ΧθέΣήμερΑυρίο...
Αν και πιστεύω ότι η αποτίμηση της τρέχουσας κρίσης στη χώρα του Υπαρκτού Ελληνισμού , η οποία θα γίνει μια γενιά μετά, θα καταλήγει με το επιγραμματικό αισιόδοξο συμπέρασμα, “απόρροια της καθαρτήριας δύναμης της βίας του νέου, που προσπαθεί να γεννηθεί...”, θα επιχειρήσω μια “εν θερμώ” παρουσίαση των λόγων της καθυστερημένης εξόδου της, από τα Μνημόνια.
Οι θεμελιώδεις / συγκεκριμένοι λόγοι κατά την άποψή μου είναι οι εξής:
1.
Η μη αναδιάρθρωση του Ελληνικού χρέους,
με τη έναρξη του 1ου Προγράμματος Διάσωσης
(1ο Μνημόνιο). Ο τότε Δ/ντης του ΔΝΤ (Στρος
Καν) έπρεπε να είχε κάνει την αναδιάρθρωση
όρο της συμμετοχής του Ταμείου στο
πρόγραμμα. Υπό την πίεση της ιδεολογικής
αντίθεσης της ΕΚΤ, σε αυτή την περίπτωση
υποστηριζόμενης από το υπουργείο
Οικονομικών των ΗΠΑ, κατέβασε στο
Εκτελεστικό Συμβούλιο του ΔΝΤ μια έκθεση
που ανέφερε ότι το ελληνικό χρέος “είναι
βιώσιμο, αλλά όχι με υψηλό βαθμό
βεβαιότητας”, για να πληρεί οριακά τον
“όρο βιωσιμότητας”, απαραίτητη
προϋπόθεση για την συμμετοχή του στο
πρόγραμμα χρηματοδότησης της Ελλάδος.
Να
υπενθυμίσω ότι τελικά αναδιάρθρωση
έγινε. Και έγινε με την μεγαλύτερη στον
κόσμο εθελοντική διαγραφή δημοσίου
χρέους που κατείχαν ποτέ ιδιώτες πιστωτές
(PSI, 107 δισ. ευρώ,
11/2011 / τράπεζες, Ταμεία,
hedge funds), σε
συνδυασμό με το μεγαλύτερο πρόγραμμα
χρηματοδότησης (153,8 δισ. ευρώ, 2ο Μνημόνιο).
Να υπενθυμίσω
ότι, την ανωτέρω συμφωνία
είχε πετύχει ο τότε πρωθυπουργός Γ.
Παπανδρέου και η εφαρμογή της έγινε
επί πρωθυπουργίας Λουκά Παπαδήμου
(11/11/11-
16/5/12).
2.
Η
απόφαση του Αντώνη Σαμαρά, την τελευταία
στιγμή να μην ακολουθήσει η ΝΔ την
πρόταση της Ντόρας Μπακογιάννη
για
υπερψήφιση του 1ου Μνημονίου. Και μετά
ακολούθησε
η τριλογία
τα μυθευμάτων
του,
“Ζάππειο 1,2,3”.
Επίσης
η
αμετροέπεια
του, η
οποία
ακύρωσε
εν τη γέννεση της, την γενναία πρόταση
του πρωθυπουργού Γ.
Παπανδρέου
το
καλοκαίρι του 2011,
να εξετάσουν την δυνατότητα συγκυβέρνησης
ΠΑΣΟΚ-ΝΔ.
Να
υπενθυμίσω ότι:
Α)
Ακολούθησε
η τοποθέτηση του Ευάγγελου Βενιζέλου
στο υπουργείο Οικονομικών , η μη ευ-άγγελη
για τους
πολίτες
(17/6/11),
η κρίση εξ
υπαιτιότητάς
του με την “τρόικα”, η αποχώρησή της
και
η επιστροφή της που μας καπέλωσε με την
έκτακτη φορολογία στην ακίνητη περιουσία
(ΕΤΗΔΕΕ,
ΔΕΘ
2011),
η
οποία αντικαταστάθηκε από τον
μόνιμο ΕΝΦΙΑ (3/7/13).
Β)
Η
συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ κατέστη δυνατή
με
πρωθυπουργό τον Α. Σαμαρά
μετά 2 εκλογικές αναμετρήσεις (6/5/12
και 17/6/12),
1 χρόνο μετά ( 21/6/12,
συνολικό ποσοστό ΝΔ-ΠΑΣΟΚ
42%, με
τη Δημοκρατική Αριστερά 47%).
Να
υπενθυμίσω επίσης
ότι η Παραφύση (ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ) με 39%,
χειραγώγησε την χώρα στο αχρείαστο 3ο
plus
Μνημόνιο,
το
αυτοματοποιημένο να εφαρμόζεται έως
το 2060.
3.
Η
υπαναχώρηση του Ε. Βενιζέλου στην
υποστήριξη της αιφνιδιαστικής
πρότασης του Γ. Παπανδρέου για την
διενέργεια Δημοψηφίσματος (ανέκαθεν
εποφθαλμιούσε την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ).
Επί
της ουσίας στο ερώτημα ΝΑΙ ή ΌΧΙ στην
Ευρωζώνη και την Ε.Ε. Αυτή
οδήγησε στην
απόσυρση της πρότασης και
στην απώλεια έλεγχου του
Παπανδρέου
στο
κόμμα,
το
οποίο
τελικά πέτυχε και την ιδιότυπη καθαίρεσή
του (τον οδήγησε στην παραίτηση, δίνοντας
του προηγουμένως
“ψήφο εμπιστοσύνης” στην Βουλή).
Οι
συνθήκες τότε ήταν και
οι
ιδανικότερες για την υπερψήφιση του
ΝΑΙ, καθώς
ο Παπανδρέου μόλις είχε επιτύχει μια
μοναδική σε μέγεθος και τρόπο αναδιάρθρωση
του χρέους (11/2011).
Επίσης
θα
συντελούσε και στην αποτοξίνωση του
κοινωνικού μας γίγνεσθαι, από τον τοξικό
εθνολαϊκιστικό
πολιτικό αχταρμά των Αντιμνημονιακών
(ΣΥΡΙΖΑ,
ΑΝΕΛ και ΧΡΥΣΉ ΑΥΓΉ συνασπισμένοι σε
αντιευρωπαϊκές Θέσεις) και
τις
ενέργειες
δολιοφθοράς
της Δημοκρατίας.
Αυτή
η δολιοφθορά έφτασε στην κορύφωσή της,
με
μια συντονισμένη επίθεσή τους στις
παρελάσεις 20 πόλεων και τον προπηλακισμό
του Προέδρου της Δημοκρατίας Κάρολου
Παπούλια στην Θεσσαλονίκη (28 Οκτωβρίου
2011). Έκτοτε
το “φάντασμα” αυτού του δημοψηφίσματος
“στοίχειωνε”
κάθε
εκλογική αναμέτρηση,Αμφότεροι
έως το τραγελαφικό δημοψήφισμα της 5ης
Ιουλίου 2015. Τότε που ο Νήπιος ως
“γελοιογραφία”
του
Κων. Καραμανλή, ανέτρεψε
το
αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος (“όχι
να ρίχνεις το πρωί, ναι
να βγαίνει το βράδυ”, όπως επί Χούντας)
οδηγώντας
την χώρα στις αγκάλες της Ε.Ε., για να
επιβεβαιωθεί το ρηθέν υπό Μαρκούζε
προφήτου “κάποιες
φορές, η κωμική επανάληψη της Ιστορίας
μπορεί να φέρει
στοιχεία τραγωδίας ή να εξελιχθεί
σε τραγωδία” (αποτελεί την προέκταση
της εγελιανής ιδέας ότι “η Ιστορία
επαναλαμβάνεται”, με την προσθήκη της
φράσης του Μάρξ “την μια φορά σαν
τραγωδία και την άλλη σαν φάρσα”).
Και
μετά άρχισε το μεγάλο πανηγύρι του
εθνολαϊκισμού στις πλατείες των
Αγανακτισμένων / Αντιμνημονιακών, τις
“μήτρες” που πλήθαιναν τις τάξεις της
λαϊκής μάζας ΚΔΩΑ
(Κτηνώδης Δύναμη
Ωργιώδης
Άγνοια), τις
γεννήτορες των αντιμνημονιακών
μυθευμάτων, “λεφτά υπάρχουν και εκτός
Ευρωζώνης, Ρωσία, Κίνα, Βενεζουέλα”,
“αυτοί φοβούνται πιο πολύ το Grexit”
, “το
νόμισμα δεν είναι ταμπού, με την δραχμή
αμέσως καλύτερα”. Σε αυτά παρείσφρησε
και
το απέθαντο
“ο Γεωργίου φούσκωσε το έλλειμμα”,
(“δάκτυλος” του Καραμανλή του μικρού,
για την υστεροφημία του / ο
Γεωργίου διώκεται δικαστικά μέχρι
σήμερα).
Να
υπενθυμίσω ότι
πριν την τοποθέτηση του Α. Γεωργίου στην
ΕΛΣΤΑΤ, έγινε από την Eurostat
η
αποτίμηση του ελλείμματος του 2009 στο
13,6 του ΑΕΠ (4/2010),
το οποίο και έδωσε την τελική ώθηση για
την υπαγωγή της χώρας στο
Μνημόνιο (η επί Γεωργίου αναθεώρηση του
ελλείμματος στο 15,4% του ΑΕΠ, με την πλήρη
έγκριση της
Eurostat
έγινε
τον 10/2010).
4.
Η απόφαση των
Σαμαρά και
Βενιζέλου,
λόγω ιδιοτέλειας, στην
περιορισμένη διάρκεια της κυβέρνησης
εθνικής ενότητας (6μηνη)
με πρωθυπουργό τον Λουκά Παπαδήμο (επί
οκταετίαν αντιπροέδρου της ΕΚΤ,
2002-2010). Αμφότεροι
έτρεμαν στην ιδέα
να αφήσουν την πρωθυπουργία σε μία
προσωπικότητα διεθνούς κύρους, ο
οποίος άλλωστε
δεν αποτελούσε και την 1η επιλογή τους,
διότι
αναιτίως υποπτεύονταν ότι θα μπορούσε
να ηγηθεί ενός νέου κόμματος. Τελικά
χάρη στην
αποφασιστική παρέμβαση του Προέδρου
Κάρολου Παπούλια, ο Λουκάς Παπαδήμος
ορκίστηκε πρωθυπουργός (11/11/11), με την
κυβέρνησή του να λαμβάνει την ψήφο
εμπιστοσύνης 255 βουλευτών, γεγονός
που χαρακτηρίζω σαν “φιλί ζωής” σε μια
παραπαίουσα δημοκρατία (στις πρώτες
δημοσκοπήσεις η αποδοχή της κυβέρνησης
Παπαδήμου έφτασε το 80%).
Έκτοτε
ο Παπαδήμος
έλκει το μίσος όσων
ονειρεύονταν να χτίσουν επάνω στα
συντρίμμια, ένα όχι μόνο εθνολαϊκιστικό
αλλά δραχμικό και τριτοκοσμικό καθεστώς.
