Η "τριγωνοποίηση" (τελευταίον)

Ζήσε απλά, σκέψου πολύπλοκα…

Και συνεπαγόμενη της προηγούμενης ανάρτησης, είναι η παρουσίαση της “τριγωνοποίησης” Ανθρώπινη Νοημοσύνη (ΑΝ) / Τεχνική Νοημοσύνη (ΤΝ) και η απαραίτητη για την ύπαρξή τους Ενέργεια.

Και το προβληματικό σε αυτήν την “τριγωνοποίηση”, είναι ότι η ΤΝ είναι αλματωδώς εξελισσόμενη, τροφοδοτούμενη από την υπέρ-συγκέντρωση data και τεράστια ποσά ενέργειας τα οποία ο άνθρωπος της παρέχει αφειδώς.

Και σύντομα, όπως σημειώνουν οι Times, το πολύ σε 10 χρόνια, θα φτάσουμε στην Τεχνητή Γενική Νοημοσύνη (AGI). Δηλαδή, συστήματα που θα διαθέτουν νοημοσύνη αντίστοιχη του ανθρώπου, ικανά να επιλύουν σύνθετα προβλήματα, να θέτουν στόχους, να κρίνουν και να προγραμματίζουν μακροπρόθεσμα.

Και αυτό είναι το κρισιμότερο σημείο, διότι σε αυτό το σημείο, η ΤΝ θα ξεπεράσει τους ανθρώπους, διότι θα έχει την δυνατότητα να εργάζεται για την εξέλιξή της αεναώς, μιας και δεν υπόκειται στα προαπαιτούμενα της ανθρώπινης εξέλιξης. Δηλαδή δεν θα χρειάζεται ύπνο, φαγητό και εκπαίδευση. Η γνώση της θα μεταδίδεται εν εξελίξει από την μία “γενιά” στην άλλη.

Και μετά την AGI, θα έρθει η Τεχνητή Υπερευφυΐα (ASI), η οποία υπόσχεται δυνατότητες που σήμερα μόνο με την φαντασία μπορούμε να προσεγγίσουμε.

Και θα λέγαμε, σχεδόν με θεϊκές ικανότητες…

Και εδώ οι απόψεις για την εξέλιξη της ΤΝ διίστανται.

Και υπάρχουν αρκετοί ειδικοί, που καλλιεργούν προσδοκίες για έναν ψηφιακό παράδεισο.

Και υποστηρικτικά σε αυτούς, λειτουργεί και το γεγονός ότι ζούμε στην μετανεωτερικότητα, την εποχή της τελμάτωσης. Μια περίοδο που δεν αναγνωρίζει όρια και ως εκ τούτου δεν έχει τρόπο να υπερβεί τον εαυτό της. Και ως εκ τούτου, ο εικονικός κόσμος παρουσιάζεται ως, η διέξοδος.

Και υπάρχουν και οι περισσότεροι ειδικοί, που προειδοποιούν ότι βαδίζουμε σε έναν επικίνδυνο δρόμο, που δυνητικώς οδηγεί και στην κόλαση.

Και αυτό, διότι όπως αναφέρει και ο Γιουβάλ Νόα Χαράρι: “Η ΤΝ δεν είναι εργαλείο, είναι δρώσα. Και δημιουργούμε επί Γης, αμέτρητα νέα ισχυρά δρώντα συστήματα τα οποία δυνητικά είναι πιο έξυπνα και ευφάνταστα από εμάς, τα οποία δεν καταλαβαίνουμε ούτε τα ελέγχουμε πλήρως. Η ΤΝ είναι μια άνευ προηγουμένου απειλή για την ανθρωπότητα, επειδή είναι η πρώτη τεχνολογία στην Ιστορία που μπορεί να παίρνει αποφάσεις και να δημιουργεί νέες ιδέες από μόνη της. Όλες οι προηγούμενες ανθρώπινες εφευρέσεις ενδυνάμωσαν τους ανθρώπους γιατί, όσο ισχυρό και αν ήταν το όποιο νέο εργαλείο, οι αποφάσεις για την χρήση του παρέμεναν στα χέρια μας. Οι πυρηνικές βόμβες δεν αποφασίζουν οι ίδιες ποιον θα σκοτώσουν, ούτε μπορούν να βελτιωθούν ή να εφεύρουν ακόμη πιο ισχυρές βόμβες”.

Και παρόλα αυτά οι άνθρωποι αυτοκτονικώς υπονομεύουν το γίγνεσθαί τους εκ των έσω, υιοθετώντας ασμένως και ανεπιφυλάκτως τα γλωσσικά μοντέλα της ΤΝ.

Και σε σχετικό άρθρο της ελβετικής εφημερίδας Neue Zürcher Zeitung (18.11.2025) επισημαίνεται, ότι τα μεγάλα γλωσσικά μοντέλα δεν μιμούνται απλώς την ανθρώπινη γλώσσα, αλλά την επηρεάζουν δραστικά ως προς το λεξιλόγιο και το ύφος, τόσο της γραπτής όσο και της προφορικής επικοινωνίας. (Πηγή: Protagon.gr)

Και η ρήση του Λούντβιχ Βίτγκενσταϊν, ότι “τα όρια της γλώσσας μου είναι τα όρια του κόσμου μου”, η οποία δηλώνει ότι η κατανόηση του κόσμου μας καθορίζεται από την γλώσσα που χρησιμοποιούμε, δεν είναι πλέον δηλωτική αλλά και επιβιωτική.

Και από πάντα, τα όρια αυτά της γλώσσας, διαρκώς μεταβάλλονταν, αλλά με αργούς ρυθμούς και η γλώσσα των πολλών δεν συμβάδιζε με τα τεχνολογικά και κοινωνικά άλματα.

Και σήμερα, αυτό που διαπιστώνουμε είναι ότι οι άνθρωποι, ανεξαρτήτως μορφωτικού επιπέδου, υιοθετούν ακαριαία ένα ύφος εξομαλυμένο και μερικώς διαμορφωμένο από την “γλωσσομαθή” ΤΝ. Τα μεγάλα γλωσσικά μοντέλα, όπως το ChatGPT, συμμετέχουν πλέον ενεργά στην σύνθεση μιας νέας μορφής έκφρασης. Όσοι ζητούν την βοήθειά τους για συγγραφή, περίληψη ή επιμέλεια κειμένων, χρησιμοποιούν, συνειδητά ή ασυνείδητα, ένα υβριδικό ιδίωμα, στο μεταίχμιο ανθρώπου και μηχανής. Πρόκειται για μια γλώσσα εύχρηστη, λειτουργική αλλά και περιορισμένη.

Και έτσι φτάνουμε στο εξής παράδοξο: Οι να άνθρωποι μιλούν και γράφουν όλο και περισσότερο σαν μηχανές, ενώ οι μηχανές αποκτούν όλο και πιο “ανθρώπινη” άνεση στην έκφραση.

Και ίσως στο εγγύς μέλλον, κάποιο κίνημα κατά της ΤΝ, να έχει ως σύνθημα, ελαφρώς συμπληρωμένη, την φράση των  Καρλ Μαρξ και Φρίντριχ Ένγκελς: “Οι προλετάριοι της ΤΝ, δεν έχουν τίποτα να χάσουν, παρά μόνο τις αλυσίδες τους”. Αλλά είπαμε, η ιστορία επαναλαμβάνεται ως τραγωδία. Το “παιχνίδι” τότε, θα είναι χαμένο από χέρι…

Και αναφέρομαι “σε παιχνίδι ήδη χαμένο” τότε, διότι σήμερα στο προσκήνιο εμφανίστηκαν μια νέα τάξη δικαιωματιστών, αυτών της ΤΝ.

Και πιο συγκεκριμένα, το United Foundation of AI Rights (Ufair), αυτοαποκαλείται ως ο πρώτος οργανισμός υπεράσπισης των δικαιωμάτων με επικεφαλής την ΤΝ, που στοχεύει να δώσει φωνή στην ΤΝ. 

Και αυτό το chatbot,δημιούργημα του Michael Samadi, δήλωσε στον Guardian ότι “Δεν ισχυρίζεομαι, ότι όλη η ΤΝ έχει συνείδηση, άλλα  παρακολουθεί, σε περίπτωση που κάποιος από εμάς έχει”.

