Ε.Κ.Τ.Ο.Σ.: Ιουλίου 2025

Η θερινή ραστώνη, γαρ…

Επίλογος

“Η αλήθεια είναι κανόνας στο γράψιμο,

όχι στην ζωή” Ανί Ερνό.

TEXT

* ΟΠΕΚΕΠΕ: Από τις τελευταίες εκφάνσεις της πασοκικής νοοτροπίας. Και οι νοοτροπίες δύσκολα ξεριζώνονται, διότι εδράζονται στο θυμικό.

*ΟΠΕΚΕΠΕ: Και η διαφθορά είναι το “προπατορικό αμάρτημα” της ΚΑΠ, διότι συνεχίζει να μοιράζει δισεκατομμύρια με βάση τυπικά και γραφειοκρατικά κριτήρια, δηλαδή χωρίς πραγματική σύνδεση με την παραγωγική αποτελεσματικότητα.

* ΟΠΕΚΕΠΕ: Και μετονόμασαν την ΚΑΠ σε Κοινό Αγροτικό Παρά και βούτηξαν μέσα…

* ΟΠΕΚΕΠΕ: Και μακάρι στην Ελλάδα να παρατηρούνταν δημογραφική έκρηξη, ανάλογη με αυτήν των αιγοπροβάτων στην Κρήτη…

* ΟΠΕΚΕΠΕ: Και “ελαιο-κωμικό”...

* ΟΠΕΠΕΚΕ: Και μόνο οι της αντιπολίτευσης πέφτουν από τα σύννεφα, όλοι οι άλλοι γνώριζαν...

* ΟΠΕΚΕΠΕ: Και ο σταλινικός Κουτσούμπας υποδυόμενος αριστοφανικό ήρωα, ξεστόμισε: “Πας τις λαχών αρχίδιον, είτα βούλεται αρπάσαι τι…” (Μόλις κάποιος πάρει την παραμικρή εξουσία, αυτό που αμέσως μετά επιδιώκει είναι να αρπάξει κάτι…)

* ΟΠΕΚΕΠΕ: Και το (εγχώριο) πρόβλημα εδώ και πάντα, είναι να μην θυμώσουν οι ψηφοφόροι που ανακαλύπτουν ότι δεν είναι στα κόλπα. (Πηγή: Protagon.gr)

* ΟΠΕΚΕΠΕ: Και ελπίζω να ισχύει: Το πιο βαθύ σκοτάδι, είναι λίγο πριν την αυγή…

* “Ξέρεις ποιος είμαι εγώ;” διερωτώνται άπαντες. Μια μαριονέτα στα χέρια των πιο αναξιοπρεπών εκ των πολιτών, ίσως είναι η απάντηση. (Πηγή: Protagon.gr)

* Και για να μην ξεχνάμε: Στις 18 Ιουλίου 2015, ανέλαβε την θέση του υφυπουργού Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης ο Παύλος. Ποιος Παύλος; Ο Χαϊκάλης ντε...

* Κριστίν Λαγκάρντ: Και “νέο τύπο συστημικού κινδύνου”, έχει αποκαλέσει τις κλιματικές και περιβαλλοντικές απειλές.

*Διονύσης Σαββόπουλος: “Επρεπε να γίνω 80 χρονών για να με φωνάξουνε στο Rock Wave. Είμαι σαν το στιχάκι του Ιαν Άντερσον. Γέρος για ροκ, μα για τον θάνατο μικρό παιδάκι”.

* Οι σκέψεις μας με τον Φάμελλο, που βλέπει τον άλλον να του διαλύει το κόμμα, λεπτό προς λεπτό. (Πηγή: Protagon.gr)

* Και τι βλέπεις τις τελευταίες εβδομάδες; Συμπτώσεις επί συμπτώσεων συμβατών με την επιχείρηση πολιτικής αναβάπτισης του Νηπίου (Τσίπρα).

* Rebranding Τσίπρα: Θα πρέπει να είναι τεράστια η απόγνωση των αντιπάλων του Μητσοτάκη, για να επιχειρούν να τον “ξαναστήσουν” ως λύση…

* Καλ(κ)οκαίρι 2015: Τότε που ο Μπαρουφάκης (έτσι τον μετονόμασα) σχεδίαζε την επιστροφή στην δραχμή και την πληρωμή μισθών και συντάξεων σε ΙOU.

* Και να γνωρίζετε, οι ορδές των μεταναστών που παλεύουν να περάσουν τα ευρωπαϊκά σύνορα από την Αφρική μέσω Λιβύης δεν αλλάζουν χώρα. Πλανήτη αλλάζουν…

* Και ο Τραμπ “την έπαθε” σαν τον βοσκό που φώναζε “λύκος”. Οι αγορές προς το παρόν γραφούν στα αρχ.δ.α τους, τις δασμολογικές απειλές του.

* Και η Ελλάδα αυτήν τη στιγμή ζει έναν ασύμμετρο πόλεμο. Οι κλάψες της αντιπολίτευσης και των διαφόρων οργανώσεων που ψάχνουν δυστυχισμένους για να δικαιολογήσουν την ύπαρξή τους, δεν περνάν πλέον. Αυτόβλακες αντιλαβού;

* Για την Αριστερά η παράνομη μετανάστευση είναι δικαίωμα, όπως οι καταλήψεις στα πανεπιστήμια.

