Δευτέρα 23 Ιουνίου 2014

11 φωτοβολίδες

Πότε θα τρομάξουμε από τις
συνέπειες των επιλογών μας;

Καθημερινά ως λαός, αποδεικνύουμε ότι υιοθετώντας με παιδαριώδη αφέλεια κάθε ηλίθια «πληροφορία», αυτοβούλως συσκοτίζουμε την πραγματικότητα μας. Αποτέλεσμα να καταλήγουμε εύκολα, λόγω των ανύπαρκτων αντιστάσεων μας, παθητικά αθύρματα της κάθε χειραγώγησης, της εσκεμμένης φημολογίας, της συνεχούς εξαπάτησης από συνθηματολογίες, με απτή συνέπεια αυτήν την εποχή, της κρίσης, να τοκίζουμε συνεχώς στη μιζέρια. Αυτή η ανάρτηση αφ’ ενός με βοηθά στη συνειδητοποίηση πρόσφατων γεγονότων, αφ’ ετέρου φιλοδοξεί με τις «φωτοβολίδες» της, να φωτίσει κάπως την πραγματικότητα σας και για όλους μας να αποτελέσει την προτροπή να ερωτοτροπήσουμε αυτό το καλοκαίρι και με την εφυΐα.
1. Τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών στην χώρα μας επικαιροποίησαν την εντολή για συνέχιση του ενωτικού δρόμου στη διακυβέρνηση της χώρας. Μας προτρέπει επίσης να υπογράψουμε επιτέλους και ένα «μνημόνιο εσωτερικού», αυτό της συνεργασίας για να «αυτοχρηματοδοτήσουμε» την ευζωία στη χώρα μας. Ως τότε η λειτουργικότητα του «πρίμ» των 40 εδρών στο πρώτο κόμμα των βουλευτικών εκλογών, παρουσιάζεται ως αναντίρρητη, διότι ενεργεί υποστηρικτικά, στο πρώιμο στάδιο δημιουργίας κουλτούρας συνεργασίας που διανύουμε στη διακυβέρνηση της χώρας.
2. Τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών πανευρωπαϊκά, διέψευσαν τις προσδοκίες των αιθεροβαμώνων για επικείμενη άνοδο Ευρωπαϊκής Αριστεράς, με τον πιο οδυνηρό τρόπο. Δηλαδή με την άνοδο της συστημικής ευρωπαϊκής ακροδεξιάς και του ευρωσκεπτικιστών. Στη χώρα μας κατά παράδοση, τα συμβάντα εκδηλώνονται με την χειρότερη μορφή τους. Το νεοναζιστικό μόρφωμα της Χρυσής Αυγής αναδείχθηκε τρίτο κόμμα με 9, 4%, επιβεβαιώνοντας την δυναμική του, που σχηματοποιήθηκε μέσα από τα «γιαουρτώματα» πολιτικών αντιπάλων από οπαδούς του τότε «μικρού» ΣΥΡΙΖΑ, το κίνημα του «δεν πληρώνω» και στους κόλπους των «αγανακτισμένων» της πλατείας Συντάγματος.
3. Στη χώρα μας υπάρχει η αδήριτος ανάγκη να εμπεδωθεί η αντίληψη, ότι η Δημοκρατία που βιώνουμε είναι το μόνο σύστημα που επιτρέπει την πολυφωνία και προστατεύει τα πολιτικά δικαιώματα των πολιτών, με αντάλλαγμα την συναίνεση τους ως προς τις θεμελιώδεις αρχές του συστήματος, με βασικότερες την δια-λόγου αναζήτηση συνεργασιών και την νομιμότητα. Από τον βαθμό της συναίνεσης που επιτυγχάνεται εξαρτάται και η ποιότητα της, όταν δε αυτή αποκλείεται κατά περίπτωση, για να εξυπηρετηθούν οι προτεραιότητες ακραίων θέσεων, τότε η λειτουργία της καθίσταται προβληματική, με επιπτώσεις στο σύνολο της κοινωνίας. Αποτελεί επίσης αδήριτο ανάγκη, η αριστερά να εγκαταλείψει την αντίληψη, ότι μόνη αυτή υπηρετεί τα συμφέροντα του «απλού λαού», ενώ οι άλλοι υπηρετούν συλλήβδην τα ιδιοτελή σχέδια του κεφαλαίου και των ξένων, κατασκευάζοντας μια εικονική πραγματικότητα η οποία αποκλείει τη συναίνεση μέσω της δια-λόγου συν-ζήτησης.
