23 Ιουλίου, η Μαύρη Δευτέρα.

Η Εθνική καταστροφή του φετινού καλοκαιριού.

Επισήμως: 3ήμερο Εθνικό πένθος.

Η ημέρα της 44ης επετείου αποκατάστασης της Δημοκρατίας (24/7) (1) ξημέρωσε με την Ελλάδα να θρηνεί 88 νεκρούς (187 τραυματίες και άγνωστος αριθμός αγνοουμένων έως 27/7), από πυρκαγιά που εκδηλώθηκε το απόγευμα της 23/7 στην Ανατολική Αττική, με το “μάτι” της καταστροφής την περιοχή Μάτι και Κόκκινο Λιμανάκι της Ραφήνας ( La Repubblica: “Μάτι, η σύγχρονη Πομπηία της Ελλάδος”). Λίγες ώρες πριν, είχε εκδηλωθεί φωτιά στην περιοχή Κινέτας της Δυτικής Αττικής, η οποία κατέκαψε πολλές κατοικίες, ευτυχώς χωρίς θύματα. Η πυροσβεστική έχασε για πρώτη φορά την “μάχη της οδού Μαραθώνος” (24 μέτρα πλάτους), με αποτέλεσμα η φωτιά που είχε εκδηλωθεί στην Νταού Πεντέλης να περάσει σε πυκνο-δομημένες κατάφυτες περιοχές, μισή ώρα από το κέντρο της Αθήνας (Μάτι, Κόκκινο Λιμανάκι, Νέα Μάκρη, Βουτζάς, Άγιος Ανδρέας, Αγία Μαρίνα, Ραφήνα). Αποτέλεσμα να συντελεσθεί η 3η μεγαλύτερη καταστροφή των τελευταίων 70 ετών στην χώρα, μετά αυτών των σεισμών της Κεφαλλονιάς με 500 περίπου νεκρούς και της Αθήνας (1999) με 143.

Ο Νήπιος μίλησε για “ασύμμετρο φαινόμενο” ( δόκιμο, “ασύμμετρη απειλή”), μη δυνάμενος να αντιληφθεί ότι αυτός είναι το “ασύμμετρο φαινόμενο” που έχει πλήξει την χώρα με ανυπολόγιστες καταστροφές. Μια καταστροφική πυρκαγιά, η οποία συνέβη την μόνη ημέρα υψηλού κινδύνου της φετινής αντιπυρικής περιόδου και με χλωρίδα “μη στρεσαρισμένη” από ξηρασία, λόγω των προηγηθεισών βροχοπτώσεων. Το ότι λειτουργεί νηπιωδώς έγινε πασιφανές από την ζωντανή μετάδοση μέρους της σύσκεψης / ενημέρωσής του για τη εξέλιξη της κατάστασης μετά την επείγουσα επιστροφή του από την Βοσνία, από τα αρμόδια μέλη της Παραφύση και υπηρεσιακούς παράγοντες. Θεέ μου τι θλιβερό θέαμα, τι ερωτήσεις έκανε και τι σημειώσεις κρατούσε... Και να φαντασθείτε ότι αυτή η σύσκεψη έγινε, ενώ η καταστροφή είχε συντελεσθεί. Μούγκα για νεκρούς (αλαλούμ ή απόκρυψη). Και να φαντασθείτε ότι αυτό έγινε στα πλαίσια του επικοινωνισμού της Παραφύση. Και μέσα σε όλα αυτά, να παρατηρήσω / επισημάνω ότι ο Ανάξιος (Παυλόπουλος) ήταν υπεύθυνος ή παρών, σε κάθε μεγάλη καταστροφή που έπληξε την χώρα την τελευταία 10ετία (φωτιά στην Ν. Πελοπόννησο με 63 νεκρούς και συνολικά 84 το 2007, εμπρησμός της Αθήνας το 2008). Κώστας ο Μικρός, Ανάξιος, Νήπιος: Η τριπλέτα της καταστροφής. (2)

* “Κραυγαλέα ανυποψίαστος για την πιθανή φοβερή τροπή των πραγμάτων, βρέθηκε (εκτέθηκε) ο πρωθυπουργός σε απευθείας τηλεοπτική μετάδοση. Προσβάλλοντας τη νοημοσύνη και του τελευταίου Έλληνα, σημείωνε στο μπλοκάκι του την ταχύτητα των ανέμων, τις εστίες του κακού κ.ά., σαν να επρόκειτο αυτός ο ειδήμων –και στις πυρκαγιές– να δώσει, εφαρμόζοντας κάποιο μαθηματικό τύπο, ταχεία λύση. Πλάι του, μια κουστωδία ασύμμετρων υπουργών και μια περιφερειάρχης (ευρύτερα γνωστή μετά τις φονικές πλημμύρες στη Μάνδρα). Εως την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές, δεν επιβεβαιώνονταν πληροφορίες για παραιτήσεις υπό το αβάσταχτο φορτίο –όχι ευθυνών– της θλίψης. Μην αμφιβάλλετε ότι σκέφτηκαν και αυτό. Σε λιγότερο από ένα μήνα μετά τον θερινό όλεθρο του 2007, ο Κ. Καραμανλής ανανέωνε θριαμβευτικά την πρωθυπουργική του θητεία” (Κώστας Λεονταρίδης).

Προς την λαϊκή μάζα ΚΔΩΑ (Κτηνώδης Δύναμη Ωργιώδης). Σε εσάς που αναδείξατε το ψώνιο το Ψινάκι δήμαρχο Μαραθώνα, στείλατε στην Βουλή το ψώνιο τον Λεβέντη και την εγκληματική οργάνωση της Χρυσής Αυγής και στην πόλη μου τον Βόλο, τον υπόδικο Μπέο δήμαρχο . Σε εσάς που ενεργητικώς με την ψήφο σας και παθητικώς με την αποχή σας, αναδείξατε ότι πιο παραφύση σε κυβέρνηση, το ηπιότερο που μπορώ να απευθύνω: “Πίστη στην πατρίδα, πάντα. Πίστη στην κυβέρνηση, όταν το αξίζει” ( Μαρκ Τουέιν).

“Με 8 μποφόρ σε πευκόφυτη περιοχή δεν υπάρχει σχέδιο εκκένωσης”, δήλωσε ευθαρσώς ο Ψινάκης, με το θράσος και την άνεση της “κοσμικής περσόνας”, μιας νοοτροπίας κυρίαρχης στο κοινωνικό μας γίγνεσθαι, η οποία σήμερα αποδεικνύεται και δολοφονική.

* “Όταν είναι να κηρύξεις έναρξη Μαραθωνίου σε παγκόσμια σύνδεση, είσαι ο υποδειγματικός οικοδεσπότης, όταν είναι να αποδείξεις την ικανότητα του αξιώματος που φέρεις, κερδίζεις χρόνο για να ξανα-σκηνοθετήσεις τον εαυτόν σου. Τώρα το πλάνο πρέπει να δηλώνει ταλαιπωρία, ανησυχία, θλίψη. Σταθερή αξία τα μαύρα γυαλιά ηλίου. Όταν θες να κρύψεις και να κρυφτείς” (Λίνα Παπαδάκη, διευθύντρια του γραφείου Τύπου του Ποταμιού).

Καμαρώστε τον, μαζί και την Παραφύση του Εμπρηστή της Χώρας.

* “Είναι μάχες που χάνονται διότι ο αντίπαλος είναι ισχυρότερος. Η προχθεσινή ήταν μία απ’ αυτές. Όμως και ο ηττημένος κρίνεται από τον τρόπο που έδωσε τη μάχη. Θα κριθεί εντελώς διαφορετικά αν την έδωσε συντεταγμένα, αν εξάντλησε τις δυνατότητές του και τις δυνάμεις του και τελείως διαφορετικά αν υπέκυψε στον πανικό διότι δεν είχε ο ίδιος εμπιστοσύνη στις δυνάμεις του. Το τρομαγμένο ύφος του κ. Τσίπρα στην πρώτη του τηλεοπτική εμφάνιση μετά την καταστροφή –θα ακολουθήσουν κι άλλες πολλές– ήταν η ζωντανή έκφραση αυτού του πανικού. Είναι μάλλον προφανές ότι οι άνθρωποι, παρά την αλαζονεία τους, γνωρίζουν ότι ο μηχανισμός τους είναι διαλυμένος. (...) ‘Ασύμμετρο φαινόμενο;’. Μία ακόμη φορά θα περίμενα να μας εξηγήσει ο κ. Τσίπρας, στα ελληνικά ή στα αγγλικά, τι ακριβώς σημαίνει η έκφραση. Μία ακόμη σαχλαμάρα που του φάνηκε βαρύγδουπη και την πετάει για να ξεφύγει. Υπάρχει βέβαια και η ασύμμετρη πολιτεία, πιο απειλητική από την ίδια την απειλή” (Τάκης Θεοδωρόπουλος).

* “Η κυβέρνηση Τσίπρα οφείλει να ανακοινώσει την αποχώρησή της, το συντομότερο. Τους τελευταίους μήνες, με όση έμφαση χρησιμοποιεί κανείς όταν λέει τα δυσάρεστα, σημειώνουμε ότι το δήθεν υπερπλεόνασμα κρύβει μικρότερα και μεγαλύτερα εγκλήματα εις βάρος αυτού που αποκαλώ ‘κράτος της καθημερινότητας του πολίτη’. Κρατικές υπηρεσίες, περιφέρεια και δήμοι έχουν περικόψει τις δαπάνες που συντηρούν αυτό που λέμε κρατικές υποδομές. Δείτε την κατάσταση των πυροσβεστικών οχημάτων. Σκεφθείτε την απουσία σχεδίων για την εκκένωση σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, όπως με επιμονή εισηγούνται οι τεχνοκράτες προς ώτα μη ακουόντων” (Μπάμπης Παπαδημητρίου).

