Το 2ο κύμα...

“Αγαπώ όχι λιγότερο τον άνθρωπο,

αλλά περισσότερο τη Φύση” Λόρδος Βύρωνας.

Όπως έχω επισημάνει “εχθρός κάθε πανδημίας είναι η λογική”. Και προειδοποιήσεις υπήρξαν, αλλά δυστυχώς η πανδημία της ηλιθιότητας που πλήττει την ανθρωπότητα τις ακυρώνει.

Πριν μια δεκαετία ο ΟΗΕ είχε επιλέξει την Μύρτιδα, την μικρή κόρη, θύμα τυφοειδούς πυρετού του λοιμού της Αθήνας ως “Φίλη των των στόχων της Χιλιετίας (5ος αι. πΧ, το πρόσωπό της αναπλάστηκε από τον Μανώλη Ι. Παπαγρηγοράκη)”. Το μήνυμα που έστελνε από το παρελθόν για το μέλλον, ως πρέσβειρα του ΟΗΕ, δυστυχώς είχε περιοριστεί στην ευαισθητοποίηση των ηγετών του κόσμου για την καταπολέμηση ασθενειών που οδηγούν στον θάνατο εκατομμυρίων ανθρώπων.

Δυστυχώς δεν το συνέδεσε / ταύτισε με την γενεσιουργό αιτία η οποία είναι ότι αντιμετωπίζουμε αυτά που μας περιβάλλουν ως “περιβάλλον” προς εκμετάλλευση και όχι ως την “βιόσφαιρα” μας, την οποία με κάθε τρόπο πρέπει να προστατεύουμε. Θα έπρεπε το μήνυμα της Μύρτιδος να συνδυασθεί με τον μυθικό Ερυσίχθονα, παράδειγμα προς αποφυγήν ήδη από τον 2ο π.Χ. αιώνα. Σύμφωνα με τον μύθο όχι μόνο έκοψε δένδρα από το άλσος της θεάς Δήμητρας για να φτιάξει το παλάτι του, αλλά έκοψε ακόμη και την ιερή της λεύκα. Η θεά τον τιμώρησε να τρώει τα πάντα και ποτέ να μην χορταίνει. Στο τέλος όχι μόνο πούλησε την κόρη του για να αγοράσει τρόφιμα αλλά, έφαγε και τον ίδιο του τον εαυτό. Από την αρχαιότητα ήταν εδραιωμένη η θέση για το πεπερασμένο των φυσικών πόρων και την αειφορία. Ο εδραιωμένος τότε φόβος προς μια φύση ένθεη προστάτευε τον άνθρωπο από την ύβριν. Τελικώς μήπως σήμερα ο άνθρωπος ετοιμάζετε να φάει τον ίδιο του τον εαυτό; ( αυτό επισημαίνεται εμμέσως σε σωρεία μύθων και όχι μόνο της ελληνικής μυθολογίας).

Δείτε: Η Μύρτις στην πανδημία του covid-19 https://www.youtube.com/watch?v=XbQ8bJcS4vw

Επισημάνσεις:

1. Η ιατρική προοδεύει αλλά ποτέ δεν θα μπορέσει να λύνει άμεσα τα προκύπτοντα νέα προβλήματα. Αρκεί να σκεφτεί κανείς ότι το πιο πρόσφορο και τελέσφορο μέσον για την αντιμετώπιση πανδημιών είναι διαχρονικά η απομόνωση. Το μαρτυρά και η διεθνώς χρησιμοποιούμενη λέξη καραντίνα. Καραντίνα, εκ του quaranta / quarantaine, δηλαδή 40 ημέρες απομόνωση στα Λαζαρέτα / λοιμοκαθαρτήρια (16ος- 19ος αι. / εκ του Αγίου Λαζάρου που θεωρούνταν προστάτης των λεπρών ή από την λατινική λέξη lazzaro: λεπρός / χώροι υποδοχής όπου έμπαιναν για 40 ημέρες επιβάτες, πληρώματα καθώς και εμπορεύματα που προέρχονταν από λιμάνια στα οποία άκμαζε η επιδημία της πανούκλας).

2. Η καραντίνα αυτή η μοναχική παύση στην ζωή, ένα επιβαλλόμενο “ανάγκη στήναι” αποτελεί δυνητικώς και μια χρήσιμη ευκαιρία να συνειδητοποιήσουμε τι τελικώς είναι σημαντικό και τι όχι στην ζωή μας.. Δηλαδή αποτελεί ευκαιρία συνάντησης με την συνείδησή μας, μιας και η συνείδηση με την ταχύτητα που λειτουργούμε καθυστερεί.

3. Η καραντίνα έφερε στο προσκήνιο την λέξη “pathetic”. Προέρχεται από το ρήμα πάσχω και μοιραίως το συνακόλουθό του την αδυναμία. Η καραντίνα συνέβαλε σε μια γενική συνειδητοποίηση της αδυναμίας μας κυρίως στο τι κάνουμε όταν συνειδητοποιούμε ότι είμαστε αδύναμοι (memento mori: θυμήσου ότι θα πεθάνεις). Γενική διότι στην παρούσα φάση, όλος ο πλανήτης παρουσιάζεται αδύναμος απέναντι στην πανδημία. Είμαστε δηλαδή όλοι πάσχοντες και δυνητικώς συμπάσχοντες. Το ζήτημα είναι να μην καταλήξουμε “παθητικά αμυντικοί”, δηλαδή σε σημείο άρνησης, αλλά “ενεργητικά αμυντικοί”, δηλαδή ενεργοποιούμενοι συμβάλλοντας στην αντιμετώπιση της, δηλαδή στην ψυχαναλυτική προσέγγιση της “παθητικότηττας”.

