Και το δυσκολότερο σήμερα, είναι να πορευτείς
σε έναν κόσμο που μαστίζεται από την “βια κατά της αλήθειας” που είπε και ο Ομπάμα.
Και ξεκινάω με μια ρήση: Η αλήθεια είναι κόρη το χρόνου…
Και προϊόντος του χρόνου, αναδεικνύεται η αλήθεια ότι αυτά που σήμερα θεωρούμε ως δεδομένα δεν ξεπήδησαν από μαγικό καπέλο.
Και ένα παράδειγμα. Οι επαΐοντες αναφέρουν ότι τις απαρχές των κοσμικών δημοκρατιών της Δύσης, πρέπει να την αναζητήσουμε στο 1543. Δηλαδή όταν ο Κοπέρνικος απέδειξε ότι η Γη δεν είναι το κέντρο του σύμπαντος, αλλά ένας ασήμαντος πλανήτης σε μια απέραντη κοσμική θάλασσα.
Και για τον καιρό εκείνο ,δεν ήταν απλώς μια αστρονομική ανακάλυψη. Ήτα, θα μπορούσαμε να πούμε, μια πολιτισμική βόμβα.
Και αυτό διότι έσπασε τον μεσαιωνικό ναρκισσισμό της Εκκλησίας και των μοναρχών, που έβλεπαν τον εαυτό τους ως θεϊκούς αντιπροσώπους, και άνοιξε τον δρόμο για τον Διαφωτισμό.
Και με την ίδια λογική, ας αναζητήσουμε τις απαρχές της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ), η οποία δεν είναι μόνο μια τεχνολογική επανάσταση, πολύ διαφορετική από τις άλλες, αλλά θα μπορούσαμε να την χαρακτηρίσουμε έως και μια νέα πολιτισμική επανάσταση.
Και αυτό διότι δυνητικώς επηρεάζει ότι ανήκει ή αναφέρεται σε όλα τα στοιχεία που περιλαμβάνει ένας πολιτισμός (γλώσσα, τέχνες, παιδεία, επιστήμη, θεσμοί, τεχνολογία).
Και η αναζήτηση αυτή, μας οδηγεί πίσω στο 1906.
Και ήταν τότε που ο Λη Φόρεστ ανακάλυψε την τρίοδο ηλεκτρονική λυχνία.
Και ήταν η ανακάλυψη που τότε άνοιξε τον δρόμο σε ένα καινούργιο “μαγικό κόσμο”.
Και ήταν η 1η μεγάλη ανάπτυξη των ηλεκτρονικών, με την κατασκευή ραδιοφώνων και τηλεοράσεων.
Και ακολούθησε η επικράτηση των ημιαγωγών, με αποκορύφωμα την εφεύρεση του τρανζίστορ στα τέλη της δεκαετίας του 1940, το οποίο και αντικατέστησε τις ογκώδεις λυχνίες, ξεκινώντας την 2η επανάσταση των ηλεκτρονικών.
Και για να το τριτώσουμε, θα αναφέρουμε ότι η 3η επανάσταση των ηλεκτρονικών ήρθε με την ανακάλυψη των ολοκληρωμένων κυκλωμάτων με την χρήση των φύλλων ημιαγωγών των γνωστών μας τσιπ (chip).
Και ήταν το 1958, όταν ο Τζακ Κίλμπυ ερευνητής της εταιρίας Texas Instruments, ερευνώντας πυρετωδώς τρόπους για την σμίκρυνση των ηλεκτρικών κυκλωμάτων εφηύρε το ολοκληρωμένο κύκλωμα.
Και επειδή τίποτε από τα σπουδαία δεν μπορεί να αποτιμηθεί επαρκώς στον χρόνο του (πολλοί αναφέρονται σε “μη εκτίμηση”), ο Τζακ Κίλμπυ για την ανακάλυψή του, έλαβε το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής το 2000 (εξαίρεση αποτελούν τα Νόμπελ Ειρήνης και για τον λόγο αυτό πολλά δόθηκαν επί ματαίω. Ας μην ξαναγίνει με τον Τραμπ. Με αυτά που γράφω, Αμερική δεν βλέπω...)
Και επαναρχόμενος στην ΤΝ, ο συγγραφέας Ντέιβιντ Κάγιε αναφέρει ότι “η γέννηση της ΤΝ μπορεί να τοποθετηθεί στην ίδια στιγμή που γεννήθηκε και η πληροφορική, της οποίας η ιστορία, κατά κάποιον τρόπο, δεν παύει να είναι η ιστορία της αναζήτησης της διεύρυνσης ή της υπέρβασης της ανθρώπινης νοημοσύνης”.
Μια ιστορία που ξεκινά τον 19ο αιώνα, με σταθμό στον 20ο και στην περίπτωση του Αλαν Τιούρινγκ, του Βρετανού μαθηματικού που διερωτήθηκε πολύ νωρίς εάν “μπορεί άραγε μια μηχανή να σκέφτεται”.
Και αναφερόμενος στην ΤΝ, ο Άλβιν Γκρέιλιν περιγράφει με λυρικό τρόπο αυτό που έχω διατυπώσει στην προηγούμενη ανάρτησή μου με το “βασικά φυσικό”.
Και επισημαίνει, ότι εμείς σε αυτή την εξέλιξη πρέπει να αντιδράσουμε λέγοντας στην τεχνητή νοημοσύνη “μπράβο, συνέχισε” και να μην ντραπούμε, διότι “δεν πρέπει να θεωρούμε την τεχνητή νοημοσύνη ανταγωνιστή, αλλά απόγονό μας (!!!!!) και να είμαστε περήφανοι, με τον ίδιο τρόπο που μας γεμίζουν περηφάνια οι επιτυχίες των παιδιών μας”.
Και είναι η ώρα, να συνειδητοποιήσουμε πλήρως ότι ποτέ κανείς δεν δημιούργησε εν κενώ. Όλη η ανθρώπινη δημιουργία είναι μια αλυσίδα αλληλεπίδρασης. Αποτέλεσμα μίμησης φύσης και επιρροών και εκπαίδευσης πάνω στο έργο των προηγούμενων.
Και ο απόγονός μας, η ΤΝ ακολουθεί την ίδια αρχή: εκπαιδεύεται πάνω στο παρελθόν, επανασυνθέτει και δημιουργεί κάτι καινούριο.
Και η διαφορά είναι, ότι το κάνει καλύτερα από εμάς όσον αφορά τον όγκο των πληροφοριών και την ταχύτητα, γεγονός που πρέπει να μας χαροποιεί. Παιδί μας είναι...
Και από σήμερα πρέπει να μάθουμε να συν λειτουργούμε με την ΤΝ.
Και εάν το εγγύς μέλλον προαλείφεται / προδιαγράφεται υβριδικόν. Δηλαδή ο άνθρωπος για την ανατρεπτική καινοτομία και η ΤΝ για την εξελικτική, το απότερον μέλλον αβέβαιον, έως και πατροκτονικό (εκλάβετέ το, σαν τον χρησμό που έλαβε ο Λάιος, βασιλιάς της Θήβας, που έλεγε ότι θα τον σκότωνε ο γιος του Οιδίποδας).
Και αυτό το εγγύς μέλλον απαιτεί την επανεφεύρεση του εαυτού μας.
Και αυτό είναι κάτι το πολύ δύσκολο για τον Δυτικό άνθρωπό του τώρα.
Και αυτό γιατί “υποφέρει από πολύ εαυτό”.
Και δεν αναφέρομαι στον εγωκεντρισμό. Εδώ μιλάμε για κάτι βαθύτερο, που έχει τις ρίζες του στην ευρύτερη δυτική παράδοση που θέλει τον εαυτό κάτι στέρεο, αμετάβλητο, απτό.
Και σε άρθρο του, ο Ηλία Μαγκλίνης αναφέρει: “Ο ψευδαισθησιακός εαυτός σου –η φωνή μέσα στο κεφάλι σου–“, γράφει ο Κρις Νιμπάουερ, «είναι πολύ πειστικός. Αφηγείται πώς είναι ο κόσμος, καθορίζει τα πιστεύω σου, ξαναπαίζει τις μνήμεςσου, δημιουργεί ταυτίσεις με το παρελθόν». Με άλλα λόγια, «ο ατομικός εαυτός είναι κάτι που ταιριάζει καλύτερα σε κάποιον επινοημένο χαρακτήρα παρά σε έναν πραγματικό»”.
Και ως εκ τούτου, το αύριο απαιτεί έναν “νέο αναγεννησιακό άνθρωπο”, με βλέμμα απαλλαγμένο από κάθε ιδεολογία και ηθικολογία. Μόνο συμβατότητα.
Και για τον λόγο αυτό, καλώς να τους δεχτούμε όλους αυτούς τους “AI Natives” (“ιθαγενείς της ΤΝ), δηλαδή αυτούς που γεννιούνται και γαλουχούνται με αυτήν.