* “Η βεβιασμένη σκηνοθεσία της ‘ζωντανής’ μεσονύκτιας σύσκεψης αποκάλυψε, αντί να μακιγιάρει, αυτόν τον κυνισμό. Το πρόβλημα, όμως, με τη διαχείριση της καταστροφής δεν είναι επικοινωνιακό. Το πρόβλημα φάνηκε λίγες ώρες αργότερα, όταν το Μαξίμου, στο διάγγελμα του πρωθυπουργού διόρθωσε τον τόνο του. Μιλώντας για εθνική ενότητα, ο Τσίπρας ήταν σαν να διαβάζει ξένο ρόλο. Ο ίδιος παραμένει το πρόσωπο μιας εξουσίας που αναδείχθηκε και σταδιοδρόμησε αποδυόμενη σε έναν συνεχή, σκιώδη εμφύλιο. Γι’ αυτό και τώρα, ακόμη κι όταν προφέρει τις σωστές λέξεις –ακόμη κι όταν λέει ‘όλοι μαζί’, ‘χωρίς διαφορές’– το μήνυμα μένει κούφιο. Αυτή είναι και η χαμένη συμμετρία που ανέδειξε η καταστροφή: Ότι δεν βρίσκεται ηγεσία με ηθικό κύρος ανάλογο της εθνικής δοκιμασίας. Ότι, ακόμη κι αν είχε αναγνωρίσει την ανάγκη –και την ευκαιρία– για ομοψυχία, ο Τσίπρας δεν θα μπορούσε να την εμπνεύσει. Οι εθνικές τραγωδίες είναι όντως ευκαιρίες. Δημιουργούν τις ψυχικές προϋποθέσεις συλλογικής ανασύνταξης. Το χάσμα που ανοίγει ο σεισμός μπορεί ευθύς να γεμίσει άνθη. Όχι όμως εδώ. Όχι τώρα. Εδώ και τώρα η καταστροφή βιώνεται μοιρολατρικά ως άλλος ένας κρίκος στην αλυσίδα της εθνικής αποτυχίας· άλλη μία στροφή στη κατωφερή σπείρα της κρίσης. Το χάσμα εναλλάσσεται με χάσμα” (Μιχάλης Τσιντσίνης)

Σημειώσεις:

1. Την πτώση μιας Δικτατορίας δεν ακολουθεί αυθωρεί και παραχρήμα η Δημοκρατία. Το πιθανότερο είναι να την διαδεχθεί ένα μη δικτατορικό καθεστώς σε ποικίλες μορφές. Παραδείγματα, η Σοβιετική Ένωση, πρώην χώρες του Ανατολικού Μπλοκ, ακόμη και η Τουρκία. Στην χώρα μας μετά την Δικτατορία λειτουργεί , μια κατ’ επίφαση Δημοκρατία (πλήρως αποθεσμιμένη, κυρίως λόγω λαϊκισμού). Επί Παραφύση δε και σε περιβάλλον υφέρποντος ολοκληρωτισμού. Τελευταία εκδήλωσή του, η προσπάθεια της Παραφύση (και τα “παπαγαλάκια” της) να “φιμώσει” το δημοσιογραφικό ρεπορτάζ για την ανείπωτη καταστροφή (εμπάργκο των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ στον ΣΚΆΙ) και στο όνομα των νεκρών να επιβάλλει σιωπητήριο, προκειμένου να συγκαλύψει τις ευθύνες της. Εάν ζούσε ο Χάρρυ Κλήν Θα τροποποιούσε το “και μετά την καταστροφή ήλθαν οι επιτόπου” σε “και μετά την καταστροφή συνεδρίασαν οι επί του Μαξίμου”. Σήμερα, οι της Παραφύση, δεν τολμούν ούτε να εμφανισθούν...

2. Στην ερώτηση: Σε πόση ώρα εκκενώνεται ένας οικισμός; Η απάντηση: Ποτέ, εάν δεν έχει δοθεί εντολή εκκένωσης. Προσέξτε τον της Παραφύση περιβαλλοντοκτόνο νεολογισμό: “Οικιστικές πυκνώσεις”, στους αναρτημένους δασικούς χάρτες. Και επακόλουθα, καταδίκασε όσους είχαν αυθαίρετα στο Μάτι εις Θάνατον και τους εκτέλεσε πάραυτα.

Πολλά μας βρήκαν

και τα χειρότερα

απ’ τα μέσα.

Τ’ απόρθητα κάστρα

τα μεγάλα

ποτέ δεν πέφτουν

απ, τα έξω

το λάλον ύδωρ

απερίσκεπτα

αφήσαμε να χαθεί.

(Γιάννης Νεγρεπόντης)

Επίλογος

“Η πάλη του ανθρώπου ενάντια στην εξουσία

είναι η πάλη της μνήμης ενάντια στην λήθη...”.

Μίλαν Κούντερα

Και ένα παραμύθι σκέτο μύθευμα...

... Και θ’ αργήσει το καλοκαίρι. Έτσι τέλειωνε την πρόβλεψή του ο “μερομηνάς” του χωριού μας. Ημερομηνάδες (οιωνοσκόποι του καιρού), είναι αυτοί που παρακολουθώντας τι καιρό κάνει τις 12 πρώτες ημέρες του Αυγούστου, προβλέπουν τον καιρό του επόμενου 12μηνου. Οι πιο παραδοσιακοί, χωρίς να είναι παλαιοημερολογίτες, προβλέπουν βάσει του παλαιού ημερολογίου, αυτές που χρησιμοποιούσαν οι παλαιότεροι, δηλαδή από της 13-24/8.

5 Ιουλίου 2015. Η ημέρα που έληξε τελικά “η ένοπλη εξέγερση της Αριστεράς” ο επιλεγόμενος Εμφύλιος στην χώρα του Υπαρκτού Ελληνισμού, με την και πολιτική - ιδεολογική ήττα της Αριστεράς. Η μόνη από τους αριστερούς που το έχει αντιληφθεί / συνειδητοποιήσει / παραδεχτεί, είναι η Περιστέρα η Μπαζιάνα, του Νηπίου η γυνή, του της ήττας στρατηγού. Έκτοτε, κατά δήλωσή της, κάθε 5 Ιούλη κλαίει...

Στην Μεταπολίτευση, η Αριστερά κατόρθωσε να πάρει τη ρεβάνς, κυρίως γιατί η δικτατορία χτύπησε την Ελλάδα που διεκδικούσε, να γίνει μια κοινωνία ανήκουσα στον ευρωπαϊκό πολιτισμό, με πνευματική ηγεσία που είχε αφομοιώσει τις κατακτήσεις του. Δηλαδή διεκδικούσε την πλήρη είσοδό της στην νεωτερικότητα, γεγονός το οποίο ανησύχησε σφόδρα το “Παλάτι”. Στην Μεταπολίτευση η Αριστερά αναγεννήθηκε με το μύθευμα, ότι η Δικτατορία έγινε για να χτυπηθεί, αυτή η οποία επωφελήθηκε από αυτήν τα μέγιστα. Ανδρώθηκε με το μύθευμα της “παλλαϊκής αντίστασης” και επικυριάρχησε στους ζωτικούς χώρους της πνευματικής ζωής και της ιδεολογίας. (1) Και η χώρα του Υπαρκτού Ελληνισμού έζησε μεταχρονολογημένα τον δικό “μεταμοντέρνο Μάη του ΄68”. Η Αριστερά προήγαγε την εξέγερση / ανατροπή σε ιδανικό, αλλά προς αποκλειστικήν της χρήση (κάθε άλλος χρήστης, χαρακτηρίζονταν αυτομάτως φασίστας) και την άρνηση των θεσμών σε θεσμό.(2) Προήγαγε μια πολιτισμική μαλθακότητα και επακόλουθα τον αντιευρωπαϊσμό. Μετέτρεψε την νεότητα σε κοινωνική τάξη και την ανευθυνότητα σε καθεστώς. “Η νεότης δεν αντιμετωπίζεται πλέον ως στάδιο της φυσικής και της πνευματικής εξέλιξης του ατόμου, στάδιο που οδηγεί στην επιθυμητή ωρίμανση, αλλά ως κοινότητα που έχει τον δικό της τρόπο συμπεριφοράς, και τα δικά της δικαιώματα, σε μια κοινωνία που επιθυμεί να γίνει μωσαϊκό κοινοτήτων και μειονοτήτων επειδή δεν αντέχει το βάρος της κοινωνικής ευθύνης” (Τάκης Θεοδωρόπουλος). Και στην χώρα του Υπαρκτού Ελληνισμού η της “αριστεράς μαστούρα”, οδήγησε σε ένα είδος υπαρξιακού διονυσιασμού. Η ανευθυνότης, η χαλαρότης και εν γένει μια αδικαιολόγητη αισιοδοξία επικράτησε στη χώρα. Το “απαγορεύεται στο απαγορεύεται” και η “φαντασία στην εξουσία” οι δημοφιλέστερες των εκφράσεων. Και η νέμεσις κτύπησε την χώρα του Υπαρκτού Ελληνισμού. Η άτις η Αριστερά. Και τον Ιανουάριο του 2015, επιτέλους η “φαντασία ήλθε στην εξουσία” και έκτοτε στη χώρα του Υπαρκτού Ελληνισμού, βιώνουν δυσκολίες πέραν κάθε φαντασίας... (3)

