Σ ι μ ί γ δ η ν

Τ’ αψί το ξίδ, τ’ αγκιότ χαλάει…

(παροιμία σε ντοπιολαλιά)

ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ

            Η ελληνική πολιτική πραγματικότητα έχει μία μοναδική ικανότητα να μετατρέπει κάθε δημοκρατικό θεσμό σε φαρσοτραγωδία. Το αυτό συνέβη και με το Δημοψήφισμα της 5/7/2015, ένα ακόμη παραφύση τέκνο της Παραφύση.

            Και βέβαια το δημοψήφισμα αποτελεί «γιορτή της Δημοκρατίας» αρκεί η διεξαγωγή του να πληροί τα δημοκρατικά προαπαιτούμενα. Σχετικά με το ελληνικό Δημοψήφισμα το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, ο θεματοφύλακας της Δημοκρατίας στην Ευρώπη, αυτό που εξεδίωξε την Ελλάδα από τους κόλπους του, την περίοδο της Χούντας, απεφάνθη ότι δεν πληροί τα διεθνή δημοκρατικά προαπαιτούμενα. Και αυτό διότι το ερώτημα που έθετε ήταν ασαφές και το διάστημα μιας εβδομάδας, που μεσολαβούσε μεταξύ προκήρυξης και διενέργειας του, δεν ικανοποιούσε ούτε το ελάχιστο αποδεκτό, που είναι δύο εβδομάδες.

            Η φάρσα αυτής της τραγωδίας έγκειται στο ότι την ημέρα της διενέργειας του, το δίλημμα που έθετε, είχε εκπνεύσει μαζί με το πρόγραμμα χρηματοδότησης του EFSF για την Ελλάδα, από τα «μαύρα μεσάνυχτα» της 30/6/15. Ως εκ τούτου το πραγματικό δίλημμα, όπως εκλαμβάνετο από τους έλληνες πολίτες (δεν συμπεριλαμβάνω την λαϊκή μάζα) και τους εταίρους μας, ήταν ΝΑΙ ή ΟΧΙ στην Ευρωζώνη και κατ’ επέκταση στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

            Η φάρσα αυτής της τραγωδίας έγκειται και στην δομή του ψηφοδελτίου. Σχετικά ο συγγραφέας Απόστολος Δοξιάδης έγραψε «Η Δημοκρατία θέλει την έκφραση ξεκάθαρη, ελεύθερη και αβίαστη. Μα τούτοι  τύπωσαν ένα χαρτί με ένα ακαταλαβίστικο ερώτημα που χρειάζονταν ινστρούχτορες για να το ερμηνεύσουν στο λαουτζίκο. Και βάζουν δίπλα τις δύο απαντήσεις, «ναι» και «όχι». Αλλά όχι όπως το θέλει η αλφαβήτα των πατέρων μας, αλλά και η κοινή χρήση της έκφρασης «ναι ή όχι», αλλά με ανάποδη σειρά. Το «όχι» πάνω, πρώτο και δεύτερο υποδεέστερο το «ναι».

            Η υπερψήφιση του ΝΑΙ στο δημοψήφισμα, θα ήταν η μόνη θετική χειρονομία που θα είχαμε απευθύνει εμείς προς την Ευρώπη, η οποία και δεν θα μπορούσε να την αγνοήσει, ιδιαιτέρως επειδή αυτή θα αντιτίθεντο στην Παραφύση. Μία Παραφύση η οποία με ενορχηστρωτή μίας παρελκυστικής τακτικής διαπραγμάτευσης, τον Μπαρουφάκη, οδήγησε τη χώρα σε αθέτηση της πληρωμής του Δ.Ν.Τ. και εκτός προγράμματος χρηματοδότησης του ESFS. Το χρηματιστήριο και τις τράπεζες στην μεγαλύτερης διάρκειας υποχρεωτική αργία και την επιβολή ελέγχου κεφαλαίων, τους Έλληνες να σχηματίζουν ουρές στα ΑΤΜ, την οικονομία σε κατάρρευση, την αύξηση του χρέους και σε νέα δοσοεξάρτηση με το άμεσα κόστος όλων αυτών να αποτιμάται στα 70 δις €.

