Αύγουστος

Καλοκαιρινοί έρωτες, έρωτες χωρίς χειμώνες

Θεσσαλονίκη, Τρίτη 20 Ιουνίου1978 23:03. Σεισμός που συγκλονίζει την πόλη.

Ο τρισυπόστατος καλλιτέχνης (στιχουργός – συνθέτης – ερμηνευτής) Νίκος Παπάζογλου (1948 –2011) στέλνει την σύζυγο του με την κόρη του, για ασφάλεια στην Αμερική και αυτός ανηφορίζει στο χωριό Μούρεσι του Πηλίου, όπου φιλοξενείται από τον ομότεχνο του Διονύση Σαββόπουλο. Εκεί ήταν που χάθηκε σε ένα έρωτα λαβύρινθο, που η μόνη του έξοδος έγραφε «φυγή». Άδραξε τον «μίτο» (της Αριάδνης) και επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη. Εκεί συνέθεσε (στίχους, μουσική) τον «Αύγουστο». Μια μπαλάντα για τις αγάπες του συναισθήματος, ερωτική και ψυχική, που τείνουν να μετατρέπουν την ανάγκη σε εξάρτηση.
Το πρώτο «μισό» του τραγουδιού αναφέρεται στην κοπέλα που ερωτεύτηκε και το άλλο «μισό» στην τότε νεογέννητη κόρη του, γεγονός που ευλόγως μπορεί να οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι αυτή σηματοδότησε την «φυγή» του. Το τραγούδι στιχουργικά ολοκληρώνεται με μια ευφυέστατη επωδό που συνάδει και με τα δυο «μισά» του, και μουσικά από την δωρική ερμηνεία του δημιουργού που φαντάζει σαν αρχαιοελληνική ωδή.


ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ

Μα γιατί το τραγούδι να ναι λυπητερό
με μιας θαρρείς κι απ’ τη καρδία μου ξέκοψε
κι αυτή τη στιγμή που πλησιάζω χαρά
ανέβηκε ως τα χείλη μου και με έπνιξε
φυλάξου για το τέλος θα μου πεις

Σ’ αγαπώ μα δεν έχω μιλιά να στο πω
κι αυτό είναι ένας καημός αβάσταχτος
λιώνω στον πόνο γιατί νιώθω κι εγώ
ο δρόμος που τραβάμε είναι αδιάβατος
κουράγιο θα περάσει θα μου πεις

Πως μπορώ να ξεχάσω τα λυτά της μαλλιά
την άμμο που σαν καταρράκτης έλουζε
καθώς έσκυβε πάνω μου χιλιάδες φιλιά
διαμάντια που απλόχερα μου χάριζε
θα πάω κι ας μου βγει και σε κακό

Σε ποιαν έκταση απάνω σε χορό μαγικό
μπορεί ένα τέτοιο πλάσμα να γεννήθηκε
από ποιο μακρινό αστέρι είναι το φως
που μες τα δυο της μάτια πήγε και κρύφτηκε
κι εγώ ο τυχερός που το έχει δει



Μες το βλέμμα της ένας τόσο δα ουρανός
αστράφτει συννεφιάζει αναδιπλώνεται
μα σαν πέφτει η νύχτα πλησιάζει με φως
φεγγάρι Αυγουστιάτικο υψώνεται
και φέγγει από μέσα η φυλακή

Πως μπορώ να ξεχάσω τα λυτά της μαλλιά
την άμμο που σαν καταρράκτης έλουζε
καθώς έσκυβε πάνω μου χιλιάδες φιλιά
διαμάντια που απλόχερα μου χάριζε
θα πάω κι ας μου βγει και σε κακό


Επίλογος

«Μ’ αρέσει να ρίχνω μποτίλιες στη Θάλασσα»
Γ. Σεφέρης

Εγκαύματα (Ηλίου)

Σπεύδεις οικειοθελώς
εκεί που κινδυνεύεις.

Δεν πρόκειται για ρίσκο
αλλά για συναίνεση.