Σήμερα, “η πρώτη φορά Αριστερά” προσπαθεί να κρατηθεί στην εξουσία, επιμολύνοντας το κοινωνικό ιστό με την κατά τους Αρχαίους κοινωνική νόσο της “έριδος και της στάσεως”. Αυτό γνωρίζουν αυτό κάνουν. Ως αμόρφωτοι, το βάθος της ιστορικής τους αντίληψης φθάνει έως τον Εμφύλιο (4). Πολιτεύτηκαν ως αντάρτες στο όνομα του διχασμού και συνεχίζουν... (5)

* “Η επόμενη εκλογική αναμέτρηση θα διεξαχθεί σε συνθήκες πρωτοφανούς πόλωσης και σκανδαλολογίας. Είναι, δυστυχώς, βαθιά χαραγμένος στο κυβερνητικό DNA αυτός ο ακραίος και άνευ ορίων τρόπος άσκησης πολιτικής. Μας πάει, όμως, δεκαετίες πίσω, από πλευράς πολιτικού πολιτισμού. Προβάλλει μια άθλια εικόνα της χώρας διεθνώς. Δεν επιτρέπει συνεννοήσεις και συγκλίσεις, που είναι απαραίτητες για να μην ξαναχρεοκοπήσουμε. Προκαλεί έναν φαύλο κύκλο που θα τον πληρώσουμε ακριβά” (kathimerini.gr , Κύριο Άρθρο, 6/7).

Σημειώσεις:

1. “Στην δεκαετία του 80 η “ανανεωτική Αριστερά” του Μπ. Δρακόπουλου, του Λ.Κύρκου, του Η. Ηλιού απευθυνόμενη στο εθνικό ακροατήριο, υποστήριζε πως το κυρίαρχο ζήτημα της πατρίδας μας ήταν η εγκαθίδρυση και η στερέωση της δημοκρατίας μας και η απομόνωση των νοσταλγών της χούντας. Γι’ αυτό και είχε επεξεργασθεί την πολιτική γραμμή της αντιδικτατορικής ενότητας, μια πλατιά συμμαχία, μέσα στην οποία χωρούσε και η συνταγματική Δεξιά.

Από την άλλη πλευρά, ΠΑΣΟΚ και ΚΚΕ επειδή ερμήνευαν την Μεταπολίτευση απλουστευτικά, αντιμετωπίζοντας την σαν αλλαγή φρουράς, πρότειναν την αντι-ιμπεριαλιστική, αντι-μονοπωλιακή ενότητα, στενεύοντας έτσι το εύρος των συμμαχιών.

Η ζωή δικαίωσε την ανανεωτική Αριστερά, αλλά οι ψηφοφόροι της Αριστεράς δικαίωσαν το ΚΚΕ και το ΠΑΣΟΚ” (Σάκης Μουμτζής).

2. Πριν μερικά χρόνια στην Κερατέα, η εξέγερση των κατοίκων με την συνδρομή “μαχητών του Εξαρχιστάν”, για να αποτρέψουν την δημιουργία στην περιοχή ενός λυτρωτικού για την Αττική ΧΥΤΥ, θεωρήθηκε από την τότε επίδοξο και σήμερα περιφερειάρχη Ρένα Δούρου και εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ, “δημοκρατικό δικαίωμα των κατοίκων”. Πριν περίπου 1 μήνα, οι κάτοικοι της Μυτιλήνης διεκδικώντας την ασφάλειά τους και την κανονικότητα στην ζωής τους, ξεσηκώθηκαν για να απελευθερώσουν την κεντρική πλατεία της πόλης τους, από τους καταληψίες μετανάστες που δεν άντεχαν άλλο να ζουν στην ανθρώπινη χωματερή της Μόριας. Και ασμένως οι ίδιοι Αριστεροί έσπευσαν να τους χαρακτηρίσουν φασίστες, ακροδεξιούς και χρυσαυγίτες. Άλλωστε στην του Νηπίου χώρα κατοικούν μόνο φασίστες και αριστεροί (στα δε συλλαλητήρια για το Σκοπιανό, συμμετέχουν χρυσαυγίτες, ακροδεξιοί και τώρα τελευταία και φιλορώσοι).

3. “Η εποχή των μνημονίων θα είχε τελειώσει πολύ νωρίτερα, αν δεν είχε γίνει η κακή διαπραγμάτευση του 2015” δήλωσε στα “Νεα” (7/7) ο Αμερικανός δημοσιογράφος των “Financial Times”, Πίτερ Σπίγκελ ο οποίος θεωρεί πως οι Έλληνες πίστεψαν πως υπάρχουν εύκολες λύσεις σε πολύ σκληρές ερωτήσεις.

4. “Στο δεύτερο αντάρτικο ανέβηκαν στο βουνό αν και γνώριζαν ότι ήσαν χαμένοι. Ο Στάλιν είχε πάρει τις αποστάσεις του και ο κόσμος είχε ήδη χωριστεί στα δύο. Προτίμησαν να παίξουν την πιθανότητα ‘κάτι να αλλάξει απρόσμενα’ από το να συμβιβαστούν σε μία πάλη εντός της αστικής δημοκρατίας, όπως έκαναν οι σύντροφοί τους στην Γαλλία και στην Ιταλία. Αν το είχαν κάνει, η χώρα σήμερα θα ήταν σε ένα άλλο επίπεδο” (Θ. Μαυρίδης).

5. Στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση, ο Νήπιος θα έχει συμμάχους την εγχώρια κρατικοδίαιτη ελίτ, με την οποία άρχισε να διαπλέκεται από την εποχή που ανεδείχθη “αξιωματική αντιπολίτευση” με πορεία προς την εξουσία, αλλά και τους Ευρωπαίους δανειστές.

* “Τόσο η εγχώρια ελίτ όσο και οι ξένοι δανειστές δεν έχουν λόγο να μη στηρίζουν τη σημερινή κυβέρνηση πολύ δε περισσότερο όταν από την άλλη πλευρά, απέναντι από τον Αλέξη Τσίπρα, έχουν ένα πρόσωπο που μόνο δεδομένος δεν μπορεί να θεωρείται.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ήταν και είναι ξεκάθαρος στις σχέσεις του. Από το βήμα του ΣΕΒ ξεκαθάρισε πρόσφατα ότι θα πρέπει όλοι να ξεχάσουν το παλαιό μοντέλο επιχειρηματικότητας.

‘Αυτό το μοντέλο – πρέπει όλοι να το συνειδητοποιήσουν – δεν έχει θέση στην Ελλάδα της επόμενης μέρας. Και επιτρέψτε μου: δεν θα βρει καμμία θέση με την επόμενη κυβέρνηση της ΝΔ. Από μία επιχειρηματικότητα χωρίς κανόνες πρέπει να περάσουμε σε μία επιχειρηματικότητα με αξίες’ είχε τονίσει απευθυνόμενος στους επιχειρηματίες.

Ξεκάθαρος όμως ήταν και στις σχέσεις με του Ευρωπαίους. Ούτε πιέσεις θα δεχθεί ούτε πάτρωνες. Το έδειξε με το Σκοπιανό, όταν αποσαφήνισε τις θέσεις του και εντός του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος το ξεκαθάρισε και για την οικονομία. Το έμαθε πλέον και ο Μοσκοβισί” (Τάσος Ευαγγελίου).

Ο φούσκας.

* “Κάποια στιγμή πρέπει να εκδοθεί μία τρίτομη ανθολογία με ρήσεις και πεπραγμένα Συριζαίων που θα συμπληρώνεται από έναν τέταρτο τόμο με αντίστοιχο περιεχόμενο. Ο πρώτος τόμος θα περιλαμβάνει δηλώσεις του Αλ. Τσίπρα και άλλων επιφανών στελεχών και βουλευτών του κόμματος στον δρόμο προς την εξουσία. Στον δεύτερο θα καταγραφούν οι δηλώσεις από την ημέρα που πήραν την εξουσία μέχρι το τέλος της θητείας τους. Ο τρίτος θα κάνει σύγκριση πεπραγμένων με δηλώσεις, τόσο κατά την περίοδο της αντιπολίτευσης, όσο και κατά την περίοδο της διακυβέρνησης. Το περιεχόμενο του τέταρτου τόμου θα είναι ανάλογο των άλλων τριών, πιο συμπυκνωμένο αφού θα αναφέρεται στην ιστορία του μικρού συνεταίρου, δηλαδή των ΑΝΕΛ και θα περιλαμβάνει τα παντοειδή ‘μαργαριτάρια’ του Π. Καμμένου.

