Ένα κείμενο επ’ ευκαιρία της σημερινής επετείου για την εξέγερση στο πολυτεχνείο το 1973

Τα θαυμαστά

Άλλο να θυμόμαστε

κι άλλο να μη ξεχνάμε

Με τις επετείους επαναφέρουμε κάθε έτος στη μνήμη μας γεγονότα που θεωρούμε ως εξαιρετικά, τα «θαυμαστά» κατά τον Ηρόδοτο. Αυτά που δείχνουν ακριβώς, ποια ζωτικής σημασίας ιστορικά γεγονότα της πρόσφατης ιστορίας μας, θα πρέπει να μείνουν ζωτικά και λειτουργικά.

Παραμένουν ζωντανά αυτά τα ιστορικά γεγονότα, όσο περισσότερο με την πάροδο του χρόνου τα αντιλαμβανόμαστε και τα αναδεικνύουμε στην πλήρη τους διάσταση, που ποτέ δεν είναι μονοσήμαντη. Η πραγματικότητα όμως δείχνει, ότι σπουδαίες αλλά και άβολες πλευρές τους, έχουν απαλειφθεί από μια κατευθυνόμενη αμνησία, που προσπαθεί να οργανώσει την ιστορική μας μνήμη.

Παραμένουν λειτουργικά αυτά τα ιστορικά γεγονότα, όταν γίνεται μια συνεχής και συνεπής προσπάθεια να διαπιστώσουμε αν έχουν εξ αντικειμένου νόημα στο σημερινό γίγνεσθαι και το νόημα αυτό να το αναδείξουμε επικαιροποιημένο. Το σπουδαιότερο δε, αν γινόμαστε φορείς μέσω της παιδείας, μια διανοητικής επιταγής που ζητά να δει σε ποιο βαθμό οι σταθμοί αυτοί ανταποκρίθηκαν στις προσδοκίες που εξέθρεψαν. Να διαπιστώσουμε το «έλλειμμα», όπως λένε σήμερα, της ιστορίας και να δρομολογήσουμε ως κοινωνία διορθωτικές κινήσεις.

Όσον αφορά τη σημερινή επέτειο, πολλοί την έχουν χαρακτηρίσει ως τον καθυστερημένο «ελληνικό Μάη». Καθυστερημένα διότι στην Ελλάδα των δεκαετιών του ‘50 και του ‘60 «τελούσαν εν ανεπάρκεια» οι ιστορικές και πολιτισμικές προϋποθέσεις που επώασαν το ταυτόχρονο κίνημα στις ιμπεριαλιστικές μητροπόλεις από το Παρίσι και το Μπέρκλευ, ως το Βερολίνο κα το Τόκυο.

Δυστυχώς όμως, τα «θαυμαστά» γεγονότα του «Πολυτεχνείου», προωθήθηκαν στο χρόνο βαλσαμωμένα. Λες και η ιστορική επέτειος, με μια υποδειγματική ειρωνική κίνηση, κατάργησε την ιστορική διάσταση του γεγονότος που γιορτάζει. Η κατευθυνόμενη αμνησία στα γεγονότα της εξέγερσης του «Πολυτεχνείου», οργανώθηκε απ’ αυτούς που έκαναν άμεση πολιτική της χρήση στην μεταπολίτευση, με έναν άκρατο λαϊκισμό. Αυτοί που μετέτρεψαν το λαό σε όχλο, ο οποίος λεηλάτησε την ίδια του τη χώρα  τα επόμενα χρόνια. Αλλοίωσαν έτσι με βίαιο τρόπο, την οραματική δυναμική του «Πολυτεχνείου», που προσέβλεπε στην καλλιέργεια μιας νέας αντίληψης συλλογικότητας και υπευθυνότητας στο λαό, η οποία θα τον αναδείκνυε σε «δήμο». Εξαπτέρυγά τους, αυτοί που, στο όνομα ενός πραγματικού ή φανταστικού αγώνα στην εξέγερση, έτυχαν των ευεργετημάτων μιας κομματικής, με την ευρεία έννοια, καριέρας  και της συνακόλουθης επωνυμίας, που τους χάρισε ένα ερμηνευτικό πλεονέκτημα, στην ανακατασκευή των γεγονότων κατά το δοκούν¹. Ο Περικλής Κοροβέσης ανέφερε δηκτικά, “Η μαζική αντίσταση εναντίον της χούντας με εξαίρεση το Πολυτεχνείο και τη Νομική, εμφανίστηκε μετά την πτώση της χούντας”

