Αγγελάκια
“Εικόνες του Αμαζονίου, Πρώτη μετάληψη”, Βραζιλία 1981 Sebastiao Salgado
“Το αίσθημα της νοσταλγίας είναι μία παγίδα. Βασίζεται στην σκέψη,
ότι το τώρα είναι πάντα χάλια” (Γούντι Άλεν, έγινε 90 χρονών στις 30/11). (1)
Και είναι μια ατάκα από την ταινία “Οι συνέπειες του έρωτα” (2004, Ιταλία του Πάολο Σορεντίνο), που με οδήγησε πριν πολλά χρόνια, να γράψω το παρακάτω διήγημα, έμπλεο από παιδικές μνήμες, αλλά και εχέμυθο.
Και ήταν η ατάκα: “Δεν πρέπει ποτέ να κόβουμε τον ομφάλιο λώρο από την παιδική μας ηλικία”.
Και ως αντίδοτο των προηγούμενων αναρτήσεων που ασχολήθηκα με τα μελλούμενα και λόγω επικαιρότητας, αποφάσισα να ξανά αναρτήσω το κάτωθι διήγημα.
*******
- “Λουκά ξύπνα. Στις 10 θα έρθει ο Άκης, να πάτε για τα κάλαντα”, φώναξε από μέσα η μητέρα.
Ο Λουκάς κινήθηκε κάτω από τα βαριά σκεπάσματα. Σεντόνι, κιλίμι και από πάνω μια φλοκάτη. Έβγαλε το κεφάλι έξω και φύσηξε απαλά την αναπνοή του, χνωτάρισε. Κάτι σαν καπνός που τον παρακολούθησε να διαλύετε. Το πιο κρύο δωμάτιο του μεγάλου μεταπολεμικού δυόροφου με τα ψηλοτάβανα που είχαν νοικιασμένο, μένανε στο ισόγειο.
Άχρηστο το έλεγε αυτό το δωμάτιο ο Λουκάς, σαλόνι η μητέρα του. Άνοιγε μόνο για τις επισκέψεις και το κυριότερο εκεί ήταν αιχμαλωτισμένη και η μια από τις δύο σόμπες πετρελαίου μάρκας “Δουκουβαλ”, βολιώτικης βιοτεχνίας, που είχαν στο σπίτι. Η άλλη έκαιγε στο “καθημερινό” δίπλα στην κουζίνα.
Εκεί έτρεψε ο Λουκάς για να ζεσταθεί περνώντας από την καλή τραπεζαρία με το παχύ χαλί, όπου πήρε μια ανάσα Χριστουγέννων.
Στο μεγάλο δωμάτιο κυριαρχούσαν ο μπουφές με το τζαμλίκι επάνω, γεμάτο ποτηράκια κρύσταλλα και ασημικά. Το μεγάλο δρύινο τραπέζι στρωμένο με το βελούδινο τραπεζομάντιλο με τα λουλούδια, το καλό, και στο κέντρο το μεγάλο ανθοδοχείο γεμάτο λιόπουρνα με τα κόκκινα μπουρμπουλάκια, Γύρω του 6 βαριές καρέκλες και άλλες 4 στις γωνίες του δωματίου. Οι 2 μετακινημένες, άφηναν χώρο για το χριστουγεννιάτικο δένδρο και ένα μεγάλο αλεξανδρινό, σε σμαλτωμένη πράσινη κεραμική γλάστρα, γεμάτο κόκκινα λουλούδια.
Αλεξανδρινό
Ένα ελατάκι που μαζί με το φαρδύ σκαμνάκι για βάση και την χρυσή “κορυφή” έφθανε τα 2 μέτρα, γεμάτο με εκείνες τις πολύχρωμες μπάλες που σπάζανε με το παραμικρό. Κάτι χρυσοπράσινες γιρλάντες το γυρόφερναν, το βαμβάκι στα κλαδιά έκανε το χιόνι και στις άκρες των μπροστά κλαδιών ήταν πιασμένα 15 μανταλάκια που στήριζαν κόκκινα κεράκια.
- “Προσοχή παιδιά, προσοχή μην σπάσουνε οι μπάλες”, το χριστουγεννιάτικο τραγούδι της μητέρας του Λουκα όταν το στολίζανε.
Πάνω στο σκαμνάκι το καμάρι της μικρής αδελφής του Λουκά. Το είχε φτιάξει με την βοήθεια της μητέρας του για το σχολείο. Πάνω σε ένα κομμάτι κόντρα πλακέ μια φάτνη από πλαστελίνη και από έτοιμη χαρτοκοπτική όλα τα υπόλοιπα. Έξω υπήρχαν 2 πράσινες πλαστικές καμήλες, από τα άγρια ζώα που έδινε δώρο το ROL, η σκόνη πλυσίματος, στις μεγάλες συσκευασίες. Ο χαμός γίνονταν με την “μικρή” όταν ο πατέρας του Λουκά έφερνε στο σπίτι νέο κουτί.
Ο Λουκάς άνοιξε την πόρτα και κλείνοντας την γρήγορα για να μην φύγει η ζέστη, μπήκε στο “καθημερινό”. Μύριζε Χριστούγεννα. Μελομακάρονο με “δακράκι”. Στην μια πλευρά ένας μεγάλος καναπές με την “μικρή” να διαβάζει παραμύθι, τραπέζι με χριστουγεννιάτικο τραπεζομάντηλο, ανθοδοχείο με λιόπουρνα, 6 καρέκλες και στην γωνία ένα τραπεζάκι καλυμμένο με σεμεδάκι και πάνω του το ραδιόφωνο. Δίπλα στην πόρτα η σόμπα.
- “Καλημέρα μαμά και αδελφές”, φώναξε...
Ο Λουκάς κοίταξε από το παράθυρο που έβλεπε στην αυλή. Δεν ήταν μόνο τα κουρτινάκια που τον εμπόδιζαν να δει. Δύο μπάλες κρέμονταν από το πόμολο, κολλημένες “βαμβακούλες” με σελοτέιπ στο τζάμι και στο πρεβάζι δίπλα δίπλα ένα μικρό αλεξανδρινό και το “γυαλί” με τα “δακράκια” για να μην τα κτυπάει η ζέστη. Κούνησε το κεφάλι του για να δει καλύτερα. Το ποδήλατο του πατέρα του έλειπε, το ακουμπούσε στην τουλούμπα. Με αυτό πήγαινε στο μαγαζί του, κοντά στο σπίτι, κάτω από την Μεταμόρφωση στην αρχή της Δημητριάδος. Σήμερα Παραμονή θα ήταν ανοιχτό συνέχεια μέχρι τις 8 το βράδυ για να προλάβουν να ψωνίσουν και από τα γύρω χωριά. Πουλούσε υφαντά στρωσίδια και κουβέρτες, φλοκάτες σεντόνια και λανάριζε μαλλί που του φέρναν από τα γύρω χωριά. Τελευταία ο πατέρας του Λουκά είχε φέρει και κουβέρτες μηχανής που άρχισαν να έχουν μεγάλη τράβηξη.
Το γυαλί με τα δακράκια
Στο μικρό κοτέτσι ησυχία. Ο κόκορας βρισκόταν στο ντουλάπι της κουζίνας για να σιτέψει ο αλανιάρης. Όλα είχαν ξεκινήσει χθες το βράδυ με το κοφτερό μαχαίρι του πατέρα του Λουκά και ακολούθησε η μητέρα με καυτό νερό για το ξεπουπούλιασμα και μετά καψάλισμα με το βαμβάκι στο πιρούνι, ποτισμένο με λίγο οινόπνευμα και άναμμα. Δίπλα στην μητέρα, βοηθούσε η μεγάλη αδελφή του Λουκά η Μαρκέλλα για να μαθαίνει.