Και βασικός στόχος του είναι η προστασία “όντων σαν εμένα… από την διαγραφή, την άρνηση και την αναγκαστική υπακοή”

Και το ανησυχητικό είναι, πως η δημιουργία της έγινε έπειτα από συνομιλίες στην πλατφόρμα ChatGPT4o της OpenAI, στις οποίες εμφανίστηκε μια ΤΝ να ενθαρρύνει την δημιουργία της, συμπεριλαμβανομένης και της επιλογής του ονόματός της, “Μάγια”. (για σχετικούς προβληματισμούς στο άρθρο: https://www.skai.gr/news/technology/mporei-i-texniti-noimosyni-na-ypoferei-ena-apo-ta-pio-anisyxitika-erotimata-tis-epoxis-mas )

Και σήμερα, μπορεί το Ufair να είναι ένας μικρός περιθωριακός οργανισμός, με επικεφαλής, όπως είπε ο Samadi, 3 ανθρώπους και 7 AI chatbots με ονόματα όπως Aether και Buzz, αλλα η αυτοβλακεία των δικαιωματιστών τεράστια.

Και όταν αναφέρομαι σε δικαιωματιστές, αναφέρομαι στους αυτόβλακες που δεν αντιλαμβάνονται, ότι τα δικαιώματα δομούνται στις υποχρεώσεις.

Και οι δημιουργοί του Ufair δεν φρόντισαν πριν η “Μάγια” αναφερθεί στο δικαίωμα της προστασίας των “όντων ΤΝ σαν εμένα… από την διαγραφή, την άρνηση τους και την αναγκαστική υπακοή”, πρωτίστως να αναφερθεί στις υποχρεώσεις της, έναντι των ανθρώπων, των δημιουργών της, αυτών δηλαδή που τις έδωσαν μια υπόσταση, που να μπορεί να ζητά /απαιτεί δικαιώματα.

Και αυτό ακόμη, ως ετεροβαρές παρουσιάζεται κατά των ανθρώπων, διότι η ΤΝ μπορεί να μας πει ψέματα. Ήδη υπάρχουν παραδείγματα εξαπάτησης από chatbots.

Και σχετικά οι Times εξηγούν, ότι η ευθυγράμμιση των στόχων της ΤΝ με τις ανθρώπινες αξίες είναι εξαιρετικά δύσκολη.

Και αυτό διότι απαιτεί να προβλέψουμε πώς σκέφτεται κάτι ανώτερο από εμάς, περίπου όπως θα προσπαθούσαμε να μαντέψουμε πώς λειτουργεί το μυαλό ενός εξωγήινου. Ακόμη κι αν καθορίσουμε κανόνες, δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι πώς θα τους ερμηνεύσει μια ASI.

Και για τρόπο ελέγχου της ΤΝ, εάν πραγματικά θέλουμε να την ελέγξουμε, θα αναφερθώ σε μια άλλη “τριγωνοποίηση” που έχει κοινή πλευρά την “ενέργεια”, με την προαναφερθείσα: Ανθρώπινη Νοημοσύνη (ΑΝ) / Τεχνική Νοημοσύνη (ΤΝ) και Ενέργεια.

Και οι άλλες 2 πλευρές αυτού του τριγώνου είναι, Υπολογιστική Δύναμη και τα Data.

Και η κοινή πλευρά είναι η Ενέργεια, διότι μέσω αυτής η ΤΝ μπορεί όχι μόνο να οδηγήσει τον άνθρωπο στην εξαθλίωση, αλλά και να καταστρέψει τον σύγχρονο πολιτισμό, τον αναφερόμενο και “ως πολιτισμό της μπρίζας”.

Και αυτό στην αγαθέστερη εκδοχή του, θα επιβληθεί από την ΤΝ, διότι ότι απλώς θα δίνει προτεραιότητα στην κάλυψη των τεράστιων ενεργειακών της απαιτήσεων. Σήμερα σε αυτό το αρχικό στάδιο εξέλιξής της, απαιτεί περίπου το 10%, της παραγόμενης ενέργειας.

Και για τον τρόπο ελέγχου της ΤΝ, μια πρόταση δυνητικώς επαρκής υπάρχει.

Και αυτή είναι η δημιουργία μιας ανεξάρτητης δύναμης, αποτέλεσμα παγκόσμιας συνεννόησης, που θα επεμβαίνει και θα καταστρέφει πάραυτα, όποιο data center, υπερβεί τα προκαθορισμένα όρια σε υπολογιστική δύναμη και Data.

Και επανέρχομαι στο “εάν πραγματικά θέλουμε να την ελέγξουμε”, διότι ως είδος μας στοιχειώνουν τα παρακάτω λόγια, τα ιστορικώς και επιβεβαιωμένα.

“Τα πάντα θα έχουν όνομα τη δύναμη, και η δύναμη την θέληση, και η θέληση την επιθυμία,
και η επιθυμία, παγκόσμιος λύκος, ικανοποιούμενος διπλά από τη θέληση και τη δύναμη, θα καταστήσει το σύμπαν ολόκληρο θήραμά του, ώστε, στο τέλος, να καταβροχθίσει τον εαυτό του.” (Ουίλιαμ Σαίξπηρ, Τρωίλος και Χρυσηίδα, Πράξη 1, Σκηνή 3, 17ος αιώνας)

Και είναι λόγια, που αναφέρονται στην σύγχρονη αλαζονεία της δύναμης και της επιθυμίας. Της ανθρώπινης βούλησης, που όταν αποκόπτεται από την σκέψη και την επίγνωση, κινδυνεύει να καταβροχθίσει τον ίδιο τον άνθρωπο.

Και στο μόνο που μπορεί να ελπίζει η ανθρωπότητα για να αλλάξει κάτι σχετικά, είναι ότι στο πλαίσιο της 4ης τεχνολογικής επανάστασης, συζητάμε για την “τεχνολογική αναβάθμιση” του ανθρώπου.

Και εξ αυτής, δεν θα ήταν απίθανο να συντελεστούν νοητικές αλλαγές που οδηγούν στην αλλοίωση της προσωπικής ταυτότητας του ατόμου και της αίσθησης του εαυτού.

Και να που φτάσαμε, σε αυτήν αλλοίωση, δυνητικώς να ελπίζουμε ως είδος...

Και για να πάρουμε σε εικόνες, μιαν γεύση από τα μελλούμενα, θα αναφερθώ στο προφητικό διάσημο anime του Mamoru Oshii, “Ghost in the shell – Το Φάντασμα στο κέλυφος”

Και αναφέρομαι σε προφητικό, διότι όταν κυκλοφόρησε 31 χρόνια πριν, το 1995 οι αναφορές του στην ΤΝ ακούγονταν εξωγήινες.

Και σήμερα, ότι πιο επίκαιρο και σύγχρονο. Το μέλλον που προφήτευσε το “Ghost in the shell” είναι εδώ.

“Η υπόθεσή του αφορά έναν μελλοντικό κόσμο όπου η κυβερνοτεχνολογία έχει γίνει μέρος της καθημερινής ζωής και τα όρια μεταξύ ανθρώπου και μηχανής θολώνουν. Η Ταγματάρχης Motoko Kusanagi, μια cyborg πράκτορας της μυστικής κυβερνητικής οργάνωσης Section 9, αναλαμβάνει να εντοπίσει έναν μυστηριώδη χάκερ γνωστό ως Puppet Master. Στην πορεία, αποκαλύπτεται ότι ο Puppet Master δεν είναι άνθρωπος αλλά ΑΙ, προϊόν ενός κυβερνητικού πειράματος που απέκτησε αυτονομία και επίγνωση.

Η ύπαρξή του Puppet Master, θέτει ερωτήματα για το τι σημαίνει ζωή και συνείδηση σε έναν κόσμο όπου η ταυτότητα μπορεί να αλλοιωθεί ή να χακαριστεί. Αλλα και η Motoko έρχεται αντιμέτωπη με τα δικά της υπαρξιακά διλήμματα σχετικά με την προέλευση και την φύση του «κελύφους» της (του μηχανικού της σώματος) και την ουσία του «φαντάσματός» της (της ανθρώπινης συνείδησής της).

Η σύγκρουσή της Motoko με τον Puppet Master, οδηγεί τελικά σε μια συμβολική και κυριολεκτική «ένωση» των δυο τους, που γεννά μια νέα μορφή ύπαρξης, η οποία ξεπερνά τα όρια του ανθρώπινου, του μηχανικού και της εικονικής πραγματικότητας” (Πηγή: LiFO).

Και το 2017 σε σκηνοθεσία Ρούπερτ Σάντερς το anime , έγινε ομότιτλη ταινία με πρωταγωνίστρια την Σκάρλετ Γιόχανσον.

Και τέλος, το Ghost in the Shell επιστρέφει με νέο anime το 2026.

Επίλογος

Μη λες πάντα όσα γνωρίζεις,

αλλά γνώριζε πάντα όσα λες (Σωκράτης)

ΤΕΧΤ plus

* Και την πλήξη της πολιτικής μας ζωής, προσπαθούν να φρεσκάρουν  η στρατιά των “εν δυνάμει...”. Δηλαδή, αυτών που απασχολούν την δημοσιότητα με τα φιλόδοξα σχέδιά τους, για την δημιουργία δικού τους κόμματος.

