Περί "τραμπισμού"...

 

“Ελευθερία σημαίνει ευθύνη. Για αυτό,

την φοβούνται οι περισσότεροι άνθρωποι” Μπέρναρντ Σω

Και η συντριπτική νίκη του Τραμπ στις προεδρικές εκλογές τις 5 Νοεμβρίου στις ΗΠΑ μας υπενθύμισε εκκωφαντικά ότι το “παιχνίδι” βάζει τους δικούς του όρους, τους οποίους απλώς ο Τραμπ αξιοποίησε με μεγάλη ευκολία, καθόσον και ιδιοσυγκρασιακά αποτελεί μια εκδοχή τους.

Και το ερώτημα είναι πιο είναι αυτό το “παιχνίδι”;

Και ο “τραμπισμός” είναι ένα πολιτισμικό επιφαινόμενο της μετα-νεωτερικότητας (μεταμοντέρνου). Μια εξισορροπητική κίνηση, που φέρνει στην επιφάνεια υποβόσκοντα προ-νεωτερικά στοιχεία. (1)

Και για να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Τα κύρια χαρακτηριστικά της νεωτερικότητας (μοντερνισμός), δηλαδή ελευθερία εδραζόμενη στην ατομική ευθύνη, έφερε στο προσκήνιο της πολιτικής και τον φιλελευθερισμό. (2)

Και ο φιλελευθερισμός στην Αμερική λειτούργησε στην πιο αποδοτική του έκφραση, γεγονός που την κατέστησε και την μόνη δημοκρατική υπερδύναμη.

Και η ατομική ευθύνη, αποικειοποίησε την αμερικανική κουλτούρα και καλλιεργήθηκε ως υπέρτατος νόμος τουλάχιστον τα τελευταία 40 χρόνια. Στη γη της ελευθερίας και των ίσων ευκαιριών, πετυχαίνουν όσοι αξίζουν. Το “όνειρο” προσφέρεται σε όσους έχουν ταλέντο και όρεξη για δουλειά.

Και στην ακραία της έκφανση, εάν αποτύγχανες στην Αμερική, όχι μόνο δεν έφταιγες εσύ, όχι μόνο δεν αποκλείεσαι, αλλά καταδικάζεσαι και ηθικά, ως οκνός ή άχρηστος. Και είναι αυτό το σύστημα που εξήγησε και ονόμασε ο Μάικλ Σάντελ ως “τυραννική αξιοκρατία” στο “The Tyranny of Merit”.

Και εδώ στην Ελλάδα όπου στοιχεία της προνεωτερικότητας “κάνανε πάρτι”, εάν αποτύγχανες έφταιγε το σύστημα, οι γονείς σου, η άδικη κοινωνία και η κακή σου τύχη. Δηλαδή η αυτοθυματοποίηση στο προσκήνιο.

Και ο Τραμπ δεν δίσταζε να πορευθεί προεκλογικά με μια καμπάνια αυτοθυματοποίησης, δια της οποίας κατάφερε να συνδεθεί ψυχολογικά με τους ψηφοφόρους, θύματα αυτής της “τυραννικής αξιοκρατίας” του και να μεταμφιέσει την πλουτοκρατική του ταυτότητα.

Και ως εκ τούτου ο Τραμπ δεν δίσταζε να εμφανίζει τον εαυτό του ως κυνηγημένο, διωκόμενο από το “βαθύ κράτος”, και κυριολεκτικά σωσμένο από τον επίδοξο δολοφόνο του χάρη στην θεία πρόνοια.

Και εάν ταυτίζεται την Αμερική με εικόνες της Νέας Υόρκης και άλλων μεγαλουπόλεων, σας καλώ να σκεφθείτε ότι υπάρχει και η Αμερική όπου τα προνεωτερικά στοιχεία είναι εμφανή. Είναι αυτή η Αμερική που βλέπουμε σε πολλές αμερικανικές ταινίες. Του ενός κεντρικού δρόμου, όπου η άφιξη κάποιου εκτός κοινότητος (ξένου) δημιουργεί αναταραχή, της ενορίας των πιστών και γενικότερα μιας κοινωνίας λειτουργούσας με έντονα κοινοτικά και εθιμικά χαρακτηριστικά, έως και με δικούς της κανόνες δικαίου.

Και για να το ελαφρύνουμε λίγο, σας προσκαλώ να δείτε ταινίες με Χριστουγεννιάατικες ιστορίες, πλείστες των οποίων εκτυλίσσονται σε παρόμοια κοινωνικά περιβάλλοντα.

Και ενώ αυτά συμβαίνουν εκεί, στις πολυπληθείς μεγαλουπόλεις η μετανεωτερικότητα εισέβαλλε και επικράτησε στο κοινωνικό γίγνεσθαι.

Και η κύρια έκφανσή της αυτό που αποκαλούμε woke κουλτούρα (wokeism).

Και ένα από τα δομικά στοιχεία της woke κουλτούρας είναι η υπερβολική, εστίαση στις ταυτότητες. Είτε αυτή αναφέρεται στο φύλο, φυλή, σεξουαλικό προσανατολισμό, ή άλλες κατηγορίες που τελικώς χωρίζουν την κοινωνία σε μικρές ομάδες.

Και στην εμμονική της δε εκδοχή, βλέπουμε την “τυραννία των μειοψηφιών” η οποία στις “προνομιούχες ομάδες” των ΗΠΑ κάνει πάρτι.

Και ως εκ τούτου οποιαδήποτε κριτική σε μια μειονότητα ή η διαφωνία με το αφήγημά της, συχνά χαρακτηρίζεται αυτόματα ως “μισαλλοδοξία” ή “φασισμός”.

Και ως εκ τούτων, συνεπαγόμενη ήταν και η προώθηση της ιδεολογικής ομοιομορφίας μέσω λογοκρισίας και της κουλτούρας ακύρωσης (cancel culture).

Και η φίμωση των “ενοχλητικών απόψεων, φωνών” δεν περιορίστηκε μόνο δια μέσων όπως τα πανεπιστήμια, τα μέσα ενημέρωσης, και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά πλειστάκις προχωρησε και σε καταστολή των, ακόμα και με βία ή οικονομική καταστροφή (πχ. απόλυση από την εργασία).

Και ως εκ τούτων, η woke κουλτούρα αντιβαίνει στις θεμελιώδεις αρχές της ελευθερίας και του διαλόγου. Δομικά στοιχεία της δημοκρατίας που η ακύρωσή τους αποδυναμώνει την κοινωνική λειτουργικότητα.

Και το άλλο δομικό στοιχείο της woke κουλτούρας είναι η αντικατάσταση της ατομικής ευθύνης με την κουλτούρα του θύματος.

Και ως εκ τούτου μια woke ατζέντα χαρακτηρίζεται από την τάση να αποδίδει κάθε κοινωνικό ή προσωπικό πρόβλημα σε “συστημικές αδικίες” ή “προνομιούχες ομάδες”. Η προσωπική ευθύνη υποβαθμίζεται και οι κοινωνικές σχέσεις αντιμετωπίζονται ως παιχνίδι εξουσίας ανάμεσα σε θύτες και θύματα.

Και όπως έχω επισημάνει παλαιότερα, η μετανεωτερικότητα δομήθηκε στα συντρίμμια της μαρξιστικής θεώρησης και ως εκ τούτου και τα προαναφερόμενα, θυμίζουν μια προσέγγιση των πραγμάτων σύμφωνη με το μαρξιστικό δίπολο εργατών - καπιταλιστών επικαιροποιημένο στην μορφή καταπιεσμένου - καταπιεστή.

Και συμπερασματικά, το χαρακτηριστικό που διαχωρίζει το woke από τη φιλελεύθερη παράδοση (κλασική και μοντέρνα), η οποία επίσης προασπίζεται τα δικαιώματα των μειονοτήτων, είναι ότι η φιλελεύθερη το κάνει με γνώμονα την ισονομία και την ελευθερία έκφρασης, χωρίς να ποινικοποιεί τις αντίθετες απόψεις. Δηλαδή η διαφορά έγκειται στη μέθοδο. Αντί να στηρίζεται σε διάλογο, ατομική ευθύνη και ελευθερία, η woke κουλτούρα προσπαθεί να επιβάλει την δική της ατζέντα μέσα από καταναγκαστικά μέσα, στιγματισμό, και πολώσεις.

