Failed State...

Το κρίσιμο είναι,

να αντιληφθείς τι ακριβώς συμβαίνει

σε μια συγκεκριμένη στιγμή.

Η ανάρτηση αυτή είναι αφιερωμένη στον υιό μου Κωσταντή, για τα σημερινά του γενέθλια.

Ο λαϊκισμός για την επικράτησή του, στοχεύει αποκλειστικά στην διέγερση του θυμικού των ανθρώπων απεμπολώντας κάθε προσέγγιση της πραγματικότητας δια της λογικής, και ευδοκιμεί / συντηρείται σε περιβάλλον διχαστικό το οποίο και φροντίζει να δημιουργεί / συντηρεί...

Ο εθνικολαϊκισμός είναι λαϊκισμός τύπου “εμείς είμαστε οι πραγματικοί εκπρόσωποι του λαού, όλοι οι άλλοι είναι διεφθαρμένοι και μέρος της ελίτ”, με εθνικιστικό χρωματισμό (απομίμηση εθνικισμού) ισχυριζόμενος ότι όσοι δεν είναι με τον λαό (δηλαδή όλοι εκτός από τους λαϊκιστές) είναι εναντίον του έθνους (αναρωτηθείτε πόσοι από τους σημερινούς διαχειριστές της εξουσίας δεν προσπαθούν να κηρύξουν τους πολιτικούς τους αντιπάλους “εχθρούς του λαού” για να τους αφανίσουν;). Ο εθνικολαϊκισμός ως αντί-πλουραλιστικός τείνει στον αυταρχισμό, εχθρευόμενος την ανεξάρτητη Δικαιοσύνη, κάθε ανεξάρτητη Αρχή και τον μη ελεγχόμενο από αυτόν Τύπο.

Δομικό στοιχείο του λαϊκισμού και της χειραγώγησης αποτελεί η “ψευδής συνείδηση”. Η τροπή της συνείδησης σε ψευδή συνείδηση είναι από μόνη της μια χειραγώγηση. Πρόκειται για μία παραποιημένη αναπαράσταση της πραγματικότητας, η οποία ιδιαίτερα σε περιόδους κρίσεων αποικειοποιεί την συνείδηση, αναδυόμενη ως ψευδής φανέρωση της.

“Ως παραποιημένος κόσμος, ως στρεβλή καταγραφή, ως παραμορφωμένη αποτύπωση, μεθοδεύει την κυριαρχία της, προβάλλοντας τον εαυτό της, ως την μόνη αλήθεια. Μια αλήθεια που πασχίζει να είναι αρεστή στις ανεδαφικές επιθυμίες και αθεμελίωτες προσδοκίες. Αυτό είναι το μέτρο της. Αναζήτηση, αμφιβολία, κριτική σκέψη και κριτική συνείδηση, ορθός λόγος, κανόνας και νόμος προκαλούν τρόμο σε κάθε ψευδή συνείδηση, στους φορείς και στους εκφραστές της. Η ψευδής συνείδηση δεν είναι θεωρία. Ζει ανάμεσά μας. Αυτοπροβάλλεται στους δρόμους. Αυτοθαυμάστηκε στις πλατείες. Κομπορρημονεί στη Βουλή”(Λευτέρης Κουσούλης).

Η Παραφύση βρέθηκε στην εξουσία επενδύοντας στο μύθευμα ότι οι Έλληνες αποτελούν τα μονίμως θύματα της ευρωπαϊκής ενοποίησης, με σκοπό να τους καταστήσει αυτή θύματα της εξόφθαλμα παράλογης ρητορικής και πρακτικής της περί απεγκλωβισμού των, με τα γνωστά αποτελέσματα.

Η Team Populism, ένα δίκτυο πολιτικών επιστημόνων, ανταποκρινόμενο σε ένα κουίζ περί του πιο λαϊκιστή ηγέτη που έβαλε η εφημερίδα Guardian (διαδικτυακή έκδοση), ανέλυσε κείμενα προεκλογικών ομιλιών πολιτικών της παγκόσμιας σκηνής δίνοντας βάση στην έκταση της ρητορικής του λαϊκισμού που περιέχονταν σε αυτές και ανέδειξε στην πρώτη θέση τον Νήπιο με τον Μαδούρο να ακολουθεί (8/3).

Σχετικά θα αναφερθώ σε μια από τις πρώτες ενέργειες του Νηπίου και της Παραφύσης του, δηλωτική ακραιφνούς λαϊκισμού. Μετονόμασε το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα, λογικά δομημένο / απόρροια του Συνταγματικού δικαιώματος της εργασίας, σε Εισόδημα Κοινωνικής Αλληλεγγύης το οποίο εδράζεται στο συναίσθημα της φιλανθρωπίας (οι δικαιούχοι του δυνητικώς επαίτες).

Το καλοκαίρι του 2015 η Πραγματικότητα κτύπησε κατακούτελα την λαϊκή μάζα ΚΔΩΑ (Κτηνώδης Δύναμη Ωργιώδης Άγνοια) (1), γεγονός που για τους πολίτες αποτελούσε κάτι φυσική συνέπεια). Η Παραφύση τελικώς την “έβγαλε καθαρή” με την ιστορική πλέον “kolotuba” του Νηπίου. Οι δε κάτοικοι της χώρας του Υπαρκτού Ελληνισμού θα την βιώνουν με τον έναν ή άλλον τρόπο επί 3 γενεάς (99 χρόνια, όσα και τα χρόνια υποθήκευσης της δημόσιας περιουσίας).

Το διχαστικό κλίμα το οποίο συντηρεί ο λαϊκισμός για την αυτοσυντήρησή του δεν επιτρέπει την συμφωνία και σε θεμελιώδεις πτυχές του κοινωνικού συμβολαίου. Στην χώρα του Υπαρκτού Ελληνισμού δεν μπορεί να γίνει καθολικά αποδεκτό ότι οι ζημιογόνες / προβληματικές επιχειρήσεις είναι κοινωνικά επιζήμιες, διότι δια των φόρων γίνεται η κάλυψη των ζημιών τους. Δεν μπορεί να γίνει αντιληπτό / αποδεκτό ότι η τεχνολογία συμβάλει στην καταπολέμηση του πελατειακού κράτους, της ασυδοσίας, της έλλειψη λογοδοσίας. φοροκλοπής κλπ. συμμετέχοντας / επιτρέποντας συνειδητά στις συντεχνίες να εμποδίζουν τεχνολογικές καινοτομίες όταν αυτές διαπιστώσουν ότι απειλούν τα προνόμιά τους. Δεν μπορεί να γίνει αντιληπτό ότι δια του λαϊκισμού ανέρχονται στην εξουσία συνήθως άνθρωποι υβρίδια πολιτικού αριβισμού, κυνισμού, αμορφωσιάς και ανικανότητας σε συνδυασμό με την βλακεία.

Για τον λόγο αυτό από την πρώτη στιγμή μετονόμασα τον Τσίπρα σε Νήπιο (εκ του νηπιώδες) επισημαίνοντας ότι πολλές από τις ενέργειές του πρέπει να αποδοθούν στην βλακεία του. Και ο Νήπιος συνεχώς βρίσκει τρόπους να το επιβεβαιώνει. Τελευταία στην τελετή κοπής της πίτας στο υπουργείο Εξωτερικών (22/2), μεταξύ των άλλων κοινότοπων ξεχωρίζει η φράση: “Η θητεία μου στο υπουργείο Εξωτερικών μού έδωσε τη δυνατότητα να συνειδητοποιήσω… το πόσο καθοριστικός είναι ο ρόλος των διπλωματών και του στελεχιακού δυναμικού στη διαμόρφωση της εξωτερικής μας πολιτικής”. Ο νηπιώδης χρειάστηκε 4 χρόνια πρωθυπουργίας και αυτοδιορισμό του σε υπουργό Εξωτερικών για να αντιληφθεί την σημασία της διπλωματίας. Αλληλούια...