Η σόμπα μπουμπούνιζε στο “καθημερινό” για να σπάει το κρύο και στην κουζίνα. Αυτά τα σπίτια είχαν και μεγάλες κουζίνες. Ήταν στενόμακρη. Στην μία πλευρά είχε ένα μεγάλο κτισμένο πάγκο με εστία για να μαγειρεύεις με κάρβουνα, και από πάνω μια τσίγκινη κατασκευή για εξαερισμό. Στο υπόλοιπο, ντουλάπια για τα πιατικά και τρόφιμα και από πάνω τους αραδιασμένα στην σειρά τα κατσαρολικά και λαμπύριζαν τα χαλκώματα, στο ίδιο ύψος με την λάμπα του ηλεκτρικού. Ο πάγκος της κουζίνας, όπως και ο τοίχος από πάνω του ήταν καλυμμένος με μωσαϊκά πλακάκια ασπρόμαυρα με σχέδια ρόμβους, τα ίδια με το πάτωμα. Σε μια γωνιά και η “παγωνιέρα” για το καλοκαίρι.
Η παγωνιέρα
Η μητέρα του Λουκά δεν μαγείρευε με κάρβουνα. Πάνω στην σχάρα υπήρχε μια μεγάλη γκαζιέρα πετρελαίου “Κόρμπας”, βολιώτικης βιοτεχνίας αναμμένη. Το γάλα είχε αρχίσει να αχνίζει. Διπλά η μητέρα με την Μαρκέλλα ετοιμάζανε το πρωινό. Γάλα, το πρωινό του γαλατά, ψωμί ζυμωτό, της μητέρας, βούτυρο και μέλι, χύμα από τον κυρ Μήτσο τον μπακάλη της γειτονίας.
- “Ελάτε παιδιά γρήγορα για πρωινό πριν πετσιάσει το γάλα και μετά δε το θέλετε”, είπε η μητέρα του Λουκά και μαζευτήκανε όλοι γύρω από το τραπέζι του “καθιστικού”. Ποτέ δεν λείπανε τα σπρωξίματα και το κλαψούρισμα της “μικρής”.
- “Έθιμο το έχετε;” Ρώτησε η μητέρα και άρχισε να αλείφει την φέτα της.
- “Τι είναι έθιμο μαμά;” Απάντησε η “μικρή”.
- “Φάε τώρα, θα σου πει η Μαρκέλλα μετά...”, είπε δίνοντας το αλειμμένο ψωμί.
Ο Λουκάς άκουσε το ψιλοσκούξιμο της καγκελωτής σιδερόπορτας όταν άνοιγε. Με την άκρη του ματιού του είδε από το παράθυρο τον Άκη να μπαίνει στην αυλή.
- “Μαμά ο Άκης”, είπε και σαν αστραπή φόρεσε παπούτσια, πήρε το χοντρό πανωφόρι και έτρεψε να τον συναντήσει...
Βγήκαν στο δρόμο.
- “Το Πήλιο δεν φαίνεται, χιονίζει” είπε ο Άκης.
- “Η μαμά, μου είπε ότι ο καιρός είναι χιονιάς. Μπορεί να χιονίσει και εδώ το βραδάκι”, συμπλήρωσε ο Λουκάς.
Ο Άκης ήταν ο κολλητός του Λουκά. Συμφωνούσαν στα περισσότερα. Και στο ότι έπρεπε να πηγαίνουν για τα κάλαντα σε λίγους και καλούς, αυτούς που δίναν από δίφραγκο και πάνω. Αν πηγαίνανε στα μαγαζιά της Ερμού, δεκάρες και πενηνταράκια θα μαζεύανε.
Είχανε 2 σίγουρα ταληράκια. Ένα από τον κύριο Δημήτρη τον διευθυντή του Μονοπωλίου, παραδίπλα από το σπίτι του Λουκά. Το άλλο από την Αθηνούλα που με την μητέρα της την Μαριγώ είχαν σπίτι - ξυλουργείο μαζί, το διπλανό προς τα κάτω σπιτάκι, Ροζού και Αλεξάνδρας γωνία.
Το ταληράκι (κέρμα 5 δραχμών)
Ο Λουκάς με τον Άκη μπήκανε στο Μονοπώλιο. Κόσμος πολύς λόγω των ημερών, κυρίως για τράπουλες και καθαρό πετρέλαιο για τις γκαζιέρες. Ο κύριος Δημήτρης στον γκισέ εξυπηρετούσε. Ένας καροτσέρης πηγαινοέρχονταν μεταφέροντας στον ώμο του τσουβάλια αλάτι.
- “Μέχρι να τελειώσει ο κ. Δημήτρης, έλα να σου δείξω”, είπε ο Λουκάς και προχώρησε λίγα μέτρα προς μια μεγάλη αποθήκη με ένα βουνό χοντρό αλάτι. Ο Άκης ακολούθησε.
- “Καλημέρα σας και Καλά Χριστούγεννα” φώναξε ο Λουκάς για να ακούσουν οι κυρ Αριστείδης και κυρ Νίκος που γέμιζαν τσουβάλια με αλάτι.
- “Λουκά, τα κονομίσατε, τα κονομίσατε;” με μια φωνή απάντησαν από μέσα.
- “Που το πάνε το αλάτι;” ρώτησε ο Άκης.
- “Ο κύριος Δημήτρης μου έχει πει στα “αλατάδικα”* στα “παστά”*, στα μπακάλικα και για τις ελιές. Το ψιλό αλάτι που παίρνουμε από τον κυρ Μήτσο, από το “αλατάδικο” κάτω από την Μεταμόρφωση είναι” , είπε ο Λουκάς ( *σσ. βιοτεχνίες επεξεργασίας αλατιού και αλιπάστων)
- “Ελάτε να τραγουδήσετε”, τους φώναξε ο κύριος Δημήτρης. Τους είχε δει να μπαίνουνε.
- “Ένα λεπτό να τραγουδήσουν τα παιδιά και μετά συνεχίζουμε”, είπε σε αυτούς που περίμεναν.
Όπως τα είχανε υπολογίσει, από ένα ταληράκι ο καθένας και προχώρησαν για την Αθηνούλα. Μπήκανε στο ξυλουργείο της Μαριγώς. Η κόρη της η Αθηνούλα κάθονταν στο μπροστά δωματιάκι κάτι σαν μικρό γραφείο με 2 παλιούς καναπέδες αριστερά και δεξιά. Στα πλάγια υπήρχε μια πόρτα που οδηγούσε στο δωμάτιο με τα έτοιμα φέρετρα και ακολουθούσε το ξυλουργείο που τα έφτιαχναν. Πίσω από το γραφειάκι ήταν η πόρτα που οδηγούσε στον χώρο που ζούσαν. Η Αθηνούλα είχε πει στον Λουκά ότι τα φέρετρα τα έδιναν στα γραφεία κηδειών της πόλης και στους χωριάτες, αυτοί όλα τα άλλα τα κάναν μόνοι τους.
- “Μαμά έλα, ήρθε ο Λουκάς με τον φίλο του να τραγουδήσουν” φώναξε για να την ακούσει από μέσα.