Και αυτό είναι που καθιστά την woke κουλτούρα πολιτισμικώς άχρηστη και κοινωνικώς επικίνδυνη. Αλλά είπαμε, σημεία των καιρών. Ο πολιτισμικός εκφυλισμός πριν την έλευση της meta-εποχής.

Και σε αυτόν τον πολιτισμικό εκφυλισμό ίππευσε ο πολιτικά εκφυλισμένος Τραμπ για να εισέλθει για 2η φορά στον Λευκό Οίκο.

Και με αυτήν μου την ανάρτηση, ήθελα να φέρω στο προσκήνιο μοντέλο ερμηνείας του κοινωνικού μας γίγνεσθαί, βασισμένο σε πολιτισμικά χαρακτηριστικά με αφορμή τις αμερικάνικές εκλογές σε μια δημοκρατική χώρα όπου τα πάντα παρουσιάζονται στον υπερθετικό βαθμό και ως εκ τούτου πιο εύκολα διαπιστούμενα.

Και τέλος δυνητικώς θα διαπιστώσετε, ότι ερμηνεύει πολλά από τα τεκταινόμενα στην χώρα μας στην οποία συγκρινόμενο με την εν Αμερική θύελλα, μόνο ένα αεράκι της “woke ατζέντας” φυσάει.

Και το επιμύθιο: Κάποια Σάντυ Μ. Έγραψε: “Δεν χρειάζεται να αμφισβητήσης τη φύση και τη Βιολογία ή την Εξέλιξη, όταν η πραγματικότητα δεν σου αρέσει. Γι’ αυτό υπάρχει ο πολιτισμός. Για να καλύπτει, για παράδειγμα, με θεσμούς όπως η ισονομία τη διαφορά σωματικής ισχύος μεταξύ των δυο φύλων”.

Σημειώσεις:

1. Και υπάρχει διάκριση μεταξύ των επιθέτων πολιτισμικός και πολιτιστικός, ώστε να εκφραστεί η λεπτή διαφορά ανάμεσα στον πολιτισμό ως πνευματικό μέγεθος ή αφηρημένη έννοια και τον πολιτισμό ως πράξη, δηλαδή ως σύνολο δραστηριοτήτων που ικανοποιούν πνευματικές ή καλλιτεχνικές αναζητήσεις.

Και από τα ανωτέρω συνεπάγεται ότι το επίθετο πολιτισμικός έχει κατεξοχήν έναν στατικό χαρακτήρα, δηλαδή αναφέρεται σε σταθερά χαρακτηριστικά, ενώ το επίθετο πολιτιστικός έχει κατεξοχήν δυναμικό χαρακτήρα, δηλαδή δυνητικώς μεταβαλλόμενα.

2. Και ενώ στην Αμερική ο νεωτερικός φιλελευθερισμός επικεντρώθηκε ς.εναν την οικονομική σφαίρα, στην Ευρώπη επικεντρώθηκε στην πολιτική, με κύριο σκοπό την δημιουργία πολιτών, δηλαδή πολιτικών επικειμένων που λειτουργούν με γνώμονα τις έννοιες της ατομικής ευθύνης και του δημόσιου συμφέροντος. Πολιτικών υποκειμένων απαραίτητων για την μια λειτουργούσα δημοκρατία.

Επίλογος

“Όσα σου κάνει η κεφαλή σου,δεν σου κάνει ο κόσμος ούλος” Κρητική παροιμία

Το μονοθεματικόν…

TEXT

* Πάντως στα νότια της Αθήνας, δίπλα στους πυροσβεστήρες βάλτε και κανένα σωσίβιο, δεν βλάπτει (Πηγή: Protagon.gr ).

* Έλον Μασκ, ο Άκης Σκέρτσος του Τραμπ…

* Καλώς τον ανεξάρτητο βουλευτή Σαμαρά Αντώνιο (Πηγή: Protagon.gr, 19/11).

* Πολάκης για 4η Βιομηχανική Επανάσταση, Τεχνητή Νοημοσύνη και κλιματική κρίση. Απόλαυση το debate (Πηγή: Protagon.gr, 20/11).

* Άρχισε η εκλογή συνέδρων για τον ΣΥΡΙΖΑ. Κινητικότητα στα νεκροταφεία.

* “Ο Ιησούς δεν ήταν αντίθετος με τη θανατική ποινή” λέει ο Πατριάρχης Κυρίλλος της Ρωσίας.

Α, θα αρχίσει να σταυρώνει κόσμο ο Πούτιν; (Πηγή: Protagon.gr ).

* Γυναίκα, μαύρη, με καταγωγή από τη Νιγηρία και κατά της woke κουλτούρας η νέα πρόεδρος των Συντηρητικών στην Βρετανία. Ο κόσμος ανάποδα (Πηγή: Protagon.gr ).

Η “Ομάδα Βουντού”...

Το γεγονός: Ισχυρότατη έκρηξη αυτοσχέδιας βόμβας σημειώθηκε σε “Γιάφκα” του 3ου ορόφου πολυκατοικίας στην οδό Αρκαδίας στούς Αμπελοκήπους, με έναν νεκρό και μία πολυτραυματία (ένοικοι του διαμερίσματος στο οποίο μετά από έρευνες εντοπίστηκαν 2 όπλα). Από την έκρηξη ο 3ος όροφος της πολυκατοικίας κατεστράφη και 16 διαμερίσματα κρίθηκαν προσωρινώς ακατάλληλα προς κατοίκηση.

Οι συνειρμοί: Και σε μένα τον πολύχρονο, μόλις πληροφορήθηκα το γεγονός, το μυαλό μου πήγε σε μια άλλη έκρηξη επί υπουργίας του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη. Αυτή στο λιμάνι του Πειραιά, τότε που μια βόμβα έσκασε στα χέρια του τρομοκράτη Ξηρού, γεγονός αφετηρία εξουδετέρωσης της τρομοκρατικής οργάνωσης “17 Νοέμβρη”. Και βλέποντας το μοτίβο του αυτό-εξουδετερωμένου τρομοκράτη να επαναλαμβάνεται, σκέφτηκα και διερωτήθηκα το πόσο τυχερός είναι αυτός ο Χρυσοχοΐδης.

Και αναφέρθηκα σε “Γιάφκα” του 3ου ορόφου πολυκατοικίας, διότι εκ των γεγονότων δυνητικώς μπορεί να υπάρχει και σε κάθε πολυκατοικία.

Και την απάντηση στην διερώτηση μου, την έδωσε ο Μάνος Βουλαρίνος.

Και με πληροφόρησε, ότι η τύχη δεν είχε τίποτα να κάνει με κανένα από τα 2 περιστατικά.

Και αυτό διότι επί υπουργίας Χρυσοχοΐδη, στην αντιτρομοκρατική συστήνεται και λειτουργεί ένα άκρως μυστικό κλιμάκιο που ονομάζεται “Ομάδα Βουντού”. Τα στελέχη του κλιμακίου κάνουν αυτό ακριβώς που καταλαβαίνετε από το όνομα: Κάνουν τελετές βουντού, ρίχνουν κατάρες και ματιάζουν τις τρομοκρατικές οργανώσεις που δρουν στην Ελλάδα.

Και στις 20/11, η “’Ομάδα Βουντού” έδρασε και πάλι…

Και κατά διαβολική τύχη, ιδιοκτήτης που πήγε να ανοίξει, μετά από χρόνια που την είχε νοικιασμένη, μια αποθήκη σε πολυκατοικία στο Παγκράτι για να την πουλήσει, ενημέρωσε την Άμεση Δράση ότι βρέθηκε μπροστά σε ένα οπλοστάσιο.

Και λόγω του ότι τα ευρήματα παραπέμπουν σε τρομοκρατία, την υπόθεση ανέλαβε η Αντιτρομοκρατική.

Εκτιμήσεις: Και αν δεν κάνω λάθος, η Ελλάδα, είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα που εξακολουθεί να παράγει εγχώρια τρομοκρατία.