Δεν πρέπει να υπάρχει αμφιβολία ότι θα βρεθεί ο άνθρωπος ή οι άνθρωποι που θα αναλάβουν να φέρουν εις πέρας το κολοσσιαίο αυτό έργο. Δεν θα είναι καθόλου εύκολο. Κατ’ αρχάς θα περιλαμβάνει την καταγραφή δηλώσεων και ενεργειών, τότε που, μεταξύ άλλων, Κατρούγκαλοι και άλλοι σύντροφοι αποκαλούσαν ‘γερμανοτσολιάδες’ και ‘Τσολάκογλου’ τους πολιτικούς αντιπάλους τους, κρυμμένοι πίσω από το ‘go back κ. Μέρκελ’, προπηλάκιζαν και απειλούσαν τους Πασόκους πολιτευτές για να τους εξαφανίσουν από την προεκλογική ‘πιάτσα’, ή υπόσχονταν τον ουρανό με τ’ άστρα. Την περίοδο αυτή θα τη συμπληρώνει με τη βαρουφάκεια περίοδο και στη συνέχεια θα τη συγκρίνει με όσα ειπώθηκαν και έγιναν στην περίοδο της ‘κωλοτούμπας’ που ακόμη δεν έχει ολοκληρωθεί. (...) Την ιδέα για ένα τέτοιο πελώριο εκδοτικό εγχείρημα (σσ. μία ομάδα ανθρώπων τολμηρών και αποφασισμένων, με εξασφαλισμένη την εκδοτική επιτυχία, μεταφρασμένο σε όλες του ΟΗΕ τις γλώσσες και την ‘μακεδονικήν’) την έδωσε ο ίδιος ο πρωθυπουργός με τις πρόσφατες συνεντεύξεις του σε ξένα μίντια. Στο ‘Blooberg’, στους ‘Financial Times’, στο ‘Le Point’. Όχι ότι και πριν δώσει αυτές τις συνεντεύξεις δεν άξιζε η ανάληψη μίας τέτοιας ερευνητικής και εκδοτικής προσπάθειας, αφού το πολύ πλούσιο υλικό υπήρχε, αλλά με τις συγκεκριμένες συνεντεύξεις βάζει μία ακόμη σφραγίδα επιτηδειότητας για το πώς τα ύστερα σβήνουν τα πρώτα και το μαύρο γίνεται άσπρο. Και έπεται συνέχεια έως τις εκλογές. Στο ερώτημα πάντως αν ο Αλ. Τσίπρας πείθει περισσότερο ως εξημερωμένος ευρωπαϊστής ή ως άγριος αντιευρωπαϊστής, η απάντηση δεν έχει σημασία. Ο άνθρωπος είναι πια ένας ... μύθος της πολιτικής, ένας πραγματικός statesman, που πρώτος λάνσαρε στο πολιτικό στερέωμα την αριστεροδεξιά ιδεολογία και τη ρητορική της αέναης αερολογίας και της συνεχούς αντίφασης” (Άγγελος Στάγγος).

Αλλά και εξωχωρίως: Δηλητήριo στάζει το στόμα του ιστορικού στελέχους της γαλλικής Αριστεράς, Ζαν Λικ Μελανσόν για τον Έλληνα πρωθυπουργό. Σε συνέντευξή του στο γαλλικό δίκτυο BFMTV (8/7), ο Μελανσόν έσπευσε να... στολίσει με πρωτοφανή κοσμητικά επίθετα τον Νήπιο λέγοντας χαρακτηριστικά: “Ο Έλληνας πρωθυπουργός είναι μία από τις προσωπικότητες, τις πιο ελεεινές στη πολιτική ζωή της Ευρώπης (...) Δεν θέλω οι Γάλλοι να πιστέψουν ότι εάν εκλεγώ, θα είμαι ένας Τσίπρας...εγώ θα εφαρμόσω την δική μου πολιτική”, αφήνοντας να εννοηθεί (πασιφανές) πως ο Νήπιος εφαρμόζει πολιτικές που του υπαγορεύονται, μακράν από αυτές που προεκλογικά είχε υποσχεθεί.

Το “seedrinker”, συνηγορεί με τους τους “επίλογους”.

Περί Μνημονίων...

Αφιερωμένη στην Ελλάδα και στο τέλος των Μνημονίων (προγραμμάτων προσαρμογής) είναι η γελοιογραφία στο περιοδικό “Der Spiegel” (8/7). Στο σκίτσο εμφανίζεται ένας σκελετωμένος άνδρας να κάθεται μπροστά από το γραφείο ενός “γιατρού” με την επιγραφή “EU” (E.E.). Στην καρέκλα του πρώτου είναι κρεμασμένη μια μπλούζα με την επιγραφή “Griechenland” (Ελλάδα) και την ελληνική σημαία. “Μετά τα οκτώ χρόνια δίαιτας φαίνεστε σημαντικά καλύτερα”, λέει ο “γιατρός” στον σκελετωμένο άνδρα.

De facto ένα 4ο πρόγραμμα (Μνημόνιο) αποτελεί η απόφαση του Eurogroup της 21ης Ιουνίου, για επιμήκυνση της αποπληρωμής των πιστώσεων προς την Ελλάδα για μια δεκαετία, αναφέρει η Frankfurter Allgemeine Zeitung, σε άρθρο της με τίτλο “Τα όρια και τα σύνορα της Ελλάδας”. Επίσης παρατηρεί πως στο τέλος αυτού του 4ου ανεπίσημου προγράμματος, θα ακολουθήσει αναπόφευκτα και 5ο : Είτε υπό τη μορφή επιπλέον επιμήκυνσης, είτε υπό τη μορφή ενός κουρέματος. Και επισημαίνει: “Αυτό είναι το τίμημα που θα καταβάλουν οι φορολογούμενοι στην Ευρωζώνη για την κρατήσουν την Ελλάδα στο ευρώ”.

Από επαναστάτης, δουλικό. Στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο (28-29/6) ο Νήπιος “ξέχασε” τον επαναστάτη του Νότου που θα έσωζε την Ευρώπη και πλειοδοτεί σε “ανθρωπισμό” ως δουλικό της Μέρκελ. (1)

“Υπερισχύει ο ανθρωπισμός”, είπε ο Νήπιος παρουσιάζοντας την συμφωνία για την επιστροφή στη χώρα μας όσων μεταναστών είχαν την ατυχία να περάσουν τα σύνορα της Ε.Ε. μέσω Ελλάδος. Θυμηθείτε το 2015, όταν ο “ανθρωπισμός ως όπλο εκβίασης των εταίρων δανειστών” του Νηπίου κατήργησε τα θαλάσσια σύνορα της χώρας και τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, το κέντρο της Αθήνας και διάφορες άλλες περιοχές πλημμύρισαν πρόσφυγες και παράνομους μετανάστες. Θυμηθείτε και την δήλωση της ανεκδιήγητου Τασίας Χριστοδουλοπούλου ,της τότε αναπληρώτριας υπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής: “Περαστικοί είναι οι άνθρωποι, κάνετε λίγη υπομονή, αφήστε τους να λιαστούν εν ειρήνη στην πλατεία Βικτωρίας και μετά θα εξαερωθούν”. Θυμηθείτε και ότι σε αντίθεση με τα θαλάσσια σύνορά μας, τα χερσαία δεν καταργήθηκαν. Οι βόρειοι γείτονές μας τα έκλεισαν και έτσι οδηγηθήκαμε στην καταισχύνη της Ειδομένης.

Και μετά μάθαμε, για τον “ανθρωπισμό της καρέκλας” του Νηπίου, δηλαδή το δωράκι της “μητερούλας”, για την συμφωνία δηλαδή περί αναστολής της κατάργησης του “ειδικού καθεστώτος ΦΠΑ” στα ακριτικά νησιά, έως το τέλος του 2018. Θυμηθείτε το “ειδικό καθεστώς ΦΠΑ”, το οποίο ο ίδιος είχε ζητήσει να καταργηθεί για να πετύχει μια ακόμη αξιολόγηση.

Έλα όμως που στην Γερμανία λειτουργεί η Δημοκρατία ( η διάκριση των εξουσιών). Ως εκ τούτου στο Eurogroup (13/7) ο υπουργός ο Οικονομικών Όλαφ Σολτς, όντως δεν είχε κανένα περιθώριο να πράξει κάτι διαφορετικό, από το να μπλοκάρει την εκταμίευση της δόσης των 15 δισ. ευρώ προς την Ελλάδα, λόγω αναστολής της εφαρμογής του ενιαίου “ΦΠΑ” (δεσμεύεται από απόφαση της Βουλής, βάσει της οποίας η όποια αλλαγή στην εφαρμογή του Ελληνικού προγράμματος θα πρέπει να έχει την έγκριση της Επιτροπής Προϋπολογισμού). Στην ερώτηση της Deutsche Welle προς την εκπρόσωπο του υπουργείου Οικονομίκών, αν η στάση του Όλαφ Σολτς είχε και “παιδαγωγικό” χαρακτήρα, η εκπρόσωπος απάντησε πως “ανταποκρίνεται στην προκαθορισμένη συμμετοχή της Γερμανικής Βουλής”. Η κυβέρνηση “διασφαλίζει πλήρως την τήρηση των δικαιωμάτων συμμετοχής και ενημέρωσης της βουλής”. Να υπενθυμίσω ότι πρόεδρος της Γερμανικής Βουλής είναι ο Σόιμπλε... Για την Παραφύση μιας αποθεσμιμένης χώρας και τους βο(υ)λουτές της, τα ανωτέρω χαρακτηρίζονται ως τυπολατρία.