Ο Φρόιντ πρώτος έγραψε για την παθητικότητα στη μελέτη περί υστερίας. Την ταύτισε με την αδύναμη φύση της γυναίκας και την εξωτερίκευσή της ως ευθραυστότητα. Δηλαδή μια θηλυκή αντιμετώπιση της ζωής, αρκετά παρεξηγημένη για όποιον άνδρα την υιοθετούσε. Η ψυχανάλυση όμως ανέδειξε την παθητικότητα ως μια εσωτερική κατάσταση που πλέον ερμηνεύεται ως μια άλλου είδους ενεργητικότητα κοινή και στα 2 φύλα. Δεν περιγράφεται ως δειλία ή ατολμία, δεν ταυτίζεται με την αποφυγή / δραπέτευση από τη ζωή και τις ανάγκες της. Περιγράφεται ως η συνειδητοποίηση της ικανότητας του ανθρώπου να αντέχει τις πιέσεις του εξωτερικού περιβάλλοντος, χωρίς απαραίτητα να δρα άμεσα, ή το επαχθέστερο να αποζητά μια πρόσκαιρη ικανοποίηση ή να προβαίνει σε μια άσκοπη εκδραμάτισή τους. Δηλαδή να συγκρατεί ο άνθρωπος τις δυνάμεις του, να τις επεξεργάζεται χωρίς θόρυβο και επιθετικότητα, με διαρκεί την στοχοπροσήλωση στην αντιμετώπισή τους.

Σχετικά σας προτείνω να δείτε την μίνι σειρά (4 επεισόδια) “Unorthodox / Ανορθόδοξη”, Γερμανία, ΗΠΑ. Δημιουργοί: Άννα Γουίνγκερ Αλέξα Καρολίνσκι.

4. Η καραντίνα έφερε στο προσκήνιο και την έννοια της κανονικότητας. Σχετικά θα “ζηκλέψω” (εκ του “ζηλεύω” και “κλέβω”) από κείμενο του Τζορτζ Μόνμπιο στον Guardian (πηγή: Protagon.gr).

“Η κανονικότητα είναι μια έννοια που χρησιμοποιείται για να περιορίσει την ηθική φαντασία μας. Δεν υπάρχει καμιά κανονικότητα στην οποία μπορούμε να επιστρέψουμε ή πρέπει να ευελπιστούμε πως θα επιστρέψουμε. Ζούμε σε ασυνήθιστους καιρούς που απαιτούν μια ασυνήθιστη απάντηση Το πρόβλημα, ωστόσο, έγκειται στο ότι δεν υπάρχουν, όπως φαίνεται, ασυνήθιστοι πολιτικοί”.

Εξυπακούεται πως όλοι θέλουμε να αφήσουμε πίσω μας την πανδημία, μαζί με τις συντριπτικές κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις της. “Αλλά αυτό δεν σημαίνει πως θέλουμε να επιστρέψουμε στον αλλόκοτο και τρομακτικό κόσμο που οι κυβερνήσεις περιγράφουν ως κανονικό”. Η χώρα της “κανονικότητας” στην οποία ζούσαμε όλοι μας έως τα μέσα του περασμένου Μαρτίου ήταν “ένας τόπος στον οποίο θανατηφόρες κρίσεις συσσωρεύονταν πριν μας πλήξει η πανδημία. Πέρα από τις πολλές πολιτικές και οικονομικές δυσλειτουργίες μας, στο πλαίσιο της κανονικότητας, επιδεινωνόταν το πιο περίεργο και το πιο σοβαρό αδιέξοδο που κλήθηκε ποτέ η ανθρωπότητα να αντιμετωπίσει: η κατάρρευση των συστημάτων που εγγυώνται τη διατήρηση και τη συνέχεια της ζωής”.

Η κλιματική κρίση και η ατμοσφαιρική ρύπανση αποτελούν εκφάνσεις μιας ευρύτερης δυσβίωσης. Η δυσβίωση είναι το αντίθετο της συμβίωσης. Πρόκειται για όρο της ιατρικής επιστήμης και περιγράφει την κατάρρευση του εντερικού οικοσυστήματός μας, αλλά μπορεί να περιγράψει κάλλιστα και την κατάρρευση όλων των έμβιων συστημάτων είτε πρόκειται για τα τροπικά δάση, είτε για τους κοραλλιογενείς υφάλους ή τα ποτάμια της Γης, συστήματα τα οποία “αποσυντίθενται με συγκλονιστική ταχύτητα λόγω της συσσωρευτικής επίδρασης της ‘κανονικότητας’, η οποία προϋποθέτει τη διαρκή αύξηση της κατανάλωσης. Και ο έμβιος κόσμος και οι άνθρωποι που συντηρεί, δεν μπορούν να ανταποκριθούν σε αυτό το επίπεδο κατανάλωσης αλλά η κανονική ζωή εξαρτάται από αυτήν”. Και το δυστυχές είναι ότι “εγκλιματιζόμαστε στην υπαρξιακή μας κρίση”.

Όσον αφορά τον κορωνοϊό, επισημαίνει ότι εάν επιστρέψουμε στην κανονικότητα όπως αυτή οριζόταν πριν από την πανδημία, είναι δεδομένο πως μαζί μας θα επιστρέψει και η ατμοσφαιρική ρύπανση η οποία “σκοτώνει περισσότερους ανθρώπους κάθε χρόνο από όσους έχει σκοτώσει η Covid – 19 έως τώρα και επιδεινώνει τον αντίκτυπο του ιού”.

5. Η καραντίνα έφερε στο προσκήνιο / έδωσε την δυνατότητα, να συνειδητοποιήσουμε το περίπλοκο και αινιγματικό της ανθρώπινης κατάστασης. Μια κατάσταση που ανοίγει μια βεντάλια πιθανοτήτων όμορων εξίσου με την ζωή και τον θάνατο και η οποία δυνητικώς εξισορροπείται από τον τρόπο που ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται τις έννοιες “δοκιμασία” και “ελπίδα” επικαιροποιημένες διαρκώς.