Και αυτό διότι στην
6μηνη διακυβέρνησή του,
δια της
ανανέωσης
/ ισχυροποίησης
των
δεσμών
της χώρας με την
Ε.Ε. θωράκισε και την δημοκρατία.
Να υπενθυμίσω
ότι, ο Λουκάς
Παπαδήμος υπήρξε θύμα τρομοκρατική
ενέργειας (25/5/17, νοσηλεύτηκε
5 εβδομάδες). Ο
Νήπιος αρκέστηκε τότε
σε ένα τυπικό τηλεφώνημα μια εβδομάδα
μετά το κτύπημα και
15 μήνες μετά, από την Ιθάκη (1)
έγινε ο πρώτος πρωθυπουργός που επιτέθηκε
σε στόχο τρομοκρατών
με φρασεολογία
που θυμίζει προκήρυξη: “Ευτελίστηκε η
Δημοκρατία” γιατί “τραπεζίτες έγιναν
πρωθυπουργοί”. (2)
Ο
Παπαδήμος αποχώρησε στις
16/5/12 και ακολούθησαν
οι προαναφερόμενες 2 διαδοχικές εκλογικές
αναμετρήσεις. Εάν
η κυβέρνηση Παπαδήμου αφήνονταν να
συνεχίσει
το έργο της, η
χώρα δεν θα παλινωδούσε με την απροθυμία
της να εφαρμόσει άμεσα ένα βαθιά
μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα, η
κατάσταση θα είχε βελτιωθεί τάχιστα,
η απώλεια εισοδημάτων θα ήταν μικρότερη,
με ορατή την έξοδο από το 2ο Μνημόνιο με
πιστοληπτική υποστήριξη, στα
τέλη του 2012.
Τέλος
να υπενθυμίσω ότι, ο
Λουκάς Παπαδήμος κατά
την διάρκεια της διακυβέρνησής του
απέκρουσε το αίτημα της
“τρόικας” για δέσμευση της δημόσιας
περιουσίας (αυτό που αποδέχθηκε ο Νήπιος
3 χρόνια μετά), απέτρεψε την άμεση περικοπή
των συντάξεων, διάσωσε τον 13ο και 14ο
μισθό στον ιδιωτικό τομέα και τις
τράπεζες από την κατάρρευση.
Υποσημείωση
1. Ως μνήμωνες δεν
πρέπει ποτέ να ξεχάσουμε την Ιθάκη. Εκεί
παρουσιάστηκε ο Οδύς (Οδυσσ-εύς)
ως η επιτομή του
αριβίστα, αναίσχυντου και
ψεύτη πολιτικού.
Ο Νήπιος σε μια και μόνο παράγραφο της
ομιλίας του είπε: “Μέσα σε 5 χρόνια
συνέβησαν πρωτοφανή πράγματα”, αυτός
που επέβαλε τα 3,5 τελευταία,
τα πιο αναίτια
/ αχρείαστα / εξοργιστικά χρόνια της
8ετίας. “Που 6 στους 10 νέους έμειναν
άνεργοι”, αυτός που οδήγησε στην
μετανάστευση χιλιάδες.
“Που η βία και
η καταστολή έγιναν κομμάτι της
καθημερινότητας” αυτός ο κύριος υπαίτιός
της, ο πυροδότης της. “Που η Δημοκρατία
ευτελίστηκε”, αυτός που
ευτελίζει με τις ενέργειες / παρεμβάσεις
του κάθε Δημοκρατικό Θεσμό, αυτός που
μέχρι και το αποτέλεσμα του Δημοψηφίσματος
του άλλαξε. “Που φασιστικές συμμορίες
βγήκαν απ’ τις κρυψώνες τους μετά 60
χρόνια”, αυτός που σε αγαστή συνεργασία
με την Χρυσή Αυγή συνευρίσκονταν στις
πλατείες των “Αγανακτισμένων”, στην
Βουλή για να μην εκλεγεί Πρόεδρος της
Δημοκρατίας, αυτός που τρενάρει επί
3,5 χρόνια
την δίκη της Χρυσής Αυγής. Ελπίζω
ότι επιτέλους η
πολυπληθείς λαϊκή μάζα ΚΔΩΑ του
Υπαρκτού Ελληνισμού (τα
της πολιτικής κορόιδα),
να αντιλήφθηκαν
ότι επί
της ουσίας το μόνο που με σαφήνεια
τους δήλωσε
(εμμέσως)
ο Νήπιος από την
Ιθάκη, δεν
είναι ότι
εξερχόμεθα από τα Μνημόνια αλλά ότι
εισερχόμεθα σε
μια άγρια προεκλογική περίοδο (η
κορδέλα θα κοπή
στην ΔΕΘ). Ότι
τα λόγια του δεν πρέπει να κρίνονται με
όρους αστικής ηθικής της
οποίας δεν διαθέτει ίχνος. (άστυ
/ πόλις / πολίτης / πολιτική / πολιτισμός
/ και
το ερώτημα που
γεννάται : πια πρέπει να είναι η προεκλογική
τακτική της αντιπολίτευσης προς
αντιμετώπιση αυτού
του απολίτιστου;
/ και η απάντηση:
με την “αστική σκληρότητα).
Τέλος
να αποκωδικοποίησαν,
την εν Ιθάκη ομιλία του Νηπίου στους
παρακάτω στίχους
του Σεφέρη.
“Στήνουμε
θέατρα και τα
χαλνούμε
όπου
σταθούμε κι όπου βρεθούμε
στήνουμε
θέατρα και σκηνικά,
όμως
η μοίρα μας πάντα νικά
και
τα σαρώνει και μας σαρώνει
και
τους θεατρίνους και το Θεατρώνη...”.
Υποσημείωση
2.
Το
μήνυμα είναι το ίδιο: Όποιος
δεν είναι μαζί μας, είναι εχθρός μας
(Παπαδήμος,
Συνολάκης, Κριμιζής).
Και ο εχθρός πρέπει να ισοπεδωθεί,
ακόμη κι αν βρίσκεται εκτός πολιτικής,
ακόμη κι αν –ή μάλλον ιδίως αν– του
αναγνωρίζεται ένα κάποιο κύρος, ένα
είδος αριστείας.
5.
Είναι
σύνηθες το
φαινόμενο,
σε κάθε μεγάλη ιστορική στιγμή της χώρας
του Υπαρκτού Ελληνισμού να παρουσιάζεται
και ένας “Εφιάλτης” που
οδηγεί τελικά
την χώρα σε εφιαλτικές στιγμές (ιστορικά
αποδεδειγμένο). Στην μεγάλη ιστορική
στιγμή, κατά την οποίαν η χώρα μπορούσε
να εξέλθει των Μνημονίων, παρουσιάστηκε
ο Εφιάλτης (έτσι έχω μετονομάσει τον Φ.
Κουβέλη από το 2015). Ο
Εφιάλτης από
ιδιοτελεί πολιτική σκοπιμότητα (οι
μετέπειτα εξελίξεις περιτράνως το
επιβεβαιώνουν),
εμπόδισε την εκλογή Προέδρου της
Δημοκρατίας με συνέπεια την Παραφύση
στην
κυβέρνηση της χώρας
και όσα έκτοτε “παραφύση” έχουν συμβεί
και συνεχίζουν να συμβαίνουν...
Να
υπενθυμίσω ότι το ΠΟΤΑΜΙ είχε κατεβάσει
πρόταση, αποδεκτή από την συγκυβέρνηση
ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, η οποία προέβλεπε την εκλογή
προέδρου, για να δοθεί η δυνατότητα στην
συγκυβέρνηση να κλείσει το εν εξελίξει
θέμα του Β΄ Μνημονίου και προσφυγή στις
κάλπες
τον
Οκτώβριο / Νοέμβριο του 2015.
Προσωποποιώντας
τα ανωτέρω, θα έλεγα ότι καθυστερήσαμε
να εξέλθουμε των Μνημονίων γιατί ο Ευάγ.
Βενιζέλος βιάζονταν να αναλάβει την
αρχηγία του ΠΑΣΟΚ και έριξε τον Γ.
Παπανδρέου. Οι
Α. Σαμαράς και Νήπιος βιάζονταν να
γίνουν πρωθυπουργοί και η λαϊκή μάζα
ΚΔΩΑ
ήταν απολύτως
πεπεισμένη ότι τα Μνημόνια, δεν ήταν τα
απαραίτητα προγράμματα εξυγίανσης μιας
διαχρονικά προβληματικής οικονομίας
η οποία οδήγησε την χώρα στην πτώχευση,
άλλα προσπάθεια καθυπόταξης της στην
γερμανική νομισματική δεσποτεία (λέγε
με Ευρωζώνη).
Καταληκτικά,
εάν στην χώρα του Υπαρκτού Ελληνισμού
είχε επιτευχθεί η στοιχειώδεις πολιτική
συναίνεση, όπως συνέβη στις άλλες “εν
Μνημονίω χώρες”, ο Βενιζέλος δεν
ανέτρεπε τον Παπανδρέου ή ο Σαμαράς
δεν γίνονταν δια εκβιασμού πρωθυπουργός,
με Παπαδήμα πρωθυπουργό θα εξέρχονταν
των Μνημονίων έως τα τέλη του 2012. Και
στην συνέχεια, εάν ο Νήπιος δεν γίνονταν
πρωθυπουργός δια αντισυνταγματικών
μεθοδεύσεων (εργαλειοποίηση της εκλογής
του προέδρου της Δημοκρατίας) και την
συμπαιγνία του Εφιάλτη, η χώρα θα
εξέρχονταν των Μνημονίων μήνα Μάρτη
του 2015. Και μετά ακολούθησε η δευτερογενής
κρίση με αποκλειστική ευθύνη του Νηπίου
(είχε “αναλάβει” σε μια χώρα με
πλεονασματικό προϋπολογισμό, μετά από
πολλά χρόνια).
Τέλος,
θεωρώ απαραίτητο να επισημάνω: Α)
Οι κάτοικοι της χώρας του Υπαρκτού
Ελληνισμού κατά την Μεταπολιτευτική
περίοδο, ιδιαιτέρως αυτήν της “Κρίσης”,
απεμπόλησαν στην πλειονότητά τους την
ικανότητά τους να λειτουργούν ως πολίτες
διότι “οικειοθελώς
χειραγωγούμενοι” από
αριστερο-δεξιά εθνολαϊκιστικά κελεύσματα,
αποποιήθηκαν
της
ευθύνη τους να απαιτούν Δημοκρατία και
να την περιφρουρούν κάθε στιγμή.
Κυριολεκτικά
μη δυνάμενοι να αντιληφθούν ότι η δύσκολή
σημερινή κατάσταση θα γίνει τρομακτική,
εάν
οι θεσμοί τα αναχώματα της αστικής
δημοκρατίας καταρρεύσουν.