Και διερωτώμαι, μήπως αυτό συνεχίζεται επειδή ορισμένες πολιτικές δυνάμεις έχουν συνδέσει την δράση των τρομοκρατών με τη δημοκρατία; Και βέβαια εννοώ το μέρος της Αριστεράς, που αποδεδειγμένα έχει ως πρότυπο τον κατά συρροήν δολοφόνο Κουφοντίνα.

Και επαΐοντες αναφέρουν ότι το κίνητρο για τρομοκρατική δράση σήμερα πρέπει να αναζητηθεί έξω από τον χώρο της πολιτικής και της λογικής. Είναι καθαρά ψυχολογικό. Και διεκδικεί την αποδοχή του, από μια ομάδα αυστηρά περιχαρακωμένη, που ζει σε ένα δικό της ουτοπικό και εντελώς φανταστικό κόσμο τον οποίον και θέλουν να επιβάλλουν.

Και το πιο προβληματικό και συνάμα επικίνδυνο, είναι ότι η βόμβα καλύπτει την ανάγκη τους να αισθανθούν ήρωες.

Και αδυνατούν να αντιληφθούν, ότι όχι μόνο δεν συνεγείρουν τον λαό, που κατά τους ισχυρισμούς τους, θέλουν στο πλευρό τους και μάχονται για αυτόν, αλλά αντιθέτως τον τρομοκρατούν.

Και ο Χρυσοχοΐδης επισήμανε το οφθαλμοφανές: “Έχουμε να κάνουμε με την προσπάθεια κάποιων νέων παιδιών που φιλοδοξούν να είναι η 3η γενιά τρομοκρατίας σε μια εποχή που είναι εντελώς διαφορετική”.

“Gazi Live”

Και το έκτακτο συνέδριο της διάλυσης του ΣΥΡΙΖΑ ξεκίνησε με σχεδόν 3 ώρες καθυστέρηση στις 8/11 σε έναν πραγματικά γκροτέσκο(1) χώρο στον Κεραμεικό για να φιλοξενηθεί συνέδριο.

Και μέσα στην αίθουσα το προεδρείο εξελέγη δια βοής.

Και ήταν η 1η καθαρή ένδειξη ότι η “νομενκλατούρα”, ελέγχει το Συνέδριο, οι μηχανισμοί λειτούργησαν, ο Αερόλιθος (Κασσελάκης) νικήθηκε.

Και ο εξ Αμερικής λαμπερός φιλόδοξος, λαϊκιστής Αερόλιθος, αυτός που έγινε πρόεδρος με τις πλάτες Τσίπρα, Πολάκη, Παππά, Αποστολάκη και πολλών άλλων όψιμων εχθρών του, πετάχτηκε με σταλινικό τρόπο στον κουβά.

Και μέσα στο “Gazi Live”, ο 13-0 Νίκος Παππάς μίλησε για “οργανωμένους τραμπουκισμούς”. Ποιος; Ο αρχιερέας των τραμπουκισμών πριν και κατά την διακυβέρνηση της Παραφύση (ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ).

Και έξω από το “Gazi Live”, μόλις ο Αερόλιθος διαπίστωσε ότι ηττήθηκε, αποδέσμευσε και απέσυρε το “στρατό” του από το δρόμο λέγοντας: “Παιδιά, φεύγουμε. Αύριο πάλι”.

Και ο Αερόλιθος ετοιμάζεται να πάρει την εκδίκησή του ιδρύωντας νέο κόμμα.

Και δήλωσε στους οπαδούς του έξω από τα νέα γραφεία του στον Ταύρο. “Ήρθε η ώρα για το πιο ανεξάρτητο, ρηξικέλευθο, προοδευτικό κίνημα που έχει βγει”.

Και ως αυτόβλακας νομίζει ότι πορεύεται τον δρόμο του Ανδρέα Παπανδρέου, που ερχόμενος από την Αμερική, διέλυσε την Ένωση Κέντρου και δημιούργησε το ΠΑ.ΣΟ.Κίνημα.

Και αγνοώντας την ρήση ότι “η Ιστορία επαναλαμβάνεται μόνο ως φάρσα …”, την επομένην 9/11, ανακοίνωσε στους συγκεντρωμένους Kasselistas. έξω από τα γραφεία του στον Ταύρο και επισήμως την ίδρυση ΚΙΝΉΜΑΤΟΣ.

Και για όλα τα τεκταινόμενα, από την αρχή της “πολιτικής ύβρεως” που ενθυλάκωσε ο ΣΥΡΙΖΑ, εγκαίρως σας προϊδέαζα.

Και στην Ιερά Οδό έγινε ολοφάνερη, η αναπόφευκτη επέμβαση της Θεάς “Νέμεσις”.

Και για το αριστερείν: Για τα τελευταίως τεκταινόμενα στον ΣΥΡΙΖΑ ταιριάζει η φράση του Σουν Τζου από την “Τέχνη του Πολέμου”, που άρεσε και στον πρόεδρο Μάο, και επισημαίνει ότι “οι τακτικοί ελιγμοί χωρίς στρατηγική είναι ο θόρυβος πριν την ήττα”.

Και για το ιστορείν: Κάποια χρόνια πριν, οι διαδηλωτές στο Παρίσι, στην Κωνσταντινούπολη, στην Ρώμη, έγραφαν στους τοίχους με σπρέι “SYRIZA” για να τρομοκρατήσουν το σύστημα. “Sic transit gloria mundi / έτσι παρέρχεται η δόξα του κόσμου” καθώς έλεγαν και οι Λατίνοι όταν τελείωνε η εποχή κάποιου Πάπα.

Και για το πρωτοπορείν: Είμαστε η χώρα όπου δεν πέφτει η κυβέρνηση αλλά η αντιπολίτευση…

Σημείωση 1: “Η μετατροπή σε λόγια της εικόνας μέσα στο κτίριο του συνεδρίου δεν είναι καθόλου εύκολη. Στην πραγματικότητα η αναμφισβήτητα κακή αισθητική στον εξωτερικό χώρο δεν είναι τίποτα, μπροστά στη παρακμή που αναδύεται μέσα. Ένας χώρος κλειστοφοβικός, χωρίς εξαερισμό, με χαμηλό κόκκινο φωτισμό. Το διαβάζαμε, αλλά δεν μπορούσαμε να φανταστούμε τι ακριβώς σήμαινε. Το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ γίνεται σε ένα πραγματικό σκυλάδικο. (…) Αποχωρώντας κανείς από την περιοχή, διασχίζει έναν μακρύ δρόμο, γεμάτο από στριπτιτζάδικα, sex shop και κέντρα νυχτερινής διασκέδασης. Καλοντυμένοι άνθρωποι κατευθύνονται προς τα βραδινά μαγαζιά. Ρωτούν γιατί είναι μαζεμένος τόσος κόσμος εκεί μπροστά. Η απάντηση «είναι το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ» πρέπει να τους ακούγεται αντίστοιχη με το «ήρθαν οι εξωγήινοι»”. (Γιάννης Ανδρουλιδάκης).

Επί τέλους...

Και επί τέλους η Ελλάδα της Μεταπολίτευσης, όπου οι πολιτικοί έπρεπε να δείχνουν ότι συμπράττουν, αλλά κατά βάθος μισούν την Αμερική και την Ευρώπη έχει παρέλθει.

Και επί τέλους η εικόνα της ευρωπαϊκής Ελλάδος, έγινε απολύτως σαφής με την εμφάνιση του Κυριάκου Μητσοτάκη στην 5η σύνοδο της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Κοινότητας στην Βουδαπέστη (7/11).

Και ξεκινώντας με την διαπίστωση ότι “η Ευρώπη δεν μπορεί να αλλάξει τον κόσμο, αλλά σίγουρα μπορεί να αλλάξει τον εαυτό της για να αντιμετωπίσει έναν μεταβαλλόμενο κόσμο”, κατέληξε αναφερόμενος στην ανάγκη συνεργασίας των ευρωπαϊκών χωρών στις διασυνδέσεις της ηλεκτρικής ενέργειας όπως αναφέρει και η έκθεση Ντράγκι, αλλά και στα θέματα κοινής άμυνας και εξωτερικής πολιτικής, τα οποία γίνονται πλέον ιδιαιτέρως επιτακτικά μετά την επανεκλογή του Ντόναλντ Τραμπ που δυνητικώς αλλάζει άρδην τα δεδομένα.

