Η ψήφος καθιστά τον πολίτη συνυπεύθυνο
της «ποιότητας»
των εκπροσώπων του.
Διαχρονικά
Η κρίση
έφερε στο προσκήνιο τις κοινωνικές μας αγκυλώσεις. Τα μνημόνια πυροδότησαν έναν
υφέρποντα αντιδυτικισμό που μετεξελίχθηκε σε αντιευρωπαϊσμό, που εδράζεται στο
πολιτισμικό μας υπόβαθρο. Η αιτία πρέπει να αναζητηθεί στη διάσπαση του
Χριστιανισμού (10ος αι.) σε
Ανατολική (Ορθόδοξη) και Δυτική (Καθολική) εκκλησία, αν και οι σύγχρονοι δεν
έδωσαν τότε ιδιαίτερη προσοχή στο γεγονός. Οι επιπτώσεις έγιναν αντιληπτές
αργότερα με την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους Δυτικούς (Δ.
Σταυροφορία) και την ίδρυση της Λατινικής Αυτοκρατορίας της Κωνσταντινούπολης
(1204-1261). Κορυφώθηκαν δε τις παραμονές της άλωσης από τους Τούρκους (1453).
Η
ακολουθήσασα παρακμή της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας (1261-1453) έδωσε την
δυνατότητα γέννησης της νεοελληνικής εθνότητας και συνείδησης, η οποία
εκκολάφθηκε στο πλαίσιο της εθνικής και
δογματικής διαφοράς με τους Φράγκους κατακτητές. Την εχθρότητα αυτή, σχηματικά,
μπορούνε να την αποτυπώσουν τα τεκταινόμενα παραμονές της πτώσης της
Κωνσταντινούπολης. Τότε ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος προσπαθούσε να εξασφαλίσει
την βοήθεια των Δυτικών για την διάσωση της, με τους «Ανθενωτικούς» να φωνασκούν
«καλύτερα τούρκικο φέσι παρά τιάρα Καθολικού». Έτσι φορέθηκε στον Ελληνισμό το
«τούρκικο φέσι» για τετρακόσια χρόνια, το οποίο αποχωρίστηκε με την βοήθεια
δυτικοθρεμένων Ελλήνων, δυτικών φιλελλήνων και την βοήθεια των χωρών της Δύσης.
Την σύγχρονη
εποχή, την πυροδότηση αυτής της εχθρότητας, με εγκοσμικευμένη δογματική πλέον
μορφή, ανέλαβε η κομμουνιστική- αριστερή ιδεολογία, εκμεταλλευόμενη τη διαίρεση
του μεταπολεμικού κόσμου σε Δυτικό καπιταλιστικό και Ανατολικό κομμουνιστικό.
Και ενώ
πιστεύαμε ότι η ένταξη μας στη τότε Ε.Ο.Κ., θα έδινε ένα τέλος σε αυτήν την αντιπαλότητα, αφού μάλιστα είχαμε υποστεί
και το βαρύ τίμημα ενός εμφυλίου πολέμου, εμφανίστηκε το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα
Παπανδρέου που την αναζωπύρωσε. Ο αντιδυτικός εθνολαϊκισμός του, με όχημα το
ιδεολόγημα του «τρίτου κόσμου» προς τον σοσιαλισμό, πυροδότησε, την δεκαετία
του 1980, την δημιουργία της λαϊκής μάζας ΚΔΟΑ (Κτηνώδης Δύναμη Οργιώδης Άγνοια
) που φωνασκούσε « έξω από ΕΟΚ και ΝΑΤΟ». Μία εύκολα χειραγωγούμενη μάζα,
συνένοχη στα τεκταινόμενα της Μεταπολιτευτικής
περιόδου, που οδήγησαν τη χώρα μας στην αποθέσμιση και την πτώχευση.
Ο τρόπος με τον οποίο
επικοινωνούνταν, μέχρι πρόσφατα, το «σχίσμα» από την Ορθόδοξη Ελληνική
Εκκλησία, έδωσε την δυνατότητα σε αυτό να αποικιοποιήσει τον ψυχισμό μας,
διαχρονικά με αποτέλεσμα την αυτοτροφοδότηση και μιας ενδοσυγκρουσιακής
κουλτούρας, που διαπερνά την νεώτερη ιστορία της χώρας μας. Αφού χωρίσαμε τον
κόσμο σε ανθέλληνες και φιλέλληνες, προχωρήσαμε εντός της χώρας σε «μικρούς
εμφύλιους», χωρίζοντας τους εαυτούς μας σε αυτόχθονες και ετερόχθονες, σε
«καθερευουσιάνους» και «δημοτικιστές», σε «Κωνσταντινικούς» και «Βενεζελικούς»,
σε «δεξιούς» και «αριστερούς», σε «μνημονιακούς» και «αντιμνημονιακούς» και σε
«πατριώτες» και «πεμπτοφαλαγγίτες», «χθες».
Σήμερα ο αντιευρωπαϊσμός, στη χώρα μας, χρησιμοποιεί
ως «όχημα» το προσφυγικό πρόβλημα. Η λαϊκίστικη ακροδεξιά και αριστερά με ηγέτη
τον Νήπιο (Τσίπρα), φορέα ενός ανέξοδου ανθρωπισμού, «διασπήροιν» ότι για την
λύση ενός σύνθετου προβλήματος όπως το προσφυγικό, φτάνει μόνο η «πολιτική
βούληση», που δεν την διαθέτουν οι προδότες πολιτικοί των ευρωπαϊκών χωρών.
