Εκλογικός επίλογος και άλλα τινά...

 

“Tomorrow never knows”

(Beatles / Revolver / 5/8/1966)

* “Δεν είχαμε ποτέ Θάτσερ. Δεν είχαμε ποτέ Κολ ή Μέρκελ των 4ων τετραετιών. Κάθε πρωθυπουργός στην 3η Ελληνική Δημοκρατία, αλλά και παλαιότερα στην Ελληνική Δημοκρατία, θεωρούνταν ότι τον έχει φιλήσει η Ιστορία την στιγμή που εξασφάλιζε μια 2η 4ετία. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ο 4ος που ετοιμάζεται να το πετύχει από το 1974. Αλλά κανείς πριν από αυτόν δεν το πέτυχε με τους ίδιους όρους. Κανείς δεν είχε καταφέρει ταυτόχρονα να αυξήσει τα ποσοστά του από την 1η του νίκη και να αφήσει τον αντίπαλο 20 μονάδες πίσω Η σημασία και η πρωτοτυπία αυτού του αποτελέσματος δεν έχει ακόμη μετρηθεί. Δεν την έχουν ζυγίσει οι αντίπαλοι του Μητσοτάκη, που πάντα τον υποτιμούσαν, κατατάσσοντάς τον στους μη χαρισματικούς και άνιωθους πολιτικούς, που δεν μπορούσαν να αναπληρώσουν με τη μεθοδικότητα ότι τους έλειπε σε θέρμη και τάλαντο.

Δεν είχε καταλάβει όμως σωστά την υπεροχή του ούτε ο ίδιος. Αντιθέτως. Παρότι αντλούσε επιπλέον νομιμοποίηση από τους χειρισμούς του στις κρίσεις που του έτυχαν, παρότι δεν έχασε ποτέ το καθαρό προβάδισμά του στις δημοσκοπήσεις, παρότι οι συνθήκες της κυριαρχίας του ήταν ορατές, ορισμένοι κλάδοι της διακυβέρνησής του έμοιαζαν να καθοδηγούνται από φαντάσματα και παλιά οικογενειακά τραύματα. Από κληρονομημένες ανασφάλειες, που κρέμασαν στους εσωτερικούς τοίχους αυτιά. Το αποτέλεσμα έδειξε ότι η διακυβέρνηση 2019-2023 δεν είχε ανάγκη από εξουσιαστικές πατέντες για να σταθεροποιηθεί και να δικαιωθεί εκλογικά. Δεν είχε ανάγκη ούτε από τους δισταγμούς για την αυτοσυντήρησή της που κατέληξαν να την καθυστερήσουν σε ορισμένα κρίσιμα πεδία” (Μιχάλης Τσιντσίνης).

Και όμως ένας πολιτικός leader όπως ο Μητσοτάκης, κάτι πρωτοφανές για το πολιτικό γίγνεσθαι της χώρας του Υπαρκτού Ελληνισμού, εκτός του κύριου έργου του θα έπρεπε, πριν την περιφανή εκλογική νίκη της 21ης Μαΐου, να φροντίζει και την αυτοσυντήρησή του από τους πάμπολλους υπονομευτές, τους “εντός των τειχών” της ΝΔ (κάτι που δεν φρόντισε ο Γιώργος Παπανδρέου και τον “φάγαν μετ’ επαίνων”). (1)

Και αυτοί οι “εντός των τειχών” υπονομευτές του Μητσοτάκη, αντί του “αντιμητσοτακική Δεξια” χρησιμοποιούσαν το πιο εύηχο και πολιτικά ανώδυνο “λαϊκή Δεξιά”. Και είναι η “Δεξιά” που εκπασόκισε κάποτε την Δεξιά, καταφέρνοντας να κυριαρχήσει επί των φιλελεύθερων και εκσυγχρονιστικών συνιστωσών της. Ενέδωσε στην αντιμνημονιακή παραφορά και ένα μέρος της διεσπάρη στα κόμματα που εξέφραζαν την άρνηση προς την πραγματικότητα της χρεοκοπίας. Και είναι αυτή η “Δεξιά” η οποία θέλγεται από τα ηγετικά πρότυπα του Πούτιν και του Ερντοράν τον οποίο πάντα παρουσιάζουν σαν τον “μάγκα” έναντι της αφελούς Ελλάδος. Άδηλος ηγέτης της ήταν ο Κωστάκης ο Καραμανλής ο “μικρός” (και κατά περίπτωση συνηγορούσε και ο Σαμαράς).

Η μεγάλη εκλογική νίκη της 21/5 αιφνιδίασε και τον ίδιο τον Μητσοτάκη, αλλά πολιτικά αποτιμημένο καταδεικνύει την εκλογική αφύπνιση / ενεργοποίηση της αποκαλούμενης “σιωπηλής πλειοψηφίας”, στην οποία μπορούμε πλέον έστω και δειλά να προσθέσουμε και την λέξη “πολιτών”, προς υποστήριξή του. (2)

Μια εκλογική νίκη που αποτίμησε σωστά ο Μητσοτάκης και εμπράκτως το απέδειξε στην στελέχωση της κυβέρνησης εκτός του λεγόμενου “κομματικού ωροσκοπίου”, επιλέγοντας ως Υπουργό Υγείας τον Μιχάλη Χρυσοχοϊδη με Αναπληρώτρια Υπουργό την Ειρήνη Αγαπηδάκη και Υπουργό Δικαιοσύνης τον Γιώργο Φλωρίδη.

Και ενώ η χώρα προσπαθεί να βρει τον δρόμο της ξεπερνώντας τις δουλείες του παρελθόντος, το ΚΚΕ απτόητο συνεχίζει την παραδοσιακή κομμουνιστική αρχή της δημιουργίας από το πουθενά εχθρών. Ο Δημητράκης ο Κουτσούμπας λοιπόν, ο γγ της ΚΕ του “πολιτικού απολιθώματος”, μιλώντας στην Ολομέλεια της Βουλής (24/7) κατά την συζήτηση του νομοσχεδίου με το οποίο αίρονται οι περιορισμοί της ψήφου των απόδημων Ελλήνων, ανέφερε χαρακτηριστικά: “Σε περίπτωση που η ψήφος ανθρώπων, που ζουν στην άλλη άκρη του κόσμου και πιθανά να μην έχουν έρθει ποτέ στην Ελλάδα, παίξει καθοριστικό ρόλο στο εκλογικό αποτέλεσμα θα στραφούν οι άνθρωποι που ίσως ήθελαν ένα άλλο αποτέλεσμα, εναντίον των ομογενών. Βλέπετε πώς διαμορφώνετε τις προϋποθέσεις για να αναπτυχθεί διχόνοια ανάμεσα στους μέσα και στους έξω”. Και μας έσυρε ο αυτόβλακας 2 αιώνες πριν στην εποχή του “κρατιδίου”, τότε που τους Έλληνες που ζούσαν εκτός της επικράτειας του τότε Ελληνικού κρατιδίου, τους αποκαλούσαν “ετερόχθονες”.