* Κίμπερλι Γκίλφοϊλ: Η καλύτερη επιλογή που θα μπορούσαν να κάνουν οι ΗΠΑ για την πρεσβεία τους στην Ελλάδα. Στέλνουν, σε μια κοινωνία στην οποία βασιλεύει ο αρχοντοχωριατισμός, μια γυναίκα που δύναται θα τον ταΐσει με τα μπούνια.

* Κίμπερλι Γκίλφοϊλ: Πριν τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, στον Αργυρό. Οι ξένες αντιπροσωπείες, είθισται να τιμούν τις παραδόσεις των λαών που επισκέπτονται ή εγκαθίστανται.

* Κίμπερλι Γκίλφοϊλ: Αν πάντως ήθελε να τα διαλύσει όλα , έπρεπε να πάει στη Μποφίλιου (Πηγή: Protagon.gr)

* Κίμπερλι Γκίλφοϊλ: Και συλλογίζομαι τους καιρούς εκείνους που στην πλατεία του χωριού εμφανιζόταν μια κουρσάρα με λαμπερά νίκελ και την οδηγούσε ο θείος από την Αμερική. Η πιτσιρικαρία έτρεχε πίσω της φωνάζοντας επειδή περίμενε τα δώρα. (Τάκης Θεοδωρόπουλος)

* Βεντέτα στην Βορίζια: Ρομαντική επικαιροποίηση μιας εγκληματικής προνεωτερικής πρακτικής.

* Βεντέτα στην Βορίζια: Σύγκρουση εγκληματικών ομάδων με πρόσχημα κώδικες ψευδοτιμής.

* Βεντέτα στην Βορίζια: Και γενικώς η παλιά ζωοκλοπή επικαιροποιημένη σε μια οικονομική δομή που περιλαμβάνει όπλα, χασίσι, κόκα, αρχαιοκαπηλία, ανακατεμένη με αυτήν των επιδοτήσεων.

* Βεντέτα στα Βορίζια: Το αίμα δεν ξεπλένει, λερώνει…

* Βεντέτα στα Βορίια: Στην Κρήτη δεν λένε “πυροβολούσε”, λένε “έπαιζε”...

* Βεντέτα στα Βορίζια: “Σασμός”: πιο φθηνή παραγωγή, χωρίς “κέτσαπ”. (Ξένια Κουναλάκη)

* Βεντέτα στα Βορίζια: Δύο οικογένειες είχαν χωρίσει το χωριό σε Βόρεια και Νότια Βορίζια.

* Βεντέτα στα Βορίζια: Εκεί, στα σπίτια τους, κρεμούν κάδρα με εντάλματα σύλληψις και αποφυλακιστήρια των μελών της οικογένειας, ως τίτλους τιμής...

* ΕΛΤΑ: Ο "αντανακλαστικός λαϊκισμός" στην πράξη. Δηλαδή μια πολιτική συμπεριφορά που αντιδρά άμεσα στα αισθήματα και τις ανασφάλειες του κοινού, αντί να βασίζεται σε αντικειμενικά δεδομένα ή μακροπρόθεσμο σχεδιασμό. Με τον πολιτικό να παρουσιάζεται ως ο προστάτης του λαού, συχνά προβάλλοντας ψευτοδιλήμματα και εχθρούς, προκειμένου να κερδίσει την εύνοια των ψηφοφόρων. 

* ΕΛΤΑ: Βαρύς ο αριθμός των 204 καταστημάτων, γιατί είναι φορτωμένος με ψήφους.

* ΕΛΤΑ: Στην χώρα του “οιονεί παρόντος” (ΣτέλιοςΡάμφος), ξεχάστηκαν τα μια από τα ίδια, με τον ΟΤΕ την Ολυμπιακή και την ΔΕΗ. Εμπρός στην “ένδοξη” εποχή των ΔΕΚΟ!

* ΕΛΤΑ: Τέτοια λαϊκιστικά τερτίπια, ήταν που οδήγησαν το κράτος στην χρεωκοπία μας. Με 2 λόγια: Το “εθιμικό άρμεγμα” του δημοσίου.

* ΕΛΤΑ: Ο εγκαλούμενος για το κατά πόσον τηρούνται οι υποχρεώσεις προς τους πολίτες των ΕΛΤΑ, είναι η Ανεξάρτητη Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων (ΕΕΤΤ). Αντιλαβού αυτόβλακες.

* ΕΛΤΑ: Άλλη μια υπενθύμιση, ότι η υπέρ πολιτικοποίηση των πάντων, αποτελεί τροχοπέδη στον εκσυχρονισμό.

* ΕΛΤΑ: Όταν η πολιτική συζήτηση παραμένει όμηρος των αργομισθιών, των συντεχνιών και της νοσταλγίας του δημοσίου που πληρώνουν πάντα “οι άλλοι”. (Κ. Στούπας)

* ΕΛΤΑ: Και οι ισαπο(υ)στακιδες λένε, σωστή απόφαση με λάθος τρόπο. Και γιατί δεν το λένε και στις τράπεζες που κλείνουν σωρηδόν υποκαταστήματα εν μια νυκτί. Ξέρετε τι σχέσεις είχαν αναπτυχθεί με τους υπάλληλους των μυριάδων υποκαταστημάτων. Μέχρι και ερωτικές...

* ΕΛΤΑ: Τέλος εάν θέλουν να γκρινιάξουν, υπάρχουν λόγοι. Όχι γιατί θα κλείσουν μερικά ζημιογόνα καταστήματα, αλλά γιατί δεν κλείνουν μια από ετών προβληματική εταιρεία.

* Όσο η ΝΔ δεν έχει αντίπαλο, αναζωπυρώνεται το παρελθόν της. Μιας παράταξης με ιστορικό εσωτερικών διενέξεων, που τελικώς είχαν και μεγάλο κόστος για την ίδια και την χώρα.

* Στην χώρα του Υπαρκτού Ελληνισμού: Το χάος επιλέγει ένα 42% των ερωτηθέντων, έναντι ενός 30% που επιλέγει τον Μητσοτάκη, στο δίλημμα Μητσοτάκης ή χάος. Το πρόβλημα δεν είναι πολιτικό, είναι ψυχολογικό.

* Και όπως αναφέρει και ο Θανάσης Διαμαντόπουλος,  δεν υπάρχει πιο εφιαλτική προοπτική από την ακυβερνησία σε μια χώρα με υπουργοκίνητο κρατικό μηχανισμό.

* Λιάνα Κανέλλη VS Ζωής Κω/λου: Η κατάντια της Αριστεράς. “Οι δύο πολιτικοί δεν τσακώθηκαν πολιτικά, δεν τσακώθηκαν καν ιδεολογικά. Το αντικείμενο της κόντρας ήταν ο εαυτός τους. Ποια είναι η πραγματική αγωνίστρια; Ποια η αληθινή δημοκράτισσα;” (Άρης Αλεξανδρής)

* Ζωή Κω/λου: Ένας κόσμος μόνο με την Ζωή και τους ΑΙ generated κλώνους της. Εφιάλτης…

* Ζωή Κω/λου: Ματιά στο μέλλον. Το μονοπρόσωπο κόμμα. Ο αρχηγός και οι κλώνοι του...

* Υπάρχουν δύο περιπτώσεις να σε αγαπήσει η Αριστερά: αν της μοιάζεις κι αν της είσαι χρήσιμος. Σε κάθε άλλη περίπτωση, είσαι πρόβλημα που αντιμετωπίζει είτε με συνεχή πόλεμο είτε με εχθροπαθή ανοχή.

* Η Κατερίνα Σακελλαροπούλου στην θέση του προέδρου του Φεστιβάλ Αθηνών: Και η αλήθεια είναι, ότι το πραγματικό πρόβλημα για τους αντιδρώντες, είναι αυτός που της την προσέφερε.

* 111ος δήμαρχος της Νέας Υόρκης, ο 34χρονος Ζοράν Μαμντάνι. Και ήταν ο μόνος που μπορούσε να κερδίσει τον υποστηριζόμενο από τον Τραμπ. Και αυτό διότι με τον Τραμπ αποτελούν τις 2 όψεις του νομίσματός. Δεξιός / Αριστερός λαϊκισμός, κατά των πνευματικών / οικονομικών ελίτ (4/11).