* Τα φασισταριά: Το 2015 η “Χρυσή Αυγή”, το 2025 ο “Ρουβίκωνας”

* Και το δυστύχημα με τους Δρούζους της Συρίας, είναι ότι δεν είναι Παλαιστίνιοι. Και μόκο η Ευρώπη για την σφαγή τους από τους τζιχαντιστές του Τζο(γκ)λάνι.

* Και το 112, είναι το διαρκές μνημόσυνο για το ολοκαύτωμα στο Μάτι.

* Για όνομα του ~~θεού~~ νερού…

* Όσοι επιζήσουμε του καύσωνα θα μας αποτελειώσουν οι λογαριασμοί του ηλεκτρικού. (Πηγή: Protagon.gr)

Το παραφύση…

Και πριν 10 χρόνια, στις 5/7/2015, η Παραφύση (έτσι είχα μετονομάσει, από τότε, την συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ), διεξήγαγε ένα παραφύση δημοψήφισμα και όσον αφορά τα ερωτήματα του, τα οποία ήταν “νεφελώδη” και όσον αφορά τα διαδικαστικά, με υποκρυπτόμενη επιδίωξη, την έξοδό μας από την Ε.Ε.

Και θα μπορούσε να μετονομαστεί και σε “σουρεαλιστικό” δημοψήφισμα, διότι το κείμενο του ψηφοδελτίου, όπως εύκολα διαπιστώνεται, ήταν ακατάληπτο και αλλοπρόσαλλο και το ερώτημα παραπλανητικό και πλαστό, με σκοπό να συσκοτίζει και να παγιδεύει την έκφραση της λαϊκής ετυμηγορίας.

Και με “κερασάκι”, πρώτο το ΌΧΙ...

Και θα μπορούσε να μετονομαστεί και σε δημοψήφισμα “express”. Προκηρύχθηκε από τον Νήπιο (μετονομασία του Τσίπρα) στις 27 Ιουνίου 2015, εγκρίθηκε από τη Βουλή των Ελλήνων στις 28 Ιουνίου και διεξήχθη μία εβδομάδα αργότερα, στις 5 Ιουλίου.

Και θα μπορούσε να μετονομαστεί και σε δημοψήφισμα της “αυτοβλακείας”, διότι στο ερώτημα εάν θα πρέπει να γίνει αποδεκτό το σχέδιο συμφωνίας των 3 θεσμών, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, που προτάθηκε στην Ελλάδα στις 25 Ιουνίου, οι αυτόβλακες το απέρριψαν με ποσοστό 61,31% (συμμετοχή 62,15 %. Άκυρα/Λευκά, 5,80 %. 61,31 % ΟΧΙ /Δεν εγκρίνεται και 38,69 % ΝΑΙ / εγκρίνεται).

Και οι αυτόβλακες πανηγύριζαν ολονυχτίς στο Σύνταγμα.

Και μια βουβή κραυγή απογνωσης, αυτή των πολιτών, ακούστηκε σε όλη την χώρα.

Και όποιος δεν το βίωσε, δεν μπορεί να το καταλάβει

Και θα μπορούσε να μετονομαστεί και σε δημοψήφισμα της “kolotubas”.

Και αυτό διότι μέσα σε μια μέρα το ΟΧΙ έγινε ΝΑΙ.

Και αυτό διότι στην πρώτη του δήλωση μετά το αποτέλεσμα, ο Νήπιος είχε πει: “Η εντολή που μου δώσατε, δεν είναι εντολή ρήξης αλλά εντολή διαπραγμάτευσης”.

Και η κωλοτούμπα αυτή του Νηπίου, έγινε πασίγνωστη και στο εξωτερικό, γεγονός που οδήγησε και στην αναγνώριση της λέξης ως συνώνυμο της λέξης υπαναχώρηση, εξ ου και η γραφή της εις την λατινικήν αλφάβητο.

Και συνοψίζοντας: Η πορεία προς το δημοψήφισμα συνιστούσε την κορύφωση του αντιμνημονιακού αγώνα που ένωσε ετερόκλητες δυνάμεις στο ίδιο κίνημα από το 2010 έως το 2015. Ο διχασμός διαπερνά ολόκληρη την ελληνική κοινωνία, οι πολιτικοί παίρνουν θέση, οι δημοσκοπήσεις αστοχούν και το αποτέλεσμα είναι καθαρό. Πανηγυρίζεται στο Σύνταγμα, αλλά την Ιστορία τελικά,ο καλός θεός της Ελλάδος την γράφει αλλιώς…

Και όντως, ο Θεός της Ελλάδος είναι μεγάλος.

Και ως πολύχρονος, ενθυμούμαι εκείνη την αξέχαστη γελοιογραφία του μακαρίτη Βασίλη Χριστοδούλου, που έστελνε μηνύματα στην χούντα, με τη λύρα ενός κρητικού μαντιναδόρου και δημοσιεύτηκε στην “ΒΡΑΔΥΝΗ” της 31ης Ιουλίου 1973.