Και αυτό σε μια περίοδο όπου η Ε.Ε. έχει πρόβλημα πολιτικής ηγεσίας. Μιας Ε.Ε. που έως σήμερα, στηριζόταν στον γαλλογερμανικό άξονα, έναν άξονα που αποδεικνύεται αδύναμος.

Και επί τέλους βρέθηκε ένας πρωθυπουργός να κάνει το rebranding της Ελλάδος πραγματικότητα.

Ελληνοτουρκικά

Και συνάντηση Γιώργου Γεραπετρίτη και Χακάν Φιντάν στην Αθήνα (8/11)

Και ο επόμενος γύρος συζητήσεων της λεγόμενης θετικής ατζέντας θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα στις 2 και 3 Δεκεμβρίου

Και διαπιστώθηκε ότι οι επαφές μεταξύ των 2 χωρών αποκτούν μία κανονικότητα, αυτήν που θα πρέπει να έχουν οι επαφές μεταξύ 2 γειτόνων.

Και πίσω από τα λόγια: Η Ελλάδα θέλει να κερδίσει χρόνο για να ισχυροποιηθεί αμυντικά και οικονομικά μετά την χρεωκοπία.

Και αυτό, σε ένα πολιτικό περιβάλλον όπου η βαρβαρότητα και ο χυδαίος “τσαμπουκάς” τείνουν να γίνουν αν όχι αποδεκτά, mainstream. 

Και μάλιστα υπό την εκτίμηση ότι ο Τραμπ θεωρεί την Τουρκία έναν πιο σημαντικό γεωπολιτικό παράγοντα από την Ελλάδα, οπότε αν προκύψουν δυσκολίες στις διαπραγματεύσεις, το περιβάλλον του δεν θα είναι τόσο ευνοϊκό όσο ήταν με τον Μπάιντεν.

Και επίσης για να εκμεταλλευτεί διπλωματικά, το γεγονός ότι μια ήπια σχέση με την Ελλάδα είναι ένα ισχυρό προαπαιτούμενο εάν η Άγκυρα θέλει να έχει την έξωθεν καλή μαρτυρία προς την Δύση, ώστε να απλώνεται αποτελεσματικότερα στη Μέση Ανατολή, υπό το πρίσμα της επανεκλογής Τραμπ και του συνεχιζόμενου πόλεμου στην περιοχή.

Και σε αυτά προσθέστε, όπως έχω ξανά επισημάνει και την ανάγκη υστεροφημίας του Ερντοράν.

Ahoo Daryaei

Και Ahoo Daryaei, είναι το όνομά της φοιτήτριας στο Πανεπιστήμιο Επιστημών και Έρευνας του Ιράν, η οποία έβγαλε τα ρούχα της σε μία αυθόρμητη κίνηση διαμαρτυρίας στην καταπίεση που υφίστανται οι γυναίκες στο Ιράν. Σύμφωνα με μαρτυρίες αυτοπτών μαρτύρων, της έγινε παρατήρηση επειδή τα μαλλιά της ξέφευγαν κάτω από το χιτζάμπ της και καθώς της έκανε έλεγχο με βίαιο τρόπο, η αστυνομία ηθικής του Ισλαμικού Καθεστωτος σκίστηκε τμήμα του ρούχου της. Η αντίδρασή της ήταν να βγάλει ότι φορούσε και να μείνει ξυπόλητη, μόνο με τα εσώρουχά της. Λίγη ώρα αφού έμεινε έτσι στον περίβολο του πανεπιστημίου, την συνέλαβαν και έκτοτε αγνοείται.

Και με ανακοίνωσή τους οι αρχές της Τεχεράνης χαρακτήρισαν ψυχικά διαταραγμένη την Αχού Νταριάεϊ.

Και εκ του ανωτέρω συμπεραίνει κανείς, ότι όσοι την χαρακτήρισαν έτσι θεωρούν ότι οι ίδιοι χαίρουν άκρας ψυχικής υγείας. Γι αυτό άλλωστε και απαιτούν οι γυναίκες να κυκλοφορούν κουκουλωμένες με ένα μαύρο σάβανο απ’ την κορφή ως τα νύχια και να μην ξεφεύγει στο φως ούτε χιλιοστό δέρματος ,ούτε τρίχα από τα μαλλιά τους.

Και εδώ στην Δύση οι χαίροντες άκρας ψυχικής υγείας πούροι αντιιμπεριαλιστές, δικαιωματιστές, πολιτικορεκτάδες θεωρούν την Ιρανή διαμαρτυρόμενη ηρωίδα, είτε γραφική είτε όργανο των σιωνιστών.

Και την παντελή στέρηση δικαιωμάτων από τις γυναίκες, τις μειονότητες και τους αδύναμους ως “τοπικό σύστημα”, το θρησκευτικό φονταμενταλισμό ως “απελευθερωτικό” και τις μαντίλες και το χιτζάμπ ως “παράδοση” και όχι ως επιβολή.

Και γενικώς την οπισθοδρόμηση που επιβάλλει το καθεστώς, ως επιθυμία των ίδιων των λαών.

Και ευτυχώς που ακόμη υπάρχουν οι επίσημοι διεθνείς φορείς για να αποδοκιμάσουν εντόνως την σύλληψη της Νταριάεϊ, με προεξάρχουσα αυτών την οργάνωση της Διεθνούς Αμνηστίας η οποία ζήτησε την άμεση και άνευ όρων απελευθέρωσή της .

Και μια επικαιροποίηση: Όπως ανακοίνωσαν οι ιρανικές αρχές στις 19/11, η Ahoo Daryaei αφέθηκε ελεύθερη χωρίς να της απαγγελθούν κατηγορίες.

Και μια ερώτηση: Ποιος απ’ αυτούς τους “προοδευτικούς” επικριτές των δυτικών κοινωνιών μπορεί να φανταστεί πώς είναι δυνατόν να ζεις με την απειλή μιας αστυνομίας ηθών;

Αυτόβλακες, αυτή είναι η εναλλακτική του δυτικού πολιτισμού. Αντιλαβού;

Και μια εκτίμηση: Η αρχή του τέλους για το (τ)Ιρανικό καθεστώς. Το ελάχιστον, όπως το ξέραμε...

COP29

Και την Δευτέρα 11 Νοεμβρίου, ξεκίνησε η 29η διάσκεψη του ΟΗΕ για το κλίμα στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν (11-22/11/24), με περιρρέουσα μια ατμόσφαιρα χαμηλών προσδοκιών.

Και οι σχετικές επισημάνσεις:

Και περίπου 51.000 συμμετέχοντες έχουν λάβει διαπίστευση, σύμφωνα με τον ΟΗΕ, λιγότεροι από όσους συμμετείχαν πέρυσι στην COP28 στο Ντουμπάι.

Και η Ελλάδα συμμετέχει με τη παρουσία του Μητσοτάκη και εθνικό περίπτερο, όπου θα διεξαχθούν πλέον των 45 εκδηλώσεων, με την συμμετοχή αρχηγών κρατών, υπουργών και κυβερνητικών αξιωματούχων από δεκάδες χώρες, καθώς επίσης ακαδημαϊκών, εκπροσώπων εταιρειών και της κοινωνίας των πολιτών.

Και όχι μόνο οι μεγάλοι ρυπαντές απουσιάζουν, αλλά οι χώρες δεν αμφιβάλλουν ότι πρέπει να προχωρήσουν χωρίς την αμερικανική κυβέρνηση, διότι ο νεοεκλεγείς πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ θα αποσύρει την χώρα από την Συμφωνία του Παρισιού.

Και οι ΗΠΑ είναι ζωτικής σημασίας για τον περιορισμό των εκπομπών του πλανήτη επειδή αφ’ ενός είναι η 2η μεγαλύτερη πηγή εκπομπής αερίων θερμοκηπίου στον κόσμο (εκτοπίστηκε από την 1η θέση από την Κίνα το 2006) και αφ’ ετέρου πολλές άλλες χώρες, είναι πιθανό να μην είναι πρόθυμες να κάνουν οικονομικές θυσίες για να μειώσουν τις εκπομπές τους, μετά την αποχώρηση των ΗΠΑ.