Επί
της ουσίας,
μη δυνάμενοι να συνειδητοποιήσουν ότι
σήμερα,
ένας άνθρωπος μπορεί να επιβιώσει χωρίς
οικογένεια, χωρίς μόνιμο τόπο κατοικίας,
χωρίς θρήσκευμα, αλλά χωρίς ένα
Θεσμιμένο δημοκρατικό
κράτος ΌΧΙ.
Τον
“νου”
που
λειτουργεί για να αμβλύνει τις κοινωνικές
αντιθέσεις δίνοντας
την δυνατότητα / ώθηση / κατεύθυνση
στο κοινωνικό γίγνεσθαι
προς
μία δημιουργική πορεία προς όφελος του
συνόλου. Β)
Η χώρα
του Υπαρκτού Ελληνισμού δια του Νηπίου,
συνέβαλε καθοριστικά στην
αποκάλυψη του αριστερού λαϊκισμού,
καθότι αυτός περνούσε απαρατήρητος
λόγω του ότι
χρησιμοποιεί
στη ρητορική του, τις ηθικές επιταγές
της πολιτικής ορθότητας.
Δηλαδή
το
πνεύμα της ενιαίας σκέψης, η οποία
απειλεί τον σύγχρονο κόσμο με
πνευματική ασφυξία.
Μιας επί της ουσίας “μη σκέψης”, η
οποία επιδιώκει να ορίζεται το παρόν
διά της κατάργησης του παρελθόντος.
Αμνήμονη άρα και μη α-ληθή
(η αλήθεια προσεγγίζεται δια της μη
λήθης), προσπαθεί να επιβάλλει την
“απολυταρχία του παρόντος”, δηλαδή
ένα παρόν χωρίς
μέλλον, μέλλον
ευοίωνον
για
την ανθρωπότητα...
Επίλογος
Όσο λιγότερα γνωρίζουμε,
τόσο περισσότερα επιτρέπουμε...
Αποτελέσματα Πανελληνίων
εξετάσεων.
Χιλιάδες οι επιτυχόντες στην 3ο βάθμια
εκπαίδευση με βαθμό κάτω από την βάση.
“Ήταν δίκαιο και έγινε πράξη...”
*
“Πολύ
με απασχολεί κάθε χρόνο τέτοια εποχή
αυτή η υπόθεση με τις βάσεις και τις
διαστάσεις των μορίων από τις οποίες
εξαρτάται η τύχη του μέλλοντος του
τόπου. Είναι, αν μη τι άλλο, η απόδειξη
ότι η γνώση μοιράζεται ακριβοδίκαια,
με το ζύγι, και άκρως δημοκρατικά. Φέτος
μάλιστα η δημοκρατία βάθυνε και πλάτυνε
ακόμη περισσότερο, αφού, όπως διάβασα
στο χθεσινό ρεπορτάζ του Απόστολου
Λακασά, σε ΤΕΙ βρήκε θέση νέος ο οποίος
με τον ιδρώτα του νου του κατάφερε να
επιτύχει τον σημαδιακό βαθμό 3 – μετά
συγχωρήσεως, όπως λένε. Αν δεν κάνω
λάθος, αυτός ο νέος εισήχθη σε σχολή
πολιτικών μηχανικών, από την οποία,
επίσης αν δεν κάνω λάθος, όταν με το καλό
αποφοιτήσει θα έχει το δικαίωμα να
χτίζει ως
δύο ορόφους. Πλην όμως ο κ. Γαβρόγλου,
διά της υπογραφής του, η οποία αξίζει
όσο δέκα πανεπιστήμια και οκτώ ερευνητικά
κέντρα μαζί –το αποδεικνύει άλλωστε
το γιγαντιαίο πνευματικό έργο του–
απεφάσισε ότι το δίπλωμα του ΤΕΙ ισούται
με δίπλωμα ΑΕΙ, οπότε να υποθέσω ότι και
ο πολιτικός μηχανικός που εισήχθη με
βαθμό 3/20, μετά συγχωρήσεως, θα θεωρείται
ισότιμος με όσους έχουν αποφοιτήσει
από τις σχολές πολιτικών μηχανικών του
ΕΜΠ και συγγενών ιδρυμάτων. Οπότε θα
μπορεί να χτίζει και τρεις και πέντε
και δέκα ορόφους; Πολυώροφες οικοδομές
με την εγγύηση Γαβρόγλου; Αχ Ελλάδα μου
γλυκιά. Ευτυχώς να λέτε που μπήκε η
Ξενογιαννακοπούλου στην κυβέρνηση να
ηρεμήσει ο τόπος” (Τάκης
Θεοδωρόπουλος, “Τα
μόρια του μέλλοντός μας).
Περί οιωνών...
27
Αυγούστου βράδυ,
η Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ επικύρωσε
την απόφαση του Νηπίου (“αποφάσισα
να προτείνω” είπε)
για την τοποθέτηση του Πάνου Σκουρλέτη
στην θέση του Γενικού Γραμματέα του
κόμματος (126 /18 λευκά). 28
Αυγούστου πρωί
(08.30),
εκπαιδευτικό
αεροπλάνο τύπου Τ2 της 120 ΠΕΑ έπεσε. Ο
επισμηναγός Νικόλαος Βασιλείου, ο ένας
εκ των 2 πιλότων σκοτώθηκε.
28
Αυγούστου απόγευμα,
ανακοινώθηκε ο
ανασχηματισμός σαρωτικής απελπισίας
της
Παραφύση. Ένας
ανασχηματισμός ταμάμ για το “αντιδεξιό
μέτωπο”, τόσο
που τείνει να μετονομαστεί σε ΣΥΡΙΖ,
χωρίς το Α-ριστεράς
(ενίσχυση ΑΝΕΛ, είσοδος Κατερίνας
Παπακώστα).
Ένας
ανασχηματισμός καταδίκη στο “παλιό
πολιτικό σύστημα” (είσοδος
των Μυρσίνης
Ζορμπά, Μάρκου
Μπόλαρη, Μαριλίζας
Ξενογιαννακοπούλου).
Ένας
ανασχηματισμός ελπίδας, αποκλειστικά
για τις καθαρίστριες του Δημοσίου τομέα
(μετά τις
μονιμοποιήσεις
Κατρούγκαλου, τώρα
η τοποθέτηση μιας πρώην καθαρίστριας
του δήμου Θεσσαλονίκης, ως υπουργού
Μακεδονίας – Θράκης, της Κατερίνας
Νοτοπούλου).(1)
Επιγραμματικά,
ο της Παραφύση θίασος ανέβασε την
παράσταση “ο Νήπιος ρακοσυλλέκτης”.
Αλληλούια...
28
Αυγούστου αργά το βράδυ,
εκδηλώθηκε φωτιά σε
γκαράζ του πλοίου
“Ελευθέριος Βενιζέλος” εν
πλω
προς τα
Χανιά,
ευτυχώς
χωρίς να κινδυνέψουν οι επιβαίνοντες
(1000
επιβάτες και πλήρωμα, επέστρεψε
στον Πειραιά στις 04.00, όπου
και καίγονταν για 3
ημέρες περίπου).
Μια
παρολίγον τραγωδία, που μας λυπήθηκε ο
θεός και δεν έγινε ποτέ (ένα πλοίο βόμβα
εν πλω).
Το
ότι λίγες ώρες πριν την έναρξη του 1ου
υπουργικού συμβουλίου της ανασχηματισθείσης
Παραφύση, έγινε σεισμός 5 R
στα
σύνορα των νομών Καρδίτσας – Τρικάλων
(10.12), θα το περάσω στο ντούκου...
Τα
εκ των οιωνών συμπεράσματα, όλα δικά
σας. Να επαναλάβω δε, ότι ο Νήπιος εκτός
των άλλων είναι και καντέμης, Δεν
πρόκειται για εικασία, του παρόντος
και του παρελθόντος γεγονότα το
επιβεβαιώνουν. Αλλά
και ο Εφιάλτης (Φώτης Κουβέλης) δεν
υστερεί. Να υπενθυμίσω ότι με την
τοποθέτηση του στο υπουργείο Άμυνας,
είχαμε την σύλληψη των 2 στρατιωτικών
από τους Τούρκους και τώρα με την
τοποθέτησή του στο υπουργείο Ναυτιλίας,
εκδηλώθηκε φωτιά στο “Ελ. Βενιζέλος”.
Και μία
σημείωση. Στην
νέα Παραφύση εισήλθαν στελέχη ηλικιακά
νέα, ταμάμ για να υποστηρίξουν τα “νέα
ψέματα” της
επερχόμενης
προεκλογικής περιόδου, μιας και βρίσκονται
στον κολοφώνα της δυνατότητάς τους να
λένε ψέματα. Δεν το λέω εγώ, οι επιστήμονες
το βεβαιώνουν:
Η
ικανότητα
του ψεύδεσθαι αναπτύσσεται μεταξύ του
4ου
και του 5ου
έτους της ζωής. Στηρίζεται αφενός στη
δυνατότητα του παιδιού να κατανοεί τους
κοινωνικούς κανόνες και αφετέρου να
προβλέπει αυτό που σκέφτεται ο συνομιλητής
του, να μπαίνει δηλαδή στη θέση του άλλου
(theory of mind). Η ικανότητα του ψεύδεσθαι
κορυφώνεται στην ηλικία των 45 (ακόμα
ένα συγκριτικό πλεονέκτημα των νέων
πολιτικών). Και
επισημαίνουν:
Το ψεύδος δεν είναι μια εύκολη υπόθεση.
Για να κατασκευάζεις πειστικά ψέματα,
πρέπει να γνωρίζεις καλά την αλήθεια
και να μπορείς να επινοείς εναλλακτικά
σενάρια με αυτοέλεγχο, ευελιξία και
απουσία ηθικών αναστολών.
Είναι πλέον
σίγουρο ότι ο Νήπιος θα περάσει στην
σχετική βιβλιογραφία, ως η αδιάσειστη
σχετική απόδειξη.
Ως μνήμωνες.
Υποσημείωση
1.
“Την
περιφέρουν σαν έκθεμα από υπουργικό
συμβούλιο σε τηλεοπτικό κανάλι. Τη
διαφήμισαν επειδή ήταν λέει καθαρίστρια
στον Δήμο της Θεσσαλονίκης και τα
κατάφερε να γίνει υπουργός. Μια μοντέρνα
Σταχτοπούτα. «Θα ήταν τιμή μου να ήμουν
καθαρίστρια», δήλωσε η ίδια. Κι αφού θα
ήταν τιμή της να είναι καθαρίστρια,
ουδέν το μεμπτόν, τότε γιατί δέχθηκε να
υποτιμήσει τον εαυτό της και αντί να
κρατάει σφουγγαρίστρα να μοιράζει
φυλλάδια με τα αξιοθέατα στους τουρίστες;
Και να θες να αγιάσεις δεν σε αφήνουν
οι γνωριμίες.
(...)