            Το μέγα ερώτημα είναι, αν αυτοί που ψήφισαν ΟΧΙ, τώρα μάλιστα που είδαν πως μοιάζει το  τέλος, έχουν συναισθανθεί ότι δεν είναι θύματα, ότι δεν τους αξίζει οίκτος διότι κώφευαν στις προειδοποιήσεις για καταστροφή.

            Το μέγα ερώτημα είναι, αν αυτοί που ψήφισαν ΟΧΙ, επαιρόμενοι για την αγωνιστικότητα τους, έχουν συναισθανθεί ότι συναποτελούν ένα τσούρμο αφελείς που χειραγωγήθηκαν, οι πλανηθέντες «βλάκες της Ιστορίας». Τα ίδια ερωτήματα απευθύνονται και στους «πορτοκαλοφρουρούς», κατά το πρασινοφρουρούς, μιας ιδιαίτερα συμπαγούς ομάδας φανατικών, χουλιγκανικού τύπου. Αυτή αποτελείται από πρώην πρασινοφρουρούς, τους υποκινητές των «γιαουρτωμάτων», του «δεν πληρώνω» και άλλων «μπαχαλάκιδων» και συμπληρώνεται από νέους 18-25 ετών, θύματα του «παιδομαζώματος» του ΣΥΡΙΖΑ στην εκπαίδευση (1), μέσω των «εθιμικών καταλήψεων». Όλοι αυτοί ας αντιληφθούν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ  που χρησιμοποίησε για να διαπραγματευτεί με τον εαυτό του την επιλογή            ΕΥΡΩ ή ΔΡΑΧΜΗ, πληρώνοντας η χώρα τα εσωκομματικά του διλήμματα. Το δημοψήφισμα δε, αποτελούσε την αφορμή που έψαχνε ο Τσίπρας για τις κινήσεις απεμπλοκής των τελματωμένων λόγω αυτού του διλήμματος, διαπραγματεύσεων. Τέλος όλοι αυτοί ας αναρωτηθούν, εάν το όνειρό τους ήταν αυτό που ζούμε σήμερα, όταν ψήφιζαν ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές και ΟΧΙ στο δημοψήφισμα.

            Όσοι υπερψηφίσαμε ΝΑΙ αναλάβαμε και την ευθύνη να πούμε ένα μεγάλο ΟΧΙ, σε αυτούς τους λίγους ανθρώπους της Παραφύση, που είπαν τόσα πολλά ψέματα, σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα, σε μία λαϊκή μάζα υπνωτισμένη από τον εθνολαϊκιστικό τους λόγο. Όσοι υπερψηφίσαμε το ΝΑΙ στείλαμε, έστω και ασύνειδα, έναν παλμό αφύπνισης στην αστική συνείδηση της χώρα μας, της μόνης ικανής να εγγυηθεί μια λειτουργική δημοκρατία, δηλαδή την προοπτική ανασυγκρότησης και ανάπτυξης όλων των θεσμικών της χώρων, οικονομικό, πολιτικό, κοινωνικό, πολιτιστικό και πολιτισμικό. Την αστική συνείδηση, αφετηρία και συνεργό σε κάθε τι προοδευτικό που έχει επιτευχθεί στο Δυτικό Κόσμο μετά την Γαλλική Επανάσταση (1789). Άλλωστε ο Γάλλος εκδότης Piere Bordas, από τις εμβληματικές μορφές των γαλλικών γραμμάτων, έλεγε σοφά ότι «η χρεωκοπία είναι η ενηλικίωση του αστού».

            Τέλος, μελετώντας τη ζωή μου έχω διαπιστώσει ότι γεγονότα που δεν εξελίχθηκαν σύμφωνα με τα «θέλω μου», σε σύντομο χρονικό διάστημα είτε κατέληγαν παραδόξως να τα υπηρετούν, είτε μου αποκαλύπτετο η σαθρότητα τους. Αυτός είναι ένας από τους λόγους που με κάνει να αισθάνομαι καλότυχος και παρά τις δυσκολίες αισιόδοξος. Αυτό συνέβη και με το ΟΧΙ. Το ΟΧΙ έγινε ΝΑΙ. Οι αντιμνημονιακοί μνημονιακοί. Αποκαλύφθηκε η «χούντα της δραχμής». Καταργείται η σκανδαλώδης διάκριση υπέρ των αγροτών στην φορολόγηση και τις ασφαλιστικές εισφορές. Τέλος μια σειρά μέτρων φέρνουν επιτέλους πιο κοντά την μεγαλύτερη ιδιωτικοποίηση, την ιδιωτικοποίηση της οικονομίας μας.

ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΠΑΡΑΦΥΣΗ (ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΑΚΡΟ-ΔΕΞΙΑ)

Οι εθνολαϊκιστές των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ επιμένουν να μέμφονται και να θεωρούν πραξικοπηματίες τους αντισυμβαλλόμενους εταίρους δανειστές μας και ως εκ τούτο το προσύμφωνο που υπογράψαμε στις 13/7/15, ώστε να τεθεί σε φάση αναστολής ένα GREXIT, προϊόν πραξικοπήματος, το οποίο όμως υπόσχονται να εφαρμόσουν. Τον Τσίπρα δε μέγα διαπραγματευτή, όταν εκτός των άλλων συνήργησε και στο να συμπεριληφθεί για πρώτη φορά σε έγγραφο συμπερασμάτων του Eurogroup, προς την σύνοδο κορυφής της Ευρωζώνης, η δυνατότητα ενός GREXIT περιορισμένης διάρκειας. Επαίρονται δε, για βελτίωση της κατάστασης μετά την συμφωνία, ως ο μωρός που όταν σταματήσει να κτυπάει το κεφάλι του στον τοίχο, καταματωμένος χαίρεται για την βελτίωση στην ένταση του πόνου που νιώθει.  Ο αμετανόητος Τσίπρας, τον μόνο που μπορεί να μέμφεται είναι ο εαυτός του, για την αδιέξοδη διαπραγματευτικής τακτικής του, που οδήγησε στην συνθηκολόγηση, αλλά και στις εγκληματικές επιλογές στελεχών σε καίριες θέσεις ευθύνης, με τους Μπαρουφάκη, Κωνσταντοπούλου, Κοτζιά, Μπαλτή να βρίσκονται στην κορυφή του  καταλόγου.

            Τα γεγονότα στη συνέχεια απέδειξαν ότι οι πραξικοπηματίες βρίσκονται εντός της Παραφύση (χούντα των δραχμολάγνων) και ο δικτατορίσκος στο προεδρείο της Βουλής. Μετά δε την  ψήφιση  των προαπαιτούμενων νομοσχεδίων από την Βουλή, πάντα ξημερώματα,  η κυβερνώσα αριστερά συναντήθηκε και με τον κυβερνητικό παραλογισμό, έχοντας 32 βουλευτές της, να καταψηφίζουν το νομοσχέδιο και να δηλώνουν παράλληλα ότι την στηρίζουν. Κάθε πολίτης παρακολουθώντας τα τεκταινόμενα διαπιστώνει ότι η χώρα μας βρίσκεται στο έλεος μιας δισχιδούς ψυχωτικής πολιτικής.

            Τον αδιέξοδο δρόμο που ακολουθούσε η Παραφύση, είχε επισημανθεί γελοιογραφικώς από τον χαρισματικό Αρκά. Παραθέτω δύο σχετικές λεζάντες. «Είναι άνθρωποι που πατάνε γερά στον αέρα» και «ηγέτης είναι αυτός που μπορεί να αποτρέψει μια καταστροφή, η οποία δεν θα έρχονταν αν δεν κυβερνούσε». Είναι αυτές οι γελοιογραφίες που οδήγησαν τους «τζιχαντιστές» του ΣΥΡΙΖΑ σε βρώμικη διαδικτυακή επίθεση κατά του Αρκά, μιας και πιστεύουν ότι  «η ελευθερία της έκφρασης είναι καλή, αρκεί να μην κριτικάρουν εσένα». Αυτά είναι τα «καρκινικά κύτταρα» που κατατρώγουν την Δημοκρατία μας και άρχισαν να δίνουν τα πρώτα συμπτώματα τους. Ίδια συμπτώματα παρουσιάστηκαν και στην ΕΣΗΕΑ. Εκεί οι «τζιχαντιστές» του ΣΥΡΙΖΑ που την ελέγχουν,  με συνοπτικές διαδικασίες άσκησαν πειθαρχικές διώξεις κατά αντιφρονούντων δημοσιογράφων, με κατηγορία μεταξύ άλλων «την αντιγραφή των εκβιαστικών θέσεων των ξένων δανειστών» στην θεματική κάλυψη του Δημοψηφίσματος.