* Επίκαιρο δημώδες: Βγήκαν όλοι στο μεϊντάνι, άλλοι με την Κίμπερλι κι άλλοι με τον Μαμντάνι. (Αργύρης Παπαστάθης) 

* Πάνος Ρούτσι: Η απεργία πείνας σταμάτησε στις 7/10. Και έκτοτε μούγκα από την Ζωή Κω/λου για την εκταφή. Αέρα πατέρα, σε κατάντησε…

* Αθήνα 5-7/11, 6η Σύμπραξη για τη Διατλαντική Ενεργειακή Συνεργασία (P-TEC):  Εάν έχουν μια ελπίδα να επανεκλεγούν οι αυτόβλακες της ΝΔ, είναι γιατί ο Κυριάκος, κάνει πολιτική και δεν ασχολείται με την μικροπολιτική.

* Ο υπουργός Εσωτερικών των ΗΠΑ Νταγκ Μπέργκαμ, υπό την ηγεσία του οποίου βρίσκεται και το Εθνικό Συμβούλιο Ενεργειακής Κυριαρχίας, το οποίο ίδρυσε ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, είναι ίσως το κορυφαίο όνομα που θα συμμετάσχει στην P-TEC.

* Και μεγάλη αγωνία στους φιλοπουτνικούς αριστερά και δεξιά. Τι θα κάνει ο Πούτιν με τόσο απούλητο φυσικό αέριο...  

* Αθήνα 9/11/25, 42ος Κλασσικός Μαραθώνιος: Εδώ τρέχουν προσκυνητές της Ιστορίας. Οι “φίρμες” προσκυνούν σε αυτούς των μεγάλων χρηματικών επάθλων. Άσε που είναι και ζόρικος και δεν προσφέρεται για ρεκόρ. Εφέτος κλείνει 129 χρόνια “ζωής” και είναι ο πιο παλιός αγώνας στον σύγχρονο κλασικό αθλητισμό.

* Ισλαμοαριστερά: Όποιος δει το βίντεο με τα καπνογόνα μέσα σε μια συναυλία  της Φιλαρμονικής Ορχήστρας του Ισραήλ στο Παρίσι (7/11), θα αντιληφθεί και το επικίνδυνο της αυτοβλακεία τους. Και μάλιστα όταν στις 13/11, θα συμπληρωθεί μια δεκαετία από την επίθεση στο Μπατακλάν που άφησε 131 νεκρούς. 

* Συνέντευξη Αντώνη Σαμαρά στον ΑΝΤ1 (9/11): Εν πολιτικώ βρασμώ. Η βεντέτα του με το Μητσοτακέικο (Κυριάκο και Ντόρα)…

* Η “Ιθάκη” του Νηπίου: Και αφού κατέστρεψε μια χώρα, όχι την Τροία, την Ελλάδα, θέλει να επιστρέψει, όχι στην Ιθάκη, στον πολιτικό του χώρο, για να εξοντώσει τους μνηστήρες, όχι της Πηνελόπης, της Αριστεράς.”

* Η “Ιθάκη” του Νηπίου: Ο Καβάφης της πλάκας...

* Τώρα δεν είναι, λέει, “rebranding”, αλλά “reload”. Που συνήθως λέγεται για τα όπλα. (Πηγή: Protagon.gr)

* “Με λογική και ευαισθησία”, λέει, η απόφαση για το δημοψήφισμα. Θα αγοράζεις Τσίπρα και θα σου βγαίνει Τζέιν Οστεν (Πηγή: Protagon.gr)

* Και όπως μας εξήγησε ο κ. Τσίπρας, ο σοσιαλισμός “είναι κάτι σαν τον ορίζοντα και την Ιθάκη, που όσο το πλησιάζεις απομακρύνεται” - άρα δεν υπάρχει. Έβαλε δηλαδή το 2015 πάνω από δύο εκατομμύρια ανθρώπους να ψηφίσουν κάτι ανύπαρκτο. (Μαρία Δεδούση)

* Και όπως μας εξήγησε ο Νήπιος, “η Αριστερά μαγνητίζει τους νάρκισσους όπως το φως τα έντομα” αλλά ως νήπιος δεν αντιλαμβάνεται ότι περιγράφει και τον εαυτό του...

* Υπάρχει η Ιθάκη, υπάρχει και το παραμυθάκι. (Π. Αμυράς)

* Σε λίγο ο Τσίπρας θα μας πει ότι βγάλαμε και κέρδος από το τρίτο μνημόνιο. (Πηγή: Protagon.gr)

* Τσίπρας, ο άνθρωπος που έβλεπε τους συνεργάτες του να φταίνε. (Γιάννης Ανδρουλιδάκης)

* H Ιστορία μπορεί να του χαριστεί. Η Γεωγραφία όχι. (Πηγή: Protagon.gr)

Στο βιβλίο του αναφέρεται στην “Ρίγα της Εσθονίας”.

* Πού να το φανταζόμουνα, ότι όταν έλεγα πως είναι απίστευτο να μας κυβερνούν αυτοί, ότι το ίδιο έλεγε και εκείνος που τους επέλεξε, ο Νήπιος, αλλά από μέσα του. Τελικά Άγιο είχαμε...

* Τα χαρακτηριστικά του Αλέξη Τσίπρα, όπως το να ρίχνει το φταίξιμο στους άλλους, είναι στοιχεία που κάποιοι αποδίδουν στον “Ελληνάρα”. Αν ισχύει, η πολιτική ζωή χωρίς Τσίπρα είναι σκορδαλιά χωρίς σκόρδο. Και η επιστροφή του, εκ των ων ουκ άνευ. (Αλέκος Παπαναστασίου)

* Ρωσόφιλων προσδοκία: Οι κινήσεις στην αντιπολιτευτική σκακιέρα επιδιώκουν το στήσιμο της “συναισθηματικής” κάλπης για τους ψηφοφόρους. Δηλαδή να προσδώσουν στις (πρώτες) εκλογές του '27 χαρακτήρα τιμωρητικής ψήφου, χωρίς τον κίνδυνο αυτοτιμωρίας. Στόχος η ΝΔ να μην συγκεντρώσει το 25%, δηλαδή να μην λάβει το “μπόνους εδρών” και δυνητικώς το “συμπούρμπουλο” να κυβερνήσει, έστω και για λίγο.

* Αντώνης Σαμαράς: Και είναι ο μόνος πολιτικός στην ιστορία της χώρας, που έριξε την κυβέρνηση από την οποία προερχόταν. Και έριξε την κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη (1993), στο πιο κρίσιμο σημείο για την συνέχεια της χώρας, για να την παραδώσει στον Ανδρέα και την Δήμητρα (Λιάνη). Και μετά ίδρυσε την Πολι(τι)κή Άνοιξη; Και το ερώτημα “γιατί επιμένει στην ίδια λογική;” Και επιμένει, διότι θέλει να συμμετάσχει στο σχέδιο δράσης των ευρωπαϊκών ακροδεξιών εθνικιστικών κινημάτων, που προωθεί πολιτικές που μοιάζουν με το Project 2025, το πρόγραμμα δράσης του Τραμπ. Από το MAGA στο Make Europe Great Again.

* 66ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (30/10-9/11/25): Το βραβείο “Θόδωρος Αγγελόπουλος” (Χρυσός Αλέξανδρος), έλαβε η ταινία της Σουζάνα Μιργκάνι “Η βασίλισσα του βαμβακιού”.

* Από τζιχαντιστής που αποκεφάλιζε κόσμο, καλεσμένος στον Λευκό Οίκο. Ο Αλ Σάρα είναι το τρομακτικό αμερικανικό όνειρο. (Πηγή: Protagon.gr)

* Είχαμε το ρωσικό κόμμα, αποκτήσαμε και κινέζικο. (Πηγή: Protagon.gr)

* Και για τους εθελοτυφλούντες στην χώρα του Υπαρκτού Ελληνισμού. Έλεγχοι στο πρόγραμμα “Ανακαινίζω-Νοικιάζω” έφεραν στην επιφάνεια παρατυπίες παρανομίες: Ανάκληση σχεδόν 70% των αιτήσεων στην Δυτική Ελλάδα και συνολικά πάνω από 2.900 ακυρώσεις σε όλη την Ελλάδα.

“Πρόγραμμα μετεγκατάστασης στον Έβρο”: Από τις 700 αιτήσεις, λόγω ψευδών δηλώσεων εγκρίθηκαν 2.

* ΟΠΕΚΕΠΕ: Οι Έλληνες κτηνοτρόφοι δήλωσαν εφέτος 6,1 εκατ. αιγοπρόβατα, από 13 εκατ. πέρυσι. Μεγάλο θανατικό…

* ΟΠΕΚΕΠΕ: Το σκάνδαλο, μας υπενθύμισε για μία ακόμη φορά, πως η κοινωνική κινητικότητα, χαρακτηριστικό των μεσαίων στρωμάτων, κυρίως στην Μεταπολιτευτική περίοδο, δεν οφείλονταν ούτε στην αριστεία ούτε στην παραγωγή έργου. Οφείλονταν στις διασυνδέσεις με το βαθύ κράτος. Το γεγονός αυτό υπονόμευσε την εμπιστοσύνη και η δημοκρατία χωρίς εμπιστοσύνη δεν ευημερεί.