Στο «γαλλικό Μάη» απ’ όλους αναγνωρίζεται, ότι μια μικρή οργάνωση, όπως το «κίνημα 22^ης Μάρτη» στο οποίο άνηκε ο Κον Μπεντίτ, μπόρεσε και έβαλε τη σφραγίδα του σε ένα κίνημα που αφύπνισε εκατομμύρια εφησυχασμένους ανθρώπους στη Γαλλία. Στο δικό μας «Πολυτεχνείο», ξεχάσαμε το ρόλο των αναρχικών της εργατικής συνέλευσης, των πάσης φύσεως «αυθορμητιστών», που έβαλαν απο-φασιστικά τη σφραγίδα τους στην ανάπτυξη της δυναμικής της εξέγερσης. Στο δικό μας «Πολυτεχνείο», ξεχάσαμε το Χρήστο Κωνσταντινίδη και την ομάδα του της «Διεθνούς Βιβλιοθήκης», οι οποίοι με τις εκδόσεις τους στα ελληνικά όλων των βασικών κειμένων του «γαλλικού Μάη» και τη δράση τους, συνέβαλαν σε μια έντονα ριζοσπαστική δυναμική της εξέγερσης. Τους ξεχάσαμε και θυμόμαστε μόνο τα ηχηρά συνθήματα που ενέπνεαν οι «γραμμιτζήδες» των κομμάτων της τελευταίας στιγμής.

Μαζί μ’ αυτά ότι το «Πολυτεχνείο» υπήρξε πράγματι και ερωτικό όπως άλλωστε κάθε τι επ-αναστατικό². Η χουντική προπαγάνδα, μέσω αυτού που εμείς πιθανόν να θεωρούμε ακόμη άβολο για να το θυμόμαστε, προσπάθησε τότε να το διαβάλει μέσω αποκαλύψεων που ανάφεραν «ότι συνελέγησαν σάκοι γεμάτοι χρησιμοποιημένα προφυλακτικά στο χώρο του Πολυτεχνείου». Ουδέν ψευδέστερον και αυτό διότι, εκείνες τις ευτυχισμένες «προ AIDS» εποχές, οι βιομήχανοι προφυλακτικών «έψαχναν με το φακό» για νεανική πελατεία… Σήμερα που κατακλύζονται από ανάλογη πελατεία, είναι που κυκλοφορούν τα χρωματιστά, τα γευστικά, τα φωτιζόμενα…

Κεντρικό σύνθημα του «Πολυτεχνείου» ήταν το «ψωμί, παιδεία, ελευθερία». Μια λειτουργική χρήση της επετείου θα μας έφερνε στη δύσκολη θέση να διαπιστώσουμε ότι την ελευθερία την μολύναμε με το δόγμα «ο οποιοσδήποτε σ’ αυτή τη χώρα, μπορεί να κάνει οτιδήποτε». Η παιδεία μολύνθηκε από την αδιαφορία των υπηρετών της και τη λογική της ήσσονος προσπάθειας. Το δε ψωμί μούχλιασε στο ντουλάπι από τις νέες συνήθειες που επέβαλε μια  άνευ ορίων καταναλωτική λογική που σηματοδότησε έκτοτε μια ζωή «ζωντανών νεκρών».



Σημειώσεις

1 Δείτε την προφητική ταινία του 1963 «ο μπακαλόγατος» και ίσως ο «Ζήκος» αφυπνίσει κοιμισμένες συνειδήσεις. σε κάποια σκηνή ο Ζήκος λέει στο αφεντικό του που μεγαλοπιάνεται: “δεν είσαι επιχειρηματίας, μπακαλόγατος είσαι, κακομοίρη μου... κι εγώ μπακαλογατούλης”
2 Δείτε την ταινία του Μπερνάρντο Μπερτολούτσι«Οι ονειροπόλοι» του 2003. Μεταφορά στην οθόνη του βιβλίου του Ζιλμπέρ Αντέρ, στο οποίο ο συγγραφέας περιγράφει πως τρεις νέοι έζησαν στο Παρίσι το «Μάη του  ‘68», αποκλειστικά ως σεξουαλική επανάσταση.

Seedrinker

Ένα κείμενο επ’ ευκαιρία του 30^ου Κλασικού  Μαραθωνίου δρόμου της Αθήνας που γίνεται σήμερα, εις μνήμην του ειρηνιστή Γρηγορίου Λαμπράκη.

Ο τοίχος

«Τρέξιμο»  με λίγες λέξεις,

 στο μαραθώνιο της ζωής.