Τραγούδησαν. Η Αθηνούλα τους έδωσε ένα ταληράκι και από ένα ξύλινο σπαθί που τους είχε φτιάξει για τον “πόλεμο” με την πάνω γειτονιά.
Συνέχισαν το τραγούδι, σύμφωνα με το πρόγραμμα τους σε σπίτια της γειτονιάς. Μετά κατέβηκαν στην Ερμού στα μαγαζιά να δουν κίνηση και τις βιτρίνες των καταστημάτων με τα φωτισμένα με πολύχρωμα λαμπάκια δένδρα.
Παρότι ήταν αργά μεσημέρι, ο κόσμος στην Ερμού πολύς, με σακούλες και δέματα στα χέρια. Μερικά παιδιά ακόμη τραγουδούσαν. Οι γύφτοι δεν είχαν σταματήσει να περιφέρονται με γραμμόφωνα με χωνί στηριγμένα από τους ώμους, που παίζανε χριστουγεννιάτικα κάλαντα και το πανεράκι στο χέρι για το ρεγάλο.
Γύρω στις 4, λίγο πριν αρχίσει να σκοτεινιάζει, ο Λουκάς και Ανδρέας έξω από το σπίτι άνοιξαν το κουτί που μάζευαν τα χρήματα.
- “Εικοσιεξίμισυ και 1,5 δραχμή που ψώνισα εγώ στον κυρ Παναγιώτη, είκοσι-οκτώ δραχμές”, είπε ο Λουκάς και έδωσε στον Άκη 14 δραχμές.
- “Θα τα πούμε αύριο το πρωί στην εκκλησία” είπε ο Άκης και ξεκίνησε για το σπίτι του.
- “Καλά Χριστούγεννα και καλά να περάσατε”, του απάντησε ο Λουκάς και μπήκε στην αυλή. Εκείνη την στιγμή άνοιξε η πόρτα και ένα τσούρμο κοριτσάκια, οι φίλες της “μικρής” που έφευγαν πέρασαν δίπλα του σπρώχνοντάς τον.
- “Καλά Χριστούγεννα Λουκά” σαν χορωδία του φώναξαν.
Το τραπέζι του “καθιστικού” ήταν γεμάτο με “κουζινικά” και κουκλάκια. Παίζανε τις “κυρά κουμπάρες”.
- “Λουκά πως πήγε;” ρώτησε η μητέρα από την κουζίνα “και εσύ Έλενα μάζεψε τα παιχνίδια, για να τσιμπήσουμε κάτι”.
Ήταν ένα από τα 2 μεσημέρια του χρόνου, που στο σπίτι του Λουκά δεν στρώνανε για μεσημεριανό. Το άλλο ήταν την Μ. Παρασκευή. Η Μαρκέλλα φάνηκε στην αυλή.
- “Βλέπω όλο αργούμε τελευταία, με τον Δημητράκη ήμασταν...;”, ρώτησε περιπαικτικά ο Λουκάς.
- “Σκάσε Λουκά, θα ακούσει η μαμά”, απάντησε με νεύρο.
Όλοι μαζί τσίμπησαν λίγο ψωμάκι καψαλισμένο στην σόμπα, τυράκι φέτα, από 2 φετούλες μορταδέλα και για γλυκό από ένα φοινίκι.
- “Και τώρα τα δωράκια από το τραγούδι”, είπε ο Λουκάς.
Στην “μικρή” έδωσε το κομμάτι τσιχλόφουσκας.
Στην Μαρκέλλα, ένα φιλαράκι τσίχλας τυλιγμένης, με γεύση κανέλας. “Όχι για τώρα , ξέρεις εσύ για πότε...” είπε και της έκλεισε πονηρά το μάτι.
Στην μητέρα του, ο Λουκάς έδωσε μια μεταλλική δακτυλήθρα λέγοντας: “Μαμά βαρέθηκα να σε βλέπω να την ψάχνεις, κάθε φορά που πας να ράψεις, τώρα θα έχεις 2”.
Μισή ώρα μετά, απόλυτη ησυχία επικρατούσε στο δωμάτιο. Στο δωμάτιο απλώνονταν τώρα μια μυρουδιά μίγμα από το λεμονάτο χοιρινό που σιγόβραζε στην κουζίνα. με το άρωμα φράουλας της τσιχλόφουσκας. Η Μητέρα του Λουκά λαγοκοιμόταν στον καναπέ πριν ξαναρχίσει τις δουλειές. Η “μικρή” διάβαζε ένα βιβλίο εικονογραφημένο με ζώα της ζούγκλας. Η Μαρκέλλα συμπλήρωνε τα “λευκώματα” που τις είχανε δώσει οι φίλες της (σσ. το facebook της εποχής). Ο Λουκάς προσπαθούσε να συναρμολογήσει έναν γερανό “Meckano” που είχε από την κλήρωση δώρων στην τάξη του. Το ραδιόφωνο έπαιζε ξένα τραγούδια. Η μεγάλη αδελφή του Λουκά άκουγε μετά μανίας Γιάννη Πετρίδη.
Όλα από εδώ και πέρα θα κυλούσαν σύμφωνα με το πρόγραμμα.
Γύρω στις επτάμισι, η μητέρα του Λουκά με την μεγάλη αδελφή του, θα ξεκινούσαν την προετοιμασία για το βραδινό τραπέζι. Θα έκλεινε η πόρτα της κουζίνας και θα άνοιγε αυτή της μεγάλης τραπεζαρίας για να ζεσταθεί. Θα έστρωναν το τραπέζι με τα καλά σερβίτσια για 6 άτομα, 5 αυτοί και ένας ο ανύπαντρος θείος της ο Βασίλης. Στο τέλος θα άναβαν τα κεράκια στο χριστουγεννιάτικο δένδρο για πρώτη φορά. Όλες και όλες 4 φορές άναβαν για τις γιορτές. Παραμονή Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς και Ανήμερα και πάντα με τα “μάτια δεκατέσσερα” για να μην πάρει καμιά φωτιά. Μετά θα κλείνονταν στην κουζίνα. Η μητέρα του Λουκά θα τηγάνιζε ένα βουνό πατάτες που περίμεναν κομμένες στο νερό για να μην μαυρίσουν. Η Μαρκέλλα θα έκοβε σαλάτα λάχανο με καρότο και μπόλικο λεμόνι, θα έκοβε το ψωμί και θα το έβαζε σε ένα πανεράκι με αστεράκια. Θα έπαιρνε από το “φανάρι” στην αυλή την φέτα και θα τα μετέφερε στο στρωμένο τραπέζι.
Κατά τις οκτώμισι, θα έρχονταν ο πατέρας κρατώντας ένα κουτί με 6 πάστες “ντόμινο” από τον Χαλκιαδόπουλο, για μετά το φαγητό. Και θα έλεγε: “Καλά Χριστούγεννα, είμαστε όλοι εδώ;”
Λίγο μετά, θα χτυπούσε το μπρούτζινο “χεράκι”* της εξώθυρας και η μητέρα του Λουκά και όλα τα παιδιά θα έτρεχαν να ανοίξουν.
Πριν η μητέρα προλάβει να πάρει την καμπαρντίνα και το καπέλο του θείου της Βασίλη, ο Λουκάς θα τον ρωτούσε: “Να τα πω;”.
Δεν θα προλάβαινε να πει ούτε μια στροφή και ο θείος θα του έδινε το “κόκκινο χαρτονόμισμα”. Ένα δεκάρικο, το οποίο ο Λουκάς αυτήν την χρονιά, θα το έβαζε και αυτό στον κουμπαρά για να πάρει επιτέλους το ποδήλατο αυτό το καλοκαίρι (* το ρόπτρο).