Και για το ιστορείν:

* Ο Τάκης Θεοδωρόπουλος αναφέρει σχετικά: “ «Ετερόχθονες» ήσαν οι Έλληνες που ζούσαν εκτός επικρατείας τού τότε κρατιδίου. Ο πληθυσμός του «μείζονος» ελληνισμού, μορφωμένοι άνθρωποι, κοσμοπολίτες, εύποροι οι περισσότεροι. Αυτούς αντιμετώπιζαν με φόβο και καχυποψία οι κάτοικοι των απελευθερωμένων περιοχών, αμόρφωτοι και φτωχοί κατ’ ανάγκην, χωρίς αντίληψη του μεγάλου κόσμου έξω από τη Ρούμελη και τον Μοριά. Είχαν όμως δώσει το αίμα τους για την απελευθέρωση από τους Οθωμανούς και δεν ήθελαν να έρθουν οι «άλλοι», οι γραμματιζούμενοι, να τους «καπελώσουν». Και έτσι φτάσαμε στην Εθνοσυνέλευση του 1844, όπου και κατεγράφη η περίφημη σύγκρουση ανάμεσα στους «Αυτόχθονες» και τους «Ετερόχθονες». Επικεφαλής των πρώτων, ο Μακρυγιάννης και ο Παλαμήδης. Επικεφαλής των δεύτερων, ο Κωλέττης, ο οποίος για πρώτη φορά τότε διατύπωσε τον όρο «Μεγάλη Ιδέα». «Διά την μεγάλην ταύτην ιδέαν του Ελληνισμού επολεμήσαμεν, διά τους απανταχού Έλληνας». Το ζήτημα ήταν αν θα έχουν δικαίωμα να διορίζονται στο Δημόσιο και όσοι Έλληνες κατάγονταν από τις μη απελευθερωμένες περιοχές. Κέρδισαν οι αυτόχθονες, με τα γνωστά καταστροφικά αποτελέσματα: το ελληνικό κράτος στερήθηκε τις υπηρεσίες του δυναμικότερου τμήματος του ελληνισμού. Ο Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος δεν διοριζόταν στο πανεπιστήμιο επειδή ήταν Κωνσταντινουπολίτης. Τις ιδιοτροπίες του ελληνικού Δημοσίου, που τις ζούμε έως σήμερα ακόμη, τις χρωστάμε εν μέρει στην απόφαση εκείνης της Εθνοσυνέλευσης”.

Στις 25/7 το νομοσχέδιο εγκρίθηκε με 208 “ΝΑΙ”. Ειδικότερα, υπερψήφισαν η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, η Πλεύση Ελευθερίας και η Νίκη. Την ίδια ώρα, καταψήφισαν ο ΣΥΡΙΖΑ (κατέθεσε δική του τροπολογία) και το ΚΚΕ.

Παρών, τέλος, ψήφισαν η Ελληνική Λύση και οι Σπαρτιάτες. Να σημειωθεί ότι συγκεντρώθηκε η απαραίτητη πλειοψηφία των 200 βουλευτών και συνεπώς όσοι Έλληνες του εξωτερικού είναι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους θα μπορούν ψηφίσουν από τις Ευρωεκλογές του 2024.

Και όλα αυτά σε μια εποχή όπου βρισκόμαστε μπροστά σε μια ανακάλυψη ανάλογη αυτής των ημιαγωγών και τείνει να ανοίξει ο δρόμος για να επισυμβεί αυτό που είχα εικάσει στην ανάρτηση της 18/1/2013 με τίτλο “Στοχαζόμενος την αστερόσκονη”.

Και είχα γράψει μεταξύ άλλων: “Σήμερα, το να προσπαθήσουμε έστω και να πιθανολογήσουμε την εξέλιξη της ανθρωπότητας στη διάρκεια των 2000 και πλέον χρόνων της Υδροχοϊκής εποχής, είναι ουτοπικό, όταν μάλιστα γνωρίζουμε ότι πριν την ανακάλυψη των ημιαγωγών (τρανζίστορ), ήταν τελείως αδύνατη, με τα δεδομένα της τότε εποχής, η πρόβλεψη της επερχόμενης ηλεκτρονικής εποχής. Ακροβατώντας στα δεδομένα της εποχής, το πιο ακραίο και ταυτόχρονα συμβατό με την υδροχοϊκή αντίληψη γεγονός που θα μπορούσαμε να σκεφτούμε ότι θα συμβεί, είναι η έλευση της εποχής όπου η επιστημονική εξέλιξη, θα μπορέσει να ενεργοποιήσει καθολικά, τις ερευνούμενες σήμερα τηλεπαθητικές ιδιότητες του ανθρώπινου εγκεφάλου, με ότι αυτό συνεπάγεται για την ανθρώπινη συνύπαρξη.

Και πρόκειται για την ανακάλυψη ενός νέου υλικού, του LK-99. Με βάση τις 2 επιστημονικές προ-δημοσιεύσεις (white papers) που πραγματοποίησαν οι 2 κύριοι ερευνητές του υλικού, οι Νοτιοκορεάτες επιστήμονες από το Quantum Energy Research Center στην Σεούλ, Sukbae Lee (L) και Ji-Hoon Kim (K), στον ιστότοπο arXiv, το νέο υλικό προσφέρει την υπεραγωγιμότητα υπό κανονικές συνθήκες πιέσεως και θερμοκρασίας. Για να το καταλάβει κανείς καλύτερα: Όταν αναφερόμαστε σε “κανονικές συνθήκες” σημαίνει τις συνηθισμένες θερμοκρασίες περιβάλλοντος αλλά και ατμοσφαιρικής πίεσης ήτοι θερμοκρασία 25°C (298,15 βαθμοί Κέλβιν) και πίεση στα 101,325 kPa, δηλαδή 1 ατμόσφαιρα ( LK-99: από τα αρχικά των επωνύμων των 2 κύριων ερευνητών και την χρονιά 1999 που ξεκίνησαν οι έρευνες).