       Οι συνεπείς αθλούμενοι μεσαίων διαδρομών διαπιστώνουν, ότι μετά από 20-30 λεπτά τρεξίματος και αφού η κούραση τους έχει κυριεύσει, έρχεται ένα σημείο ως μια νέα αρχή, που τους δίνει την εντύπωση ότι έχουν τη δυνατότητα να τρέχουν εσαεί. Είναι το σημείο, όπου στον οργανισμό τους επιτυγχάνεται η αποκατάσταση της σταθερότητας των διάφορων φυσιολογικών παραμέτρων, η οποία είχε διαταραχθεί κατά τη διάρκεια της μέχρι τότε προσπάθειάς τους. Το σημείο αυτό ονομάζεται ομοιοστασία και είναι αποτέλεσμα, της τάσης που εμφανίζουν οι οργανισμοί για σταθερότητα. Κι έτσι συνεχίζουν να τρέχουν…

Έρχεται όμως ένα σημείο, μετά από 30-35 χλμ. δρόμου ανάλογα με τη διαδρομή, όπου ως μαραθωνοδρόμοι πλέον, αισθάνονται τις φυσικές τους δυνάμεις να τους εγκαταλείπουν. Αυτό το σημείο το ονομάζουν «τοίχο», γιατί τους δημιουργείται η αίσθηση ότι σ’ αυτό το σημείο, κάτι σαν  τοίχος ορθώνεται μπροστά τους για να τους σταματήσει. Τότε, για να υπερνικήσουν αυτό το εμπόδιο, μόνο μια δυνατότητα υπάρχει. Να επιτύχουν, ακολουθώντας ο καθένας τον προσωπικό του δρόμο, την ενότητα, δηλαδή την αλληλοπάθεια ύλης και πνεύματος. Μια ενότητα, που αρχικά ο δυτικός πολιτισμός και στη συνέχεια το παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα ανάπτυξης, έριξαν στον Καιάδα. Αυτό το γεγονός θα μπορούσε να αποτελέσει «πεδίον δόξης λαμπρό» για τις μονοθεϊστικές θρησκείες. Γεγονός το οποίο απεμπόλησαν «θελγμένες από τον μαμωνά».  Δηλαδή εμπλεκόμενες στην άσκηση κοσμικής εξουσίας και ως εκ τούτου αυτοαναιρούμενες από κάθε πραγματική πνευματικά αξία¹.

Το σπουδαιότερο είναι, ότι αυτή η μικρής διάρκειας ενότητα ύλης και πνεύματος που επιτυγχάνουν οι μαραθωνοδρόμοι, παρουσιάζεται ικανή να τους κάνει «άλλους ανθρώπους», όπως πολλοί απ’ αυτούς δηλώνουν.

Το μήνυμα είναι ότι για μια ζωή «εν ειρήνη», η ομοιοστασία των δρομέων και η αλληλοπάθεια των μαραθωνοδρόμων, πρέπει να μετουσιωθούν σε κοινωνική αλληλεγγύη. Στον δε προσωπικό μας «μαραθώνιο»,  ο αλτρουισμός είναι αυτός που μπορεί να σπάσει τον τοίχο², που μας εμποδίζει να προσθέσουμε το ΕΥ  ΣΤΟ  ΖΗΝ  ΜΑΣ.

Σημειώσεις

1 Ειδικότερα, ο εκκοσμικευμένος λόγος της θρησκείας που δομήθηκε στο λόγο του Χριστού, μπορούμε, στην καλύτερη περίπτωση, να τον χαρακτηρίσουμε, στην πορεία των χρόνων, ως ένα εξυπηρετικό υβρίδιο στο πρόγραμμα ηθικής στερέωσης του κόσμου. Σήμερα στη χώρα μας η θρησκεία μας κατέληξε να λειτουργεί, ως μια ζωντανή πολιτισμική παράδοση, κι ας μη θέλουμε να το παραδεχτούμε.

2 Μη ξεχάσετε να ακούσετε το «Another Brick in the Wall Part 2» των Pink Floyd από το δίσκο The Wall (1979).

Seedrinker

Στιγμιότυπα(1)

Για να πας κάπου πρέπει

πρώτα να ξέρεις που βρίσκεσαι

26/9/2012 Ημέρα γενικής απεργίας. Στα επεισόδια που ακολούθησαν στην περιοχή του Συντάγματος, οι «κουκουλοφόροι» έβαλαν με μολότωφ φωτιά σ’ ένα πεύκο. Δεν ήταν ένα οποιοδήποτε πεύκο. Στεκόταν εκεί από το 19ο αιώνα και συναποτελούσε τον ιστορικό Εθνικό Κήπο. Τώρα στέκει εκεί κουτσουρεμένο, σύμβολο και επιβεβαίωση ότι δεν είναι λίγοι, όσοι είναι ικανοί για τα πάντα, τώρα πλέον ενισχυμένοι επισήμως και με δυνάμεις κι από το άλλο άκρο. Είναι όμως πολλοί περισσότεροι εκείνοι που αποδέχονται και δικαιολογούν τέτοιες καταστροφικές ενέργειες, είτε ως αναγκαίο κακό είτε ως παράπλευρη απώλεια. Τώρα στέκει εκεί κουτσουρεμένο σύμβολο και επιβεβαίωση της παρακμιακής εποχής που ζούμε, μιας εποχής που έχει ξηλώσει σχεδόν καθετί που νοηματοδοτούσε τη ζωή σ’ αυτή τη χώρα.