“Η ψυχή μου έχει χάσει το πάθος της πιθανότητας. Αν ευχόμουν για κάτι, δεν θα ευχόμουν για πλούτη και εξουσία, αλλά για το ζωηρό εκείνο βλέμμα που διακρίνει παντού την πιθανότητα. Η απόλαυση απογοητεύει, η πιθανότητα ποτέ. Τι πιο δροσερό, πιο ευωδιαστό, πιο μεθυστικό από την πιθανότητα;” (Σερέν Κιρκεγκορ, “Το κεντρί της ύπαρξης: επιλογή από το έργο του”).

6. Η καραντίνα ενεργοποίησε και τον ιαματικό μηχανισμό του χιούμορ, δυνητικώς και το ερώτημα: Επειδή είμαστε άνθρωποι έχουμε την ικανότητα να γελάμε, ή είμαστε άνθρωποι επειδή γελάμε;

7. Τέλος η καραντίνα έφερε στο προσκήνιο την ανθρώπινη ευπιστία, την επιθυμία για “τύφλωση”, την ευπείθεια στα μυθεύματα, απόδειξη της άγνοιας και του παραλογισμού που ενδημεί στην λαϊκή μάζα ΚΔΩΑ (Κτηνώδης Δύναμη Ωργιώδης Άγνοια). Αντιλαβού;

Εκ των προαναφερομένων προκύπτει το κρίσιμο και γαργαλιστικό ερώτημα: “Τι από όσα ζούμε στην Ελλάδα, στην Ευρώπη, στον κόσμο σήμερα θα μπορούσε να κερδίσει μια αναφορά στη μελλοντική βίβλο των μακρών τάσεων και ιστορικών αλλαγών που συνέβησαν στις πρώτες δεκαετίες του 21ου αιώνα; Ποιες από τις τάσεις που φαίνεται να εκτυλίσσονται θα προαχθούν (με τη σοφία της μεταγενέστερης γνώσης) σε μέρος μιας μακράς διάρκειας που προσδιόρισε τον ρου της Ιστορίας, αντί να συνιστά μια πρόσκαιρη διακύμανση ή μια θνησιγενή παρέκκλιση ή ένα σκουπιδάκι στο ραντάρ του αυριανού ιστορικού; Ποια είναι η μακρά διάρκεια και ποιος ο κονιορτός των γεγονότων που τη σκεπάζει;”.

Σχετικό: Στην ανάρτηση της 30/4/20 “Μια τριλογία για την επ – Ανάσταση / Επίλογος / Αιρετικά” μεταξύ άλλων σχετικών ανέφερα: “Ακούμε συνεχώς για πραγματικούς ήρωες πίσω από τις μάσκες, που δίνουν τη μάχη για εμάς όλους. Και όπως πάντα στην χώρα του Υπαρκτού Ελληνισμού υπερβάλλουμε (μέχρι και μνημείο των θυμάτων του “μαύρου” στην ΕΡΤ στήσανε στο Ραδιομέγαρο)”. Και μερικοί δυσφόρησαν…

Παραθέτω ως επιβεβαίωση την παρακάτω είδηση (Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΉ 24/6).

“Τιμητική ενίσχυση ύψους 6,9 εκατομμυρίων ευρώ σε 4.600 γιατρούς, νοσηλευτές και εργαζομένους καθαρισμού των μονάδων εντατικής θεραπείας και των τμημάτων και κλινικών νοσηλείας ασθενών με COVID-19 στα 40 νοσοκομεία αναφοράς σε όλη την Ελλάδα θα διαθέσει το επόμενο διάστημα το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, ως μία αναγνώριση της προσφοράς τους κατά τη διάρκεια της πανδημίας.

«Για εμάς η υποστήριξη όλων των γιατρών, νοσηλευτών και του προσωπικού καθαρισμού στην πρώτη γραμμή στα νοσοκομεία αναφοράς στην Ελλάδα ήταν και είναι μέγιστη προτεραιότητα. Στο πρόσωπό τους βλέπουμε αληθινούς, καθημερινούς ήρωες που θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή τους, για να σώσουν τις ζωές άλλων», τονίζει ο πρόεδρος του Ιδρύματος Ανδρέας Δρακόπουλος και προσθέτει: «Αυτή η τιμητική ενίσχυση, που θα δοθεί ισάξια σε όλους, είναι ένα έμπρακτο ευχαριστώ από όλους εμάς. Είναι το λιγότερο που θα μπορούσαμε να κάνουμε για όλους εκείνους που προσφέρουν τόσο πολλά»”.

Προσοχή, συνολικά μόνο σε 4.600 άτομα. Αντιλαβού;

Επίλογος

Το επίπεδο της πλειονότητας των πολιτικών μας

είναι τελείως επίπεδο...

5 Ιουλίου 2015

Πέντε χρόνια πριν, ήταν που η λαϊκή μάζα ΚΔΩΑ (Κτηνώδης Δύναμη Ωργιώδης Άγνοια) με 61,31%, σε εκείνο καθ’ όλα απαράδεκτο δημοψήφισμα, είπε “ΌΧΙ” στην Ε.Ε.

Πέντε χρόνια πριν, ήταν που ο Νήπιος έγραψε “στα παλιά του τα παπούτσια” την απόφαση του “κυρίαρχου λαού” και επί της ουσίας και ευτυχώς μετέτρεψε το “όχι” σε “ΝΑΙ”.

Πέντε χρόνια πριν, ήταν που αποδείχτηκε ότι η λαϊκή μάζα ΚΔΩΑ αποτελούσε το 75-80% του εκλογικού σώματος. Και είναι αυτή που την περίοδο της Μεταπολίτευσης έσυρε τον χορό προς την χρεοκοπία όλων των θεσμικών χώρων και κατέστησε την Ελλάδα “χώρα του Υπαρκτού Ελληνισμού” (Δημοψήφισμα: ΌΧΙ 61,31% Αποχή 37,50%, Εκλογές 20/9/2015: ΣΥΡΙΖΑ 35,46% Αποχή 43,84%).