Παράδειγμα: Σήμερα για να πετύχουμε την υπεραγωγιμότητα της ενέργειας, δηλαδή για να καταφέρουμε να μεταφέρουμε μια ενέργεια από το σημείο Α στο σημείο Β, χωρίς να υπάρχουν απώλειες, θα πρέπει να υπάρχει πολύ υψηλή πίεση αλλά και εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες.

Αυτό το νέο υλικό, λοιπόν, το LK-99, όπως έχει περιγραφεί, υπόσχεται ότι με ένα νέο, στην απλή του μορφή, καλώδιο υπεραγωγό που θα κατασκευάζεται απ’ αυτό, θα μπορεί κανείς να μεταφέρει ενέργεια χωρίς να υπάρχουν τριβές και κατά συνέπεια ενεργειακές απώλειες.

Αξίζει να σημειωθεί ότι με τα μέχρι τώρα ευρέως χρησιμοποιούμενα υλικά, καταγράφονται απώλειες ενέργειας, από το σημείο παραγωγής της μέχρι την πρίζα του σπιτιού μας, σε ποσοστό που φτάνει το 65-66%. Στον αντίποδα, το LK-99 υπόσχεται ότι οι ενεργειακές απώλειες θα είναι σχεδόν μηδαμινές, ήτοι αμελητέες, φτάνοντας σε ποσοστό χαμηλότερο του 2%.

Εάν τελικώς επιβεβαιωθεί η ανακάλυψη και παραχθεί το LK-99 οι πιθανές εφαρμογές του κινούνται στην περιοχή του “αφάνταστου”. Οψόμεθα...

Σημείωσεις:

1. Αναφερόμενος στην εκλογική νίκη του Μητσοτάκη ενός πρωτοφανούς για τα ελληνικά δεδομένα πολιτικού leader, ένα άρθρο μου υπενθύμισε αυτό που ο Γκεόργκι Πλεχάνωφ (1856-1918) ισχυρίζονταν στο βιβλίο του “Η φιλοσοφία της Ιστορίας και ο ρόλος της προσωπικότητας”. Ο Πλεχάνωφ απέρριπτε την άποψη ότι οι προσωπικότητες σφραγίζουν τις ιστορικές αλλαγές και υποστήριζε πως όταν οι κοινωνικές συνθήκες είναι ώριμες να αλλάξουν, υποχρεώνονται να γεννήσουν και τα πρόσωπα που θα προωθήσουν τις αλλαγές αυτές.

Η σχετική μου θέση είναι συνθετική: Ο ρόλος της προσωπικότητας είναι καθοριστικός και όταν οι κοινωνικές συνθήκες είναι ώριμες τους δίδεται η δυνατότητα να έρθουν στο προσκήνιο, Με 2 λέξεις: Τους ψηφίζουν...

2. Σχετικά με τον πολίτη, αναφορά και στον Επίλογο / Το κίνημα της πετσέτας.

Επίλογος

Και το έχω γράψει , από τότε που ο Κικίλιας ήταν στο Υγείας.

Υπουργείο Τουρισμού και πολύ του είναι…

Η ελληνική σημαία είναι ζωγραφισμένη στον βράχο...

Άποψη της μέγα - πυρκαγιάς στην Αλεξανδρούπολη από τον λόφο του Προφήτη Ηλία στη Μάκρη. ΑΠΕ-ΜΠΕ/Δημήτρης Αλεξούδης Πηγή: Protagon.gr

Η επικαιρότητα σε σκίτσα

Πένθος

Κάθε ακραία κατάσταση στη ζωή συνεπάγεται μια στάθμιση διακυβευμάτων: “Το αγαθό της ανθρώπινης ζωής” δεν είναι ένα κλισέ στο οποίο είμαστε εκπαιδευμένοι να αποδίδουμε τιμές, αλλά η βάση υπολογισμού κάθε άλλου αγαθού, η στοιχειώδης προϋπόθεση για τα πάντα. Το να αποτελεί αυτό το μόνιμο ρεφρέν, είναι μια νίκη της ζωής. Και όταν αυτό χαθεί εμφιλοχωρεί το πένθος.

Και με αυτό καλούνται να ζήσουνε σήμερα οι γονείς και συγγενείς των πιλότων του Canadair σμηναγού Χρήστου Μουλά 34 ετών και του ανθυποσμηναγού Περικλή Στεφανίδη ετών 27, που έπεσε την Τρίτη 25/7 στην Κάρυστο εν ώρα κατάσβεσης πυρκαγιάς.

Μέγα – πυρκαγιές

Και προάγγελοι της κλιματική κρίσης. Η μεγίστη απειλή εντός των τειχών. Απείκασμα της κόλασης, ομοίωμα του ολέθρου. Καταβροχθίζει την βλάστηση και ότι ζωντανό είδος εντός της με παραλυτική σφοδρότητα. “Εξαπλώνεται ταχύτατα, υπερπηδά λίμνες, ποτάμια, αυτοκινητοδρόμους, αντιπυρικές ζώνες, γεννοβολά στροβίλους και «καταιγίδες» που εκτοξεύουν τη φωτιά χιλιόμετρα μακριά, ξεσπάει ακόμη και σε μη αναμενόμενες περιοχές, δεν κοπάζει τη νύχτα, που είναι πλέον το ίδιο ζεστή και ξηρή με την ημέρα, αλλάζει αιφνιδίως διευθύνσεις ακυρώνοντας σχέδια κατάσβεσης”.

Και προάγγελοι μιας “κολυμπήθρας του Σιλωάμ” όπου μέσα της θα ξεπλυθούν ανικανότητες, ανεπάρκειες, ανοργανωσιές, απρονοησίες που θα κάνουν τον ανθρώπινο βίο αβίωτο.

Και άγγελοι συνειδητοποίησης ότι ο κύριος υπαίτιος τους, είναι το είδος μας

Το αθάνατο βρετανικό χιούμορ...