Ο Νήπιος εργαλειοποιώντας την διαδικασία εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας αναρριχήθηκε στην εξουσία και επίλεξε έναν όμοιό του, αλλά μορφωμένο τον Προκόπη Παυλόπουλο για την θέση (εκβιαζόμενη επί της ουσίας, συνηγόρησε και η ΝΔ σε αυτήν την επιλογή με μόνον καταψηφίσαντα τον Κ. Μητσοτάκη).

Για τον λόγο αυτό από την πρώτη στιγμή μετονόμασα τον Παυλόπουλο σε Ανάξιο. Το ότι οι μορφωμένοι λαϊκιστές δε έχουν ανοσία στην βλακεία, φροντίζει να το επιβεβαιώνει σχεδόν σε κάθε ομιλία / δήλωσή του. Τελευταία, στην δήλωση του για τον θανόντα φιλάνθρωπο φούρναρη της Κω, τον και τιμηθέντα από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με το Βραβείο του Ευρωπαίου Πολίτη, Διονύση Αρβανιτάκη (17/2) ανέφερε: “Ο Διονύσης Αρβανιτάκης μπόλιασε τον πολιτισμό της Ευρώπης με τον αξιακό κώδικα του ελληνικού πολιτισμού, μέσ’ από τις εμβληματικές αρχές του ανθρωπισμού και της αλληλεγγύης”. Με λίγα λόγια ο Ανάξιος ισχυρίζεται ότι μέχρι εμφανίσεως του
“συγχωρεμένου” και την φιλάνθρωπη ενέργειά του να μοιράζει ψωμί στους πρόσφυγες, ο ευρωπαϊκός πολιτισμός δεν ήξερε τι πάει να πει ανθρωπισμός και αλληλεγγύη. Αν είμαστε με τα καλά μας... Εδώ δεν πρόκειται για μια έκφανση της προσφιλούς μεθόδου των λαϊκιστών, της “εργαλειοποίησης” των πάντων, αλλά για το άκρον άωτον της βλακείας (συνυπολογίζοντας και την θέση του). Και να συνυπολογίσετε ότι είναι ο Πρόεδρος της χώρας του Υπαρκτού Ελληνισμού, μιας χώρας την οποία το Συμβούλιο της Ευρώπης έχει καταδικάσει για εκτεταμένη κακομεταχείριση των κρατουμένων μεταναστών από την αστυνομία στα κέντρα κράτησης, ιδίως της Μόριας και του Έβρου τα οποία και κρίνονται ως τελείως ακατάλληλα γενικώς.

Και το “Τρίο της Βλακεία” συμπληρώθηκε με τον Γιάνη με ένα “ν” Βαρουφάκη. Εκτός των άλλων αυτός αποτελούσε την επιτομή της αυταρέσκειας / ναρκισσισμού. Τον παρακολουθούσα από την τις πρώτες εμφανίσεις του στην τηλεόραση να ομιλεί βαυκαλιζόμενος, αλλάζοντας τις “εντυπωσιακές” Θέσεις του όπως τα εντυπωσιακά του υποκάμισα. Για τον λόγο αυτό από την πρώτη στιγμή που ο Νήπιος του ανέθεσε το υπουργείο Οικονομικών τον μετονόμασα σε Μπαρουφάκη.

Από τις αρχές του 2015 στην χώρα του Υπαρκτού Ελληνισμού και από το 2016 και έπειτα στην Βρετανία του Μεγαλοϊδεατισμού, πολιτικές ηγεσίες υβρίδια εθνολαϊκισμού και βλακείας πίστεψαν πως ήταν ικανές να διαιρέσουν την Ε.Ε. Ειδικότερα ο Νήπιος ήλπιζε να συμπαρασύρει τις χώρες του Νότου στην δημιουργία ενός αντισυνασπισμού. Τελικώς αμφότερες αντιμετώπισαν την δύναμη της ενότητας στην Ευρώπη. Αντελήφθησαν με τον πλέον οδυνηρό τρόπο για τις χώρες τους, τις δυνατότητες αντίδρασης της Ε.Ε. σε επίδοξους διασπαστές της.

Στην χώρα του Υπαρκτού Ελληνισμού η βλακεία και ο αμοραλισμός της 1ης φορά Αριστερά, οδήγησε σε ένα νέο αχρείαστο μνημόνιο με κύριο χαρακτηριστικό τον δημοσιονομικό καιροσκοπισμό που οδήγησε στην ενίσχυση ενός ιδιότυπου (δια της φορολογίας) κρατισμού υπό τις ευλογίες της Μέρκελ και του Μοσκοβισί. Αυτό έδωσε την δυνατότητα στην Παραφύση δημιουργίας υπέρ-πλεονασμάτων εις βάρος μεν της οικονομίας προς όφελος της δε, διότι της έδινε την δυνατότητα μιας επιδοματικής προεκλογικής πολιτικής. Μία πολιτική συμπλέουσα με τα συμφέροντα /επιδιώξεις των πιστωτών, οι οποίοι επιδιώκουν την απρόσκοπτη καταβολή των τοκοχρεολυσίων τους δια των πλεονασμάτων, η οποία αποτελεί επί της ουσίας και την παροχή / αντιμίσθιο προς στον Νήπιο για τις εκδουλεύσεις του (η χώρα αποθήκη προσφύγων και παράνομων μεταναστών / “Συμφωνία των Πρεσπών” / υφαλοκρηπίδα Καστελόριζου, εν εξελίξει... ).

Αναφερόμενος στην βλακεία των κυβερνόντων, δεν επιχειρώ να τους δικαιολογήσω, επιχειρώ δια της λογικής να επισημάνω την βλακεία / ανωριμότητα της λαϊκής μάζας ΚΔΩΑ (Κτηνώδης Δύναμη Ωργιώδης Άγνοια) την υπεύθυνη για τα τεκταινόμενά τους. Όπως έχω επισημάνει πολλάκις και επισημαίνω πάλι λόγω και των επερχόμενων εκλογών, στην “μάζα” περιλαμβάνω και τους απέχοντες των εκλογών οι οποίοι έδωσαν την δυνατότητα στους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ με την ψήφο του 19% του εκλογικού σώματος να καταστρέψουν την χώρα. Τους βλάκες που αποποιούνται την δυνατότητα πολιτικής τους παρέμβασης, την “εκπολιτισμένη” ιδιότητα του κατοίκου, δηλαδή αυτήν του Πολίτη.

Το γεγονός είναι ότι η βλακεία, η ανικανότητα, η αυτάρεσκη ημιμάθεια, η αγένεια, το αντιαισθητικό (κάτι “μουτζούρες” αναγορεύονται σε graffiti) ενυπάρχουν στο κοινωνικό γίγνεσθαι διαχρονικά. Και διαχρονικά στις υγιείς κοινωνίες προκαλούσαν την αντίδραση της πλειονότητάς της, η οποία και τα επισήμανε, γεγονός που υπενθύμιζε / έδινε νέα πνοή στις αξίες της κοινής λογικής, της αποτελεσματικότητας, της καλλιέργειας, της ευγένειας, της αισθητικής δημιουργώντας τα αντίστοιχα αντισώματα εντός των. Μπορεί αυτή η “υγιείς αντίδραση” να μην αποτελούσε εχέγγυο επιτυχίας των πολιτών, αλλά δεν τους καθιστούσε περίγελο εντός του κοινωνικού τους γίγνεσθαι. Άλλωστε η αιδώς θεωρούνταν από αρχαιοτάτων χρόνων θεμέλιο μιας λειτουργικής κοινωνικής συνύπαρξης. Σήμερα στην χώρα του Υπαρκτού Ελληνισμού ο “πολακισμός” (εκ του Πολάκη) κυριαρχεί και η παραγωγή των σχετικών “υγειών κοινωνικών αντιδράσεων” έχει ανασταλεί. Και η ανοσία έναντι της ανοησίας της βλακείας, της ανωριμότητας και της ανικανότητας, είναι αυτή που έχει καλύψει με ένα “ομιχλώδες πέπλο” όλους τους θεσμικούς χώρους.