Ως εκ τούτων και δεν πρέπει να εκπλησσόμεθα ότι στο “2ο επεισόδιο” της καλοκαιρινής ιλαροτραγωδίας που ανεβάζει ο θίασος του ΣΥΡΙΖΑ με τίτλο “Το Μαγαζί” (του Ν. Παπά) στα μάτια του τότε “υπηκόου” Χρ. Κλογρίτσα φαντάζει σαν “White House” και ο Νήπιος σαν “White Porscha”. Στο “2ο επεισόδιο” αποκαλύπτεται εμμέσως μια νέα κομπίνα του Παππά για χρηματοδότησή του Καλογρίτσα μέσω εικονικών συμβάσεων ύψους 3 εκατ. Ευρώ με την εταιρεία λιβανέζικων συμφερόντων CCC, προκειμένου να συμμετάσχει στον διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες το καλοκαίρι του 2006 για να δημιουργηθεί το SYRIZA TV.

Σχετικές υποσημειώσεις:

1. Καλογρίτσας: αυτός που η Παραφύση ήθελε να αναδείξει σαν εθνικό καναλάρχη και εργολάβο, αυτόν ντε με τα “βοσκοτόπια”.

2. “White Porscha”: Μεταφράζοντας τον όρο από τα αραβικά, προκύπτει η φράση “άμωμη ύπαρξη” ή “το αμόλυντο ον”, ενώ σε πιο ελεύθερη μετάφραση όρος σημαίνει “Θεά – Θεός”. Στα μάτια των συριζαίων ο Νήπιος / Porscha δεν είναι εκπρόσωπος του συστήματος, είναι το ίδιο το σύστημα: Για τον λόγο αυτό και εμφανίζεται ως άμωμος ύπαρξη. Απρόσβλητη, απρόσκλητη, άπειρη, πέρα από κάθε φαντασία (από το 3,5% τους έφερε στην εξουσία).

3. Πρωτοφανής ανικανότητα: Ότι “project” ανέλαβε ο Παππάς όχι μόνο απέτυχε, αλλά γύρισε και μπούμερανγκ στο “μαγαζί”. Και οι “μαφίες” δεν τα συγχωρούν αυτά. Όσο αφορά την αξιοπιστία των προσώπων που προβαίνουν στις αποκαλύψεις υπάρχει μια γενική παραδοχή: “Οι μαφίες από μαφιόζους αποκαλύπτονται…”.

4. Η σύμπτωση: Και ο Ανδρέας, ένας είναι ο Ανδρέας, από λιβανέζους είχε δανειστεί για την αγορά του “κολόσπιτου”).

5. Τελικώς η “δρακογενειά” (χαρακτηρισμός του πρεσβύτερου Παππά, του Στέλιου ντε του μπαμπά, για την παρέα του Νηπίου), αποδείχθηκε / αναδείχθηκε ως βλακογενειά…

Να ευλογήσω λίγο και τα γένια μου. Μετά τον 1ο μήνα διακυβέρνησης ήταν που μετονόμασα τον Τσίπρα σε Νήπιο.

6. Γενική διαπίστωση: Τελικά ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αντιπολιτεύεται την κυβέρνηση, την πραγματικότητα αντιπολιτεύεται…

* “Συμφωνώ ότι η υπόθεση αυτή απειλεί την πολιτική υγεία του τόπου. Το πρόβλημα όμως δεν είναι η δυσοσμία της ή η ανεπιθύμητη όξυνση των ηθών. Το πρόβλημα είναι ποιες θα είναι οι επιπτώσεις στην ψυχική υγεία της κοινωνίας μας αν συνειδητοποιήσουμε, βάσει στοιχείων πλέον, ότι για μία τετραετία τις τύχες του τόπου τις διαχειρίζονταν οι αδελφοί Ντάλτον και οι συνεργάτες τους. Το υποψιαζόμασταν. Όμως άλλο να το υποψιάζεσαι και άλλο να το βλέπεις με τα μάτια σου. Οι ιδεοληψίες έχουν κάτι το ευγενές, καθότι έχουν να κάνουν με ιδέες. Η βλακεία όμως δεν αντέχεται, ειδικά όταν συνδυάζεται με τσαπατσουλιά και το θράσος της άγνοιας (Τάκης Θεοδωρόπουλος).

Ο καιρός των πεζών…

Η Αγία Σοφία ισλαμικό τέμενος

Η ενέργεια του Ερντοράν να μετατρέψει την Αγίας Σοφία, ένα μνημείο της Παγκόσμιας πολιτιστικής Κληρονομιάς από μουσείο σε τζαμί (10/7), πέραν του ότι τον εξυπηρετήσει προσωπικά (υστεροφημία), εκλογικά, αλλά και για τις εσωτερικές αποτυχίες του (οικονομία, covid 19), δίνει trade mark στα νεο-οθωμανικά του σχέδια, αμφισβητώντας ευθέως τις αρχές του Κεμαλισμού και εξυπηρετεί την πρόθεσή του να ηγηθεί του μουσουλμανικού / σουνιτικού κόσμου

* Σχετικά με τα νεο-οθωμανικά σχέδια του Ερντοράν ο Άγγελος Συρίγος αναφέρει: “Το 2010, μέσω των αραβικών ανοίξεων, ο Ερντογάν επιχείρησε να τοποθετήσει μουσουλμανικές αδελφότητες στις ηγεσίες των κρατών που ήσαν στο παρελθόν εδάφη της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Στόχος του ήταν η δημιουργία μιας οθωμανικής κοινοπολιτείας, στο πρότυπο της (βρετανικής) Κοινοπολιτείας. Από εκείνο το σχέδιο απέμειναν οι πόλεμοι σε Συρία, Λιβύη και Υεμένη. Ο Ερντογάν επανέρχεται με στόχο πλέον τη Λιβύη”.

Η πρόθεση αυτή του Ερντοράν φέρνει στην επικαιρότητα και το δόγμα περί “σύγκρουσης των πολιτισμών” του Σάμιουελ Χάντιγκτον (παρουσιάστηκε το 1993, λίγο μετά την κατάρρευση του Σοβιετικού μπλοκ με το ομώνυμο άρθρο του, ένα από τα πιο γνωστά άρθρα στον κόσμο).