Στις 20/7, η Ρωσία ανακοίνωσε ότι συνετρίβη το ρομποτικό σκάφος που απέστειλε για να κάνει έρευνες επί της Σελήνης. Και ο Economist έγραψε: “Το πρωί της 20ής Αυγούστου η Ρωσία ανακοίνωσε ότι είχε ενταχθεί στις τάξεις των νέων δημιουργών κρατήρων” σχολιάζοντας “βρετανικά” την τελευταία, αποτυχημένη ρωσική αποστολή σε συνέχεια των προηγούμενων, άλλων χωρών, που δημιούργησαν με τις πτώσεις ρομποτικών διαστημοπλοίων νέους κρατήρες στην επιφάνεια της Σελήνης. Και αυτό σε μια περίοδο όπου η διεθνής κινητοποίηση και ο ανταγωνισμός για την επιστροφή στη Σελήνη φούντωσαν εκ νέου, με την αποστολή νέων ρομποτικών διαστημοπλοίων. Ωστόσο οι ως τώρα προσπάθειες αντιμετώπισαν προβλήματα. Το διαστημικό σκάφος Beresheet, που αναπτύχθηκε από μια ισραηλινή σύμπραξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, συνετρίβη κατά την προσελήνωσή του τον Απρίλιο του 2019 λόγω βλάβης του γυροσκοπίου. Η αποστολή Chandrayaan-2 της Ινδίας εξετράπη της πορείας της και έχασε την επαφή με τη Γη κατά τη διάρκεια της προσπάθειας προσελήνωσής της τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους. Ομοίως, μια ιαπωνική αποστολή της ispace έληξε πρόωρα τον Απρίλιο, όταν το διαστημόπλοιο έκλεισε κατά λάθος τους κινητήρες του ενώ βρισκόταν σε απόσταση 5 χιλιομέτρων πάνω από τη σεληνιακή επιφάνεια.

Επικαιροποίηση: Στις 23/8 Ινδία ολοκλήρωσε με επιτυχία την διαστημική αποστολή Chandrayaan-3 στο φεγγάρι και έγινε μόλις το 4ο έθνος που κατάφερε ποτέ κάτι τέτοιο (ΗΠΑ, Κίνα και πρώην Σοβιετική Ένωση). Να επισημάνουμε ότι το σημείο προσεδάφισης του Chandrayaan-3 βρίσκεται πιο κοντά στο νότιο πόλο της Σελήνης, από ότι έχει επιχειρήσει οποιοδήποτε άλλο διαστημικό σκάφος στην ιστορία. Η περιοχή του νότιου πόλου θεωρείται περιοχή βασικού επιστημονικού και στρατηγικού ενδιαφέροντος για τα διαστημικά κράτη, καθώς οι επιστήμονες πιστεύουν ότι η περιοχή φιλοξενεί κοιτάσματα πάγου νερού.

Το ΧθέΣήμερΑύριο, φωτογραφημένο…

“Τρεις Γενιές”

BRENNAN FINIGHAN / The International Portrait Photographer of the Year 2023

Πηγή: Protagon.gr

Φτου σου ...

* “Απ΄ όσο κατάλαβα -μακάρι να κάνω και λάθος- δεν κατάφερε η έρμη να ζήσει καλοκαίρι. Τόσο απασχολημένη που ήταν να αυτοφωτογραφίζεται. Μιλάμε για 24ωρο μεροκάματο, κάματο του τρόμου. Ξεκίνησε από την κλασική πόζα. Δυο μπούτια, ένα βιβλίο, μπροστά η θάλασσα. Πιο πολύ προβληματίστηκε ποιο να είναι το βιβλίο παρά την στάση των ποδιών. Οκ. Το «Εμείς και η ψυχή μας» είχε φέτος την τιμητική του. Ακόμα και ως κυριολεξία τίτλου. ΤΣΑΚ! Εύκολο. Το κακό έγινε με το που αφαίρεσε το βιβλίο και παρατήρησε εντατικά τα μπούτια της. Ωραία, θελκτικά. Αποφάσισε να τα φωτογραφίσει και σκέτα. Έφερε μάλιστα το ένα επάνω στο άλλο σαν ηδονικό κρυφτό, μια ελάχιστη κλήση πρόβαλε αυθορμήτως ωραία τον γοφό της, μπήκε και κοιλιά στο πλάνο, «ρούφα την» αυτοδιατάχτηκε να φανεί πλάκα… Τι πλάκα! Λούστηκε με χαρά δημιουργίας. «Γιατί όχι και πιο πάνω;» αυτοξεθάρρεψε. Να φανεί και το στήθος. Τέτοιο στήθος! Το φουσκώνει σκύβοντας κατά μπροστά, το πιάνει, παίζει με το κορδονάκι του μαγιό, λίγο πιο εδώ, λίγο πιο εκεί. Ναι, εκεί! Ακριβώς εκεί! ΤΣΑΚ! Κουκλάρα! Ολο αυτό την έχει ανάψει. Ο εαυτός της την αυτοποθεί. Βγάζει πρόσωπο με χείλη φουσκωμένα, «έλα σε μένα». ΤΣΑΚ! Σηκώνεται όρθια φανερά ταραγμένη έως και αναμμένη. Άγαλμα ολόρθο. «Πτου σου κοπελάρα μου!». (…)

Αυτοαναπτερωμένη πάει να φύγει πλην αποφασίζει ένα ακόμα ΤΣΑΚ στον εαυτό της από πίσω της ενώ περπατάει. «Όπα! Όπα! Ο πωπός μου φαίνεται κούκλα με το δεξί πόδι μπροστά», αίφνης αυτοανακαλύπτει. ΤΣΑΚ! ΤΣΑΚ! Ένα περαστικό αυτοκίνητο παραλίγο να την σκοτώσει. «Μαλάκα!» Του φωνάζει. «Δεν βλέπεις μπροστά σου;»”. (αποσπάσματα από το άρθρο της Ρέα Βιτάλη “Αυτοηδονιζόμενοι, αυτοφωτογραφημένοι”, protagon.gr / από τα καλύτερα του καλοκαιριού).

“Ιατρικός τουρισμός...”

Όταν μιλούσαμε για την ανάπτυξη του ιατρικού τουρισμού στην χώρα, δεν εννοούσαμε αυτό.

Και αναφέρομαι στην διαταγή εκκένωσης του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Αλεξανδρούπολης (22/8) μέσα στην νύχτα, καθώς οι φλόγες της μεγάλης πυρκαγιάς, που μαίνεται στην περιοχή για 3η ημέρα, πλησίαζαν.

Και δεκάδες ασθενείς μεταφέρθηκαν με τάξη και ασφάλεια στο οχηματαγωγό “Αδαμάντιος Κοραής” που είχε καταπλεύσει στο λιμάνι της πόλης.

Και οι δραματικές εικόνες ενός πλωτού νοσοκομείου εν καιρώ ειρήνης σε μια χώρα της Ε.Ε., έκαναν τον γύρο του κόσμου και μαρτυρούν το εφιαλτικό της κατάστασης.