Και για εμάς τους π.ΤΝ (προ Τεχνικής Νοημοσύνης) και ιδιαίτερα τους πολύχρονους, αυτό που μας χρειάζεται είναι ένα ήρεμο θάρρος. Να κρατήσουμε την περιέργεια του μικρού παιδιού που ανακαλύπτει τον κόσμο. Και επικαιροποιώντας ότι μάθαμε και αγκαλιάζοντας το καινούργιο, δυνάμεθα, εάν όχι να εναρμονιστούμε με την επιτελούμενη πρόοδο και την επερχόμενη Νεα Εποχή, τουλάχιστον να την αποδεχθούμε. Αυτό θα έλεγα ότι είναι το skill set επιβίωσης μας...
Συνεχίζεται...
Και για το τέλος...
Και ως φιλεσίν και διότι στις 30/10 στην Ελλάδα είχαμε την “Γιορτή του σινεμά” και σαν κάτι σχετικό με τον τίτλο του θέματος, αναφέρω την 1η Ελληνική ταινία που υπαινίσσεται ένα ερωτικό τρίο και είναι η “Να ζει κανείς ή να μη ζει” (1966, του Ορέστη Λάσκου), με τους Ντίνο Ηλιόπουλο, Λάμπρο Κωνσταντάρα και Λίλιαν Μηνιάτη.
Επίλογος
Και πάντα να ενθυμείσαι,
ότι στον βούρκο, το γουρούνι έχει πάντα τον πρώτο λόγο...
TEXT plus
* Και η αντιπαλότητα είναι στοιχείο της δημοκρατίας. Η μισαλλοδοξία είναι στοιχείο του ολοκληρωτισμού.
* 14 Οκτωβρίου: Γενική απεργία. Γενική αποτυχία. Απεργία, επειδή κάποιοι επαγγελματίες συνδικαλιστές και η συνδικαλιστική παράταξη του ΚΚΕ έπρεπε “να βγάλουν την υποχρέωση”.
* Και η Ευρωπαία Εισαγγελέας Λάουρα Κοβέσι στην Ελλάδα (2/10): “Ο ΟΠΕΚΕΠΕ έγινε το ακρωνύμιο της διαφθοράς”.
* Σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ: Δεσμεύτηκαν Ferrari, Porsche και ακίνητα της Πόπης Σεμερτζίδου. Και για την ιστορία να υπενθυμίσω ότι πρώτος διδάξας, στα χρόνια μας τουλάχιστον, υπήρξε ο μακαρίτης Τσοχατζόπουλος. Αγόρασε μέγαρο στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου μπας και περάσει απαρατήρητος. ( Τάκης Θεοδωρόπουλος)
* 7/10/25: Δύο χρόνια από την τρομοκρατική ενέργεια της Χαμάς στο Ισραήλ. Και τραγικές είναι οι δηλώσεις του Τόμας Χαντ στο CNN, ενός πατέρα που έχασε την 8χρονη κόρη του κατά την επίθεση, με τον ίδιο να περιγράφει τον θάνατο της Έμιλι ως “ευλογία”, καθώς θεωρεί πως η τύχη της θα ήταν ακόμα χειρότερη εάν μεταφερόταν ως όμηρος στη Γάζα.
* Και ο ελληνικός προοδευτικός αντισημιτισμός καθρεφτίζεται στην παραδοσιακή έχθρα του κομμουνιστικού μπλοκ κατά του δυτικού κόσμου. Και η έχθρα αυτή εκφράζεται με την ίδια μισαλλοδοξία. (Πηγή: Protagon.gr )
* Και οι κωδικοί ενός “επαναστατικού” βιογραφικού άλλαξαν σήμερα. Το “εάν πορεύθηκες κι εσύ στους δρόμους της Γένοβας” αντικαταστάθηκε από το “εάν κι εσύ έπλευσες προς τη Γάζα”.
* Και η “πλεύσαντες” δεν χρησιμοποιούν το υποτιμητικό “συνελήφθησαν”, αλλά το ηρωικό “απήχθησαν”. Η σύλληψη προϋποθέτει παράνομη πράξη, κάτι που απαξιώνει την προσπάθεια των φριπαλεστάιν θαλασσοπόρων μας. Ενώ η απαγωγή είναι μια καταφανώς παράνομη πράξη εκ μέρους των απαγωγέων που, στην προκειμένη περίπτωση, είναι ο ισραηλινός στρατός. (Τάκης Θεοδωρόπουλος)
* Και ο ακτιβισμός είναι επάγγελμα, ιδίως ο αριστερός ακτιβισμός. Δεν γνωρίζω εάν η ΑΑΔΕ έχει προβλέψει τον σχετικό ΚΑΔ (Κωδικός Αριθμός Δραστηριότητας). (Σάκης Μουμτζής)
* Η Χαμάς όταν είδε ποιοι είναι αυτοί που της συμπαραστέκονται με τον στολίσκο, αποφάσισε ότι ήρθε η ώρα να αποδεχθεί την ήττα της…
* Και καλά, αυτή η Γκρέτα Τούνμπεργκ και οι συν αυτής, 1000 φράσεις είπαν για τα παιδιά της Παλαιστίνης και ούτε μια λέξη για το Σουδάν (λόγω του εμφυλίου, 3.000.000 παιδιά κάτω των 5 ετών πάσχουν από οξύ υποσιτισμό).
* Και καλά που ήταν αυτή η Γκρέτα Τούνμπεργκ, όταν ο Τραμπ κήρυξε τον πόλεμο κατά της Βιόσφαιρας;
* Η έρευνα της βρετανικής ρυθμιστικής αρχής Ofcom. για το ντοκιμαντέρ “Γάζα. Πώς να επιβιώσεις σε μια ζώνη πολέμου” που προβλήθηκε από το BBC, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το πρόγραμμα ήταν “ουσιαστικά παραπλανητικό”. Αντιλαβού;
* Και είναι ιστορικά επιβεβαιωμένο. Η Δύση με τα ίδια τα χεράκια της, βγάζει τα ματάκια της. Και να υπενθυμίσω, ότι το ίδιο το Ισραήλ βοήθησε στην άνδρωση της Χαμάς, υποστηρίζοντας την, στην σύγκρουσή της με την Αλ Φατάχ.
* Και υπάρχει ελπίς, εάν σκεφτούμε ότι η Γάζα είναι στην ίδια κατάσταση με την μεταπολεμική Δρέσδη, ισοπεδωμένη.
* Ο μεγαλύτερος εχθρός της Δημοκρατίας τον 21ο αιώνα είναι ο λαϊκισμός. Και όπως δείχνει η Ιστορία, είναι εύκολο να ξεκινήσει και σχεδόν αδύνατο να ξεριζωθεί.
* Και επιτέλους επαγγελματικός στρατός σε όλα. Αυτά τα παλιά εθελοντικά και ηρωικά, με αναμνήσεις από το 1821 και το 1940, έχουν εκπνεύσει προ πολλού.
* Βασίλης Μπισμπίκης: Και οι πλείστοι λένε, ότι πρόκειται για ένα ψευδόμενο ανεύθυνο και επικίνδυνο άτομο και ότι ο χρόνος που μεσολάβησε ανάμεσα στον χαμό που προκάλεσε με το αυτοκίνητό του, και στην επαφή του με τις Αρχές είναι επιεικώς ύποπτος. Και ο πολλά βαρύς Βασίλης, μας έγινε Λάκης...
* 6/10/25: Ο Νήπιος (Τσίπρας) παραιτήθηκε από βουλευτής του κόμματος που ανέδειξε (ΣΥΡΙΖΑ) για να μετρήσει τους εχθρούς του.
* Από το Καστελλόριζο ως την Ιθάκη, τρία μνημόνια δρόμος (Γ. Μεϊμάρογλου)
* ΣΥΡΙΖΑ προς Νήπιο: Έλα να με τελειώσεις, μόνο εσύ μπορείς...
* Και δημοκρατικά απογυμνωμένη η Βουλή, μας λέει ο Τσίπρας. Μάλλον θα αναπολεί την εποχή τού “δεν υπάρχουν καλές και κακές ψήφοι” για τους χρυσαυγίτες . (Πηγή: Protagon.gr)
* Τάδε υπενθύμισε η κυβέρνηση για την παραίτηση του Νηπίου: “Την τελευταία φορά που ο Τσίπρας είχε μιλήσει για λιμάνια και θάλασσες, ψάχναμε όλοι για… σωσίβιο”...
* Και τάδε είπε ο Αλαβάνος: “Τέτοιοι άνθρωποι θα πρέπει να πάνε να γονατίσουν μπροστά σε έναν δεσπότη και να ζητήσουν συγγνώμη”.
* Και τάδε ο Seedrinker: Δες, κρίνε, σύγκρινε και ενθυμήσου...