Αποσιωπώντας βέβαια, το τι περνάει στη χώρα της η Μέρκελ που έχει την πολιτική
βούληση για γενναίες σχετικές πρωτοβουλίες στο προσφυγικό. Το χειρότερο δε,
είναι, ότι με αυτήν την στάση του ο Νήπιος, βάζει νέα εμπόδια στο λαό της χώρας
μας, να συνειδητοποιήσει επιτέλους, ότι σύνθετα προβλήματα, όπως το προσφυγικό,
μόνο στα πλαίσια μιας ενοποιημένης Ευρώπης μπορεί να αντιμετωπισθούν
αποτελεσματικά.
Τέλος
θα ξανά επισημάνω ότι ο λαϊκισμός αποτελεί το αποτελεσματικότερο μέσον
χειραγώγησης της λαϊκής μάζας ΚΔΟΑ. Αυτός την οδήγησε να αναδείξει ως κυβέρνηση
την Παραφύση1, να ψηφίσει ΟΧΙ στο δημοψήφισμα και στις 20/09/15 να της δώσει το
«φιλί της ζωής». Ο Τζον Γκίζι, του πρακτορείου News Max, συνέκρινε προσφάτως σε ομιλία του,
το φαινόμενο Ντόναλντ Τράμπ, με την δημοφιλία της Μαρίν Λεπέν μεταξύ των δεξιών
ψηφοφόρων στη Γαλλία και με την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα. Η κοινή
συνισταμένη τους, ο λαϊκισμός με διαφορετική θεματολογία λόγω των ιδεολογικών
τους διαφορών. Οι αριστερές ιδεοληπτικές παρωπίδες, που φέρουν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ,
τους εμποδίζουν να κατανοήσουν τον τρόπο λειτουργίας της οικονομίας στο
σύγχρονο περιβάλλον και τους στερεί κάθε διάθεση να μάθουν. Αποτέλεσμα κάθε
απόπειρα εξορθολογισμού της, στυλιτεύεται ως «ξεπούλημα» και κακό συναπάντημα
με τον νεοφιλελευθερισμό.
Τεράστια «εξόρυξη» λαϊκισμού για προεκλογική εκ-μετάλλευση έγινε από τον αρμόδιο
υπουργό της Παραφύση, Πάνο Σκουρλέτη, που αποφάσισε την ανάκληση της
λειτουργίας των μεταλλίων χρυσού στις Σκουριές Χαλκιδικής. Μετεκλογικώς και αφού το «προϊόν» είχε
επιτυχώς απορροφηθεί, από την λαϊκή μάζα ΚΔΟΑ, η «Ολομέλεια του Συμβουλίου της
Επικράτειας, σε δύο διασκέψεις της κεκλεισμένων των Θυρών, ακύρωσε την απόφαση
του Πάνου Σκουρλέτη για ανάκληση της λειτουργίας των μεταλλίων της εταιρείας
«Ελληνικός Χρυσός στην Χαλκιδική» (The toc, 2/11/15).
Στην κομμουνιστική διάλεκτο όλα αυτά
θα χαρακτηρίζονταν ως πολιτικός οπορτουνισμός του ΣΥΡΙΖΑ για την πολιτική του
επιβίωση κατά την μετα-κυβιστική του περίοδο, αυτήν της εφαρμογής του ολοδικού
του 3ου Μνημονίου.
Αναφερόμενος πιο πάνω σε «τούρκικο
φέσι», θεωρώ υποχρέωση να υπενθυμίσω κάτι «εγχώρια φέσια», που μας φόρεσαν οι
ιδεοληπτικές εμμονές των πολιτικών μας. Ο «τσαμπουκάς» του Ευάγγ. Βενιζέλου
στην Τρόϊκα (Κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου,2011) μας στοίχισε άμεσα το έκτακτο
«χαράτσι» στα ακίνητα του οποίου ο ΕΝΦΙΑ αποτελεί την μόνιμη πλέον μετεξέλιξη
του. Η «τριλογία μυθευμάτων ΖΑΠΠΕΙΟ 1,2,3 (2012)» και η επακόλουθη «κωλοτούμπα»
Σαμαρά, μας στοίχισαν πλέον των 7 δις €.
Τέλος το «μύθευμα της Θεσσαλονίκης» και η πρόσφατη «κυβίστηση» του Νηπίου,
πλήρως αποτιμημένη μπορεί να φτάσει και τα 100€. ΒΟΗΘΕΙΑ ΜΑΣ…
Τα παράδοξα (παρά+δόξειν,
λάθος νομιζόμενο)
Το πραγματικό παράδοξο στην
φιλοσοφική και επιστημονική σκέψη, εκθέτει τα θεμελιακά λάθη μας στην
κατανόηση μιας κατάστασης, εκ της οποίας προκύπτουν στο τέλος τα λογικά
αδιέξοδα σε επιμέρους ζητήματα (Wikipedia).
Είναι γνωστό
από την αρχαιότητα το «παράδοξο του Επιμενίδη» το οποίο συνίσταται στον
αφορισμό : «Κρήτες αεί ψεύτες» (οι Κρητικοί είναι πάντα ψεύτες). Όμως ο
Επιμενίδης ήταν Κρητικός και συνεπώς έλεγε ψέματα. Άρα οι Κρητικοί λένε την
αλήθεια και ο Επιμενίδης επίσης. Το παράδοξο δεν έχει τέλος, όπως ατελείωτο
είναι και το προεκλογικό παράδοξο του ΣΥΡΙΖΑ. Στο τελευταίο προεκλογικό του
σποτ, εμφανίζει τον Νήπιο (Τσίπρας) να μας λέει ότι «συμφέρον των πολιτών είναι
να μην υπάρχουν συμφέροντα». Άρα αν δεν υπάρχουν τα συμφέροντα δεν θα υπάρχει και
το συμφέρον των πολιτών και επομένων μπορεί να υπάρχουν συμφέροντα κ.ο.κ.