Τέλος υπάρχει και κάτι άλλο. “Για τους Συριζαίους ο “άλλος”, στην συγκεκριμένη περίπτωση ο πρόσφυγας και ο παράνομος μετανάστης, “παραμένει ο ευεργέτης των ταξικών αγώνων, τώρα που τους έλειψε το προλεταριάτο” (Τάκης Θεοδωρόπουλος).

Σημείωση 1: Η πίεση των υπερσυντηρητικών λαϊκιστών και ηγετών που τάσσονται αναφανδόν κατά της μετανάστευσης οδήγησε την Ε.Ε. στην τελευταία σύνοδο Κορυφής σε μια συμφωνία που ουσιαστικά στέλνει το μήνυμα ότι η Ευρώπη δεν θέλει μετανάστες και πρόσφυγες. “Πηγαίνετε πίσω και να μείνετε στις χώρες σας - αυτό ήταν το μήνυμα που περνούσε ανάμεσα στις γραμμές και πίσω από το γραφειοκρατικό ύφος της ανακοίνωσης” αναφέρει χαρακτηριστικά το Politico (6/7).

Και οι New York Times επισημαίνουν (7/7): “Σήμερα που οι Ευρωπαίοι αγωνίζονται με τις κοινωνικές και πολιτικές συγκρούσεις που προκαλούνται από τη μετανάστευση. από τα φτωχά και ρημαγμένα από τον πόλεμο κράτη, ορισμένοι φωνάζουν για να διατηρήσουν αυτό που αισθάνονται ότι ποτέ δεν συμφώνησαν να παραδώσουν, το δικαίωμα στο εθνικό κράτος”

Και το συμπέρασμα: Εάν σκληρύνουν πολύ τα σύνορα, οι πρόσφυγες θα μπορούσαν να καταλήξουν “κολλημένοι” στην Ελλάδα, την Ιταλία και την Ισπανία. Βοήθειά μας.

Σχετικό: Ευθύνες στην Ελλάδα, για την τελευταία αύξηση των μεταναστευτικών ροών στην Ευρώπη, καταλογίζει ο επικεφαλής διευθυντής της Frontex Φαμπρίς Λετζερ. Το αιτιολογικό του: δεν λειτουργούν “hot spots” στα σύνορα του Έβρου και είναι αδύνατη η ταυτοποίηση και επαναπροώθησή των εισερχομένων από εκεί, διότι ελληνικές αρχές δεν είναι σε θέση να καταγράψουν τα στοιχεία τους στα σύνορα (συνέντευξη στην “Welt”,8/7). Να υπενθυμίσω ότι όσοι δεν είναι ταυτοποιημένοι δεν μπορούν βάση του κανονισμού του Δουβλίνου να επαναπροωθηθούν πίσω στη χώρα από όπου εισήλθαν, αν αιτηθούν άσυλο σε άλλο κράτος μέλος της Ε.Ε.

Ο πολιτικάντης ξανακτύπησε. Ο κομισάριος Πιέρ Μοσκοβισί, των Οικονομικών Υποθέσεων, αυτός ο οποίος φιλοδοξεί / τρελαίνετε του χρόνου να είναι πρόεδρος της Κομισιόν, κατά την 2ήμερη επίσκεψη του στην Αθήνα (2-3/7), είπε να κάνει ένα πολιτικό δώρο στον Νήπιο. Ευγενική προσφορά στο “δουλικό” των μεγάλων της Ε.Ε., την Παραφύσή του και τους βο(υ)λευτές των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ που ψήφιζαν με κλειστά μάτια κάθε απίθανη ρύθμιση που τους σέρβιραν στη Βουλή. Σε όλους αυτούς που κατάφεραν να περάσουν 450 μεταρρυθμίσεις, όσες καμιά άλλη μνημονιακή κυβέρνηση και μάλιστα χωρίς να ανοίξει μύτη. Χωρίς “αγανακτισμένους” στο Σύνταγμα, πετροπόλεμο στους δρόμους και κουκουλοφόρους, φίλα προσκείμενους στον ΣΥΡΙΖΑ, να καίνε την Αθήνα.

Και ο Μοσκοβισί ως πολιτικάντης, ευκόλως μεταμορφώθηκε εντός της Βουλής, σε ψευτο-κομισάριο για να στηρίξει το του Νηπίου αφήγημα. Και είπε ότι τα μνημόνια τελείωσαν για την Ελλάδα και ότι η στενή εποπτεία είναι παρόμοια με εκείνη που ισχύει και για τις άλλες χώρες που βρίσκονταν σε πρόγραμμα, και άφησε και ανοιχτό παράθυρο μήπως τελικά δεν υπάρξει μείωση των συντάξεων το 2019, υποχρεώνοντας την επομένην, τον πρόεδρο του Eurogroup Μάριο Σεντένο, να προειδοποιήσει ότι η μη τήρηση των δεσμεύσεων θα αποτελέσει πισωγύρισμα για την Ελλάδα.

Είναι άκρως ενοχλητικό να σε κοροϊδεύει ο Πιέρ “στα μούτρα”. Αποτελεί όμως ύβριν να το κάνει εντός της Βουλής. Εκεί όπου ψηφίστηκαν δεκάδες νόμοι υποστήριξης της λιτότητας την οποία απαιτούσε η εφαρμογή των 3 προγραμμάτων “οικονομικής αναπροσαρμογής” (Μνημόνια). Και οι βο(υ)λευτές των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ καταχειροκροτούσαν τον “δικό τους” , σαν “τα μούτρα τους” πολιτικάντη Μοσκοβισί.

Ευτυχώς, βρέθηκε ο Κωστής Χατζηδάκης και εις την γαλλικήν ζήτησε από τον αμετροεπή επίτροπο να διευκρινίσει αν όσα ισχυρίστηκε στη Βουλή τα είχε υπερασπιστεί, όταν οι Ευρωπαίοι επέβαλαν τα κάτωθι:

1. Καθεστώς αυξημένης εποπτείας, ίδιας ακριβώς με εκείνην που προβλέπει ο ευρωπαϊκός νόμος για κράτη που ζητούν και λαμβάνουν την ειδική βοήθεια της “πιστοληπτικής γραμμής”.

2. Την ψήφιση σειράς νόμων που προβλέπουν φορολογικά μέτρα που υποχρεωτικώς θα εφαρμοστούν τα επόμενα έτη, κάτι που ορθώς κρίθηκε ότι ξεπερνά τα όρια της συνταγματικής τάξης.

3. Την επέκταση (μέχρι το 2023) και ψήφιση του μεσοπροθέσμου προγράμματος στη βάση των προβλέψεων που στηρίζονται στην εφαρμογή των ανωτέρω νόμων.

4. Την αποδοχή ειδικού κειμένου του αναθεωρημένου τρίτου μνημονίου που περιγράφει ως προαπαιτούμενες υποχρεώσεις της Ελλάδας, τα ίδια μέτρα για τα οποία ήρθε στην Αθήνα να πει στους αλαλάζοντες βουλευτές του κ. Τσίπρα με ύφος Πυθίας “pacta sunt servanda / οι συμφωνίες είναι τηρητέες”. Συγκεκριμένα, στο “Πακέτο (μέτρων) μετά το Πρόγραμμα” (Post-programme package), όπου στην παράγραφο 34 αναλύεται διεξοδικά ο “ορισμός” των παρεμβάσεων για τις συντάξεις. (1) Με την τελική υπόμνηση ότι “τα μέτρα αυτά θα πρέπει να αποδίδουν εξοικονόμηση (δαπάνης) κατά 1% του ΑΕΠ τα έτη 2019-2022»”. Που σημαίνει ότι κάθε χρόνο και επί τέσσερα χρόνια θα μειώνεται η μεταφορά πόρων από τον τακτικό προϋπολογισμό προς το συνταξιοδοτικό σύστημα κατά μία εκατοστιαία μονάδα του ΑΕΠ. Μέχρις ότου η δημοσιονομική δαπάνη μειωθεί στο επίπεδο που απαιτεί η εναρμονισμένη ευρωπαϊκή πολιτική για την αντοχή των ασφαλιστικών συστημάτων.

Αλλά και ο επικεφαλής του Euro Working Group, ο Ολλανδός πρώην αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών και αντικαταστάτης του Τόμας Βίζερ, Χανς Φάιλμπριφ, ερωτηθείς για τις δηλώσεις Μοσκοβισί πως ‘οι δεσμεύσεις πρέπει να τηρούνται, αλλά δεν είναι άκαμπτες’, επισήμανε: “Η μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού ενισχύει τη διαγενεακή δικαιοσύνη. Οτιδήποτε άλλο είναι αυτοκαταστροφικό (self-deafeating). Ούτε η Ελλάδα, ούτε οι εταίροι της στη ζώνη του Ευρώ θέλουν να ξαναβαδίσουν σε αυτό το δρόμο”. Επίσης επισήμανε, ότι ότι η επιτήρηση δεν αφορά νέους όρους, αλλά την ολοκλήρωση της εφαρμογής μεταρρυθμίσεων που συμφωνήθηκαν στο πλαίσιο του προγράμματος ESM και γενικότερα τη μη αντιστροφή των βασικών μεταρρυθμίσεων που έχουν θεσπιστεί τα τελευταία οκτώ χρόνια (“Πρώτο Θέμα”, 8/7).

Παρόλα αυτά, οι μεγάλοι της Ε.Ε. με προεξάρχουσα την Μέρκελ, εμμέσως αναγνώρισαν ότι το “δουλικό” τους ο Νήπιος, δεν μπορεί να πάει σε εκλογές έχοντας λίγο καιρό πριν (ξανά) μειώσει τις συντάξεις, και να δέχονται ότι μια “τεχνική παράταση δεν αποτελεί μεγάλο θέμα”.