Και βιβλιοφάγος ο προφυλακισμένος Άκης Τσοχατζόπουλος. Στο ημερολόγιό του, που κατασχέθηκε από τις Αρχές, όταν αναφέρεται σε ποσά από «μίζες» χρησιμοποιεί ως μονάδα μέτρησής τους τον «τόμο», που αντιστοιχεί σ’ ένα εκατομμύριο ευρώ.

2/10/2012 O Ευάγγελος Βενιζέλος παρέδωσε με μεγάλη καθυστέρηση και αφού είχε προηγηθεί μεγάλος θόρυβος κοινοβουλευτικός και μιντιακός, την απολεσθείσα λίστα Φαλτσιάνι στο πρωθυπουργικό γραφείο. Αυτή γνωστή και ως λίστα Λαγκάρντ, περιέχει 1991 ονόματα Ελλήνων μεγαλοκαταθετών στην τράπεζα HSBC της Γενέυης. Είχε παραδοθεί το 2010 ατύπως στον τότε υπουργό Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου από την τότε Γαλλίδα ομόλογό του Κριστίν Λαγκάρντ.

Ο Βενιζέλος για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, παρουσιάστηκε το ίδιο βράδυ στο δελτίο ειδήσεων του ΜΕGΑ. Εκεί ισχυρίστηκε ανενδοίαστα ότι η καθυστέρηση παράδοσης της λίστας, οφείλεται στο ότι θυμήθηκε την ύπαρξή της στην κατοχή του, μετά το θόρυβο που είχε ξεσπάσει. Ανέφερε επίσης, ότι αντιμετώπισε το «στικάκι» που την περιείχε ως αντικείμενο και ως εκ τούτου δεν είχε δει το περιεχόμενό του. Για τον πονηρό Ευάγγελο ήταν απολύτως φυσικό να δώσει τη συνέντευξή του στην Όλγα Τρέμη  διότι γνώριζε ότι θα απέφευγε τις ενοχλητικές ερωτήσεις, μιας και η παρουσιάστρια λίγα χρόνια πριν είχε ισχυριστεί, ότι αντιμετώπισε και αυτή ως αντικείμενο το «ροζ» περιεχομένου cd που της είχε δοθεί, σχετικό με το σκάνδαλο Ζαχόπουλου στο Υπουργείο Πολισμού επί Νέας Δημοκρατίας και πρωθυπουργίας Κ. Καραμανλή. Λίγες ημέρες αργότερα, οι Οικονομικοί Εισαγγελείς Πεπόνης και Μουζακίτης, ζήτησαν από το σημερινό υπουργό οικονομικών, να ξαναζητήσει από τους Γάλλους την επίμαχη λίστα, υποπτευόμενοι και υπονοώντας, ότι θα μπορούσε η υπάρχουσα λίστα να έχει παραποιηθεί. Τελευταία δε διαπίστωσαν και πιθανές πολιτικές ευθύνες, γι’ αυτό και έστειλαν την υπόθεση στη Βουλή για τα περαιτέρω.

Παρ’ όλα αυτά, το ογκολιθικό ΕΓΩ του Ευάγγελου, απτόητο ευαγγελίζεται την ανασύσταση του ΠΑΣΟΚ κάνοντας «δίαιτα» μόνο στις ακτίνες του Ήλιου του ΠΑΣΟΚ, τις οποίες από εννιά τις έκανε επτά. Για μένα είναι απολύτως βέβαιο ότι ο Βενιζέλος, στην πολιτική ιστορία της χώρας μας, θα καταγράφει ως το απεχθές και επικίνδυνο πολιτικό υβρίδιο σολιψισμού και αρριβισμού².

Εδώ ζούγκλα. Μαϊμού συντάξεις, μαϊμού επιδόματα, μαϊμού συνταγές κλπ. Εμείς με μνήμη ελέφαντα, ρίξαμε όλες τις ευθύνες στο πολιτικό σύστημα από γεννήσεώς του, κοιμίζοντας τις συνειδήσεις μας. Και σα φίδια γλιστρήσαμε από κάθε προσωπική ευθύνη, είτε ήμασταν αυτοί που τα χορηγούσαν είτε αυτοί που τα πήραν είτε αυτοί που το γνώριζαν από «πρώτο χέρι».