Η διάχυτη βλακεία στους χώρους της 1ης φορά Αριστεράς εκδηλούμενη ως καιροσκοπισμός, δεν επιτρέπει πλέον τον διαχωρισμό της ανωριμότητας / βλακείας ακόμη και από τις πράξεις βίας (και ποινικές) οι οποίες υπονομεύουν την λειτουργικότητα της κοινωνίας.

Τα παιδιά με τις μολότοφ, ανώριμα. Οι ενήλικες με τις ενέργειες / προτροπές για βία, βλάκες κλπ. Προάγγελος του αυτό που η Ιστορία θα καταγράψει με μελανά χρώματα. Η βίαια ματαίωση / βεβήλωση της 28ης Οκτωβρίου 2011 στην Θεσσαλονίκη, όταν υβρίστηκε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, χαρακτηρίστηκε “η παρέλαση του Λαού” . Και οι ανάλογες βίαιες ενέργειες στις άλλες πόλεις “αυθόρμητες λαϊκές αντιδράσεις” οι οποίες “αποτελούν τον καλύτερο φόρο τιμής σε αυτούς πού έδωσαν την ζωή τους. Συμπερασματικά επί Παραφύση οι άνθρωποι που επιβραβεύουν τη βία και την υποκινούν, εφόσον εξυπηρετούν την πολιτική της επιβίωση, αντιμετωπίζονται ως ενεργά πολιτικά όντα ή απλά ανόητοι / βλάκες και απαλλάσσονται λόγω βλακείας, άλλως ονοματίζονται ακροδεξιοί φασίστες.

Μια αχτίδα ελπίδας πέρασε αυτό το “ομιχλώδες τοπίο”. Επιτέλους η Δικαιοσύνη απέτρεψε την 7η άδεια στον δολοφόνο 12 ανθρώπων, τον σε 11 φορές εις θάνατον καταδικασθέντα, τον αμετανόητο Δημήτρη Κουφοντίνα (27/2). “Όσο υπάρχει κρατική τρομοκρατία, τόσο θα υπάρχουν άνθρωποι που θα ξαναπιάνουν το κόκκινο νήμα των αγώνων...Τα λόγια αυτά τα λένε και τα κάνουν αλληλέγγυα πράξη πολλοί πολλοί ακόμα”, ήταν η απάντηση / απειλή του “φαρμακοχέρι” της 17Ν στο βούλευμα του Πλημμελειοδικείου Βόλου που απέρριψε την χορήγηση άδειας.

Και ποτέ μην ξεχνάτε το απολύτως ιστορικά επιβεβαιωμένο:

Ο Λαϊκισμός βλάπτει σοβαρά τον Λαό...

Θα κλείσω αυτό το κείμενο με το νέο μύθευμα της Αριστεράς. Μετά την παταγώδη αποτυχία της “1ης φορά Αριστερά” οι “προοδευτικοί αλαζόνες” της Αριστεράς άρχισαν να μιλούν για την “άλλη Αριστερά”. \Μια “προοδευτική αλαζονεία” δομείμένη στην πολιτισμική αμνησία. Επιμένουν στην Μεγάλη Αριστερή Ιδέα όσες φορές κι αν αυτή έχει ακυρωθεί από την ιστορική πραγματικότητα. Απέτυχε στη Σοβιετία λόγω Στάλιν, απέτυχε στην Κίνα λόγω Μάο, απέτυχε στην Κούβα, στην Ανατολική Γερμανία ή στη Ρουμανία. Αλλά αυτό για τους προοδευτικούς αλαζόνες της Αριστεράς δεν σημαίνει ότι η Αριστερή Ιδέα δεν είναι Μεγάλη.

* “Άσε το παρελθόν εκεί που βρίσκεται, στα αρχεία των ιστορικών, σου λένε. Ο δικός μας κόσμος δεν μοιάζει με κανέναν Το ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς είναι ο ναρκισσισμός της. Σου προσφέρει την υπεροχή μιας Μεγάλης Ιδέας, η οποία, όσες φορές κι αν ακυρωθεί από την ιστορική

πραγματικότητα, δεν χάνει το μεγαλείο της” (Τάκης Θεοδωρόπουλος).

Σήμερα η “άλλη Αριστερά” ευαγγελίζεται την “από-ανάπτυξη” και την “ολιγαρκή αφθονία”. Επί της ουσίας μετονομάζοντας τα αποτελέσματά του ανελεύθερου κεντρικού σχεδιασμού της οικονομίας. Δηλαδή παραπαίουσα οικονομία, για τον λαό ολιγάρκεια (ένδεια) και ευμάρεια (χλιδή) για την νομενκλατούρα (την πρόγευση την βιώνουμε).

Σημείωση 1: Απεβίωσε στα 82 του χρόνια ο συγγραφέας, μεταφραστής και εικαστικός Πάνος Κουτρουμπούσης, μία από τις σημαντικότερες μορφές του μπιτ κινήματος στη χώρα μας. Συμμετείχε στην παρέα των Ελλήνων υπαρξιστών και από το 1963 συμμετείχε στην έκδοση του περιοδικού “Πάλι” του μπιτ κινήματος. Ήταν αυτός που αναφέρθηκε σε “κόμμα ΚΔΩΑ”. Είμαι αυτός που το ζήκλεψε (εκ του ζηλεύω και κλέβω) και αναφέρομαι σε “λαϊκή μάζα ΚΔΩΑ”.

Επίλογος

Η συνωμοσία των πυρήνων της... καταστροφής.

Ελληνική παρεοκρατία...

Όλοι οι εικονιζόμενοι εκτός από την Περιστέρα, σήμερα σύντροφο του Νηπίου και με φωτογραφική τροπολογία τοποθετημένη στην 3ο/βάθμια εκπαίδευση και του πρώην εκπροσώπου της Παραφύση Σακελαρίδη ο οποίος παραιτήθηκε, έχουν σήμερα θέση στην Παραφύση ή το Μαξίμου. Πολλοί σχολίασαν ότι μόνο το μπουκάλι στο τραπέζι δεν υπουργοποιήθηκε. Τους διαψεύδω: Το μπουκάλι “τοποθετήθηκε” στην λαϊκή μάζα ΚΔΩΑ (Κτηνώδης Δύναμη Ωργιώδης Άγνοια). Ειδικότερα και εκχυδαϊσμένα στον κώλο των Αγανακτισμένων...

Συνταγματική αναθεώρηση αλά Παραφύση (13/2)...

Ο κυνισμός στην υπηρεσία της προετοιμασίας ευνοϊκών συνθηκών για την θέση της στην αντιπολίτευση.

* “Η διαδικασία της συνταγματικής αναθεώρησης μέχρι στιγμής αποκάλυψε τον ΣΥΡΙΖΑ ως εχθρό της προόδου, της ευημερίας, της ελευθερίας και της δημοκρατίας. Θαρρείς ότι είναι βγαλμένοι από τον κόσμο του Εντμόν Αμπού. Θυμίζουν κατσαπλιάδες του 19ου αιώνα, που υποχωρούν και για αντιπερισπασμό καίνε χωριά. Για ένα είμαι βέβαιος, όσο παρακολουθώ την εξέλιξη του δράματος της πολλαπλής χρεοκοπίας μας: είναι απαραίτητη η κυβέρνηση Μητσοτάκη, με άνετη πλειοψηφία στη Βουλή ” (Στέφανος Κασιμάτης).

* “Και αφήνουν τον αγώνα τον καλό στη σοφία του κ. Κατρουγκάλου; Ο οποίος, εδώ που τα λέμε, είπε το προφανές: «Δεν θέλουμε ιδιωτικά πανεπιστήμια για να μη φορτώνονται οι φοιτητές με δάνεια». Έχετε αναλογισθεί πόσο λιγότερο χρεωμένοι θα ήσαν οι ‘Ελληνες αν δεν υπήρχαν αυτοκίνητα; Πόσα δυστυχήματα θα είχαμε γλιτώσει; Κι αν δεν υπήρχαν αεροπλάνα, θα είχαμε αεροπορικά δυστυχήματα; Μερικές φορές τα πράγματα είναι τόσο απλά. Ο άνθρωπος στη Λίθινη Εποχή ήταν ευτυχέστερος του σημερινού. Δεν έπαιρνε αντικαταθλιπτικά ούτε χρωστούσε στις τράπεζες και το Δημόσιο” ( Τάκης Θεοδωρόπουλος).