Woke: Αυτοβλακείας ιδιοποίηση

Το woke κίνημα, θα ήθελε να αυτοπροβάλλεται ως ένα κοσμοπολίτικο και φιλελεύθερο κίνημα, αλλά επί της ουσίας θέλει να εναντιωθεί / επιβληθεί στην φυσικότητα και τα ανθρωπολογικά δεδομένα. Ως εκ τούτων μοιραίως αργά ή γρήγορα αυτοκαταστρέφεται από τις a priopi εσωτερικές του αντινομίες.

Και στο κίνημα woke γίνονται όλο και πιο φανερές: Παράδειγμα, είναι αποδεκτό να διαλέγει κανείς όποιο φύλο θέλει, αλλά όχι και το πώς θα κάνει τα μαλλιά του. Και αυτό διότι υποπίπτει στο “αμάρτημα” της “Πολιτιστικής ιδιοποίησης / Culture appropriation”. Και σε απλά ελληνικά σημαίνει, ότι όταν ένα μέλος μιας κυρίαρχης κουλτούρας (δηλαδή ένας λευκός) υιοθετεί στοιχεία από μια “καταπιεζόμενη κουλτούρα” (π.χ. αφρικανική ή κουλτούρα των Ινδιάνων της Βόρειας Αμερικής), διαπράττει το αδίκημα της πολιτιστικής ιδιοποίησης (κλοπή κουλτούρας!). Άρα και ένας λευκός που κάνει γιόγκα και είναι πάμπολλοι οι εντός του κινήματος, “αμαρτάνουν” διότι κλέβουν την κουλτούρα των Ινδών. Αυτόβλακες αντιλαβού;

Και γενικεύοντας: Ο πολιτικορεκτάδικος αναθεωρητισμός του woke κινήματος, θέτοντας / επιβάλλοντας τις δικές του προτεραιότητες, ερμηνεύει με κριτήρια του σήμερα, αυτό που συνέβη πριν από χρόνια.

Και δεν πρέπει να πέφτουμε από τα σύννεφα. Το ιστορείν, μας καταδεικνύει ότι πολλοί καταχρώνται / προσαρμόζουν την έννοια της Ελευθερίας στην ικανοποίηση των δικών τους θέλω ή και ως επίκληση λόγου αντίστασης.

Και αυτό που διακυβεύεται σήμερα είναι ότι: “Η Ανοχή θα φτάσει σε τέτοιο επίπεδο που θα απαγορεύεται στους ευφυείς ανθρώπους να κάνουν οποιαδήποτε σκέψη, ώστε να μην προσβάλλουν τους ηλίθιους” (Ντοστογιέφσκι).

Και ισχυρό αντίδοτό σε αυτόν τον διανοητικό βούρκο της πολιτικής ορθότητας και της τερατογένεσης που ακούει στο όνομα woke, είναι η παιδεία η αναδεικνύουσα τις κλασικές σπουδές. Το εργαλείο που σε εξοπλίζει για να μπορείς να εκτιμήσεις το ανθρώπινο σύμπαν στις πραγματικές του διαστάσεις σε μια εποχή “απομάγευσης” των πάντων, ισοπεδωτική των αξιών.

Οι αυτόβλακες της εθνικής οδού...

Φωτιά ξέσπασε το μεσημέρι της Πέμπτης σε βυτιοφόρο έμφορτο υγραερίου, λίγο πριν το 1ο τούνελ της Κακιάς Σκάλα, στην εθνική οδό Αθηνών - Κορίνθου στο ρεύμα προς Κόρινθο, με την Τροχαία να διακόπτει την κυκλοφορία και στα 2 ρεύματα της (17/8).

Και όπως ήταν συνεπαγόμενο και λόγω της ημέρας (μετά της Παναγίας), πολλοί ήταν αυτοί που εγκλωβίστηκαν (εκατοντάδες τα οχήματα).

Και ταλαιπωρήθηκαν, διότι η διαχείριση του συμβάντος απαιτούσε, λόγω του φορτίου, χρονοβόρες διαδικασίες για την κατάσβεση (από απόσταση λόγω δυνητικής έκρηξης με πολύ καταστροφικά αποτελέσματα) και μεταφόρτωση του φορτιού πριν απομακρυνθεί το φορτηγό και αποδοθεί ο δρόμος στην κυκλοφορία.

Και εγκλωβισθέντες στην προσπάθειά τους να προχωρήσουν λίγα μέτρα, ως αυτόβλακες κλείσανε την ΛΕΑ με αποτέλεσμα να μην μπορούν να περάσουν τα οχήματα της πυροσβεστικής.

Και επί της ουσίας κανένας δεν ζήτησε να πληροφορηθεί το καίριο: Υπό ποιες συνθήκες κυκλοφορούν τα επικίνδυνα φορτία στους δρόμους της επικρατείας;

Και η αλήθεια είναι ότι όλοι οι επαΐοντες συμφωνούν ότι σε τέτοιες περιπτώσεις το πιθανότερο είναι να εκραγεί το φορτίο με πολύ καταστροφικά αποτελέσματα και σε πολύ μεγάλη ακτίνα.

Και κρίνοντας τουλάχιστον από τις αντιδράσεις στα ΜΜΕ, όσων φώναζαν για την απαράδεκτη ταλαιπωρία, αντιλαμβάνομαι ότι πολλοί θα υπέστησαν ζημιές. Θα έχασαν την πτήση τους ή κάποια σημαντική επαγγελματική συνάντηση.

Και το ερώτημα είναι: Κανείς τους δεν άκουσε τις αναφορές των ΜΜΕ για μια ανάλογη περίπτωση επί της Εθνικής στην περιοχή Καμένων Βούρλων την 1/5/1999; Τότε σε ένα φορτηγό έμφορτο προπανίου, σταματημένο από την τροχαία διότι κυκλοφορούσε παρανόμως (Πρωτομαγιά), προσκρούει διερχόμενο αυτοκίνητο που δεν το είδε, με αποτέλεσμα το φορτηγό να πάρει φωτιά. Και παρά την προσπάθεια της Πυροσβεστικής να την σβήσει, το αέριο εκρήγνυται με αποτέλεσμα 9 κυριολεκτικά εξαϋλωμένοι νεκροί, εκ των οποίων 3 πυροσβέστες.

Και κανείς τους δεν εκτίμησε την καλοτυχία τους; Αυτοί, είναι ακόμα ζωντανοί...

Και καλοτυχία σημαίνει: Πρωτίστως να μας έρχονται δυσκολίες στα μέτρα μας και μακροημέρευση των καλών περιόδων… Αντιλαβού;

“Ες αύριον τα σπουδαία”

Στην “Ιστορία” του, ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι την γράφει και για πληροφόρηση / παραδειγματισμό των επερχόμενων γενεών, διότι γνωρίζει ότι η ανθρώπινη φύση παραμένει πάντα η ίδια (με δικά μου λόγια).

