Ο τοίχος

«Τρέξιμο»  με λίγες λέξεις,

 στο μαραθώνιο της ζωής.

       Οι συνεπείς αθλούμενοι μεσαίων διαδρομών διαπιστώνουν, ότι μετά από 20-30 λεπτά τρεξίματος και αφού η κούραση τους έχει κυριεύσει, έρχεται ένα σημείο ως μια νέα αρχή, που τους δίνει την εντύπωση ότι έχουν τη δυνατότητα να τρέχουν εσαεί. Είναι το σημείο, όπου στον οργανισμό τους επιτυγχάνεται η αποκατάσταση της σταθερότητας των διάφορων φυσιολογικών παραμέτρων, η οποία είχε διαταραχθεί κατά τη διάρκεια της μέχρι τότε προσπάθειάς τους. Το σημείο αυτό ονομάζεται ομοιοστασία και είναι αποτέλεσμα, της τάσης που εμφανίζουν οι οργανισμοί για σταθερότητα. Κι έτσι συνεχίζουν να τρέχουν…

Έρχεται όμως ένα σημείο, μετά από 30-35 χλμ. δρόμου ανάλογα με τη διαδρομή, όπου ως μαραθωνοδρόμοι πλέον, αισθάνονται τις φυσικές τους δυνάμεις να τους εγκαταλείπουν. Αυτό το σημείο το ονομάζουν «τοίχο», γιατί τους δημιουργείται η αίσθηση ότι σ’ αυτό το σημείο, κάτι σαν  τοίχος ορθώνεται μπροστά τους για να τους σταματήσει. Τότε, για να υπερνικήσουν αυτό το εμπόδιο, μόνο μια δυνατότητα υπάρχει. Να επιτύχουν, ακολουθώντας ο καθένας τον προσωπικό του δρόμο, την ενότητα, δηλαδή την αλληλοπάθεια ύλης και πνεύματος. Μια ενότητα, που αρχικά ο δυτικός πολιτισμός και στη συνέχεια το παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα ανάπτυξης, έριξαν στον Καιάδα. Αυτό το γεγονός θα μπορούσε να αποτελέσει «πεδίον δόξης λαμπρό» για τις μονοθεϊστικές θρησκείες. Γεγονός το οποίο απεμπόλησαν «θελγμένες από τον μαμωνά».  Δηλαδή εμπλεκόμενες στην άσκηση κοσμικής εξουσίας και ως εκ τούτου αυτοαναιρούμενες από κάθε πραγματική πνευματικά αξία¹.

Το σπουδαιότερο είναι, ότι αυτή η μικρής διάρκειας ενότητα ύλης και πνεύματος που επιτυγχάνουν οι μαραθωνοδρόμοι, παρουσιάζεται ικανή να τους κάνει «άλλους ανθρώπους», όπως πολλοί απ’ αυτούς δηλώνουν.

Το μήνυμα είναι ότι για μια ζωή «εν ειρήνη», η ομοιοστασία των δρομέων και η αλληλοπάθεια των μαραθωνοδρόμων, πρέπει να μετουσιωθούν σε κοινωνική αλληλεγγύη. Στον δε προσωπικό μας «μαραθώνιο»,  ο αλτρουισμός είναι αυτός που μπορεί να σπάσει τον τοίχο², που μας εμποδίζει να προσθέσουμε το ΕΥ  ΣΤΟ  ΖΗΝ  ΜΑΣ.

Σημειώσεις

1 Ειδικότερα, ο εκκοσμικευμένος λόγος της θρησκείας που δομήθηκε στο λόγο του Χριστού, μπορούμε, στην καλύτερη περίπτωση, να τον χαρακτηρίσουμε, στην πορεία των χρόνων, ως ένα εξυπηρετικό υβρίδιο στο πρόγραμμα ηθικής στερέωσης του κόσμου. Σήμερα στη χώρα μας η θρησκεία μας κατέληξε να λειτουργεί, ως μια ζωντανή πολιτισμική παράδοση, κι ας μη θέλουμε να το παραδεχτούμε.

2 Μη ξεχάσετε να ακούσετε το «Another Brick in the Wall Part 2» των Pink Floyd από το δίσκο The Wall (1979).

Seedrinker