Άλλωστε εσύ που αδιαφορείς
για τις συνέπειες,
δεν είσαι και αυτός που αδιαφορεί
για τις αιτίες;


Πεφταστέρι (Περσίδες)

Εκεί ψηλά
αστεράκι τη γη κοιτά.
Ζαλίζεται
πέφτει ξαφνικά…

Εδώ στη γη
άνθρωπος που αγαπά
Τον ουρανό (,) κοίτα.
Θα το δει
κάνει μια ευχή
που θα του βγει (;)




Σαν επιδόρπιο

Να θυμηθώ να μην ξεχάσω…τα πολιτικά.
Κύριε Θεοδωράκη

Σήμερα σας παρουσιάζεται η μοναδική ευκαιρία να αποδείξετε ότι δυστυχώς στο DNA των «παλαιών κομμάτων» είναι δομημένος ο λαϊκισμός, ο οποίος αποτελεί και την κύρια τροχοπέδη σε μια πορεία αλλαγής νοοτροπίας στην κοινωνία μας, γεγονός που καθιστά «εξ αρχής» και προβληματική (δυσχεραίνει)την συνεργασία του «Ποταμιού» μαζί τους.

Αυτή η ευκαιρία έχει τίτλο «επαναφορά του πετρελαίου θέρμανσης» και αυτό, διότι θα επαναφέρει εκ νέου, έναν εν δυνάμει παράγοντα ενίσχυσης της «κουλτούρας διαφθοράς» στο κοινωνικό μας γίγνεσθαι. Σχετικά επιγραμματικά υπενθυμίζω.

1. Δεν θα υπάρχει πετρελαιοκινητήρας και καυστήρας πετρελαίου επιχείρησης, ιδιαίτερα στην επαρχία, που να μην καταναλώνει πετρέλαιο θέρμανσης.
2. Πριν την κρίση, οι παρουσιαστές ενημερωτικών εκπομπών στην T.V, στο τέλος κάθε θερμικής περιόδου, στερεότυπα ανέφεραν ότι «καταναλώνουμε πετρέλαιο θέρμανσης, σαν να είμαστε χώρα του αρκτικού κύκλου». Γεγονός που σήμερα έχει ξεχαστεί τελείως επιβεβαιώνοντας τον Στέλιο Ράμφο ο οποίος σχετικά αναφέρει ότι «η χώρα μας ζει σε ένα ασάλευτο παρών».
3. Η θέρμανση με ξύλα και ιδιαίτερα σε τζάκι αποτελεί το ακριβότερο είδος θέρμανσης. Η αιθαλομίχλη, θα δημιουργούνταν σε κάθε περίπτωση διότι είναι γέννημα της οικονομικής ανέχειας η οποία οδήγησε στην κατάρρευση του συστήματος κεντρικής θέρμανσης στις περισσότερες πολυκατοικίες των μεγάλων πόλεων, λόγω αδυναμίας καταβολής των κοινοχρήστων, με αποτέλεσμα για θέρμανση να χρησιμοποιείτε σε πολλές περιπτώσεις οτιδήποτε μπορεί να καεί.
4. Συνέπεια με το «στοχευόμενες κινήσεις κοινωνικής αρωγής» σημαίνει αύξηση των δικαιούχων και των παροχών στους δικαιούχους ενίσχυσης για πετρέλαιο θέρμανσης ή ακόμη η παροχή «επιδόματος θέρμανσης» σε όλους τους οικονομικά ασθενέστερους. (το αυτονόητο).
5. Σκανδαλωδώς δόθηκε περίοδος 2 ετών στα διυλιστήρια για να εγκαταστήσουν το σύστημα «εισροών-εκροών» γεγονός που κατήγγειλε και ο κ. Σούρλας.

Τέλος η άποψη μου είναι ότι κύρια «πηγή» του «Ποταμιού» πρέπει να καταστούν οι αστοί – πολίτες, η μόνη ιστορικά προοδευτική δύναμη, μακριά από τους εκπεσώντας – ισμους, οι οποίοι διαχρονικά διαίρεσαν την ανθρωπότητα βασιζόμενοι πλέον στις αρχές ελευθερία – ισότητα – αδερφοσύνη (αλληλεγγύη, φιλαλληλία). Κύρια «κατεύθυνση» του, δεν πρέπει να είναι τόσο η επίτευξη της ενότητας, όσο η κοινή πορεία των διαφορών και η μεταμόρφωση του αυτο – ανόητου των πράξεων που κυριαρχεί στη χώρα μας σε επ – αναστατικό αυτο – νόητο.

6 Αυγούστου 2014
της ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗΣ.
ΣΗΜ. Το «επιδόρπιον» κείμενο αποτελεί το περιεχόμενο e- mail που εστάλη στον κ. Σταύρο Θεοδωράκη και το «Ποτάμι».


Seedrinker