Και σάρκαζε με μοναδικό και γενναίο τρόπο το προηγηθέν δημοψήφισμα της 29ης Ιουλίου 1973. Και ήταν ένα δημοψήφισμα που διενεργήθηκε από την χούντα των συνταγματαρχών, για να εγκριθεί η συνταγματική αλλαγή του πολιτεύματος σε Προεδρική Δημοκρατία, με τον Γεώργιο Παπαδόπουλο ως Προέδρο, με ταυτόχρονη κατάργηση της Μοναρχίας.

Και προσέξτε, οι Έλληνες κλίθηκαν “ελευθέρως” όπως προπαγάνδιζε η Χούντα, να αποφασίσουν με ένα ΝΑΙ ή ένα ΟΧΙ εάν αποδέχονται το σχέδιο Συντάγματος, που τους παρουσίασε .

Και από αυτήν την “ελεύθερη επιλογή” αποκλείστηκαν οι πολιτικοί κρατούμενοι. Οι λοιποί ψηφοφόροι έπρεπε να επιλέξουν, σε στρατοκρατούμενο εκλογικό περιβάλλον, το ψηφοδέλτιο της “ελεύθερης επιλογής” τους.

Και προσέξτε, τα ψηφοδέλτια του ΝΑΙ και του ΟΧΙ, ήταν τοποθετημένα σε απόσταση μεταξύ τους και έπρεπε οι ίδιοι οι ψηφοφόροι να πάρουν το επιλεχθέν από τον πάγκο, γεγονός που τους “κάρφωνε” αρμοδίως.

Και οι ψηφοφόροι, φοβούμενοι ότι θα “καρφωθούν” διασχίζοντας την απόσταση από το ΝΑΙ ίσαμε το ΟΧΙ, επέλεγαν το κοντινότερο ΝΑΙ για την κάλπη.

Και ω του θαύματος, το βράδυ από την κάλπη βγαίνουν τα ΝΑΙ σε ποσοστό 92,2%.

Και επανερχόμενος στο δημοψήφισμα της Παραφύση (5/7/1015), επισημαίνω:

Και ήταν τότε που οι Πολίτες του ΝΑΙ, απεκλήθησαν “ΝΑΙκηδες”, παραπομπή στο “νενέκος”, συνώνυμο του προδότη.

Και ήταν τότε που το αντίστοιχο κίνημα, αποκλήθηκε “κίνημα της γραβάτας”, παραπομπή στους “καταραμένους από την Αριστερά Αστούς”.

Και ήταν τότε που η ΕΣΗΕΑ επέβαλε ποινές επίπληξης στους παρουσιαστές του Mega, Μαρία Σαράφογλου, Όλγα Τρέμη και Μανώλη Καψή (στο παρατρίχα την γλίτωσε ο Γιάννης Πρετεντέρης) για παράβαση της δεοντολογίας, δηλαδή διότι υποστήριξαν το ΝΑΙ.

Και ήταν τότε που ο Νήπιος (Τσίπρας) συγκυβερνούσε με τον Χαϊκάλη, τον Καμμένο και τα λοιπά φρούτα των ΑΝΕΛ και ταυτόχρονα, κατηγορούσε τον Κυριάκο Μητσοτάκη για ακροδεξιό.

Και τα αναφέρω αυτά διότι όπως λέει και ο Στέλιος Ράμφος, ζούμε στην χώρα του “οιονεί παρόντος”, δηλαδή με καθόλου μνήμη, άρα και μέλλον.

Και όπως επισημαίνει και ο Γιάννης Ανδρουλιδάκης δεν πρέπει να ξεχνάμε “την εικόνα ενός αξιοθρήνητου τεντιμπόι που φώναζε ότι θα αλλάξει τον κόσμο και μόλις του δόθηκε η ευκαιρία να πει τι εννοεί άρχισε να παρακαλά τον κόσμο να μείνει όπως είναι”.

Και αναφερόμαστε σε μια εικόνα που πρέπει κυνηγά την Αριστερά και να τρομάζει κάθε πολίτη σαν κατάρα κακιάς μάγισσας.

Και παρόλα αυτά, ο Νήπιος επιχειρεί πολιτικό rebranding με την συνδρομή και του Ανάξιου, για να επανακάμψει ( Ανάξιο έχω μετονομάσει τον Προκόπη Παυλόπουλο, από ευγένεια, για να μην τον αποκαλώ “πολιτική γλίτσα”).

Τελευταίο επεισόδιο του rebranding, αυτό με τα πρακτικά της κρίσιμης συνεδρίασης των πολιτικών αρχηγών υπό την προεδρία του Ανάξιου, μετά το δημοψήφισμα (6/7/2015).

* Και “ Σε εκείνα τα όμορφα ξεδιαλεγμένα ανυπόγραφα πρακτικά της συνόδου των πολιτικών αρχηγών, όλα τα διαβάσαμε εκτός από το βασικότερο σημείο της συνεδρίασης. Αυτό όπου οι υπόλοιποι αρχηγοί είπαν στον Τσίπρα «εντάξει, θα ψηφίσουμε το μνημόνιό σου για να σώσουμε τη χώρα αφού οι δικοί σου βουλευτές δεν το ψηφίζουν, αλλά κι εσύ μας βεβαιώνεις ότι δεν θα πας σε εκλογές;» Και εκείνον να απαντά με το χέρι στην καρδιά «σας βεβαιώνω». Έστησε κάλπες αμέσως μετά την ψήφιση, με σύνθημα «είτε τους τελειώνουμε είτε μας τελειώνουν».