Για τον Χάντινγκτον ένας πολιτισμός αποτελεί μια πολιτιστική οντότητα, την ανώτερη πολιτιστική ομαδοποίηση των ανθρώπων και το ευρύτερο πεδίο πολιτιστικής ταυτότητας που διαθέτουν. Αυτή η ταυτότητα καθορίζεται τόσο από από κοινά αντικειμενικά στοιχεία όσο και από τον υποκειμενικό προσδιορισμό των ανθρώπων, ενώ παραμένει επαναπροσδιορίσιμη καθώς τα σύνορα των πολιτισμών δεν μένουν αμετάκλητα, αλλά (δυνητικώς) μεταβάλλονται.

Αυτός είναι και ένας από τους λόγους που εναντιώνομαι στην πολιτικο-κορεκτάδικη, δηλαδή την άνευ όρων πολυπολιτισμικότητα (η “κερκόπορτα” του πολιτισμού μας, διότι επιτρέπει - επέτρεψε και την “εισπύδηση” του Ισλάμ στην Ευρώπη / πολιτισμική τζιχαντ). Αυτός είναι και ο λόγος που επιμένω στις έννοιες “πολιτισμικά Χριστιανός” και την πιο προωθημένη αυτήν του “Χριστιανιστή” για αυτούς που δεν αισθάνονται ως “πιστοί” (σχετικά στις αναρτήσεις: “Ο παραδοσιακός άνθρωπος” της 29/11/19 , “Ο παραδοσιακός Έλληνας” της 24/1/20 και “Η γέννηση του Χριστιανιστή” της 21/12/17 ). Αυτός είναι και ο λόγος που υποστηρίζω την υποχρεωτική παρακολούθηση του μαθήματος των Θρησκευτικών (ως ακροατών) και στα τέκνα των μη πιστών και των αλλοθρήσκων.

Τέλος ελπίζω οι Ευρωπαίοι να μην “δουν” το θέμα αυτό με τον τρόπο που “είδαν” το Βυζάντιο το 1204 μΧ. (κατάληψη λεηλασία) και το 1453 μΧ. (εγκατάλειψη). Δηλαδή ελπίζω η Ευρώπη απλώς να “μην αλλάξει πλευρό”, και γενικώς η Δύση να μην λειτουργήσει αυτοκτονικά…

Η Δύση πρέπει να εκλάβει το γεγονός της μετατροπής, αλλά και την έναρξη λειτουργίας της Αγίας Σοφίας ως τζαμί την ημέρα υπογραφής της Συνθήκη της Λοζάνης (24/7), ως την δήλωση του Ερντοράν ότι έχει επιλέξει πλέον μια πορεία αναθεωρητική εκτός Δύσης, θέλοντας να εξυπηρετήσει το νεο-ωθομανικό του όραμα. Επιδίωξή του, να γίνει αυτός ο νέος “Ατατούρκ” και η Τουρκία ένα “σουνιτικό Ιραν” ( Κεμάλ Ατατούρκ: Κεμάλ ο Πατέρας (των Τούρκων) / ο ιδρυτής της σύγχρονης Τουρκίας / με διάταγμά του το 1934 έγινε η Αγία Σοφία μουσείο).

* “Η μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε ισλαμικό τέμενος συμβολίζει, με τον πιο ακραίο τρόπο, τη στρατηγική επιλογή του προέδρου Ερντογάν να τοποθετήσει την Τουρκία εκτός των ορίων της Δύσης. Όχι απλώς εκτός των ορίων του δυτικού νομικού και πολιτικού πολιτισμού, αλλά εκτός των ορίων της Δύσης ως ιστορικής και στρατηγικής οντότητας. (...)

Η υπέρβαση των συνταγματικών ορίων του κεμαλισμού, δηλαδή των βάσεων της Τουρκικής Δημοκρατίας και οι ιδεολογικές, πολιτικές και θεσμικές επιπτώσεις της υπέρβασης αυτής στο εσωτερικό της Τουρκίας είναι προφανείς. Οι εξαιρετικά αρνητικές επιπτώσεις στο κλίμα των Ελληνοτουρκικών σχέσεων είναι αυτονόητες. Το κυριότερο είναι όμως η απόφαση για την Αγία Σοφία ως δήλωση ριζικής ανατοποθέτησης της σχέσης της Τουρκίας με τη Δύση. Το ζήτημα είναι βεβαίως και πολιτιστικό και θρησκευτικό και ιστορικό. Είναι όμως πρωτίστως γεωπολιτικό. Η Ελλάδα πρέπει να κινηθεί ως αναπόσπαστο τμήμα της Ευρώπης και της Δύσης προς την οποία απευθύνεται η πρόκληση” (Ευάγγελος Βενιζέλος).

Ιστορικά επιβεβαιωμένο ότι υπάρχουν γεγονότα που σηματοδοτούν την άνοδό ή την πτώση ηγετών. Θεωρώ ότι η απόφαση μετατροπής της Αγίας Σοφίας σε τζαμί είναι το γεγονός που σηματοδοτεί την αρχή της πτώσης του Ερντοράν. Οψόμεθα…

Να επισημάνω γενικότερα ότι δομικό στοιχείο του Μουσουλμανισμού είναι η τελική του επικράτηση. Ως εκ τούτου πράξεις άρνησης / υπονόμευσης του διαπολιτισμικού και διαθρησκειακού διαλόγου. Δηλαδή καταληκτικά της αρχής της ισότιμης συνύπαρξης των ανθρώπων, ανεξαρτήτως θρησκευτικής ή φυλετικής ταυτότητας, που οδηγούν σε μια μισαλλόδοξη ρητορική πρέπει να θεωρούνται το ελάχιστον δυνητικώς αναμενόμενες. Ως εκ τούτων επαναφέρονται στην μνήμη εικόνες και αντιλήψεις που οδήγησαν την ανθρωπότητα σε μεγάλες κρίσεις και ολοκαυτώματα. Συμπέρασμα, ο Δυτικός κόσμος οφείλει το ελάχιστον να είναι σε διαρκή επιφυλακή.