Η Παραφύση leasing, εικονογραφημένη.

Ανασχηματισμός της Παραφύση leasing (με καμένους χωρίς Καμένο /15/2)…

...Σε Παραφύση entertainer. Στην χώρα του Υπαρκτού Ελληνισμού, η Παραφύση επιβιώνει παρέχοντας διακυβέρνηση έμπλεη διασκέδασης. Επιβεβαίωση ότι αυτή η χώρα δεν χρεοκόπησε μόνο οικονομικά αλλά και πολιτισμικά.

Γ. Κυρίτσης (βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ για την Παραφύση entertainer, 17/2): “Η Moody’s μας αναβάθμισε από ΠΑΣΟΚ ΒΒ σε ΠΑΣΟΚ ΒΒ+”. Αλληλούια....

Προστασία 1ης κατοικίας...

Ο “πρωτάνθρωπος των Χανίων”.

Ο πολιτισμός ξεκίνησε την στιγμή που ο πρώτος άνθρωπος αντί να πετάξει πέτρα στον αντίπαλό του, του εκδήλωσε τον θυμό του με άναρθρες κραυγές. Ένα δραματοποιημένο σχετικό ντοκιμαντέρ, θα ήταν άδικο εάν δεν είχε αναφορά και στην αφετηρία του πολιτικού πολιτισμού, παρουσιάζοντας ως ζωντανό παράδειγμα τα τεκταινόμενα στην βουλή της χώρας του Υπαρκτού Ελληνισμού και τον “πρωτάνθρωπο των Χανίων” (Πολάκης Παύλος).

Και πάντα να ενθυμούμεθα ότι το πολιτικό χάος συνδέεται και με τον εκφυλισμό και την αποχαλίνωση του πολιτικού λόγου.

Η εξήγηση των πάντων / Σκηνές από το παρελθόν του Νηπίου.

Οι εγγαστρίμυθοι και ο αρκουδιάρης...

“Κυβερνούν εγγαστρίμυθοι του Ανδρέα Παπανδρέου. Άνθρωποι που τον μιμούνται” ανέφερε σε συνέντευξή του Διονύσης Σαββόπουλος (ΣΚΑΙ 21/2)

“Ο εγγαστρίμυθος δεν χρεώνεται ο ίδιος αυτά που λέει, ως εκ τούτου μπορεί να λέει ότι θέλει, και οι άλλοι, ενώ ξέρουν, «βλέπουν» τη μαριονέτα ή τον κρυμμένο εαυτό. Περίπλοκη τέχνη, ελαφρώς παρωχημένη, χρειάζεται ειδική άσκηση των φωνητικών χορδών και δεν διασκεδάζει ούτε θαυμάζεται πια όπως άλλες εποχές. Όμως μετασχηματίζεται και υπάρχει σε διάφορες εκδοχές, υποδηλώνοντας, ενίοτε, και μια διαταραχή: άλλα μπορεί να υποστηρίζει η μαριονέτα και άλλα ο ηθοποιός - εγγαστρίμυθος που τη χειρίζεται. Στον κόσμο του θεάματος αυτό μπορεί να δηλώνει ταλέντο, στην πολιτική όμως οδηγεί, αποδεδειγμένα, στην καταστροφή”.

Στην ίδια συνέντευξη ο Σαββόπουλος ανέφερε ότι ο Παύλος Πολάκης του θυμίζει πάλαι ποτέ “αρκουδιάρη”.

Η “Γέφυρα” των απελπισμένων (25/2)

* “Και η ιδρυτική διακήρυξη της κίνησής τους (Γέφυρα) δεν είναι παρά αντιγραφή όσων έλεγε ο ΣΥΡΙΖΑ το 2015; Η Ευρώπη που κινδυνεύει απ’ τον φιλελευθερισμό και την Ακροδεξιά, η Ευρώπη των ανοικτών συνόρων και λοιπά ζαρζαβατικά” (Τάκης Θεοδωρόπουλος).

* “Πόσος νεοφιλελευθερισμός υπάρχει σε μια χώρα όπου οι φόροι και οι εισφορές επί των οικονομικώς επιζώντων απορροφούν έως και τα 3/4 του εισοδήματός τους; Πόσος νεοφιλελευθερισμός υπάρχει, όταν τα τελευταία τέσσερα χρόνια η μισθολογική δαπάνη του Δημοσίου αυξήθηκε κατά 1% του ΑΕΠ;

Ο λαϊκισμός μετριέται δυσκολότερα. Οι Γεφυριζαίοι προσπερνούν το πρώτο εξάμηνο του 2015 – τη μεγαλύτερη κρίση της Τρίτης Ελληνικής Δημοκρατίας από τη θεμελίωσή της, το 1974. Προσπερνούν και τα τριάμισι χρόνια που ακολούθησαν – αφού ο συνεταιρισμός με τον Καμμένο σχόλασε. Λένε ότι οι Πρέσπες και η μεταναστευτική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ τον διαχωρίζουν από την “ορμπανική Δεξιά” (Μιχάλης Τσιντσίνης).

Η “Γέφυρα” των ντεσπεράντος της Χαζοαριστεράς για την ζεύξη με την Παραφύση Χαζοαριστερά. Και ο οιωνός: Πέσαν όλα τα γιοφύρια της Κρήτης (από την νεροποντή)....

Και το κερασάκι... Ο Νήπιος μετά την συνεδρίαση της πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ (26/2) μίλησε για “απεύθυνση ενός πλατιού καλέσματος για την δημιουργία ενός μετώπου, προς τις προοδευτικές δυνάμεις” προσπαθώντας να στήσει “γέφυρα” και με την αριστερίζουσα διάλεκτο

(“γέφυρα” του Νηπίου με την ελληνική γλώσσα δεν υπάρχει). Αλληλούια.

Τελικά αυτό που ζούμε σήμερα είναι η απόδειξη της πλήρους κατάρρευσης των κρατικών δομών Ψυχικής Υγείας...

Οι πολιτικορεκτάδες...

Το γαλλικό Κοινοβούλιο (15/2) ψήφισε υπέρ της κατάργησης των λέξεων “μητέρα” και “πατέρας” από όλα τα επίσημα έγγραφα του εκπαιδευτικού συστήματος, προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι διακρίσεις που έπλητταν μέχρι σήμερα τους gay γονείς. Από εδώ και πέρα, οι λέξεις “μητέρα” και “πατέρας” θα δώσουν τη θέση τους στις “γονέας 1” και “γονέας 2”.

Δεν θα διατυπώσω το λογικό ερώτημα: Τελικά πόσα μπορεί να είναι τα παιδιά των gay που πηγαίνουν σχολείο, όταν οι gay αποτελούν το 4% του πληθυσμού κατά τους επιστήμονες και το 8% κατά την gay κοινότητα;

Θα διατυπώσω όμως το ερώτημα: Είναι επιτρεπτό να βιάζουμε την γλώσσα; Δόκιμο θα ήταν , εφόσον η political correct λογική τους περί ισότητας το επιβάλλει, να αντικαταστήσουν τις λέξεις “μητέρα” και “πατέρα” με τις “κηδεμόνας 1” και “κηδεμόνας 2”. Τα gay ζευγάρια εκ της φύσεως δεν μπορούν να γίνουν γονείς και ως εκ τούτου και να συνάψουν γάμο (και πολιτικό). Περισσότερο προσομοιάζουν με ισόβιους αναδόχους συμβιούντες επισήμως (σύμφωνο συμβίωσης). Σε καμμία περίπτωση δεν συγκροτούν “οικο-γένεια”. Αυτό που συγκροτούν θα το βαφτίσω “οικο-αναδοχή / οικο-τεκνοθεσία” (ευκαιριακά).

Και λίγο πλάκα: Με τον τρόπο αυτό επιτυγχάνεται και η απάλειψη των φύλων και ως εκ τούτου δίνεται τέλος επιτέλους και στον πόλεμο των 2 φύλων ο οποίος μαίνεται κατά τις φεμινίστριες από την εμφάνισή τους.

