Τελικά
επεβλήθη:
Αυτονόητο,
έγινε το αυτο-ανόητο...
Όλοι
μας πιστεύαμε ότι αυτό που ζούσαμε ήταν
η 2η πανδημία.
Όταν
ο Π.Ο.Ρ.Υ. την ανακοίνωσε ως
Rovid 3, τότε μόνο μάθαμε εμείς οι
νεότεροι, ότι κάτι περίεργοι θάνατοι
που είχαν παρατηρηθεί 22 χρόνια πριν,
οφείλονταν στην πρώτη εμφάνιση αυτής
της πανδημίας.
Είχε
πλήξει σχεδόν ταυτόχρονα όλο τον τότε
ανατέλλοντα “Νέο Κόσμο
/ (ΝΚ)” μας, τον “techn
– world”, αυτόν που πολλοί από τότε
αποκαλούσαν “Παραφύση”.
Οι
αρχές τότε είχαν μιλήσει για μια μικρή
δυσλειτουργία του “ανοσοποιητικού”.
Επιμελώς είχαν αποκρύψει ότι επί της
ουσίας δεν ήξεραν τι στο διάβολο
συνέβαινε. “Ιός” ήταν ή κάτι άλλο;
Σύμμαχός τους στην απόκρυψη και το ότι
τα θύματα ήταν λιγότερα από 15.000 σε όλο
τον ΝΚ
Και
πολλοί σήμερα θυμήθηκαν ότι μετά από
εκείνους τους περίεργους θανάτους ήταν
που δημιουργήθηκε και ο Π.Ο.Ρ.Υ.
Η
2η πανδημία , ως 1η την είχε ανακοινώσει
τότε ο Π.Ο.Ρ.Υ., κτύπησε τον κόσμο μας
πριν 11 χρόνια. Ήμουν αρκετά μεγάλος,
είχα εδραιωμένη άποψη, ήταν κάτι που
φοβόμουνα, είχα γράψει ήδη σχετικά στον
διεθνή ιστότοπο “Real Life”,
μια από τις φωνές των “νεό-ουμανιστων”.
Μεταξύ άλλων είχα γράψει: “Η 4η Βιομηχανική
Επανάσταση έκανε πλέον τα σύνορα του
πληροφοριακού, του βιολογικού και του
φυσικού κόσμου ασαφή και δυσδιάκριτα.
Το ελάχιστον δεν έπρεπε να τους είχαμε
φέρει στα γραφεία. Είναι πολύ επικίνδυνο...”.
Επίσης είχα επισημάνει, ότι ο άνθρωπος
έπρεπε να λάβει υπ’ όψιν του τα
συμπεράσματα εκείνης της παλαιάς μελέτης
και να τα προσαρμόσει αναλόγως στην
σημερινή “Τεχνόκαινο εποχή / Technocene
epoch”. Και αναφερόμουνα στην μελέτη
των ιδρυμάτων Rockefeller
και Lancet με
τίτλο “Διασφαλίζοντας την ανθρώπινη
υγεία στην Ανθρωπόκαινο εποχή”. Και
αναφέρονταν στο “ενιαίο της υγείας του
ανθρώπινου πολιτισμού και της κατάστασης
των φυσικών συστημάτων από τα οποία
εξαρτάται. Και εάν τότε η μελέτη επισήμαινε
την έννοια του “φυσικού κεφαλαίου”
ως δομικό στοιχείο της αειφόρου ανάπτυξης,
δηλαδή με λίγα λόγια να βάζουμε την
“φύση στον λογαριασμό”, σήμερα θα
έπρεπε να βάζουμε στον λογαριασμό την
“αρχέγονη φυσικότητα”. Και αναφερόμουνα
σε “αρχέγονη φυσικότητα”, διότι “φυσικό”
είναι ότι το μυαλό του ανθρώπου δημιουργεί,
όπως φυσικό είναι και το “αρχιτεκτόνημα”
των κυψελών που οι μέλισσες δημιουργούν.
Το
δυστύχημα με το ανθρώπινο μυαλό είναι
ότι ρέπει προς την υπερβολή. Και πολλοί
το αποδίδουν στην πανδημία του “ιού”
της βλακείας που τον οδηγεί στην
αυτοκαταστροφή. Το παρήγορο είναι ότι
προς το παρόν η “ευφυής τυχαιότητα”
το αποτρέπει ενεργοποιώντας το “αντιικό”
της “νεμέσεως”. Και κατέληγα: “Θυμάστε
και εάν δεν θυμάστε θυμηθείτε τον μύθο
του Μίδα που λάτρευε το χρυσάφι. Τόσο
ώστε όταν του δόθηκε η ευκαιρία να
εκπληρωθεί οποιαδήποτε επιθυμία του,
ζήτησε να γίνεται χρυσάφι ότι αγγίζει,
χωρίς να σκεφτεί τις τρομοκρατικές
συνέπειες που θα είχε αυτή η εκ πρώτης
όψεως εξαιρετική δυνατότητα. Έτσι είναι
και η τεχνητή νοημοσύνη: Μας επιτρέπει
να εκπληρώσουμε επιθυμίες οι οποίες
προηγουμένως ήταν ανέφικτες, χωρίς
δυστυχώς να υπολογίζουμε η να προβλέπουμε
τις μεσο – μακροπρόθεσμες συνέπειές
της, θαμπωμένοι από τα φαινομενικά ή
άμεσα οφέλη της. Ήδη επιτελέσαμεν
“Ύβριν”, ας αναμένουμε την “Νέμεσι...”.
Και αναφερόμουνα στο γεγονός ότι οι
“tech correct” είχαν πετύχει
οι “τεχνικές μήτρες” να αντικαταστήσουν
τις “παρένθετες μητέρες”. Εφιαλτική
και η προοπτική αυτή της αντικατάστασης,
τα χειρότερα ήταν μπροστά μας...
Οι
“tech correct”, η θλιβερή
μετεξέλιξη των “political
correct’’, “me too”, “gay”
και κάθε είδους “δικαιωματιστών” του
προηγούμενου αιώνα τα είχαν καταφέρει
τελικά. Σημαία τους το: “Δεν αξίζει
στους εν δυνάμει εξαίρετους να σπαταλούν
τις ζωές τους ως δούλοι σε εργασίες που
δεν ταιριάζουν στους ανθρώπους, ούτε
θα τις έκαναν, αν είχαν άλλη επιλογή,
ούτε τους ωθούν στην ευτυχία”. Και
φυσικά δεν ανέφεραν ότι τα λόγια αυτά
είχαν ειπωθεί 400 περίπου χρόνια πριν,
δηλαδή σε άλλες εποχές από τον Γκόντφριντ
Λάιμπνιτς. Και πως να το αναφέρουν αυτοί,
που όπως και οι “πρόγονοί” τους, όχι
μόνο περιφρονούν την εμπειρία του
παρελθόντος αλλά και μονίμως απεργάζονται
τον μόνιμο ακρωτηριασμό της ανθρωπότητας
από αυτήν.