Και ούτε ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν, ούτε ο Γερμανός καγκελάριος Όλαφ Σολτς θα συμμετάσχουν στη σύνοδο κορυφής. Μόνο 4 ηγέτες των χωρών της G20 έχουν επιβεβαιώσει την παρουσία τους στο Μπακού: της Βρετανίας, της Ιταλίας, της Τουρκίας και της Σαουδικής Αραβίας.

Και ούτε ο Κινέζος, ούτε ο Ρώσος, ούτε ο Ινδός.

Και δεν θα συμμετάσχει και ο Βραζιλιάνος πρόεδρος Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα, ο οικοδεσπότης της επόμενης διάσκεψης COP30.

Και θα συμμετάσχουν για 1η φορά αξιωματούχοι των Ταλιμπάν από το Αφγανιστάν.

Και όλα αυτά, σε μια περίοδο με εμπεδωμένη την κλιματική ανασφάλεια, αν όχι την κλιματική αλλαγή παρούσα, με τελευταίος της επεισόδιο αυτό που διαδραματίστηκε στην Βαλένθια.

Και παρόλα αυτά, στο παρασκήνιο της COP29 συνάπτονται μεγάλες συμφωνίες πωλήσης Αζέρικου φυσικού αερίου.

Και είναι αναμενόμενο, μιας και ο οικοδεσπότης πρόεδρος του Αζερμπαϊτζαν Ιλχαμ Αλιέφ υπερασπίστηκε την εξόρυξη του πετρελαίου και του φυσικού αερίου λέγοντας ότι είναι “δώρο Θεού”.

Και είναι αναμενόμενο, ότι 1773 λομπίστες ή με άλλα λόγια πρόσωπα που αντιπροσωπεύουν τα συμφέροντα εταιρειών του κλάδου ορυκτών καυσίμων έχουν λάβει διαπίστευση στην COP28.

Και όπως σημειώνει και το BBC, ο Αλιέφ σχεδιάζει να επεκτείνει την παραγωγή φυσικού αερίου έως και κατά 30% την επόμενη δεκαετία.

Και πάρτε φτυάρι για να θάψουμε το οικοσύστημά μας…

Και στο ανωτέρω σκίτσο ο Ηλίας Μακρής ανέμειξε τα «εύκαμπτα» λιωμένα ρολόγια από τον διάσημο πίνακα του Σαλβατόρ Νταλί “Εμμονή της μνήμης” με μια φωτογραφία από την αδιανόητη καταστροφή στη Βαλένθια. Το 1931, κριτικοί τέχνης ερμήνευσαν αυτόν τον μικροσκοπικό πίνακα του Νταλί (24 x 33 cm) ως έναν σουρεαλιστικό στοχασμό πάνω στην κατάρρευση των αντιλήψεων “για μια σταθερή κοσμική τάξη”. Δυστοπία το αποκαλούμε σήμερα.

Και επιτέλους έβρεξε…

Μετά από ανομβρία μηνών επιτέλους έβρεξε στα μέσα του μηνός.

Πρωτάθλημα Εθνών: Γαλλία Ισραήλ 1-1

Και όταν οι περισσότερες χώρες της Ευρώπης δεν παίρνουν το ρίσκο, να φιλοξενήσουν αγώνες στους οποίους εμπλέκονται ομάδες από το Ισραήλ, ο Πρόεδρος Μακρόν, παρά τις ψυχρές του σχέσεις με τον ισραηλινό πρωθυπουργό, Μπενιαμίν Νετανιάχου (όπως σημειώνουν οι λονδρέζικοι Times), όχι μόνο επέμεινε να διεξαχθεί το ματς Γαλλίας – Ισραήλ στο Παρίσι, αλλά και πήγε στο γήπεδο για να το παρακολουθήσει από κοντά, μαζί με 2 προκατόχους του (Φρανσουά Ολάντ και Νικολά Σαρκοζί) και τον Πρωθυπουργό, Μισέλ Μπαρνιέ, δηλώνοντας ότι “η Γαλλία δεν θα ενδώσει στον αντισημιτισμό” (14/11).

Και για αυτό έχω χαρακτηρίσει το Παρίσι ως την πολιτισμική πρωτεύουσα της Ε.Ε.

“Τελικά αποστάτης γεννιέσαι. Δεν γίνεσαι!” (Φωτεινή Πιπιλή)

Και ο Αντώνης Σαμαράς σε συνέντευξή του στο “Βήμα της Κυριακής” (17/11), επιτίθετο στην κυβέρνηση, τον πρωθυπουργό και τον ΥΠΕΞ, ζητώντας μάλιστα εμμέσως την αποπομπή του. Κριτίκαρε την κυβέρνηση για τις πολιτικές της. Πρότεινε δε για ΠτΔ τον Κώστα Καραμανλή τον “μικρό”.

Και η απάντηση του Μεγάρου Μαξίμου ήρθε μόλις πληροφορήθηκαν την επικείμενη δημοσίευση της, το πρωί του Σάββατο 16/11.

Και η νέα πρόκληση του πρώην Πρωθυπουργού, δεν πέρασε αυτή τη φορά χωρίς απάντηση από το Μέγαρο Μαξίμου. “Ο Αντώνης Σαμαράς θέτει εαυτόν, για 2η φορά μετά το 1993, εκτός Νέας Δημοκρατίας”, δήλωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, ανακοινώνοντας αυτό που πια έγινε αυτονόητο: την απομάκρυνση του βουλευτή Μεσσηνίας από την ΚΟ (16/11).

Και μιλώντας γενικά για κυβερνήσεις και όχι αποκλειστικά της ΝΔ, συνυπολογίζοντας και την κυβέρνηση Λουκά Παπαδήμου μιλάμε για 3η φορά (διέκοψε το μεταρρυθμιστικό έργο της κυβέρνησης Παπαδήμου για να γίνει πρωθυπουργός).

Και πιστεύω ότι ο κόσμος της ΝΔ δεν θα του συγχωρέσει ότι επιχείρησε να ρίξει μια κυβέρνηση της κεντροδεξιάς για 2η φορά.

Και το πρόδηλο ερώτημα: Ένας πολύπειρος πολιτικός όπως ο Αντώνης Σαμαράς, που γνώριζε πολύ καλά που οδηγούσε τα πράγματα, γιατί επέλεξε αυτόν τον δρόμο;

και μια απάντηση είναι

Και μια απάντηση είναι αυτό που έλεγαν οι παλαιότεροι:Το “γινάτι βγάζει μάτι»”

Και μια άλλη βρίσκεται σε αυτό που σας προϊδέασα ως πιθανόν να συμβεί στην ανάρτηση της 30/9/24 “Επετειακό 2 / Επίλογος / Και οι 11 ήταν χολωμένοι”.

Και είχα γράψει: “Και μια σχετική προβολή στο μέλλον: Λόγω του ότι πάντα υπάρχει στην χώρα μας μια χρόνο – καθυστέρηση, αυτό που συμβαίνει στην πολιτική σκηνή της Ευρώπης, δηλαδή η ενδυνάμωση της Ακροδεξιάς, δυνητικώς θα έρθει και στην χώρα μας.

Και το βλέπω στην συνένωση της εντός της ΝΔ “λαϊκής δεξιάς” με τους προαναφερόμενους (και είχα αναφέρει τους Βελόπουλο, Λατινοπούλου, Νατσιό).

Και θα είναι τότε που η συστράτευση τον ψηφοφόρων των δημοκρατικών δυνάμεων με τον Μητσοτάκη θα είναι ως εκ των ων ουκ άνευ”. Οψόμεθα…

Και θα διερωτηθείτε; Η πολιτική του πείρα δεν θα τον προειδοποιήσει για την ποιότητα του πολιτικού υλικού που έχει να αντιμετωπίσει. Ελπίζω αυτήν την φορά αυτές οι “λεπτομέρειες”, να σταθούν το εμπόδιο για κάποιον που πιστεύει ότι γεννήθηκε για να ηγείται, είτε στην “Μαύρη θύελλα” της Καλαμάτας είτε στη χώρα να μην οδηγηθεί και πάλι σε έναν “πολιτικό χειμώνα”…

Και ας θυμηθεί και την περίπτωση του Γιώργου Παπανδρέου ο οποίος με την ίδρυση του ΚΙΔΗΣΟ πριν από 10 χρόνια, αυτοεγκλωβίστηκε σε ένα αχρείαστο αποτυχημένο εγχείρημα.