«Τι
προτιμάτε, το καλό ή το κακό;», τη ρωτούσε
ο κακομοίρης προχθές στην ΕΡΤ (Χαρίτος
6/9) «Το καλό», απαντούσε εκείνη με φωνή
κάπως βραχνή, με ελαφρά μαγκιά ολονυκτίας
σε πολιτιστικό κέντρο της εθνικής οδού.
Δεν ντρέπονται; Κι αν δεν ντρέπονται,
δεν τη λυπούνται να τη διασύρουν κατ’
αυτόν τον τρόπο; Θα μπορούσε να είναι
μια κοπέλα που κάνει μια τίμια δουλειά,
όπως πολλές συνομήλικές της, και κανείς
να μην αντιλαμβάνεται ότι είναι αμόρφωτη
και δεν μπορεί να συντάξει στοιχειωδώς
τη μητρική της γλώσσα. Θα ζούσε τη ζωή
της στην πόλη της, θα είχε τις παρέες
της, νόστιμη είναι, θα φλερτάριζε και
κανείς δεν θα νοιαζόταν τι έχει κάνει
και τι δεν έχει κάνει στη ζωή της. Ομως
έτυχαν στον δρόμο της οι «γνωριμίες».
Και της δίδαξαν από μικρή τη διαφθορά,
πώς διορίζεσαι, πώς υφαρπάζεις θέσεις,
πώς τη «βγάζεις» γενικώς. Και την εκθέτουν
σε πανελλήνια εμβέλεια για να τη
διασύρουν. Τη μετατρέπουν σε αποτροπαϊκό
πρότυπο: τι δεν πρέπει να κάνει ένα νέο
παιδί στη σημερινή Ελλάδα” (Τάκης
Θεοδωρόπουλος).
Για
τις
“υποσημειώσεις”
διάβασα: “Η συγγραφέας ομνύει στην
παράδοση της υποσημείωσης, χρησιμοποιώντας
την ως μέσον ειρωνικού ή καυστικού
σχολιασμού των γραφόμενων της,
επιβεβαιώνοντας έτσι την λειτουργία
της ως ‘τραγικού χορού’ και αναγνωρίζοντας
έμμεσα τον ιδιαίτερο ρόλο της ως
αυτοδύναμο είδος λόγου” (Κατερίνα
Σχινά, κριτική στο βιβλίο “Κύριος
Πηνελόπη” της Ελένης Γιαννάτου).
Περί
Δικαιοσύνης.
“Για
τον Ζάλευκο γνωρίζουμε ελάχιστα πράγματα,
κι αυτά δεν είναι απολύτως εξακριβωμένα.
Δεν μπορούμε λοιπόν να συμπεράνουμε με
ασφάλεια αν ήταν μορφή της ιστορίας ή
των μύθων. Θρυλείται ότι έζησε τον 7ο
αιώνα π.Χ. στους Επιζεφύριους Λοκρούς
της Κάτω Ιταλίας και ότι υπήρξε
ο πατέρας των πρώτων γραπτών νόμων των
Ελλήνων.
Αυτός εισήγαγε την αρχή της ανταπόδοσης
(του αντιπεπονθότος), αφαίρεσε δε από
τους δικαστές την εξουσία να ορίζουν
την ποινή για κάθε αδίκημα αυθαιρέτως,
κατά βούληση. Ίσως
είχε διακρίνει ότι η βούληση αυτή δεν
ήταν πάντα καθαρή, αλλά επηρεαζόταν από
φιλίες και δουλείες – με πρώτη και
χειρότερη τη δουλεία του χρήματος.
Ενδεχομένως γι’ αυτό του αποδίδεται
(από τον Ιωάννη Στοβαίο) ο συσχετισμός
των νόμων με τους ιστούς της αράχνης:
πνίγουν τις μύγες και τα κουνούπια, πλην
οι σφήκες και οι μέλισσες τους σπάνε
και ξαναβρίσκουν την τερπνή ελευθερία
τους: «Ζάλευκος ο των Λοκρών νομοθέτης
τους νόμους έφησε τοις αραχνίοις ομοίους
είναι· εάν μεν γαρ εμπέση μυία ή κώνωψ,
κατέχεται· εάν δε σφηξ ή μέλιττα,
διαρρήξασα αφίπταται· ούτω και επί τους
νόμους” (Παντελής
Μπουκάλας).
Και
οι γραπτοί νόμοι στην χώρα του Υπαρκτού
Ελληνισμού, όπου λειτουργοί απλά
ένα μη δικτατορικό καθεστώς, δεν μπορεί
παρά να είναι προβληματικοί ή να μην
εφαρμόζονται.
Επί
δε της, με ολοκληρωτικά
χαρακτηριστικά Παραφύση (1),
παραφύση και χαριστικοί προς τα “δικά
τους παιδιά”.
Δόθηκε η 4η 48ωρη άδεια (plus 48
ώρες οδοιπορικά) στον
Δημ. Κουφοντίνα, τον φαρμακοχέρι της 17
Νοέμβρη (28/8).
Αποφυλακίστηκε
για λόγους “υγείας”
(αναπηρία)
ο
39χρονος
Αριστείδης
Φλώρος,
ο οποίος έχει καταδικαστεί για το
σκάνδαλο υπεξαίρεσης των εταιρειών
παροχής ηλεκτρικού ρεύματος Energa
– Hellas Power
και
εξέτιε στη φυλακή ποινή κάθειρξης 21
ετών (27/8).
Υπενθυμίζω ότι, ο Αριστείδης Φλώρος τον
περασμένο Μάρτιο κρίθηκε ένοχος για
ηθική αυτουργία και στη γνωστή υπόθεση
της απόπειρας δολοφονίας σε βάρος του
δικηγόρου Γιώργου Αντωνόπουλου, τον
Νοέμβριο του 2014 στην Πεντέλη. Ως φυσικοί
αυτουργοί είχαν κατηγορηθεί δύο σκληροί
Αλβανοί κακοποιοί, που ανακρινόμενοι
είχαν υποδείξει τον επιχειρηματία ως
το άτομο που τους είχε υποσχεθεί αμοιβή
300.000 ευρώ προκειμένου να δολοφονήσουν
τον δικηγόρο του ΛΑΓΗΕ και αντίδικό του
στην υπόθεση Energa-Hellas Power Γιώργο Αντωνόπουλο.
Πρόκειται για τους ίδιους Αλβανούς
κακοποιούς που φέρονται ως αυτουργοί
της δολοφονίας
του δικηγόρου Μιχάλη Ζαφειρόπουλου.
Και
οι δύο έκαναν χρήση
των ευνοϊκών διατάξεων παραφύση “νόμου
Παρασκευόπουλου”.
Ευτυχώς,
μετά
τον θόρυβο που προκάλεσε η απόφαση
αποφυλάκισης,
ο
Εισαγγελέας
Χαλκίδας
άσκησε έφεση κατά της απόφασης, κατόπιν
παραγγελίας του Αντιεισαγγελέα του
Αρείου Πάγου Χαρ. Βουρλιώτη (31/8). Το βράδυ
της ίδιας ημέρας συνελήφθη και στις 3/9
οδηγήθηκε πίσω στις φυλακές Χαλκίδας.
Υποσημείωση
1.
“«Λαϊκό δικαίωμα η ασφάλεια;» δήλωσε
με όλη της την άνεση η νέα υπουργός
Προστασίας του Πολίτη
(σσ.Όλγα
Γεροβασίλη). (...)
Κάποιος πρέπει να της υπενθυμίσει ότι
η Ελλάδα δεν είναι «λαϊκή δημοκρατία»,
όσο τουλάχιστον ισχύει ακόμη το Σύνταγμα
το οποίο ορκίστηκε να υπηρετεί μόλις
προχθές. Το οποίον ορίζει κατηγορηματικώς
ότι δικαίωμα στην ασφάλεια έχουν όλοι
οι Έλληνες πολίτες, ακόμη και όσοι έχουν
ή είχαν ιδιοκτησίες στο Μάτι ή είχαν
την ατυχία να βρίσκονται εκεί ανυπεράσπιστοι
απέναντι στη μανία της πυρκαγιάς και
τον πρωτογονισμό του κρατικού μηχανισμού.
Σε πολίτες αναφέρονται όσοι υπερασπίζονται
αυτήν τη δημοκρατία που μας υποχρεώνει
να ξέρουμε τι σκέφτεται η κ. Γεροβασίλη,
η ίδια όμως δεν φαίνεται να το θυμάται”
(Τάκης
Θεοδωρόπουλος).
Το
αντιδημοκρατικό στην επίκληση του
“λαού” έγκειται στο ορισμό του, ο οποίος
είναι καθαρά θέμα
φιλοσοφικής προσέγγισης (υποκειμενική).
Δεν συμπεριλαμβάνει τον κάθε Έλληνα
πολίτη.
Λαός
για την Αριστερά είναι σύλλογος ατόμων,
ασχέτως
αριθμού, αλλά με
ιδιαίτερα “ποιοτικά”
χαρακτηριστικά.
“Είναι
αυτοί που
κλείνουν
τον δρόμο, φωνάζουν
ρυθμικά συνθήματα που συνήθως κάνουν
ρίμα και άδει άσματα τα οποία έχουν
κατοχυρωθεί ως επαναστατικά από τον
λαϊκό πολιτισμό της μεταπολίτευσης.
Αυτά είναι σαν τα δημοτικά. Περνάνε από
γενιά σε γενιά και δεν αλλάζουν από το
1974. Λαός είναι τα παιδιά που διασκεδάζουν
παίζοντας με μολότοφ στα Εξάρχεια και
στο Πολυτεχνείο, λαός επίσης και τα μέλη
του πολιτιστικού συλλόγου «Ο Ρουβίκων»,
διότι αν δεν ήταν λαός δεν θα ήταν μέλη
του «Ρουβίκωνα». Λαός και ο Κουφοντίνας,
που κάθε τόσο μπαίνει στη φυλακή για να
γλιτώσει από την γκρίνια σπίτι του. Λαός
και οι μετανάστες που κλείνουν την
εθνική οδό για να διαμαρτυρηθούν για
τις συνθήκες διαβίωσής τους. Αυτούς η
υφυπουργός της κ. Γεροβασίλη, η κ.
Παπακώστα, τους είχε αποκαλέσει
«κατσαρίδες», φαντάζομαι όμως ότι με
την υπουργοποίησή της άλλαξε γνώμη και
τους αποκαλεί «οι πεταλούδες της
παγκοσμιοποίησης»” (Τάκης
Θεοδωρόπουλος).
Το
τρισυπόστατο της καταστροφής...
83η
Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης, Ελλάς
- Μακεδονία (Νότια).
Το
άκρον άωτον του ψεύτη, η αυτοδιάψευσή
του... Ο
Νήπιος ξεκίνησε την ομιλία του στην 83η
ΔΕΘ δηλώνοντας ότι δεν ήρθε να μιλήσει
για παροχές αλλά για ένα νέο όραμα και
λίγο
μετά συνέχισε
με
μία νεφελώδη
παροχολογία, με
μόνο
όραμα την
προεξόφληση του μέλλοντος...