Οι πολιτικορεκτάδες όχι μόνο προσπαθούν να διαστρέψουν τις έννοιες των λέξεων αλλά και των νέων κατηγοριοποιήσεων οι οποίες εξειδικεύουν το γενικόλογο. Εξαιρετικό παράδειγμα η έννοια της “έμφυλης βίας”. Οι πολιτικορεκτάδες δεν εστιάζουν στον αποτροπιασμό της βίας, αλλά στο φύλλο θύτη θύματος και μάλιστα πολλοί από αυτούς είναι που χειροκροτούν άλλες μορφής βίας , τις οποίες και βαφτίζουν “ταξική”, “πολιτική”, “αντιφασιστική” κλπ.

Σχετικά ο Όργουελ επισήμανε (1946): “Μπορείτε να ανοίξετε το μυαλό σας και να αφήσετε τις ετοιματζίδικες φράσεις να μπουν μέσα. Αυτές θα στήσουν τις προτάσεις σας – ως ένα βαθμό θα σκεφτούν ακόμη και τις σκέψεις σας – και εν ανάγκη θα επιτελέσουν την σημαντική υπηρεσία να συγκαλύψουν εν μέρει το νόημά σας, ακόμη και από σας τους ίδιους”. Με 2 λόγια όταν νομοθετείς τη χρήση λέξεων, η σκέψη είναι καταδικασμένη.

Επίσηςνα επισημάνω ότι το ερώτημα “Πολιτική Ορθότητα ή Αλήθεια και Λογική ”, αποτελεί την μετεξέλιξη / επικαιροποίηση (μετά την κατάρρευση της Σοβιετίας) του ερωτήματος “Αριστερά ή Αλήθεια και Λογική”.

Και το τελευταίο δημιούργημά τους: Άγνωστοι έγραψαν (18/2) με σπρέι “#MeToo” στα πόδια της γυναίκας, στο άγαλμα (“Παράδοση άνευ όρων”, Σαρασότα, Φλόριντα) που αναπαριστά την πασίγνωστη φωτογραφία του Άλφρεντ Αϊζενσταντ (Times Square, 14/8/1945), μια ημέρα μετά τον θάνατο του σε ηλικία 95 ετών Τζορτζ Μεντόνσα, του ναύτη που απαθανατίστηκε στη φωτογραφία.

Οι “πολιτικορεκτάδισες” του “MeToo” ισχυρίζονται ότι η φωτογραφία και κατ’ επέκταση και το άγαλμα αποτελεί περίπτωση δημόσιας σεξουαλικής επίθεσης. Και αυτό όταν η Γκρέτα Φρίντμαν, η νοσοκόμα της φωτογραφίας είχε δηλώσει / εξηγήσει ότι δεν αισθάνθηκε αρνητικά για το φιλί, παρά το ότι ο Μεντόζα της ήταν εντελώς άγνωστος. “Δεν ήταν κάτι ρομαντικό. Ήταν κάτι σαν Δόξα τω θεώ, ο πόλεμος τέλειωσε”. Το “1984” του Όργουελ στα όνειρά αυτών που, θέλουν να ευνουχίσουν και την Ιστορία για τον “εξαγνισμό των ηθών στην παγκόσμια δημοκρατία”...

Δόξα τω θεώ, ο “πόλεμος” τους ενάντια στην λογική θα τελειώσει οσονούπω . Να ρωτήσω: Μήπως και ξέρετε καμιά όμορφη νοσοκόμα; Και παρακαλώ μην με καρφώσετε σε αυτούς...

Και μην ξεχνάτε: “The pussy carries a boat...” Το σύνθημα αντίδρασης μας στο υστερικό, πουριτανικό, νεομακαρθικό “Μe Τoo”. (σχετικά στην ανάρτηση του Ιανουαρίου 2018: “Λίγες λέξεις, για μια άγνωστη λέξη / Επίλογος / The pussy carries a boat…”).

Στα απόνερα ...

Της Συμφωνίας των Πρεσπών:

Με αφορμή την κύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών, το BBC, με εκτενές δημοσίευμα στην ηλεκτρονική του έκδοση (24/2), αναφέρεται στην συνομιλία του συντάκτη του σε χωριό της βόρειας Ελλάδος με τον κ. Φωκά ( ζήτησε να μην δημοσιοποιηθεί το επίθετό του). Έναν Έλληνα που αυτοπροσδιορίζεται ως “Μακεδόνας”, ο οποίος και τον οδήγησε να αντιληφθεί “ την οδυνηρή ιστορία της μη αναγνωρισμένης σλαβικής μειονότητας της Ελλάδος”. Ο κ. Φωκάς αναφέρθηκε “στην αόρατη μειονότητα της Ελλάδας”. Επίσης ότι “με την επικύρωση συμφωνίας για την «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονία», η Ελλάδα αναγνώρισε σιωπηρά την ύπαρξη μακεδονικής γλώσσας και εθνότητας, διερωτηθεί δε, για τον λόγο άρνησης αναγνώρισης σλαβομακεδονικής μειονότητας» στην Ελλάδα”. Αλληλούια...

Επίσης σύμφωνα με σκοπιανές πηγές, στην επικείμενη απογραφή του πληθυσμού της γειτονικής χώρας θα περιλαμβάνεται και ερώτημα περί εθνότητας! Αποτέλεσμα της συμφωνίας του Ζάεφ με την ηγεσία του αλβανικού κόμματος που τον στηρίζει στην κυβέρνηση. Και για να καταστεί αντιληπτό ποια είναι η εθνικότητα των πολιτών θα ερωτηθούν ποια είναι η μητρική τους γλώσσα. Και βάσει της Συμφωνίας των Πρεσπών δεν είναι άλλη από την “μακεδονική”. Σύμφωνα με την “Εστία”, η ερώτηση για την εθνότητα δεν ικανοποιεί μόνο τους Αλβανούς που διαβούν στο βόρειο τμήμα των Σκοπίων καθώς ο αριθμός τους έχει αυξηθεί, αλλά και τον Ζάεφ που θα αποκτήσει ένα ισχυρό “χαρτί” για να πετύχει τον σκοπό του που δεν είναι άλλος από το να σφετερισθεί καθ' ολοκληρίαν την λέξη “Μακεδονία”. Επίσης σημειώνεται ότι προς της υπογραφής της Συμφωνίας των Πρεσπών, ο ίδιος ο διευθυντής της Στατιστικής Υπηρεσίας είχε δηλώσει ότι δεν θα ετίθετο τέτοιου είδους ερωτήματα στην απογραφή.

Τέλος και ως“Μακεδονία” τα Σκόπια στην Διεθνή Έκθεση Τουρισμού στο Βερολίνο. Αλληλούια...

Προμελετημένη ενέργεια. Πάραυτα με την εκδήλωση διαμαρτυρίας από τον Έλληνα Πρέσβη, οι Σκοπιανοί προέβησαν σε μερική αντικατάσταση των επίμαχων πινακίδων με νέες που έγραφαν “Βόρεια Μακεδονία” (είχαν έτοιμες τις σωστές / ενδεδειγμένες αφίσες). Αλληλούια...

Ενός εγκλήματος / μιας κατακόμβης.

Άλλο να σκέφτεσαι για την εγκληματική ανικανότητα όσων εκλήθησαν να αντιμετωπίσουν την φωτιά στο Μάτι και άλλο να διαβάζεις για το περιεχόμενο του Εισαγγελικού Πορίσματος κόλαφο για τον κρατικό μηχανισμό. Και να ακούς τα ηχογραφημένα σχετικά ντοκουμέντα και να διαπιστώνεις την κτηνώδη συμπεριφορά των ασυνείδητων του 199, οι οποίοι μάλιστα ακόμη παραμένουν στις θέσεις τους. Στο Μάτι έγινε παρανάλωμα και η Δημόσια και Αντικειμενική Ευθύνη. Θυμηθείτε εκείνη την μεσονύκτια τραγελαφική σύσκεψη του “θιάσου” συντελεσμένης της καταστροφής στο Μάτι, με τον πρωταγωνιστή του Νήπιο να προσπαθεί να σκηνοθετήσει τον εαυτό του. Και έκανε το μόνο που γνωρίζει να κάνει ο δόλιος, δηλαδή να παραποιεί την πραγματικότητα Ακυβέρνητη Πολιτεία η χώρα του Υπαρκτού Ελληνισμού.