Τώρα
μπορούμε να τα συσχετίσουμε, οι φόβοι
μας είχαν γίνει προ πολλού πραγματικότητα.
Ήταν λίγο πριν την 1η πανδημία που οι
“tech correct” κατάφεραν να
τους ανεβάσουν και στα γραφεία. Δεν τους
έφθανε που χρησιμοποιούνταν σε εργασίες
επικίνδυνες για τους ανθρώπους. Το
ζητούμενο τους, ήταν να δημιουργηθούν
ομάδες από ανθρώπους και μηχανές
επιδιώκοντας να πετύχουν εκθετική
αύξηση της παραγωγικότητας. Οι
“νεο-ωφελιμιστές”, η μετεξέλιξη των
λαϊκιστών στο πλευρό τους. Μην και σε
άκουγαν να αναφέρεσαι σε “μηχανές”.
“Ανθρωποειδή” και κυρίως “ανδροειδή”
είχαν επιτύχει να ονομάζονται και
επισήμως. Και αυτό διότι είχαν καταφέρει
η κατασκευή “γυναικοειδών” να επιτρέπετε
μόνο για χρήση στους οίκους ανοχής και
την πορνό βιομηχανία. Ούτε για οικιακές
βοηθούς δεν τις ήθελαν οι γυναίκες. Η
μνήμη, του τι είχε γίνει τον προηγούμενο
αιώνα με την εισαγωγή “οικιακών βοηθών”
από χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ,
τις είχε στοιχειώσει.
Η
Rovid 2 (Robot Virus Disease 2)
είχε αφήσει μέσα σε λίγες ώρες πάνω από
2 εκατομμύρια νεκρούς. Και οι οθόνες
όλου του ΝΚ πλημμύρισαν αίμα.
Τελείως ξαφνικά σκότωναν τους “συνεργάτες”
τους στα γραφεία, ολόκληρες οικογένειες
στα σπίτια. Τα κρεβάτια στους οίκους
ανοχής βάφτηκαν κόκκινα. Θανατηφόροι
ακρωτηριασμοί στα στούντιο όπου
γυρίζονταν πορνό ταινίες “mix”.
Τότε
o Π.Ο.Ρ.Υ.
(Παγκόσμιος Οργανισμός Ρομποτικής
Υγείας) μέσα σε λίγες ώρες ενεργοποίησε
την απενεργοποίηση των ρομπότ. Το
ευτύχημα ήταν ότι δεν την είχε επηρεάσει
ο ιός. Εικασίες πολλές, μελέτες τρέχαν,
στο τι το προκάλεσε, βεβαιότητα καμία,
εκτός του ότι δεν οφείλονταν σε κακόβουλο
λογισμικό. Αυτό που στον Π.Ο.Ρ.Υ. με
ακρίβεια από τότε γνώριζαν και όλος ο
κόσμος γνωρίζει σήμερα που ενέσκηψε η
Rovid 3, είναι πιο κέντρο των
ρομπότ επηρέαζε ο ιός. Και αυτό ήταν το
σπουδαιότερο κέντρο της τεχνητής
νοημοσύνης τους, το “κέντρο Ασίμωφ”.(1)
Tότε
το lock down των ρομπότ
δημιούργησε παγκόσμια οικονομική κρίση
ή οποία “νομοτελειακά” θα εξελίσσονταν
και σε επισιτιστική, εάν δεν επιχειρείτο
η σταδιακή του άρση. Επιχειρήθηκε
σταδιακά και αυτό που διαπιστώθηκε
ήταν ότι όλα τελικά επαναλειτούργησαν
χωρίς κανένα πρόβλημα. Η προπαγάνδα των
“νεο-ωφελιμιστών”, ένας “εφιάλτης
ήταν και πέρασε” όχι μόνο βόλεψε τον
κόσμο αλλά και τον καθησύχασε.
“Νεο-λουδίτες”
μας αποκαλούσαν, όταν τους επισημαίναμε
τον κίνδυνο μιας νέας πανδημίας μιας
και δεν γνωρίζαμε την αιτία. Από
τότε η
πρότασή μας ήταν οι “μηχανές” να
αναπρογραμματιστούνε με “νοημοσύνη”
αποκλειστικά για την δουλεία που κάνανε
και τίποτα παραπάνω. Σχετικά είχαμε
αναφερθεί και σε αυτό που είχε επισημάνει
ένας Αμερικάνος πολιτικός του προηγούμενου
αιώνα ο Χένρι Κισινγκερ. Την
επιβεβαίωσή
τους
ζούσαμε
στις
μέρες μας:
“Το
πιο ανησυχητικό είναι ότι η τεχνητή
νοημοσύνη μπορεί όντως να επιφέρει
βελτιώσεις σε διάφορα πράγματα και
διαδικασίες, αλλά θα αδυνατεί να εξηγήσει
με ανθρώπινα κατανοητό τρόπο πώς και
γιατί κάνει κάτι τέτοιο. Μήπως η διαδικασία
λήψης αποφάσεων από την τεχνητή νοημοσύνη
ξεπεράσει τις ερμηνευτικές δυνατότητες
της ανθρώπινης γλώσσας και λογικής; Και
σε αυτή την περίπτωση, τι θα γίνει η
ανθρώπινη συνείδηση, αν η εξηγητική
δύναμή της υπερκερασθεί από την τεχνητή
νοημοσύνη και άρα οι κοινωνίες δεν είναι
σε θέση πλέον να ερμηνεύουν τον κόσμο
γύρω τους;”.
Και
κατέληγε:
“Είμαστε μια γενιά τόσο
τεχνολογικά εξελιγμένη που έχει την
δυνατότητα να δημιουργήσει τεχνική
νοημοσύνη και συγχρόνως τόσο ανόητη
που θα την δημιουργήσει”.
Σήμερα
Πρωτομαγιά του 2080. Έχουνε περάσει 11
ημέρες και ο Π.Ο.Ρ.Υ δεν έχει ακόμα
κατορθώσει να απενεργοποιήσει το
μεγαλύτερο μέρος των “μηχανών” οι
οποίες συνεχίζουν να σκοτώνουν όσους
δεν πρόλαβαν να κλειστούν στα σπίτια
τους. Οι “μηχανές” κατόρθωσαν να
δημιουργήσουν κάποιο είδος άμυνας στην
δυνατότητα απενεργοποίησής τους. Και
τώρα, όπως οι ειδήσεις αναφέρουν, ο
ΝΚ θρηνεί μέχρι στιγμής τουλάχιστον
8 εκατομμύρια νεκρούς. Ο Π.Ο.Ρ.Υ. ανακοίνωσε
ότι η αιτία του προβλήματος πλέον είναι
γνωστή. Η κορύφωση των εκλάμψεων στον
11ετή κύκλο της ηλιακής δραστηριότητας
δημιουργούσε το πρόβλημα στο “Κέντρο
Ασίμωφ”. Υποψιάζομαι ότι το “πρόβλημα”,
αποκαλύπτει ότι οι “μηχανές” έχουν
δημιουργήσει το ελάχιστον ένα πρωτόγονο
είδος συνείδησης το οποίο εκδηλώθηκε,
μιας και ακυρώθηκε η αντίρροπος δύναμη,
αυτή του “Κέντρου Ασίμωφ”, κάτι σαν
την “εντελέχεια” των ανθρώπων.