Εμείς ήμασταν που συμμετείχαμε στη δημιουργία ενός χρέους, που τα κόμματα του ΣΥΡΙΖΑ και των Ανεξάρτητων Ελλήνων αποκαλούν «επαχθές» και θέλουν παραχρήμα να διαγραφεί. Είναι χρέος γνήσια ελληνικό αποτέλεσμα της επαχθούς συμπεριφοράς των πολιτικών, δηλαδή αυτών που εμείς επιλέξαμε, της δημόσιας διοίκησης, των συντεχνιών, των συνεταιρισμών, των συνδικαλιστών, των δημόσιων επιχειρήσεων και των κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών.

9/10/2012 H Καγκελάριος της Γερμανίας Άγκελα Μέρκελ επισκέφτηκε τη χώρα μας. Στη διαδήλωση διαμαρτυρίας που έγινε στην Αθήνα ο πολιτικά «καμένος», ακόμα και εντός της ΔΕΗ, συνδικαλιστής της Φωτόπουλος, γέννημα θρέμμα του ΠΑΣΟΚ, τελευταίως μεταγραφής στο ΣΥΡΙΖΑ, το κόμμα ελπίδα όλων των κρατικοδίαιτων, παρουσιάστηκε να καίει τη γερμανική σημαία ωρυόμενος ναζιστές, αναφερόμενος έτσι σε μια χώρα που έχει θέσει εκτός νόμου τις ναζιστικές οργανώσεις. Επιδίωξη του Φωτόπουλου είναι να αναδειχθεί ως η κορυφαία συνδικαλιστική μορφή και με το να καλεί κυρίως τους κρατικοδίαιτους εργαζομένους σε δυναμικές κινητοποιήσεις, τις οποίες αποδοκίμασε ακόμα και η ΓΣΕΕ. Με τον τρόπο αυτό θέλει να ξανανάψει φωτιές στη χώρα, ελπίζοντας έτσι να ξαναγεννηθεί πολιτικά όπως το μυθικό πουλί των Αιγυπτίων, ο Φοίνικας. Παρόμοιες πρακτικές στο πρόσφατο παρελθόν υποστηριζόμενες εμμέσως, από τον πολιτικό χώρο στον οποίο τώρα ανήκει, είχαν παραδώσει κυριολεκτικά στις φλόγες το κέντρο της Αθήνας. Και το μόνο που κατάφεραν, ήταν μέσα από τις στάχτες να ξαναγεννηθεί ο ναζισμός στην Ελλάδα, δια της Χρυσής Αυγής και το χειρότερο να εισέλθει στο Κοινοβούλιο. 

Φτάνει πια με όλους αυτούς, που κάτω από το μανδύα του «κοινωνικού επαναστάτη», κρύβουν απλώς ένα δολοφόνο, ένα ληστή, έναν απατεώνα, έναν τυχοδιώκτη και ένα «βολεψάκια». ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΛΛΑΔΑ, Η ΧΩΡΑ ΠΟΥ ΕΥΤΕΛΙΣΕ ΚΑΘΕ ΕΝΝΟΙΑ.

16/10/2012 Ημέρα γενικής απεργίας. Στην Αθήνα συγκεντρώθηκαν 50 ως 60 χιλιάδες διαδηλωτές. Οι μισοί συμμετείχαν στη συγκέντρωση του ΠΑΜΕ με ότι αυτό υποδηλώνει. ΑΠΕΡΓΙΕΣ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΙΚΗΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΠΤΩΣΗΣ.

Η στροφή στα καυσόξυλα για θέρμανση λόγω της οικονομικής κρίσης θα έχει ανυπολόγιστο κόστος στη βιόσφαιρα. Και αυτό διότι απογυμνώνει, όχι μόνο τα δάση της περιφέρειας αλλά και τα περιαστικά, λόγω της παράνομης υλοτομίας. Επιβαρύνει δε ακόμη περισσότερο την ατμόσφαιρα των πόλεων, με άμεσες επιπτώσεις στην υγεία μας. Σχετικές έρευνες δείχνουν, ότι η αύξηση των σωματιδίων κατά 10 μικρογραμμάρια ανά κυβικό μέτρο αέρα, επιφέρει αύξηση της ημερήσιας θνησιμότητας κατά 0,6%. Η σύγκριση δε των εκπεμπόμενων σωματιδίων μεταξύ των παραδοσιακών ξυλόσομπων και τζακιών και των εκπομπών από τους λέβητες πετρελαίου και πέλλετ είναι εφιαλτική. Η ξυλόσομπες και τα τζάκια εκπέμπουν 19,3 γραμμάρια σωματιδίων ανά κιλό καυσίμου, ενώ οι λέβητες πετρελαίου και πέλλετ μόνο 0,6 γραμμάρια. Ως εκ τούτου θα μπορούσαμε να πούμε ότι ΚΑΘΕ ΤΖΑΚΙ ΡΥΠΑΙΝΕΙ ΟΣΟ ΜΙΑ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑ.