* “Όλα αυτό που περιγράφεται στο εισαγγελικό πόρισμα για την τραγωδία στο Μάτι είναι η περιβόητη «πρώτη φορά Αριστερά». Όλα τα υπόλοιπα τα έχουμε ξαναζήσει από άλλους – και τα ρουσφέτια και τις σπατάλες, τη διαφθορά, τα ταξίδια και τα σχετικά” (Στέφανος Κασιμάτης).

* “Με δέος παρακολουθώ και την κ. Δούρου όχι μόνο να γαντζώνεται στην καρέκλα της, αλλά να συνεχίζει και την προεκλογική εκστρατεία της, ενώ το πόρισμα, βάσει του οποίου παραπέμπεται μαζί με άλλους ανευθυνοϋπεύθυνους για την τραγωδία στο Μάτι με τους 100 νεκρούς, της καταλογίζει ευθύνες και της απαγγέλλει κατηγορίες. Πώς μπορεί να συνεχίζει όταν η ανικανότητά της έχει κοστίσει 124 ζωές; Προσθέτω και τους νεκρούς της Μάνδρας” (Στέφανος Κασιμάτης).

Αντιστικτικά: Πορτογαλία 18/10. Την παραίτησή της υπέβαλε η υπουργός Εσωτερικών της Πορτογαλίας Κονστάντζα Ουρμπάνο Ντε Σόουζα στον απόηχο των πρόσφατων πυρκαγιών (41 οι νεκροί των πυρκαγιών στην βόρεια και την κεντρική Πορτογαλία). Όπως αναφέρει στην επιστολή παραίτησή της “μετά τις πυρκαγιές των τελευταίων ημερών θεωρώ ότι δεν διαθέτω τις προϋποθέσεις ούτε πολιτικά αλλά ούτε και σε προσωπικό επίπεδο να παραμείνω στη θέση μου”.

Μιας αξιολόγησης (1/3):

Στην αναβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της Ελλάδος κατά 2 βαθμίδες -σε Β1 από Β3- προχώρησε ο οίκος αξιολόγησης Moody,s (1/3/2019, σταθερό διατηρήθηκε τo outlook). Δηλαδή στην 14η από την 16η θέση της 20βάθμιας κλίμακας της. Στην ανακοίνωσή της αναφέρεται ότι η αναβάθμισή της στηρίζεται και στο ότι υπάρχει επιτήρηση από τους Ευρωπαϊκούς Θεσμούς.

Μιας προσγείωσης (2/3):

Σύμφωνα με αποκλειστικό ρεπορτάζ του ΣΚΑΪ, κυβερνητικό αεροσκάφος της Βενεζουέλας προσγειώθηκε το Σάββατο 2/3 στο αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος και παρέμεινε στην Αθήνα για 4 ώρες, στην διάρκεια των οποίων ο ΥΠΕΞ της κυβέρνησης Μαδούρο έκανε κάποιες συναντήσεις, όταν οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες αρνήθηκαν άδεια προσγείωσης στο εν λόγω αεροσκάφος.

Η στάση αυτή της Παραφύση, του Νηπίου έναντι του Μαδούρου, είναι απολύτως εξηγήσιμη. Ο Μαδούρο τους “κρατά”, τον “κρατά” με την παράνομη χρηματοδότηση που παρείχε στον ΣΥΡΙΖΑ ως αδελφό κόμμα. Το ίδιο που έκανε αποδεδειγμένα πλέον και στους Podemos (Ισπανία). Και αυτό θα αποκαλυφθεί πλήρως όταν θα φύγουν από την εξουσία οι σύντροφοι Νήπιος και Μαδούρος, όπως και ο συγκεκριμένος σκοπός / λόγος αυτής της προσγείωσης, Και να είστε σίγουροι, υπήρχε λόγος...

Μιας επίσκεψης (4/3):

Της ομιλίας του υπουργού Ναυτιλίας Εφιάλτη (κατά κόσμον Φ. Κουβέλη) στο Δημαρχείο των Γιαννιτσών, προηγήθησαν κατ’ εντολή της Παραφύση 17 προληπτικές συλλήψεις από την αστυνομία. Η χώρα του Υπαρκτού Ελληνισμού βιώνει την “1η φορά Αριστερά”. Αλληλούια...

Της εξόδου στις αγορές (5/3):

Επιτυχής ήταν η έκδοση του 10ετούς ομολόγου με επιτόκιο 3,90% για 2,5 δισ. ευρώ και με προσφορές 11,8 δισ. Η επιτυχής έκδοση, κατά τους οικονομικούς αναλυτές, οφείλεται και στο ότι οι αγορές προεξοφλούν την επικράτηση της ΝΔ στις επόμενες εκλογές, επισημαίνοντας επίσης ότι εάν αυτές είχαν προαναγγελθεί για τον Μάιο, με τις Ευρωεκλογές, το επιτόκιο θα ήταν μικρότερο. Παρατήρηση: Το κόστος δανεισμού ήταν υψηλότερο των άλλων ευρωπαϊκών χωρών που ήταν σε Μνημόνιο, λόγω της ανεπάρκειας της Παραφύση, κάτι που επιβεβαιώνεται και στην τελευταία Έκθεση της Κομισιόν (επιτόκια 10ετών ομολόγων: Ιρλανδία περί του 0,75%, Ισπανία περί του 1,05%, Πορτογαλία περί του 1,40% και Κύπρος περί του 2,50%). Η σύγκριση με τα επιτόκια δανεισμού των άλλων χωρών αποτελεί το ασφαλέστερο κριτήριο σύγκρισης, διότι εισάγει την χρονικότητα. Δηλαδή την διαθέσιμη ρευστότητα στην ευμετάβλητη αγορά κεφαλαίων, την συγκεκριμένη περίοδο

Του Ευρωγκρούπ της 11ης Μαρτίου.

Το Ευρωγκρούπ αποφάσισε το “πάγωμα” της εκταμίευσης ενός δισ. ευρώ και αφορά την επιστροφή κερδών των Κεντρικών Τραπεζών από τα Ελληνικά ομόλογα (δεν πρόκειται για νέο δανεισμό / το ποσόν θα διατίθετο για την μείωση του Δημοσίου χρέους). Για το ιστορείν: Με το τέλος του 2ου Μνημονίου είχε συμφωνηθεί η επιστροφή αυτών των κερδών ύψους 9-10 δισ. ευρώ, προσοχή, εφάπαξ. Μετά ήρθε η Παραφύση, η οποία αρνούμενη την ολοκλήρωση του 2ου Μνημονίου, απεμπόλησε αυτήν την επιστροφή. Με την τελευταία διευθέτηση για το ελληνικό χρέος, αποφασίστηκε η επιστροφή τελικά μέρους πλέον αυτών των τόκων (4-5 δισ. ευρώ) και μάλιστα σε δόσεις, η καταβολή των οποίων είναι συνδεδεμένη με την ενισχυμένη μεταμνημονιακή επιτήρηση.

Της Διεθνούς Ημέρας της Γυναίκας (8/9).

Ο Σουλτάνος Ερντοράν κατηγόρησε (10/9) την συγκέντρωση που έκαναν οι γυναίκες την Παρασκευή στο κέντρο της Κωνσταντινούπολης και την οποία οι δυνάμεις καταστολής διέλυσαν βιαίως, ως ασέβεια έναντι του Ισλάμ (άλλη μια απόδειξη ότι το πολιτικό σχήμα Ισλαμική Δημοκρατία είναι εκ της φύσεως του σχήμα οξύμωρον).

Πολιτιστικά και πολιτισμικά.

Μύηση εις βάθος της “μη ευνοούμενης”.