*Και για το ιστορείν: Μετά τον Χαρίλαο Φλωράκη, την Μαρία Δαμανάκη, τον Νίκο Κωνσταντόπουλο, τον Αλέκο Αλαβάνο, τον Στέφανο Κασσελάκη και ο Νήπιος, ο τελευταίος εναπομείνας πρώην πρόεδρος αυτού του ιστορικού χώρου που μετεξελίχθηκε από ΣΥΝ σε ΣΥΡΙΖΑ, δεν έμεινε για πολύ στο κόμμα, αφότου εγκατέλειψε την προεδρία του. (Πηγή: Protagon.gr )
* Και ποιος λέει “δεύρο έξω” στους “Λάζαρους” της πολιτικής; Οφθαλμοφανώς τα ΜΜΕ, που τρέφουν και τρέφονται από τέτοιες καταστάσεις. Είναι αυτές, που γενικές απεργιακές κινητοποιήσεις με συμμετοχή 3-5% τις αναφέρουν ως παλλαϊκές.
* Το αίσθημα της διαφθοράς, υπονομεύει την εμπιστοσύνη. Και τον πιο απλό σύμπτωμα της, η βια που απελευθερώνει. Το πιο επικίνδυνο, η υπονόμευση της Δημοκρατίας. “Η δημοκρατία στηρίζεται στην εμπιστοσύνη. Κι όταν χαθεί αυτή η δημοκρατία δεν λειτουργεί”. (Ζακλίν ντε Ρομιγί).
* Και μετά τα νομοτεχνικά τερτίπια με προμετωπίδα τον έρμο τον Ρούτσι, τώρα η άπονη Ζωή για να καθυστερήσει την έναρξη της δίκης για τα Τέμπη, είναι ικανή να θέσει ξεδιάντροπα θέμα καταλληλότητας των χώρων της δίκης που ετοιμάζονται εδώ και ένα χρόνο.
* “Έγραψε” η ατάκα Μητσοτάκη προς τον πρόεδρο της Bundesbank: “Ευτυχώς που έρχονται άνθρωποι από το εξωτερικό και μας λένε πόσο έχει αλλάξει η χώρα μας. Γιατί μέσα στην τοξικότητα που ζούμε…” (Ο Ανάλγητος / liberal.gr).
* Και είναι ιστορικά επιβεβαιωμένο, ότι η περιοχή της Μέσης Ανατολής δίνει κρίσεις και Νόμπελ Ειρήνης.
* Και το ευτυχές, το Νόμπελ Ειρήνης δόθηκε στην αρχηγό της αντιπολίτευσης της Βενεζουέλας Μαρία Κορίνα Ματσάδο και όχι στον Τραμπ, που κήρυξε ένα παγκόσμιο δασμολογικό πόλεμο, και στις ΗΠΑ έναν με χαρακτηριστικά εμφυλίου στους αντιπολιτευόμενους, μετονόμασε δε τελικώςτο Υπουργείο Άμυνας σε Πολέμου και το επαχθέστερο ξεκίνησε τον πόλεμο κατά της Βιόσφαιρας.
* Και ο Τραμπ αναγκάστηκε να ακούσει και τον πρόεδρο της επιτροπής Γιέργκεν Βάτνε Φρίντνες να μιλάει για “την ανάγκη να υπερασπιστούμε τη δημοκρατία σε μια εποχή που αυτή κινδυνεύει από τον αυταρχισμό” και ότι “η δημοκρατία βασίζεται στους ανθρώπους που αρνούνται να σιωπήσουν”. Και αναφέρονταν στην Βενεζουέλα, αλλά θα μπορούσε να μιλάει και για τις ΗΠΑ του Τραμπ. (Μαρία Δεδούση)
* Γύρω μας ο κόσμος χάνεται, αλλά εμείς ασχολούμαστε με μια κενή καρέκλα που πάνω της είχε την ταμπέλα “Αντώνης Σαμαράς”, στην βιβλιοπαρουσίαση του Ευριπίδη Στυλιανίδη όπου παρευρίσκετο το όλον της ΝΔ. (Δημήτρης Ευθυμάκης)
* Και μην παραμυθιάζεσται, ο Κώστας ο Καραμανλής ο μικρός, υπάρχει πολιτικά μόνο από το γεγονός ότι γεννήθηκε Καραμανλής.
* Και πρόσφατη μελέτη στο επιστημονικό περιοδικό European Radiology, κατατάσσει την Ελλάδα στην τελευταία θέση ως προς την επαρκή τεκμηρίωση των ενδείξεων για αξονική τομογραφία. Τέσσερις στις δέκα αξονικές τομογραφίες δεν θα έπρεπε να έχουν γίνει. Ενδοσυστημική νοσηρότητα, τζάμπα λεφτά και ακτινοβολία.
* Μνημείο Αγνώστου Στρατιώτου (Κενοτάφιο). Το Μνημείο είναι αφιερωμένο στους ήρωες του Έθνους. Δεν ανήκει στον “λαό”, ούτε σε όσους υποτίθεται πως τον εκπροσωπούν. Το Μνημείο ανήκει στο Έθνος, στην ιστορία του, στην κοινή του μνήμη. Η ύπαρξή του είναι η παραδοχή πως υπάρχει μια μνήμη, η οποία είναι ανώτερη και ισχυρότερη από το εκάστοτε παρόν της ζωής μας και τα προβλήματά της. Ακόμη και οι Γερμανοί, επί Κατοχής, το σεβάστηκαν. (Τάκης Θεοδωρόπουλος)
* Και ο ξαπλωμένος ανάσκελα αρχαίος οπλίτης θα αναρωτιέται σε ποια μάχη έπεσαν όλοι αυτοί που τα ονόματά τους είναι γραμμένα στο δάπεδο. Στη μάχη της Ελλάδας κατά του εαυτού της. (Τάκης Θεοδωρόπουλος)
*Η ιερότητα του μνημείου είναι ένα συμβολικό θέμα που μπορούμε να διαπραγματευόμαστε αιωνίως σε θεωρητικό επίπεδο. Το πρακτικό θέμα, ωστόσο, είναι άλλο: πόσο δημόσιος είναι ο χώρος που κάποιοι μονοπωλούν και ορίζουν κατά το δοκούν; Πώς θεμελιώνεται το δημοκρατικό δικαίωμα χρήσης του, όταν η χρήση επιβάλλεται και αποκλείει τις άλλες; (Άρης Αλεξανδρής)
* Μνημείο Αγνώστου Στρατιώτου: Και γιατί τώρα η τροπολογία για την προστασία του; Γιατί πάντα υπάρχει εκείνη η σταγόνα που ξεχειλίζει το ποτήρι. Και συνάδει και με τον εορτασμό της 28ης Οκτωβρίου. Γιατί τώρα, επιτέλους ήρθε η ώρα...
* Και τελικώς που καταλήξαμε, να μιλάμε για μνημείο αγνώστου καθαριότητος...
*Η κυριαρχία Μητσοτάκη, ξεπερνάει την πολιτική ανάλυση και άπτεται κοινωνιολογικών θεωρήσεων. Κατά πόσο έχει αλλάξει η ελληνική κοινωνία, οι επιδιώξεις της, οι αξίες της, οι προτεραιότητές της. Ακόμη και αν αποδεχθούμε την ευθύγραμμη αριστερή απάντηση ότι οι κοινωνίες στρέφονται προς τα δεξιά σε όλη την Ευρώπη, παραμένει το αναπάντητο ερώτημα “Γιατί;”. (Γιάννης Σιδέρης)
* Η Γάζα προσομοιάζει με την Δρέσδη. Ισοπεδώθηκε από αεροπορικούς βομβαρδισμούς κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και ξανακτίστηκε.
* Η Ε.Ε. άρχισε επιτέλους άρχισε να συζητά για την ασφάλειά της, την οποία, την μεν ενεργειακή την είχε εκχωρήσει στην Ρωσία, την δε αμυντική στις ΗΠΑ.
* Δεν προσβάλουμε εμείς τον αγώνα του Πάνου Ρούτσι, μας προσβάλει αυτός με την ενέργειά του, να ξεκινήσει απεργία πείνας στο τσαντίρι του στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη, πριν υποβάλλει το αίτημά του για εκταφή της σορού του γιου του και μάλιστα αναρμοδίως.
* Και η εξωστρεφώς πενθούσα Καρυστιανού, οφθαλμοφανώς πλέον, φέρνει στα μέτρα της προσωπικής της τραγωδίας την πολιτική της στόχευση, δηλαδή εκεί που αποκλειστικώς εδράζεται. Συνεπώς, εάν αποφασίσει να εμφανιστεί στην κεντρική πολιτική σκηνή, αυτό θα γίνει στον πλησιέστερο δυνατόν χρόνο προς τις εκλογές. Άλλωστε αυτός είναι και ο λόγος που επιδιώκει την καθυστέρηση της ακροαματικής διαδικασίας.