            Μια σειρά από ανάλογες απόπειρες φίμωσης, όσων δεν πάνε με το κυρίαρχο ρεύμα, ξύπνησε μνήμες από μαύρες εποχές. Η ιστορία της χώρας μας δείχνει ότι η δικτατορία των συνταγματαρχών  δεν ήταν η εξαίρεση σε μια χώρα που απολαμβάνει την «Δημοκρατία  όπως το καλοκαίρι στην αμμουδιά» (εποχική έκφραση), αλλά ένα ακόμη απόκτημα στην πλούσια συλλογή πραξικοπημάτων και εμφύλιων καταστροφών του σύγχρονου ελληνισμού. Μόνο οι παλαιότεροι μπορεί να θυμούνται, με τους νεότερους να αποκλείονται λόγω της «εκδημοκρατισμένης» παιδείας που  έτυχαν, ότι ο μείζων λόγος που ο Κωνσταντίνος Καραμανλής οδήγησε την χώρα μας στην τότε ΕΟΚ, ήταν για να υπάρχει μια ασφαλιστική δικλείδα στις δημοκρατικές αντοχές της χώρας.

            Το μότο μας «στην Ελλάδα γεννήθηκε η Δημοκρατία», δηλώνει το πόσο ανιστόρητοι είμαστε, καθ’ ότι η Δημοκρατία δεν γεννήθηκε στην Ελλάδα.  Γεννήθηκε στην Αθήνα και επειδή ακριβώς ένα μεγάλο μέρος δεν ανέχονταν αυτήν την δημοκρατία, της κήρυξε τον πόλεμο,  που μετά από τρεις δεκαετίες, οδήγησε στην καταστροφή της. Η σύγχρονη δημοκρατία στην Ευρώπη γεννήθηκε με την Γαλλική Επανάσταση (των αστών) και στην Αγγλία, την μακροβιότερη σύγχρονη δημοκρατία, με τις αλλεπάλληλες μεταρρυθμίσεις» (Τάκης Θεοδωρόπουλος).

            Τέλος να επισημάνω ότι μετά την επίτευξη της συμφωνίας, με τους εταίρους, ο μέγας εμπρηστής της χώρας Τσίπρας, παρέδωσε τον πυρσό στην συντεχνία των εμπρηστών και φωτιές ξέσπασαν σε όλη τη χώρα. Συμβολική αντιστοιχία. Στην φωτιά του Υμηττού κάηκαν τα δεντράκια που είχε φυτέψει και φρόντιζε το κίνημα «όλοι μαζί μπορούμε», όπως κάηκε και η μικρή ανάπτυξη, που με θυσίες του ελληνικού λαού είχε επιτευχθεί το 2014 (0,8%), με την προσδοκία φέτος να φτάσει το 2,5%. Από τα αποκαΐδια προβάλλει η εκτίμηση  ότι η ύφεση θα φθάσει στο 4,5% το τρέχον έτος.