Το ερώτημα είναι: Θα “παίξει μαζί” μας και ο αρχι-κομισάριος Γιούνκερ, ο οποίος θα μας επισκεφθεί προσεχώς; Οψόμεθα...

Σημείωση 1. Η Ελλάδα έχει το πιο δαπανηρό συνταξιοδοτικό σύστημα στην Ε.Ε. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Eurostat (2015), η χώρα μας είναι πρώτη σε συνταξιοδοτική δαπάνη ως προς το ΑΕΠ: Στην Ελλάδα ήταν 17,8%, όταν ο μέσος όρος στην Ε.Ε.-28 ήταν 13% και στην Ιρλανδία 7%. Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχουν και πολλά “ισοδύναμα” για να επιτευχθούν οι στόχοι, εκτός αν η Παραφύση προτείνει να πάει τον ΦΠΑ στο 30% ή να αυξήσει τον ΕΝΦΙΑ κατά 50%.

“Τούρκος” έγινε ο Τούρκος... Οργισμένα αντέδρασε ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Τσαβούσογλου στο άσυλο που δόθηκε και στον 3ο από τους “8 αξιωματικούς” στην Ελλάδα. Είναι “περίεργη απόφαση” είπε. Και η επωδός: Τόνισε για ακόμα μία φορά πως ο Νήπιος και ο Κοτζιάς ήθελαν να τους δώσουν στην Τουρκία και μάλιστα ισχυρίστηκε πως ο Κοτζιάς είπε στον ίδιο πως πραξικοπηματίες δεν γίνονται δεκτοί στην Ελλάδα (πρακτορείο “Anadolu”).

Παρεμπιπτόντως, στις 9/7 ορκίστηκε πρόεδρος ο Ρετζίπ Ταγίπ Ερντοράν, εγκαινιάζοντας ένα νέο συνταγματικό / πολιτειακό σύστημα, η οποία τον καθιστά και με την “βούλα” Νεο-σουλτάνο (επί της ουσίας, εκτροχιάστηκε η Τουρκική Δημοκρατία). Και ο οιωνός: Την προηγουμένην, εκτροχιάστηκε τρένο στην ΒΔ Τουρκία, με 24 νεκρούς και πολλούς τραυματίες.

“Μάθανε πως πηδιόμαστε και πλακώσανε κι οι γύφτοι…” (Η λαϊκή παροιμία με την οποία αποδίδεται η έσχατη κατάντια, στην οποία μπορεί να περιέλθει ένα άτομο, μια κοινωνική ομάδα, τάξη, χώρα κλπ.)

Σε μία πρωτοφανή αναφορά, προχώρησε ο επίτροπος Περιφερειακής Πολιτικής και Διεύρυνσης της ΕΕ, Γιοχάνες Χαν (αυτός που είχε παραστεί και στη συμφωνία των Πρεσπών), με την οποία έκανε λόγο για “αναδιάρθρωση των συνόρων” της Ελλάδας με την Αλβανία, εφόσον υπάρξει συμφωνία στις μεταξύ τους διαπραγματεύσεις (προσέξτε σε “think tank, το “ινστιτούτο Chatham House”, όταν δε αργότερα αναγκάστηκε να ανασκευάσει λόγω Ε.Ε., μεταξύ άλλων είπε και ότι δε γνώριζε ότι υπήρχαν μικρόφωνα, 10/7).

Στην ομιλία του παρουσία μάλιστα του υπουργού εξωτερικών των Σκοπίων Νίκολα Ντιμιτρόφ, ο Χαν αναφέρθηκε στο ονοματολογικό της πΓΔΜ αλλά και στην προετοιμαζόμενη συμφωνία Αθηνών-Τιράνων και ανέφερε συγκεκριμένα: “Αν υπάρξει συμφωνία μεταξύ Αλβανίας και Ελλάδας, γιατί εκεί πρόκειται για αναδιάρθρωση συνόρων, που είναι κάτι πολύ σημαντικό και κρίσιμο για τους πολίτες” και πρόσθεσε, “συνεπώς εδώ χρειαζόμαστε ηγεσία αλλά χρειαζόμαστε και την ηγεσία για να γίνει αντιληπτό πως πρέπει να υπάρξουν αλλαγές στις κοινωνίες. Πρέπει να υπάρξουν αλλαγές στη νοοτροπία για να υπάρξει πραγματική πρόοδος στην πορεία προς την Ευρώπη”.

Τας κεφαλάς επί πίνακι... 2 Ρώσων διπλωματών απαίτησε η πλανεύτρα εξουσία, ως άλλη Σαλώμη, να προσφέρει ο Νήπιος στον Τραμπ κατά την σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ (Βρυξέλλες, 11-12/7). Και το παλαιό σύνθημα “ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο”, επικαιροποιείται εις “Ε.Ε. και ΝΑΤΟ, oh la la, oh la la...” και ο πρέσβης των ΗΠΑ Τζέφρι Πάιατ, παρουσιάζεται σήμερα να “κάνει παιχνίδι” στην χώρα.

Το γεγονός: Στην απέλαση δύο Ρώσων διπλωματών (11/7) και την απαγόρευση εισόδου στην Ελλάδα άλλων δύο για παράνομες ενέργειες κατά της εθνικής ασφάλειας, οι οποίες κρίνονται ως παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις της χώρας προχώρησε το υπουργείο Εξωτερικών. Ενέργειες οι οποίες εντάσσονται στο πλαίσιο συστηματικής προσπάθειας παραβίασης της κυριαρχίας της χώρας και του Διεθνούς Δικαίου, όπως η προσπάθεια παρέμβασης σε ιδιαίτερα ευαίσθητα εθνικά ζητήματα και συμφέροντα της Ελλάδας στα Βαλκάνια, ειδικότερα στο θέμα της ονοματολογικής διαφοράς με την πΓΔΜ. Λόγω του ότι στην υπόθεση παρουσιάζεται να εμπλέκονται Μητροπόλεις, και Μονές του Αγίου Όρους, θα έλεγα ότι επί Παραφύση, αντί να αναπτυχθεί ο Θρησκευτικός τουρισμός, αναπτύχθηκε η Θρησκευτική κατασκοπεία... Σας υπενθυμίζω, τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ να τρέχουν αρχές του 2015 στην Ρωσία για δανεικά, χορηγία του “ξανθού γένους” στον αγώνα τους κατά της Ε.Ε., με αρχιστράτηγο τον Μπαρουφάκη. Επίσης να διαφοροποιείται έναντι της Ε.Ε. στο θέμα της επιβολής οικονομικών κυρώσεων στην Ρωσία, λόγω της εισβολής της στην Ουκρανία και την προσάρτηση της Κριμαίας. Αλλά και προσφάτως (26/3), επίσης διαφοροποιήθηκε στο θέμα της δηλητηρίασης του πρώην Ρώσου διπλού πράκτορα Σεργκέι Σκρίπαλ και της κόρης του στην Αγγλία (4/3), ενέργεια για την οποία ευθέως κατηγορείται από την Ε.Ε., ΗΠΑ και Καναδά, η Ρωσία.

Προσοχή, ο τίτλος της ενότητας, επισημαίνει το timing της απέλασης, διότι σχετικές πληροφορίες κυκλοφορούσαν καιρό. Στην προηγούμενη ανάρτηση (28/6) “Παραπλήρωμα / Επίλογος / Ο Νήπιος νονός: Και το όνομα αυτών...” ανέφερα: “Και όταν αναφερόμαστε σε Βαλκάνια πρέπει να επισημάνουμε: 1) Την προσπάθεια διείσδυσης της Τουρκίας στην περιοχή, άλλα και τον φοβικό τρόπο με το οποίο η Ελλάδα την αντιμετωπίζει, ακόμη και στην Θράκη. 2) Το γεγονός ότι η Ρωσία έχει καταστήσει σαφές ότι θα παρέμβει εάν τα συμφέροντά της απειληθούν. Το επιβεβαίωσε, διότι κατηγορείται ότι διοργάνωσε στο Μαυροβούνιο την αποκαλυφθείσα το 2016 κίνηση πραξικοπήματος, για να αποτρέψει την είσοδό του στο ΝΑΤΟ (5/6/2017)”.

Πριν τις εκλογές του 2015 είχα επισημάνει, ότι με την διαφαινόμενη επικράτηση του ΣΥΡΙΖΑ θα γραφεί το τελευταίο κεφάλαιο του Εμφυλίου. Σήμερα πλέον είναι πασιφανές, ότι με την επικράτηση της “πρώτης φορά Αριστεράς” και την ιστορική της “κωλοτούμπα” και την συνακόλουθη ιδεολογικής της ήττας και μάλιστα σε παγκόσμια θέαση, γράφτηκε επιτέλους το τελευταίο κεφάλαιο του Ελληνικού Εμφυλίου.