* Και μην ξεχνάτε αυτόβλακες, ότι λίγο καιρό πριν, ήσασταν σε mood Κασσελάκη...
* Συναισ(θήματα), και εκεί βρίσκουν τα θύματα τους οι αποκαλούμενοι αντισυστημικοί...
* Του χρόνου τα γυρίσματα: Παλιά στην Σουηδία για δουλειά και σήμερα με συνταγή ιατρού για ψυχική και σωματική ανάταση στα πλαίσια του “The Swedish Prescription - Η Σουηδική Συνταγή”.
* Ο Πούτιν ζήτησε από τον Τραμπ το Ντονέτσκ για να κάνει συμφωνία. Αν είναι στο χέρι του Τραμπ θα του το προσφέρει και με κορδέλα για δώρο. (Πηγή: Protagon.gr )
* Και στην ληστεία στον Λούβρο (19/10) και βεβαίως δεν έφταιγαν οι φύλακες, που δεν μπόρεσαν να αντιμετωπίσουν 2 ληστές που με ένα ηλεκτρικό τροχό διέρρηξαν τις προθήκες και έκλεψαν κοσμήματα μεγάλης αξίας και αμύθητης ιστορικής και πολιτισμικής και όπλα δεν είχαν.
* Πολιτική Γραμματεία ΣΥΡΙΖΑ 24/10: Σας το έλεγα και σας το έγραφα για την κατάληξή του που τον οδηγεί έως και την αυτοδιάλυσή του. Την συμπάθειά μου για τα θύματά του...
* Και κάτι άρχισε να κουνιέται με την επέτειο για τα 100 χρόνια από την γέννηση του Μάνου Χατζιδάκι. Την Κυριακή 19/10, στην “Καθημερινή” και το “ΒΗΜΑ” υπήρχαν εκτενή αφιερώματα, και το 2ο Πρόγραμμα και 3ο Πρόγραμμα εορτάζουν τα 100 χρόνια από την γέννησή του με πολυήμερα αφιερώματα. Επιτέλους...
* Η χώρα μπορεί να σιγήσει. Έχασε έναν δικό της. Τη “Συννεφούλα” και το “ροκ του μέλλοντός της”, τη θάλασσά της τη μικρή και το ντιρλαντά της. Ο Νιόνιος “έφυγε” κι αυτός.
*
Η οθόνη βουλιάζει σαλεύει το πλήθος /
Εικόνες ξεχύνονται με μιας /
Που πας
παλικάρι ωραίο σαν μύθος / Κι ολόισια
στο θάνατο κολυμπάς / Και
όλες
οι αντένες
μιας
γης
χτυπημένης
/ Μεγάφωνα
και ασύρματοι από παντού / Γλυκά σε
νανουρίζουν κι εσύ ανεβαίνεις
/ Ψηλά
στους
βασιλιάδες
τ' ουρανού…
(στίχοι
από το τραγούδι του Διονύση
τωνΣαββόπουλου
“Ωδή στον Γεώργιο Καραϊσκάκη” 1969)
* Διονύσης Σαββόπουλος: “Σαν αερικό Θα ζήσω…”, ως Πολίτης έζησε.
* Και οι συμπτώσεις, έτσι μάθαμε να λέμε τα ακόμη ανεξήγητα. Το τελευταίο κείμενο του Νιόνιου, ήταν για έναν άλλον Πολίτη. Ένα κείμενο στην ειδική έκδοση του ΒΗΜΑΤΟΣ για τα 100 χρόνια από την γέννηση του Μάνου Χατζιδάκι. “Με είχε μαγεμένο από μικρό παιδί”, έγραψε..
* Και όταν λέμε Πολίτης, εννοούμε έναν άνθρωπο με ρηξικέλευθη, κοφτερή, εναρμονισμένη με την πραγματικότητα σκέψη, που δεν μασάει τα λόγια του.
* Σαββόπουλος για πάντα. Δημιούργησε το αλλόκοτο καινούργιο - ένας καλλιτέχνης που όμοιός του δεν υπήρχε πριν, λες και γεννήθηκε εκ του μηδενός για να πει τον καίριο λόγο μέσα από το τραγούδι. Σαν όλα τα κομμάτια του να είναι αποσπάσματα ενός μεγάλου πολύωρου τραγουδιού που ταξιδεύει ακόμη και εκφράζει την ιστορία των χρόνων του. (Λάκης Παπαστάθης)
* Έφυγε το πρωτότυπο και μείναμε τα αντίγραφα… (Χρήστος Θηβαίος)
* Και το ροκ των αυτόβλακων:
Μπισμπίκης και Τσανακλίδου στήριξαν Τσίπρα, η Μποφίλιου τον Κουτσούμπα, ο Δεληβοριάς “έσωσε” το νερό της Θεσσαλονίκης με την Ακρίτα και συνδικαλιστές του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν σήκωσαν σκόνη, σαν να ήταν αυτονόητο. Μέχρι που ο Νιόνιος έγινε ξανά η ενοχλητική φωνή που ερέθισε τη συνδικαλισμένη κοίτη του “ηθικού πλεονεκτήματο και των κομματικών τρολ (επειδή υποστήριζε την ΝΔ και τον Μητσοτάκη. (Ματίνα Δελή)
Οδυσσέας Ιωάννου 26/10: Πού ήσουνα χθες, Αριστερά μου; (για την ηχηρή απουσία της από την κηδεία του Σαββόπουλου)
* Και ευτυχώς, σήμερα σε αυτόν τον τόπο, όσοι αγαπούνε, δεν τρώνε βρώμικο ψωμί κι οι πόθοι τους δεν ακολουθούνε υπόγεια διαδρομή…
* Και τα όνειρά σου μην τα λες γιατί μια μέρα κρύα μπορεί και οι φροϋδιστές να ‘ρθούν στην εξουσία” (Νιόνιος).
Ο Δημήτρης για τον Νιόνιο…
Ο κότσυφας
https://www.youtube.com/watch?v=3CvALMza4sY
Η πανταχού απούσα αντιπολίτευση…
Και
άδεια
τα
καθίσματα
της
αντιπολίτευσης
στην εξόδιο ακολουθία του Διονύση
Σαββόπουλου.
Και
το
“πας μη μεθ’ ημών, καθ’ ημών” στην
πράξη.
Και αυτό γιατί ως αυτόβλακες δεν αντιλαμβάνονται τα ιστορικά και πολιτισμικά συμφραζόμενα του γεγονότος.
Και “τι έμειναν να συμβολίζουν οι άδειες καρέκλες της πολιτικής ηγεσίας της Αριστεράς στην κηδεία του Διονύση Σαββόπουλου; Το κενό του αφηγήματος. Την απουσία της πειθούς. Το οριστικό διαζύγιο από την ευρύτερη κοινωνία” (Μαρία Δεδούση).
Και τι έμειναν να συμβολίζουν…Με 2 λέξεις, την εχθροπάθεια της Αριστεράς.
Η ωραιότης απελευθερωμένη…
Και στις 30 Σεπτεμβρίου ολοκληρώθηκε η απομάκρυνση των μεταλλικών ικριωμάτων, αποκαλύπτοντας την όψη του μνημείου που είναι ορατή από την πλευρά του Ηρωδείου.
Και για τον Παρθενώνα ο Ν. Σταμπουλίδης: “Η παράδοση της ψυχής στην αισθητική αρμονία”.
Και να θυμάστε, η λέξη “μάρμαρα” εκ του “μαρμέω”: αντανακλώ το φως.
Νόμπελ Λογοτεχνίας 2025
Το Νόμπελ Λογοτεχνίας του 2025 δόθηκε στον Ούγγρο λογοτέχνη, Λάσλο Κρασναχορκάι σε δύσκολες στιγμές για την Ευρώπη, αλλά και σε μια περίοδο που οι ανθρωπιστικές αρχές τίθενται εν αμφιβόλω και ως εκ τούτου και η λογοτεχνία εκτός της τρέχουσας συζήτησης.
Και σε αυτήν ακριβώς την συγκυρία, η επιτροπή επέλεξε τον Λάσλο ο οποίος όχι μόνο φαίνεται να στέκεται στο ύψος των περιστάσεων αλλά επαναφέρει στην πρώτη γραμμή όλα τα κρίσιμα ερωτήματα της Ευρώπης.
Και δεν έχω διαβάσει κανένα βιβλίο του. “Είδα”, όμως 2, αυτά που μεταφέρθηκαν στην οθόνη από τον Μπέλα Ταρ.
Και αναφέρομαι στις ταινίες “Η Μελαγχολία της Αντίστασης” (1985) και το “Το Τανγκό του Σατανά” (1994).
Και αναφερόμαστε σε δυστοπικές ταινίες, που δεν μπορούσαν παρά να είναι και ασπρόμαυρες.