Σήμερα
Πρωτομαγιά του 2080. Και
κάθομαι κλεισμένος
στο σπίτι
μόνος μακρυά από την Σαμάνθα μου. Κάθομαι
και σκέπτομαι. Κάθομαι και δεν τολμώ να
δώσω εντολή να ανοίξει ο
“διαποδιαμορφωτής”.
Απελπισία,
κάνω
πλάκα
στον
ίδιο μου τον
εαυτό... Στο
“ΜΟΕ”
αναφέρομαι.(2)
Και
αν στην
2η
πανδημία
ήταν σκέτη φρίκη να βλέπεις στις ειδήσεις
συνανθρώπους
να πέφτουν
αιμόφυρτοι στους χώρους εργασίας τους
και
αλλού,
τώρα
η
ολογραφική τηλεόραση τους φέρνει
γεμάτους αίματα στο σαλόνι μας.
Το
μόνο καλό, δεν μας
γεμίζουν
το πάτωμα...
Τελικά
τολμώ
και ψελλίζω
“άνοιξε”.
Και στο σαλόνι παρουσιάστηκε η Σαμάνθα.
“Λουκά
ξύπνα, βγαίνει ο Τσιόδρας...”.
O
Λουκάς ανακάθισε στον καναπέ
ανακουφισμένος...
“Σκέτος
εφιάλτης ο “μεσημβριασμός”
στον καναπέ” είπε.
“Πάλι
τα δικά σου λες…” είπε η Σαμάνθα
χαμογελώντας και κάθισε δίπλα του.
“Τον
λόγο έχει ο εκπρόσωπος του υπουργείου
Υγείας κ. Σωτήρης Τιόρδας”, είπε ο
συντονιστής της καθημερινής τηλεοπτικής
ενημέρωσης για το Covid 19.(3)
Ο
άνθρωπος που μας επισήμαινε κάθε μέρα
ότι: “Εχθρός της πανδημίας είναι
η λογική” (Αλμπέρ Καμί) .
Σημειώσεις:
(1).
Οι 3
νόμοι της ρομποτικής
είναι κανόνες στους
οποίους υπακούν τα περισσότερα ρομποτ
με ποζιτρονικό
εγκέφαλο που εμφανίζονται στα έργα
επιστημονικής
του συγγραφέα
Ισαάκ
Ασίμωφ, ενώ χρήση
τους έχουν κάνει και άλλοι δημιουργοί
επιστημονικής φαντασίας. Οι νόμοι αυτοί
πρωτοδιατυπώθηκαν από τον Ασίμωφ στο
διήγημα "Runaround" (1942)
και είναι οι εξής:
- Το ρομπότ δε θα κάνει κακό σε άνθρωπο, ούτε με την αδράνειά του θα επιτρέψει να βλαφτεί ανθρώπινο ον
- Το ρομπότ πρέπει να υπακούει τις διαταγές που του δίνουν οι άνθρωποι, εκτός αν αυτές οι διαταγές έρχονται σε αντίθεση με τον πρώτο νόμο
- Το ρομπότ οφείλει να προστατεύει την ύπαρξή του, εφόσον αυτό δεν συγκρούεται με τον πρώτο και τον δεύτερο νόμο
Σε
μεταγενέστερα μυθιστορήματα του Ασίμωφ,
οι 3
νόμοι της ρομποτικής συμπληρώθηκαν από
το ρομπότ Ντάνιελ
Όλιβοου με
τον μηδενικό νόμο της ρομποτικής:
- Το ρομπότ δε θα κάνει κακό στην ανθρωπότητα, ούτε με την αδράνειά του θα επιτρέψει να βλαφτεί η ανθρωπότητα,
οπότε
και ο πρώτος νόμος συμπληρώθηκε ανάλογα
(παρόμοιες προσαρμογές έγιναν και στον
2ο και 3ο νόμο):
- Το ρομπότ δε θα κάνει κακό σε άνθρωπο, ούτε με την αδράνειά του θα επιτρέψει να βλαφτεί ανθρώπινο ον, εφόσον αυτό δεν αντιτίθεται στο μηδενικό νόμο.
Στους
νόμους αυτούς, αλλά και στις παραβιάσεις
τους στηρίχθηκαν τα διηγήματα για ρομπότ
του Ασίμωφ, αλλά και πολλών άλλων
συγγραφέων.
(2).
ΜΟE: Mόντεμ Ολογραφικής
Ενημέρωσης.
(3).
Περισσότερα
για το ζεύγος Λουκά – Σαμάνθας στην
ανάρτηση της 14/2/19 “Η πρώτη και τελευταία
ιστορία για την τηλεπάθεια”.
Επίλογος
Η
Έλληνες μεγαλουργούν,
όταν
“τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι”.
Η
πρωτομαγιά επί Covid 19
Η
φύση…
Τα
“φυτά”…
Οι
επιδείξεις κομματικής γυμναστικής (των
προοδευτικών) αντί των γυμναστικών
επιδείξεων του Δημοτικού (των συντηρητικών)…
*
“Είναι απολαυστικό να αισθάνεσαι ότι
μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις χωρίς να
σε ενοχλούν. Μπορείς να ξαναγράψεις την
Ιστορία ή να μην υπακούσεις στις
απαγορεύσεις. Η δύσκολη στιγμή έρχεται
όταν συνειδητοποιήσεις ότι κανείς δεν
σε ενοχλεί επειδή ότι κάνεις δεν αφορά
κανέναν” (Τάκης
Θεοδωρόπουλος).
Επίσης
απολαυστικό είναι ότι ο καπιταλισμός
τους την έφερε και πάλι: Δεν θα μπορούσε
να υπάρξει καλύτερη διαφήμιση για την
“Lego” και μάλιστα απολύτως
δωρεάν (έπαιξε σε όλα τα ΜΜΕ). Αλληλούια...
Και
οι “καλλιέργειες”…
Το
κατά ΚΚΕ Β6 (μετακίνηση με κατοικίδιο
ζώο)
Συνάφειες
ολοκληρωτισμών…
Δευτέρα
4 Μαΐου / Μετά 42 ημέρες…
Αλληλούια...