* Ο Τάκης Θεοδωρόπουλος είχε γράψει: “Συνηθίζουμε να λέμε ότι ‘η Ιστορία γράφεται από τους νικητές’ αλλά ξέρουμε πολύ καλά ότι στην Ελλάδα συνέβη το αντίθετο. Κι αυτός είναι ένας λόγος για τον οποίο η Ελλάδα παραμένει μία από τις ελάχιστες χώρες στην Ευρώπη όπου μια πλατεία γεμάτη με σημαίες με σφυροδρέπανα δεν προκαλεί καμία εντύπωση. Η παρεμβολή της στρατιωτικής δικτατορίας επέτεινε το φαινόμενο, με αποτέλεσμα όλες οι γενιές που μεγάλωσαν από το 1974 και μετά να έχουν γαλουχηθεί με όλη τη ρομαντική, εξιδανικευμένη, ηρωική μυθολογία της εγχώριας Αριστεράς. Καμία σκιά, κανένα ερωτηματικό, σαν μυθιστόρημα”.

Πολιτισμική ενημέρωση.

3 Ιουλίου, Υακίνθου. Ένας Άγιος των αισθημάτων, στα πλαίσια της πολιτισμικής μας παράδοσης. Ένας Άγιος που ενσαρκώνει την διαχρονία της Αγάπης. Γιατί η Αγάπη υπάρχει ως αναζήτηση, ως ανάμνηση, ως αφήγηση, ως εναρμόνιση με την φύση. Και δεν μπορεί παρά να έχει χρώμα λευκό, αρωματικό, αυτό του υακίνθου. Ο Άγιος Υάκινθος μαρτύρησε για την Αγάπη του Χριστού, το 98 μΧ. Επί αυτοκράτορα Τραϊανού. Πέθανε φυλακισμένος ύστερα από ασιτία 40 ημερών, αρνούμενος τροφή προερχόμενη από ειδωλολατρικές θυσίες (το σχετικό κείμενο σώζεται στην Μονή Ιβήρων του Αγίου Όρους).

Από την δεκαετία του ΄90, ο Λουδοβίκος των Ανωγείων προσπαθεί να καθιερωθεί ο Άγιος Υάκινθος ως ο ορθόδοξος “Βαλεντίνος”. Με πρότασή του, την οποία αποδέχθηκε ο Μητροπολίτης Ρεθύμνου Άνθιμος, κτίστηκε το 1998, στα Ανώγεια στις πλαγιές του Ψηλορείτη ο πρώτος ναός , αφιερωμένος στον Άγιο. Έκτοτε κάθε χρόνο στις 3/7 εορτάζονται εκεί τα Υακίνθια. Ο ναός είναι κτισμένος με ξερολιθιά σε μορφή Μιτάτου, μια πανάρχαια αρχιτεκτονική μορφή, η οποία απαντάται στον Ψηλορείτη της Κρήτης.

Ο ναός του Αγίου Υακίνθου.

Ο Άγιος Υάκινθος παραπέμπει, εκτός από το ομώνυμο λουλούδι και σε μία παμπάλαια θεότητα, αυτήν του μινωικού θεού Υάκινθου. Ένας νεαρός, ετήσια αναγεννώμενος θεός της βλάστησης, του οποίου η λατρεία διαδόθηκε από την Κρήτη μέχρι την Πελοπόνησο και την Μικρά Ασία, επιβίωσε έως και την Ρωμαϊκή εποχή. Διάσημο ήταν το Ιερό του Υακίνθου, διακοσμημένο με περίφημα γλυπτά, στις Αμύκλες της Λακωνίας (στον χώρο ταφής του). Στις εορτές προς τιμήν του τα Υακίνθια (σε πολλές ελληνικές πόλεις ο μήνας των εορτών ονομάζονταν Υακίνθιος), όλοι οι νέοι και οι νέες συμμετείχαν με ποικίλες λατρευτικές τελετές.

* “Ο Άγιος Υάκινθος, αγιογραφία σεπτή στα άδυτα της ψυχής, είναι προστάτης της ακριβής αγάπης της νοσταλγίας και προσδοκίας της, Αιώνια έφηβος, αιώνια φλογερός, αιώνια παραδομένος στις φωνές του Καλού και του Ωραίου. Γιατί η ‘αγάπη θέλει φρόνηση, θέλει ταπεινοσύνη’. Η αγάπη απ’ τον εαυτό της τρέφεται επειδή τον εαυτό της αποξεχνάει. Τίποτα δεν ζητά εξόν ν’ αγαπάει, τίποτα που αμείβει με όλα. Σε δυναμώνει με την αδυναμία σου, με την πτώση σου σ’ ανυψώνει, με θάνατο σ’ ανασταίνει. Η αγάπη είναι θαύμα και μεταμόρφωση. Κάνει τον ζητιάνο άρχοντα, άγιο τον εγκληματία, τον άσχημο τον κάνει όμορφο, τον δειλό ήρωα, τον τρελό σοφό, ελεύθερο τον φυλακισμένο. Κάνει τον ένα, όλους. Από σφοδρή επιθυμία η καρδιά σε δάση σκοτεινά και ψεύτικα οδειπορεί αναζητώντας την αληθινή της φύση. Την ένωση που έχασε, την ένωση που σώζει...” (Μάρω Βαμβουνάκη).

Μουντιάλ 2018, Ρωσία, 14/6 – 15/7. Επισημάνσεις: 1. Ότι έκαναν στη Βραζιλία οι οπαδοί της γιαπωνέζικης Εθνικής το επανέλαβαν και στη Ρωσία. Χαρούμενοι ή λυπημένοι, μόλις τελείωνε το παιχνίδι γέμιζαν τις νάιλον σακούλες τους με τα απορρίμματά τους. Επαναλήφθηκαν φυσικά και τα διεθνή σχόλια. Δεν έχει τόση σημασία αν ήταν επαινετικά ή απαξιωτικά (οι Ελληνάρες: “χμ, ούτε απογοπίωση σε στρατόπεδο”), γιατί ο τόνος ήταν ίδιος: Η κίνηση των Ιαπώνων παρουσιάστηκε σαν παραδοξότητα, σαν κάτι εκκεντρικό. Δηλαδή σαν κάτι που δεν υπάρχει λόγος να παραδειγματίσει τους άλλους, γιατί αποτελεί ιδιαιτερότητα της απωανατολικής κουλτούρας. Τα σκουπίδια τους, μάζεψαν και οι Σενεγαλέζοι φίλαθλοι, ξηλώνοντας τα στερεότυπά μας για τους ρυπαρούς Αφρικανούς (και στην Αφρική υπάρχουν Πολίτες). Αντίθετα, οι Γερμανοί, μετά την ήττα τους από τη Νότια Κορέα, άφησαν το σκουπιδομάνι τους στην εμβληματική Πύλη του Βρανδεμβούργου. Ξηλώνοντας τα κλισέ μας για τον σεβασμό τους στην τάξη (και στην Γερμανία υπάρχει λαϊκή μάζα ΚΔΩΑ – Κτηνώδης Δύναμη Ωργιώδης Άγνοια).

2. Όταν η Διεθνής Κοινότητα το Θέλει, το μπορεί... Αυτό απέδειξε η απόφαση της Παγκόσμιας Ποδοσφαιρικής Συνομοσπονδίας (FIFA), η τελική φάση του 22ου Παγκοσμίου Κυπέλλου (2022) να γίνει για πρώτη φορά χειμωνιάτικα, στο Κατάρ, ώστε να αποφευχθούν οι πολύ υψηλές θερμοκρασίες του Ιουνίου- Ιουλίου που επικρατούν εκεί. Θα διεξαχθεί από τις 21/11/2022 έως τις 18/12/2022 ημέρα Εθνικής Εορτής του Κατάρ. Η FIFA, αντιπαρήλθε και το γεγονός ότι οι: Σαουδική Αραβία, Αίγυπτος, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Υεμένη, Ανατολική Λιβύη και Μπαχρέιν έχουν διακόψει τις διπλωματικές τους σχέσεις και έκλεισαν τα σύνορά τους με το Κατάρ, κατηγορώντας το ότι υποστηρίζει την τρομοκρατία, και οι γειτονικές του χώρες. Μερικοί αναφώνησαν “είναι πολλά τα λεφτά, Άρη...” (ατάκα, από την ταινία “Λόλα”, 1964, του Ντίνου Δημόπουλου).

3. Οι “μουλτι-κουλτουριάρηδες”, προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν το γεγονός, επισημαίνοντας ότι το κύπελο “σήκωσε” η ομάδα της Γαλλίας, μια ομάδα “μούλτι-κούλτι”.

* “Κάποιοι λένε ότι η Γαλλία έχει πολυπολιτισμική ομάδα. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη απόδειξη από το ποδόσφαιρο για τη σημασία που έχει η πολιτισμική ενότητα, εάν το ζητούμενο είναι η ισχυροποίηση των κοινωνικών δεσμών. Πολυπολιτισμική θα σήμαινε ότι κάθε παίκτης, ανάλογα με την καταγωγή του, θα ακολουθούσε τους δικούς του κανόνες. Ακραία περίπτωση κάποια χώρα, φανταστική, που θα εμφανιζόταν στο Παγκόσμιο Κύπελλο πιστεύοντας ότι το ποδόσφαιρο παίζεται με τα χέρια. Όλα είναι σχετικά. Ή ότι ο τερματοφύλακας πρέπει να στρώσει χαλάκι για να προσευχηθεί στη Μέκκα πριν από το πέναλτι. Το ποδόσφαιρο είναι το ακριβώς αντίθετο: όλοι, ανεξαρτήτως καταγωγής, χρώματος, φυλής, γλώσσας, θρησκείας, υπακούν στους ίδιους κανόνες και παλεύουν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις τους με τον καλύτερο τρόπο. Και όλα αυτά για να υπηρετήσουν τη σημαία, της πατρίδας τους ή του συλλόγου τους. Αν δεν ίσχυαν όλα αυτά, τα 30 εκατ. τον χρόνο που παίρνει ο Ρονάλντο από τη Γιουβέντους δεν θα υπήρχαν” (Τάκης Θεοδωρόπουλος).