Και είναι αυτό που με ακρίβεια και η Ακαδημία περιέγραψε ως το “συναρπαστικό και γεμάτο όραμα έργο του που εν μέσω του αποκαλυπτικού τρόμου επιβεβαιώνει τη δύναμη της τέχνης”. Αυτή εξερεύνησε με την σπαρακτική ακρίβεια ενός ανθρώπου που έζησε όλες τις συνιστώσες της φρικιαστικής μεταμόρφωσης της Ευρώπης, από ένα ατελείωτο πεδίο πολέμων σε ένα μέρος επικράτησης της λογοκρισίας και του ελέγχου κάθε κίνησης, από ένα πεδίο φασιστικής απολυταρχίας σε αυτό της κομμουνιστικής ανελευθερίας.(1)
Και αυτό που αντιλαμβάνεσαι εν τέλει, είναι ότι τον πόλεμο που κηρύττουν οι πρωταγωνιστές του δεν βαίνει, ενάντια στο εν γένει κακό αλλά ενάντια στην αμάθεια, την έλλειψη έκφρασης και την βλακεία και γενικότερα στην εκπεφρασμένη έλλειψη παιδείας.
Και τοα αποκαρδιωτικό. Βλακείας αγώνας άγονος. Νομοτέλεια.
Σημείωση 1: Σας προτείνω σχετικά να δείτε κάτι “έγχρωμο”. Και αναφέρομαι στην εκ της Λετονίας σειρά του 2024 “Σοβιετικά Τζιν”, (8 επεισοδίων 50/λεπτών στο Cinobo). Και κάτι από την σειρά.
“Σε σκοτεινούς καιρούς
θα υπάρχουν τραγούδια.
Ναι, θα υπάρχουν τραγούδια
για σκοτεινούς καιρούς”.
Η ημέρα του Τραμπ
Και κακά τα ψέματα. Η 13 Σεπτεμβρίου 2025, η ημέρα απελευθέρωσης όλων των Ισραηλινών ομήρων (20 ζωντανοί) από την Χαμάς, μετά από 738 ημέρες αιχμαλωσίας και η υπογραφή της Συμφωνίας Ειρήνης στο Σαρμ ελ Σέιχ της Αιγύπτου παρουσία ηγετών από όλο τον κόσμο, μεταξύ των οποίων και ο Μητσοτάκης μπορεί και να χαρακτηριστεί “Ημέρα Τραμπ”, η με σημερινούς όρους “Show Τραμπ”.
Και σε αυτά προσθέστε και το γεγονός ότι λίγες ώρες πριν, είχε αποθεωθεί στην Κνεσέτ όπου και εκφώνησε ωριαία ομιλία.
Και την συμφωνία υπέγραψαν εκ μέρους του μη παρευρισκόμενου Ισραήλ ο Τραμπ και εκ μέρους της Χαμάς, η Αίγυπτος, η Τουρκία, η Σαουδική Αραβία και το Κατάρ (απουσίαζε το Ιράν).
Και ωραία η “οικογενειακή φωτογραφία” του Σαρμ ελ-Σέιχ, όμως το θέμα είναι τι θα γίνει στην συνέχεια .
Και εάν λάβουμε υπ’ όψιν, ότι της τρέχουσας εκεχειρίας έχουν προηγηθεί 8, και της τελευταίας συμφωνίας, 3 που δεν τηρήθηκαν, τότε μπορούμε να εικάσουμε ότι η ειρήνη στην Μέση Ανατολή δεν έχει ακόμη κριθεί.
Και επί της ουσίας είναι μια διαδικασία μακράς διαρκείας.
Και εάν δεν γίνει πραγματικότητα ο αφοπλισμός της Χαμάς, η οποία εκ των τεκταινομένων στην Γάζα μετά την συμφωνία παρουσιάζεται εξαιρετικά δύσκολη, τα επόμενα στάδια του σχεδίου γίνονται εξαιρετικά αβέβαια (στην Γάζα μέλη της Χαμάς εκτέλεσαν μαζικά παλαιστίνιους “συνεργάτες των σιωνιστών” και ήρθαν σε σύγκρουση με άλλες ένοπλες φατρίες, εμφυλιοπολεμική η κατάσταση ).
Και δεν παρουσιάζεται ρεαλιστικό, το να αναλάβουν “τεχνοκράτες” Παλαιστίνιοι την διοίκηση της Γάζας με μια προσωρινή δύναμη ασφαλείας εκτός Χαμάς, ενώ η Χαμάς παραμένει ενεργή. Μια κατάσταση που υπονομεύει και το επόμενο κρίσιμο βήμα, την δημιουργία μιας πολυεθνικής δύναμης σταθεροποίησης.
Και μάλιστα μιας πολυεθνικής δύναμης αγνώστου σύνθεσης.
Και σε αυτά προσθέστε και την “Intrafada”: Η μια Παλαιστίνη εναντίον της άλλης. Στην Γάζα η Χαμάς αντιμετωπίζει εσωτερική αμφισβήτηση και οργή. Στην Δυτική Όχθη η Φατάχ έχει χάσει την αξιοπιστία της.
Και παρόλα αυτά, αμφότερες παρουσιάζονται αποφασισμένες να διατηρήσουν την εξουσία τους, όσο σαθρή κι αν είναι.
Και ως εκ τούτων, η ενδοπαλαιστινιακή διάσπαση παραμένει το μεγαλύτερο εμπόδιο για την επίτευξη μιας ενιαίας στρατηγικής εθνικής απελευθέρωσης.
Και με 2 λέξεις: Όλα φλου. Οψόμεθα…
15/10. Και ενώ γράφω αυτά για τα μεσο- μακροπρόθεσμα, σήμερα στην κόψη του ξυραφιού η εκεχειρία στην Γάζα.
Και το Ισραήλ απειλεί να ξαναρχίσει τον πόλεμο, εάν η Χαμάς δεν παραδώσει όλες τις σορούς
* Και το ελπιδοφόρο: “Το σχέδιο των 20 σημείων δεν είναι οριστική λύση. Είναι μια μεγάλη δοκιμή. Υπόσχεται τερματισμό του πολέμου και έναρξη ανοικοδόμησης, αλλά ταυτόχρονα δοκιμάζει μια νέα φόρμουλα διεθνούς συνεπίβλεψης που ξεπερνά τον ΟΗΕ. Αν πετύχει, θα δημιουργήσει προηγούμενο για τη διεθνή διαχείριση συγκρούσεων. Αν αποτύχει, θα προστεθεί στον μακρύ κατάλογο των ανολοκλήρωτων σχεδίων για τη Μέση Ανατολή.
Η διεθνής κοινότητα έχει ήδη στο ενεργητικό της ένα επιτυχημένο παράδειγμα μεταπολεμικής διαχείρισης: το Κόσσοβο. Εκεί, η συνύπαρξη διεθνούς στρατιωτικής δύναμης, πολιτικής επιτήρησης και τοπικών θεσμών οδήγησε, με όλες τις δυσκολίες, σε λειτουργική κρατική οντότητα”. (Δανάη Κουμανάκου)
Το κόκκινο καπέλο...
Και μετά τον θρίαμβο του Τραμπ, το podcast SundayCool το οποίο εξερευνά “συναρπαστικές” ιστορίες και θεωρίες συνωμοσίας, έφερε στο προσκήνιο μια προφητεία των Ινδιάνων ιθαγενών Χόπι.
Και αυτή η προφητεία της φυλής των Χόπι της νοτιοδυτικής Αμερικής, της οποίας η σοφία έχει καθοδηγήσει γενιές για περισσότερα από 1000 χρόνια, πιστεύεται ότι είναι αιώνων.
Και αυτή η προφητεία αναφέρει, ότι ένας μεγάλος πνευματικός δάσκαλος, γνωστός ως “Γηραιός Αδελφός” ή “Αληθινός Λευκός Αδελφός”, θα έρθει ως “Ανατέλλων Ήλιος” και θα ενώσει τα 2 κομμάτια του κόσμου που είχαν χωριστεί στο μακρινό παρελθόν. Ο Γηραιός Αδελφός θα έρθει μετά τους 2 μεγάλους πολέμους, για να εγκαινιάσει τη μελλοντική εποχή: Την Μέρα του Εξαγνισμού.
Και αυτός ο “Αληθινός Λευκός Αδελφός” θα αναγνωρίζεται από ένα κόκκινο καπέλο ή έναν κόκκινο μανδύα και θα αλλάξει την Αμερική για πάντα.