Όπως έχω
ξανά επισημάνει το πρόβλημα του Νηπίου (Τσίπρας) και όλου του ΣΥΡΙΖΑ είναι
κυρίως πολιτισμικό. Δεν έχουν αντιληφθεί ακόμη ότι η Δημοκρατία ξεκινά με την
παραδοχή της ύπαρξης αντιθέσεων και συμφερόντων σε μία κοινωνία. Για την
διευθέτηση τους, η Δημοκρατία προκρίνει τον διάλογο και την ψηφοφορία για την
λήψη αποφάσεων. Όχι βέβαια για να πάψουν να υπάρχουν συμφέροντα, αλλά δια της
αρχής της πλειοψηφίας οι αποφάσεις να ικανοποιούν τα συμφέροντα των
περισσότερων. Για να ταυτιστεί το συμφέρον των περισσότερων με το συμφέρον της
χώρας προϋπόθεση «εκ των ων ουκ άνευ», η πλειοψηφία να συγκροτείται από
πολίτες, είδος σε πλήρη ανεπάρκεια στη χώρα μας.
Η ύπαρξη των
πολιτών παρουσιάζεται ως προϋπόθεση για μια λειτουργική Δημοκρατία, διότι η
υπέρβαση του ανταγωνισμού συμφερόντων σε αυτήν, πρέπει να γίνεται μέσω της
δια-λόγου συν-ζήτησης και του συμβιβασμού. Αν θέλουμε να μιλήσουμε για πόλεμο
συμφερόντων πρέπει να περιοριζόμαστε στον πόλεμο επιχειρημάτων. Δια της
δια-λόγου συν-ζήτησης απορρίπτουμε επίσης και τον Μεσσιανισμό και αναγνωρίζουμε
ότι για την επίλυση των κοινωνικών προβλημάτων δεν διαθέτουμε την απόλυτη
αλήθεια, ούτε την σύμπτωση αξιακών προτεραιοτήτων. Αντιλαμβανόμενοι έτσι και
την αξία του συμβιβασμού. Άλλωστε όσο
πιο ώριμη είναι η δημοκρατία, τόσο μεγαλύτερος και ο βαθμός συναίνεσης, εντός
της κοινωνίας. Τέλος οι κανόνες πλειοψηφίας υπάρχουν για να αποκλειστεί το
αδιέξοδο στην περίπτωση αδυναμίας συμβιβασμού (συναίνεσης). Και όλα αυτά εδραζόμενα σε μια βάση
αδιαπραγμάτευτων θεμελιωδών δικαιωμάτων, τα «υποστασιακά ελάχιστα», που
διασφαλίζουν την μακροπρόθεσμη κοινωνική ειρήνη (Δημοκρατικό Σύνταγμα).
Διευρύνοντας
την έννοια του παράδοξου ως κάτι το απίστευτο; Το παράξενο, το ακατανόητο, θα
αναφερθώ στην περίπτωση του αναπληρωτή υπουργού Οικονομίας Τρύφωνα Αλεξιάδη. Ο Τρύφωνας λοιπόν, ο σημερινός
υπουργός, ο υπεύθυνος για την είσπραξη των εσόδων του κράτους, στις 27/9/2011,
ως επικεφαλής του «ΣΥΡΙΖΑ εφοριακών», διακινούσε έγγραφο με το οποίο
καλούσε τους πολίτες να μην πληρώνουν την έκτακτη εισφορά. Τίτλος της σχετικής
ανάρτησης «Δήλωση αντίθεσις», την οποία μπορούσε ο κάθε ενδιαφερόμενος να
κατεβάσει και να την καταθέσει, για να μην καταβάλλει την έκτακτη εισφορά. Αυτή
η «αγωνιστική του εμπειρία» στον 4ετή ΑΝΕΝΔΟΤΟ αγώνα του ΣΥΡΙΖΑ (2010-2014), με
μότο «ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ…», πρέπει να συνετέλεσε στην απόφαση της Παραφύση2, να
μονιμοποιήσει την έκτακτη εισφορά, εντάσσοντας την στην φορολογική
κλίμακα.
Το τελευταίο
παράδοξο: οι πανηγυρισμοί της Παραφύση 2, για την επιτυχία της διαδικασίας
ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, γεγονός
που αναγνωρίστηκε και στο Eurogroup 9/11. Μιας ανεκεφαλαιοποίησης αχρειάστης,
εάν δεν μεσολαβούσε η επτάμηνη καταστροφική διακυβέρνηση της Παραφύση.
Η σιωπή των «μοσχαριών»
Το 1905 το Σερβικό Κοινοβούλιο, όπου
πλειοψηφούσαν οι εκπρόσωποι των αγροτικών συμφερόντων, προτίμησε να επιβάλει
φόρο στα βιβλία παρά στην παραγωγή οινοπνευματωδών αποσταγμάτων. Η
επιλογή «τσίπουρο αντί βιβλία» είχε ως αποτέλεσμα να περιοριστεί η δυνατότητα
γραφής και ανάγνωσης στη χώρα, σε ποσοστά που κυμαίνονταν από το 27% στις
βόρειες περιοχές της χώρας, έως το 12% στις νοτιανατολικές. Αποτέλεσμα τα
παραδοσιακά επικά τραγούδια των Σέρβων,
όπου αναχάραζαν την ήττα τους από τους Τούρκους στο Κόσσοβο, να αποτελέσουν την
κύρια πολιτισμική δύναμη διαμόρφωσης των εθνικών αισθημάτων μιας χώρας
ουσιαστικά αναλφάβητης. Οι συνέπειες της επιλογής «τσίπουρο αντί για βιβλία», η
οποία εξέθρεψε επώδυνες καταστάσεις για τη χώρα, συνεχίζονται μέχρι και σήμερα.