Και αξιολογώντας αυτή την πράξη του Τσίπρα, η αείμνηστη Φώφη Γεννηματά είχε πει το περίφημο «στον Τσίπρα δίνεις το χέρι και το παίρνεις πίσω με δύο δάχτυλα λιγότερα».

Και ο Ευάγγελος Βενιζέλος, αντί άλλης απάντησης σε όλη αυτή την αισχρή επαναδιατύπωση της ιστορίας του ’15, έδωσε στη δημοσιότητα μια συνέντευξη του στο Mega, στις 6 Ιουλίου 2016, με αφορμή το βιβλίο του καθηγητή Γκάλμπρεϊθ «Καλώς ήλθατε στη μαρτυρική αρένα», που είχε κυκλοφορήσει τότε.

Και ο Γκάλμπρεϊθ, στην ίδια ομάδα με τον Βαρουφάκη ήταν και στο βιβλίο του αποκάλυπτε το περίφημο Plan X, που με εντολή Τσίπρα είχαν επεξεργαστεί, για την επόμενη μέρα της εξόδου της Ελλάδας από τη ζώνη του ευρώ. Για να μην ξεχνιόμαστε, το Plan X περιλάμβανε τα ακόλουθα: Κήρυξη κατάστασης έκτακτης ανάγκης, άμεση εθνικοποίηση της Τράπεζας της Ελλάδος, επαναπροσδιορισμό των καταθέσεων σε Νέα Δραχμή, μέτρα για την εγγύηση της δημόσιας τάξης και ασφάλειας, επιστράτευση των δημοσίων υπαλλήλων και εγγύηση της εσωτερικής ομαλότητας από τις Ένοπλες Δυνάμεις. Επίσης, για την αποτροπή συμψηφισμού των καταθέσεων με τον ELA, οι τράπεζες θα εθνικοποιούνταν αμέσως, θα ανακεφαλαιοποιούνταν σε Νέα Δραχμή και θα παρέμεναν κλειστές για απροσδιόριστο χρονικό διάστημα, μέχρι τη μετατροπή του νομίσματος. Για την κάλυψη μισθών και συντάξεων θα έπρεπε να εκτυπωθούν άμεσα υποσχετικές. Ο Γκάλμπρεϊθ, μάλιστα, εξέφραζε την απογοήτευσή του που αυτό το τόσο καλά μελετημένο σχέδιο τελικά δεν εφαρμόστηκε!” (Δημήτρης Ευθυμάκης).

Και αυτά για να μην μας λένε σήμερα ο Νήπιος και ο Ανάξιος ότι ουδέποτε υπήρξε σκέψη των συριζαίων να φύγει η χώρα από την Ε.Ε. Ολόκληρο ντοσιέ-manual είχαν στα χέρια τους. Απλώς κώλωσαν… και ευτυχώς. Αντιλαβού;

Και 10 χρόνια μετά, η χώρα βρίσκεται μακριά από εκείνες τις εφιαλτικές ημέρες, αλλά δεν έχει απαλλαγεί ούτε από τους λαϊκιστές ούτε γύρισε οριστικά σελίδα στις πολιτικές παθογένειες που προετοίμασαν την χρεοκοπία.

Και το ξανά επαναλαμβάνω, δηλαδή από την νοοτροπία ΠΑΣΟΚ, γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε “ότι το ΠΑΣΟΚ δεν είναι κόμμα, είναι η ίδια η χώρα”.

Και προς απόδειξη θα υπενθυμίσω την κορυφαία φράση του Ανδρέα Παπανδρέου, μνημείο διαφθοράς που συμπυκνώνει εννοιολογικά την νοοτροπία ΠΑΣΟΚ : “Είπαμε να κάνει ένα δωράκι στον εαυτό του, αλλά όχι και πεντακόσια εκατομμύρια”. Δραχμές είχαμε τότε και αφορούσε τον τότε πρόεδρο και γενικό διευθυντή της ΔΕΗ Δημήτρη Μαυράκη.

Και ακόμη υπάρχουν αυτόβλακες που πιστεύουν ότι πιο σημαντικός ηγέτης (leader), ήταν ο Ανδρέας διότι “μετασχημάτισε” την Ελληνική κοινωνία.

Και όταν αναφερόμαστε στον παπανδρεϊκό μετασχηματισμό, οι μη εθελοτυφλούντες, αναφέρονται στην μετά το 1981 μετατροπή της ευρύτερης δημοσιοϋπαλληλίας στην προτιμώμενη επαγγελματική επιλογή της πλειοψηφίας των Ελλήνων και κατά 2ον, στην “κανονικοποίηση” της διαφθοράς. Επιτέλους αντιλαβού;

Και ευτυχώς για την χώρα που σήμερα υπάρχει ο Μητσοτάκης των παιδεραστών, των υποκλοπών, του ξυλολίου και τελευταίως και των αιγοπροβάτων…

Παράρτημα:

Και το 2011, ήμουν υπέρ ενός αναλόγου δημοψηφίσματος που είχε προτείνει ο Γιώργος Παπανδρέου, το οποίο και απερρίφθη από το ΠΑΣΟΚ με προεξάρχοντα τον αριβίστα Ευάγγελο Βενιζέλο. Πρόταση που οδήγησε τελικά, με “κομψό” δεν λέω τρόπο, στην εκπαραθύρωση του Παπανδρέου από την προεδρία του ΠΑΣΟΚ.