            Το 2008,2009,2010,2011,2012,2013 με το τρέχων συμπληρώνουμε 7 χρόνια ύφεσης. Εάν προσεγγίσουμε το θέμα αριθμοσοφικά (2) δηλαδή την άποψη ότι οι αριθμοί δεν είναι κάτι τόσο αυτονόητο. Δηλαδή αν δούμε τον αριθμό ως ανακάλυψη και αποκάλυψη και όχι μόνο ως επινόηση και εφεύρεση. Δηλαδή αν αποδεχτούμε την διπλή φύση του αριθμού που τον καθιστά σύμβολο και γι’ αυτό μπορεί να χρησιμεύσει ως φορέας ψυχικής και νοητικής διέγερσης, τότε  θα διαπιστώσουμε ότι από τα αρχαία χρόνια οι άνθρωποι, π.χ. Πυθαγόρας και Πυθαγόρειοι, χρησιμοποιούσαν τους αριθμούς για να εκφράσουν το νόημα της τάξης, καθώς και συμπτώσεις με νόημα. Το επτά που μας απασχολεί δεν έχει σχέση ούτε με τα επτά χρώματα, ούτε με τις επτά ημέρες της εβδομάδας, ούτε με τους επτά σοφούς αλλά με ΕΠΤΑ ΘΑΝΑΣΙΜΑ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ. Ισχυρίζομαι λοιπόν ότι με τον φετινό χρόνο ύφεσης κλείνει μια θεμελιώδη σειρά, πάνω στην οποία δομείται η πραγματικότητα και ως εκ τούτου τα επόμενα χρόνια θα είναι χρόνια ανάπτυξης.

ΠΡΟΜΝΗΣΙΑ (DE ZA VU): ΓΙΑΤΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ (;)

«Ήταν απαραίτητο να συνάψουμε τη συμφωνία … Είναι αλήθεια πως ορισμένα σημεία θα μπορούσαν  να αποσαφηνιστούν περισσότερο, αλλά αυτό δεν είναι η ουσία του όλου ζητήματος. Η συναισθηματικότητα δεν μπορεί να καθορίζει  την πολιτική μας. Η πραγματικότητα και η ακριβής εκτίμηση των δυνάμεων μας καθορίζει την πολιτική μας[…]. Η σημερινή συμφωνία είναι αποτέλεσμα της διεθνούς κατάστασης. Δεν πρέπει να είμαστε απογοητευμένοι από τη συμφωνία. Δεν πρέπει να βλέπουμε τη συμφωνία απαισιόδοξα, αλλά να πάρουμε όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε η συμφωνία να αποβεί προς όφελος μας […]. Είχαμε και έχουμε σωστή πολιτική, αλλά οι σημερινές συνθήκες δεν μας επιτρέπουν να την εφαρμόσουμε. Αν αύριο αλλάξουν οι συνθήκες θα νικήσουμε»   

Δεν πρόκειται για ομιλία του Τσίπρα στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά για απόσπασμα από την ομιλία του υπ’ αριθμόν δύο ηγετικού στελέχους Γ. Ιωαννίδη, στη Κ.Ε.  του Κ.Κ.Ε. στις 14 Φεβρουαρίου 1945, δύο ημέρες μετά την συμφωνία της Βάρκιζας, που έγινε αποδεκτή με ισχυρές αντιδράσεις από τα στελέχη του κόμματος και ιδιαιτέρως τους καπεταναίους του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ που έπρεπε βάσει της συμφωνίας να αφοπλιστούν.

Η μη οικειοποίηση αυτής της συμφωνίας από το ΕΑΜ-ΚΚΕ οδήγησε σε μια νέα έξαρση του Εμφυλίου, την συντριπτική του ήττα στον Γράμμο και την έξοδο πολλών αγωνιστών του, στις χώρες του Υπαρκτού Σοσιαλισμού.

Την ίδια χρονιά (1945) κυκλοφορούσαν στην χώρα μας παράλληλα δύο νομίσματα: η παλιά και η νέα δραχμή.

Σχετικά, στην ανάρτηση «Μετεκλογικώς» της 12/02/15, διετύπωσα την άποψη ότι «Η Ιστορία τελικά αποδεικνύεται ότι είναι πολύ πανούργα, διότι κατορθώνει να μας ξεγελά, έτσι ώστε να παρουσιάζεται ως εξαιρετικά δύσκολο να διδαχθούμε από αυτήν. Και αυτό διότι, ενώ διαγράφει συνέχεια μικρούς και μεγάλου κύκλους σπειροειδώς στον χωροχρόνο, κατορθώνει να κρατά τον άνθρωπο στην υπανάπτυξη, δηλαδή σε αδυναμία συσσώρευσης εμπειρίας»

Τέλος σχετική είναι και η παρατήρηση του Στέλιου Ράμφου «όταν το παρών παραμένει στάσιμο και αυτό δεν το αντιμετωπίζεις, η πορεία προς το μέλλον φέρνει το παρελθόν με ορολογία μέλλοντος.  