4. Η αποτυχία του ΣΥΡΙΖΑ να εκβιάσει την ανατροπή της Κυβέρνησης με τα αποτελέσματα των αυτοδιοικητικών εκλογών και των ευρωεκλογών (3 κάλπες μια ψήφος, ανατροπή) τον οδήγησε στην επικαιροποίηση της διχαστικής γραμμής, συμπληρώνοντας τα μνημόνια με την επικείμενη Προεδρική εκλογή (αρχές του 2015). Προσπαθεί δηλαδή να μετατρέψει μια εκλογή που προωθεί την πολιτική συναίνεση, σε πρόταση μομφής κατά της Κυβέρνησης και μάλιστα με αντισυνταγματικούς όρους, μιας και η ψήφος εμπιστοσύνης απαιτεί 151 ψήφους βουλευτών, ενώ η εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας τουλάχιστον 180 ψήφους. Η πρόσφατη δήλωση Τσίπρα «και τον Θεό να προτείνουν για Πρόεδρο εμείς δεν θα τον ψηφίσουμε» μας κάνει να υποψιαζόμαστε ότι μπορεί πρόωρα, να έχει προσβληθεί από το «σύνδρομο της ύβρεως» όπως αυτό περιγράφεται από τον βρετανό Άγγλο πολιτικό Λόρδο Ντέϊβιντ Όουεν στο βιβλίο του «Ασθενείς ηγέτες στην εξουσία». Σχετικά ο καθηγητής ψυχιατρικής Νίκανδρος Μπούρας, αναφέρει «μερικοί ηγέτες εμφανίζουν μεγάλη οίηση, γίνονται αλαζονικοί, αυθάδεις και περιφρονητικοί, θεωρώντας τους εαυτούς τους υπεράνω κάθε εξουσίας». Μια περιγραφή που μας επιτρέπει, με τα βεβαιότητας πλέον, να θεωρήσουμε ως πάσχοντα τον Ευάγγελο Βενιζέλο. Απόδειξη το πολύ σοβαρό δίλλημα που έθεσε με σκοπό την πολιτική του επιβίωση, εν όψει των ευρωεκλογών. Αυτό λέει περίπου τα ακόλουθα, αν το ποσοστό του πολιτικού σχηματισμού της Ελιάς, και εννοεί τον εαυτό του, είναι χαμηλό θα πάψω να μετέχω στην Κυβέρνηση. Ο ηπιότερος χαρακτηρισμός για το προεκλογικό δίλημμα του Βενιζέλου και τα μετεκλογικά «παιχνίδια» του Τσίπρα με την Προεδρική εκλογή είναι πολιτικός αριβισμός. Αυτός δυνητικώς μπορεί να οδηγήσει σε μια περιπετειώδη και πιθανότατα επαναλαμβανόμενη προεκλογική περίοδο, την οποία οι περισσότεροι ψηφοφόροι δεν θέλουν, με άγνωστες συνέπειες για την χώρα, όταν ύστερα από τόσες θυσίες άρχισε να αχνοφαίνεται «το φώς στην άκρη του τούνελ».
5. Ότι η ακρισία αποτελεί την εθνική μας νόσο, επιβεβαιώθηκε για άλλη μια φορά από τους υποψήφιους ευρωβουλευτές που δεν εκλέξαμε. Χαρακτηριστικό είναι ότι δεν επανεκλέξαμε κανέναν από τους απερχόμενους ευρωβουλευτές, οι οποίοι στην πλειονότητα τους, κατά γενική ομολογία, θεωρούνται επιτυχημένοι. Σχετικά και σχηματικά θα αναφερθώ στην θριαμβευτική εκλογή του 92χρονου Μανώλη Γλέζου, στον οποίο δεν επιτρέπεται για λόγους υγείας να ταξιδέψει με αεροπλάνο και στον υπερτεστοστερονούχο ποδοσφαιριστή, πρώην αρχηγό της Εθνικής Ελλάδος, Θοδωρή Ζαγοράκη. Δυστυχώς εμείς οι Έλληνες παρουσιαζόμαστε ως ανεπαρκείς να λειτουργήσουμε ως πολίτες διότι αποδεικνυόμαστε εκ των πραγμάτων, ανίκανοι να κρίνουμε (διακρίνουμε – συγκρίνουμε) ποιότητες, να ξεχωρίσουμε τι πραγματικά μας συμφέρει και τι μας βλάπτει. Το να έχει μειωθεί εντυπωσιακά η ικανότητα του λαού μας να αξιολογήσει τους ανθρώπους που αναλαμβάνουν την διαχείριση της ζωής τους, αποτελεί το φυσικό επακόλουθο, του ότι στη χώρα μας, η λέξη αξιολόγηση στο πτωχευμένο δημόσιο τομέα της, αντηχεί ως εξύβριση των ιερών και των οσίων του έθνους (βλασφημία).