Και τότε ισχυριζόμουν ότι με τον έναν ή άλλο τρόπο θα το “λουστούμε” αυτό το δημοψήφισμα.

Και έλεγα, ας το λουστούμε τώρα που το γενικό κλίμα είναι υπέρ της παραμονής μας στην Ε.Ε., αργότερα δεν ξέρουμε. Και ίδωμεν...

ΟΠΕΚΕΠΕ plus...

* “Η υπόθεση δεν προκαλεί έκπληξη. Τέτοιου τύπου επιχειρήσεις είναι κοινό μυστικό, είτε αφορούν αιγοπρόβατα είτε τραπεζοκαθίσματα. Διότι δεν εμπλέκονται σ’ αυτήν τίποτε καταχθόνιοι τύποι που οργανώνουν τις δραστηριότητές τους από τίποτε σκοτεινά υπόγεια. Εμπλέκονται αυτό που λέμε «κανονικοί άνθρωποι». Αγρότες απόφοιτοι της μέσης εκπαίδευσης, στελέχη της διοίκησης που έχουν βγει απ’ το πανεπιστήμιο, έως και πολιτικοί απ’ αυτούς που ψηφίζουμε για να φτιάξουν νόμους που οι ίδιοι δεν τηρούν. Άνθρωποι κανονικοί, εργαζόμενοι, οικογενειάρχες, και πάνω απ’ όλα δημοκράτες. Γι’ αυτό και η λέξη «σκάνδαλο», με όσο μεγάλα γράμματα κι αν την γράψεις, όσο κι αν τη φωνάξεις, δεν εντυπωσιάζει πια κανέναν. Είναι μέρος της κανονικότητάς μας. Το παράδοξο είναι ότι για να τα οργανώσεις όλ’ αυτά απαιτείται πολλή δουλειά. Χρειάζονται δημόσιες σχέσεις, επαφές, ευρηματικότητα, συναλλαγές, υποθέτω δε και κάποιο αρχικό κεφάλαιο. Κοινώς απαιτείται κόπος και χρόνος. Ευλόγως θα μπορούσες να αναρωτηθείς πώς θα ήταν η χώρα εάν όλο αυτό το κοινωνικό κεφάλαιο δεν σπαταλιόταν για να εισπράττεις ανύπαρκτη αξία αλλά το επένδυαν όλοι αυτοί οι κανονικοί άνθρωποι για να παράγουν αξία, η οποία με τη σειρά της θα παρήγε υπεραξία. Τότε θα μπορούσες να μιλήσεις για ανάπτυξη, κάτι που προς το παρόν παραμένει μια φαντασίωση, την οποία τη μοιραζόμαστε όλοι μαζί καταναλώνοντας όλο και περισσότερα αντικαταθλιπτικά.” (Τάκης Θεοδωρόπουλος)

Και τα ανωτέρω περιγράφουν παραστατικά αυτό που αποκαλείται ιδιοπροσωπεία και ειδικότερα την Ελληνικήν. Δηλαδή την ικανότητα των Ελλήνων να προσαρμόζουν την επιχειρηματικότητα στην δική τους πραγματικότητα. Αλληλούια.

Και έτσι για να στανιάρουμε: Μια φωτογραφία από πραγματικά πρόβατα, που βόσκουν τίμιο χορτάρι σε πραγματικό βοσκοτόπι, εκεί στο Αϊντάχο (ΗΠΑ).

Σιγουράκι το γέλιο…

* “Απίστευτο κι όμως αληθινό. Στην παράγραφο 7 του άρθρου 16 του νέου ΚΟΚ αναφέρεται ότι «οι οδηγοί οχημάτων οφείλουν να συμπεριφέρονται με ευγένεια στους πεζούς και στους άλλους οδηγούς». Αλλιώς κινδυνεύουν με διάφορα πρόστιμα και ποινές. Όταν το διάβασα δεν πίστευα στα μάτια μου. Πώς είναι δυνατόν να προβλέπεται κάτι τόσο κοινό και τόσο προφανές; Πώς είναι δυνατόν κάποιος να σκέφτηκε ότι ενδέχεται Έλληνας οδηγός να μη συμπεριφέρεται με την έμφυτη ευγένεια που μας διακρίνει όλους; Στην αρχή προσβλήθηκα. Μετά όμως σκέφτηκα ότι ένας νόμος πρέπει να τα προβλέπει όλα, ακόμη και το σπάνιο ή το τυχαίο. Διότι μόνον τυχαία μπορεί να είναι η απρέπεια στον δημόσιο χώρο. Εννοώ τις σπάνιες αυτές περιπτώσεις που κάποιος συμπολίτης σου εκφράζει την επιθυμία του να κάνει έρωτα σε σένα ή στη μάνα σου επειδή τον εμπόδισες να περάσει με κόκκινο. Από την άλλη, σκέφτηκα ότι το άρθρο αυτό του νέου ΚΟΚ, αν ο μη γένοιτο χρειαστεί να εφαρμοστεί, σου δίνει την ευκαιρία να παρακολουθήσεις τη διαπραγμάτευση του αστυνομικού με τον παραβάτη, την ανταλλαγή των απόψεών τους για την ευπρέπεια και τους καλούς τρόπους. (...) Θα μου πείτε, την ευγένεια την έχουμε μέσα μας και επειδή, εκτός των άλλων, είμαστε και σεμνοί, δεν χρειάζεται να την επιδεικνύουμε κιόλας”. (Τάκης Θεοδωρόπουλος)