Το 2015 το Ελληνικό Κοινοβούλιο, όπου
πλειοψηφούν οι εκπρόσωποι ενός ιδεοληπτικού κρατισμού που αντιμάχεται κάθε τι
το ιδιωτικό δια της Παραφύση, προτίμησε ως ισοδύναμο της αρχικής της επιλογής
για επιβολή ΦΠΑ στο μοσχαρίσιο κρέας, την επιβολή ανάλογου φόρου στην ιδιωτική
εκπαίδευση. Εξειδικεύοντας αυτήν την επιλογή, μπορούμε να την αναφέρουμε ως
«μπριζόλα αντί για ξένες γλώσσες» και εκ
του γεγονότος ότι οι Έλληνες τις μαθαίνουν αποκλειστικά δια της ιδιωτικής
εκπαίδευσης. Γεγονός που μεγιστοποιεί τις αρνητικές επιπτώσεις αυτής της
επιλογής αν αναλογισθούμε, ότι η γνώση τουλάχιστον των αγγλικών, είναι
προϋπόθεση αλφαβητισμού στον σύγχρονο κόσμο.
Για να περιγράψω πόσο «υπνοβατική»
θέση είναι αυτή του ιδεολογικού κρατισμού, στο μεταίχμιο που βρίσκεται η χώρα μας, τηρουμένων των αναλογιών, αναφέρω
τι γράφει σχετικά με την Σερβία το 1914, ο ιστορικός Κρίστοφερ Κλάρκ στο βιβλίο
του «Υπνοβάτες. Πως η Ευρώπη οδηγήθηκε στον πόλεμο του 1914». «Σε αυτό το
περιβάλλον η ανάπτυξη της σύγχρονης συνείδησης βιώνονταν όχι ως εξέλιξη από ένα
προγενέστερο τρόπο να καταλαβαίνουμε τον κόσμο, αλλά μάλλον ως μία κακόφωνη
παρεμβολή σύγχρονων τάσεων, πάνω σε ένα τρόπο ζωής ακόμη μαγεμένο από
παραδοσιακές πεποιθήσεις και αξίες».
Η αλήθεια είναι ότι είμαστε μεταξύ
των 10 χωρών με την μεγαλύτερη κατά κεφαλήν κατανάλωση μοσχαρίσιου κρέατος, το
οποίο είναι εισαγόμενο κατά 90%, κυρίως από την Γαλλία.
Η αλήθεια είναι ότι η απόσυρση του ΦΠΑ
23% στο μοσχαρίσιο κρέας, είναι ένα ακόμη επεισόδιο στο διακρατικό πολιτικό
«Δούναι και λαβείν». Είναι το «Δούναι» του Νηπίου (Τσίπρας) στον Πρόεδρο της
Γαλλίας Ολάντ, ο οποίος τον τελευταίο καιρό αντιμετωπίζει και σοβαρά προβλήματα
από την κινητοποίηση των αγροτών και κτηνοτρόφων για την βελτίωση των όρων
παραγωγής και τιμών. Η αντιπαροχή στο
«Λαβείν» που έτυχε ο Νήπιος από τον Ολάντ, η οποία εκτός από την υποστήριξη
κατά την διάρκεια των διαπραγματεύσεων, περιελάμβανε και την αποστολή στελεχών
της Γαλλικής Δημόσιας Διοίκησης, για να καταστήσουν συμβατό με την ευρωπαϊκή
πρακτική των «αχταρμά» των ελληνικών προτάσεων.
Ο αριστερός παραλογισμός έμπλεος
ιδεολογημάτων και τσιτάτων και απερισκεψία, επέλεξε ως ισοδύναμο την ιδιωτική
εκπαίδευση, αρνούμενος να επιβαρύνει τα ποτά και τα τσιγάρα, που αποδεδειγμένα
επιβαρύνουν το δημόσιο προϋπολογισμό «υγείας». Επέλεξε δηλαδή να φορολογήσει επιπλέον
εκείνους που δια της επιλογής τους ελαφρύνουν άμεσα τον κρατικό προϋπολογισμό
κατά περίπου 210 εκ. € (85.000 περίπου μαθητές ιδιωτικών σχολείων επί 2.700€
που προσδιορίζεται το ετήσιο κόστος φοίτησης ενός μαθητή στη δημόσια εκπαίδευση).
Σχετικά ο αναπληρωτής Υπουργός
Οικονομίας Τρύφωνας Αλεξιάδης χαρακτήρισε «λαϊκή κατανάλωση» το κάπνισμα, άρα
υπό την προστασία της αριστερής
Παραφύση2, προκειμένου να δικαιολογήσει την εξαίρεση του από την λίστα
των σχετικών ισοδύναμων.
Να υπενθυμίσω επίσης ότι όταν
παλαιότερα έγινε η νομοθετική παρέμβαση για την απαγόρευση του καπνίσματος
στους δημόσιους χώρους, ο ογκόλιθος της αριστερής διανόησης Σταμάτης
Κραουνάκης, χαρακτήρισε το να καπνίζεις εκεί που δεν επιτρέπεται, επαναστατική
πράξη.