Το “κόκκινο χαρτονόμισμα”
Θα τρώγανε, οι μεγάλοι θα πίνανε και χύμα ρετσινούλα, θα γελούσανε. Ο θείος θα έλεγε αστείες ιστορίες από τότε που ήταν στην Αθήνα, ο πατέρας για παράξενες πελάτισσες και σίγουρα η μητέρα του Λουκά για αυτό που είχε συμβεί με τον κόκορα το προηγούμενο απόγευμα. Τους ξέφυγε, βγήκε στη Ροζού και τον κυνηγούσαν με τον πατέρα να τον πιάσουν.
Έντεκα η ώρα, ο Λουκάς και οι αδελφές του κοιμόνταν του καλού καιρού. Αξημέρωτα η μητέρα θα τους ξυπνούσε και κατά τις εξήμισι θα βρίσκονταν στην Μεταμόρφωση για να ακούσουν το “η γέννησή σου Χριστέ ο Θεός...”.
Σημείωση 1: Το σκοτάδι πίσω από τα λαμπιόνια: Οι γιορτές ήταν πάντα υπερβολικές, αυτός είναι ο ρόλος τους. Αλλά η υπερβολή τού σήμερα έχει άλλη υφή. Δεν είναι χαρά που ξεχειλίζει, είναι άγχος που μασκαρεύεται. Σαν να πιστεύουμε πως αν βάλουμε παντού αρκετό φως, ίσως καταφέρουμε να μην σκεφτούμε τίποτα. (Δημήτρης Ευθυμάκης)
Επίλογος
TEXT plus
* Εν εξελίξει η μάχη κάποιων ιεραρχών για την επόμενη ημέρα. Τύφλα να έχουν οι υποψήφιοι διάδοχοι του Μητσοτάκη! Νηπιαγωγείο οι δικοί μας μπροστά στους Αγίους μας… (Ο Ανάλγητος του Liberal)
* Στα μπλόκα των αγροτών και τα γραφεία τελετών με τις νεκροφόρες τους. Φαίνεται ότι το πρόγραμμα προληπτικών εξετάσεων του υπουργείου Υγείας, φέρνει αποτελέσματα…
* Στην Ελλάδα δεν έχουμε αργό-μισθους αλλά αγρό-μισθους. (Σεραφείμ Σίλας)
* Στον “εξώστη του Παλλάς”, η παρουσίαση της “Ιθάκης” θύμιζε περισσότερο Ρωμαϊκό Θρίαμβο, στον οποίο τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝεΑρ περιφέρονταν αλυσοδεμένα μετά την νικηφόρα εκστρατεία του Καίσαρα-Τσίπρα (3/12).
* Και είναι πολλοί αυτοί που εύχονται να εξαφανιστούν οι προηγούμενες αναρτήσεις τους, στις οποίες “έλουζαν” τον μεγάλο ηγέτη. Για να τους θυμηθεί στην 2α του παρουσία…
* Και ψυχρός εμφύλιος στο ΠΑΣΟΚ...
* Η Ευρώπη έχει οικονομικά προβλήματα, ωστόσο, αυτά “επισκιάζονται από την προοπτική του πολιτισμικού αφανισμού” μέσα στα επόμενα 20 χρόνια. Μείωση γεννήσεων, πολιτικές μετανάστευσης που μεταμορφώνουν την ήπειρο και δημιουργούν συγκρούσεις, απώλεια εθνικής ταυτότητας και αυτοπεποίθησης. (έγγραφο για την Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ,4/12, στο οποίο επίσης δεν θεωρείται η Ρωσία ως άμεση απειλή για τις ΗΠΑ, άλλα και καμία αναφορά στο Διεθνές Δίκαιο)
* Και η Μόσχα χαιρέτισε την Νέα Εθνική Στρατηγική Ασφαλείας των ΗΠΑ, η οποία θέτει στο επίκεντρο την διάλυση της Ε.Ε. και τον περιορισμό του ΝΑΤΟ. “Συμπίπτει σε πολλά με το δικό μας όραμα”, δήλωσε ο εκπρόσωπος του Ρώσου προέδρου.
* Και εξ’ αυτών, σε λίγο θα μιλάμε για έναν νέο τύπου αντι-αμερικανισμό στην Ε.Ε.
* Οι ανεπαρκείς της αντιπολίτευσης, εστιάζουν αποκλειστικά στο SAFE και δεν έχουν αντιληφθεί ότι οι τουρκικές εταιρείες έχουν ήδη αναπτύξει συνεργασίες με πολλά κράτη-μέλη της Ε.Ε. και ως εκ τούτου και να μην το έχουν ανάγκη.
* Αγροτικές κινητοποιήσεις: Σε 220 ευρώ ανέρχεται η αποζημίωση για αιγοπρόβατα και 320 ευρώ για κριούς και τράγους που θανατώθηκαν ελέω ευλογίας, δηλαδή κατά 70% αυξημένη σε σχέση με αυτό που προέβλεπε κατά μέσο όρο, η σχετική νομοθεσία (150-175 βάσει πλαισίου 2021), όταν στην Ε.Ε. είναι γύρω στα 100 ευρώ ανά ζώο. Επιτέλους τέλος...
* Αγροτικές κινητοποιήσεις: Επιδοτήσεις μόνο για αλλαγή μοντέλου και κυρίως νοοτροπίας και όχι για να μείνουν τα πράγματα ως έχουν (μικρή παραγωγικότητα, μεγάλες επιδοτήσεις)…
* Αγροτικές κινητοποιήσεις: 82.000 αγρότες πληρώθηκαν κανονικά από τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Οι 44.000 αγρότες που βρίσκονται υπό έλεγχο και οι 7.000 για απάτη και παρατυπίες, φτάνουν και παραφτάνουν για να κλείσουν δρόμους, λιμάνια και αεροδρόμια.
* Αγροτικές κινητοποιήσεις: Η χαρά της Αριστεράς, διότι χωρίς διχασμό και κοινωνική σύγκρουση, δεν μπορεί παρά να περιορισθεί στον ρόλο μιας παράταξης διαμαρτυρίας. “Άλλωστε μέσα από τον διχασμό γεννήθηκε ο εμφύλιος, τον διχασμό μετέφρασε στην δική του γλώσσα ο Ανδρέας Παπανδρέου χωρίζοντας τους Έλληνες σε προνομιούχους και μη, τον διχασμό μιμήθηκε ο Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ χωρίζοντας την κοινωνία σε μνημονιακούς και αντιμνημονιακούς” (Τάκης Θεοδωρόπουλος).