Το τελευταίο επιβεβαιωτικό παράδειγμα:

Η απίστευτη και εγκληματική αδράνεια της ελληνικής αστυνομίας, η οποία αγνόησε μία σειρά από σαφείς πληροφορίες και προειδοποιήσεις για την είσοδο και τη δράση των Κροατών χούλιγκανς, προσκεκλημένων των χούλιγκανς του ΠΑΟ ,για να δημιουργήσουν από κοινού επεισόδια κατά των οπαδών της ΑΕΚ. Αποτέλεσμα την δολοφονία ενός νέου ανθρώπου, πολλούς τραυματισμούς, καταστροφές έξω από το γήπεδό της ΑΕΚ και διπλωματική ένταση με την Κροατία (8/8). Μεθερμηνευόμενη, δίνει ένα καλό παράδειγμα του ότι δεν αρκεί η ύπαρξη μιας πληροφορίας, αν αυτή δεν αξιοποιηθεί κατάλληλα.

Τέτοια παραδείγματα αγνόησης μιας κρίσιμης πληροφορίας έχουμε από την αρχαιότητα και σίγουρα το πιο γνωστό είναι το “ες αύριον τα σπουδαία” που είπε ο Αρχίας, ένας από τους ηγέτες των ολιγαρχικών στη Θήβα, όταν του έφεραν επιστολή που τον προειδοποιούσε πως είχε οργανωθεί συνωμοσία εναντίον του. Μόνο που εκείνη τη στιγμή βρισκόταν σε συμπόσιο και δεν ήθελε να χαλάσει τη διασκέδασή του, με αποτέλεσμα το “αύριο” να τον βρει νεκρό.

Γενικεύοντας θα επισημάνω ότι σε κάθε τραγικό συμβάν στην χώρα μας, αυτό που θα έπρεπε κυρίως να απασχολεί και δεν απασχολεί και “πέφτει στα ψιλά” της κοινής γνώμης, είναι η διοικητική-οργανωτική διάσταση του συμβάντος. Αυτό που δυστυχώς πρωτοστατεί είναι η υπέρ -πολιτικοποίηση του συμβάντος λες και εμμέσως επιχαίρουμε γιατί κάθε μείζον συμβάν επιβεβαιώνει την διαχρονική / ιστορικά εμπεδωμένη έλλειψη εμπιστοσύνης προς κάθε κυβέρνηση.

Και όπως γράφει και ο Άρης Αλεξανδρής, “ο πραγματιστικός απολογισμός στην Ελλάδα είναι παραδοσιακά αντιδημοφιλής: καλύτερα να ψάχνουμε φαντάσματα παρά πραγματικούς ενόχους· μην πέσουμε και πάνω σε κανέναν γνωστό μας!”.

Και λόγω του ότι τον Μητσοτάκη αυτό που τον απασχολεί κυρίως, είναι η διοικητική-οργανωτική διάσταση του συμβάντος, για την περαιτέρω βελτίωση, επικαιροποίηση και απόδοση ευθυνών, σχετικά με τις φετινές πυρκαγιές, σε “ψυχρό χρόνο”, περιμένετε την αντίδρασή του. Οψόμεθα...

Και τέλος καλό είναι να μην ξεχνάμε τον “Λεβιάθαν” του Τόμας Χομπ (1651). Στο βιβλίο όπου πρωτό - παρουσιάζεται η έννοια αυτού που αργότερα ο Τζων Λοκ όρισε ως το “κοινωνικό συμβόλαιο”.

Και όταν αυτό διαρραγεί, η κοινωνία χάνει την εμπιστοσύνη της στις κρατικές δομές, μετατρέπεται σε ζούγκλα, όπου ο καθένας παλεύει για τον εαυτό του. Είδατε μια δυνητική εικόνα της, όταν κάτοικοι στον Έβρο, αυτοδικώντας, συνέλαβαν παράνομους μετανάστες, προσοχή, σε περάσματα που θα έπρεπε να τα ελέγχει η συνοριοφυλακή, κατηγορώντας τους ως εμπρηστές (υπό την αίρεση ότι τα πράγματα έγιναν έτσι όπως κοινολογήθηκαν).

Και μετά τους λοιμωξιολόγους...

Και μετά τους λοιμωξιολόγους μας προέκυψαν οι αρχιπυραγοί του διαδικτύου. Αντιμετωπίζουν την πρόληψη με όρους παιγνίου με ένα μόνον παίκτη, αγνοώντας πως υπάρχει και ο αντίπαλος που και αυτός έχει σχέδιο. Δηλαδή όσες αντιπυρικές ζώνες και αν κάνουμε, όσους δασοπυροσβέστες και αν προσλάβουμε, αν κάποιος θέλει να βάλει φωτιά, θα τη βάλει. Και εδώ χρειάζεται επί της ουσίας να αναλάβει η ΕΥΠ.

Και “Θού, Κύριε, φυλακήν τώ στόματί μου καί θύραν περιοχής περί τά χείλη μου” (Ψαλμός 140

Δαυίδ). Ομολογούνται / λέγονται αυτά τα πράγματα στο διαδίκτυο; Θα πέσουν να σε φάνε, εσένα την οικογένειά σου, άσε από κατάρες…

Και σε όλα αυτά προσθέστε και το ότι η κλιματική κρίση ευνοεί την εξέλιξη μιας πυρκαγιάς σε “μέγα πυρκαγιά”, αλλά και τις δυνητικές βλάβες στο δίκτυο της ΔΕΔΗΕ.

Το κίνημα της πετσέτας...

Εάν η προστασία του περιβάλλοντος ήταν τις προηγούμενες δεκαετίες “προνομιακό” θέμα μιας “αριστερόστροφης” ατζέντας, το λεγόμενο “κίνημα της πετσέτας”, με την αξιοσημείωτη απήχησή του σε ακροατήρια που πρόσκεινται φιλικά στον Κυριάκο Μητσοτάκη (πιθανόν αυτό να συνετέλεσε και στην αυξημένη εγρήγορση της κυβέρνησης και οι αυστηρές δηλώσεις του Κώστα Χατζηδάκη), δεν έρχεται να αναδείξει μόνο τον διαταξικό του χαρακτήρα αλλά και την έννοια του Πολίτη (δεν αναφέρομαι σε “ενεργό” Πολίτη διότι αποτελεί πλεονασμό).