Τρανή απόδειξη: Ο επικεφαλής της Αρχής Θρησκευτικών Υποθέσεων (Ντιγιανέτ) Αλί Έρμπας, κάτι σαν τον δικό μας Αρχιεπίσκοπο, παρουσιάστηκε στην εναρκτήριο λειτουργία της Αγίας Σοφίας σαν Τζαμιού κρατώντας το οθωμανικό ξίφος, όταν ο “δικός” μας κρατά την ποιμαντορική ράβδο...

21/7/2020: Άρχισαν τα προεόρτια…

Ο Ερντοράν ετοιμάζει το σεισμογραφικό Oruc Reis για έρευνα και εντός της Ελληνικής ΑΟΖ στην περιοχή του Καστελόριζου.

Για την Δικαιοσύνη

Σε μια χώρα που άνθισε το πελατειακό κράτος, ήταν αδύνατον να επιζήσει η αξιοκρατία και η αριστεία παρέμενε στα αζήτητα. Σε μια χώρα που εξ αυτών οδηγήθηκε στην γενική αποθέσμιση, είναι ουτοπικό να πιστεύει κανείς ότι θα ήταν δυνατόν να μείνει ανεπηρέαστος ο χώρος της Δικαιοσύνης. Και να επισημάνουμε ότι δεν είναι αληθές η Δικαιοσύνη να παρουσιάζεται αποκλειστικά ως θύμα των πολιτικών, διότι η ιστορία της λειτουργίας της, έχει πάρα πολλά άπλυτα...

Τοιουτοτρόπως οδηγηθήκαμε σε μια δικαιοσύνη η οποία καλείται να υπηρετηθεί από δικαστικούς, οι οποίοι οδηγούνται έως τον ανώτατο βαθμό χωρίς ουσιαστική αξιολόγηση (“κουτσοί στραβοί, όλοι στον Άγιο Παντελεήμονα”). Τοιουτοτρόπως οδηγηθήκαμε πριν λίγες ημέρες και στην κάλυψη 22 θέσεων στον Άρειο Πάγο. Δηλαδή άνευ ουσιαστικής αξιολόγησης, μιας και οι υποψηφιότητες ήταν όσες και οι υπό πλήρωση θέσεις, ακριβώς 22. Να επισημάνω ότι με το Συμβούλιο της Επικρατείας και το Ελεγκτικό Συνέδριο αποτελούν τα 3 κορυφαία δικαστήρια της χώρα.

Για τους λόγους αυτούς και στον χώρο της Δικαιοσύνη και στον Δικαστικό σύστημα γενικώς απαιτούνται άμεσες αλλαγές για να μπορέσει να ανταποκριθεί αξιόπιστα στις ανάγκες των πολιτών, της οικονομίας και της χώρας γενικώς. “Αν χαθεί το στοίχημα της Δικαιοσύνης, κινδυνεύει να χαθεί και εκείνο της οικονομίας” (Παν. Πικραμένος).

Μια σχετική σημαντική καινοτομία περιλαμβάνει το νομοσχέδιο που κατατέθηκε υπό τον τίτλο “Ενιαίο κείμενο Δικονομίας για το Ελεγκτικό Συνέδριο”. Το άρθρο 343 του νομοσχεδίου αυξάνει καθοριστικά τις αρμοδιότητες της Βουλής, η οποία πλέον θα έχει το δικαίωμα, όπως αναφέρεται στην εισηγητική έκθεση, να ζητήσει από το Ελεγκτικό Συνέδριο “να δοθεί προτεραιότητα σε ορισμένους από τους προγραμματισθέντες ελέγχους” ή “ακόμα να εκφράζει ενδιαφέρον για τη διενέργεια και άλλων ελέγχων με αντικείμενο αδυναμίες στα συστήματα δημόσιας διαχείρισης” (διακομματική η αποδοχή του).

Οι κροίσοι για την κρίση...

Όπως αναφέρει το ΑΠΕ-ΜΠΕ, με ανοιχτή επιστολή τους, 83 βαθύπλουτοι επιχειρηματίες των οποίων οι περιουσίες ανέρχονται σε δεκάδες ή εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια ζητούν να επιβληθεί ένας μόνιμος φόρος πλούτου που θα χρηματοδοτήσει τις προσπάθειες να δοθεί οικονομική βοήθεια σε όσους πλήττονται από την υγειονομική κρίση (την πρωτοβουλία της επιστολής οργάνωσαν οι Oxfam, Patriotic Millionaires, Human Act, Tax Justice UK, Club of Rome, Resource Justice, και Bridging Ventures / οι περισσότεροι από τους υπογράφοντες είναι από τις ΗΠΑ).

Η επιστολή δημοσιοποιήθηκε πριν από τη σύνοδο των υπουργών Οικονομικών και των διοικητών των κεντρικών τραπεζών της ομάδας της G20, των πιο προηγμένων οικονομιών του πλανήτη, η οποία θα έχει στο επίκεντρο την παγκόσμια οικονομική αναταραχή που έχει προκαλέσει η πανδημία (μέσω τηλεδιάσκεψης στις 18/7 / λόγω της πανδημίας η παγκόσμια οικονομία προβλέπεται να συρρικνωθεί κατά 3,2% φέτος)

Σε αυτήν αναφέρουν: “Σε αντίθεση με δεκάδες εκατομμύρια ανθρώπους σε ολόκληρο τον κόσμο, εμείς δεν χρειάζεται να ανησυχούμε για το αν θα χάσουμε τις δουλειές μας, τα σπίτια μας ή την ικανότητά μας να στηρίξουμε τις οικογένειές μας. (…) Επομένως, σας παρακαλούμε. Φορολογήστε μας”. (…) Οι ευπορότεροι του πλανήτη έχουν ένα ‘τεράστιο χρέος’ προς τους εργαζόμενους σε θέσεις κρίσιμης σημασίας, που βρίσκονται αντιμέτωποι με τον φονικό ιό καθημερινά και ‘αμείβονται σε πολύ μεγάλο βαθμό ανεπαρκώς’. (…) Πρέπει να ισορροπήσουμε εκ νέου τον κόσμο μας προτού είναι πολύ αργά. Δεν θα υπάρξει άλλη ευκαιρία να γίνει αυτό σωστά. (...) Η ανθρωπότητα είναι σημαντικότερη από τα χρήματά μας”.