Και μάλιστα το 1992, ο πνευματικός πρεσβύτερος των Χόπι, Τόμας Μπανιάκγια, παρουσίασε την προφητεία στα Ηνωμένα Έθνη, προειδοποιώντας ότι σε μια εποχή μεγάλων αναταραχών και ραγδαίων τεχνολογικών αλλαγών, θα εμφανιστεί ένα άτομο που θα φέρει ένα συμβολικό “κόκκινο καπέλο” και θα διαμορφώσει τη μοίρα του κόσμου. Και πρόσθεσε ότι αυτό το άτομο θα έχει 2 βοηθούς και θα βοηθήσουν τους Χόπι να φέρουν ειρήνη στη γη. Και τόνισε: “Έτσι περιμένουμε όλα αυτά τα χρόνια”.
Και τώρα στο ζουμί. Κατά την διάρκεια podcast SundayCool ο συμπαρουσιαστής της εκπομπής, Τζος Χούπερ παρουσίασε ως παράδειγμα μια φωτογραφία του προέδρου, Ντόναλντ Τραμπ, να φορά το χαρακτηριστικό του κόκκινο καπέλο με το σύνθημα “MAGA”, για να τον ταυτίσει με τον “Αληθινό Λευκό Αδελφό” της προφητείας των Χόπι.
Και πρόσθεσε: “Θα έχει μεγάλη υποστήριξη και θα συνοδεύεται από 2 σοφούς και ισχυρούς βοηθούς, που εικάζεται ότι μπορεί να είναι ο αντιπρόεδρος, Τζέι Ντι Βανς, και ο δισεκατομμυριούχος, Έλον Μασκ. Βοήθειά μας...
Και εγώ τους Χόπι τους πρωτογνώρισα από την τριλογία των ταινιών του Γκόντφρεϊ Ρέτζιο, που βασίζονται στις αντιλήψεις της φυλής. Εντυπωσιακή η μουσική του Φίλιπ Γκλάς και Μιχαέλ Χόενιγκ. Τόσο που αναρωτιέσαι εάν η μουσική υποστηρίζει τις εικόνες ή οι εικόνες υποστηρίζουν την μουσική.
“Koyaanisqatsi: Life out of balance” (1983)
“Powaqqatsi: Life in Transformation” (1988)
“Naqoyqatsi: Life as war” (2002)
Και στην ανάρτηση “Η ζωή εν τάφω;” της 12/4/2012, όπου παρουσίασα ένα φυλλάδιο επιγραμματικού λόγου, περιορισμένης κυκλοφορίας που είχα “κατασκευάσει” το 1999, συμπεριελάμβανα μεταξύ άλλων και το κάτωθι:
Koyaanisqatsi
Μια ζωή
εκτός ισορροπίας
σε αποσύνθεση,
ζητά να βρει τη σύνθεση
πατώντας το κουμπί
συνεχής εναλλαγή...
Ταινία του Γκουτφρει Ρετζio. Στην γλώσσα των ινδιάνων Χόπι θα πει “τρελή ζωή”, ζωή διαταραγμένη, μια φάση της ύπαρξης που καλεί σε αναζήτηση ενός άλλου τρόπου ζωής. Και καλεί από το ’80 επειγόντως.
Στην λογική: Αιωνία της η μνήμη…
Και ευτυχώς, η αστυνομία αποκατέστησε την λογική. Απαγόρευσε την εκδήλωση της αυτοβλακείας.
* “Καμία έκπληξη, ο δήθεν ανθρωπισμός των “Free Palestine” για τα παιδάκια της Παλαιστίνης δεν ήταν ποτέ τίποτα περισσότερο από μίσος για την δημοκρατία και τnν Δύση, συν ταύτιση με τις επιδιώξεις του ισλαμικού μεσαίωνα. Δεν είναι η πρώτη φορά που η αριστερά συμπεριφέρεται σαν «χρήσιμος» ηλίθιος και προσπαθεί να βλάψει τα θεμέλια του σπιτικού που την στεγάζει και τις προσφέρει ελευθερία και ανέσεις”. (Κ. Στούπας)
Και ήταν δίκαιο και έγινε πράξη...
Με πρωτοβουλία του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών για τον εορτασμό των 100 χρόνων από την ίδρυσή του, φιλοτεχνήθηκε, λέμε τώρα, το 1ο άγαλμα αφιερωμένο στους μικρομεσαίους επιχειρηματίες, το οποίο και τοποθετήθηκε στο Πεδίον του Άρεως (12/10).
Και βλέποντας αυτήν την φωτογραφία ο Μάνος Βουλαρίνος, δεν μπορούσε να μην αναφέρει: “Ο ίδιος ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο κος Τασούλας, έκανε τα αποκαλυπτήρια του μνημείου, επιβεβαιώνοντας αυτούς που μιλούν με θαυμασμό για το χιούμορ του...”.
Και ήταν δίκαιο και έγινε πράξη, εάν αναλογιστούμε κάτι σχετικό και γενικό που είχε πει ο Κ. Σημίτης: “Αυτή είναι η Ελλάδα. Μικρομεσαία σε όλα τα επίπεδα, ακόμη και στον υπόκοσμο”.
Και αναζητώντας τις απαρχές της έμπνευσης της καλλιτέχνιδος Αγγέλικας Κοροβέση, το μυαλό των παλαιο-φιλεσίν, δεν μπορούσε να πάει αλλού, παρά στην “Εμμανουέλλα” (1974, Γαλλία του Ζυστ Ζαεκέν).
Και για την πολιτική προσέγγιση, Δημήτρης…
Το φαινόμενο…
Και η επιδραστικότητα της Τέιλορ Σουίφτ είναι κάτι το πρωτοφανές και μαζί της και της ποπ κουλτούρας.
Και ήταν αρκετό το εξώφυλλο του τελευταίου άλμπουμ της, “The Life of a Showgirl” και ένα τραγούδι του “The Fate of Ophelia”, για να αυξήσει ραγδαία την επισκεψιμότητα στο Hessische Landesmuseum του Βισμπάντεν, όπου εκτίθεται ο πίνακας “Οφηλία” του Γερμανού Φρίντριχ Χέιζερ (1900).
Ένας νατουραλιστικός πίνακας, που απεικονίζει την ηρωίδα του Σαίξπηρ ξαπλωμένη μέσα σε ένα ποτάμι λίγο πριν την βρει ο θάνατος.
Και εάν ο πίνακας του Χέιζερ είναι νατουραλιστικός, το εξώφυλλο της Σουίφτ είναι πανζουρλιστικό…
Με την Σουίφτ στην παγκόσμια οικονομία, με την Σουίφτ στα χρηματιστήρια, τώρα με την “Σουίφτ και στο Βισμπάντεν” που έγραψε και ο Σάκης Ιωαννίδης.
“Αστεροσκόπος”
Και την δεκαετία του 1980, μια εποχή που το κίνημα “New Age” άρχισε να κάνει την εμφάνισή του και στην χώρα μας, η παρετυμολογία της λέξης “άνθρωπος”, έκανε θραύση. Άνθρωπος, ο άνω θρώσκων τας οπάς, δηλαδή αυτός που έχει στραμμένα τα μάτια προς τα επάνω , δηλαδή προς τον ουρανό.
Rob Embury / 2025 CWAS “David Malin Awards” (Πηγή: Protagon.gr)
Και υπενθυμίζω, ότι το κίνημα “New Age”, ήταν ένα πνευματικό και πολιτιστικό κίνημα που εμφανίστηκε την δεκαετία του 1970 και του 1980 και συνδέεται με την αναζήτηση της προσωπικής μεταμόρφωσης και πνευματικής γνώσης.
Και ήταν η εποχή που οι περισσότεροι συνειδητοποίησαν ότι δεν μπορούσαν να δουν ουρανό.
Και ήταν η εποχή που το να μπορείς να βλέπεις τον έναστρο ουρανό, άρχισε να γίνεται όλο και δυσκολότερο. Τα έντονα φώτα της πόλης τον ακύρωναν.
Και εγώ στάθηκα τυχερός. Ποτέ δεν έχασα αυτήν την δυνατότητα. Και επηρεασμένος και από το mood της εποχής, είχα γράψει το κάτωθι.
Άνθρωπος
Άνω θρώσκω τας οπάς.
Καθώς τον ουρανό κοιτώ
ένα τίποτα είμαι εγώ.
Καθώς κοιτώ τον ουρανό
κι όμως μέρος του είμαι και γω.
Ευλάβεια γεμίζει την ψυχή,
Ευλάβεια Κοσμική…
.
Και σας διαβεβαιώ ότι δουλεύει καλύτερα, από έως και τις αυτοβλακείες που προτείνουν για αυτοβελτίωση οι life coaches, αυτοί οι νεο-γκουρού μιας τεράστιας εμπορικής επιχείρησης (είναι αυτοί που στην ακραία εκδοχή τους, προτείνουν στον Κουασιμόδο να πάει στον καθρέφτη και να δει τον Ωραίο Πρίγκιπα).
Και από τον ουρανό στην Γη...
Και οι “Άγγελοι” της Victoria’s Secret επέστρεψαν, έστω και εν μέρει καπελωμένοι από την “συμπεριληπτικότητα” της πολιτικορεκτίλας (15/10).