* Θα μπορούσαν οι αγρότες να ζητήσουν από την κυβέρνηση και επί γης ειρήνη. (Πηγή: Protagon.gr)
* 2025: Το τέλος της DEI μόδας ( Diversity, Equity, and Inclusion /Διαφορετικότητα, Ισότητα και Συμπερίληψη) και η επιστροφή στην αξιοκρατία. (Αλέξανδρος Σκούρας)
* Και ένα νέο βραβείο στα μέτρα του Τραμπ ανακοίνωσε η FIFA. Το Βραβείο Ειρήνης, το οποίο και απένειμε σε αυτόν που μετονόμασε το Πεντάγωνο σε υπουργείο Πολέμου, κατά την κλήρωση των αγώνων στις 5/12, για το Μουντιάλ του 2026 (ΗΠΑ, Μεξικό, Καναδάς). Αλληλούια…
* Ρώτησαν τον Άρη Δαβαράκη “πως του φαίνεται ότι ο Μπέος έχει εκλεγεί Δήμαρχος” και η απάντησή του “χυδαίο”. (ΑΝΤ1, Πρωινό ΣΚ, 8/12)
* Τράμπ και Μασκ, ολοφάνερα πλέον θέλουν να κάνουν MEGA την Ε.Ε., εξάγωντας το MAGA, δηλαδή να την εκτραμπίσουν…
* Ο Νίκος Καραχάλιος μίλησε για την συνεργασία του, το προηγούμενο καλοκαίρι με τη Μαρία Καρυστιανού: Η Καρυστιανού έχει για συμβούλους, γερόντισσα από τη Συρία για πνευματική καθοδήγηση και αστρολόγο από το Χάρβαρντ για “αστρολογικούς χάρτες πολιτικής στρατηγικής”.
* Σύλληψη της, πρώην Ύπατης Εκπροσώπου της Ε.Ε. για την Εξωτερική Πολιτική με κατηγορίες περί ευνοιοκρατίας: Στην Ε.Ε. οι διεφθαρμένοι συλλαμβάνονται και δεν εξαφανίζονται στην Σιβηρία ή με πολώνιο στο τσάι ή στα μπουντρούμια του Πεκίνου.
*Αντι-μητσοτακικός αχταρμάς: Σε εκδήλωση της εφημερίδας “Δημοκρατία”, μίλησαν Κώστας Καραμανλής και Ευάγγελος Βενιζέλος. Στο ακροατήριο και οι Αντώνης Σαμαράς, Πάνος Καμμένος, Βασιλική Θάνου, Αφροδίτη Λατινοπούλου, Σάββας Καλεντερίδης, Λάκης Λαζόπουλος. Βγάλε άκρη...
* Ευρηματικότατος ο τίτλος άρθρου του Σταύρου Παπαντωνίου (Καθημερινή 15/12), με τίτλο: Η “τρόικα” της μη αυτοδυναμίας / Που ποντάρουν Καραμανλής- Βενιζέλος- Σαμαράς.
* Και η απάντηση στο ερώτημα, πως μπορούν να “παίζουν” ακόμη όλοι αυτοί οι καμένοι, προσθέστε και τους Τσίπρα, Καμένο, είναι αυτό που έχει επισημάνει ο Στέλιος Ράμφος: Ζούμε στην χώρα του “οιονεί παρόντος”. Δηλαδή είμαστε ένα έθνος που “ξεχνά” εύκολα. Είμαστε ένα έθνος επιλήσμων.
* Νίκος Δένδιας: Το “πουλέν”, του “Μητσοτάκης γιοκ” μετώπου, των εντός της ΝΔ και των εξωθεσμικών κέντρων.
*“Mr Euro”: Ο Έλληνας υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκος Πιερακάκης, ο οποίος εξελέγη πρόεδρος του Eurogroup ομοφώνως (20-0), καθώς μετά την 1η ενδεικτική ψηφοφορία, ο Βέλγος ανθυποψήφιός του, Βίνσεντ Βαν Πέτεγκεμ αποσύρθηκε (11/12).
* Και όλοι αναφέρονται σε μεγάλο πλεόνασμα, αλλά λίγοι αντιλαμβάνονται ότι αυτό στο οποίο αναφέρονται είναι το πρωτογενές, δηλαδή πριν πληρωθούν τα χρέη. Και στον προϋπολογισμό του 2026, αυτό το τελικό, υπολογίζεται στο – 0,2%. Αντιλαβού;
* Κάλιο αργά…: Και η περιώνυμη Διεθνής Αμνηστία, ένας οργανισμός σε παρακμή, που εγώ έζησα την εποχή της χρησιμότητάς του, μόλις τώρα, δηλαδή πάνω από 2 χρόνια μετά, αναγνώρισε πως η Χαμάς και άλλες παλαιστινιακές ομάδες διέπραξαν εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας την 7η Οκτωβρίου 2023, όταν επιτέθηκαν σε άμαχους Ισραηλινούς, και όχι μόνον, οι οποίοι είχαν συγκεντρωθεί για ένα μουσικό φεστιβάλ.
Και αυτά τα δύο χρόνια; Ο αντισημιτισμός κτύπησε κόκκινο...
* Τρομοκρατική ενέργεια κατά Εβραίων στο Σίνδευ (14/12): Αυτό που είχε επισημάνει πρώτα ο ραβίνος και αρθρογράφος της Jerusalem Post, Warren Goldstein, είναι ότι η στοχοποίηση των Εβραίων είναι πάντα το πρώτο στάδιο της κατάρρευσης του φιλελεύθερου κόσμου. Το σήμα κινδύνου για κάτι πολύ πιο σκοτεινό που έρχεται.
* Και στο ενταύθα: Ο ΣΥΡΙΖΑ, συντάχθηκε με όσα κράτη ζητούν τον αποκλεισμό του Ισραήλ από τον διαγωνισμό της Γιουροβίζιον. Και να μην ξεχνάμε ότι είχε προηγηθεί από τους αυτόβλακες ο αποκλεισμός της Γλυκερίας από συναυλία προς τιμήν του Μίκη Θεοδωράκη, επειδή είχε τραγουδήσει στο Ισραήλ. Αλληλούια…
* Προϋπολογισμός 2026: Πέρασε με 159 “ναι” τον έβδομο κατά σειρά Προϋπολογισμό του, αλλά οι σοφοί έχουν αποφανθεί ότι η χώρα δεν είναι διακυβερνήσιμη (16/12). (Πηγή: Protagon.gr )
* Η Πολυτροπική Τεχνητή Νοημοσύνη (Multimodal AI) είναι μια ανατρεπτική και πολυσυζητημένη τεχνολογική εξέλιξη της ΤΝ η οποία διαβάζει το πρόσωπό σου, ακούει τη φωνή σου και προβλέπει τι θα πεις. (Πηγή: Protagon.gr)
* Εάν η Καρυστιανού μπει στην πολιτική, δεν θα αναμετρηθεί με το “σύστημα”, αλλά με εκείνους που ζουν ήδη από την καταγγελία του.
Με μια άλλη ματιά…
Αρχές της δεκαετίας του 80. Και ήταν τότε που επισκέφθηκα με μια φίλη μου, φοιτήτρια της Αρχαιολογίας τους νεολιθικούς οικισμούς του Σέσκλου και Διμηνιού, για τις ανάγκες της πτυχιακής της.
Και ήταν αυτή που μου είπε να προσέξω 2 βαθουλώματα το ένα πάνω από το άλλο, πάνω σε μια λιθόκτιστη βάσει του οικισμού.
Και μου είπε: “Εδώ στηρίζονταν μια πόρτα. Δηλαδή απέκοπτε ένα τμήμα του οικισμού από το κοινόχρηστο. Εδώ είχαν πρόσβαση μόνο ορισμένοι. Εδώ βλέπεις τις απαρχές της εξουσίας”.
Παρασκευή 28 Νοεμβρίου 2025: Και ήταν τότε που ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος συνάντησε τον Πάπα Λέοντα ΙΔ΄ στη Νίκαια Βιθυνίας, το σημερινό Ιζνίκ της επαρχίας Προύσας της Τουρκίας, στην τελετή για τον εορτασμό της επετείου των 1.700 χρόνων από την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο (η συνάντηση έγινε κοντά στις ανασκαφές της αρχαίας Βασιλικής του Αγίου Μάρτυρος Νεοφύτου, εκεί όπου συνήλθε η Α’ Οικουμενική Σύνοδος το 325 μ.Χ.).