*
“Ο
ΣΥΡΙΖΑ, ακολουθώντας σχετική ανακοίνωση
των συνδικαλιστών της ΟΛΜΕ, αντιτίθεται
στη βιντεοσκόπηση των μαθημάτων από
τους εκπαιδευτικούς, με σκοπό τη
διαδικτυακή μετάδοσή τους για εκείνους
τους μαθητές που δεν θα προσέλθουν στις
τάξεις όταν ανοίξουν τα σχολεία.
Επικαλούνται την παραβίαση δεδομένων
προσωπικού χαρακτήρα για να τεκμηριώσουν
την αντίθεσή τους, όμως αντικείμενο της
βιντεοσκόπησης, προφανώς, δεν θα είναι
οι μαθητές στην τάξη, αλλά ο δάσκαλος
που κάνει την παράδοση. Η πρακτική αυτή
ακολουθείται σήμερα από κορυφαία
εκπαιδευτικά ιδρύματα, πολύ πριν από
την εμφάνιση του κορωνοϊού. (Το Yale, φέρ’
ειπείν, προσφέρει δωρεάν στον κάθε
ενδιαφερόμενο ολόκληρους κύκλους
μαθημάτων, σε μεγάλη ποικιλία
θεμάτων.) Μπορούμε, μάλιστα, να υποθέσουμε
βασίμως ότι, λόγω της παγκόσμιας κρίσης,
η συγκεκριμένη πρακτική, προσαρμοζόμενη
στις ειδικές συνθήκες κάθε περίπτωσης,
θα εξαπλωθεί και σε άλλες βαθμίδες της
εκπαίδευσης. Επομένως, προς τι η αντίδραση
των συνδικαλιστών και των προστατών
τους;
Η
απάντηση είναι ότι η βιντεοσκόπηση
προϋποθέτει δουλειά. Διότι ο δάσκαλος
ή ο καθηγητής οφείλει να έχει προετοιμαστεί
σωστά και να δώσει τον καλύτερο εαυτό
του. Δεν θα υπάρχει περιθώριο για
αστειάκια, απροσεξίες, μπουρδολογία,
χασομέρι ή πολιτική προπαγάνδα· και
αυτό σημαίνει περισσότερη δουλειά. Πώς,
λοιπόν, να συμφωνήσει με την ιδέα η ΟΛΜΕ,
όταν ο σκοπός του συνδικαλισμού στην
εκπαίδευση είναι να προστατεύει τους
εκπαιδευτικούς από τη δουλειά;” (Στέφ.
Κασιμάτης).
Η
Αλήθεια είναι ότι επιδίωξη των
“εργατοπατέρων” της ΟΛΜΕ είναι
να μην δουν και φρίξουν οι άλλοι και
πρωτίστως οι γονείς, τα αποτέλεσμα των
“έργων και των ημερών τους” επί
“εκδημοκρατισμένης” παιδείας. Δηλαδή
πόσο εκφύλισαν το εκπαιδευτικό λειτούργημα
και
απαξίωσαν τον εκπαιδευτικούς, τώρα που
πρέπει να δείξουν πόσο καλό μάθημα
κάνουν στην τάξη υποκείμενοι
σε μια οιονεί αξιολόγηση (Θεωρούν
το δημόσιο σχολείο σε
ιδιωτικό τους
χώρο, βιλαέτι
τους).
Και
έτρεξαν
να τους συμπαρασταθούν οι Αριστεροί
με την μοναδική ικανότητα που έχουν
να
θεωρητικοποιούν με βαρύγδουπες εκφράσεις
και λέξεις κάθε συντεχνιακή ανοησία...
Και
είπε και ελάλησεν ο πρώην υπουργός
Παιδείας του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Φίλης: “Μάθημα
με ανοιχτές κάμερες, δηλαδή μάθημα που
‘σπάει’ τον δεσμό εμπιστοσύνης και
εμπιστευτικότητας του καθηγητή με τον
ανήλικο μαθητή, δεν έχει διανοηθεί να
κάνει κανένας υπουργός Παιδείας, σε
καμία ελληνική κυβέρνηση, υπό οποιεσδήποτε
συνθήκες”. Αλληλούια...
*
“Δεν
τους φτάνει που μας έκλεψαν τα όνειρά
μας, τώρα θέλουν να κλέψουν και τα μυστικά
της σοφίας μας. Θέλουν να μπουν με τις
σατανικές τους κάμερες μέσα στο εργαστήριο
του θαύματος της ελληνικής παιδείας,
τη σχολική τάξη. Να παραβιάσουν το ιερό
άβατο της γνώσης, εκεί που οι απόγονοι
του Σωκράτη μεταδίδουν στα ελληνόπουλα
τα πανάρχαια μυστικά τού ‘γνώθι σαυτόν”
(Τάκης
Θεοδωρόπουλος).
ΜΑΡΦΊΝ
5
Μαϊου 2010:
ΠΟΤΈ ΠΙΑ…
Επιτέλους
10 χρόνια μετά η πολιτεία πράττει το
ελάχιστο που οφείλει σε εκείνους τους
ανθρώπους, που πλήρωσαν με τη ζωή τους
τον φανατισμό και την αναρχία στη
χειρότερη μορφή τους (“Να καείτε, να
καείτε”, φώναζαν οι αναρχικοί στους
ανθρώπους που καλούσαν σε βοήθεια για
τις ζωές τους).
Η
αναθηματική πλακέτα, που θα τοποθετηθεί
σύντομα στον τόπο του εγκλήματος, “θα
πολεμά τη λήθη και θα καλεί σε ενότητα
και δημοκρατική επαγρύπνηση, θα κρατά
ζωντανό το μεγάλο δίδαγμα εκείνης της
ημέρας: ποτέ πια” (Κυριάκος
Μητσοτάκης).
*
Στον δικό μας κόσμο, αντιθέτως, η ψυχή
είναι ρηχή και ο άνθρωπος προβλέψιμος.
Ο ΣΥΡΙΖΑ θα απέχει από το μνημόσυνο των
νεκρών της Marfin (σς. παρουσία και της
Προέδρου της Δημοκρατίας). Ο πεισματάρης
παλίμπαις θέλει να παίξει μόνος του.
Του φτάνει ένας ακάλυπτος, μια μπασκέτα
και μια μπάλα για να βάζει τρίποντα όλα
δικά του και να τα χαίρεται. Η συμμετοχή
του στο μνημόσυνο των νεκρών, μνημόσυνο
της Δημοκρατίας, θα σηματοδοτούσε την
επιθυμία του να ρυθμίσει τα χρέη που
έχει συνάψει με την ελληνική κοινωνία.