(“Η Ευνοούμενη – The Favorite”, ΗΠΑ / Μ. Βρετανία / Ιρλανδία, 2018, του Γ. Λάνθιμου, ΌΣΚΑΡ 1ου Γυναικείου ρόλου στην Ολίβια Κόλμαν).

* “Τα Όσκαρ, να θυμίσω, είναι θεσμός αμερικανικός. Δεν το αναφέρω με την ανόητη πρόθεση να μειώσω τον θεσμό, αλλά με πλήρη σεβασμό στα επιτεύγματα των Αμερικανών – αυτοί, άλλωστε, έστησαν τη σύγχρονη βιομηχανία του θεάματος. Το επισημαίνω, όμως, επειδή η ταινία του Γιώργου Λάνθιμου, που προτάθηκε για δέκα υποψηφιότητες και τελικά κέρδισε τη μία, είναι μια πολύ αγγλική ταινία. (σσ. “Η Ευνοούμενη – The Favorite”, ΗΠΑ / Μ. Βρετανία / Ιρλανδία, 2018, του Γ. Λάνθιμου, ΌΣΚΑΡ 1ου Γυναικείου ρόλου στην Ολίβια Κόλμαν).

Ας μην παρεξηγηθώ. Η διαπίστωσή μου δεν σημαίνει ότι η ταινία δεν είναι απολαυστική για τον θεατή εκείνον που δεν γνωρίζει την ιστορία πίσω από την ταινία. Το αντίθετο ακριβώς ισχύει. Η ταινία σε αρπάζει από την αρχή και σε κρατάει μέχρι το τέλος, με την καθηλωτική αφήγηση, τις εξαιρετικές ερμηνείες και των τριών ηθοποιών του γυναικείου τριγώνου και, βέβαια, με το σαρδόνιο χιούμορ του Λάνθιμου. Ωστόσο, κάποια γνώση του ιστορικού υπόβαθρου βοηθάει, επειδή μας ανοίγει το δραματικό βάθος των χαρακτήρων της ταινίας, χωρίς το οποίο δεν μπορούμε να εκτιμήσουμε πλήρως το καλλιτεχνικό επίτευγμα του Λάνθιμου. (...) Για να νιώσουμε εμείς οι πολλοί αυτό το ενδιαφέρον, χρειάζεται όμως να βρεθεί ένας κινηματογραφιστής για να το κάνει ταινία· και ο Λάνθιμος το έκανε υπέροχα. Μπράβο!”.

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.kathimerini.gr/1011972/opinion/epikairothta/politikh/h-eynooymenh-den-eynoh8hke

Μύηση εις βάθος ενός “απέθαντου”.

(“Ο Θάνατος του Στάλιν – The Death of Stalin”, Γαλλία – Γερμανία, 2017, του Αρμάντο Ιανούτσι).

* “Δύο ολόκληρα εικοσιτετράωρα χρειάστηκαν για να συνέλθω από την τρομερή είδηση. Ο Στάλιν πέθανε. Και μάλιστα έχουν περάσει εξήντα έξι ολόκληρα χρόνια από τη φριχτή εκείνη 5η Μαρτίου του 1953. Κι εγώ που τόσα χρόνια ζούσα με την ψευδαίσθηση ότι ζει ανάμεσά μας, στην ντάτσα της Ιστορίας. Αυτά παθαίνει, θα μου πείτε, όποιος παίρνει κατά γράμμα τους ποιητές. Ο Rafael Alberti στην ωδή που του αφιέρωσε επαναλαμβάνει 15 φορές ότι ο Στάλιν δεν πέθανε. Με την ίδια αυτοπεποίθηση ο δικός μας Γιάννης Ρίτσος γράφει: «Οχι δεν είναι αλήθεια. Δεν είναι αλήθεια. Σταματήστε τις καμπάνες. Σταματήστε τις. Ο Ιωσήφ Στάλιν δεν πέθανε». Ο Pablo Neruda καταφεύγει σε μια πιο λυρική διατύπωση: «Το φως δεν χάθηκε». Ημουν δε τόσο βέβαιος ότι δεν πέθανε που όταν είδα την ταινία «Ο θάνατος του Στάλιν» τη θεώρησα μια παρωδία χωρίς καμία σχέση με την πραγματικότητα. Δεν είναι δυνατόν, σκέφτηκα, οι γίγαντες του Πολιτμπιρό να είναι αυτά τα κυνικά ανθρωπάκια που φοβάται το ένα το άλλο και τελικά εκλέγουν για πρώτο διάδοχο του Στάλιν αυτόν που φοβούνται λιγότερο, τον Μαλενκόφ. Την απήλαυσα, γέλασα, πλην όμως δεν την πήρα στα σοβαρά. Διαβάζοντας την κριτική του «Ριζοσπάστη», κατάλαβα ότι η ταινία εντάσσεται στο πρόγραμμα: «Ο κινηματογράφος στην υπηρεσία του αντικομμουνισμού» (16/2/2018). Λογικό. Αφού μας λέει ότι ο Στάλιν πέθανε, ενώ ως γνωστόν ο Στάλιν δεν πέθανε. Είναι τυχαίο ότι δεν βρίσκεται στο μαυσωλείο συντροφιά με τον Λένιν; Ο Στάλιν δεν πέθανε. Ο κόσμος του κατέρρευσε, όμως ο ίδιος ζει. Ο κυνισμός του, η παράνοιά του, οι ανασφάλειές του, η μοχθηρία του εμπνέουν ακόμη. ” (Τάκης Θεοδωρόπουλος).

Μύηση εις βάθος ενός “ανδρόγυνου”.

(“Ο κύριος και η κυρία Αντελμάν – Mr and Mme Adelman”, Γαλλία, Βέλγιο, 2017. Σκηνοθεσία: Νικολά Μπεντός. Σενάριο: Ντόρια Τιλιέρ, Νικολά Μπεντός. Πρωταγωνιστές: Ντόρια Τιλιέρ, Νικολά Μπεντός )

Η ταινία προβλήθηκε στην Κινηματογραφική Κοινότητα Ν. Ιωνίας Βόλου ανήμερα της Διεθνούς Ημέρας της Γυναίκας (8/3) και δικαίως αυτό θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί και ως μια ευτυχής σύμπτωση.

Επίσης θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί και ως μια ταινία που επιβεβαιώνει το προαναφερθέν σύνθημα αντίδρασης μας στο κίνημα “Μe Τoo”.

Τελικά αυτό που παρακολούθησα επί της οθόνης δύναται να χαρακτηρισθεί και ως μια “ολογραφική” θέαση του “Ανδρόγυνου”, την δύναμη του οποίου κατά τον Μύθο φοβήθηκαν ακόμη και οι Θεοί και το χώρισαν. Μια ταινία υβρίδιο μυθοπλασίας και πραγματικότητος εάν λάβουμε υπ’ όψιν μας ότι το πρωταγωνιστικό ανδρόγυνο, είναι όχι μόνο και στην ζωή ανδρόγυνο, αλλά και οι σεναριογράφοι της ταινίας (η σκηνοθεσία του άνδρα). Τελικά μια “ανδρόγυνη” υπόθεση...

“Lady Bird”, ΗΠΑ, 2017, της Γκρέτα Γκέργουιγκ.

Μια πολυβραμβευμένη ταινία, υποψήφια και για 5 Όσκαρ την οποία “δεν την βλέπεις, την ζεις...”. Ζήστε την...

“The last daughter – la ultima hija”, Ελλάδα, 2018, της Εύης Καραμπάτσου. Βραβείο ντοκιματέρ στο Φεστιβάλ Μικρών Ταινιών Δράμας.

Ο σκοπός και η προσφορά της Τέχνης είναι ότι δια των λέξεων, εικόνων, αναπαραστάσεων και την ενεργοποίηση της φαντασίας μας, δυνητικώς φωτίζει τις λεπτές αποχρώσεις τις πραγματικότητας, μας φέρει σε επαφή με το ανεξοικείωτο, αναιρεί τις βεβαιότητές μας και να μας βοηθά να ανακαθορίσουμε την στάση μας. Αυτό το “ταινιάκι” είναι Τέχνη. Αναζητήστε την... (Κινηματογραφική Κοινότητα Ν. Ιωνίας Βόλου / “Το Φεστιβάλ Δράμας ταξιδεύει”, 13-14/3).