Σε
περισσότερα από 4,5 δις. ευρώ ανέρχεται
το δημοσιονομικό κόστος της νεφελώδους
παροχολογίας του Νηπίου. Μοίρασε το
σύνολο του “δημοσιονομικού χώρου” που
θεωρητικά μπορεί να παραχθεί, όχι μόνο
μέσα στο 2018 αλλά και καθ’ όλη την περίοδο
2019 – 2022 και αυτό όταν σε κάθε περίπτωση,
μέσα στο επόμενο 12μηνο θα υπάρξουν
εκλογές. Άλλωστε αυτές είναι οι μόνες
που τον απασχολούν.
*Ο
Νήπιος, “ασχολείται
μόνον με τον υπολογισμό του «καταλληλότερου»,
για το κόμμα του, χρόνου που θα στήσει
τις κάλπες. Για την οικονομία και τις
ζωές των πολιτών, όμως, κάθε μέρα που
περνάει μεγαλώνει τη ζημιά. Ας μην
ξεχνάμε πως όλα ήσαν έτοιμα να βγούμε
στις αγορές το 2015· είμαστε ήδη στο 2018
και ο ορίζοντας παραμένει σκοτεινός”
(Μπάμπης
Παπαδημητρίου).
Το
“πρόβλημα του Πινόκιο”
(το διατύπωσε η Σούζαν Στρέιντζ). Το
πρόβλημα που είχε να αντιμετωπίσει ο
Πινόκιο, όταν πλέον είχε αντιληφθεί
πόσο κακό είναι το ψέμα (του
μεγάλωνε η μύτη)
και μεταμορφώθηκε από ξύλινη μαριονέτα
σε αγοράκι, ήταν
η ελευθερία του.
Αυτήν που τόσο
ήθελε και
απέκτησε, να
απεξαρτηθεί
δηλαδή από τα
σκοινάκια με τα οποία άλλοι τον κινούσαν.
Και μετά άρχισε
να κάνει το ένα λάθος μετά το άλλο,
καταλήγοντας ως
μαριονέτα πάλι,
στην κοιλιά
μιας
φάλαινας (και
όπως στα περισσότερα παραμύθια, αλλά
όχι στην ζωή,
στο τέλος ζήσανε αυτοί καλά και εμείς
καλύτερα...).
Την
προβολή του
προβλήματος στο
σήμερα, την αφήνω
σε σας.
Ο
Καμένος.
Ο
καημένος ο Καμένος, βο(υ)λευτές του
δηλώνουν ότι τους βολεύει να μην
δημιουργήσουν προβλήματα στον ΣΥΡΙΖΑ,
για τον λόγο αυτό και θα ψηφίσουν την
συμφωνία των Πρεσπών. Εμφύλιος...
Το
αυτονόητο.
*
Η επανάσταση του αυτονόητου μπορεί να
ξεκινήσει όταν αρχίσουμε να συζητάμε
με βάση την πραγματικότητα. Όλοι ξέρουμε,
όλοι βλέπουμε κακοποιά στοιχεία να
διαλύουν τα πανεπιστήμια, να διακόπτουν
μαθήματα, να δέρνουν καθηγητές και
φοιτητές, να καταστρέφουν τον εξοπλισμό
κ.λπ. Τι είπε για τα ΑΕΙ ο κ. Μητσοτάκης
στην
Θεσσαλονίκη;
«Σύγχρονα προγράμματα
και εγκαταστάσεις, σαφές και αξιόπιστο
εξεταστικό σύστημα και ενημερωμένοι
καθηγητές. Αξιολόγηση παντού. Και
φοιτητές σε πανεπιστήμια αξιοκρατικά,
ανταγωνιστικά, ανοικτά στον κόσμο. Με
ελευθερία πρόσβασης στη γνώση και στις
ιδέες, αλλά όχι στην ανομία». Και τι
απάντησε ο υπουργός Παιδείας Κώστας
Γαβρόγλου; «Από την ακραία νεοφιλελεύθερη
εμμονή του κ. Μητσοτάκη δεν γλίτωσε ούτε
η εκπαίδευση». Άντε
τώρα να συνεννοηθούμε για το τι πρέπει
να γίνει...” (Πάσχος
Μανδραβέλης).
Σχετικό:
Και
μετά ήλθε το “πόρισμα
της Επιτροπής για τη μελέτη ζητημάτων
της ακαδημαϊκής ελευθερίας και ειρήνης
του υπουργείου Παιδείας, Έρευνας
και Θρησκευμάτων” υπό
την προεδρία του πρώην υπουργού
Δικαιοσύνης και ομότιμου καθηγητού του
Αριστοτελείου Νίκου Παρασκευόπουλου
και γέλασε κάθε πικραμένος (20/9).
Ένα
πόρισμα που λέει στην “βιαζόμενη”
πανεπιστημιακή εκπαίδευση, “σκάσε και
απόλαυσέ το.
*
“Το πόρισμα Παρασκευόπουλου για την
βία στα ΑΕΙ έρχεται να προστεθεί στον
νόμο Παρασκευόπουλου για την αποσυμφόρηση
των φυλακών, στην προσπάθεια μετά την
δημόσια τάξη και να καταστραφεί και η
ανώτατη εκπαίδευση. Είναι μια συρραφή
φληναφημάτων, μια αποδοχή της παρανομίας,
μια προσπάθεια να μην ενοχληθούν οι
καταληψίες και αντιεξουσιαστές που με
το δημόσιο χρήμα πολεμάνε «την άρχουσα
τάξη». Η οποία όπως διευκρινίζει το
πόρισμα δεν είναι οι καθηγητές ή οι
συμφοιτητές τους αλλά κάποιοι άλλοι
που προφανώς δικαιολογείται να τους
σπάνε τα κεφάλια. Το πόρισμα Παρασκευόπουλου
είναι ένα μνημείο δειλίας που ονομάζει
«παραβατικότητα» την παρανομία (σσ.
όπως παρά-τυπους τους παρά-νομους
μεταναστες) . Ένας όρος απενοχοποίησης
της παρανομίας που χρησιμοποιείται
κατά κόρον από την αριστερά και σύντομα
κάποιος θα γράψει ότι ο Κουφοντίνας
ήταν ένοχος παραβατικής συμπεριφοράς”
(Αντώνης
Πανούτσος).
*
“Ο Πόπερ έλεγε ότι ο καθένας μπορεί να
πιστεύει ότι θέλει. Υπήρχε μια φυλή στην
Ινδία που πίστευε ότι οι τίγρεις είναι
οι καλύτεροι φίλοι του ανθρώπου. Δεν
την ξέρει κανείς, γιατί την έφαγαν οι
τίγρεις” (Τάκης Θεοδωρόπουλος).
Και
στην Βόρεια Μακεδονία
λίγο πριν το Δημοψήφισμα, παρουσιάζεται
έξαρση του “διπλωματικού
τουριστικού
ρεύματος” Ευρωπαίων και Αμερικανών
επισήμων, οι οποίοι
παραλλήλως
κατηγορούν
και
την
Ρωσία για παρεμβάσεις
στο
επικείμενο δημοψήφισμα (απόδειξη
ισχύος
μιας κρατικής οντότητας έναντι μιας
περιφερειακής,
της
Ελληνικής).
Και
για του λόγου το αληθές,
ο
πρωθυπουργός
της πΓΔΜ
Ζόραν Ζάεφ σε συνέντευξή του στο κρατικό
Μακεδονικό
Πρακτορείο (ΜΙΑ) ειδήσεων κατά την
επίσκεψή του στις ΗΠΑ
(21/9),
δήλωσε ότι “δεν υπάρχει άλλη Μακεδονία
εκτός από τη δική μας”. Και
συγκεκριμένα
τόνισε: “Το βόρειο τμήμα της Ελλάδας
είναι Ελλάδα, το δυτικό τμήμα της
Βουλγαρίας είναι Βουλγαρία. Δεν υπάρχει
άλλη Μακεδονία πέρα από τη δική μας. Δεν
υπάρχει άλλη στον κόσμο. Και γνωρίζοντας
την προοπτική και το μέλλον αυτό πρέπει
να το κάνουμε για τις επόμενες γενιές,
για τα παιδιά μας. Και για αυτό πιστεύω
ότι ένας σοβαρός λόγος για να ενωθούμε”.
Σε ανασκευή
της
ανωτέρω
τοποθέτησης
του Ζόραν Ζάεφ,
προχώρησε αργότερα
την ίδια ημέρα ΜΙΑ
της πΓΔΜ,
μετά και από έντονη δυσαρέσκεια που
εκφράστηκε από την ελληνική πλευρά.
Προσέξτε,
δεν την απέσυρε
επισημαίνοντας μεταξύ
άλλων:
“Ο
κανόνας που ισχύει στα πρακτορεία
ειδήσεων είναι ότι όταν γίνονται λάθη
τότε αυτά διορθώνονται, προστίθενται
στις ειδήσεις, και μόνο όταν πρόκειται
για εντελώς ανακριβή νέα να αποσύρονται”
(22/9, το
link
της
συνέντευξης που περιέχει τις εμπρηστικές
δηλώσεις του Ζάεφ παραμένει ανοικτό,
το
πρακτορείο ισχυρίζεται ότι δεν υπήρξε
Ελληνική παρέμβαση).
Αλληλούια...
“Και
καταντά το άυριο πια / σαν αύριο να μην
μοιάζει...” Κ. Καβάφης
Συγκοινωνούντα
δοχεία / μαγική εικόνα;
Καθοδική
πορεία εμφανίζει το ποσοστό ανεργίας
τους τελευταίους μήνες, σπάζοντας
μάλιστα
και το “ψυχολογικό φράγμα” του 20%
(19,1% Ιούλιος 2018). Παράλληλα παρατηρείται
αύξηση των συμβασιούχων στον Δημόσιο
Τομέα. Τα πιο πρόσφατα στοιχεία (Μαΐου
2018), παρουσιάζουν αύξηση του αριθμού
τους κατά 40% το τελευταίο 10μηνο (σε αυτούς
προσθέστε
το ελάχιστον και
τις “παραδοσιακές
καλοκαιρινές προσλήψεις συμβασιούχων”).
Ο
Νήπιος στο Ευρωκοινοβούλιο (11/9).
Και
η προσέλευση
στην
παράσταση του “Κωλοτούμπα” ήταν
τόσο χαμηλή, χαμηλότερη ακόμη και από
την παράσταση του φίλου
του, του
Λάκη στο Ηρώδειο. Και
όσοι παρευρέθησαν, πήγαν για να δουν
έναν
άνθρωπο συναισθηματικά ανάπηρο έναν
αδίστακτο
εξουσιαστή, έναν κατά Βάιντα “Άνθρωπο
από Μάρμαρο”.(1)
Αυτόν
που μόλις 2 24ωρα πριν προκειμένου
να πείσει γιατί δεν χρειάζεται να
περικοπούν οι συντάξεις των 70άρηδων
ισχυρίζονταν
ότι
το πρόβλημα
“θα σβήσει με το πέρασμα του χρόνου”.