ΑΤΟΜΟ ΜΕ «ΙΔΙΑΙΤΕΡΕΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΕΣ»
    …

Ο Τσίπρας  στην συνέντευξη του στην ΕΡΤ1 (14/7/15) μας αποκάλυψε ότι ο Μπαρουφάκης είναι άτομο με ιδιαίτερες ικανότητες. Δηλαδή όπως αποκαλούσαμε μέχρι προσφάτως, στην γλώσσα της πολιτικής ορθότητας (συγκάλυψης-γελοιότητας) τα άτομα με αναπηρίες. Οι «ιδιαίτερες ικανότητες» του Μπαρουφάκη, ανακάλεσαν στην μνήμη μου τον παραληρηματικό και εμμονικό λόγο, κάποιων προβληματικών προσώπων που εκμεταλλεύονταν για αύξηση της τηλεθέασης, η thash τηλεοπτική ζώνη, ιδιαίτερα των μεσημεριανών εκπομπών, λίγα χρόνια πριν. Οι περισσότεροι από αυτούς κατέληξαν να χρειάζονται ψυχιατρική παρακολούθηση έως και εγκλεισμό σε ψυχιατρικές δομές, για να συνέλθουν.

Ο Τάκης Θεοδωρόπουλος σχετικά γράφει «ο Βαρουφάκης έχει βγει από την ελληνική βιοτεχνία παραγωγής ανθρώπινων χαρακτήρων. Είναι η άλλη όψη του νομίσματος, του καθαρόαιμου Ελληναρά, με τον οποίο μοιράζεται τα χαρακτηριστικά της αλαζονείας, του αρρωστημένου ναρκισσισμού και της αχαλίνωτης αυτοπεποίθησης. Μία εκλεπτυσμένη εκδοχή αυτού που πιστεύει πως ακόμη και αν βγει στο αντίθετο ρεύμα, με διακόσια χιλιόμετρα την ώρα, δεν πρόκειται να πάθει τίποτα. Τα δυστυχήματα είναι για τους άλλους. Και γι’ αυτό εμπνέει θαυμασμό[…]. Μιλούσε καλά αγγλικά και δεν ήθελε και πολλά για να γοητεύσει το παιδί των καταλήψεων, που δεν έχει ιδέα ούτε από οικονομία, ούτε από αγγλικά και τον ψήφισαν περίπου 200.000 Έλληνες.»

Ένα τέτοιο «παιδί των καταλήψεων» είναι και ο Τσίπρας και τον γοήτευσε…(Σχετικά και στην ανάρτηση «Μέρες Απρίλη-31^η Απριλίου 2015 της 25/05/15)

           

E π ι λ ο γ ο ς

Ερωτοτροπήστε και με την ευφυΐα

            Το καλοκαίρι είναι η εποχή που φλερτάρουμε περισσότερο  από κάθε άλλη εποχή με το μη στατικον, το αεικίνητο της θάλασσας. Μία συνεχής πρόκληση να ξεκολλήσουμε από ότι μας κρατά στατικούς, τους εξαναγκασμούς των διάφορων -ισμων και ιδεοληψίες και ελεύθεροι να βουτήξουμε στην απεραντοσύνη της πανανθρώπινης κουλτούρας, που περιμένει να κατανοηθεί, αποκωδικοποιηθεί, συνδυαστεί, να κατακτηθεί.

            «Λογοτεχνίζοντας» παρ’ ολίγον να ξεχάσω να μας υπενθυμίσω τον όρο ετερό-δοσο-ληψία. Δημιουργήθηκε από τον Θεοδόση  Τάσιο για να καταδείξει, ότι σε κάθε παράνομη δοσοληψία, ευθύνη δεν φέρει μόνο ο ενεργητικός παράγοντας αλλά και ο παθητικός. Μία υπενθύμιση για την συνυπευθυνότητα μας, αν δεν εκδίδονται οι νόμιμες αποδείξει για τα έξοδα των καλοκαιρινών διακοπών μας.

Σ α ν ε π ι δ ό ρ π ι ο

«Όλα να πάνε δεξιά».