Ομορφιά παντού...

Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που η ομορφιά τους αγγίζει την τελειότητα -λέξη γενικότερα άγνωστη για την ανθρώπινη ύπαρξη. Μια τέτοια ομορφιά είναι και το μοντέλο Ajuma Nasanyana που φωτογραφίζεται λίγο πριν βγει στην πασαρέλα για την επίδειξη Αφρικανικής μόδας στο Ναϊρόμπι. REUTERS/Baz Ratner .

“Καραγκιόζης” παντού...

Θέατρο Σκιών, μια αρχαία παράδοση 2000 ετών, στην αυλή ενός πέτρινου σπιτιού σε μικρό χωριό της Κίνας. Sony World Photography. Βραβείο στην κατηγορία “Πολιτισμός”.

Πέτρινα δάση...

Το “πέτρινο δάσος” που έχει δημιουργηθεί με τα χρόνια λόγω διάβρωσης (Ν. Κίνα). Sony World Photography. Βραβείο στην κατηγορία “Έργα φύσης και ανθρώπων”.

2 Μαρτίου 2019 : Ψυχοσάββατο.

Ψυχοσάββατο είναι η κοινή ονομασία του Σαββάτου πριν από την Κυριακή των Απόκρεω και του Σαββάτου πριν από την Κυριακή της Πεντηκοστής. Λόγω δε του ότι είναι συνδεδεμένα με την “κινητή” εορτή του Πάσχα, είναι και αυτά “κινητά”. Οι ημερομηνίες τους το 2019 τοποθετούνται στις 2/3 και 15/6.

Αν και όλα τα Σάββατα του έτους είναι αφιερωμένα στις ψυχές των χριστιανών, που έχουν αποβιώσει ανά τους αιώνες, με την ελπίδα της Ανάστασής τους κατά τη Δευτέρα Παρουσία, τα Ψυχοσάββατα σύμφωνα με τις Γραφές, η Ορθόδοξη Χριστιανική Εκκλησία τιμά και ειδικά τη μνήμη τους.

Σύμφωνα με τα εκκλησιαστικά βιβλία, τα Ψυχοσάββατα η ίδια η Εκκλησία αναλαμβάνει να τελέσει μνημόσυνα (άκαιρα, μη προγραμματισμένα) και για τους νεκρούς για τους οποίους δεν μπόρεσαν για οποιοδήποτε λόγο να τελεσθούν τα καθιερωμένα μνημόσυνα. Η πρόβλεψη αυτή υπάρχει κυρίως για όσους πέθαναν στη ξενιτιά ή σε δύσκολες συνθήκες πχ. στη θάλασσα, στα βουνά κλπ ή ακόμη και για τους φτωχούς που δεν έχουν τη δυνατότητα να πραγματοποιήσουν τα κανονικά μνημόσυνα, ώστε όλοι να έχουν την δυνατότητα να συγχωρεθούν και να κριθούν κατά την Δευτέρα Παρουσία.

Τα 2 Ψυχοσάββατα τιμώνται από τους πιστούς με μνημόσυνα στις εκκλησίες, “τρισάγια” στους τάφους των προσφιλών τους προσώπων, μοίρασμα κολλύβων και ελεημοσύνες στους φτωχούς (“ψυχικά”).

Το Ψυχοσάββατο πριν την Πεντηκοστή λέγεται και του Ρουσαλιού, επειδή έλκει την καταγωγή του από τη ρωμαϊκή γιορτή των Ρουσαλίων ή Ροζαλίων. Είναι η ημέρα, που σύμφωνα με τη λαϊκή δοξασία, οι ψυχές που κατά τη διάρκεια της Πασχαλινής περιόδου κυκλοφορούσαν ελεύθερα πάνω στη γη, επιστρέφουν στον Κάτω Κόσμο.

Σε ορισμένα μέρη της Ελλάδος, εκτός από τα 2 αναγνωρισμένα από την Εκκλησία Ψυχοσάββατα η μνήμη των “κεκοιμημένων” τιμάται και το Σάββατο της 1ης εβδομάδας των Νηστειών, ημέρα εορτής των Αγίων Θεοδώρων (“κινητή εορτή”, φέτος στις 16/3), και ως εκ τούτου ονομάζεται και Ψυχοσάββατο των Αγίων Θεοδώρων (δεν είναι επισήμως αναγνωρισμένο από την Εκκλησία).

Εις μνήμην των 100 Χαϊτιανών...

Το 1821, η εξέγερση των Ελλήνων κατά του τουρκικού ζυγού, αρχικά δεν ενθουσίασε τους Ευρωπαίους. Μια ενδεχόμενη διάλυση της αυτοκρατορίας των Τούρκων, θα ανέτρεπε ριζικά την κατάσταση στην Ευρώπη. Για τους λόγους αυτούς, αλλά και για να εξυπηρετήσουν η κάθε μια τα δικά της συμφέροντα, οι δυνάμεις της Ευρώπης δεν αναγνώρισαν την ελληνική επανάσταση. Η αναγνώριση ήρθε από το Χαΐτιον, τη σημερινή Αϊτή Η πρώτη χώρα που αναγνώρισε επίσημα την επανάσταση των Ελλήνων και τη διεκδίκηση της ελευθερίας τους, ήταν η Αϊτή, που τότε ονομαζόταν στα ελληνικά Χαΐτιον. Η Αϊτή ήταν μια ανεξάρτητη, αλλά πολύ φτωχή χώρα – προϊόν της Γαλλικής Επανάστασης. Ο Αδαμάντιος Κοραής μαζί με άλλους επιφανείς Έλληνες, είχε γράψει μια επιστολή στον τότε πρόεδρο της Αϊτής, Ζαν Πιερ Μπουαγέ, στην οποία ζητούσαν βοήθεια για την επανάσταση....

Ο Αϊτινός πρόεδρος απάντησε με μια επιστολή, στην οποία έλεγε ότι η χώρα του ήταν πολύ φτωχή και δεν είχε ολοκληρώσει τον αγώνα της εναντίον των Γάλλων αποικιοκρατών....

Έτσι, δεν ήταν σε θέση να ενισχύσει οικονομικά την Ελλάδα. Αναγνώριζε, όμως, το δικαίωμα των Ελλήνων γι’ αυτοδιάθεση και μιλούσε με θερμά λόγια για την επανάσταση. «Με μεγάλο ενθουσιασμό μάθαμε ότι η Ελλάδα αναγκάστηκε τελικά να αρπάξει τα όπλα, για να αποκτήσει την ελευθερία της και τη θέση που της ανήκει ανάμεσα στα κράτη. Πολίτες, μεταφέρετε στους συμπατριώτες σας τις θερμότερες ευχές για απελευθέρωση, που σας στέλνει ο λαός της Αϊτής», έγραφε μεταξύ άλλων ο Ζαν Πιερ Μπουαγέ. Συμβολικά, η Αϊτή έστειλε στους Έλληνες 45 τόνους καφέ προς πώληση, για να αγοραστούν καριοφίλια και άλλα πολεμοφόδια, αλλά και 100 Αϊτινούς εθελοντές, που πέθαναν όλοι κατά τη διάρκεια του ταξιδιού προς την Ελλάδα....

Διαβάστε όλο το άρθρο στο: http://www.mixanitouxronou.gr/epistoli-tou-proedrou-tis-etis-1822-tin-opia-anagnorise-episima-tin-ellada-ke-ton-agona-tis-gia-anexartisia/

Σαν επιδόρπιο

“Πάμε γι’ άλλες Πολιτείες...”

“Πάμε γι’ άλλες πολιτείες” (1987): Στίχοι – Μουσική: Σταμάτης Σπανουδάκης, τραγουδά η Ελένη Βιτάλη.

https://www.youtube.com/watch?v=qULZ0whC1Ms

Seedrinker