Και Πολίτης είναι αυτός που υπερβαίνει τον “ορθολογικό εγωισμό του” ( Ελινορ Οστρομ / Νομπέλ Οικονομικών, 2009) και αισθάνεται συνυπεύθυνος για την προστασία των “κοινών” / των “δημοσίων”, με αποτέλεσμα την κινητοποίησή τους όταν αυτά προσβάλλονται από αυθαιρετούντες. Και οι αυθαιρετούντες στην χώρα του Υπαρκτού Ελληνισμού είναι πολλοί και είναι οι Πολίτες που δύναται να θέτουν και το “λερναίο κράτος” ενώπιον των ευθυνών του για την αντιμετώπισή τους. Το “ας το κάνουν άλλοι” δεν χωρά στην λογική του.

Και ειδικότερα το “κίνημα της πετσέτας”, το κίνημα για ελεύθερες παραλίες, απέδειξε ότι η οργανωμένη αυθαιρεσία εις βάρος του κοινού καλού, μπορεί να αντιμετωπισθεί με την οργανωμένη προάσπιση των κοινών αξιών της “πόλεως”.

Και οι πολίτες της Πάρου, της Νάξου, της Χαλκιδικής το κατέδειξαν περιτράνως αυτό το καλοκαίρι.

Και αμέσως βγήκαν οι μόνιμοι ξερόλες, οι αμφισβητίες των πάντων, αυτοί που τα θέλουν όλα με την μιας ή τίποτα και αντί να μιλήσουν για μια καλή αρχή, για ένα βήμα προς την σωστή κατεύθυνση, έριξαν ως συνήθως το δηλητήριό τους, μαζί με τα τσιράκια των παρανόμων.

Και καλό το Κίνημα της Πετσέτας, αλλά στην ουσία του απευθύνεται σε ένα “γαμώτο” των ντόπιων.

Και φυσικά δεν πρόκειται να γίνει τίποτα αφού η διαπλοκή συμφερόντων στους δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς είναι τόσο μεγάλη και ισχυρή, ώστε είναι αδύνατο να τη χτυπήσεις στη ρίζα της.

Και βγήκαν λέει στην Πάρο όλοι αυτοί που κινούνται με αυτοκίνητα και κάνουν την ζωή στο νησί αβίωτη...

Και βγήκαν, λέει, στη Χαλκιδική και ζητούν πίσω τις παραλίες τους. Ναι, στη Χαλκιδική που έχει πιο πυκνή δόμηση από το ταμπλό της Μονόπολης...

Και μην τρελαθούμε κιόλας… (από τα πιο ήπια που διάβασα).

Και για το τέλος: Η πιο ριζοσπαστική πολιτική πράξη στην Ελλάδα, σήμερα, είναι η υπεράσπιση της νομιμότητας σε όλα τα πεδία. Και είναι ριζοσπαστική, διότι έχει να αντιπαλέψουν με νοοτροπίες ριζωμένες στο συναίσθημα και ως εκ τούτου για να ξεριζωθούν απαιτείται μεγάλος αγώνας για την αφύπνιση του λογικού....

* Ορθολογικός εγωισμός: “Η προστασία ενός δημόσιου αγαθού πάσχει από το πρόβλημα της συλλογικής δράσης: και παρότι όλοι ωφελούμαστε από το αγαθό, η συμμετοχή μας στην προσπάθεια της προστασίας του κοστίζει (σε χρόνο, χρήμα, ταλαιπωρία), οπότε έχουμε κίνητρα να απέχουμε («ας το κάνουν άλλοι»). Και γνωρίζουμε ότι αν η έκβαση της δράσης των άλλων είναι επιτυχής, θα ωφεληθούμε κι εμείς. Πολύ απλά, αν, με πρωτοβουλίες ακτιβιστών, όλες οι παραλίες γίνουν πραγματικά κοινόχρηστες, θα ωφεληθώ, χωρίς να μου έχει κοστίσει τίποτε” (Χαρίδημος Τσούκας).

Το κάψιμο του Κορανίου

«Δεν θα μιλούσα για ελευθερία της έκφρασης σε κίνδυνο. Τα καμένα αντίτυπα του Κορανίου είναι κάτι άλλο: μορφές υβριδικού πολέμου».

«Υπάρχουν ενδείξεις ότι αυτοί οι προβοκάτορες που καίνε αντίτυπα του Κορανίου εδώ και 1 χρόνο εργάζονται υπέρ των ρωσικών συμφερόντων, επιδιώκοντας να δημιουργήσουν χάος. Αν εμπλακούμε σε μια πολιτιστική μάχη, ευνοούμε αυτούς που θέλουν να μας αποσταθεροποιήσουν».

« Ο νόμος για την ελευθεροτυπία πρώτη φορά στον κόσμο θεσπίστηκε στη Σουηδία το 1776, ενώ αμέσως μετά το ίδιο συνέβη και στη Δανία. Αμφότερα τα έθνη ήταν ιδιαίτερα εγγράμματα και το ίδιο πνεύμα ανεξάρτητης κρίσης εμψύχωσε, για παράδειγμα, τον προτεσταντισμό: η άρνηση της πεποίθησης ότι μεταξύ του ανθρώπου και του Λόγου μεσολαβεί ένας άλλος άνθρωπος. Αυτές οι αρχές είναι ιερές για εμάς».

«Η απαγόρευση της καύσης του Κορανίου θα καθιστούσε τη Σουηδία πιο ασφαλή, αλλά θα περιόριζε αυτήν την ελευθερία»

Από τις δηλώσεις της Σουηδής δημοσιογράφου Ελίζαμπεθ Οσμπρινκ στην Ιρένε Σοάβε της Corriere della Sera για τα αλλεπάλληλα περιστατικά καύσης του ιερού βιβλίου του Ισλάμ στην Σουηδία και στη Δανία. Αυτές που προκάλεσαν οργισμένες αντιδράσεις σε μουσουλμανικές χώρες και αύξησαν την ανησυχία για την ασφάλεια στο εσωτερικό αμφότερων των σκανδιναβικών κρατών, αναγκάζοντας τις κυβερνήσεις τους να αρχίσουν να διερωτώνται εάν πρέπει να επανεξετάσουν τις φιλελεύθερες νομοθεσίες τους όσον αφορά την ελευθερία του λόγου (Πηγή: Protagon.gr).

Η διαφωνία μου έγκειται στην θεώρησή ότι η δυνατότητα να διαφωνείς δημόσια με ότι γράφει ένα βιβλίο είναι ελευθερία, αλλά να καις το βιβλίο που τα γράφει υποδηλεί αδυναμία δια-λόγου, αναπόσπαστου στοιχείου της δημοκρατικής ελευθερίας η οποία απέχει παρασάγγας από την ελευθεριότητα.