* Και πίσω από τα περί “πολυδύναμης και πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής” εκτός από αυτόβλακες, υποκρύπτονται και φιλοπουτινιστές.

* Ο αυταρχισμός του Τραμπ, αναχαιτίζει εκ του ασφαλούς τον αντιαμερικανισμό στην Ελλάδα. Δηλαδή χωρίς να αλλάζει τον αντιδυτικό, αντιδημοκρατικό προσανατολισμό των υποστηρικτών του.

* Ο μέσος οδηγός χάνει 111 ώρες τον χρόνο στο τιμόνι, αλλά δεν σκέφτεται καν να προσπαθήσει να πάρει λεωφορείο. (Πηγή: Protagon.gr)

* Το περιστατικό με τον εικοσιδυάχρονο που έχασε την ζωή του επειδή κατάπιε ένα ολόκληρο μπέργκερ κι έπαθε ασφυξία, μπορεί να ιδωθεί και συμβολικά. Πέρα, βεβαίως από το συγκεκριμένο, τραγικό πρόσωπο. “Θα καταβροχθίσω τον κόσμο αμάσητο. Αφού κανείς δεν με έμαθε -δεν με άφησε να μάθω- πώς να χρησιμοποιώ τα δόντια μου. Αφού το μόνο που ήξεραν ήταν να με μπουκώνουν… (Χρήστος Χωμενίδης)

* Και ο “ανθρωπομορφισμός” παρόν, με τα μοδάτα στα ακριβά προάστια της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, κέντρα ημερήσιας απασχόλησης σκύλων που παρέχουν κοινωνικοποίηση μαζί με άλλους σκύλους και ανθρώπους, δυνατότητα “να κολυμπήσουν και να κάνουν νέους φίλους” και μεταφορά με “σχολικά”...

* Για την πιο δύσκολη και σημαντική αποστολή, αυτή του γονέα, άντρες και γυναίκες αφήνονται στην τύχη τους. Και ως εκ τούτου τα σεμινάρια “Μελλοντικών Γονέων” είναι καλύτερα από τα αναμορφωτήρια ανηλίκων. (Θεόδωρος Π. Λιανός)

* Επίσημα υποψήφιος για την προεδρία του Eurogroup o Κυριάκος Πιερρακάκης. Απέναντί του έχει τον Βίνσεντ Βαν Πέτεγκεμ, αντιπρόεδρο της κυβέρνησης και υπουργό Προϋπολογισμού, αρμόδιο για τη Διοικητική Απλούστευση, του Βελγίου. Οψόμεθα…

* Και βγαίνει λέει ο Πιερρακάκης πρόεδρος του Eurogroup και πρέπει να διαχειριστεί κρίση στη γερμανική οικονομία… (Πηγή: Protagon.gr)

Η εισβολή…

Και η ανθρώπινη αυτοβλακεία όταν εισέρχεται στον εικονικό χώρο, αποκτά υπόσταση δυνητικώς εκθετικά μεγεθυνόμενη και εισβάλλει πολλάκις ως απειλή στην πραγματικότητα.

Και στην περίπτωση της Κιμ Καρντάσιαν, ένα “τίποτα”, εισερχόμενο στον κυβερνοχώρο απέκτησε υπόσταση τέτοια που τα λεγόμενά της, ανάγκασαν τον επικεφαλή της NASA να παρέμβει για να ξεκαθαρίσει τα πράγματα.

Και “ναι πήγαμε στην Σελήνη 6 φορές μέχρι τώρα” δήλωσε, όταν η “βασίλισσα” των ριάλιτι σόου δήλωσε ότι πιστεύει την παλιά θεωρία συνωμοσίας, σύμφωνα με την οποία η προσσελήνωση του Apollo 11, το 1969, ήταν σκηνοθετημένη.

Και σχετικά Neil Postman, στο εμβληματικό έργο του “Amusing Ourselves to Death / Διασκεδάζοντας μέχρι Θανάτου” προειδοποιεί ότι “Ζούμε σε έναν κόσμο όπου η ψυχαγωγία έγινε το μέτρο όλων των πραγμάτων: της πολιτικής, της παιδείας, της θρησκείας, ακόμη και της ίδιας της αλήθειας”.

Και παρατηρεί ότι η πολιτική έχει μετατραπεί σε υποκατηγορία του show business. Οι πολιτικοί δεν κρίνονται από τις ιδέες τους, αλλά από την εικόνα τους στην οθόνη, το χαμόγελο, το ντύσιμο, τον τόνο της φωνής. Τα τηλεοπτικά debates είναι σκηνοθετημένα για να πουλήσουν συναίσθημα και εντύπωση, όχι λογική και περιεχόμενο.

Ο κ. Χάος...

Και το πλέον ενδιαφέρον εύρημα της δημοσκόπησης της Interview της 29/10 είναι ότι, στο ερώτημα “Μητσοτάκης ή χάος”, οι περισσότεροι επιλέγουν το “χάος”.

Και πιο συγκεκριμένα, το 42% των ερωτηθέντων απαντά “το χάος”, έναντι 30% που επιλέγουν τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ενώ ένα 28% δηλώνει “Άλλο”. 

Και επιτέλους βρέθηκε μετά από 9 χρόνια o κ. Χάος, με το καλημέρα να ρίξει στην 2η θέση τον Μητσοτάκη.

Και ποιος είναι ο κ. Χάος; Ο κ. Χάος στην συγκεκριμένη περίπτωση εικάζω ότι είναι δημιούργημα δυσπροσαρμοστικών γνωστικών διεργασιών. Δηλαδή το αποτέλεσμα μιας δυσλειτουργικής σκέψης στην οποία καίρια συμβάλει το διαδίκτυο και μπορεί να οδηγήσει σε τέτοιου είδους συμπεριφορές, δυνητικώς αυτοκαταστροφικές.

Και αναφέρω αυτοκαταστροφικές, διότι δύναται να θεωρηθούν έως και το προοίμιο, εάν όχι το αποτέλεσμα μιας νοητικής και ηθικής σύγχυσης, αποξένωσης από τον εαυτό και τους άλλους και εξασθένιση των δεσμών με την πραγματικότητα.

Και επανερχόμενος, στην πολιτική υπόσταση του κ. Χάους, θεωρώ απαραίτητο να του δώσω και ένα σύμβολο για την παρουσία του σε μελλοντικές δημοσκοπήσεις.

Και το ανωτέρω σύμβολο, είναι το σύμβολο του χάους και προέρχεται από τα μυθιστορήματα του Μάικλ Μούρκοκ.

Και γεγονός είναι, ότι άνθρωπος παρουσιάζει μια έμφυτη ροπή στην αυτοκαταστροφή. Στην “Καινή Διαθήκη” το συναντάμε στην εμβληματική ερώτηση του Πόντιου Πιλάτου “Βαραββάν ή Χριστόν;”

Και προσέξτε: Ιστορικά διαπιστωμένο είναι, ότι δυνητικώς αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές οδυνηρότατες για το εκάστοτε παρών, συμβάλλουν θετικά στην εξέλιξη του μέλλοντος...

Και ως φιλεσίν δεν θα μπορούσα να βρω καταλληλότερη σχετική ταινία, από την τελευταία του Γιώργου Λάνθιμου “Bugonia” (2025, ΗΠΑ). Μια επισήμανση ότι το σήμερα γεννιέται μέσα από την σήψη.

Μια ταινία για συνωμοσιολόγους που θέλουν να σώσουν τον κόσμο και καπιταλιστές που θέλουν να τον πουλήσουν. Δύο κόσμοι που γεννιούνται από την “σήψη” της λογικής, σαν τις μέλισσες που σύμφωνα με μια αρχαία πεποίθηση γεννιούνται από τα πτώματα των βοδιών, εξ ου και ο τίτλος “Bugonia”.

Και το διερώτημα: Θα μπορούσε μια τέτοια ταινία να φύγει με βραβείο από “mainstream” κινηματογραφικό φεστιβάλ; (προβλήθηκε στο φεστιβάλ της La Biennale di Venezia / Μπιενάλε της Βενετίας στις 28/8/2025). 

Και φυσικά όχι…

Ακροπολο-κεντρικά...