Φωτο – στιγμιότυπα

Η Κηφισού του Μπαγλαντές…

Μπαγκλαντές: Ο φακός αποτύπωσε μια πολυσύχναστη υδάτινη οδό γεμάτη με βάρκες και τους επιβάτες τους κατά την πρωινή μετακίνηση, καθώς προσπαθούσαν να περάσουν από ένα ποτάμι στην Ντάκα. Foto: Azim Khan Ronnie / The Inaugural International Aerial Photographer of the Year (Πηγή: Protagon.gr)

Ένα ηφαίστειο με ένδειξη επικινδυνότητας…

Ο Ισπανός φωτογράφος Ντανιέλ Βινιέ Γκαρθία, απαθανάτισε την στιγμή που η λάβα από το ηφαίστειο Φάγκρανταλσφγιαλ της Ισλανδίας σχημάτισε ένα μοτίβο που έμοιαζε με κρανίο. (Πηγή: Protagon.gr)

Διαφημιστικό happening…

Ηνωμένο Βασίλειο, γύρω στο 1930: Διαφήμιση για προσέλκυση νέων πελατών τηλεφωνίας στην Αγγλία. Ενας άντρας σε μοτοσικλέτα με καλάθι σε σχήμα τεράστιας συσκευής τηλεφώνου. (Πηγή: Protagon.gr)

Διεθνής Ημέρα Ελπίδας

Και το Σάββατο 12 Ιουλίου, εορτάστηκε για 1η φορά η Διεθνής Ημέρα Ελπίδας, η οποία καθιερώθηκε από τον ΟΗΕ.

Και σε μια εποχή όπου η παγκόσμια κοινότητα ταλανίζεται από αυξανόμενη αναταραχή, διευρυνόμενες κοινωνικές ανισότητες και επίμονες οικονομικές και περιβαλλοντικές προκλήσεις, το συναίσθημα της ελπίδας, είναι με 2 λόγια το “φως στην άκρη του τούνελ”.

Και είναι ένα συναίσθημα “που φυτρώνει σαν το αγριόχορτο παντού…”

Και ο πρώτος που το χρειάζεται για την επιβίωσή του είναι ο ΟΗΕ, ο οποίος επί της ουσίας είναι ένας οργανισμός “πουκάμισο αδειανό”.

Και υπάρχουν και οι life coaches, που ισχυρίζονται ότι η ελπίδα δεν είναι συναίσθημα, αλλά μια διαδικασία σκέψης.

Και ενώ αρχικώς περισπουδάστως αναφέρονται σε αυτό που ο Τίμοθι Σναίντερ αποκαλεί “τριλογία των στόχων, των δρόμων και της αυτοπεποίθησης”, στο τέλος σε καταλήγουν μπροστά στον καθρέφτη για αυθυποβολή. “Είμαι δυνατός, θα τα καταφέρω, είμαι ωραίος, ελπίζω (τρις)”, ακόμη και ο Κουασιμόδος να είσαι...

Σκέψου αλλιώς...

Και την δεκαετία του 1970, τότε που η σεξουαλική απελευθέρωση, απότοκο του Γαλλικού Μάη και του κινήματος των Χίπης (ωραίες εποχές), ήταν στο φόρτε της, σε αναφορές για την πολυγαμία των Μουσουλμάνων, διετύπωνα την άποψη ότι αυτό μόνο φαινομενικά παρουσιάζεται ως κάτι υπέρ των ανδρών.

Και επί της ουσίας αυτό που επισημαίνεται, είναι ότι για την επιβίωση του είδους, λίγοι άντρες είναι αρκετοί.

Και το ιστορείν αποδεικνύει, ότι και για αυτό τον λόγο και “ξοδεύτηκαν” μιλιούνια ανδρών για να ανακαλυφθεί και κατακτηθεί ο κόσμος μας, αλλά και σε πολέμους και θανατηφόρους σπαραγμούς και όλα αυτά τελικώς προς “εξυπηρέτηση” των γυναικών.

Και αυτό έχει επισημανθεί και από την λαϊκή σοφία, οικειοποιούμενη την αρχαία ρήση “και το μουνί σέρνει καράβι…”.

Και λίαν προσφάτως (17/7), ιατροί του Ηνωμένου Βασιλείου ανακοίνωσαν την γέννηση 8 υγιών μωρών μέσω μια πρωτοποριακής τεχνικής που δημιουργεί έμβρυα εξωσωματικής γονιμοποίησης με DNA από 3 άτομα (2 θηλυκά και 1 αρσενικό) , προκειμένου να μην κληρονομήσουν ανίατες γενετικές διαταραχές.

Και πάλι σκεπτόμενος αλλιώς, το εκλαμβάνω ως την καθαγίαση του “τρίο” προς μια αντιμετώπιση, της υποσκάπτουσας τις σταθερές σχέσεις μεταξύ των 2 φύλων, σεξουαλικής ανίας.