6. Σήμερα που άρχισε να θεωρείτε η πόλη ως ακρογωνιαίος λίθος, ενός νέου μοντέλου παγκόσμιας διακυβέρνησης, διότι δύναται να αποτελέσει το θερμοκήπιο της συμμετοχικής δημοκρατίας, της συλλογικότητας και της συναίνεσης, ο λαός του Βόλου επέλεξε για Δήμαρχο του, στον δεύτερο γύρο των δημοτικών εκλογών, έναν υπόδικο για απάτη, μάνατζερ νυχτερινών κέντρων και τραγουδιστών, τον Αχιλλέα Μπέο.
7. Η πολιτική υποστήριξη – εκμετάλλευση από τον ΣΥΡΙΖΑ, των συνεχιζόμενων αντιδράσεων των σε διαθεσιμότητα ευρισκομένων καθαριστριών του Υπουργείου Οικονομικών, επαναφέρει στη μνήμη μας το «αριστερό σόου» με τους λαθρομετανάστες, που έστησε ο ίδιος ο πολιτικός χώρος στις αρχές του 2011. Ένα γεγονός που συγκλόνισε τότε την χώρα, με την απεργία πείνας 300 μεταναστών, το οποίο ανέδειξε ότι το μεταναστευτικό δεν λύνεται με «αριστερά» πυροτεχνήματα, μιας κι όταν έσβησαν τα φώτα της δημοσιότητας, οι «νικητές» έγιναν και πάλι οι αλλοδαποί χωρίς χαρτιά, εκ των οποίων οι περισσότεροι σήμερα έχουν εγκαταλείψει την χώρα μας. Αριστερά πυροτεχνήματα, που όπως αποδείχθηκε στις εκλογές του 2012, το μόνο τους αποτέλεσμα ήταν να πυροδοτήσουν την δυναμική της Χρυσής Αυγής.
8. Το μικρόβιο του λαϊκισμού προσέβαλε την προσφάτως ανασχηματισθείσα Κυβέρνηση με φορέα τον Υπουργό Παιδείας Ανδρέα Λοβέρδο. Αυτός, με το που ανάλαβε, αμφισβήτησε την εν εξελίξει διαδικασία διαθεσιμότητας των διοικητικών υπαλλήλων των Πανεπιστημίων, η οποία αποτελεί και μνημονιακή υποχρέωση, δημιουργώντας και τους πρώτους ενδοκυβερνητικούς τριγμούς. Και αυτό την περίοδο που η χώρα μας για πρώτη φορά με αυξημένη αξιοπιστία, λόγω πρωτογενούς πλεονάσματος, καλείτε να διαπραγματευτεί με τους εταίρους μας, στην Έυρωπαϊκή Ένωση την πιστοποίηση της βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους της. Λαϊκίστικη κυβερνητική επιδίωξη αποτελεί και η ανακίνηση του θέματος για χαμηλότερη φορολόγηση του πετρελαίου για θέρμανση, η οποία θα επαναφέρει εκ νέου, έναν εν δυνάμει παράγοντα ενίσχυσης της «κουλτούρας διαφθοράς» στο κοινωνικό μας γίγνεσθαι, τορπιλίζοντας την προσπάθεια, αυτήν που γενικώς αναφέρεται ως αλλαγή νοοτροπίας (σχετικά και στην ανάρτηση της 31/8/13 «‘Εν θερμώ»).
9. Στη χώρα μας είμαστε ιδιαίτερα επιρρεπείς στις θεωρίες συνομωσίας στην προσπάθεια μας να ερμηνεύσουμε τα τεκταινόμενα και ειδικότερα για να κατανοήσουμε πολλές από τις προβληματικές εφαρμογές του αυτονόητου στην κρατική μηχανή – δημόσια διοίκηση. Πριν μπείτε στον πειρασμό να ενδώσετε σε κάποια από αυτές τις θεωρίες, αναζητήστε την ερμηνεία του γεγονότος στην ανθρώπινη βλακεία – ανικανότητα. Πρόσφατη επιβεβαίωση η διανομή του «κοινωνικού επιδόματος» από την αναδιανομή μέρους του πρωτογενούς πλεονάσματος. Ένα μέτρο που θα μπορούσε να λειτουργήσει σαφώς υπέρ της κυβέρνησης, μετατράπηκε σε μπούμερανγκ, διότι έγινε κακώς υπολογισμός και ορίστηκαν κριτήρια για τους δικαιούχους, που άφηναν αδιάθετο σχεδόν το μισό ποσόν, προκαλώντας αντιδράσεις και μάλιστα σε προεκλογική περίοδο.