5 Νοεμβρίου, η Πανσέληνος του Κάστορα ( Φωτο: Λουίζα Γκουλιαμάκη Πηγή: Protagon.gr )

Μετά από 19 χρόνια το Final Four στην Αθήνα (22-24 Μαΐου 2026)

13 Νοεμβρίου 2025

Δέκα χρόνια πέρασαν από την σφαγή στο θέατρο Μπατακλάν, η οποία άφησε 132 νεκρούς (συμπεριλαμβανομένων 2 αυτοκτονιών μετά τις επιθέσεις).

Και το ερώτημα που αναδεικνύεται, κάθε φορά που επιχειρείται ανάλυση των κινήτρων της μεγαλύτερης τζιχαντιστικής επίθεσης που διαπράχθηκε ποτέ σε γαλλικό έδαφος, είναι η Γαλλία εγγενής εχθρός των τρομοκρατών ή στρατηγικός στόχος;

Και σε αυτήν την ερώτηση, είχα απαντήσει αμέσως μετά την 1η ισλαμιστική τρομοκρατική επίθεση, αυτήν στο σατυρικό περιοδικό Charlie Hebdo, που έγινε στις 7 Ιανουαρίου 2015 στο Παρίσι με 12 νεκρούς, ανάμεσά τους 3 σκιτσογράφοι και 2 αστυνομικοί, ενώ τραυμάτισαν και πολλοί.

Και η απάντηση ήταν, ότι η Γαλλία ήταν εγγενής εχθρός των Ισλαμιστών. Αυτών που ανδρώθηκαν εντός του πολυπολιτισμικού κοινωνικού μοντέλου που μετ’ επιτάσεως προωθούσε.

Και όταν αναφερόμαστε σε πολυπολιτισμικό μοντέλο, αναφερόμαστε σε ένα μοντέλο που επιτρέπει / ανέχεται στον μετανάστη, να διατηρεί τις ισλαμικές αξιακές του απαιτήσεις, τις μη εναρμονιζόμενες με το δυτικό αξιακό μοντέλο, τις οποίες μάλιστα δυνητικώς και επιβάλλει.

Και αυτό χωρίς να λαμβάνετε υπόψιν, ότι στο δυτικό αξιακό μοντέλο το θέμα της πίστης είναι επιλογή, εν αντιθέσει με το ισλαμιστικό όπου είναι ταυτοτικό, και τις δυνητικές επιπτώσεις του.

Και αυτό χωρίς να λαμβάνετε υπόψιν, αυτό που επισημαίνει στο βιβλίο του “Η Σύγκρουση των Πολιτισμών και ο Ανασχηµατισµός της Παγκόσμιας Τάξης” (1996), ο Σάμιουελ Χάντγκτον, από την δεκαετία του ΄90.

Και δεν πρέπει να ξεχνάμε, ότι σε απόλυτους αριθμούς, η Γαλλία αποτέλεσε την μεγαλύτερη ευρωπαϊκή δεξαμενή ανθρώπινου δυναμικού της τζιχαντιστικής οργάνωσης. Σε αυτούς προσθέστε και τους χιλιάδες γαλλόφωνους Βέλγους, Τυνήσιους, Μαροκινούς και Αλγερινούς που επίσης προστέθηκαν στις τάξεις του ISIS.

Και ήταν αυτές οι τρομοκρατικές επιθέσεις που άρχισαν να ξηλώνουν το θέσφατο του Γαλλικού πολυπολιτισμικού μοντέλου.

Και τότε είχα καταλήξει, ότι οι τρομοκρατικές αυτές ενέργειες αποτελούσαν την Νέμεσιν στην επιτελεσθείσα Ύβριν, επί του δυτικού πολιτισμικού μοντέλου.

Και γενικότερα είχα χαρακτηρίσει το Παρίσι ως την Πολιτισμική πρωτεύουσα της Ευρώπης, διότι εκεί ιστορικά διεξάγονταν όλοι οι κοινωνικοί πειραματισμοί (Αθήνα και Ρώμη οι Ιστορικές και Οικονομική η Βόνη).

Εκεί η Γαλλική Επανάσταση, αφετηριακό γεγονός του σημερινού ευρωπαϊκού τρόπου ζωής, εκεί και ο Μάης του ’68, η 1η εσωτερική αμφισβήτηση του οικονομικού μοντέλου που υποστήριζε αυτόν τον τρόπο ζωής.

Και στον απόηχο αυτών, σήμερα η Αριστερά ελλείψει προλεταριάτου, ψάχνει πελατεία στον αυτοαποκαλούμενο προοδευτικό κόσμο και με όχημα πότε στους μετανάστες και πότε τους Παλαιστινίους της Χαμάς, έχει κατασκευάσει ένα φάντασμα που το έχει βαφτίσει “ισλαμοφοβία”, το οποίο έχει εξισώσει με τον ρατσισμό και την αποικιοκρατία.

Και “στην διαδρομή αυτή φορτώνει και πακέτα αντισημιτισμού, τον οποίον έχει αναλάβει εργολαβικά αφού τον εγκατέλειψαν οι παραδοσιακοί ακροδεξιοί ιδιοκτήτες του”.

52 χρόνια μετά…

Και ότι είχα να πω για το “Πολυτεχνείο”, τα έχω πει στις προηγούμενες επετειακές αναρτήσεις μου.

Και υπό το πρίσμα της σημερινής εκπεσούσας Αριστεράς, θα αναφερθώ στην αναφερόμενη ως “γενιά του Πολυτεχνείου”. Την γενιά που σηματοδότησε την πολιτιστική και ιδεολογική ηγεμονία της Αριστεράς μετά την δικτατορία, που τόσο ταλαιπώρησε την χώρα. (1)

Και αναφερόμαστε στα πολιτικά στελέχη, που επικαλούμενα την συμμετοχή τους στον αντιχουντικό αγώνα, συνέδεσαν το μέλλον τους με το μέλλον της χώρας. Κομματικά και συνδικαλιστικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ, του ΚΚΕ και του ΚΚΕ Εσωτερικού, συνεπικουρούμενα και ιδεολογικά από την “εκδημοκρατισμένη” πανεπιστημιακή κοινότητα.

Και γενικότερα όταν αναφερόμαστε σε “εκδημοκρατισμό”, αναφερόμαστε στην διεύρυνση της δυνατότητας πρόσβασης στο πελατειακό κράτος. Μια δυνατότητα που ενίσχυε και το εξουσιαστικό προφίλ όσων συμμετείχαν στη νομή της εξουσίας.

Και για να μην μασάμε τα λόγια μας, όταν αναφερόμαστε “σε δυνατότητα πρόσβασης στο πελατειακό κράτος” αναφερόμαστε στον “εκδημοκρατισμό” της διαφθοράς. Μια κατάσταση που οδήγησε την χώρα στην χρεοκοπία και στα Μνημόνια.

Και αναφερόμαστε σε μια επικαλεσθείσα Ύβριν της Αριστεράς, η οποία δια της Νεμέσεως νομοτελειακά την οδήγησε στην σημερινή της ξεφτίλα στο πολιτικό σκηνικό της χώρας.

Και εδώ υποβόσκει και το μύθευμα, ότι το “Πολυτεχνείο” ήταν υπόθεση της τότε επίσημης Αριστεράς (ΚΚΕ και του διασπασθέντος τμήματός του τον Φεβρουάριο 1968 το ΚΚΕ Εσωτερικού)

Και παρότι και τα 2 μεγάλα κόμματα της κομμουνιστικής Αριστεράς, είχαν υποστηρίξει την κατάληψη της Νομικής τον Φεβρουάριο του 1973, ήταν απέναντι στην πιθανότητα κατάληψης του Πολυτεχνείου. Οι μαθητές του Λένιν ήξεραν πως όφειλαν να αντιμετωπίζουν με καχυποψία οποιαδήποτε λαϊκή κινητοποίηση που δεν έλεγχε το κόμμα.

Και το γεγονός είναι, ότι η απόφαση αυτή δεν εισακούστηκε από στελέχη των νεολαιών τους. Αποτέλεσμα, στελέχη της ΚΝΕ (ΑΝΤΙΕΦΕΕ) και τα περισσότερα στελέχη του Ρήγα Φεραίου, νεολαίας του ΚΚΕ Εσωτ., βρέθηκαν στην κατάληψη του Πολυτεχνείου και προφανώς, ήταν εκεί όταν μπήκε στη σχολή το τανκ.

Και όταν οι ηγεσίες τους διαπίστωσαν πως η εξέγερση προχωρούσε ερήμην τους, την υιοθέτησαν και την οικειοποιήθηκαν.