Είναι επιστημονικά διαπιστωμένο ότι η μείωση του βιωτικού επιπέδου επιφέρει τη μείωση του προσδόκιμου χρόνου ζωής. Ήδη στη χώρα μας διαπιστώθηκε μια πολύ μικρή αύξηση της βρεφικής θνησιμότητας. Εκεί που το γεγονός αυτό έλαβε δραματικές διαστάσεις ήταν στις χώρες του Υπαρκτού Σοσιαλισμού, μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης. Αποδείχθηκε δε, ότι όσο προχωράει κανείς προς τα ανατολικά η μείωση του προσδόκιμου χρόνου ζωής ήταν πιο απότομη και είχε πιο μόνιμο χαρακτήρα. Στη Ρωσία για παράδειγμα, την περίοδο 1991-1994, ο προσδόκιμος χρόνος ζωής των Ρώσων μειώθηκε σχεδόν κατά 10 χρόνια.

15/10/2012 H ΝΕΤ άρχισε να προβάλλει την αξιόλογη δραματική σειρά εποχής, «Ο Πύργος του Ντάουντον», μία από τις δημοφιλέστερες του BBC. Από το πρώτο επεισόδιο της σειράς γίνεται ευδιάκριτο ότι ο ανταγωνισμός εμπότιζε τις σχέσεις, τόσο των πλούσιων ιδιοκτητών του όσο και του υπηρετικού προσωπικού. Η αλήθεια είναι ότι ο ανταγωνισμός με οποιαδήποτε μορφή ενυπάρχει πάντα στις ανθρώπινες σχέσεις, κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες και μπορεί αξιόπιστα να θεωρηθεί ως η, περισσότερο ή λιγότερο, εκπολιτισμένη εκδοχή της ενδοκυτταρικής βίας στο ανθρώπινο είδος. Αυτός άλλωστε είναι και ο βασικός λόγος επικράτησης του καπιταλιστικού συστήματος, ενός συστήματος που ενώ έχει ως επιδίωξη του την πορεία του στα πλαίσια ενός άκρατου ανταγωνισμού με κανόνες, ιστορικά έχει αποδειχθεί ότι αυτό που τελικά επικρατεί, είναι ο κάθε μορφής αθέμιτος ανταγωνισμός.

Το απογοητευτικό είναι, ότι παρά τη διαφημιστική προβολή που έγινε από τη ΝΕΤ το πρώτο επεισόδιο είδαν μόνο 571.000 τηλεθεατές. Την ίδια σχεδόν ώρα 1,18 εκατ. τηλεθεατές προτίμησαν να δουν τη σειρά «Σιλά» και 1,04 εκατ. τη σειρά «Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής». Το πιο απογοητευτικό είναι, ότι 1,47 εκατ. είδαν τη σειρά «Ευτυχισμένοι μαζί» σε επανάληψη. ΑΠΟ ΤΑ ΜΙΚΡΑ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΚΡΙΝΕΙΣ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ.

30/10/2012 Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Π. Λαφαζάνης επικαλούμενος την ειλικρίνειά του, ανέφερε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ακόμη έτοιμος να κυβερνήσει, αναφορά που αργότερα ανασκεύασε. Η αλήθεια μάλλον βρίσκεται στο ότι ο έμπειρος πολιτικός, χρησιμοποίησε μια αλήθεια γενικά αποδεκτή για να παρέμβει σε μια άλλη αλήθεια, αυτή της ιδεολογικής και πολιτικής διαμάχης, που λαμβάνει χώρα μεταξύ των Συνιστωσών του κόμματός του. ΚΑΙ ΜΕΤΑ Ο ΤΣΙΠΡΑΣ ΖΗΤΗΣΕ ΕΚΛΟΓΕΣ.

31/10/2012 ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ και λοιπές προοδευτικές δυνάμεις, με την ψήφο ακύρωσαν την ένταξη του ταμείου ασθενείας των δημοσιογράφων στον ΕΟΠΥΥ. Ένα από τα «ευγενή» ταμεία που στηρίζουν τη βιωσιμότητά τους, στους κοινωνικούς πόρους που έχουν εξασφαλίσει οι συντεχνίες τους, με τη σύμφωνη γνώμη όλων των κομμάτων, δηλαδή πόρους που εμείς πληρώνουμε. Δηλαδή τα κόμματα των «πληβείων» με τους «πατρικίους». Οι ελληνικές παραδοξότητες που έχουν καταστήσει υπεύθυνους, με διαφορετικό βαθμό ευθύνης βέβαια, όλους τους πολιτικούς σχηματισμούς και όσους τους υπηρέτησαν, για τη σημερινή κατάσταση της χώρας. Σχετικά, ο υπουργός Οικονομικών, ο «δεξιός» Γιάννης Στουρνάρας, δήλωσε ότι θα επαναφέρει συνεχώς τη σχετική τροπολογία μέχρι να υπερψηφιστεί, διότι τη θεωρεί ενέργεια στοιχειώδους δικαιοσύνης.