Αυτόν
που ψάχνει για “ιδανικούς αυτόχειρες”,
μιας και στο προσφάτως εκδοθέν βιβλίο
“Ο
γρίφος των 100 χρόνων”
από
τον
οργανισμός διαΝΕΟσις, επισημαίνονται
οι κοινωνικές αλλαγές που θα υπάρξουν,
καθώς οι κοινωνίες μας θα έχουν ολοένα
και περισσότερους αιωνόβιους. Και
στην χώρα του Υπαρκτού Ελληνισμού το
ζουν ήδη.
Τον
λαϊκισμό και την
ολοκληρωτική νοοτροπία
της αριστερής διακυβέρνησης δεν την
βλέπουν.
Είναι πολύ κοντά τους
και η καθ’
ολοκληρίαν “γερασμένη”
κοινωνία τους
πάσχει από πρεσβυωπία...
Και
ο φωτεινός πίνακας του Ευρωκοινοβουλίου
έγραψε: “Και συναισθηματική νοημοσύνη
0 – Κολαστήριο
Μόριας
Λέσβου
και Ολοκαύτωμα
στο Μάτι
Αττικής, 99 νεκροί:
Τραγωδίες χωρίς έλεος, ο
ανθρωπισμός της 1ης φορά αριστερά...”.(2)
Και
το αμείλικτο ερώτημα: “Κύριε
πρόεδρε, την
βραδιά του “Μεγάλου Φονικού”
πότε πληροφορηθήκατε ότι στο Μάτι είχαν
καεί άνθρωποι; Πότε ακριβώς; Πείτε μας,
σας παρακαλώ, μέρα, ώρα και λεπτό”.
Υποσημειώσεις.
1.
Ο
Πολωνός
σκηνοθέτης Αντρέι Βάιντα με
την ταινία του “Ο Άνθρωπος από Μάρμαρο”
(1977)
θέλησε να περιγράψει την
σκληράδα του σταλινικού
καθεστώτος
της Βαρσοβίας στα πρώτα μεταπολεμικά
χρόνια του Υπαρκτού
Σοσιαλισμού.
Επί
την ευκαιρία, την Παρασκευή 28/9 εγκαινιάζεται
η 36η χρονιά προβολών της Κινηματογραφικής
Κοινότητας Ν. Ιωνίας Βόλου ( www.provoles.gr
), με την ταινία “Έρωτας
και Φιλίες - Love and
Friendship”, Ιρλανδία, Γαλλία,
Ολλανδία, 2016 του Γουίτ Στίλμαν.
2.
Για την περίθαλψη 65.000 προσφύγων η
Παραφύση έλαβε από την Ε.Ε. 1,6 δισ. ευρώ.
Αν φάγανε οι “μετανοσταπατέρες” και
οι “επαγγελματίες της φιλανθρωπίας”.
Υποψιάζομαι, ότι κάτι θα πήγε και στο
“υπερπλεόνασμα”, για τα προεκλογικά
ρουσφέτια της Παραφύση.
Ο
Ζάεφ στο Ευρωκοινοβούλιο
(13/9).
*
“Δεν θέλω να σας στενοχωρήσω, αλλά η
αλήθεια πονάει. Η εικόνα τολμώ να πω ότι
πονά ακόμα περισσότερο... Και πόνεσε
αρκετά τα μάτια όσων παρακολούθησαν
την ομιλία του Αλέξη Τσίπρα στο Στρασβούργο
και του Ζόραν Ζάεφ στην Ολομέλεια του
Ευρωκοινοβουλίου. Κι αυτό διότι η ομιλία
του Σκοπιανού πρωθυπουργού έκοψε εμφανώς
περισσότερα εισιτήρια απ’ αυτήν του
Νηπίου.
Και όχι
μόνο αυτό. Μόλις ο Ζάεφ ολοκλήρωσε, τα
μέλη όλων των πολιτικών ομάδων (με
εξαίρεση τους ακροδεξιούς) τον
χειροκροτούσαν όρθιοι. Μόνο encore δεν του
ζήτησαν. Αυτά για όσους είχαν την
παραμικρή αμφιβολία για το ενδιαφέρον
των Ευρωπαίων να φύγει το Σκοπιανό από
τη μέση «εδώ και τώρα»”.
Το
“εδώ και τώρα” σημαίνει, ότι εάν ο
Νήπιος πείσει τους Ευρωπαίους ότι
μπορεί να “περάσει” από την Βουλή την
Συμφωνία των Πρεσπών (εξ
ου και οι σχετικές δηλώσεις βεβαιότητας
Παραφυσικών, συμπεριλαμβανομένης και
αυτής του προέδρου της Βουλής),
θα του “δώσουν” το ελάχιστο, την αναστολή
εφαρμογής του μέτρου περικοπής της
“προσωπικής διαφοράς” των παλαιών
συνταξιούχων, κρίσιμος όρος πολιτικής
επιβίωσης της Παραφύσης
του. Η τελευταία δήλωση
του Καμένου ότι θα “ρίξει” την Παραφύση
πριν η
συμφωνία των Πρεσπών πάει στη Βουλή
προς κύρωση,
θολώνει λίγο το τοπίο (ΑΝΤ1 17/9). Επίσης
και οι
υποδηλώσεις της Παραφύση,
ότι εάν χρειασθεί θα προβεί μονομερώς
στην ακύρωση της
περικοπής. Ως εξωγενή
παράγοντα, θεωρώ την πολιτική αποδυνάμωση
της Μέρκελ στο εσωτερικό του κόμματος
της και της χώρας της.
Ο
2ος λόγος (επίσης
πολιτικός) που οι
Ευρωπαίοι θα επιτρέψουν
την ανατροπή
της συμφωνίας που έκαναν με τον Νήπιο
στο ζήτημα του χρέους, μέρος της οποίας
είναι η ευθυγράμμιση των παλαιών
συντάξεων με τις συντάξεις Κατρούγκαλου,
είναι η “συντήρηση” πολλών χιλιάδων
μεταναστών επί ελληνικού εδάφους και
εντός στρατοπέδων. Είναι αυτό εξαιρετικά
σημαντικό για τις ολοένα και πιο λεπτές
πολιτικές και εκλογικές ισορροπίες στα
κράτη τους (ιδιαίτερα
στην Γερμανία, κρίσιμες εκλογές στο
κρατίδιο της Βαυαρίας,
14/10).
Υπάρχει
όμως και μια νομική-οικονομική
προσέγγιση του θέματος.
Εκκρεμεί η απόφαση του ΣτΕ για την
συνταγματικότητα του νόμου Κατρούγκαλου,
η οποία όπως αναφέρουν νομικοί κύκλοι
έχει καθυστερήσει
τα μάλα (την αναμένει
και η “τρόικα”). 1)
Εάν
το ΣτΕ
κρίνει συνταγματικό το νόμο Κατρούγκαλου
ως προς το σκέλος των συντάξεων, τότε η
μόνη λύση για να μην εφαρμοστεί το μέτρο
είναι να δεχθούν οι θεσμοί ότι πράγματι
υπάρχει δημοσιονομικός χώρος και δεν
επηρεάζεται ο στόχος για πρωτογενές
πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ (και
εμμέσως ότι δεν είναι διαρθρωτικό, όπως
επιμένει το ΔΝΤ, καθώς και ακύρωση των
συμφωνηθέντων / περιμένετε
“νέα” του ΔΝΤ
και για την αύξηση του κατώτατου μισθού).
2)
Εάν ο νόμος κριθεί αντισυνταγματικός
, τότε από τη μία η Παραφύση θα έχει
καταφέρει να ακυρώσει το μέτρο, αλλά
με
εκλογικά αλλά και οικονομικά ασύμφορο
για αυτήν τρόπο. Και αυτό γιατί όχι μόνο
θα γλιτώσουν οι 1,2 εκατ. συνταξιούχοι
από την κατάργηση της προσωπικής
διαφοράς, αλλά και
οι
“νέοι”
συνταξιούχοι
από
τον νέο υπολογισμό
των
συντάξεων,
δημιουργώντας πρόσθετα βάρη στον
προϋπολογισμό ύψους άνω του 1 δισ. ευρώ.
Εάν συνυπολογισθούν και τα αναδρομικά
για ένστολους, δικαστικούς και
πανεπιστημιακούς
τα χρέη θα ξεπεράσουν τα 2 δισ. ευρώ.
Αλληλούια..
Και
ο “Ρουβίκωνας” στην Πρεσβεία του Ιράν
(17/9).
Θέλω...
*“Οφείλω
να παραδεχθώ ότι στο Ποτάμι έχουν μεγάλη
φαντασία. Η τελευταία τους καμπάνια που
τιτλοφορείται «Θέλω», για παράδειγμα
(thelopotami.gr), καλεί τους νέους ανθρώπους
να καταγράψουν τα «θέλω» τους και να
προτείνουν τολμηρές λύσεις στα προβλήματα.
Διότι στο Ποτάμι πιστεύουν ότι οι λύσεις
είναι μπροστά μας και ενίοτε είναι
απλές. Για να σας δώσω μια ιδέα, ενδεικτικά
αναφέρω ότι κάποιος έγραψε ότι θέλει
«η ΕΡΤ να γίνει BBC και το ΑΠΕ AFP». Α, και
ένα πιο επίκαιρο: «Θέλω την Κονιόρδου
Ιφιγένεια στην Επίδαυρο και όχι
Κλυταιμνήστρα στο Νιάρχος». Η ελπίς
πεθαίνει τελευταία...” (Αριστοτελία
Πελώνη).
Και
εγώ θέλω να μην κινδυνεύει η Δημοκρατία
μας και από τις ολοκληρωτικές πρακτικές
της Παραφύση. Σαν αυτήν του εμπάργκο
του ΣΥΡΙΖΑ στον ΣΚΑΪ και μάλιστα με
νέα δικαιολογία, ότι η ειδησιογραφία
του καναλιού δεν συνάδει με την
πραγματικότητα (υπονοεί την μοναδική,
αυτή του ΣΥΡΙΖΑ, όπως πράττει η ΕΡΤ /
Τζανακόπουλος 18/9).
Οικονομικός
παραλογισμός / αποικία πλεονασμάτων.
*
“Η Ελλάδα μετατράπηκε σε «αποικία
δημοσιονομικών πλεονασμάτων», κατάσταση
απαράδεκτη για κράτος της Ευρωζώνης.
Αυτό που ζητείται από τα κράτη διά του
Συμφώνου Σταθερότητας είναι να μην
ξεπερνά το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης
το 3% του ΑΕΠ. Πουθενά δεν είναι γραμμένο
ότι είμαστε υποχρεωμένοι να πετυχαίνουμε
υπερπλεόνασμα, γι’ αυτό άλλωστε δεν
υπάρχει καν η λέξη αυτή σε καμία άλλη
γλώσσα. Η επινόηση Τσίπρα - Μοσκοβισί
δεν είναι τίποτε περισσότερο από το
όνομα που έδωσαν στη νέα λιτότητα, δηλαδή
από το σκοινί με το οποίο θα κρεμάσουν
τη μεταμνημονιακή Ελλάδα.