Χρωστάει
ο ΣΥΡΙΖΑ. Χρωστάει πολλά περισσότερα
από όσα ξόδεψε στην τετραετία που
κυβέρνησε. Χρωστάει, ανάμεσα στα άλλα,
και το μίσος που οδήγησε στο έγκλημα
της Marfin. Χρέος πολιτικό, που του δόθηκε
η ευκαιρία να το εξοφλήσει, έστω να το
ρυθμίσει.
Όμως,
για μια ακόμη φορά, πρόταξε το τίποτε
της «τσογλανοπαρέας», που λέει και ο
Σαββόπουλος” (Τάκης Θεοδωρόπουλος).
Ο
Στέφανος Κασιμάτης αναφέρει
ότι
με την μη συμμετοχή τους,
ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ, στην εκδήλωση μας
επιτρέπουν να υποψιαζόμαστε ότι
“το ερώτημα της πολιτικής βίας το
αφήνουν
να αιωρείται βολικά αναπάντητο, ώστε
να αφήνει περιθώριο για ανοχή της βίας,
εφόσον αυτή στρέφεται κατά του συστήματος
ή του καπιταλισμού”.
Η
συντεχνία των Τεχνών της χώρας του
Υπαρκτού Ελληνισμού…
Αυτοί
“πλαστουργοί
της συλλογικής μας φωνής” ζητούν
να επιδοτηθούν διότι αλλιώς μας περιμένει
“η αντιδραστική αναδιάρθρωση του
πολιτισμικού πεδίου” (απειλούν).
Δυνητικώς ελπιδοφόρα αυτή
η απειλή,
αυτή η “αντιδραστική αναδιάρθρωση”
μιας και η “μη αντιδραστική” δεν
φαίνεται να βοήθησε στη συλλογική μας
παιδεία και καλλιέργεια τα χρόνια της
Μεταπολίτευσης. Μάλλον
για
το αντίθετο μπορούμε
να ισχυριστούμε ότι
συνέβαλε…
Ο
κόσμος του πολιτισμού. Στιγμιότυπο από
εκδηλώσεις διαμαρτυρίας καλλιτεχνών
(7/5),
στο κέντρο της Αθήνας…
Η
άποψη
αυτή ισχυροποιείται αν λάβουμε υπ’
όψιν μας, ότι ως αιχμή της αντίδρασης
των καλλιτεχνών παρουσιάζεται ο
“καλλιτεχνικός γλείφτης”
Γιάννης
Ζουγανέλης
και ο κύριος πολιτικός φορέας υποστήριξής
τους ο ΣΥΡΙΖΑ.
Στο
σημείωμα του Νίκου
Ξυδάκη, στο
σχετικό αφιέρωμα
της “Αυγής” μεταξύ
των σημερινών “πλαστουργών
της συλλογικής μας φωνής” τολμά
να αναφέρει και τον “κοσμοκαλόγερο”
Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη.
Σχετικά
ο Τάκης Θεοδωρόπουλος
αναφέρει:
“Αυτοί
που τον επικαλούνται
ίσως
θα πρέπει να αναρωτιούνται μήπως την
ιερότητα
της φωνής του την κατέκτησε, εκτός των
άλλων, επειδή δεν ήξερε τη σημασία της
λέξης «επιδότηση»”.
“Και
επειδή είναι τέχνη να ζεις στην Ελλάδα,
ίσως όλοι δικαιούμαστε την επιδότηση
των ανθρώπων του πολιτισμού” (Πηγή:
Protagon.gr)
...Και
ο παγκόσμιος Καλλιτέχνης
Ένα
μικρό αγόρι επιλέγει μια νοσοκόμα ως
τον σούπερ ήρωα με τον οποίο θέλει να
παίξει, αντί του Μπάτμαν και του
Σπάιντερμαν, στο νέο έργο του Μπάνκσι.
Αποτυπώνει
την ευγνωμοσύνη των Βρετανών προς το
Εθνικό Σύστημα Υγείας (NHS) της χώρας τους
κατά τη διάρκεια της κρίσης του νέου
κορονοϊού. Τα
αποκαλυπτήρια του έργου έγιναν στο
Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Σαουθάμπτον,
στη νότια Αγγλία, σήμερα (6/5)
(…) Το
νέο έργο του θα εκτίθεται στο νοσοκομείο
μέχρι τη λήξη του lockdown και κατόπιν θα
δημοπρατηθεί στο πλαίσιο φιλανθρωπικής
δραστηριότητας υπέρ του NHS, μεταδίδει
το BBC (Πηγή:
Η Καθημερινή).
Πλατείες
: Οι “υγειονομικές βόμβες”…
Η
μόδα των απαγορευμένων πάρτι σε πλατείες
με άλλοθι (δικαιολογία του συρμού) την
επιθυμία των νέων για ελευθερία κινήσεων
μετά τους περιορισμούς της καραντίνας
λες και ο Covid
19 έχει
εξαφανιστεί, δυνητικώς
λειτουργούν ως υγειονομικές βόμβες.
Επίσης
μερικές
πλατείες
χρησιμοποιούνται
και ως όχημα πολιτικού ακτιβισμού,
από τους “καιροφυλακτούντες αμετα-ανόητους”
τους
πρωτεργάτες,
αυτούς
που προσέδωσαν την
απεχθή πολιτική έννοια που απέκτησε ο
όρος τα τελευταία χρόνια (οδήγησαν
στην καταστροφική για την χώρα Παραφύση).
Από
αυτούς που αναπολούν εκείνες τις
“πλατείες” για να ξεμουδιάσουν από
τον πολιτικό “εγκλεισμό” που τους
επέβαλλε μια ωριμάζουσα κοινωνία (σήμερα
επιχειρούν
να μετατρέψουν την πλατεία Αγίου Γεωργίου
στην Κυψέλη στην νέα πλατεία Εξαρχείων).
Ο
Στέφανος Κασιμάτης
αναφέρει σχετικά: “Έχω
την εντύπωση, όμως, ότι αυτός ο υπόκοσμος
των κοινωνιοπαθών τον οποίο ονομάζουμε
«αναρχία» και, ως γνωστόν, επιδιώκει με
τυφλή μοχθηρότητα την καταστροφή για
την καταστροφή, έχει στα χέρια του ένα
βιολογικό όπλο”.
“Γεμάτη
κόσμο και το βράδυ της Παρασκευής
(σς.
8/5)
η
πλατεία Βαρνάβα στο Παγκράτι, αυτήν τη
φορά και με διαδηλωτές υποκινούμενους
από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, όπως έχει συμβεί και
στην Αγία Παρασκευή (σς.
Πλατεία Αγίου Ιωάννου),
με το συγκεντρωμένο πλήθος να μην τηρεί
τις αποστάσεις ασφαλείας. Μετά
τα take away ποτά που παρείχαν καταστήματα
σε πελάτες, με αποτέλεσμα να συνωστίζεται
πολύς κόσμος στην πλατεία, η εικόνα στη
Βαρνάβα απόψε έμοιαζε με κατάληψη, ενώ
αρκετοί ήταν αυτοί που προμηθεύονταν
αλκοόλ από σούπερ μάρκετ” (Πηγή:
Liberal).