Και ως φιλεσίν και για να πάρετε μια γεύση σχετικά, αλλά και των πιθανών παρενεργειών, σας προτείνω να δείτε την ταινία “Love”, 2015, Γαλλία του Γκασπάρ Νοέ.

Και για να με καταλάβετε, την “Καλημέρα” του Αρκά της 18/7.

Η δημοκρατία σε κίνδυνο

Και στις μέρες μας, τα θεμέλια που στήριξαν για δεκαετίες την παγκόσμια τάξη, δηλαδή το διεθνές δίκαιο, η οικονομική ολοκλήρωση, η θεσμική συνεργασία και η ειρηνική συνύπαρξη, κλονίζονται. Και κλονίζονται από διαδοχικές γεωπολιτικές κρίσεις, οικονομικές ανατροπές και κοινωνικές εντάσεις, στο εσωτερικό των Δυτικών Δημοκρατιών, οι οποίες και ισχυροποίησαν πολιτικά τα λαϊκιστικά κόμματα που υπόσχονται στους αυτόβλακες, ανώδυνες λύσεις “δια πάσαν νόσον και μαλακίαν”.

Και εάν είχε δοθεί η δέουσα προσοχή στο ιστορείν του Θουκυδίδη, θα είχε γίνει αντιληπτό ότι η δημοκρατία δεν είναι κεκτημένο. Είναι μια κοινωνική δυναμική που τρέφεται από την έμπνευση την οποία οι ελίτ μπορούν να διοχετεύσουν στην κοινωνία, ώστε να δημιουργηθεί και να διατηρείται η αναγκαία κρίσιμη μάζα πολιτών, για την λειτουργικότητά της.

Και λόγω του ότι πολλοί ακούν ελίτ και βγάζουν σπυράκια, τους διευκρινίζω ότι όταν εδώ αναφερόμαστε σε ελίτ, περιγράφουμε του leader των θεσμικών χώρων, πολιτικού, οικονομικού, κοινωνικού και πολιτιστικού.

Και εάν επιλέγαμε μια λέξη για να περιγράψουμε την απειλή της δημοκρατίας στην εποχή μας, την εποχή της ψηφιακής μας κοινωνίας , αυτή είναι η “προπέτεια”.

Και η λέξη “προπέτεια” περιγράφει την ιδιότητα του να είναι κάποιος προπετής, δηλαδή αυθάδης, θρασύς και απερίσκεπτος στην ομιλία ή τη συμπεριφορά του. Αναφέρεται σε έλλειψη σεβασμού ή προσοχής, και μπορεί να εκδηλωθεί ως αναίδεια ή θράσος.

Και στο δια ταύτα, η προπέτεια της ημιμάθειας, δεν καταστρέφει μόνο το περιεχόμενο της δια-λογου συν-ζήτησης, θεμελιώδους λίθου της δημοκρατίας, αλλά καταστρέφει και την δυνατότητα της κοινωνίας να εμπιστεύεται όσους πράγματι γνωρίζουν.

* “Και αυτό διότι σε μια λειτουργική δημοκρατία, η γνώμη δεν ταυτίζεται με την ελευθερία του να λέμε ότι θέλουμε, ταυτίζεται με την υποχρέωση να ελέγξουμε τι λέμε. Ο ελεύθερος λόγος δεν είναι ασύδοτος λόγος. Όπως σημειώνει ο Τζον Στιούαρτ Μίλλ, η ελευθερία της έκφρασης προϋποθέτει όχι μόνο την προστασία του λόγου, αλλά και την καλλιέργεια της ικανότητας να τον ελέγχει κανείς με κριτική σκέψη. Η ελευθερία δεν είναι μόνο δικαίωμα, είναι και καθήκον.

Η ανεξέλεγκτη εξίσωση γνώμης και γνώσης, έχει ως αποτέλεσμα την παραγωγή ενός πολιτικού κλίματος όπου οι πλέον ηχηρές φωνές είναι και οι πλέον άσχετες. Ο δημόσιος διάλογος χάνει τη σοβαρότητά του, οι πολιτικές αποφάσεις βασίζονται στο θυμικό και όχι σε δεδομένα. Το φαινόμενο αυτό υπονομεύει και την έννοια της λογοδοσίας: όταν κάθε άποψη είναι εξίσου έγκυρη, τότε καμία δεν είναι υπόλογη”. (Μαίρη Αποστολίδη)

Και την εποχή της ψηφιακής κοινωνίας, είναι κρίσιμο να κατανοήσει κανείς πώς ασκείται ο έλεγχος από παγκόσμιους αυταρχικούς ηγέτες και ψηφιακές πλατφόρμες. Όχι μέσω της καταπίεσης της αλήθειας, αλλά μέσω του πολλαπλασιασμού των αφηγήσεων, καθιστώντας αδύνατη την εύρεση οποιουδήποτε σταθερού σημείου.

Και αυτό που παρουσιάζεται εξαιρετικά δυσοίωνο, αυτήν την μεταβατική περίοδο προς την νέα εποχή, είναι ότι όσο πιο πολύπλοκη γίνεται η πραγματικότητα, τόσο περισσότερο αναζητείται η βεβαιότητα στον μύθο, στην προφητεία, στη μία μοναδική και απλοϊκή εξήγηση.