Αριστερός κοινωνικός εξισωτισμός
Απαραίτητη προϋπόθεση για να υπάρξει
μία επιτυχημένη κοινωνική πολιτική υπέρ των πραγματικά ασθενέστερων οικονομικά
συμπολιτών (επίκαιρο θέμα: οι προϋποθέσεις, κριτήρια για την προστασία της
πρώτης κατοικίας από τον πλειστηριασμό) αποτελεί η επίλυση ενός ουσιώδους
πολιτικού προβλήματος. «Το ουσιώδες πολιτικό πρόβλημα, κατά την γνώμη μου,
είναι να ανακαλύψουμε ξανά τη λογική και κυρίως, την δικαιοδύνη των διακρίσεων,
που χάθηκε με την επικράτηση του δήθεν δημοκρατικού εξισωτισμού. Να
αναδιοργανώσουμε το κράτος (την πραγματική αιτία της χρεοκοπίας μας) επί τη
βάση των δικαίων και λογικών διακρίσεων που επιβάλλει η ανάγκη. Διότι, για να
μπορεί το κράτος να κάνει την διάκριση υπέρ των εντελώς ανήμπορων, πρέπει
συγχρόνως να κάνει και την διάκριση εις βάρος των απατεώνων, των διεφθαρμένων
και των άχρηστων που κρύβονται στις τάξεις τους» (Στέφανος Κασιμάτης). Οι οποίοι ζουν και βασιλεύουν θα συμπληρώσω.
Dress code: Ο Θύτης και θύμα
Ο κολοσσός της επιστημονικής
εγκυρότητας υπουργός Παιδείας Ν. Φίλης με άσπρα καλτσάκια και ταχύ βήμα,
που υποδηλώνουν την «άσπρη μέρα» που θα φέρει γρήγορα στην παιδεία μας. Προς το
παρόν «το νέο λύκειο σας είναι τραγικό, μάθημα καινούργιο το κενό».
Η υπουργός Παιδείας της Γαλλίας Ναγιάτ
Βαλό Μπελκασέμ η οποία επικρίθηκε για το μήκος της φούστας της.
Επίλογος
«Πήγα εκεί που κυβερνούν οι νόμοι
και όχι οι άνθρωποι»
δήλωση της Χάνα Άρεντ όταν έφυγε από
την Γερμανία για την Αμερική, στο Μεσοπόλεμο
Ο Νήπιος, όπως ανέφερα και στην
προηγούμενη ανάρτηση, επέρρεται για την «διεθνοποίηση του ελληνικού
προβλήματος» που επέτυχε. Το γεγονός είναι ότι έτσι εμπλούτισε την διεθνή πολιτική ορολογία με έναν νέο όρο. Πρόκειται για την πολιτικά
ορθό ευφημισμό «διεθνοποίηση αλά ελληνικά» (Grinteruationality) που σημαίνει διεθνή διασυρμό-ξεφτίλα,
αλλά και χρήση του ονόματος της Ελλάδας ως σύμβολο της αποτυχίας και ως μονάδα
μέτρησης καταστροφής.
Σχετικά αναφέρω το δημοσίευμα μιας
νοτιοαφρικάνικης εφημερίδας, πριν ένα μήνα περίπου, στο οποίο ο συντάκτης του
αναρωτιόνταν «Είναι η Κένυα, η Ελλάδα της Αφρικής;», καθώς η χώρα αυτή της
ανατολικής Αφρικής, βρέθηκε σε αδυναμία να πληρώσει τους δημόσιους υπαλλήλους
της. Επίσης βραζιλιάνος οικονομολόγος, στους New York Times, αναφερόμενος στο τεράστιο χρέος του
ασφαλιστικού συστήματος της χώρας του, σχολίασε «φαντάσου την Ελλάδα, αλλά σε
ακόμη πιο τρελό κολοσσιαίο βαθμό».
Το «κερασάκι» στην μέχρι σήμερα
διεθνή ξεφτίλα της χώρας μας, ήρθε να προσθέσει η «παράσταση» που έδωσε ο
Νήπιος την ώρα της ανάκρουσης της Μασσαλιώτιδας (Εθνικός Ύμνος της Γαλλίας) στο
Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη, στην κατάθεση στέφανου κατά την επίσκεψη του
Ολάντ στην χώρα μας. Ο Νήπιος σαν νήπιο, έκανε οτιδήποτε άλλο από το να
στέκεται σε στάση προσοχής όπως αρμόζει. Γεγονός που οι Γάλλοι τηλεθεατές δεν
θα το εξετίμησαν ως μια αριστερού τύπου ανεμελιά, αλλά ως ΑΣΕΒΕΙΑ.