4. Την 12η νυχτερινή (τοπική ώρα) της 15ης Ιουλίου 2018, έγινε σε κάθε χώρα με επισημότητα, η τελετή παράδοσης του τηλεκοντρόλ από τους άνδρες στις γυναίκες.

5. Οι οιωνοί: * Η τελευταία φάση του Παγκόσμιου Κυπέλλου ήταν καθαρά Ευρωπαϊκή υπόθεση (τελικός 15/7: Γαλλία – Κροατία 4-2, ημιτελικός 14/7: Βέλγιο – Αγγλία 2-0 ). * Πριν 20 χρόνια, στο Μουντιάλ 1998, είχε αναδειχθεί για πρώτη φορά παγκόσμια πρωταθλήτρια η Γαλλία (Από τις αρχές του 1999, το ευρώ αποτελεί πλέον πραγματικό νόμισμα και εισάγεται ενιαία νομισματική πολιτική υπό την εποπτεία της ΕΚΤ. Μια μεταβατική περίοδος 3 ετών αρχίζει πριν την εισαγωγή των πραγματικών χαρτονομισμάτων και κερμάτων, αλλά από νομική άποψη τα εθνικά νομίσματα έχουν ήδη παύσει να υφίστανται ). * Η Γερμανία, η παγκόσμια πρωταθλήτρια του 2014, αποκλείστηκε από την την “φάση των 16” στην Ρωσία (Από το 2012, οι Μέρκελ-Σόιμπλε ηγούνται της Ε.Ε. Προβαίνουν σε μεταρρυθμίσεις που αποσκοπούσαν να οδηγήσουν την Ευρωζώνη στην “ενάρετη οικονομία”: Δημοσιονομική προσαρμογή, δημιουργία MSE με προοπτική να εξελιχθεί σε νομισματικό ταμείο, αλλαγή πολιτικής στην ΕΚΤ, μεγάλη πρόοδος στην τραπεζική ενοποίηση κλπ.). * Η Γαλλία παγκόσμια πρωταθλήτρια 2018 ( Η Άγκελα Μέρκελ πέτυχε να μην κατακερματιστεί η Ευρωζώνη. Στον Εμανουέλ Μακρόν επαφίεται τώρα η προώθηση της πολιτικής ενοποίησής της, οδηγός και για την υπόλοιπη Ε.Ε.. Ως προάγγελο θεωρώ τις προτάσεις του Μακρόν, ιδίως κατά την ομιλία του στην Αθήνα τον Σεπτέμβριο του 2017, οι οποίες επέτρεψαν την έναρξη μιας αναγκαίας συζήτησης για το μέλλον της Ευρωζώνης και την υποβολή ισχυρών προτάσεων, όπως η δημιουργία ενός προϋπολογισμού ή ενός υπουργού Οικονομικών. Και όλα αυτά σε μια δύσκολη συγκυρία. Ιταλία και Ισπανία αντιμετωπίζουν αντίστοιχα την αύξηση του λαϊκισμού και του κινδύνου αποσχιστικών δυνάμεων. Καταστάσεις οι οποίες καταδεικνύουν την ύπαρξη μιας αντιπαράθεσης μεταξύ 2 οραμάτων για το μέλλον της Ε.Ε. Η μάχη θα δοθεί στις επόμενες ευρωεκλογές τον Μάιο του 2019. Οψόμεθα...) * Σχετική επισήμανση: Το πρόβλημα με τους οιωνούς δεν είναι οι οιωνοί, οι οποίοι πλέον υποστηρίζονται και θεωρητικά από την “θεωρία του χάους”, αλλά στην ερμηνεία που προσπαθούν να τους δώσουν κάτι επίδοξοι οιωνοσκόποι, σαν την αφεντιά μου...

22 Ιουλίου, Μαρίας Μαγδαληνής, Μαρκέλλης παρθενομάρτυρος. Εορτάζουμε στην Ενορία μου (Αγίας Μαγδαληνής, συνοικίας Κουκουράβας – Μακρινίτσας). Η Αγία, Ισαπόστολος και Ευαγγελίστρια Μαρία η Μαγδαληνή, προσωποποιεί / ιστορεί / εικονογραφεί την διαχρονία της καταπίεσης που δέχτηκε και δέχεται το γυναικείο φύλλο, από τις Μονοθεϊστικές Θρησκείες.

26 Ιουλίου, Παρασκευής αθληφόρου. Η Αγία Παρασκευή, Θεωρείται προστάτιδα των ματιών. Ας επικαλεσθούμε την βοήθειάν Της, ώστε να μην κοιτάμε μόνο, αλλά και να βλέπουμε...

Να ξεστραβωθούμε επιτέλους....

Σαν επιδόρπιο

“Αν θέλεις να αλλάξεις τη συνείδηση των ανθρώπων

δεν έχεις παρά να αλλάξεις το νόημα των λέξεων που χρησιμοποιούν”.

“1984”, του Τζορτζ Όργουελ.

Με πρωτοβουλία του ΟΑΣΕ (Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη), ετοιμάζεται ένα λεξικό το οποίο αλλάζει 56 λέξεις και εκφράσεις, που μέχρι σήμερα αποτυπώνουν την πραγματικότητα στο νησί, για να περάσει υπόγεια στους Κύπριους μια άλλη πραγματικότητα αυτής της παγίωση των τετελεσμένων του Αττίλα. Μεσοπρόθεσμα, στην επιβολή, δια της υπόγειας οδού, της νομιμοποίησης του ψευδοκράτους στη συνείδηση των Κυπρίων. Αλλά και μακροπρόθεσμα την διαγραφή από τη μνήμη των Κυπρίων της Τουρκικής εισβολής και κατοχής. Άμεσως στόχος, η δημιουργία ευμενούς συνείδησης στους Κύπριους και Έλληνες, απέναντι στην πρόβλεψη του σχεδίου Ανάν 2 για μια ουσιαστικά διχοτομημένη Κύπρο, που προωθείται από την Ε.Ε., τις ΗΠΑ και τις χώρες του ΟΑΣΕ.

Στην εκπόνηση του λεξικού εμπλέκεται άμεσα το “Γραφείο για την Ελευθερία του Τύπου” του ΟΑΣΕ, ο εκπρόσωπος του οποίου Αρλεμ Ντεζίρ έκανε μια αντιφατική δήλωση : “Το λεξικό θα μπορέσει να ξεκινήσει μια καλύτερη συζήτηση για το Κυπριακό”, αλλά παράλληλα “δεν θέλει να επιβάλει πολιτική ορθότητα” όταν είναι γνωστό ότι η μετωνυμία αποτελεί το βασικό εργαλείο των επιδιώξεων του political correct.

Το λεξικό ετοίμασαν Κύπριοι και Τουρκοκύπριοι δημοσιογράφοι, προτείνοντας παράλληλα να χρησιμοποιούνται οι “μετωνυμίες” στην καθημερινή ειδησεογραφία, αντικαθιστώντας τις μέχρι σήμερα χρησιμοποιούμενες ονομασίες

Η λέξη “Αττίλας” αντικαθίσταται από την φράση “τουρκικός στρατός”.

Η φράση “Κυπριακός λαός” με τη φράση “Ελληνοκυπριακή κοινότητα”

Η φράση “Τούρκος εισβολέας” με τη φράση “Τουρκική κυβέρνηση / Τουρκία”.

Η λέξη “πρόσφυγες” με τη φράση “Ελληνοκύπριοι πρόσφυγες και η φράση “Τούρκοι έποικοι / έποικοι” με την “Τουρκοκύπριοι πρόσφυγες”.

Η λέξη “εγκλωβισμένοι” με την φράση Ελληνοκύπριοι ή Μαρωνίτες που ζουν στο Βόρειο μέρος της Κύπρου”.

Η φράση “ελεύθερες περιοχές” με τη φράση “νότιο μέρος της Κύπρου”.

Με αυτό το μεταμοντέρνο / political correct λεξικό, απλά αλλάζοντας λέξεις, αλλάζεις / διαστρευλώνης την ιστορία. Το εύλογο ερώτημα είναι, γιατί δια της μετωνυμίας “τα βασανιστήρια των Άγγλων στους Κύπριους αγωνιστές” να μην αναφέρονται ως “μαθήματα αναμόρφωσης Κυπρίων αντιφρονούντων” αλλά και η “Βρετανική κατοχή” ως “επίσκεψη των Βρετανών στην Κύπρο”;

Επίμετρο

Και ένα “ματωμένο” φεγγάρι μας κοιτά από ψηλά και μας λέει: “Σας είχα προειδοποιήσει...”.

.Πανσέληνος 27/9, η μεγαλύτερη του αιώνα μας.

Ολική Έκλειψη

Αστρολογικώς: η αρνητική της επίδραση στο ζενίθ από 23/7 – 29/7.

Μες σ’ αυτή τη χώρα

ολ’ άλλαξαν τώρα.

Μετεβλήθη εντός μου

κι ο ρυθμός του κόσμου.

(Γ. Βιζυηνός)

Seedrinker