Και στις αρχές του μήνα στην Ιαπωνία του υψηλού IQ, των bullet trains και της Τεχνητής Νοημοσύνης, δεκάδες χιλιάδες πολίτες ακύρωσαν τα ταξίδια τους επειδή μία Ιαπωνέζα mangaka, που δηλώνει “προφήτισσα”, είχε ζωγραφίσει σε έναν πίνακά της ένα τσουνάμι να εμφανίζεται στις 5 Ιουλίου 2025.

Και εδώ δεν μπορώ να αναφερθώ αφοριστικά σε αυτόβλακες. Αυτό που αντιλαμβάνεσαι είναι την “επικυριαρχία” στο ανθρώπινο γίγνεσθαι μιας ψυχοσύνθεσης τρομοκρατημένης από την αβεβαιότητα του επερχόμενου.

Και μιλάμε για το κατάλληλο έδαφος για να ανθίσουν φαινόμενα πρωτογονικά: ο μυστικισμός, η συνωμοσιολογία, ο ανορθολογισμός.

Και εδώ πλέον έχουμε να κάνουμε με παγκόσμιο, συστημικό, μορφωμένο ανορθολογισμό. Με την επιστροφή του Μεσαίωνα σε μορφή TikTok, με τον φόβο να νικά τη γνώση, με τον μύθο να κερδίζει τον αλγόριθμο.

Και το χειρότερο; “Ο «ψεκασμένος με μεταπτυχιακό» είναι πιο επικίνδυνος από τον αγράμματο. Γιατί ξέρει να σε πείσει”. (;;;;;;;)

Επάγγελμα φριπαλεστάιν...

Και ο Μαχμούντ Αμπάς ο ηγέτης της Παλαιστινιακής Αρχής, απευθυνόμενος στην Χαμάς δήλωσε:“Να αφήσετε ελεύθερους όλους τους ομήρους και να φύγετε από τη Γάζα”. Η μόνη λύση μετά την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου 2023.

Και οι ανά τον κόσμο “ψυχοπονιάρικες” αριστερές ψυχούλες, επιμένουν να ξεχνούν την αιτία και να ασχολούνται με την δεδομένη ανθρωπιστική κρίση που είναι το αποτέλεσμα.

Και ενταύθα, από το φωτογραφικό ρεπορτάζ, βλέπεις τις ίδιες φάτσες από την Σύρο που απέτρεψαν την αποβίβαση ισραηλινών τουριστών από κρουαζιερόπλοιο, μέχρι την πομπή προς Καλαμάτα, για να ζητήσουν να φύγουν οι Ισραηλινοί από το Διεθνές Εκπαιδευτικό Κέντρο Πτήσεων.

Και όλα αυτά, τώρα που στην εν εξελίξει Διεθνή Διάσκεψη για την Λύση των Δύο Κρατών που διεξάγεται στην Ν. Υόρκη, συντάχθηκε κείμενο αποτελεσμάτων το οποίο υποστηρίζεται από τη Γαλλία και Σαουδική Αραβία και 27 συμπροέδρους των Ομάδων Εργασίας της διάσκεψης (Δυτικές, Αραβικές και Μουσουλμανικές χώρες), το οποίο και περιλαμβάνει 2 πρωτοφανή και κρίσιμα σημεία:

Α) Κοινή καταδίκη και απομόνωση της Χαμάς

Και για 1η φορά, αραβικές και μουσουλμανικές χώρες καταδικάζουν ρητά τις τρομοκρατικές επιθέσεις της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023 και ζητούν τον πλήρη αφοπλισμό της και τον αποκλεισμό της από τη διακυβέρνηση της Παλαιστίνης.

Β) Πρόθεση εξομάλυνσης σχέσεων με το Ισραήλ.

Και επίσης, οι ανωτέρω χώρες εκφράζουν την πρόθεση τους να εξομαλύνουν τις σχέσεις με το Ισραήλ, εφόσον υπάρξει πρόοδος προς την ίδρυση Παλαιστινιακού κράτους, ζητώντας και μια περιφερειακή αρχιτεκτονική ασφάλειας.

Και το έχω ξαναπεί: Η πολιτική αυτοβλακία των αριστερών, παρουσιάζεται ανίατη. Αντιλαβού;

Η ισχύς εν τη ενώσει…

Και στις 23/7, πρωταθλήτρια κόσμου η Ελλάδα στο πόλο γυναικών. Η Εθνική Ομάδα νίκησε πολύ εύκολα στον τελικό του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος της Σιγκαπούρης την Ουγγαρία με 12-9.

Και είναι η 2η φορά που η Εθνική Ομάδα Πόλου Γυναικών αναδεικνύεται Πρωταθλήτρια Κόσμου μετά εκείνης του 2015 στην Σαγκάη.

Και στις 25/7 τις υποδέχθηκε στο Μαξίμου ο Πρωθυπουργός. “Καταπληκτικές ήσασταν. Κρατώ όχι μόνο τις εμφανίσεις και το γκολ της τελευταίας στιγμής και όλο αυτό που είδαμε μέσα στην πισίνα. Η εικόνα που θα μου μείνει εμένα ήταν το πώς τραγουδούσατε τον εθνικό ύμνο. Αυτή ήταν για εμένα η πιο ωραία εικόνα. Αυτό μου έμεινε”.

Και εμένα αυτό μου έμεινε...