            Οι καταστροφικές συνέπειες της «πρώτη φορά αριστερά» κυβέρνησης στη χώρα μας, μας έδωσε την δυνατότητα να μην παπαγαλίζουμε απλώς «all right». Την Αγγλοσαξονική διεθνή έκφραση που σημαίνει ότι όλα είναι εντάξει. Σχετικά ο Ουίνστον Τσώρτσιλ είχε πει «Αν θέλεις να ξεφορτωθείς μια και καλή την αριστερά, αφήστε την να κυβερνήσει 3-4 μήνες». Και αυτό διότι ο ιστορικός ρόλος της κυβερνώσας αριστεράς έχει λήξει τον προηγούμενο αιώνα                 

Σ Υ Ν Ε Χ Ι Ζ Ε Τ Α Ι ... 

ΣΗΜΕΙΩΣΗ 1. Στον επίλογο της ανάρτησης «Miss Violence» της 28/9/2013 επισήμανα το γεγονός κατά το οποίο, ο Τσίπρας παρευρισκόμενος στον Αγιασμό Επαγγελματικού Λυκείου της Αθήνας, παρότρυνε τους μαθητές σε καταλήψεις. Δηλαδή παρότρυνε ανώριμες λόγω ηλικίας προσωπικότητες σε παράνομες ενέργειες, μη διστάζοντας ακόμη και εισπήδηση στη γονική κηδεμονία. Πληθώρα παρόμοιων  ενεργειών σε όλους τους τομείς, όπως και αυτή περνούσαν ως άνευ σημασίας, άρα ασχολίαστες από τα ΜΜΕ δίνοντας την δυνατότητα στον ΣΥΡΙΖΑ να μετατρέψει τη Λαϊκή Μάζα ΚΔΟΑ (Κτηνώσης Δύναμη Οργιώδης Άγνοια) στους ιδανικούς αυτόχειρες, στην πορεία  για την κατάληψη της εξουσίας, γιατί ο πολίτης γνωρίζει ότι η κυβέρνηση Αριστεράς δεν έχει ιστορικό ρόλο πλέον. Ψυχολόγοι που ασχολούνται με παρ’ ολίγον αυτόχειρες, έχουν παρατηρήσει ότι συχνά οι άνθρωποι αυτοί ενεργούσαν με μια περίεργη αίσθηση που τους έκανε να νομίζουν ότι προχωρούν προς μια άλλη ύπαρξη, απαλλαγμένοι από τα προβλήματα τους και όχι προς τον αφανισμό τους. Επίσης κάποιοι νόμιζαν ότι με αυτόν τον τρόπο θα τιμωρούσαν  και όσους και όσα τους βασάνιζαν.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ 2.  Στην ανάρτηση «Στιγμιότυπα» της 5/11/12 ανέφερα βασιζόμενος στην αριθμοσοφία, ότι με τον αριθμό 3 εκφράζεται το «όλον» στη γήινη πραγματικότητα των τριών διαστάσεων γεγονός που πιστοποιεί και η γλώσσα μας, η ελληνική.  Μεταξύ άλλων παραδειγμάτων ανέφερα, ότι λέγοντας τρισ-ευτυχισμένος τον ολοκληρωτικά ευτυχισμένο και κατέληγε ότι ένα  3^ο μνημόνιο παρουσιάζεται ως αναπόφευκτο για να ολοκληρωθεί η επίλυση του οικονομικού γρίφου της χώρας μας.  Οι περισσότεροι τότε με κοιτούσαν , περίεργα. Το γεγονός πάντως είναι ότι σήμερα το επερχόμενο 3^ο μνημόνιο επιβεβαιώνει , ως προς το πρώτο σκέλος, την εκτίμηση-πρόβλεψη μου, αναμένοντας αν θα επιβεβαιωθεί ότι με αυτό θα ολοκληρωθεί η επαναδρομολόγηση της οικονομίας μας.  Σχετικές προσεγγίσεις υπάρχουν και στις αναρτήσεις «Στοχαζόμενος την αστερόσκονη» της 18/1/13 και «Το Αντι-επίλογος» της 2/4/14.

 Seedrinker