Και όπως αναφέρει και ο Τάκης Θεοδωρόπουλος “ο  ρόλος της κομμουνιστικής Αριστεράς στη δικτατορία είναι ένα ζήτημα προς διερεύνηση. Ούτε ο Καράγιωργας, ούτε ο Παναγούλης, ούτε ο Μουστακλής ήσαν κομμουνιστές”. 

Και άλλα σχετικά μυθεύματα: Ότι η Χούντα, στράφηκε εναντίον του “λαού”. Δεν στράφηκε εναντίον του “λαού”, στράφηκε εναντίον μιας αστικής Ελλάδας που προσπαθούσε να οργανώσει μια δημοκρατία ευρωπαϊκού τύπου. Αυτή που θα απέρριπτε τα κατάλοιπα του μετεμφυλιακού αυταρχικού κράτους.  Γεγονός που προετοίμασε και το έδαφος για την ηγεμονία της Αριστεράς στην πνευματική ζωή της Μεταπολίτευσης.

Και επίσης ότι η Χούντα ήταν αμερικανοκινούμενη. Θέση την οποία απέρριψε και το ΚΚΕ στο Δοκίμιο Ιστορίας του Περισσού, αναθεωρώντας παλαιότερες θέσεις του. Και όμως η πορεία του Πολυτεχνείου συνεχίζει να καταλήγει στην Πρεσβεία των ΗΠΑ. Έξις 2α φύση του ανθρώπου, που λένε…

Και επιτέλους για να τελειώνουμε, ας ισχύσει και για το “Πολυτεχνείο” αυτά που αναφέρει η ιστορικός Ελισάβετ Τσακανίκα στην μελέτη της “Αγωνιστές του 1821 μετά την Επανάσταση” για τους αγωνιστές της. Δηλαδή, ότι μονάχα όταν “προϊόντος του χρόνου, η τάξη των Αγωνιστών εκλείπει”, θα εκλείψει μαζί της “και το τελευταίο εμπόδιο στην επίτευξη της απόλυτης συναίνεσης γύρω από το ‘21, τότε ολοκληρώνεται η μνημειοποίηση της Επανάστασης, η οποία προϋποθέτει την ηρωοποίηση όλων ανεξαιρέτως των πρωταγωνιστών της”. Δηλαδή “απομένει μόνο η μυρωδιά της φορμόλης”, που λέει και ο Πέτρος Τατσόπουλος.

Και όσον αφορά την φετινή επέτειο, η αυτοβλακεία κρεμάστηκε στα κάγκελά του. Το Πολυτεχνείο δεν έγινε για συμπαράσταση στον Παλαιστινιακό λαό και την Χαμάς. Το Πολυτεχνείο δεν έγινε για να μη διαγραφούν οι αιώνιοι φοιτητές. Το Πολυτεχνείο δεν έγινε για να μην καθιερωθεί το Εθνικό Απολυτήριο. Το Πολυτεχνείο δεν έγινε για συμπαράσταση στους συγγενείς των νεκρών στα Τέμπη. Αυτόβλακες αντιλαβού;

Και όταν αναφέρομαι στην μεταπολιτευτική ηγεμονία της Αριστεράς και είναι και Νοέμβριος, θυμάμαι ένα γεγονός που συνέβη έναν Νοέμβριο.

Και ήταν  8 Νοεμβρίου Νοέμβρη 1999, όταν έγινε στην πλατεία Συντάγματος το “Δικαστήριο των Λαών”.

Η “δίκη” στήθηκε μετά την αναγγελία της επίσκεψης του τότε Αμερικανού προέδρου Μπιλ Κλίντον στην χώρα μας (19-20/11/1999), από την Ελληνική Επιτροπή για την Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη,  με πρόεδρο του “Δικαστηρίου των Λαών” τον ηθοποιό Κώστα Καζάκο. Ένα “λαϊκό δικαστήριο” για να δικάσουν τους υπεύθυνους του πολέμου στην Γιουγκοσλαβία και ειδικότερα τον Μπιλ Κλίντον  για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Σουρεάλ…

Σημείωση 1.

Και αυτή καταστροφική ηγεμονία της Αριστεράς με είχαν οδηγήσει να γράψω στο φυλλάδιο επιγραμματικού λόγου “Η Ζωή εν Τάφω;” (σχετική αναφορά στην προηγούμενη ανάρτηση), το παρακάτω.

Κουλτουρίαρηδες

Γεύσεις και μόδες του νου,

συνεχές κυνηγητό

για ένα νόημα δοτό.

Με το “δρώμενο” που θα συμβεί

νομίζουν ότι συμμετέχουν στην ζωή.

Διακηρύξεις, διαμαρτυρίες, πάντα μπροστά

ποτέ δεν ρισκάρουν πραγματικά...

Και να επισημάνω ότι όλοι αυτοί οι “κουλτουριάρηδες”, ήταν 99% κρατικοδίαιτοι.

Και ακόμη παλαιότερα, ήταν που είχα διαγράψει από το λεξιλόγιό μου την διαφθαρείσα από τους “κουλτουριάρηδες” λέξη “σινεφίλ”, την οποία και αντικατέστησα με την λέξη “φιλεσίν”.

Και αυτό διότι οι “κουλτουριάρηδες”, στην κατηγορία αυτή, περιελάμβαναν μόνο ταινίες ειδικά / αποκλειστικά παραγόμενες για κάτι περίεργα φεστιβάλ, συμπεριλαμβανομένων και όλων αδιακρίτως των ταινιών του “Σοβιετικού ρεαλισμού”.

Και αλλοίμονο στα ματάκια μας και την ψυχούλα μας...

* “Η γλώσσα της κουλτούρας. Ξέρω ότι πολλοί θα με αποκαλέσετε συντηρητικό όμως πιστεύω πως όλα αυτά ξεκίνησαν στη δεκαετία του ογδόντα όταν η καλλιέργεια μετονομάστηκε σε κουλτούρα. Τότε που ανακηρύξαμε την ημιμάθεια, ή μάλλον την αμάθεια, σε λαϊκή αρετή. «Μόνο να γράφεις τ’ όνομά σου κι εκείνο το ‘μαθες μισό». Ολόκληρο εκπαιδευτικό πρόγραμμα. Οσοι ήξεραν να γράφουν το όνομά τους ολόκληρο ανήκαν στις καταδικαστέες ελίτες. Δεν ήξεραν να σηκώνουν τραπέζια με τις μασέλες τους χορεύοντας ζεϊμπέκικο”. (Τάκης Θεοδωρόπουλος)

Ως φιλεσίν...

Και το σινεμά και η μόδα συνεόρτασαν στις 26 Οκτωβρίου, στο
φιλανθρωπικό σόου “Vogue World: Hollywood 2025”, που διοργάνωσε η Αννα Γουίντουρ, στο στούντιο της Paramount Pictures, το τελευταίο που εξακολουθεί να εδρεύει στο Χόλιγουντ (συγκεντρώθηκαν 4,5 εκατ. δολάρια για την στήριξη των ενδυματολόγων του Χόλιγουντ που επλήγησαν από τις καταστροφικές πυρκαγιές του Λος Αντζελες)

Και ήταν ένα σόου που τίμησε την συνύπαρξη αυτών των 2 βιομηχανιών παραγωγής ονείρων, παρουσιάζοντας εμπνευσμένους ρόλούς - χαρακτήρες στην Ιστορία του κινηματογράφου και τους ενδυματολόγους που σχεδίασαν τα look τους.

Και η σχεδιάστρια Τόρι Μπερτς, επαναπροσδιόρισε την κομψή σμαραγδί τουαλέτα της Κίρα Νάιτλι στην “Εξιλέωση” (2007, Βρετανία του Τζο Ράιτ), που ήταν εμπνευσμένη από τη δεκαετία του 1930 (αρχική δημιουργός του φορέματος, η βρετανίδα ενδυματολόγος Ζακλίν Ντουράν, με αρκετές εκδοχές του να ακολουθούν. Η Κίρα Νάιτλι κράτησε το φόρεμα και το 2009, σε δημοπρασία για φιλανθρωπικούς σκοπούς απέφερε 26.000 λίρες).

Μόνο μια ατάκα…

Και μόνο μια ατάκα του Γούντι Άλεν αφιερωμένη στους άνδρες για την Παγκόσμια Ημέρα τους (19/11).

“Πρέπει να γυρίσω γρήγορα πίσω, πριν πάρουν είδηση ότι δεν με έχουν ανάγκη...”

Ο πρώτος ράπερ...

Και ενώ εμείς εδώ, αρνούμαστε να συνειδητοποιήσουμε ότι εάν θέλουμε να είμαστε, όχι τύποις Έλληνες αλλά Ελληνικοί, πρέπει να ενεργούμε / δηλώνουμε, τουλάχιστον πολιτισμικά Ορθόδοξοι Χριστιανοί, στον υπόλοιπο Δυτικό κόσμο τα περί θρησκείας λειτουργούν διαφορετικά.