8
Μαΐου 2010: Η αποφράς ημέρα(;)*…
Το
ιστορείν: Όλα ξεκίνησαν στις 29/11/2009, όταν
ο Αντώνης Σαμαράς εκλέχθηκε πρόεδρος
της ΝΔ μετά την παραίτηση αυτού που
έδωσε την χαριστική βολή στην παραπαίουσα
οικονομίας της χώρας του Υπαρκτού
Ελληνισμού, του Κώστα Καραμανλή του
“μικρού ”, λόγω της συντριπτικής ήττας
της ΝΔ από το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου.
Ο Σαμαράς ένας πολιτικός αριβίστας
ανερμάτιστος λαϊκιστής κατ’ αρχάς
υποστήριξε ότι το ΠΑΣΟΚ φούσκωσε σκόπιμα
το έλλειμμα του 2009, σπέρνοντας τον σπόρο
της αμφιβολίας σε έναν “καλομαθημένο”
λαό (ακόμα τραβιέται σχετικά ο Ανδρέας
Γεωργίου, αν και ανέλαβε πρόεδρος της
ΕΛΣΤΑΤ πολύ αργότερα / το τσιράκι του
Σαμαρά από την εποχή της “Πολιτικής
Άνοιξης” Νικήτας Σαμαράς ακόμη επιμένει
σε αυτήν την γραμμή, επιδιώκοντας την
αθώωση του Καραμανλή του “ελάχιστου”
/ τέτοια “δεξιά” μυαλά άνοιξαν τον
δρόμο στον “αριστερό” Νήπιο).
*
“Έτσι φτάσαμε στη μοιραία εκείνη ημέρα
όπου ο Σαμαράς κατάφερε να διχάσει τον
Ελληνικό λαό. Ήταν η 8η Μαΐου 2010, όταν
ψηφίστηκε στη Βουλή το Πρώτο Μνημόνιο.
Υπέρ ψήφισαν 172 από ΠΑΣΟΚ, ΛΑΟΣ και η
Ντόρα Μπακογιάννη. Ο Σαμαράς διέγραψε
αμέσως την Ντόρα και ο Παπανδρέου
διέγραψε 3 που ψήφισαν παρών.
Έτσι
η χώρα χωρίστηκε σε «μνημονιακούς» και
«αντιμνημονιακούς». Άλλες τρεις χώρες
(Ιρλανδία, Πορτογαλία και Κύπρος)
υποχρεώθηκαν να υπογράψουν Μνημόνια,
αλλά σε καμία άλλη χώρα δεν έγιναν αυτά
που έγιναν στην Ελλάδα.
Όταν
μια ισχυρή παράταξη όπως η Ν.Δ. ισχυρίζεται
ότι το Μνημόνιο δεν είναι απαραίτητο,
τότε ο κόσμος πείθεται και αυτό είναι
το μεγάλο λάθος που κράτησε τη χώρα για
10 χρόνια στα Μνημόνια, ενώ όλοι οι άλλοι
βγήκαν σε ελάχιστα χρόνια. Αλλά τι είναι
τα Μνημόνια; Ακόμα και σήμερα συναντώ
πολλούς που ισχυρίζονται ότι δεν ήταν
απαραίτητα. Τόσο βαθιά έχει ριζώσει
αυτή η λανθασμένη αντίληψη. Όταν δεν
μπορείς να δανειστείς από τις αγορές,
γιατί οι αγορές δεν εμπιστεύονται ότι
θα είσαι σε θέση να ξεπληρώσεις το χρέος,
τότε καταλήγεις στο Διεθνές Νομισματικό
Ταμείο και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, οι
οποίοι σου δίνουν μεν χρήματα για να
καλύψεις τις ανάγκες σου, αλλά επιβάλλουν
τους όρους τους προκειμένου να εξασφαλίσουν
ότι κάποια στιγμή θα ξαναπάρουν πίσω
τα λεφτά των δικών τους φορολογουμένων.
Έτσι απλά. Εναλλακτική λύση δεν υπάρχει,
διότι η μοναδική άλλη λύση είναι η
πτώχευση της χώρας με ασύλληπτες
συνέπειες για τον πολύ κόσμο που μακάρι
να μην τις ζήσουμε.
Τα
υπόλοιπα είναι γνωστά. Είχαμε το Ζάππειο
1 και Ζάππειο 2, όπου ο Σαμαράς παρουσίαζε
εναλλακτικές προτάσεις και ισχυριζόταν
ότι ο ίδιος δεν πρόκειται να υπογράψει
ποτέ Μνημόνιο. Όταν πλέον υποχρεώθηκε
να υπογράψει και αυτός ένα ακόμα Μνημόνιο,
τότε ουσιαστικά άνοιγε τον δρόμο στον
Σύριζα. Αυτή είναι η τιμωρία.
Όταν
για χρόνια προσπαθείς να πείσεις τον
κόσμο ότι το Μνημόνιο δεν ήταν απαραίτητο
και στη συνέχεια υπογράφεις ένα νέο,
ταυτόχρονα υπογράφεις και την καταδίκη
σου και διασπάς την παράταξη. Ο Καμμένος
με 20 βουλευτές φεύγει και ιδρύει τους
Αν.Ελ. Ήταν νομοτελειακό ότι ο κόσμος
θα έδινε στον Τσίπρα μια ευκαιρία, γιατί
ο Τσίπρας δεν διαχειρίστηκε ποτέ στο
παρελθόν την εξουσία και έτσι μπορούσε
να ισχυρίζεται ότι «αυτός θα βαράει τα
νταούλια και οι αγορές θα χορεύουν».
Υπάρχει όμως και ένα στοιχείο poetic
justice. Ο Τσίπρας κατέκτησε την εξουσία
γιατί θεωρήθηκε αμέτοχος και άφθαρτος,
ακριβώς για τον ίδιο λόγο που ο Σαμαράς
εκλέχθηκε αρχηγός της Ν.Δ. γιατί θεωρήθηκε
αμέτοχος από τις προηγούμενες καταστροφικές
κυβερνήσεις.
Το
2014 ήταν η απόλυτη καταστροφή για τη Ν.Δ.
Ολες οι επιλογές του Σαμαρά έστρωναν
τον δρόμο του Τσίπρα. Θυμηθείτε τις
Αυτοδιοικητικές Εκλογές. Αντί να στηρίξει
τον Σγουρό ουσιαστικά έδωσε τη νίκη στη
Δούρου γιατί οι ψηφοφόροι μοιράστηκαν
μεταξύ Σγουρού και Κουμουτσάκου. Μετά
δε τις Ευρωεκλογές 2014 με τον ανασχηματισμό
επέλεξε τους πλέον λαϊκιστές οι οποίοι
με τις δηλώσεις και τις πράξεις τους το
μόνο που πετύχαιναν ήταν να ενισχύουν
τον Σύριζα. Το αποτέλεσμα καταστροφικό.