Ο Νήπιος,
όπως ανέφερα και στην προηγούμενη ανάρτηση, στην ομιλία του στη Γενική
Συνέλευση του ΟΗΕ, εκστόμισε «Η Δημοκρατία θα επιστρέψει στην Ευρώπη μέσω της
Ελλάδας». Και αυτό την στιγμή που στη χώρα μας βιώνουμε τις ενέργειες της
Παραφύση (1 και 2) της οποίας η νοοτροπία έχει ολοκληρωτικά χαρακτηριστικά. Ο
κίνδυνος είναι αυτή η νοοτροπία, η οποία εκφράζεται με καθημερινά επεισόδια,
συνεπικουρούμενη από ακυρωμένα κοινωνικά αντανακλαστικά να μας περάσουν στον
επέκεινα της Δημοκρατίας. Εκεί που επιβάλλεται ο ολοκληρωτισμός «Λέμε
ολοκληρωτισμός και στο μυαλό μας έρχονται τεθωρακισμένα και στρατιωτικές
περίπολοι. Δεν σκεφτόμαστε όμως τον έλεγχο των ραδιοτηλεοπτικών μέσων που
επιχειρεί ο Παπάς. Ούτε το γεγονός ότι ένας άνθρωπος έπαιζε την Ελλάδα στα
ζάρια επί επτά μήνες, όπως ο Βαρουφάκης για να ανεβάσει το κασέ του» (Τάκης
θεοδωρόπουλος). Θα συμπληρώσω αναφερόμενος στις «επαναστατικές» ανοησίες με τις
οποίες πλημμύρισε ο δημόσιος διάλογος και τις οποίες εκστόμιζαν στελέχη του
ΣΥΡΙΖΑ προεξάρχοντος του Κατρούγκαλου, για το «Θεμιτόν» ή έστω «παραγωγικόν»
της βίας και τις «δυναμικές μειοψηφίες» που είναι οι «μπροστάριδες του αγώνα».
Τις τελευταίες ημέρες προς επίρρωση και
των ανωτέρω, έρχονται να μας τρομάξουν
οι καταγγελίες του πρώην
Υπουργού Γιάννη Πανούση, που αναφέρονται σε απειλές εις βάρος του από πολιτικά
και κοινοβουλευτικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, που έχουν σχέσεις με την τρομοκρατία.
Επίσης για την ύπαρξη κυκλωμάτων διαφθοράς εντός της Αστυνομίας μέσω των
οποίων, έχει επιτευχθεί και η όσμωση των δύο πολιτικών άκρων με ποινικούς
κρατουμένους.
Στο φάκελο
«βόμβα» που κατέθεσε, με στοιχεία, στη Δικαιοσύνη ο Γ. Πανούσης περιλαμβάνονται
ντοκουμέντα που δείχνουν «πως έφτιαχναν νόμους», πως επηρέαζαν τις πολιτικές
εξελίξεις, πως απομάκρυναν τους «μη αρεστούς», πως στόχευαν και επιτίθεντο σε
εκείνους που αντιδρούσαν. Τελευταία του ‘επιτυχία» η κατάργηση της ομάδας
αστυνόμευσης ΔΕΛΤΑ.
Ένα «κέντρο
εξουσίας» το οποίο με την κάλυψη του «ιδεολογικού πολιτικού μανδύα», θέλει να
γίνει ο παντοκράτωρ του οικονομικού παιχνιδιού, ανοίγοντας ένα άλλο πεδίο
διαφθοράς. Ένα «κέντρο εξουσίας» που για να έχει τον απόλυτο έλεγχο του
οικονομικού παιχνιδιού, επιχειρεί να ελέγξει, να «αλώσει» την διεύθυνση
Οικονομικής Αστυνομίας με την τοποθέτηση «δικών» της ανθρώπων σε αυτή. Εδώ
έρχονται και «κουμπώνουν» οι δηλώσεις του σημερινού αναπληρωτή υπουργού
Προστασίας του Πολίτη Νίκου Τόσκα, ο οποίος σε συνέντευξη του στην εφημερίδα «Η
Καθημερινή» της 8/11/15 προανήγγειλε την παραχώρηση «υπεραρμοδιοτήτων» στη
Διεύθυνση Οικονομικής Αστυνομίας, καθώς και την πρόθεση του να προχωρήσει σε
αντικατάσταση της ηγεσίας στην Διεύθυνση Εσωτερικών Υποθέσεων διότι όπως δήλωσε
«οι αδιάφθοροι δεν έκαναν την δουλειά τους όσο δυναμικά θα θέλαμε» (οι
πληροφορίες αντλήθηκαν από την ιστοσελίδα «Η Καθημερινή» και «The Toc».
Υποπτεύομαι,
ότι κάτι πρέπει να ξέρει, σχετικά και ο Ολάντ, ο οποίος πριν την αναχώρηση από
τη χώρα μας (23/10), και αφού έτυχε της υψίστης των τιμών, να του γνωρίσει ο
Νήπιος, τον κοσμήτορα της Συριζαϊκής διανόησης και προπαγάνδας, τον «δούρειο
ίππο» του λαϊκισμού, Λάκη Λαζόπουλο, ανέβασε στο Instagram το πιο κάτω μήνυμα : ότι
Δημοκρατία είναι να απευθύνεσαι στην διάνοια
των πολιτών και όχι να διεγείρεις τους φόβους τους.
Τέλος, το
τρομακτικό αυτών των καταγγελιών είναι ότι υπερβαίνουν την απειλή κατά ενός
προσώπου , αποτελούν ΑΠΕΙΛΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.
Σαν επιδόρπιο
Η γενοκτονία της λογικής
Στον ΣΥΡΙΖΑ
επιδεικνύουν έναν ανύπαρκτο «ηθικό πλεονέκτημα» όπως αποδεικνύεται προβληματικό,
όπως και το «πόθεν έσχες» επιφανών στελεχών του, επιβεβαιώνοντας αυτό που έλεγε
η Μάργκαρετ Θάτσερ «το να είσαι ηθικός, είναι σαν να είσαι κυρία. Αν πρέπει να
δηλώσεις ότι είσαι, δεν είσαι».