Ήρθε και η σειρά του …

Στις 25/8, ένα αεροπλάνο, μετά από έκρηξη στον αέρα, συνετρίβη στο Πουτινιστάν (ΒΔ της Μόσχας). Και όλο τυχαίως, ήταν το ιδιωτικό αεροσκάφος του ιδρυτή και επικεφαλή της μισθοφορικής ομάδας Wagner, Γεβγκένι Πριγκόζιν.

Αυτός που ήταν από τους πιο στενούς συνεργάτες του Πούτιν (ο λεγόμενος και “σεφ”) και αποτελούσε το “βρώμικο χέρι” του, κυρίως για “διευθετήσεις” στην Αφρική.

Αυτός που πριν λίγο καιρό έκανε το θανατηφόρο λάθος και επιχείρησε να τον αμφισβητήσει και μάλιστα ενόπλως.

Αυτός και ο υπαρχηγός του Ντιμίτρι Ούτκιν επέβαιναν στην μοιραία πτήση.

Και προσετέθησαν στον κατάλογο των αμέτρητων δολοφονηθέντων κατ’ εντολήν του Πούτιν. Αυτό το καμάρι των εγχώριων “βελοπουλικής” αντίληψης Ορθοδόξων Χριστιανών. Αλληλούια...

UFO

Πριν από μερικές ημέρες στο Κογκρέσο πραγματοποιήθηκε μία ακρόαση σχετικά με τα UFO που εμφανίζονται κατά καιρούς στους ουρανούς των ΗΠΑ ή όπως προτιμάει να τα αποκαλεί η NASA, Unidentified Anomalous Phenomenon (UAP). Αρκετοί, συχνά αντικαθιστούν το “Anomalous”
με το “Aerial”.

Και αυτό και μόνο το γεγονός πρέπει να προβληματίζει. Ίσως να πρόκειται για μία διαδικασία ήπιας προσαρμογής της ανθρωπότητας στο γεγονός / στην βεβαιότητα ότι υπάρχουν.

Και απαιτείται ήπια προσαρμογή, διότι σχετικές μελέτες για αυτά που θα συνέβαιναν, έτσι και η ανθρωπότητα ξαφνικά έβλεπε ατράνταχτες αποδείξεις για την επίσκεψη εξωγήινων, θα ήταν συνταρακτικά και δυσκόλως διαχειρίσιμα.

Και αυτές προβλέπουν κατάρρευση των αγορών, ξέσπασμα ταραχών και αμφισβήτηση των θρησκειών καθώς το αφήγημα τους θα έπρεπε να επαναδιατυπωθεί.

Και οι οι μονοθεϊστικές θρησκείες που βρίθουν από συνωμοσιολόγους, θα ακολουθήσουν εκ του άμβωνος τώρα, την πάγια τακτική τους που είναι να θεωρούν τα λεγόμενα των κυβερνήσεων εξ ορισμού ψεύδη.

Και αυτό μέχρι να προσγειωθεί κάποιος ιπτάμενος δίσκος σε προαύλιο εκκλησίας. Ζω για να το δω...

Ένα UFO στον Συριζα

Και στις 29/8, η ενσάρκωση του καπιταλιστικού ονείρου, ο ομογενής υποψήφιος βουλευτής Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ Στέφανος Κασσελάκης, αιφνιδιάζοντας τους “συντρόφους” του, έθεσε υποψηφιότητα για την ηγεσία του στις εκλογές της 10/9.

Και την ανακοίνωσε με 555 λέξεις, σε ένα αμερικανικής αισθητικής, τεχνικώς άρτιο για τα δεδομένα του Τικ Τοκ βίντεο

Και μέγας υποστηρικτής του ο Παύλος Πολάκης.

Και άντε βγάλε άκρη. Αντιλαβού;

Ο πυροβολημένος…

Το mugshot του Τράμπ

Σαν επιδόρπιο

“Je t’aime … moi non plus”

Στις 16 Ιουλίου, απεβίωσε σε ηλικία 76 ετών η τραγουδίστρια ηθοποιός και μοντέλο Τζέιν Μπίρκιν στο σπίτι της στο Παρίσι. Εικόνα και είδωλο των bohemians των δεκαετιών 1960 και 1970, αποτέλεσε την “μούσα” του 2ου συζύγού της Σερζ Γκενσμπούρ και μαζί, ένα από τα πιο διάσημα ζευγάρια στον χώρο του θεάματος.

Γεννημένη στο Λονδίνο το 1946, μετακόμισε στη Γαλλία στα τέλη της δεκαετίας του 1960. Πολιτογραφημένη Γαλλίδα, διατήρησε πάντα την βρετανική της προφορά και τον άμεσα αναγνωρίσιμο τόνο της φωνής της. Τα γαλλικά μέσα την είχαν χαρακτηρίσει “η αγαπημένη Αγγλίδα της χώρας”.

Ένας θάνατος και ζωντάνεψαν οι εφηβικές μου αναμνήσεις, τότε που η μονόχρωμη φωτογραφία αποτύπωνε μια “έγχρωμη” ζωή. ..

Ήταν τότε, που όποιος είχε το 45άρι δισκάκι με το “Je t’aime … moi non plus”, ήταν καλοδεχούμενος σε όλα τα πάρτι. Ένα διαβατήριο ελπίδας: Να βγάλει γκόμενα…

Το “Je t’ aime”, ήταν ένα τραγούδι που εξέφραζε το πνεύμα της σεξουαλικής επανάστασης της εποχής, ήταν ιδιαίτερα τολμηρό, αναδίδοντας έναν πρωτοφανή ερωτισμό που σόκαρε το Βατικανό, το οποίο μάλιστα το καταδίκασε, όταν κυκλοφόρησε το 1969. Το τραγούδι απαγορεύθηκε επίσης σε πολλές χώρες, ενώ μέχρι και το BBC δεν το έπαιξε. Παρόλα αυτά κατάφερε τη χρονιά εκείνη να γίνει νούμερο 1 στα βρετανικά τσαρτ (η πρώτη ξενόγλωσση επιτυχία που είχε σκαρφαλώσει ως τότε στην κορυφή των δύσκολων βρετανικών μουσικών τσαρτ, όπως επισήμανε ο ραδιοφωνικός παραγωγός Γιάννης Πετρίδης, ο γκουρού της εποχής στην ξένη μουσική).

Seedrinker