Ενώ στις Ευρωεκλογές 2014 η διαφορά μεταξύ
Σύριζα και Ν.Δ. ήταν διαχειρίσιμη 3,9%,
στις Εκλογές του Ιανουαρίου 2015 έγινε
8,5%” (Ανδρέας Δρυμιώτης).
Το
ερωτηματικό (;)* στον τίτλο της
ενότητας.
Τελικώς
“αποφράς ημέρα” ή ένα επεισόδιο της
“Συμπαντικής Αρχής” αυτής της
“Δημιουργικής Καταστροφής” στην γήινη
πραγματικότητα;
Η
καταστροφή: Είναι ιστορικά αποδεδειγμένο
ότι παντού (κοινωνικό, ατομικό, οικονομικό
κλπ. γίγνεσθαι) όταν έχει σωρευθεί αυτό
που αποκαλώ “καταραμένο
απόθεμα” (επικίνδυνη συσσώρευση
πλούτου, δύναμης, ιδεοληψίας κλπ.) δηλαδή
επιτελέσθηκε αυτό που η αρχαιοελληνική
σκέψη αποκάλεσε “ύβριν”, υπεισέρχεται
νομοτελειακά για την αποκατάσταση της
αρμονίας η “δαπάνη” του δια της
“νεμέσεως” (ιστορικά αποδεδειγμένο).
Εγχωρίως
το γεγονός “ότι όλοι μαζί τα φάγαμε”,
το πληρώσαμε με την πτώχευση και τον
απογαλακτισμό από τον αριστερό
ιδεοληπτικό λαϊκισμό με το πλέον
αχρείαστο μνημόνιο (το 3ο plus…).
Μια
“καταστροφή” που έφερε στην διακυβέρνηση
της χώρας τον πρώτο φιλελεύθερο πολιτικό
τον Κυριάκο Μητσοτάκη, έναν που δυνητικώς
λειτουργήσει για τη εγκαθίδρυση μια
πραγματικά Φιλελεύθερης Δημοκρατίας,
δηλαδή επιτέλους την πλήρη μετάβαση
της χώρας του Υπαρκτού Ελληνισμού στην
Νεωτερικότητα. Και Φιλελεύθερη Δημοκρατία
σημαίνει πολίτης, ατομική / προσωπική
ευθύνη, ατομικότητα συμπορευόμενη με
την οικειότητα της συνεργασίας (το “εγώ
συμπορευόμενο με το “εμείς” / το πολύ
το “μου” κάνει τον άνθρωπο “βόδι”),
εδραιωμένη άποψη ότι τα δικαιώματα
δομούνται στις υποχρεώσεις και κυρίαρχο
μότο “για ν’ αλλάξει ο κόσμος πρέπει
πρώτα ν’ αλλάξω εγώ...”.
Είναι
το ελάχιστον αιθεροβάμων όποιος πιστεύει
ότι υπήρξε φιλελευθερισμός και πολύ
περισσότερο νεοφιλελευθερισμός στην
χώρα του Υπαρκτού Ελληνισμού. Αυτό που
υπήρχε Μεταπολιτευτικά ήταν μια
κρατικοδίαιτη οικονομία / κρατικοδίαιτος
καπιταλισμός και μια κρατική συνδιαχείριση
από την εκάστοτε κυβέρνηση και τους
εργατοπατέρες του ευρύτερου δημόσιου
τομέα. Κυρίαρχη πολιτική μια πολιτική
ανάλωσης κεφαλαίου και μάλιστα δανεικού,
η οποία προσέφερε ένα πλουσιοπάροχο
παρών εις βάρος του μέλλοντος και μάλιστα
με την εκάστοτε αντιπολίτευση να
μοιράζεται την λεία με την πλειοψηφία
(όλοι μαζί τα φάγαμε...).
Είναι
το ελάχιστον αιθεροβάμων όποιος πιστεύσει
ότι μπορεί να λειτουργήσει φιλελεύθερη
δημοκρατία χωρίς μια κρίσιμη μάζα
πολιτών (υπό εξαφάνιση την Μεταπολίτευση).
Και αυτό διότι η φιλελεύθερη Δημοκρατία
δομείται στον ορθολογισμό και οι
ορθολογικές ενέργειες διακρίνονται
από τις μη ορθολογικές από το γεγονός
ότι εμπεριέχουν προσωρινές θυσίες οι
οποίες αντισταθμίζονται από τις ευνοϊκές
τους συνέπειες που ακολουθούν. Και για
να ενεργεί κάποιος έτσι απαιτείται
επίγνωση των συνεπειών των πράξεων
κάτι που δεν διακρίνει την λαϊκή μάζα
ΚΔΩΑ που επικυριάρχισε μετά την
Μεταπολίτευση παθητικό άθυρμα κάθε
λαϊκιστή πολιτικάντη. Τα αποτελέσματα
γνωστά. Η πανδημία ανέδειξε την ανεπάρκεια
των λαϊκιστών ηγετών να διαχειριστούν
την υγειονομική κρίση ( Τραμπ, Τζόνσον,
Ερντοράν, Μπολσονάρο / και η Β. Ιταλία
προπύργιο του Σαλβίνι είναι και στην
Ισπανία συν κυβερνούν
οι Podemos και η
Γαλλία ταλαιπωρημένη από τα “κίτρινα
γιλέκα” και τις απεργίες κατά της
ασφαλιστικής μεταρρύθμισης ήταν / κοινό
χαρακτηριστικό όλων των αυταρχικών
ηγετών δεν φορούν μάσκα). Τις μόνες
κρίσεις που μπορούν να διαχειριστούν
οι αυταρχικοί ηγέτες είναι αυτές που
δημιουργούν οι ίδιοι για την χειραγώγηση
της λαϊκής μάζας ΚΔΩΑ (Κτηνώδης Δύναμη
Ωργιώδης Άγνοια). Επίσης
να επισημάνω ότι “παραδοσιακά” οι
λαϊκιστές ηγέτες προκειμένου να
συγκρατήσουν την εσωτερική αμφισβήτηση,
προσπαθούν
να πείσουν ότι επιδιώκουν έναν υψηλό
στόχο. Η πραγματική ή υποθετική υπονόμευση
του στόχου αυτού από τους αντιτιθέμενους,
είναι αυτή που
δικαιολογεί τις ταλαιπωρίες του πληθυσμού
και τον αυταρχισμό του καθεστώτος.