«Οι αγωνιστές
του δημοκρατικού απροϋπόθετου» πανεπιστημίου, έδιωξαν από τους σεπτούς χώρους
τους του αρχαιότερου πανεπιστημιακού ιδρύματος της χώρας τους αξιολογητές. Παρ’
όλα αυτά, ένα από τα ζητήματα που πρόλαβαν να θέσουν οι τελευταίοι –άπαντες
Έλληνες καθηγητές σε πανεπιστήμια του εξωτερικού-ήταν αυτό των αιώνιων
φοιτητών. Είμαι βέβαιος ότι ούτε θα τους περνά από το μυαλό, ότι στην σημερινή
Ελλάδα, ένας απ’ αυτούς τους «αιώνιους φοιτητές» είναι Υπουργός Παιδείας.
Υπάρχει πιο προσβλητικός, αλλά και ταιριαστός συμβολισμός, για την κατάντια της
δημόσιας εκπαίδευσης;» (Στ. Κασιμάτης). Είναι ο ίδιος «αιώνιος φοιτητής» που
πρόσφατα δημοσιοποίησε την επιστημονική, όπως ανέφερε άποψη του, την σχετική με
την γενοκτονία των Ποντίων, με την οποία την αποχαρακτηρίζει, χαρακτηρίζονταν
την εθνοκάθαρση.
Το γεγονός
είναι ότι η δημόσια εκπαίδευση, συνεχίζει με ελάχιστες εξαιρέσεις, να
εξουδετερώνει την νοημοσύνη των Ελληνόπαιδων καθιστώντας τους έτοιμους να
ενταχθούν στη λαϊκή μάζα ΚΔΟΑ και να διεκδικήσουν μια θέση στην τεράστια
«μυρμηγκοφωλιά» του Δημόσιου Τομέα. Τον αναφέρω ως «μυρμηγκοφωλιά» διότι η
επιστήμη επεφάνθει ότι πρέπει να ξεχάσουμε, τον σχετικό μύθο του Αισώπου, καθώς
το 97% των μυρμηγκιών δουλεύει ελάχιστα ή καθόλου, κι όλη την δουλειά την κάνει
το 3% του πληθυσμού της «μυρμηγκοφωλιάς». Αποτέλεσμα ο δημόσιος τομέας μας να
έχει ένα πρόβλημα για κάθε λύση.
Τελευταία
απόδειξη, το απύθμενο μέγεθος της άγνοιας του Νηπίου (Τσίπρας) ο οποίος μας
πληροφόρησε ότι η Μυτιλήνη και η Λέσβος είναι δύο ξεχωριστά νησιά.
Το
μακροπρόθεσμο επίτευγμα του ΣΥΡΙΖΑ, θα είναι ότι όποιος τολμά να δηλώνει
αριστερός, να θεωρείται γραφικός και η ατάκα του Γκαούτσο Μάρξ « Δεν θα
δεχόμουν ποτέ να γίνω μέλος σε μια λέσχη που δέχεται μέλη σαν και εμένα», θα
ταίριαζε απόλυτα ως η μόνη ειλικρινή δήλωση του Νηπίου. Έχοντας αναγνωρίσει
εγκαίρως αυτή την επικίνδυνη προοπτική στις 29/11/13 ανήρτησα κείμενο με τίτλο
«Ο Δρόμος έχει την δική του ιστορία… (από αριστερός αριστερόφρονων)»
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
1 Στις
10/11/15, ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Ν. Τόσκας, «ξήλωσε» τον διοικητή της
Διεύθυνσης Εσωτερικών Υποθέσεων Σταύρο Σταυρόπουλο. Να υπενθυμίσω ότι
έγκλειστος νονός της νύχτας, ο επονομαζόμενος Greek Mafia, φέρεται να είχε υπογράψει συμβόλαιο
θανάτου ύψους 250 χιλ. € για τον Σταύρο Σταυρόπουλο, ο οποίος κατά την θητεία
του στο τμήμα Εγκλημάτων κατά Ζωής, είχε ερευνήσει και αποκαλύψει την δράση των
αρχηγών της ελληνικής μαφίας. Σύμφωνα με καταγεγραμμένες συνομιλίες, κατά την διάρκεια νόμιμων
συνακροάσεων από τις αρμόδιες αρχές, το στέλεχος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ Παναγιώτης
Λάμπρου, συνομιλούσε με τον Greek Mafia, ο οποίος συνομιλούσε με ηγετικό
στέλεχος των Πυρήνων της Φωτιάς.
2 Στις
10/11/15, ήρθε στην επικαιρότητα το γεγονός ότι παραμένουν κλειστά, για πρώτη
φορά από την ίδρυση τους, τα Δημόσια Ινστιτούτα Επαγγελματικής Κατάρτισης
(Ι.Ε.Κ.), στα οποία η έναρξη των μαθημάτων έπρεπε να γίνει την 1η
Οκτωβρίου, επειδή δεν εξασφαλίστηκαν εγκαίρως, τα απαραίτητα για την λειτουργία
τους χρήματα.
3 Τις
τελευταίες ημέρες, η ΔΕΗ προσπαθεί εναγωνίως, με την απειλή διακοπής συνδέσεων,
να περιορίσει τους ανεξόφλητους λογαριασμούς ύψους 2,5 δις. €. Να υπενθυμίσω
ότι στην κατάσταση αυτή συνετέλεσε καθοριστικά, το κίνημα «Δεν πληρώνω…», που
ηγείτο ο αντιπολιτευόμενος τότε ΣΥΡΙΖΑ. Ένα κίνημα, μία έκφανση του δομικά
άδικου αριστερού εξισωτισμού. Ένα κίνημα το οποίο προέτρεπε την λαϊκή μάζα
ΚΔΟΑ, η οποία ανταποκρίθηκε ασμένως, να αντισταθεί στις μνημονιακές επιταγές,
μη πληρώνοντας φόρους, εισφορές, τέλη, δόσεις δανείων, λογαριασμούς οργανισμών
κοινής ωφέλειας, εισιτήρια συγκοινωνιών κτλ. Ένα κίνημα που λειτούργησε εις
βάρος των Πολιτών της Πολιτείας και του Πολιτισμού μας.