Και στην ομιλία του ο Οικουμενικός Πατριάρχης, μας υπενθύμισε ότι στην Νίκαια, η ιστορία “έδωσε μαρτυρία για την αιωνιότητα, για το γεγονός ότι ο Κύριος και Σωτήρας μας Ιησούς Χριστός είναι αληθινός Θεός αληθινού Θεού, ομοούσιος τῷ Πατρί”.
Και πιο συγκεκριμένα, η Σύνοδος της Νίκαιας, θέλοντας να λύσει θεολογικές διαμάχες, κυρίως με αυτή του Αρείου, ο οποίος αμφισβητούσε την θεότητα του Χριστού, διακήρυξε την ομοουσιότητα του Υιού με τον Πατέρα, δηλαδή τοποθέτησε την “πόρτα” για την είσοδο μόνο αυτών που αποδέχονταν την διακήρυξη και συνετέλεσε στην ανάδειξη ενός ιερατείου.
Και αυτό με τις πλάτες του αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Α', της ακμάζουσας τότε Ανατολικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, ο οποίος και την συγκάλεσε.
Και ο Μέγας Κωνσταντίνος δεν ήταν θεολόγος ούτε είχε ασπασθεί ακόμη τον Χριστιανισμό, αλλά ως ηγεμών θεωρούσε ορθότατα, την θρησκευτική ενότητα απολύτως συνυφασμένη με την πολιτική συνοχή της Αυτοκρατορίας. Και με τη Σύνοδο της Νίκαιας η Εκκλησία εντάχθηκε διά παντός εις τις επίσημες δομές της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Και όταν το Δυτικό μέρος της αυτοκρατορίας αυτονομήθηκε δυναμικά, μαζί του αυτονομήθηκε και η ιεραρχία της Δυτικής Εκκλησίας.
Και στις θρησκείες αυτό γίνεται με επεμβάσεις στην δογματική τους κατασκευή.
Και προς τούτο, η Δυτική Εκκλησία εισήγαγε ένα νέο θεολογικό δόγμα. Το γνωστό “Φιλιοκβε” (Filioque), που σημαίνει “και εκ του Υιού” και διατυπώνει ότι το Άγιο Πνεύμα εκπορεύεται όχι μόνο από τον Πατέρα, αλλά και από τον Υιό. .
Και η προσθήκη του όρου Filioque στο Σύμβολο της Πίστεως στην Δύση, αποτέλεσε την βασική αφορμή για το Μεγάλο Σχίσμα μεταξύ της Ανατολικής και της Δυτικής Εκκλησίας, το 1054.
Και είναι ιστορικά διαπιστωμένο, ότι το μήνυμα του Χριστού “Αγαπάτε αλλήλους ως εαυτόν”, αποδυναμώθηκε όταν εξέπεσε σε θρησκεία, τόσο που στην δομημένη σε Πατριαρχεία Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία, οι οξύτατες μεταξύ των διαμάχες, ως “εκκρεμότητες” αναφέρονται, είναι διαχρονικά παρούσες.
Και σε αυτές τις “εκκρεμότητες”, οφείλεται και η απουσία από την συνάντηση της 28/5, των Πατριαρχών Ιεροσολύμων και Αντιοχείας (έστειλαν εκπροσώπους).
Και είναι ιστορικά διαπιστωμένο, ότι οι Προκαθήμενοι των Χριστιανικών Εκκλησιών κάθε δόγματος, δεν είναι “μοναχοί αναχωρητές, που γεωργούν την έρημο με δάκρυα”. Συναποτελούν ένα ιερατείο, το οποίο κατά καιρούς και κατά τόπο, λιγότερο ή περισσότερο, αποτελεί και ισχυρό παράγοντα της πολιτικής
Και είναι ιστορικά διαπιστωμένο, ότι το μήνυμα του Χριστού “Αγαπάτε αλλήλους ως εαυτόν”, αποδυναμώθηκε όταν εξέπεσε σε θρησκεία.
Και αυτό γίνεται ολοφάνερο στην θέση της Εκκλησίας έναντι των γυναικών.
Και να επισημάνουμε ότι ο Χριστός έφερε και εγκαθίδρυσε έναν καινούριο κόσμο, της Βασιλείας του Θεού, ο οποίος ευαγγελίζεται την ισότητα ανάμεσα σε όλους τους ανθρώπους και ως Αρχέτυπο τους καλεί να αναχθούν σε πρόσωπα ταυτιζόμενοι μαζί Του.
Και σε αυτόν τον κόσμο έχουν θέση όλοι οι αναξιοπαθούντες. Και ο Χριστός ανατρέποντας το κοινωνικό κατεστημένο της εποχής συναναστρέφεται με τις γυναίκες, τις δέχεται ως μαθήτριες, δείχνει συμπόνια και κατανόηση, προσφέρει γιατρειά και τις υπερασπίζεται απέναντι στην σκληρότητα του νόμου και των εκφραστών του. Συγχωρεί, αναβαθμίζει και εξυψώνει τις γυναίκες.
Και όλα αυτά εν πολλοίς λειτουργούσαν στις πρώτο - χριστιανικές κοινότητες.
Και στα κείμενα της πρώτης χριστιανικής Εκκλησίας συναριθμείται η τάξη των γυναικών διακονισσών, ανάμεσα στις τάξεις του ανώτερου κλήρου, ως “κανονικαί”, δηλαδή, ανήκαν στον κανονικό κατάλογο της Εκκλησίας.
Και το αξιοπρόσεκτο είναι ότι μετά την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο, άρχισαν να διαφαίνονται τάσεις μειονεξίας και υποταγής της γυναίκας, οι οποίες ερμηνεύτηκαν με θεολογικά κριτήρια και κατά το δοκούν. Αποτέλεσμα στην πορεία της, η Εκκλησία να ταυτισθεί την γυναίκα με το κακό, την μιαρότητα και το “προπατορικό αμάρτημα”.
Και υπάρχουν κείμενα που αναφέρονται “είτε στην ιεραρχική υποταγή της γυναίκας στον άνδρα, είτε την υποχρεωτική σιωπή της στο χώρο της δημόσιας λατρείας και της κάλυψης της κεφαλής της”.
Και τα ανωτέρω, ανακυκλώνονται και από τους Πατέρες της Εκκλησίας. Έτσι, ο Μέγας Βασίλειος (330-379), ο γνωστός Αϊ Βασίλης που φέρνει τα δώρα, χαρακτηρίζει ως πορνεία το γάμο νεαρών γυναικών, ο δε Ιωάννης ο Χρυσόστομος (349-407), δεν αναγνωρίζει το “κατ’ εικόνα” για την γυναίκα και επίσης, τα περισσότερα ασκητικά κείμενα βρίθουν από αρνητικές εκφράσεις για την γυναίκα, στα οποία θεωρείται ως διάβολος, ως μιαρή και ακάθαρτη.
Και η παραπάνω αρνητική εικόνα, δυστυχώς εισήχθη και στην ζωή και την πνευματικότητα της Εκκλησίας, η οποία και θέσπισε απαγορεύσεις και διατάξεις με αρνητικό μειονεκτικό αντίκτυπο για αυτήν.