Ανάξιος: Το μέγεθος της μικρότητας...

* “Πονηρά σκεπτόμενος (σς. ο Ανάξιος), χωρίς καν να αναλογιστεί ότι η πράξη αυτή περιγράφεται στο ηλεκτρονικό έγκλημα ως phishing (1), έκλεισε το domain name presidensy.gr δηλαδή τη λέξη presidency-Προεδρία γραμμένη με λάθος τρόπο, ώστε όσοι την πληκτρολογήσουν κατά λάθος ή γιατί δεν γνωρίζουν καλά Αγγλικά να βρεθούν στην προσωπική σελίδα του κ. Π.Παυλόπουλου. Μάλιστα στα credits της σελίδας εμφανίζεται το «Presidensy.gr 2020 All Rights Reserved».

Όμως, όπως ακριβώς και ο κ. Τσίπρας και οι στενοί συνεργάτες έτσι και ο κ. Παυλόπουλος πρέπει να μείνουν στη συνείδησή μας ως η εξαίρεση στον κανόνα και σε καμία περίπτωση να μην τους επιτρέψουμε να γίνουν το μέτρο αποτίμησης της πραγματικότητα σήμερα και στο μέλλον. Πρόκειται για «ατυχήματα» της ιστορίας. Να τους προσπεράσουμε, χωρίς βέβαια να τους ξεχάσουμε” ( Βίβιαν Ευθυμιοπούλου).

Ο Ανάξιος την συγκεκριμένη διεύθυνση, που διαφέρει μόνον κατά ένα γράμμα από τη διεύθυνση της επίσημης ιστοσελίδας της Προεδρίας της Ελληνικής Δημοκρατίας (presidency.gr), την είχε κατοχυρώσει από τις 16/2, δηλαδή 1 μήνα αφότου είχε ανακοινωθεί η υποψηφιότητα της κ. Κατερίνας Σακελλαροπούλου και επίσης 1 μήνα προτού αποχωρήσει ο ίδιος από το αξίωμα (μετά την γενική κατακραυγή την απέσυρε)

Τελικώς είχα δίκαιο που από την πρώτη στιγμή της εκλογής του τον μετονόμασα σε Ανάξιο .

Σημείωση 1: Phishing (ηλεκτρονικό ψάρεμα). Ενέργεια εξαπάτησης των χρηστών του διαδικτύου, κατά την οποία ο “θύτης” υποδύεται μία αξιόπιστη οντότητα, καταχρώμενος την ελλιπή προστασία που παρέχουν τα ηλεκτρονικά εργαλεία, και την άγνοια του χρήστη - “θύματος”.

* “ (...) Το τέχνασμα είναι τόσο παιδιάστικα κουτό, ώστε να τον παρουσιάζει όχι ως κακομαθημένο παιδάκι που λυσσάει και σπαράζει απ’ τον θυμό του. Γαντζώνεται στην Αλεξάνδρεια που χάνει, όχι με των δειλών τα παρακάλια και παράπονα, αλλά με βλάχικες κουτοπονηριές, που προδίδουν αξιοσημείωτη μωρία. Το τελευταίο είναι και το αποκαλυπτικό της υπόθεσης, γιατί αυτή η επίδειξη μωρίας μας μαθαίνει κάτι πολύτιμο για την ποιότητα της κρίσης του κ. Παυλόπουλου. Φωτίζει, θα έλεγα, τα δύο τεράστια λάθη της πολιτικής σταδιοδρομίας του: την ευκαιρία που έδωσε ως υπουργός στους αναρχικούς να κάψουν την Αθήνα το 2008 και την ευκαιρία που έδωσε ως Πρόεδρος στον Ερντογάν να αμφισβητήσει τη Συνθήκη της Λωζάννης μέσα στο Προεδρικό Μέγαρο. Είναι τρομακτικό να σκέπτεσαι πόση δύναμη είχε στα χέρια του και για πόσο καιρό ένας άνθρωπος με τέτοια ποιότητα κρίσης. Ας μείνουμε, όμως, στο ευχάριστο: ότι τουλάχιστον πέρασε στο παρελθόν και εκεί ανήκει” (Στέφ. Κασιμάτης).

Μετά την γενική κατακραυγή την απέσυρε ο Ανάξιος.

Βρυξέλες 21/7/2020 ώρα 04.31: Ένα βήμα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου προς την Ένωση…

Μετά από 4ήμερες διαπραγματεύσεις οι Ευρωπαίοι ηγέτες κατέλειψαν “Πρόγραμμα Ανάκαμψης, Επόμενη Γενιά”, ιδίου ύψους αλλά συμβιβαστικά εξισορροπημένο όσο αφορά την σχέση επιδοτήσεων – δανείων (390 δις – 360δις από 500δις – 250 δις της αρχικής πρότασης). Η Ελλάδα έχει λαμβάνειν: 19,5 δις επιδοτήσεις και 12,5 δις δάνεια (δεύσμευση πόρων εντός 3ετίας). Σε αυτά εάν προσθέσουμε και τα 74,1 δις από το ΕΣΠΑ και ΚΑΠ, συνολικά έχει λαμβάνειν 74,1 δις. (δέσμευση εντός 7ετίας).

Βουλή 22/7/2020: Άνοιξε ο δρόμος προς το Ειδικό Δικαστήριο για τον Ρασπούτιν...