4 Ο
επίσημος ΣΥΡΙΖΑ (Τμήμα Εργατικής Πολιτικής) κάλεσε σε συμμετοχή στην απεργία της
12/11/15, με το μήνυμα ότι «οι αγώνες απέναντι στις αντιλαϊκές, ακραία
νεοφιλελεύθερες πολιτικές, συνεχίζονται ακόμη πιο δυναμικά». Η τρανή απόδειξη
ότι η Παραφύση 2 άρχισε να εφαρμόζει το «παράλληλο πρόγραμμα» που επαγγέλονταν
προεκλογικά. Μια άλλη ερμηνεία, αυτού του παράδοξου, μπορεί να αναζητηθεί στις
συχνές επαφές του Νηπίου (Τσίπρας) με τον Αρχιεπίσκοπο και την επιρροή που
αυτός του ασκεί, καθ’ όσον κομμουνιστές και θρησκευόμενοι έχουν παρόμοιο
δογματισμό. Αποτέλεσμα ο Νήπιος να ακολουθεί την ευαγγελική ρήση « μη γνώτω η αριστερά μου, τι ποιεί η δεξιά μου».
5 Αν δεχθούμε ότι η Αθήνα και η Ρώμη, είναι οι Ιστορικές
πρωτεύουσες της Ενωμένης Ευρώπης, τότε η Βόννη είναι η Οικονομική και το Παρίσι
η Πολιτισμική. Την Πολιτισμική πρωτεύουσα της Ε.Ε. χτύπησαν στις 13/11
(Παρασκευή και 13), οι τζιχαντιστές του ISIS, στοχεύοντας τον ελεύθερο,
εγκοσμικευμένο ευρωπαϊκό τρόπο ζωής, τον κύριο αντίπαλο τους, αυτός που τελικά
θα τους συντρίψει. Το γεγονός ότι αποδεδειγμένα, ένας από τους τζιχαντιστές του
Παρισιού ταυτοποιήθηκε, ως Σύριος μετανάστης στη Λέρο, πρέπει να χαροποίησε
ιδιαίτερα την Τασία Χριστοδουλοπούλου και τον Πάνο Καμμένο, υπουργούς της
Παραφύση, διότι επιβεβαιώθηκαν η εκτίμηση και η απειλή τους, αντιστοίχως. «Ήρθε
λιάστηκε, μετά εξαφανίστηκε και τέλος εξήχθη ως τζιχαντιστής στην Ε.Ε.».
6 Τα
δραματικά γεγονότα του Παρισιού, δεν αποτελούν τρομοκρατική ενέργεια αλλά πράξη
πολέμου του Χαλιφάτου (ISIS) εναντίον της Γαλλίας. Ο ISIS έχει οικονομική υπόσταση διότι
διαθέτει δικό του νόμισμα, αλλά το σπουδαιότερο εδαφική, δυνάμει επεκτάσιμη,
καθ’ όσον το Κοράνι δεν γνωρίζει σύνορα. Η ενέργεια αυτή στόχευε και στην
εξίψωση του ηθικού των ισλαμοφασιστών του, των «εραστών του θανάτου» και των
οπαδών του, μετά τις τελευταίες ήττες που υπέστη, οι οποίες και προκάλεσαν
μεγάλες δυσκολίες στον ανεφοδιασμό του. Η αναζήτηση των βαθύτερων αιτιών, αυτών
των επιθέσεων δεν πρέπει να περιοριστεί «εκτός συνόρων», δηλαδή στο εμπόλεμο
των περιοχών που τις γέννησαν, αλλά και «εντός συνόρων» στις δυσκολίες
ενσωμάτωσης των μεταναστών και την ριζοσπαστικοποίηση των νέων μας στη βία. Το
νέο ερώτημα που αναδύεται από αυτή την σύνθετη κατάσταση (προσφυγικό-τρομοκρατία
κτλ) και προστίθεται στο «ελευθερία ή ασφάλεια» είναι «ανθρωπισμός ή ασφάλεια».
7 Τέλος
τα δραματικά γεγονότα του Παρισιού, συνέβησαν την «Παρασκευή και 13»,
επικαιροποιώντας την θεώρηση της, ως ημέρα κακοτυχίας. Η ιστορικότερη θεωρία
για την καθιέρωση, κυρίως στις αγγλόφωνες χώρες, της «Παρασκευής και 13» ως
ημέρα γρουσουζιάς, είναι ότι την Παρασκευή 13 Οκτωβρίου 1307 συντελέστηκε η εξολόθρευση
του Τάγματος των Ναϊτών από το Βασιλιά Φίλιππο τον Δ΄ της Γαλλίας, με απόφαση
του Πάπα. Συνελήφθησαν τότε, τα περισσότερα μέλη του Τάγματος στη Γαλλία και
καταδικάστηκαν σε θάνατο, ύστερα από πρόχειρες ιεροεξεταστικές δίκες. Κοινός
τόπος της αρχικής θεωρίας και της πρόσφατης επικαιροποίησης της, είναι ότι
απορρέουν από το κακό συναπάντημα της Θρησκευτικής πίστης (δογματική δόξα), με
την μισαλοδοξία και αρχομανία των ανθρώπων.
Seedrinker