Σε
μια κανονική χώρα, με την τρέχουσα
φορολογία θα πληρώναμε τους τόκους μας,
αλλά το κράτος θα είχε τη δυνατότητα να
χρηματοδοτήσει από την αγορά μικρά αλλά
επαρκή ελλείμματα για να υποστηριχθούν
ειδικές επενδυτικές δράσεις δρομολόγησης
της ανάπτυξης. Φορολογικά κίνητρα, ένα
σκούντημα στην κατανάλωση με τη μείωση
ειδικών φόρων, μια συμμετοχή σε έργα
υποδομής, αφού η επιστροφή του κράτους
είναι απαραίτητος όρος επανεκκίνησης
της οικονομίας. Όσο ο κ. Τσίπρας κοιμάται
ήσυχος πάνω στο «μαξιλάρι» των δανεικών,
το οποίο θα σκίσει για να μπορεί να
πληρώνει τους δανειστές, τόσο πάνε
χαμένα τα ενθαρρυντικά λόγια του κ.
Τσακαλώτου προς τους επενδυτές” (Μπάμπης
Παπαδημητρίου).
Ο
θάνατος του Ζακ Κωστόπουλου / η εξόντωση
ενός “επίδοξου κλέφτη(;)” (23/9)
Ένας
γενικευμένος φόβος πλανάται πάνω από
την χώρα του Υπαρκτού Ελληνισμού. Γέννημα
του ο Θυμός (δευτερογενές συναίσθημα).
Και ένα φόρτισμα θυμού διαχέεται στα
πάντα. Και το δικαίωμα στην αυτο-άμυνα,
γίνεται πλέον αντιληπτό ως δικαίωμα να
αυτο-εξοντώνεις... (Θα επανέλθω στο θέμα,
από άλλη οπτική γωνία).
Υποσημειώσεις:
1.
Σε
περίπτωση σύγκρουσης πρέπει να υπερέχει
“Η προστασία του αδυνάτου;” Αυτή
η ερώτηση
για
την “αξία” που υποτίθεται ότι αποτελεί
συνεκτικό στοιχείο των κοινωνιών μας,
περιλαμβάνεται
στην
νέα έρευνα του “διαΝΕΟσις” για τις
μεγάλες αξίες στη ζωή μας (κοινωνική
αλληλεγγύη, οικογένεια,
Θρησκεία
κλπ.).
Θετικά
στην ερώτηση, απάντησε μόνο το 19,7%.
Το
περίεργο είναι ότι
απάντησαν θετικά, ακόμη λιγότεροι από
αυτούς που λογικά ενδιαφέρει περισσότερο
(14% οι 60 ετών και άνω, το 12,8% των συνταξιούχων
και
το
15,5%
της “κατώτερης εισοδηματικά τάξης”).
Αλληλούια...
2.
Στις φωτογραφίες που δημοσιεύτηκαν από
την πορεία διαμαρτυρίας στο κέντρο της
Αθήνας για τον θάνατο του Κωστόπουλου,
μου έκανε εντύπωση μια που αποτύπωνε
ένα πανό που έγραφε: “Εμπρός πουστιά
να καταστρέφεις κάθε ελληνική μαγκιά”.
Ευτυχώς που δεν αυτολογοκρίθηκα λόγω
“political correct” και
αποκαλώ “πουστάρες” αυτούς που στις
εκδηλώσεις των ομοφυλοφίλων εμφανίζονται
με ζαρτιέρες κλπ.
73η
Γενική Συνέλευση ΟΗΕ / χειραψίες (25/9).
Ο
Ερντοράν αποχώρησε, ενώ ο Τραμπ βρίσκονταν
στο βήμα της Συνέλευσης. Είχε
προηγηθεί μεταξύ τους χειραψία (ψυχρή).
Και η αποκωδικοποίηση: Λίγη
μαγκιά, πριν
την πλήρη απελευθέρωση του Αμερικανού
Πάστορα
στην Τουρκία;
Χειραψία
Ταγίπ
Ερντοράν
– Νίκου
Αναστασιάδη
(θερμή,
με τον πρόεδρο της μη αναγνωρισμένης
Κυπριακής Δημοκρατίας).
Και η αποκωδικοποίηση:
Οσονούπω,
επανέναρξη των συνομιλιών για το
Κυπριακό, το πιθανότερο με βάση το παλαιό
σχέδιο Ανάν (το
απορριφθέν δια δημοψηφίσματος το
24/4/2004
),
το οποίο δύναται
να
καταλήξει σε κάτι χειρότερο
και το ακόμη χειρότερο,
η Τουρκία
να αποκτήσει εμμέσως, σημαίνοντα
ρόλο
στην ενεργειακή πολιτική της Κύπρου.
Συνάντηση
Νηπίου – Ερντοράν (χειραψία
αμήχανη).
Ανοιχτή
πρόσκληση στον Νήπιο να επισκεφθεί την
Κωνσταντινούπολη.
Η
Παραφύση ενημέρωσε ότι η συνάντηση
έγινε σε “καλό κλίμα”.
Αυτό
που πρέπει να αντιληφθούμε, είναι ότι
το “κλίμα” διαμορφώνεται / καθορίζεται
από την Τουρκία. Φαντασθείτε, πριν
ταξιδεύσει στις ΗΠΑ, ο
Ερντοράν φρόντισε να έχει
“δεσμεύσει”
περιοχές στο Αιγαίο...
Γενική
αποτίμηση της παρουσίας του Νηπίου στις
ΗΠΑ: “Οι φονιάδες των λαών Αμερικάνοι”
έγιναν οι καλύτεροι φίλοι του Νηπίου.
Οι φωνασκούντες “έξω οι βάσεις του
θανάτου” είναι έτοιμοι να παράσχουν,
το ελάχιστο, στρατιωτικές διευκολύνσεις
στις ΗΠΑ σε Αλεξανδρούπολη, Λάρισα,
Στεφανοβίκειο Βόλου, Σκύρο και Τυμπάκι
Κρήτης και υποστήριξη σε αμερικανικών
συμφερόντων εταιρείες για την εξαγορά
του λιμένος Αλεξανδρούπολης και των
ναυπηγείων Σύρου ( ο πρέσβης των ΗΠΑ
αλωνίζει την χώρα προαναγγέλλοντας τα
μελλούμενα). Ποτέ μετά την Μεταπολίτευση
δεν υπήρξαν καλύτερες συνθήκες για τις
ΗΠΑ στην Ελλάδα και μάλιστα χωρίς
συγκεκριμένα ανταλλάγματα. Με ένα καλό
λόγο, μια χειραψία, μια πρόσκληση στις
ΗΠΑ, ο Νήπιος είναι τρις ευχαριστημένος...
Η ανάρρωση του Στέφανου Κασιμάτη, με “αρρώστησε”...
Μετά
3μηνη απουσία λόγω σοβαρής ασθένειας
άρχισε και πάλι να αρθρογραφεί στην
“Καθημερινή” (25/9). Σταχυολογώ από την
ανάρτηση της 26/9.
Ενδυματολογική
λεπτομέρεια σε ξεναγό στη Βόρειο Κορέα.
*
“Το
παράδοξο με τις ειδήσεις είναι ότι μόλις
παλιώσουν λίγο δεν τρώγονται· όταν
παλιώσουν πολύ όμως, τρώγονται μια χαρά.
(...) Αν μιλούσαμε για μια κανονική χώρα,
η αιχμαλώτιση των δύο αξιωματικών θα
γινόταν αμέσως το αντικείμενο έρευνας
των αρμόδιων θεσμικών οργάνων, για να
διαπιστωθούν και να καταλογισθούν
ευθύνες. Ηταν, ας μην ντρεπόμαστε να το
πούμε, ένας διεθνής εξευτελισμός για
τον ελληνικό στρατό. Δεν είναι δυνατό
σε έναν μηχανισμό όπως ο στρατός τέτοιες
αστοχίες να χώνονται κάτω από το χαλί!
Ούτε να τελειώνουν σαν ταινία του
Χόλιγουντ, με την υποδοχή των ηρώων. Αν
αυτή είναι πια η νοοτροπία της στρατιωτικής
ηγεσίας, τότε πρέπει να θαυμάζουμε πώς
ακόμη υφίσταται η χώρα. (...) Μια είδηση
που κατάφερε να διαπεράσει τον
προστατευτικό κλοιό του περασμένου
τριμήνου ήταν εκείνη για τα τρία παιδιά
του Δημοτικού (9-10 ετών, διευκρινιζόταν),
τα οποία έκαναν κατάληψη στο γειτονικό
νηπιαγωγείο, όπου κατέστρεψαν έπιπλα,
βιβλία και εξοπλισμό. Σαν ταινία τρόμου
ακούγεται, αλλά εγώ αισθάνθηκα ασφάλεια,
εμψυχώθηκα, ένιωσα μια ανάταση! Τώρα
γνωρίζω ότι η χώρα έχει μέλλον. Αυτά τα
τρία παιδιά μια μέρα θα μας κυβερνήσουν.
Τι κρίμα που δεν θα είμαι εδώ. (...) Το
έφεραν τα πράγματα, όπως γνωρίζετε, και
πέρασα ένα διάστημα συναναστρεφόμενος
αναγκαστικά με νοσοκόμες. Τις θαύμασα
και μου άφησαν τις καλύτερες εντυπώσεις,
τις ευχαριστώ – και ιδίως εκείνες τις
ελαφροχέρες, που μου έβρισκαν νέα φλέβα
χωρίς ιδιαίτερο πόνο. Αλλά, με όλο τον
σεβασμό, οφείλω να πω κάτι που παρατήρησα
στη συμπεριφορά ακόμη και των καλύτερων
νοσοκόμων, κάτι που υποψιάζομαι ότι
είναι θέμα εκπαίδευσης: την κατάχρηση
των υποκοριστικών. Ξαφνικά, υποβιβάζεσαι
στα προνήπια και όλα γύρω σου γίνονται
μεμιάς χαριτωμένα: χεράκι, αιματάκι,
φλεβούλα. Αισθάνεσαι να σε αντιμετωπίζουν
σαν ξεκούτη. Και καλά να είσαι 40 και να
σε αντιμετωπίζουν σαν ξεκούτη – δεν σε
πειράζει, γιατί δεν μπορείς να φαντασθείς
πώς είναι. Στα 59, όμως, μπορείς να αρχίσεις
να φαντάζεσαι και δεν σου αρέσει. Συνεπώς,
κορίτσια, με όλο τον σεβασμό και την
εκτίμηση που νιώθω για το έργο σας, τέρμα
τα υποκοριστικά σε άνδρες ασθενείς της
ευαίσθητης δεκαετίας 50-60...)
“Καναλότσαρκα”.
Ο Μένιος Φουρθιώτης ακλόνητος στην θέση
του (εκπομπή “Αποκαλυπτηκά”), ακόμη
και με Άλκηστη Μαραγκουδάκη – Τζώνη
Καλημέρη σε διευθυντικές θέσεις του
“Έψιλον / Open”.