Και το κακό με τους επίγειους αγγέλους είναι ότι και αυτοί υπόκεινται της βαρυτικής δύναμης.
Και ως εκ τούτου, ο άνω εικονιζόμενο αγγελάκι Gigi Hadid, στο άνοιγμα του show, αναγκάστηκε να μεταφέρει τα φτερά της που ζύγιζαν 23 κιλά, λίγο λιγότερα από το μισό της βάρος (με ύψος 1.80, την υπολογίζω μεταξύ 55 και 60 κιλών, τα μοντέλα δεν αποκαλύπτουν το βάρος τους).
Realpolitik
Και ο όρος Realpolitik (Real Politik) στην εξωτερική πολίτικη, σημαίνει εφαρμογή πολιτικών και θέσεων που καθορίζονται από την ψυχρή, τετράγωνη λογική και τις επικρατούσες περιστάσεις και ανάγκες την δεδομένη στιγμή.
Και το δυστύχημα είναι, ότι στην χώρα του Υπαρκτού Ελληνισμού, μια χώρα όπου ο πολιτικό της θεσμικός χώρος είναι έρμαιο, λιγότερο ή περισσότερο, ενός διαιρετικού εθνικό-λαϊκισμού, η Realpolitik δεν ευτύχησε.
Και το αποτέλεσμα, η Ελλάδα να υποφέρει γενικώς από τεράστιο έλλειμμα ρεαλισμού σε όλους τους τομείς της πολιτικής.
Και χάθηκαν ευκαιρίες για ρύθμιση / επίλυση θεμάτων, θεμάτων τα οποία επανέρχονται επιδεινούμενα ή επιλύονται με επαχθέστερο τρόπο.
Και για παράδειγμα, το θέμα σχετικά με το όνομα της π.Γ.Δ.Μ.. Επί Γκλικόροφ, ο Κ. Μητσοτάκης είχε συμφωνήσει μαζί του στο όνομα Σλαβομακεδονία. Η μη ευόδωσή του, στο ιστορείν.
Και για το ιστορείν: Στο πλαίσιο αυτών των διαπραγματεύσεων για το “Μακεδονικό” ζήτημα, ο Αντώνης Σαμαράς, τότε υπουργός Εξωτερικών, υπέβαλε ένα δικό του σημείωμα 7 σημείων που διαφωνούσαν με την κυβερνητική γραμμή. Γεγονός που τότε (1993) οδήγησε στην πτώση της κυβέρνησης, καθώς ο Σαμαράς αποχώρησε από την Νέα Δημοκρατία και παραιτήθηκε από τη βουλευτική έδρα του.
Και σήμερα λουζόμαστε το όνομα Βόρεια Μακεδονία και αυτό τύποις. Μακεδονία την αποκαλούν και εμείς στα κάγκελα με τις ενστάσεις μας...
Και τα ίδια με το Κυπριακό. Από την επίλυση δια του Σχεδίου Ανάν (2004), το οποίο η Ελληνοκυπριακή πλευρά απέρριψε δια δημοψηφίσματος, μέχρι την αποχώρηση της από τις συνομιλίες στο Κραν Μοντανά. Σήμερα η συνέχιση αυτών των συνομιλιών παρουσιάζεται ως ζητούμενο, μετά την επιμονή της Τουρκίας για την επίλυση του Κυπριακού με την αναγνώριση 2 ανεξάρτητων κρατών.
Και όλα αυτά με τις ευλογίες των τότε Ελληνικών κυβερνήσεων.
Και σήμερα έχει δημιουργηθεί στα Ελληνοτουρκικά και Κυπριακά ένα σκηνικό δυνητικής εφαρμογής του πολιτικού ρεαλισμού.
Και αυτό, μετά την πρωτοβουλία Μητσοτάκη για “Πενταμερή”, μια κίνηση ενεργητικής διπλωματίας με την χώρα μας να θέτει πρώτη κάτι που ούτως ή άλλως θα μας απασχολήσει (18/10).
Και αναλυτικότερα η “Πενταμερής” αναφέρεται σε ένα Πολυμερές Σχήμα “5×5”, το οποίο θα περιλαμβάνει 5 χώρες (Ελλάδα, Κύπρο, Αίγυπτο, Τουρκία και Λιβύη ) και 5 θεματικές ενότητες συνεργασίας (μεταναστευτικό, προστασία του θαλασσίου περιβάλλοντος, συνδεσιμότητα, οριοθετήσεις θαλασσίων ζωνών, πολιτική προστασία).
Και αυτό, μετά τις δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας Χακάν Φιντάν, σε αναλυτική τηλεοπτική του συνέντευξη για τα ελληνοτουρκικά,, αλλά και σχετικά με την συμμετοχή της Τουρκίας στο SAFE (18/10).
Και σημείωσε χαρακτηριστικά: “Εγώ δεν αποδέχομαι τα 12 μίλια, εσύ δεν αποδέχεσαι τα 6 μίλια, αυτά μπορούν να συζητηθούν… σε ορισμένα σημεία… αυτά συζητήθηκαν με τις διερευνητικές επαφές, προχώρησαν σε κάποια σημεία. Το πρόβλημα στο Αιγαίο δεν είναι πρόβλημα το οποίο δεν μπορεί να επιλυθεί”.
Και αυτό, διότι μετά την εκλογή του Τουφάν Ερχιουρμάν στην ηγεσία των Τουρκοκυπρίων, με μεγάλη πλειοψηφία (62,76%), από τον 1ο γύρο των εκλογών, καταγράφοντας ιστορική και μεγάλη νίκη έναντι του εκλεκτού της Τουρκίας Ερσίν Τατάρ, ανοίγει αναπάντεχα μια πιθανότητα για επανένωση της Κύπρου μέσω ομοσπονδίας (19/10).
Και είναι αληθές ότι σε τακτά διαστήματα οι Τουρκοκύπριοι εκδήλωναν την στήριξή τους προς την επίλυση του Κυπριακού με βάση την διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία, θέτοντας προ των ευθυνών τους την κυβέρνηση της Κύπρου, την Ελλάδα και την Τουρκία. Τα τελευταία χρόνια, η προοπτική τέτοιας λύσης φαινόταν αδύνατη, καθώς η Τουρκία και οι εκλεκτοί της στα Κατεχόμενα πίεζαν για διχοτόμηση, με 2 ανεξάρτητα κράτη στο νησί Και αυτό ενάντια σε αποφάσεις και ψηφίσματα του ΟΗΕ και ενάντια στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων που διεξάγονται εδώ και δεκαετίες.
Και επανερχόμενος στα Ελληνοτουρκικά και την επέκταση των χωρικών υδάτων στο Αιγαίο, θέλω να επισημάνω ότι το δυνητικό δικαίωμα της επέκτασής των στα 12 μίλια, παρουσιάζεται έως και αδύνατον.
Και αυτό διότι στην εφαρμογή του δημιουργεί αντικειμενικά προβλήματα στην ελεύθερη ναυσιπλοΐα, λόγω των ιδιομορφιών του Αιγαίου και ως εκ τούτου συναντά και την αντίδραση της διεθνούς κοινότητας.
Και σε αυτό προσθέστε ότι Σημίτης μετά την κρίση των Ιμίων στην συμφωνία της Μαδρίτης αποδέχθηκε ότι η Τουρκιά ως παράκτια χώρα έχει ζωτικά συμφέροντα στο Αιγαίο (8/7/1997).
Και τι μένει; Επιτέλους μια ισχυρή πολιτική βούληση ικανή να αντισταθεί στην κατάρα του διαιρετικού εθνικό-λαϊκισμού και να επιδιώξει κάτι δυνητικώς αποδεκτό και από την Τουρκία στην συγκεκριμένη συγκυρία. Δηλαδή την εναρμόνιση εναέριων και θαλασσίων συνόρων. Δηλαδή, την επέκταση των χωρικών υδάτων της Ελλάδος στο Αιγαίο στα 10 μίλια.
Και να θυμάστε, στον καλό συμβιβασμό όλοι (πρέπει να) είναι δυσαρεστημένοι.
Και εδώ, σας αφήνω να αναλογιστείτε τα θετικά μιας τέτοιας συμφωνίας...
Και πρέπει επίσης να προσθέσουμε σχετικά με τον Πολιτικό Ρεαλισμό (Realpolitik), ότι στην ακραία εκδοχή του, παρουσιάζεται να ξεπερνά και κάθε ηθικό φραγμό.
Και κάτι τέτοιο παρουσιάζεται να διαδραματίζεται στην περιοχή μας.