Επισήμανση: Απέναντι σε αυτόν τον ΣΥΡΙΖΑ δεν βρίσκεται η Κυβέρνηση και η ΝΔ αλλά το Δημοκρατικό Πολίτευμα (στις 24/7 συμπληρώθηκαν 47 χρόνια Δημοκρατίας). Αντιλαβού;

23/7/2020: 2η επέτειος από το ολοκαύτωμα στο Μάτι

Για την προσπάθεια συγκάλυψης από την Παραφύση αποκαλύφθηκε ότι “η θεία Όλγα ξέρει...” (μότο παλαιάς διαφήμισης απορρυπαντικού που εξαφάνιζε τους δύσκολους λεκέδες).

Το Ματί θα καταγραφεί ιστορικά ως το σύμβολο της επαγγελματικής ανικανότητας και ανηθικότητας της 1η φορά Αριστεράς… Αντιλαβού;

24/7/2020: Μια Παρασκευή σαν Μεγάλη Παρασκευή...

Στις 12.00 η ώρα, την ώρα που η Αγιά Σοφιά λειτουργούσε σαν τζαμί (αλλοίωση του μέχρι σήμερα ισχύοντος καθεστώτος της UNESCO), οι καμπάνες των εκκλησιών πανελλαδικά κτυπούσαν πένθιμα. Πένθιμα κτύπησε και η καμπάνα της Αγίας Μαγδαληνής στην Κουκουράβα. Δύο ημέρες πριν, ημέρα εορτής της Αγίας Μαγδαληνής της Ισαποστόλου και της Αγίας Μαρκέλλας της παρθενομάρτυρος ήταν που κτυπούσε χαρμόσυνα / δοξαστικά.

Τέλος προτείνω / σας προσκαλώ να “αλληθωρίσουμε” λίγο εμπρός στην πραγματικότητα, δηλαδή να το δούμε αλλιώς: Στις 24/7 εκατομμύρια μουσουλμάνοι υποκλίθηκαν μπροστά στο αρχιτεκτόνημα σύμβολο του Χριστιανισμού, στην Αγιά Σοφιά , προσέξτε στην του Θεού Σοφία…

* “Πέρα από τις πολιτικές ή θρησκευτικές παραμέτρους, αυτό που εντυπωσιάζει περισσότερο στην όλη υπόθεση είναι η αδυναμία του οθωμανικού πολιτισμού να κατασκευάσει ένα έργο που θα μπορούσε να ανταγωνιστεί τη συμβολική αξία της Αγίας Σοφίας. Είτε στους αιώνες της αυτοκρατορίας, είτε στην περίοδο του κοσμικού έθνους-κράτους. Σαν να τον στοιχειώνει ακόμη η μοίρα του νομάδα που δεν μπορεί ο ίδιος να οικοδομήσει σημεία αναφοράς στον χώρο και τον χρόνο. Ξέρει να αρπάζει ή να ζητιανεύει. Κι ο Ερντογάν αρπάζει τον χώρο της Αγίας Σοφίας και ζητιανεύει την ιερότητά του. Απόδειξη ότι και το τζαμί, «Αγία Σοφία» λέγεται. Τα πανιά που κάλυψαν τα ψηφιδωτά επιτρέπουν στον πιστό μουσουλμάνο να μη βεβηλώσει την καθαρότητα της πίστης του με το βλέμμα του Παντοκράτορα. Δεν θέλει να βλέπει τις μορφές των ψηφιδωτών, αλλά και δεν θέλει να τον βλέπουν. Σαν το παιδί που όταν κλείσει τα μάτια του νομίζει ότι γίνεται αόρατο” (Τάκης Θεοδωρόπουλος).

25/7/2020: Ένα κανονικό “γράψιμο” plus…

Την ώρα που Ερντοράν καλούσε από το τζαμί της Αγιάς Σοφιάς την Ελλάδα στο “πεδίο” (της σύγκρουσης), αλλιώς να προσέλθει σε διαπραγμάτευση όπως αυτός την γουστάρει, ο Μητσοτάκης “ανέβασε” φωτογραφία από την Αντίπαρο, που απεικόνιζε το ζεύγος Μητσοτάκη με το ζεύγος Τομ Χανκ να επιδεικνύει τα ελληνικά του διαβατήρια. Και μετά πήγε στην Επίδαυρο για να παρακολουθήσει την τραγωδία του Αισχύλου “Πέρσες” (σημαδιακό). Οι “Πέρσες” του Αισχύλου ήταν η πρώτη τραγωδία που μεταδόθηκε σε όλο τον κόσμο από την Επίδαυρο, μέσω διαδικτύου (live streaming).

“Χρόνια Πολλά”, 2017 του Χρίστου Γεωργίου

Είδα πρόσφατα αυτήν την ταινία (ΕΡΤ 2, 25/7). Μια εξαιρετική “εικονογράφηση” της ρήσης: “ Τα παιδιά, στα κόκαλα των γονιών ακονίζουν τα δόντια τους...”

Στα υπ’ όψιν…

Σαν επιδόρπιο

“Η άρνηση του γέλιου,

δείχνει μια βαθιά έλλειψη σοβαρότητος” Χάουαρντ Τζέικομπσον.

Ο Ρένος Χαραλαμπίδης, ένας ηθοποιός με χαρακτηριστικό τρόπο εκφοράς λόγου και ιδιότυπο χιούμορ είπε να “παίξει” / “τρολάρει” λίγο τους πολιτικο-κορεκτάδες. Πρότεινε λοιπόν μέσω των social media, την συμμετοχή των Ελλήνων στους εορτασμούς για τα 200 χρόνια από την Επανάσταση του 21, με το να αφήσουν μουστάκι. Και πάραυτα “τσίμπησαν τα βλίτα...”. Και διαμαρτυρήθηκαν λέγοντας ότι η πρόταση αυτή αποκλείει τις γυναίκες...

Για να αρθεί το αδιέξοδο και πάντα με δημιουργική κατανόηση, προτείνω οι γυναίκες να συμμετάσχουν αφήνοντας φρύδια. Για παράδειγμα σας προσκαλώ να φανταστείτε (μεταξύ άλλων...) την κα. Στικούδη με τεράστια φρύδια…

Seedrinker