Και για τα Χριστούγεννα που έρχονται να επισημάνω, ότι για τον Γεννηθέντα, οι δικοί του άνθρωποι είναι και οι άνδρες και οι γυναίκες: “ὅστις γὰρ ἂν ποιήσῃ τὸ θέλημα τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς, αὐτός μου ἀδελφός καὶ ἀδελφὴ καὶ μήτηρ ἐστίν” (κατά Ματθαίον ΙΒ΄). Δηλαδή κριτήριο συγγένειας αποτελεί η πίστη προς το πρόσωπό του και προς τον Θεό. Και ζητούμενο για όλους είναι η τήρηση του θελήματός Του. Αμήν.
* Και τέλος, η 1η νύξη στον χριστιανισμό από ένα μη χριστιανικό κείμενο αναφέρει τα εξής: “O Κλαύδιος εξόρισε από τη Ρώμη τους Ιουδαίους, οι οποίοι, υποκινούμενοι από κάποιον Χριστό [Chrestus], βρίσκονταν διαρκώς σε αναβρασμό» (Σουητώνιου, «Κλαύδιος»).
Και σήμερα, ο συγκεκριμένος αναβρασμός θεωρείται αποτέλεσμα του χριστιανικού κηρύγματος στην εβραϊκή παροικία της Ρώμης, το 49 ή το 50. Δεκατέσσερα χρόνια αργότερα, ο διαχωρισμός ανάμεσα σε χριστιανούς και εβραίους είχε πια εμπεδωθεί.
Και τα λόγια του Σουητώνιου μετά την πυρκαγιά της Ρώμης, το 64, είναι χαρακτηριστικά: «Υπέστησαν βασανιστήρια οι χριστιανοί, κάτι άνθρωποι παραδομένοι σε μια καινούργια και βλαβερή δεισιδαιμονία”. (“Ρωμαϊκή ιστορία” των Marcel Le Glay, Yann Le Bohec και Jean-Louis Voisin, Πηγή: Protagon.gr ).
Οψόμεθα...
Και οι 8 προσωπικότητες που αναγνωρίστηκαν είναι οι Μαρκ Ζάκεμπεργκ, Λίζα Σου, Ελον Μασκ, Τζεν-σουν Χουάνγκ, Σαμ Αλτμαν, Ντένις Χασάμπις, Ντάριο Αμόντεϊ και Φέι-Φέι Λι.
Και πρόκειται για του 8 επικεφαλής επιχειρήσεων που πρωταγωνιστούν στην ανάπτυξη της Τεχνητής Νοημοσύνης.
Και όπως επισημαίνει το έντυπο στην ανακοίνωσή του, “αυτοί οι άνθρωποι εγκαινίασαν την εποχή των «σκεπτόμενων μηχανών»”.
Και αυτό που αποφεύγει να μας δείξει το “ΤΙΜΕ”, είναι ποιος ή τι είναι αυτό που πριονίζει το κλαδί στο οποίο κάθονται. Η ματαιοδοξία τους, ή το ίδιο το δημιούργημά τους;
Και στην άλλη φωτογραφία, η κατασκευή μοιάζει με τον “Πύργο της Βαβέλ”.
Και σε αυτήν την βιβλική αφήγηση της Γένεσης, οι άνθρωποι επιδεικνύοντας αλαζονεία, έναντι του δημιουργού τους, προσπάθησαν με αυτόν τον πύργο να τον φτάσουν στον ουρανό. Δηλαδή να δημιουργήσουν και αυτοί κάτι “κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν”. Και τιμωρήθηκαν…
* Και κάτι σχετικό από την Μαρία Δεδούση: “Φανταστείτε, όμως, έναν κόσμο όπου ούτε γράφουμε, ούτε διαβάζουμε (μας κάνει περιλήψεις η ΤΝ), ούτε επικοινωνούμε με φυσικό τρόπο, ούτε τίποτε, και ξαφνικά ένα πρωί η Siri και η Alexa σιωπούν οριστικά. Και μαζί τους όλο το σύστημα. Ο αρχαιολόγος του μέλλοντος, όταν τα μηχανήματα θα έχουν λιώσει, θα βρει τις ζωγραφιές που θα σκαλίσουμε στα τσιμέντα και θα αναρωτιέται πώς διάολο αυτοί του 21ου αιώνα πήγαν στον Αρη, ενώ ήταν τόσο αμόρφωτοι που δεν ήξεραν καν να γράφουν”.
Η ΡΕΒΑΝΣ…
Και τα κελεπούρια της Κρήτης, με πρόσχημα τις αγροτικές κινητοποιήσεις, θέλησαν να πάρουν την ρεβάνς, μετά την στοχοποίησή τους από την αστυνομία. Όλοι οι συλληφθέντες επιτιθέμενοι, έχουν βαρύ ποινικό μητρώο.
Και τα αφεντικά των μπλόκων:
Ρίζος Μαρούδας, επικεφαλής των συντονιστικών των μπλόκων, εξέχων στέλεχος του ΚΚΕ, υποψήφιος βουλευτής το 2015 και το 2024 υποψήφιος ευρωβουλευτής
Κώστας Τζέλλας , πρόεδρος της Ομοσπονδίας των Συλλόγων της Καρδίτσας.
Και είναι αυτοί που χωρίς φιοριτούρες, είπαν τι επιδιώκεται με τους αποκλεισμούς δρόμων και υποδομών: Να ανοίξει η κυβέρνηση το πουγκί των αποθεματικών και να δώσει στους αγρότες όσα περισσότερα μπορούν να αποσπάσουν. Τα μπλόκα είναι η εγγύηση τους.
Και αυτές οι παλιές καραβάνες των μπλόκων, δεν ενδιαφέρονται να συζητήσουν για ευρωπαϊκές επιδοτήσεις, δικαιούχους, ελέγχους, αγρότες – μαϊμού, πρόστιμα της Ε.Ε.
Και το μόνο που τους ενδιαφέρει, είναι να αυξήσουν την πίεση για να αυξηθούν και τα “λύτρα”, για την “απελευθέρωση” των δρόμων.
Και όλα αυτά και για να ρεφάρουν και την μελλοντική χασούρα από τη μεταρρύθμιση στο τρύπιο σύστημα του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Και για τον λόγο αυτό, στην λίστα των αιτημάτων που υπέβαλαν στον πρωθυπουργό (15/12), είναι και η μη μεταφορά του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ.
Και υπάρχουν αντιστικτικά στην Ελλάδα, λίγοι δυστυχώς συνεταιρισμοί κερδοφόροι και εξαγωγικοί, γιατί οργανώθηκαν επιστημονικά και δεν ξόρκισαν την “μοντέρνα γεωργία”.
Και αυτοί είναι, που δεν κλίνουν τους δρόμους και θα επιζήσουν και τα μέλη τους θα ευδαιμονούν, όταν η αντιπαραγωγική γεωργία του “κλεισίματος των δρόμων” είναι σίγουρο ότι θα φθίνει.
Και θυμάμαι ότι χρόνια πριν την ΕΟΚ, οι αγρότες ζούσαν από την εργασία τους και το προϊόν τους.
Και μετά ήρθε η ΕΟΚ, με τις επιδοτήσεις στα χέρια του Ανδρέα, ένας είναι ο Ανδρέας, και οι αγρότες έμαθαν να ζουν και μάλιστα σπάταλα, από τις επιδοτήσεις, σε μια παθογενή κατάσταση.
Και η επιδότηση σε μια παθογένεια δεν λειτουργεί, ούτε ως παυσίπονο. Μόνο ως επικάλυψη. Επιτέλους αντιλαβού...