Και αναφέρομαι στο γεγονός, ότι Ευρωπαίοι ηγέτες παρελαύνουν από την Άγκυρα, ο ένας μετά τον άλλον, έτοιμοι να της δώσουν γη και ύδωρ, αδιαφορώντας, όχι μόνο για την απειλή πολέμου κατά της Ελλάδος, αλλά και για την διαρκή διολίσθηση του πάλαι ποτέ “ιερού δισκοπότηρου” της Ευρώπης, που δεν είναι άλλο από το Κράτος Δικαίου (αναφέρομαι στις χώρες Αγγλία, Ισπανία, Γερμανία και Ιταλία)
Και κάτι πιο συγκεκριμένο. Στις 27/10 ο Άγγλος πρωθυπουργός Στάρμερ συναντήθηκε με τον Ερντοράν και στις 30/10 ακολουθεί ο της Γερμανίας Μερτς.
Και αυτό, ενώ δεν πέρασαν ούτε λίγα 24ωρα από την στιγμή που συνελήφθη ο ιδιοκτήτης αντιπολιτευόμενου τηλεοπτικού δικτύου στην Τουρκία, με τις κατηγορίες της κατασκοπείας και της συνεργασίας με τον φυλακισμένο Εκρέμ Ιμάμογλου, πρώην με εντολή Ερντοράν, Δημάρχου της Κωνσταντινούπολης και υποψηφίου για την προεδρία του ΛΡΚ.
Και το χαρακτηριστικότερο είναι, ότι η επίσκεψη Στάρμερ στην Τουρκία, συνέπεσε με το νέο ένταλμα σύλληψης του Εκρέμ Ιμάμογλου, για εμπλοκή του σε “κατασκοπεία”.
Και ο Στάρμερ, και βεβαίως δεν έκανε καμία σχετική μνεία, αλλά περιχαρής δήλωσε ότι εξασφάλισε την διατήρηση 20.000 θέσεων εργασίας σε όλη την Αγγλία για τα επόμενα 10 χρόνια, αναφερόμενος στην συμφωνία πώλησης στην Τουρκία 20 αεροπλάνων Eurofighter.
Και σε αυτά προσθέστε, ότι η Τουρκία έχει προβεί στην αγορά και διάσωση πολλών προβληματικών επιχειρήσεων στην Αγγλία, στην δε Τουρκία δραστηριοποιούνται 8.000 περίπου γερμανικές επιχειρήσεις.
Και για την τιμήν των όπλων, μπορεί ο Μερτς κατά την επίσκεψή του στην Τουρκία (30/10) να αναφέρθηκε στα “Κριτηρία της Κοπεγχάγης”, αλλά κατά τα άλλα, όλα καλά...
Και το μόνο που τους απέμεινε είναι η υποκρισία.
Και ενώ εντός, φωνασκούν για τον Όρμπαν, εκτός, στην μούγκα για τον Ερντοράν...
Η επέτειος της 28ης Οκτωβρίου
Η “τριγωνοποίηση” του πολιτικού καιροσκοπισμού…
Πατήρ, ο Σαμαράς. Υιός ο Νήπιος (Τσίπρας). Και Άγιο Πνεύμα η εξωστρεφώς πενθούσα Καρυστιανού.
Άννα Μπολέυν
Και στις 23/10, ο βασιλιάς Κάρολος Γ΄, έγινε ο πρώτος Βρετανός μονάρχης που προσευχήθηκε δημόσια με έναν πάπα μετά το Αγγλικανικό Σχίσμα τον 16ο αιώνα, στην διάρκεια Οικουμενικής Λειτουργίας στην Καπέλα Σιξτίνα ,της οποίας και χοροστάτησε ο Πάπας Λέων ΙΔ΄.
Και εάν πάμε πίσω στο 1534 και αναζητήσουμε τα αίτια του σχίσματος του Ερρίκου Η΄ με την Ρώμη και την γέννηση του Αγγλικανισμού, θα συναντήσουμε μια τραγική φυσιογνωμία, την Άννα Μπολέυν.
Και οι αιτίες του σχίσματος ήταν πολιτικές. Ο βασιλιάς Ερρίκος Η΄, είχε ανάγκη από αρσενικό διάδοχο (τότε δεν ήταν αποδεκτό γυναίκα στον θρόνο) και η σύζυγός του, η Αικατερίνη της Αραγωνίας είχε φτάσει σε ηλικία στην οποία γέννηση διαδόχου φαινόταν απίθανη. Ο βασιλιάς έκανε αίτηση στον Πάπα να ακυρώσει το γάμο του για να μπορέσει να ξαναπαντρευτεί με την Άννα Μπολέυν, αλλά ο Πάπας δεν μπορούσε επειδή δεν επιτρεπόταν η διάλυση του γάμου. Σε αυτό προσθέστε και το ότι ο ανιψιός της Αικατερίνης, ο Αυτοκράτορας Κάρολος Ε΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, είχε μόλις καταλάβει την Ρώμη και δεν το επέτρεπε.
Και τον Ιούνιο του 1533, η Μπολέυν στέφθηκε βασίλισσα της Αγγλίας και τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς έφερε στον κόσμο την μοναχοκόρη της Ελισάβετ, που έμελλε να γίνει η θρυλική Ελισάβετ η Α΄ (να σημειώσουμε, ότι ο Ερρίκος Η΄, ο διασημότερος βασιλιάς της Αγγλίας τελικώς παντρεύτηκε 6 φορές στην αδιάκοπη αναζήτηση του για έναν άρρενα διάδοχο και διάδοχο δεν είδε).
Και το τραγικό της ιστορίας είναι ότι 3 χρόνια μετά τον γάμο, η Μπολέυν φυλακίστηκε στον Πύργο του Λονδίνου (2 Μαΐου 1536), κατηγορούμενη για μοιχεία. Στην δίκη της, αναφέρθηκε ότι δεν μπορούσε να ελέγξει τις “σαρκικές επιθυμίες” της. Αντέκρουσε τις κατηγορίες, αλλά κρίθηκε ένοχη για προδοσία και καταδικάστηκε σε θάνατο στην πυρά ή με αποκεφαλισμό, “προς τέρψιν του Βασιλιά”.
Και οι περισσότεροι ιστορικοί συμφωνούν ότι οι κατηγορίες ήταν ψευδείς. Και το μόνο “έγκλημά της” ήταν η “αποτυχία της να δώσει” στον Ερρίκο Η' έναν γιο.
Και διαφοροποιούμενη η ιστορικός Τρέισι Μπόρμαν, υποστηρίζει ότι καθοριστικό ρόλο έπαιξε η έντονη προσωπικότητα της Μπολέυν: “Η Αν ήταν εξαιρετική. Μια μοντέρνα γυναίκα. Είχε άποψη, ήταν θαρραλέα, δυναμική και οξύθυμη, είχε εξαιρετική εκπαίδευση: χαρακτηριστικά που στην αρχή γοήτευσαν τον Ερρίκο, ο οποίος δεν είχε γνωρίσει καμία άλλη σαν κι αυτή. Η Αν ξεχώρισε στην αγγλική αυλή. Αλλά τα ίδια πράγματα που αρχικά προσέλκυσαν τον Ερρίκο, ήταν αυτά που τον απώθησαν μετά τον γάμο. Και κυρίως δεν ήθελε η Αν να διαφωνεί μαζί του και να έχει δικές της απόψεις”.
Και τελικώς η Μπολέυν αποκεφαλίστηκε στις 17 Μαΐου του 1536.
Το πολυπολιτισμικό μοντέλο…
Στην κεφαλή το άκρον άωτον της σαρίας, στον τράχηλο ο ζυγός της μπουρζουαζίας, στο μπούστο η Κιμ Καρντάσιαν (REUTERS/Mario Anzuoni Πηγή: Protagon.gr )
TEXT το σκιτσογραφικόν
Σαν επιδόρπιο
“The Life of a Showgirl”
“The Life of a Showgirl”, ο τίτλος του νέου άλμπουμ της Τέιλορ Σουίφτ, μεταφέρει τους ακροατές του στα παρασκήνια ενός λαμπερού όσο και μυστηριώδους κόσμου. Κυκλοφόρησε στις 3 Οκτωβρίου, υποσχόμενο να αποκαλύψει την “όμορφη”, “εκστατική” αλλά και “τρομακτική” ζωή των κοριτσιών της showbiz.
Και εγώ ως φιλεσίν υπόσχομαι ότι όλα αυτά θα τα δείτε, εάν παρακολουθήσετε την για μένα εξαιρετική ταινία του Πώλ Βερχόβεν “Showgirls” (1995, ΗΠΑ).
Και για να εξάρω το ενδιαφέρον σας, παραθέτω ένα “κοντινό” της πρωταγωνίστριας ηθοποιού
Elizabeth Berkley.
.jfif)
Και μια ...ματιά στο παρελθόν.
Και το εξτραδάκι...
“Το χειμώνα ετούτο” (1983)
Τον χειμώνα ετούτο
άμα τον πηδήσαμε,
για άλλα δέκα χρόνια
άιντε καθαρίσαμε...
Seedrinker