10. Ο Γερμανός σοσιαλδημοκράτης αντικαγκελάριος Ζίγκμαρ Γκαμπριέλ υποστήριξε πως η Ελλάδα είναι χώρα πουν εμπίπτει περισσότερο στην αρμοδιότητα της Παγκόσμιας Τράπεζας και λιγότερο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου «Η φράση εξισώνει την Ελλάδα με τις χώρες του Τρίτου Κόσμου, καθώς η Παγκόσμια Τράπεζα ασχολείται με την κατασκευή υποδομών, την ανάπτυξη θεσμών και γενικώς το κτίσιμο κρατών» επεξηγεί σχετικά σε άρθρο του ο Λ. Παπαχελάς. Είθε η δήλωση αυτή να μας βοηθήσει να αντιληφθούμε πως στο εξωτερικό έτσι αντιστοιχούν αυτό που εμείς αυτάρεσκα αποκαλούμε «ελληνική ιδιαιτερότητα». Η ελληνική ιδιαιτερότητα είναι που μας επιτρέπει να συζητούμε στα σοβαρά αν οι πολίτες έχουν υποχρέωση εφαρμογής των νόμων. Η ελληνική ιδιαιτερότητα είναι που δεν μας επιτρέπει να απελευθερώσουμε την εσωτερική αγορά, να βρούμε λύσεις για τα σκουπίδια κ.λ.π., αλλά επιτρέπει την τρομοκρατία να επιβιώνει σαράντα χρόνια και ένα απεχθές ναζιστικό μόρφωμα να λαμβάνει διψήφια ποσοστά στις εκλογές, ενώ σχεδόν παντού στην Ευρωπαϊκή Ένωση υπάρχει οικονομική λιτότητα. Όλοι οι λαοί έχουν την ιδιαιτερότητα τους αλλά μόνο σε εμάς έχει μετεξελιχθεί σε «ελληνική νοσηρότητα». Η λυσιτελής αντιμετώπιση αυτής της νοσηρότητας, θα επέλθει αν κατορθώσουμε να μπολιάσουμε την κουλτούρα συναισθήματος που μας χαρακτηρίζει (διαφεντεύει) με της κουλτούρα της λογικής αντιμετώπισης των πραγμάτων. Πρέπει δηλαδή να νοηματοδοτήσουμε την πορεία της χώρας με οδηγό την βούληση και την κρίση μας και όχι το συναίσθημα και την επιθυμία μας, διότι κάθε ιδεολογική επιλογή είναι ψευδής. Πρέπει να μαθουμε επίσης να ζούμε την ψυχή μας στο νέο (σύνθετο) πολιτισμικό περιβάλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πριν πληθύνουν επικίνδυνα, εκείνοι που υποστηρίζουν ότι η ελληνική ιδιαιτερότητα δεν έχει θέση σε αυτήν.

ΕΝΔΕΚΑΤΗ και τελευταία φωτοβολίδα ο όρος ετερο-δοσο-ληψία. Δημιουργήθηκε από τον Θεοδόση Τάσιο για να καταδείξει ότι σε κάθε παράνομη δοσοληψία, ευθύνη δεν φέρει μόνο ο ενεργητικός παράγοντας της, αλλά και ο παθητικός. Μια φωτοβολίδα υπενθύμιση, του ότι υπάρχει συνυπευθυνότητα αν δεν εκδίδονται οι νόμιμες αποδείξεις για τα έξοδα των καλοκαιρινών σας διακοπών.




ΣΗΜ. Με αφορμή το 20ο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου που διεξάγεται στην Βραζιλία, από τις 12 Ιουνίου – 13 Ιουλίου, σχετικά για το ΜΟΥΝΤΙΑΛ μπορείτε να βρείτε στην ανάρτηση της 2/7//10 με τίτλο «Μπάλα είναι...και γυρίζει».


Seedrinker