατά Ματθαίον από το 50μ.Χ. και το κατά Λουκάν το 63 μ.Χ.)

Οι ερευνητές υποστήριξαν ότι τα ανωτέρω στοιχεία σε συνδυασμό με το εβραϊκό ημερολόγιο και διάφορα αστρονομικά στοιχεία, υποδεικνύουν ότι η πιο πιθανή ημερομηνία θανάτου του Ιησού είναι η Παρασκευή 3 Απριλίου του 33 μ.Χ.

Μέρες που είναι πάντα να ενθυμούμεθα την ρήση του Μπέρναντ Σω: “Καλός Χριστιανός, χωρίς την δωροδοκία των Ουρανών”.

Η έξοδος του Πάσχα…

Σαν επιδόρπιο

Η Ευφυής Τυχαιότητα εν δράσει...

Διεθνής ομάδα επιστημόνων κατάφερε να γυρίσει πίσω τον χρόνο την στιγμή που το αποτέλεσμα της Μεγάλης Έκρηξης πήρε “σάρκα και οστά”. Την στιγμή που σχηματίστηκε η πρώτη δομή του Σύμπαντος (μια σειρά από κοσμικές δομές αποτελούμενες από κβαντικά σωματίδια).

Η κρατούσα θεωρία για τον Κόσμο μέρος του οποίου είναι ο γαλαξίας μας, ο πλανήτης μας και εμείς φυσικά είναι ότι πριν από 13,8 δισ. έτη αυτό που ονομάζουμε Σύμπαν ήταν μόνο ένας υπέρθερμος και υπερπυκνός πυρήνας ατόμου. Άγνωστο πώς και γιατί ο πυρήνας αυτός άρχισε να διαστέλλεται προκαλώντας το φαινόμενο που έγινε γνωστό με τον όρο Μεγάλη Έκρηξη αλλά που δεν ήταν βέβαια μια έκρηξη με την συμβατική έννοια του όρου (αυτό το “άγνωστο πώς και γιατί” το έχω ονοματίσει / αποκαλώ “Ευφυή Τυχαιότητα” / αναλυτικότερα έχω αναφερθεί σε προηγούμενες αναρτήσεις και στην “Η τέλεια ομορφιά” της 28/10/2019)

Η Μεγάλη Έκρηξη οδήγησε στην γέννηση του χωροχρόνου και της εκθετικής διαστολής του χώρου. Το φαινόμενο αυτό ονομάστηκε κοσμικός πληθωρισμός ή απλά πληθωρισμός. Το υποθετικό πεδίο που πιστεύεται ότι είναι υπεύθυνο για τον πληθωρισμό (inflation στα αγγλικά) έλαβε την ονομασία inflaton.

ΚΑΛΉ ΑΝΆΣΤΑΣΗ 2.0

Seedrinker