Και το μόνο σίγουρο είναι, ότι αυτό που τελικά κατάφερε ο Αντωνάκης, είναι ότι έλυσε τα χέρια του Κυριάκου για να επιλέξει και Πρόεδρο της απόλυτης αρεσκείας του.

Και όσο αφορά τον Κώστα Καραμανλή τον “μικρότατο”, το αξιοσημείωτο δεν είναι τι λέει. Το αξιοσημείωτο είναι που εσχάτως τον έπιασε λογοδιάρροια, ενώ την 15ετία της συριζαϊκής λαίλαπας είχε πιει το αμίλητο νερό.

* Και αξίζει να παρουσιάσω την σχετική ανάρτηση του Αρίστου Δοξιάδη:

“Με τον Αντώνη Σαμαρά ήμασταν συμμαθητές στο Κολλέγιο Αθηνών, κι αποφοιτήσαμε το 1970. Στην τάξη μας ήμασταν τουλάχιστο εννέα μαθητές που οργανωθήκαμε σε αντιδικτατορικές οργανώσεις, με κίνδυνο να μας συλλάβουν και να μας βασανίσουν. Ο Αντώνης έμεινε απέξω, δεν ήθελε να μπλέξει. Και ανέλαβε πολιτική δράση εκ του ασφαλούς στην ΟΝΝΕΔ, όταν έγινε κυβέρνηση η ΝΔ. Και έχει το θράσος, σήμερα, να γράφει “Για την πατρίδα θυσίασα τα πάντα, μέχρι και την υγεία μου.” Τίποτε δεν θυσίασες Αντώνη. Δεν ξέρεις καν τι σημαίνει η λέξη θυσία. Αν κάποια στιγμή το στρες της δουλειάς σε ταλαιπώρησε, επειδή ανέλαβες μια σοβαρή ευθύνη για 2-3 χρόνια, σκέψου πόσος κόσμος, που δεν έχει τη δική περιουσία και καταγωγή, στρεσάρεται επί δεκαετίες στη δουλειά. Σε αυτούς τους εργαζόμενους έκανες τεράστια ζημιά με την στάση σου ενάντια στο μνημόνιο, με την απάτη των Ζαππείων. Στις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ που βρέθηκαν σε κρίση χρέους η αξιωματική αντιπολίτευση έβαλε πλάτη, οι ηγεσίες διαμόρφωσαν μνημόνια με συναίνεση και ξεπέρασαν την ύφεση σε 2-3 χρόνια. Με τη δική σου στάση, συνέβαλες στη βαθειά φτωχοποίηση εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων, που έχασαν και την υγεία τους. Δείξε επιτέλους λίγη τσίπα, και ζήτα συγνώμη, Ή τουλάχιστο, αποτραβήξου με αξιοπρέπεια”.

Συνειρμοί...

19 Φεβρουαρίου: Παγκόσμια Ημέρα του Άνδρα – Παγκόσμια Ημέρα Δημόσιας Τουαλέτας. Αέρα!!!!!!!

Ένα χρόνο μετά...

17 Νοεμβρίου 1974

Και οι βουλευτικές εκλογές της 17ης Νοεμβρίου 1974, ήταν οι πρώτες μετά τη δικτατορία των συνταγματαρχών. Διεξήχθησαν από την Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας του Κωνσταντίνου Καραμανλή με το σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής. Οι εκλογές ανέδειξαν νικήτρια τη Νέα Δημοκρατία του Καραμανλή, με με μοναδικό στην ελληνική πολιτική ιστορία ποσοστό 54,37% και την ευρύτατη κοινοβουλευτική πλειοψηφία των 220 εδρών. Στην 2η θέση βρέθηκε η Ένωση Κέντρου – Νέες Δυνάμεις, μετεξέλιξη της προδικτατορικής Ενώσεως Κέντρου, με ποσοστό 20,42% και 60 έδρες ενώ στην 3η θέση κατετάγη το ΠΑ.ΣΟ.Κ. του Ανδρέα Παπανδρέου με ποσοστό 13,58% και 12 έδρες θέτοντας τις βάσεις για την μετέπειτα θεαματική εκλογική εκτίναξή του.

Και την 4η θέση κατέλαβε η αριστερά, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον συνασπισμό της Ενωμένης Αριστεράς, με ποσοστό μόλις 9,47% και 8 βουλευτές, εάν λάβετε υπ’ όψιν την τρέχουσα τότε προπαγάνδα της, ενώ η ΕΔΕ των νοσταλγών της δικτατορίας μόλις ξεπέρασε το 1% και δεν κατόρθωσε να εκλέξει ούτε 1 βουλευτή.

Και παρότι υποσχέθηκα ότι μετά τα 50χρονα του “Πολυτεχνείου” δεν θα ξανά – ασχοληθώ, το ντοκιμαντέρ του Αλέξη Παπαχελά “Σκοτεινή Δεκαετία 1964-1974”, επιβεβαίωσε τις εκτιμήσεις μου ότι το “Πολυτεχνείο” δεν έριξε την υπό κατάρρευση Χούντα , αλλά της έδωσε το “φιλί της ζωής” (χούντα Ιωαννίδη) για να καταστρέψει και την Κύπρο.

Και ενώ εμείς, με τον ένα ή τον άλλον τρόπον τα διορθώσαμε, ένα μέρος της Κύπρου είναι ακόμη υπό Τουρκική κατοχή και υπό την απειλή μόνιμης διχοτόμησης.

Και παρότι η Αριστερά στις εκλογές τις 17/11/1974 περιορίστηκε στο 9,47%, 8 χρόνια μετά υπό την ομπρέλα του Ανδρέα Παπανδρέου επικράτησε ιδεολογικά στο γίγνεσθαι της χώρας.

Και ήταν τότε που αυτό που ονομάζουν οι Αμερικανοί cancel culture, δηλαδή να εξοστρακίζεις κάποιον για τις απόψεις του, το αναπτύξαμε εδώ σε ακραίο βαθμό.

Και όποιος ισχυρίζεται ότι στην Ελλάδα δεν επικράτησε ποτέ η κουλτούρα της απόλυτης πολιτικής ορθότητας, πρέπει να ζούσε κάπου αλλού τα τελευταία 50 χρόνια

Και στα χρόνια της Μεταπολίτευσης, η ιδεολογική ηγεμονία της Αριστεράς έφερε ένα τσουνάμι ακραίας πολιτικής ορθότητας, που καθόρισε τον δημόσιο διάλογο. Όποιος ξέφευγε από τις νόρμες της ήταν αυτομάτως ύποπτος, πληρωμένος ή αντιδραστικός.

Και πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις η συζήτηση για την Ιστορία μας ήταν το πρώτο θύμα.

Και ιδιαιτέρως η περίοδος από τον Εμφύλιο και μετά, για να μην αναφερθώ στον “λαϊκό απελευθερωτικό αγώνα του 1821” κατά την ιστορία του Γιάννη Σκαρίμπα “Το 1821 και η Αλήθεια”, η οποία ήταν κάτι σαν ευαγγέλιο…

Και ήταν τέτοια η ηγεμονία της Αριστεράς, που με τον λεγόμενο εκδημοκρατισμό της παιδείας κατάντησε γενικώς την Παιδεία και ιδιαιτέρως το ελληνικό πανεπιστήμιο “έναν μηχανισμό παραγωγής μετριοκρατίας που αποκλείει την “μεριτοκρατία” (Οδυσσέας Ζώρας).

Και “μεριτοκρατία”, γιατί εκείνη την εποχή τα συνώνυμά της, “αξιοκρατία”, “αριστο-κρατία” ήταν κόκκινο πανί για το αριστερό πολιτικό γίγνεσθαι.