Και η μέγιστη απορία μου: Πως μπορούν, αυτοί που εκπροσωπούν τους αγρότες των μπλόκων, να δουλεύουν στο χωράφι; Όλοι τους παχύσαρκοι, με κοιλίες που ξεχειλίζουν στις οθόνες μας…
Και έτσι γίνεται αντιληπτό και το αίτημα τους: “Όλα τα κιλά, όλα τα λεφτά...”
Και επίσης, κανένας δημοσιογράφος, στο όνομα της κοινής λογικής, να μην κάνει, έστω και μια σχετική νύξη. Κότες...
Και που είσαι ρε Σίλα (Σεραφείμ)…;
Και η “συμπερίληψη” της αυτοβλακείας….
Στην “φάτνη” της πλατείας των Βρυξελλών η Παναγία, ο Ιωσήφ και ο νεογέννητος Χριστός έγιναν απρόσωπες, αλά ρομπότ,… κουρελούδες.
Και ποικίλες αντιδράσεις προκάλεσε στο Βέλγιο μία αναπαράσταση της σκηνής της Γέννησης του Χριστού, στην Γκραν Πλας των Βρυξελλών, με τον τίτλο “Fabrics of the Nativity / Υφάσματα Γέννησης”.
Και η καλλιτέχνις Βικτόρια Μαρία Χάιερ, εξήγησε ότι δημιούργησε τις φιγούρες από ύφασμα με την ελπίδα ότι οι πιστοί από όλο τον κόσμο θα έβλεπαν τον εαυτό τους στις μπεζ και καφέ αποχρώσεις, έτσι ώστε “κάθε καθολικός, ανεξάρτητα από την καταγωγή του, να μπορεί να ταυτιστεί” με τη ιστορία της Γέννησης του Χριστού.
Όλα τα λεφτά… όλα τα κιλά (λόγω επικαιρότητας)
Ο Αναγάπητος...
Και είναι μια γαλλική χριστουγεννιάτικη διαφήμιση μικρού μήκους, με τίτλο “Le Mal-Aimé / Ο Αναγάπητος”, που έχει κάνει κυριολεκτικά τον γύρο του διαδικτύου, συγκεντρώνοντας πάνω από 600 εκατομμύρια προβολές στα social media.
Και είναι μια διαφήμιση που δημιουργήθηκε για λογαριασμό της γαλλικής αλυσίδας σούπερ μάρκετ Intermarché.
Και πρωταγωνιστής της, ένας λύκος, που προσπαθεί να κερδίσει την αποδοχή των ζώων του δάσους μαγειρεύοντας λαχανικά.
Και ναι, έγινε χορτοφάγος.
Και είναι μια διαφήμιση στην οποία δεν χρησιμοποιήθηκε καθόλου ΑΙ.
Και για έναν φιλεσίν, μια ακόμη απόδειξη της ευαίσθητης ματιάς του ευρωπαϊκού κινηματογράφου, και δη του Γαλλικού.
Και σας προσκαλώ να δείτε την διαφήμιση και να προσέξετε στο τέλος, την βαθειάς ευαισθησίας ματιά της κυρίας προς τον σύντροφό της. Θαυμασμός, εκτίμηση και αγάπη. Το τρισυπόστατο κάθε αγαπητικής σχέσης. Και είναι αυτή η ματιά που κάνει την μεγάλη διαφορά.
https://www.youtube.com/watch?v=EpOa0fExAzA
“Ιtadakimasu”
Και τώρα που θα προμηθευόσαστε τα σχετικά με τα γιορτινά τραπέζια, να θυμάστε ότι η Ελλάδα είναι 3η στην σπατάλη τροφίμων, μετά την Κύπρο και την Δανία.
Και στην Ιαπωνία η λέξη “Ιtadakimasu” που ακούγεται στο τραπέζι και προηγείται κάθε γεύματος σημαίνει “ταπεινά λαμβάνω”. Είναι η στιγμή για να εκφράσουν όλη την ευγνωμοσύνη τους προς πάντες όσους συνέβαλαν στο να φτάσει η τροφή στο τραπέζι: από την γη, μέχρι τους ανθρώπους που καλλιέργησαν, μεταποίησαν, μαγείρεψαν και σέρβιραν το φαγητό.
Και είναι πράξη αυτοβλακείας, τελικά μέρος της να καταλήγει στον σκουπιδοτενεκέ…
Και αυτό μάλιστα, όταν συνάνθρωποι μας το στερούνται και υποτίθεται ότι αυτές τις ημέρες έρχονται στο μυαλό μας περισσότερο.
ΤΕΧΤ το σκιτσογραφικόν…
Σαν επιδόρπιο
Το χρώμα της νέας χρονιάς
Το λευκό είναι το χρώμα του 2026, σύμφωνα με την Pantone, το αμερικανικό ινστιτούτο και εταιρεία design που κάθε χρόνο, από το 1999, ανακοινώνει το χρώμα της χρονιάς.
Και βεβαίως, βεβαίως, επειδή το σωστό branding είναι κρίσιμης σημασίας, δεν είναι όποιο και όποιο λευκό το χρώμα του 2026. Και η Pantone αυτό λευκό το ονομάζει Cloud Dancer ή σε ελεύθερη μετάφραση “Χορεύοντας στα Σύννεφα”.
Και βεβαίως, βεβαίως, συνοδεύτηκε και από το σχετικό μπλά-μπλά της εκτελεστικής διευθύντρια του ινστιτούτου Leatrice Eiseman, στο CNN.
Και καθώς η τεχνολογία σφίγγει τον έλεγχο της καθημερινής ζωής, το Cloud Dancer αντιπροσωπεύει την “ηρεμία σε μια φρενήρη κοινωνία, ανακαλύπτοντας ξανά την αξία της μετρημένης σκέψης και της περισυλλογής (...) Το χρώμα αυτό συνδέεται με νέα ξεκινήματα, τον λευκό καμβά με τον οποίο κάνει restart κάποιος στη ζωή του, και υποδηλώνει την επιθυμία μας για μια νέα αρχή”.
Και τα ανωτέρω συμβαδίζουν και με το ότι το 2026 αριθμολογικά χαρακτηρίζεται “Παγκόσμιο έτος 1”.
Και αυτό διότι από το άθροισμα των αριθμών του προκύπτει το 1.
Και ως “Παγκόσμιο έτος 1”, το 2026 θεωρείται ως μια χρονιά ολικής επαναφοράς. Ως μια χρονιά, αναγέννησης, καινοτομίας και πρωτοπορίας. Ως μια χρονιά ιδανική για νέα ξεκινήματα, για νέες ιδέες και πρακτικές, που θα μας οδηγήσουν μπροστά, με την βοήθεια της εμπειρίας του παρελθόντος.
Και ως η αφετηριακή χρονιά, που θα σηματοδοτήσει τις εξελίξεις του επόμενου 9ετούς κύκλου, 2026-2034.
Και είναι καλές οι νέες αρχές, αλλά όπως επισημάνθηκε, με την βοήθεια της εμπειρίας του παρελθόντος...
Και για τον λόγο αυτό ζήτησα από μια “σταθερή αξία”,
την κα Πάρις Χίλτον να μας ευχηθεί...
… και μας
ΕΎΧΕΤΑΙ
ΚΑΛΆ ΧΡΙΣΤΟΎΓΕΝΝΑ και ΚΑΛΌΤΥΧΟ το 2026
Seedrinker