Αν διευρύνουμε χρονικά την αποτύπωση της στιγμής (στιγμι-ότυπα) στα παρελθόντα και πιθανολογήσουμε τα μέλλοντα, θα διαπιστώσουμε ότι ο αριθμός 3, όλο και περισσότερο εμπλέκεται στα γεγονότα τα οποία παίζουν καθοριστικό ρόλο στη λυσιτελή επίλυση των προβλημάτων της χώρας, η συνιστώσα των οποίων παρουσιάζεται ως οικονομική κρίση. Η γεμάτη αρχέγονη γνώση ελληνική γλώσσα, πιστοποιεί ότι με τον αριθμό 3, εκφράζεται το «όλον» στη γήινη πραγματικότητα των τριών διαστάσεων. Για παράδειγμα λέγοντας τρισευτυχισμένος εννοούμε τον ολοκληρωτικά ευτυχισμένο, λέμε τριγύρω και εννοούμε ολόγυρα, με την τριλογία δε θεωρούμε ότι ολοκληρώνεται ένα πνευματικό έργο. Επ’ ευκαιρία θα αναφέρω, ότι με τον αριθμό 5, όσες και οι αισθήσεις μας, ολοκληρώνεται ότι τις αφορά πχ πεντάμορφη, πεντανόστιμο κλπ. Ως εκ τούτου δε μπορώ εύκολα να κατατάξω στις συμπτώσεις ότι έχουμε: 1) Μια «τρόικα» εξωτερικού ελέγχου που αποτελείται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την Ευρωπαϊκή Τράπεζα και το Δ.Ν.Τ. 2) Την τρόικα εσωτερικής διακυβέρνησης, που αποτελείται από τη Νέα Δημοκρατία, το ΠΑΣΟΚ και τη Δημοκρατική Αριστερά. Ως εκ των άνω θα πρέπει να περιμένουμε: 3) Ένα τρίτο πακέτο βοήθειας το οποίο θα συνοδεύεται από μια τρίτη τρόικα, η οποία θα δώσει την οριστική λύση στον οικονομικό γρίφο της χώρας μας. Να υπενθυμίσω ότι και τα παραμύθια, παλιά και σύγχρονα, με το τρία ολοκληρώνονται. Για παράδειγμα αυτό της Νέας Δημοκρατίας: ΖΑΠΠΕΙΟ 1 - ΖΑΠΠΕΙΟ 2 - ΖΑΠΠΕΙΟ 3

Επαληθεύτηκε τελικά η εκτίμηση, ότι η απόφαση για την εκταμίευση της δόσης των 31,5 δις προς τη χώρα μας θα επιχειρούνταν να καθυστερήσει, ώστε να ληφθεί μετά τις προεδρικές εκλογές των Η.Π.Α, ώστε οποιαδήποτε πιθανή εμπλοκή να μην τις επηρεάσει. Ακολουθώντας την κοινή λογική, επειδή τα προβλήματα των χωρών του Νότου είναι επείγοντα και οι γενικές εκλογές στη Γερμανία αρκετά μακριά (Σεπτέμβριος 2013), μπορούμε να πιθανολογήσουμε ότι η αντιμετώπισή τους, μαζί με αυτό της Ελλάδας θα γίνει σύντομα, ώστε να δοθεί ο απαιτούμενος χρόνος στην Καγκελάριο Μέρκελ, να το διαχειριστεί στο εσωτερικό της χώρας της.

Αν τώρα διευρύνουμε παράλληλα και χωρικά την αποτύπωσή μας, θα διαπιστώσουμε ότι το ευφυές δημιούργημα της εξελικτικής πορείας στη γήινη βιόσφαιρα, αφόρητα εγωκεντρικό, θεωρεί ότι υπάρχει γύρω του, είναι φτιαγμένο αποκλειστικά για να το εξυπηρετεί. Γι’ αυτό και το ονόμασε περιβάλλον. Τώρα που η υπερκαταιγίδα Σάντυ στις 30/10/2012 νέκρωσε τις ανατολικές πολιτείες της Υπερδύναμης, χτυπώντας και μέσα στην παγκόσμια Μητρόπολη τη Νέα Υόρκη, ελπίζω να συνειδητοποιήσει, ότι αποτελεί ένα παθητικό άθυρμα στα χέρια της φύσης. ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΔΕΙΧΝΕΙ ΠΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΦΕΝΤΙΚΟ.

Είμαι σίγουρος ότι οι ιστορικοί του μέλλοντος θα χαρακτηρίσουν την περίοδο που διανύουμε, ως καθοριστικής σημασίας για την εξέλιξη της ανθρωπότητας³ με το ελληνικό πρόβλημα να αποτελεί ίσως το αφετηριακό γεγονός. Έτσι όπως οι σημερινοί ιστορικοί, χαρακτήρισαν την εποχή της Γαλλικής Επανάστασης ως την εποχή που μας κληροδότησε το τρίπτυχο, ελευθερία-ισότητα-δικαιοσύνη. Με αυτό προσπάθησε να πορευτεί έκτοτε η ανθρωπότητα, τις περισσότερες φορές ανεπιτυχώς. Αν ενδοσκοπήσουμε όμως στα γεγονότα εκείνης της περιόδου, θα μπορούσαμε να την περιγράψουμε ως μια ιστορική στιγμή αχαλίνωτης μνησικακίας. Παρά τη μεγαλοπρέπεια των γεγονότων που έλαβαν χώρα, οι ακρότητες, το μίσος, οι σφαγές, δεν υποδείκνυαν ένα λαό που ξεκάθαρα απαιτούσε ελευθερία, ισότητα, δικαιοσύνη, αλλά ένα πλήθος που, διψασμένο για αίμα, άφηνε το θάνατο να κάνει κουμάντο στην πολιτική. Κοιτάζοντας σήμερα γύρω μας θα διαπιστώναμε, ότι ζούμε επίσης μια ιστορική στιγμή αχαλίνωτης μνησικακίας, αλλά με ένα τρόπο λιγότερο βίαιο, αποτέλεσμα της 250 χρονών πορείας εκπολιτισμού μας. Σχετικά αναφέρω μια παλιά κινέζικη κατάρα: ΣΟΥ ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ ΣΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ ΕΠΟΧΕΣ

Ως θύμα μιας αρχέγονης παγανιστικής μνήμης, θα ενημερώσω ότι φαινομενικά στις 5/10/2012 είχαμε την είσοδο του Κρόνου στον αστερισμό του Σκορπιού, μια διέλευση που θα διαρκέσει μέχρι το τέλος του 2014. Κατά τους «αστρολογούντες», μια περίοδος που εδώ στη Γη θα γίνει ένα ξεκαθάρισμα. Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΘΑ ΛΑΒΕΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΤΟΥ ΑΞΙΖΕΙ.

Στην εκπομπή MEGA Σαββατοκύριακο της 28/10/2012, φιλοξενήθηκε ο φιλόσοφος Στέλιος Ράμφος. Σταχυολογώ:

Χωρίς σωστό-λάθος δε δομείται εμπιστοσύνη,

χωρίς εμπιστοσύνη δεν υπάρχει κατανόηση.

Χωρίς αξιακό σύστημα επικρατεί το συμφέρον,

και το συμφέρον οδηγεί σε μυωπική αντίληψη των πραγμάτων.

Και το χειρότερο, το συμφέρον διαιρεί

Σημειώσεις

1 Με αυτή την ανάρτηση ίσως γεννηθεί η εντύπωση ότι ακροβατώ ή χειρότερα ότι είμαι ένα ακόμη θύμα των ποπ μύθων του παρόντος, μυστικισμού και αστρολογίας. Η πραγματικότητα είναι ότι χρησιμοποιώ το παρόν και το μέλλον για να φιλτράρω μέσα από αυτά το παρόν που τα παράγει. Αυτό δηλαδή που συμβαίνει σε κάθε μορφής αφήγηση. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι και στο ορατό σύμπαν, το παρελθόν αντικρίζουμε.

2 Σχετικά και στις ανάρτησεις «ΤΟ ΑΝΤΙ» (Η κερκόπορτα) 19/9/2011 και «ΣΟΥΡΕΑΛ» 13/6/2012

3 Χαρακτηριστικό αυτής της εποχής θα είναι η σταδιακή αποανάπτυξη του Ανεπτυγμένου Κόσμου, σταθερό ζητούμενο άλλωστε της συνεπούς αριστερής διανόησης τα τελευταία χρόνια. Οι «αριστερίζοντες» τώρα που άρχισαν να το βιώνουν, εν συγχύσει περί άλλων τυρβάζουν. Για την αποανάπτυξη, θα αναφερθώ εκτεταμένα σε επόμενη ανάρτηση.

Seedrinker