Και για την φετινή πορεία του “Πολυτεχνείου ας μιλήσει ο Τάκης Θεοδωρόπουλος.

* “Βρείτε μου όμως έναν τρόπο για να αντιμετωπίσω την κατάθλιψη που μου προκάλεσε η πορεία του Πολυτεχνείου. Όχι η ίδια η πορεία. Όσο η διανοητική κατάσταση συμπολιτών μου που συμμετείχαν σε αυτήν και κράδαιναν παλαιστινιακές σημαίες. Πιστεύουν ότι ο αγώνας της Χαμάς είναι αγώνας για τη δημοκρατία; Δικαίωμά τους. (...) Οφείλουν να ξέρουν επίσης ότι χαρακτηριστικό της ωριμότητας είναι το αίσθημα του γελοίου. Κι αν όντως πιστεύουν ότι στο Πολυτεχνείο οφείλουμε τη δημοκρατία μας, ας μη διασύρουν το λείψανό του”.

Και ας πάμε και 4 χρόνια πίσω...

17 Νοεμβρίου 1989

Και ήταν τότε που ξεκίνησε στην Πράγα μια ειρηνική εξέγερση που σήμανε την αρχή του τέλους για το γηρασμένο κομμουνιστικό καθεστώς της τότε Τσεχοσλοβακίας. Η κινητοποίηση των αντικομουνιστών διαμαρτυρομένων, μετατράπηκε σε κίνημα με επικεφαλής τον εξέχοντα θεατρικό συγγραφέα Βάτσλαβ Χάβελ. Αυτή είναι για την Τσεχία η “μέρα του αγώνα για την ελευθερία και την δημοκρατία”. “Τώρα, εμείς είμαστε αυτοί που δεν θα αφήσουμε την ευκαιρία να πάει χαμένη” έγραφαν τα επιτοίχια συνθήματα.

Και ήταν τότε που όλα όσα καταπνίγηκαν στην Άνοιξη της Πράγας τον Αύγουστο του 1968 από τα σοβιετικά τανκς, εκείνη την ημέρα ανέβηκαν ορμητικά στην επιφάνεια. Και λίγες εβδομάδες μετά, 40 χρόνια καταπίεσης και ανελευθερίας υπό τη βαριά σκιά της Μόσχας, αποτελούσαν πια μέρος της σκληρής Ιστορίας που σημάδεψε την Ευρώπη μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

ΣΥΡΙΖΑ 20 Νοεμβρίου 2024: Το ντιμπέιτ των 4 υποψηφίων προέδρων

Παύλος Πολάκης, Απόστολος Γκλέτσος, Σωκράτης Φάμελλος, Νικόλαος Φαραντούρης

Και στις 24/11 έγιναν οι προεδρικές εκλογές στον ΣΥΡΙΖΑ.

Και με 49,41% και 4.139 ψήφους διαφορά από τον 2ο Πολάκη που έλαβε το 43,51%, ο Φάμμελος εξελέγη πρόεδρος.

Και αυτό, διότι ο Σφακιανός έκανε μια ευφυέστατη δήλωση : “Δεν χρειάζεται 2ος γύρος. Δεν θέλω να ταλαιπωρώ τον κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ. Οι απόψεις μου δεν είναι πλειοψηφικές, αλλά αυτά που λέω είναι ο μισός ΣΥΡΙΖΑ”.

Και μέσα σε μια δήλωση , η μεγαθυμία και η απειλή σε ενιαία συσκευασία.

Και ο Φάμμελος λειτουργώντας ως αυτόβλακας το αποδέχθηκε ασμένως.

Και αυτό, όταν οι εκλογολόγοι αναφέρουν, ότι ο 2ος γύρος θα έκλεινε με ποσοστό 70/30% ή 65/35% υπέρ του Φάμμελου. Μια καθαρή νίκη και ο Σφακιανός δεν θα γινόνταν η “πέτρα στο παπούτσι” του, όπως όλα δείχνουν.

Και η διασκέδαση συνεχίζεται…

Χίλιες και μια νύχτες για την ειρήνη…

Στις 20 Νοεμβρίου. συμπληρώθηκαν 1001 ημέρες από την εισβολή του Πουτινιστάν στην Ουκρανία (24/2/22).

Έλα αντιπολίτευση στον τόπο σου...

*ΠΑΣΟΚ 21 Φεβρουαρίου 2024: “4.583 ημέρες από την τελευταία φορά και το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ επιστρέφει ως 2ο τη τάξει κόμμα στο Κοινοβούλιο χάρη κυρίως στην αυτοδιάλυση και τον αυτοεξευτελισμό του ΣΥΡΙΖΑ. Και η κοινοβουλευτική του δύναμη μπορεί να μην είναι και για χόρταση. Όμως ποιο άλλο κόμμα κατάφερε να επιδείξει τέτοια αντοχή, τέτοιο πείσμα και τέτοιο μέταλλο ώστε να καταφέρει μια τέτοια –αν όχι ουσιαστική ακόμα, συμβολική έστω– επιστροφή;” (Πάνος Παπαδόπουλος).

*Και “επιτέλους, κοντά στην κανονικότητα. Ύστερα από πολλά χρόνια έχουμε στη θέση της κυβέρνησης και της αξιωματικής αντιπολίτευσης το παραδοσιακό δίπολο του δικομματισμού. Και αν κοιτάξουμε γύρω μας, στο σημερινό κοινοβουλευτικό κόσμο, είναι εύκολο να αντιληφθούμε ότι δεν υπάρχει άλλη λύση διακυβέρνησης πέρα από τον γνωστό μας δικομματισμό” (Κώστας Γιαννακίδης).

Και να φανταστείς, εμείς οι πολύχρονοι το ζήσαμε, ότι εκεί στα τέλη της δεκαετίας του 90, ήταν κυρίαρχη η τάση να αναθεματίζεις τον δικομματισμό ως πηγή κάθε παθογένειας.

Ο “μκρότατος” ξαναμίλησε…

Και ξαναμίλησε “εντός των ορίων” σε παρουσίαση βιβλίου στην Πάτρα (22/11). Χαρακτηριστά ανέφερε την ανάγκη να μην αντιμετωπίζεται με πειθαρχικά μέτρα η έντονη κριτική, αναφερόμενος εμμέσως στην διαγραφή Σαμαρά και ότι δεν ενδιαφέρεται για Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Και φαίνεται ότι ο “μικρότατος” ξεχνά το παρελθόν του. Ο Σάκης Μουμτζής μας το υπενθυμίζει:

* “Και δεν ήταν μόνον ο Γιώργος Σουφλιάς που διαγράφηκε. Μαζί του και οι Στέφανος Μάνος και Βασίλης Κοντογιαννόπουλος, ενώ επιβλήθηκε ποινή ενός έτους στους Παπαληγούρα, Τατούλη, Κάκκαλο. Η ημερομηνία έδειχνε 3 Φεβρουαρίου 1998, ενώ δεν είχε συμπληρωθεί καν χρόνος από την ανάδειξή του στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας. Στις εσωκομματικές εκλογές, στις οποίες συμμετείχε ένα διευρυμένο σώμα αντιπροσώπων, επικράτησε του Γ. Σουφλιά στον δεύτερο γύρο. Συνεπώς, ο Κώστας Καραμανλής δε διέγραφε έναν απλό συνεργάτη του, αλλά τον συνδιεκδικητή της ηγεσίας της Νέας Δημοκρατίας.

Η αιτία των παραπάνω ποινών ήταν πως όλοι αυτοί δεν πειθάρχησαν στην κομματική γραμμή σε ένα όχι μείζον νομοσχέδιο που αφορούσε τη λειτουργία των ΔΕΚΟ. Να υπενθυμίσω ότι το 1998 πρωθυπουργός ήταν ο Κώστας Σημίτης.

Με αυτές τις διαγραφές είχε διαφωνήσει ο Μιλτιάδης Έβερτ ο οποίος μάλιστα είχε ζητήσει να μη συνεδριάσει το Πειθαρχικό Συμβούλιο του κόμματος, ώστε να χαμηλώσουν στο μεταξύ οι τόνοι. Δεν εισακούστηκε και ο φιλικός προς τη Νέα Δημοκρατία Τύπος μίλησε για μια ηγετικού επιπέδου κίνηση του Κώστα Καραμανλή”.