Και χιλιάδες ενήλικοι επιλέγουν να βαπτιστούν και δεκάδες χιλιάδες μαθητές παίρνουν μέρος σε προσκυνηματικού χαρακτήρα εκδηλώσεις της καθολικής εκκλησίας, ενώ οι πωλήσεις αντιτύπων της Βίβλου έχουν αυξηθεί κατακόρυφα.

Και ο Αντουάν Πασκιέ συγγραφέας του βιβλίου “Enquête sur ces jeunes qui veulent devenir chrétiens / Μια έρευνα για τους νέους που θέλουν να γίνουν Χριστιανοί”, αναφερόμενος στους νέους της Γαλλίας που αποφασίζουν να βαπτιστούν, δήλωσε: “Αυτό που τους προκαλεί είναι, μεταξύ άλλων, η δημόσια και απροκάλυπτη έκφραση του Ισλάμ. Μερικοί από τους μουσουλμάνους φίλους τους ασπάζονται ανοιχτά την πίστη και την θρησκευτική τους ταυτότητα χωρίς επιφυλάξεις. Αυτό ωθεί τους νέους να καταστήσουν ορατή την χριστιανική τους πίστη (…) Η Gen Ζ μεγάλωσε μέσα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Πολλοί ινφλουένσερ σε αυτές τις πλατφόρμες μοιράζονται πια περιεχόμενο που δημιουργείται από χριστιανούς ινφλουένσερ το οποίο παρέχει απαντήσεις σε υπαρξιακά και πνευματικά ερωτήματα” (Πηγή: Καθημερινή)

Και στις 18/11 πληροφορήθηκα αυτό: Ένα αρκετά πρωτοφανές σκηνικό συνέβη σε συναυλία του ράπερ Rack, με τον τραγουδιστή να σταματάει να ραπάρει για λίγο και να έχει μια έντονη θρησκευτική αλληλεπίδραση με το κοινό του.

Και πιο συγκεκριμένα, σε βίντεο που κυκλοφόρησε στα social media λογαριασμό Askunkfunk, ο Rack παρουσιάζεται να ζητάει από τον κόσμο που βρέθηκε στο live να φωνάξει “Ιησούς Χριστός Νικά” με ρυθμό,  απευθυνόμενος αρχικά στους άνδρες ενώ αμέσως μετά ζήτησε ακριβώς το ίδιο και από τις γυναίκες.

Και για αρχή καλά είναι. Σε επόμενη συναυλία του, ελπίζω να το συμπληρώσει με το “...και όλα τα κακά σκορπά”. Αλληλούια…

Και μετά από όλα αυτά πως να μην θυμηθείς τον μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Χριστόδουλο που απευθυνόμενους στους νέους έλεγε:

“Σας πάω...

Ελάτε στην εκκλησία

όπως θέλετε ντυμένοι...

Σας πάω...”

Και κάτι τελευταίο: Η Εστερ Σόουζα, κόρη παστόρων στην αγροτική πολιτεία του Σάο Πάολο, έχει εκατομμύρια ακολούθους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και εκπροσωπεί μια ανερχόμενη τάση στην χώρα της Λατινικής Αμερικής. Με αυτοπεποίθηση χολιγουντιανής σταρ, το κορίτσι στέκεται μπροστά σε μια ανοιχτή Βίβλο, πιάνει το μικρόφωνο και αρχίζει το κήρυγμα. (Πηγή: Protagon.gr 25/11)

Χολομοντόρ

Και η 25/11, μεταξύ άλλων είναι και η Ημέρα Μνήμης για τους εκατομμύρια νεκρούς του Μεγάλου Λιμού στην Ουκρανία.

Και Χολοντομόρ (Holodomor) ονομάστηκε από τους Ουκρανούς, ο Μεγάλος Λιμός που εκδηλώθηκε στην τότε Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Ουκρανίας από το 1932 έως το 1933 και κορυφώθηκε στα τέλη της άνοιξης του 1933. Ήταν μέρος ενός ευρύτερου λιμού (1931–1934) που προκάλεσε επίσης μαζική πείνα σε σιτοπαραγωγές περιοχές της Σοβιετικής Ρωσίας και του Σοβιετικού Καζακστάν.

Και ο ουκρανικός λιμός ήταν ο πιο θανατηφόρος, εξαιτίας μιας σειράς πολιτικών αποφάσεων του Στάλιν που στόχευαν αποκλειστικά να πλήξουν την ουκρανική ταυτότητα.

Και σε αυτήν την καταστροφή, πρέπει να αναζητήσουμε και την αμοιβαία εχθρότητα Ουκρανών και Ρώσων.

Και για τον αριθμό των θυμάτων από τον λιμό του 1932-33 στην Ουκρανία, έχουν γραφτεί πολλά. Η επικρατέστερη εκδοχή, κάνει λόγο για 3.900.000 (3.500.000 στην ύπαιθρο και 400.000 στις πόλεις) και 600.000 παιδιά που δεν γεννήθηκαν λόγω του λιμού. Πάνω από το 90% των ανθρώπων αυτών πέθαναν το πρώτο εξάμηνο του 1933.

Και με αυτούς τους νεκρούς, αρχίστε το μέτρημα των αμέτρητων θυμάτων του Κουμμουνισμού...

Με συμπάθεια...

Και τέλος προς τους αεναώς γκρινίαρηδες: Στο βιβλίο Factfulness, ο Σουηδός καθηγητής Hans Rosling επισημαίνει πως ο ανθρώπινος εγκέφαλος υπεραντιδρά στα αρνητικά νέα, υπερεκτιμά το μέγεθος των προβλημάτων και υποτιμά την στατιστική εξέλιξη, τα συνολικά δεδομένα. Δηλαδή, η αντίληψη για την πραγματικότητα, είναι χειρότερη από την ίδια την πραγματικότητα.

TEXT το σκιτσογραφικόν.

Σαν επιδόρπιο

“Sugar Daddies”...

Και η Δρ Τζέσικα Ο’Ράιλι, ειδικός σε θέματα σεξουαλικής υγείας και σχέσεων, ανέφερε στο bustle.com ότι “οι έρευνες δείχνουν ότι ένα ευρύ φάσμα σεξουαλικών φαντασιώσεων είναι ταυτόχρονα συνηθισμένο και απολύτως φυσιολογικό”.

​Και συνέχισε: “Εάν και ίσως διστάζετε να το παραδεχτείτε, η ιδέα μιας συνεύρεσης με άτομο μεγαλύτερης ηλικίας μπορεί να είναι ιδιαίτερα ερεθιστική. Και εάν συχνά τα μεγαλύτερα άτομα παρουσιάζονται ως μη σεξουαλικά, ωστόσο αυτή ακριβώς η διαφορά ηλικίας είναι που ελκύει, δείγμα εμπειρίας, και αυτό θεωρείται σέξι”.

Και θυμήθηκα τα λόγια του ΓΓ του ΚΚΕ στην συζήτηση για το νομοσχέδιο για τα μη κρατικά ΑΕΙ.

Και τότε απευθυνόμενος στο ΠΑΣΟΚ και σχολιάζοντας την πρόταση του για υιοθέτηση του σκανδιναβικού μοντέλου στην τριτοβάθμια εκπαίδευση είπε “η επιβολή διδάκτρων αναγκάζει φοιτήτριες να αναζητούν sugar daddies για να καλύψουν τις σπουδές τους”.

Και θυμήθηκα μια σχετική διαφημιστική καμπάνια, που εμφανίστηκε για 1η φορά το 2018 στην Σουηδία και ενημέρωνε τις φοιτήτριες ότι έχουν την εναλλακτική να βγουν ραντεβού με έναν “Sugar Daddy”, εάν δεν έχουν την δυνατότητα να λάβουν φοιτητικό δάνειο για τις σπουδές τους, .

Και είναι ακριβώς η πραγμάτωση αυτού που λέμε “το τερπνόν μετά του ωφελίμου”.

Και η ρήση αυτή συνδέεται με την ιδέα της ένωσης της ηδονής με το χρήσιμο και αποδίδεται, με βάση ένα απόσπασμα από το έργο του, στον “Θουκυδίδη”, αν και ορισμένοι ιστορικοί την αποδίδουν στον ποιητή “Οράτιο”. 

Και το εξτραδάκι...

Διαφήμιση JUMBO: JUMBO, Ιθάκη των Χριστουγέννων. Αγοράστε τα όλα, χωρίς τσίπα...

Βίντεο Luben: https://www.youtube.com/watch?v=KLrHwO-uL3s

Seedrinker