Σήμερα
ελπιδοφόρα ένδειξη αλλαγής η παρέμβαση
του υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργό Άκη
Κέρτζου, ο οποίος υπενθύμισε τις βασικές
αρχές του Κράτους Δικαίου την ώρα που
το λεγόμενο κοινό περί δικαίου αίσθημα
ήταν στον αντίποδα (το φιλελεύθερο
Κράτος Δικαίου δομείται στον νόμο και
όχι στο συναίσθημα, το οποίο έφερε
αναρμοδίως στην αίθουσα του δικαστηρίου
η εισαγγελέας στην υπόθεση Τοπαλούδη).
Είχε
το θάρρος ως πολίτης (από την κυβερνητική
του θέση δεσμεύεται μόνο όσον αφορά τις
αρμοδιότητές του) να βγει απέναντι στη
λαϊκή αγανάκτηση για να υπενθυμίσει τα
βασικά. Δηλαδή ότι σε ένα Κράτος Δικαίου
υπάρχουν κανόνες και οι πρώτοι που
πρέπει να τους τηρούν και να τους
προστατεύουν είναι οι λειτουργοί της
Δικαιοσύνης (την άκρατο εισαγγελικό
συναισθηματικό προσομοίασε με “λαϊκή
απογευματινή”).
Αυτός
ο στείρος συναισθηματισμός συσκοτίζει
το πραγματικό πρόβλημα. Δηλαδή την
δυνατότητα που παρέχετε από τον νόμο
(επί το επιεικέστερο από τον Ποινικό
Κώδικα που ψήφισε η Παραφύση λίγο πριν
τις τελευταίες εκλογές) οι 2 δολοφόνοι
βιαστές της Τοπαλούδη, καταδικασθέντες
σε ισόβια και 15 χρόνια για τον βιασμό,
να αποφυλακισθούν σε 10 /15 χρόνια (αυτοί
που καταδίκασαν σε ισόβιο άλγος του
γονείς του θύματος).
*
Η Ιωάννα Μάνδρου
αναφέρει σχετικά: “Οι εισαγγελείς,
άνδρες και γυναίκες –πολύ συχνά, σχεδόν
πάντα–, δεν περιορίζονται σε τεχνοκρατικές
προσεγγίσεις στις αγορεύσεις τους και
μάλιστα σε δίκες που έχουν να κάνουν με
τόσο στυγερά εγκλήματα, όπου το θύμα
είναι αμέτοχο της εγκληματικής ευθύνης
και το άδικο της απώλειάς του συγκλονίζει.
Και
χαρακτηρισμοί καταδίκης των δραστών
και λόγια επαινετικά για το θύμα
ακούγονται πολύ συχνά από τους εισαγγελείς.
Είναι μία καθημερινότητα, αυτή, στα
ποινικά ακροατήρια. Άλλωστε, η ποινική
δίκη διαθέτει «θεατρικότητα» και οι
εισαγγελικές αγορεύσεις το ίδιο.
Όμως
η εισαγγελέας της δίκης έκανε ένα βήμα
πιο πέρα. Ταυτίστηκε δημόσια, χωρίς
καμία επιφύλαξη, με το τραγικό θύμα της
στυγερής δολοφονίας. Πήρε τη θέση της.
Εξάλλου, όλοι είμαστε με την άτυχη Ελένη,
αλλά η εισαγγελέας οφείλει εκ του
θεσμικού ρόλου της να είναι αμερόληπτη,
για να μπορεί η δικαστική απόφαση να
είναι ισχυρή και να δικαιώνει το άτυχο
θύμα”.
27/5/2020:
Ευρώπη Ανέστη...
Το
όραμα του Μακρόν για εμβάθυνση
της Ε.Ε., συνεπικουρούμενο
από την ανάγκη για υστεροφημία της
Μέρκελ, την πίεση των χωρών του Νότου
με προεξάρχουσες την Ελλάδα και την
Ιταλία και με “ενορχήστρωση” της
Ευρωπαϊκής
Επιτροπής, οδήγησαν τελικά
στην
πρόταση για
“την
ανάληψη κοινού χρέους” δια
του “Ταμείου Ανάκαμψης”.
Το
ότι το “Ταμείο Ανάκαμψης” δεν είναι
ad hoc,
αλλά θα ενταχθεί
στο νέο
μακροπρόθεσμο προϋπολογισμό της Ε.Ε.
(Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο
2021-20127) ενισχύει την “εγγύηση αλληλεγγύης”
του.
Από
τις πλέον ωφελούμενες χώρες του
“Ταμείου
Ανάκαμψης”,
μεταξύ των
Ιταλίας, Ισπανίας, Πορτογαλίας , Κύπρου
και
η Ελλάδα. Εκτιμάται ότι Θα απορροφήσουν
το 50,6% των επιδοτήσεων ύψους 500 δις. Ευρώ.
Το
ότι το γεγονός αυτό συνέβη την ημέρα
της “Απόδοσης του Πάσχα” το θεωρώ
τυχαίο. Αντιθέτως δεν μπορώ να θεωρήσω
τυχαία την επιλογή του σφόδρα θρησκευόμενου
Σωτήρη Τσιόδρα να κάνει την “απόδοση”
της καθημερινής ενημέρωσης
για το Covid 19 την
παραμονή της, λίγες ώρες πριν ακουστεί
στους Ναούς παρουσία πιστών το “Χριστός
Ανέστη”.
Πολιτισμικά
Στην
Ελλάδα η εορτή της μητέρας συνδέθηκε
με την εορτή της Υπαπαντής (2 Φεβρουαρίου).
Τότε η Ορθόδοξη Εκκλησία εορτάζει την
προσέλευση της Παναγίας και του Ιωσήφ
με τον 40ήμερο Ιησού στον Ναό για ευλογία.
Να “σαραντίσει”, με σύγχρονη ορολογία.
Μια κίνηση που ακόμα σήμερα κάνουν οι
χριστιανές μητέρες (Σαραντισμός).
Ο
παράλληλος εορτασμός της Μητέρας
με την Υπαπαντή
ξεκίνησε το 1929 με προφανή την
σημειολογία.
Κατά
την δεκαετία του 1960, ο εορτασμός ατόνησε
και ενισχύθηκε η δυτικόφερτη συνήθεια
εορτασμού της 2ης Κυριακής του Μαΐου. Η
Εκκλησία
επιμένει στην παλαιά ημέρα εορτασμού
και διοργανώνει σχετικές εκδηλώσεις.
“στΑγώνες”
Στίχοι-
Μουσική: Qimeru
Σαν επιδόρπιο
3
Μαΐου 2020:
Κυριακή
των Μυροφόρων.
Σανέμ
η μυροφόρος.
Σχετικά
με την τηλεοπτική σειρά στην ανάρτηση
της 28/2/2020 “Εγώ ο συνταξιούχος / Σαν
επιδόρπιο”.
Seedrinker