“Κίνημα Δημοκρατίας”

Και εγεννήθη το κόμμα του Αερόλιθου. “Είμαστε ένα κεντροαριστερό κόμμα. Πιο αριστερό από την αριστερά, πιο κεντρώο από το κέντρο” (22/11).

Και η “Ιστορία συνεχίζει την φάρσα της...”. Οψόμεθα...

“Επί τον τύπον των ήλων”

Και στην κοινωνία μας αυτή την στιγμή εκτυλίσσεται ένα πολύ εντυπωσιακό φαινόμενο.

Και ενώ εκκωφαντικώς μιλούμε για φτώχεια, αποσιωπούμε το τι συμβαίνει στο διαδίκτυο.

Και το 2019 οι Έλληνες είχαν παίξει το ιλιγγιώδες ποσό των 15,9 δισεκατομμυρίων ευρώ σε όλες τις μορφές τζόγου, ένα ποσό μεγαλύτερο από τους μισθούς όλων των δημοσίων υπαλλήλων.

Και μετά από μια 4ετία Μητσοτάκη ,δηλαδή το 2023, έπαιξαν 36 δισεκατομμύρια.

Και οι πρόσφατες σχετικές έρευνες στις ΗΠΑ, έδειξαν γλαφυρά ότι ο διαδικτυακός τζόγος έχει δραματικές συνέπειες στα οικονομικά των νοικοκυριών, και ιδιαίτερα των πιο ευάλωτων.

Και τα συμπεράσματα δικά σας...

Και έχει δίκιο ο Κωστής Χατζηδάκης όταν λέει: “Αλαζόνες δεν είμαστε, αλλά δεν πρόκειται να προσχωρήσουμε και εμείς στο εθνικό μοιρολόι ορισμένων που έχουν κάνει την κλάψα επάγγελμα! Δεν θα αγνοούσαμε μόνο τη δική μας δουλειά και όσα λένε οι διεθνείς οργανισμοί, θα αγνοούσαμε και τις προσπάθειες του ελληνικού λαού!”.

Και έχει δίκιο και ο Δημήτρης Ευθυμάκης όταν γράφει: “Ενώ το 67,1% των Ελλήνων θεωρεί τον εαυτό του φτωχό, αδικημένο και καταφρονημένο, η μεν κυβέρνηση αντέχει και κυριαρχεί, ενώ οι αντιπολιτεύσεις πνέουν τα λοίσθια. Μυστήριο πράγμα, που μόνο η τοποθέτηση της Ελλάδας και των Ελλήνων σε μια ξεχωριστή κατηγορία, μακριά από τα ευρωπαϊκά και παγκόσμια μοντέλα μέτρησης της φτώχειας, θα μπορούσε ίσως να εξηγήσει”.

Μ ικρότητες...

Και ήμερα μετά 32 χρόνια, έγιναν επιτέλους τα εγκαίνια του μετρό της Θεσσαλονίκης.

Και με Κωσταντίνο Μηστοτάκη ξεκίνησε και με Κυριάκο εγκαινιάστηκε.

Και η 1η εγγραφή του έργου στον προυπολόγισμο, έγινε το 1976 από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή.

Και λίγες ημέρες πριν, οι αυτόβλακες έκαναν και πάλι την εμφάνισή τους με αφορμή το λογότυπο του μετρό.

Και τι δεν ακούστηκε…

Και ενημερώθηκα για τα λογότυπα που αποκλείστηκαν.

Και σας τα παρουσιάζω…

Και το μόνο που θα επισημάνω, είναι ότι τα πλείστα με άμεσο ή έμμεσο τρόπο ετεροπροσδιορίζουν το μετρό της Θεσσαλονίκης, εάν λάβετε υπ’ όψιν, ότι έχουν ως βάση το λογότυπο του μετρό της Αθήνας.

Και άντε πέστε το αυτό, αυτόβλακες στους στους Θεσσαλονικείς.

Και το λογότυπο που επιλέχτηκε δεν είναι μόνο καλαίσθητο αλλά και ευρηματικό. Κατορθώνει να ενσωματώσει σε ένα λογότυπο διεθνών προδιαγραφών και το δικό μας μικρό “μ”. Αυτόβλακες αντιλαβού;

Και το επιμύθιο…

“Ας έρθει λοιπόν ο γέρικος, κωμικός, γενναίος, συγχυσμένος και ποδοσφαιρικός και ηρωικός χορός στη σκηνή, γιορταστικά, με ήχους από κουδουνάκια και σήμαντρα σαν αμαξάκι που έρχεται, σαν εσπερινός ή καλύτερα σα συσσίτιο. Δηλαδή, θα φάμε και θα πιούμε, και νηστικοί θα κοιμηθούμε” (από τους “Αχαρνής” του Σαββόπουλου, 1977).

Και το απόσπασμα μοιάζει να συνοψίζει ένα γνώριμο μας κύκλο, κάτι σαν κατάρα.

Και πάνω που πάμε να κάνουμε ένα βήμα προς τα εμπρός, με μύρια όσα προβλήματα και δυσκολίες, παραμυθιαζόμαστε και πάλι.

Και με ευήκοα τα ώτα, θέλουμε να στήσουμε ένα μεγάλο πανηγύρι που θα τα σαρώσει όλα.

Και πάλι “βαράτε τα όργανα! Βάλτε φωτιά στα τόπια! Έξω από αυτή τη διαδικασία προς τον εορτασμό, όλα γίνονται για λόγους ανύπαρκτους” (Σαββόπουλος).

Και οι υπαρκτοί λόγοι υπήρχαν και θα υπάρχουν πάντα.

Και αυτή είναι η μαγιά…

Και από μόνη της δεν φουσκώνει. Χρειάζεται το ψέμα. Να παραμυθιαστεί και πάλι ο κόσμος και να θυμώσει με τα ψέματα.

Και ο θυμός δεν είναι οργή.

Και μπλοκάρει το μυαλό...

Και εν τέλει και νηστικοί θα κοιμηθούμε.

Και το επόμενο πρωί, μέσα στην βουβαμάρα, θα αρχίσουμε να μαζεύουμε τα κομμάτια μας και τον ανήφορο να παίρνουμε για να ξαναχτίσουμε όσα γκρεμίσαμε...

Σαν επιδόρπιο

Η επιστροφή των “αγγέλων”...

Και μετά από 5 χρόνια απουσίας, τα εντυπωσιακά φτερά, οι πασαρέλες και οι “άγγελοι” της Victoria’s Secret επέστρεψαν για το σόου του 2024 στην Νέα Υόρκη.

Και έτσι την Τετάρτη 16 Οκτωβρίου και ώρα 2 π.μ το fashion show επέστρεψε για 1η φορά, μετά το 2018, όταν και ο οίκος μόδας αντιμετώπισε κατηγορίες για σεξισμό, μισογυνισμό και απουσία συμπεριληπτικότητας, λες και ήταν ο προ-άγγελος της επανεκλογής Τραμπ.

Και για το ιστορείν: Το το Victoria's Secret Fashion Show ξεκίνησε στην Νέα Υόρκη το 1995 και εξελίχθηκε σε θεσμό για τον χώρο της μόδας, με “αγγέλους” όπως η Τάιρα Μπανκς, η Κάρλι Κλος, η Κένταλ Τζένερ, η Χάιντι Κλουμ, η Μπέλα και Τζίτζι Χαντίντ να παρελαύνουν στην πασαρέλα με τεράστια φτερά και εσώρουχα. Η επίδειξη διακόπηκε το 2019 όταν τα σχόλια του πρώην επικεφαλής μάρκετινγκ Ed Rezak για τα plus-size και τα transgender μοντέλα, ήρθαν να προστεθούν στα οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπιζε λόγω της πανδημίας.

Και λόγω του ότι επί πρωθυπουργίας Μητσοτάκη τα πάντα είναι εφικτά, στο φετινό σόου για 1η φορά, η 21χρονη Ανθή Φακιδάρη έφερε “άρωμα Ελλάδας” στην πασαρέλα. Αλληλούια...

Seedrinker