Δεν εξηγείται διαφορετικά, θα “κρατάει”
κάποιους μεγαλόσχημους του καναλιού
(πρώην μάνατζερ “μοντέλων” είναι και
της Τζούλιας Αλεξανδράτου). Από ότι
φαίνεται, το μόνο που κατάφερε το νέο
διευθυντικό δίδυμο, είναι να επιβάλλει
στον Μένιο να κάνει το καλοκαίρι εντατικά
μαθήματα “ξένης” γλώσσας, την
ομιλουμένην
εννοώ.
Πολιτισμική
ενημέρωση.
14
Σεπτεμβρίου, η Ύψωση του Τιμίου Σταυρού.
Μεγάλη εορτή
του Χριστιανισμού. Η
εορτή
έχει τις ρίζες της στο 326 όταν η μητέρα
του Μεγάλου Κωνσταντίνου, Αυγούστα
Ιουλία Φλαβία Ελένη, (η μετέπειτα Αγία
Ελένη), μετέβη στους Αγίους Τόπους για
να ανακαλύψει τα μέρη στα οποία έζησε
και δίδαξε ο Ιησούς Χριστός. Στα Ιεροσόλυμα
πραγματοποίησε μεγάλες ανασκαφές στον
λόφο του Γολγοθά, για να βρεθούν οι τόποι
της Σταύρωσης και της Ανάστασης. Τα
βήματά της προς την
εύρεση του Τιμίου Σταυρού, οδηγηθήκαν
από ένα αρωματικό φυτό που φύτρωνε στο
μέρος εκείνο, τον γνωστό μας βασιλικό,
εξ αυτού και το ότι κατά την Θεία
Λειτουργία την ημέρα
του Σταυρού ευλογούνται
κομμάτια βασιλικού τα οποία και
μοιράζονται στο εκκλησίασμα. Ύστερα
από επίπονες ανασκαφές βρέθηκαν 3
σταυροί, του Κυρίου και των δύο ληστών.
Οι
εκκλησιαστικοί ιστορικοί Φιλοστόργιος
και Νικηφόρος, αναφέρουν ότι ο Σταυρός
του Κυρίου εντοπίσθηκε ύστερα από θαύμα,
όταν τοποθετήθηκε πάνω σε νεκρή γυναίκα
και αυτή αναστήθηκε (ο
Τίμιος Σταυρός είχε ύψος
4,50 μέτρα και πλάτος 2,40 μέτρα).
Στη θέση αυτή υπήρχε ο ναός της Αφροδίτης,
που είχε ανεγείρει το 135 ο Ρωμαίος
αυτοκράτορας Αδριανός, μετά την
2η καταστροφή της
Ιερουσαλήμ. Η Ελένη, αφού διέταξε να τον
γκρεμίσουν, έχτισε στη θέση του τον
περικαλλή Ναό της Αναστάσεως, ο οποίος
αποτελεί μέχρι σήμερα ένα από τα
σημαντικότερα μνημεία του Χριστιανισμού.
Ο Σταυρός του Κυρίου παραδόθηκε στον
Πατριάρχη Ιεροσολύμων Μακάριο, ο οποίος
τον τοποθέτησε στον ναό της Αναστάσεως
στις 14 Σεπτεμβρίου. Η 2η
Ύψωση του Τιμίου Σταυρού σχετίζεται με
τους Βυζαντινο-Περσικούς Πολέμους
(602-628). Το 614 οι Πέρσες κυρίευσαν την
Παλαιστίνη και αφού λεηλάτησαν και
κατέστρεψαν τα ιερά προσκυνήματα του
Χριστιανισμού, πήραν μαζί τους ως λάφυρο
τον Τίμιο Σταυρό. Οι πυρολάτρες Πέρσες
θεώρησαν τον Σταυρό μαγικό, εξαιτίας
κάποιων θαυμάτων που έγιναν και τον
προσκυνούσαν. Ο αυτοκράτορας Ηράκλειος,
μετά την οριστική νίκη του εναντίον των
Περσών το 628, ανέκτησε το ιερό σύμβολο
της Χριστιανοσύνης και το μετέφερε
αρχικά στην Κωνσταντινούπολη (14
Σεπτεμβρίου 629), όπου αποτέλεσε μέρος
του θριάμβου του και στη συνέχεια στα
Ιεροσόλυμα. Από
τον 5ο
μέχρι τον 7ο
αιώνα, εντοπίστηκαν μόλις πενήντα
τέσσερις αναφορές σε λειψανοθήκες του
Τιμίου Σταυρού. Μετά τον
12ο αιώνα,
πιθανότατα εξαιτίας των σταυροφοριών
και την επιστροφή των προσκυνητών από
τους Αγίους Τόπους, οι αριθμοί αυξάνονται
σχεδόν δραματικά. Η Σταυροθήκη
με τεμάχιο Τιμίου Σταυρού που
αποθησαυρίζεται στην Ιερά Μονή Βατοπεδίου
Αγίου Όρους, φέρει τον αριθμό 886 και
συνοδεύεται από
μία περίπου σελίδα
περιγραφής του.
15
Σεπτεμβρίου, του Αγ. Γερασίμου του Νέου:
Ο
Άγ. Γεράσιμος ο Νέος αναδείχθηκε
θαυματουργός τοπικός Άγιος της περιοχής
Μακρινίτσης. Καταγόμενος από το χωριό
Λεοντάρι της Πελοποννήσου, αφού περιόδευσε
σε διάφορα μέρη της Ελλάδος κάνοντας
πολλά θαύματα, ακόμη και όταν βρισκόταν
εν
ζωή, εγκαταστάθηκε τελικά στο ονομαστό
μοναστήρι της Σουρβιάς (Μαγνησία),
όπου μόνασε και “κοιμήθηκε” το 1740. Από
πολύ παλιά οι κάτοικοι
της περιοχής , απευθύνονται
με ευλάβεια στη
“χάρη” του προκειμένου να τους
προστατεύει, να τους χαρίζει υγεία και
να ευλογεί και ευοδώνει τη γεωργική
τους παραγωγή. Σε
αυτό έχει τις
ρίζες του το έθιμο (αρχίζει
πολύ πριν του 1940),
κατά το οποίο
οι μοναχοί της Ι. Μονής Σουρβιάς,
ανταποκρινόμενοι στο γενικό αίτημα των
κατοίκων της
περιοχής Φυτόκου
Βόλου,
συνόδευαν οι ίδιοι την τιμία κάρα και
την εικόνα του Αγίου μέχρι τον οικισμό
τους την παραμονή
της Μεσοπεντηκοστής,
όπου την παραλάμβαναν οι κάτοικοι με
επικεφαλής τον ιερέα του χωριού και
μετά 3ήμερο,
την παρέδιδαν πάλι στους καλογήρους
για την επιστροφή. Μετά
την καταστροφή του μοναστηριού από
φωτιά (γύρω στα 1940). οι
μοναχοί αναγκαστικά στεγάστηκαν στην
I.
Μονή Φλαμουρίου. Το 1945 χτίστηκε η
γυναικεία κοινοβιακή Ιερά
Μονή του Αγ. Γερασίμου του Νέου στη
Μακρινίτσα και από τότε μέχρι σήμερα
τα ιερά αυτά προσκυνήματα βρίσκονται
εκεί. Σήμερα
μεταφέρονται την
Μεσοπεντηκοστή,
στον Ναό της
Παναγίας Φυτόκου από
τον Ηγούμενο της Ι. Μονής Σουρβιάς και
πάρα πολλούς λαϊκούς, μεταξύ
δε αυτών, εδώ και πολλά χρόνια και εγώ.
17
Σεπτεμβρίου, Σοφίας,
Πίστεως, Ελπίδος
και Αγάπης
μαρτύρων.
Επίλογος
Μνημόνευση.
Κυριακή 24 Σεπτεμβρίου 2018
Η
αστρονομική άφιξη του
Φθινοπώρου. Και για την ακρίβεια, ώρα
04.54, καθώς τότε πραγματοποιήθηκε η
“φθινοπωρινή ισημερία” στο βόρειο
ημισφαίριο. Η
“ίση μέρα - ίση νύχτα” την
ημέρα της “ισημερίας”,
συμβαίνει μόνο στους τόπους που βρίσκονται
ακριβώς πάνω στον γήινο Ισημερινό. Στις
περιοχές που βρίσκονται είτε πάνω είτε
κάτω από τον Ισημερινό η “ίση μέρα - ίση
νύχτα” συμβαίνει μερικές ημέρες πριν
ή μετά από την “ισημερία”.
Συμπληρώθηκαν
2 μήνες από την “Εθνική Τραγωδία”, το
ολοκαύτωμα στο Μάτι με 99 νεκρούς.
Εις
μνήμην,
ακριβώς
την επομένην (24/9), η εισαγγελέας του
Αρείου Πάγου Ξένη Δημητρίου (εκλεκτή
του ΣΥΡΙΖΑ),
με παρέμβασή της προσπάθησε
να βάλει
“τρικλοποδιά” στην απόδοση ευθυνών
για το “ολοκαύτωμα στο Μάτι”
(ζήτησε
να συμπεριληφθεί στη δικογραφία για
τις φωτιές και το πόρισμα της επιθεωρήτριας
δημόσιας διοίκησης Μαρίας
Παπασπύρου
/ κολλητή
Τζανακόπουλου,
οποία είχε
δώσει την
σχετική εντολή
μόλις στις 6 Σεπτεμβρίου).
Έβαλε
την “τρικλοποδιά”,
ακριβώς
την ημέρα που ο
διενεργών
την έρευνα
προϊστάμενος της εισαγγελίας Πρωτοδικών
της Αθήνας Ηλίας Ζαγοραίος πήρε στα
χέρια του το πόρισμα του ανεξάρτητου
πραγματογνώμονα για τα αίτια της φονικής
πυρκαγιάς, το τελευταίο στοιχείο που
ανέμενε για να αποφασίσει τις περαιτέρω
κινήσεις του. Δηλαδή
την
απόδοση ποινικών ευθυνών σε όσους
ευθύνονταν για την μεγάλη αυτή καταστροφή
(προσπάθεια
μετάθεσής της
τους επόμενους μήνες, ιδανικά
μετά
τις εκλογές;).
“Τρικλοποδιά”:
Αθέμιτη παρέμβαση στη ανεξαρτησία των
εισαγγελικών λειτουργών, ανεπίτρεπτη
διαπλοκή μιας δικαστικής έρευνας με
μια διοικητική...
Και
ακριβώς την μεθεπομένην (25/9),
μετά των ορυμαγδό των αντιδράσεων, η
Δημητρίου υπαναχώρησε (μετονόμασε την
“εντολή” της σε “ενημέρωση”, έτσι
απλά. Και
η αξιοπιστία,
ανεξαρτησία, το αδέκαστον της δικαιοσύνης,
και
αυτά
στην πυρά;)
Seedrinker
